Rozmowa z Danielem Odiją, autorem "Tartaku"

[Gość: zniesmaczona]

haniebne uogólnienia na temat ludzi ze wsi, panie Odija

[Gość: gkalewski]

Zgadzam się w zupełności. Lubie szarosć i czerń nawet tą
przerysowaną. Mam za oknem "nurków" przychodzą brudni, śmierdzący
śmietnikiem, ale mają swoją legendę, przypowieść, żarty, śmieją
się z siebie ,mają swoją mądrość i dystans i nikt, żaden pisarz
nie jest im w stanie tego zbrać ani dodać. Są niepowtarzalni.
To samo jest na wsi, byłem ostatnio koło Jecza Laskowic .Zdychał
koń na tężca...ostatnie pijaki, śmierdziuchy spod kiosku płakały
i próbowały ratować to zwierzę. Jest w ludziach solidarność
ostateczna..przed śmiercią i zagładą, co nie znaczy że sami na
codzień siebie nie niszczą ?

[Gość: ewa-e]

Napisał Odija jeszcze "Ulice" ktoś czytam czy jest tak ponura jak "Tartak"?
O co chodzi w "Tartaku" z tym nawiązaniem postaci do "posła" Leppera?
To żart, ironia próba wywołania uśmiechu przy całym smutku jaki
roztacza "Tartak"?

Tartak Daniela Odii

[stazzio]

Gość portalu: ewa-e napisał(a):

> Napisał Odija jeszcze "Ulice" ktoś czytam czy jest tak ponura jak "Tartak"?
> O co chodzi w "Tartaku" z tym nawiązaniem postaci do "posła" Leppera?
> To żart, ironia próba wywołania uśmiechu przy całym smutku jaki
> roztacza "Tartak"?

"Ulica" jest INNA, nie wiem, czy "tak ponura", bo nie rozumiem takiego
klasyfikowania literatury. Z pewnością równie jak "Tartak" poruszająca i równie
świetnie napisana. "Tartak" wydaje mi się natomiast dojrzalszy i bardziej
przemyślany pod względem - by tak rzec - warsztatowym. Ale to zrozumiałe, skoro
jest książką późniejszą od "Ulicy". Znak, że się autor rozwija.
W "Tartaku" są różne bardzo ciekawe próby wyjścia poza opisywaną rzeczywistość -
w wymiary które umownie nazwać by można "metafizycznymi".
A postać Andrzeja Pasieki - przez niektórych recenzentów utożsamiana z
Lepperem - jest w moim przekonaniu postacią również rozłożoną na różne wymiary.
Z jednej strony przypomina nam rzeczy, o których mowa w TV i w gazetach; z
drugiej - stanowi on niejako syntentyczne ujęcie tego, co w postpegeerowskiej
wsi stanowi największe zagrożenie... No i poza tym jest ów Pasieka całkiem
zabawny w swojej "buraczanej" konduicie. Ale to nie jedyna zabawna rzecz
w "Tartaku".

[stazzio]

Gość portalu: zniesmaczona napisał(a):

> haniebne uogólnienia na temat ludzi ze wsi, panie Odija

Po pierwsze APEL: nie wierzcie we wszystko, co czytacie w "Wyborczej"; ten
wywiad poszedł bez autoryzacji (wiem to z wiarygodnego źródła, bo od Daniela
O.). Po drugie: czytałaś już "Tartak", czy też opierasz swoje zniesmaczenie na
tym, co było w gazecie?
"Tartak" nie jest żadnym uogólnieniem, tylko kreacją artystyczną, w jakimś
stopniu zahaczoną o rzeczywistość, którą autor zna z autopsji. Oczywiście wieś
wsi nierówna i ludzie też są różni. Ale zdarzają się i tacy, których Daniel
opisał. Znam to również z autopsji, więc ręczę za wiarygodność przekazu książki.

[sir_fred]

A ja z kolei nie wiem, czemu od wypowiedzi artystycznych oczekujemy
obiektywizmu i łopatologicznego wykładania: tak, oczywiście, oprócz całego
brudu na świecie jest mnóstwo dobra albo odwrotnie? To trochę dziwne wymagania
wobec literatury, która może przecież być czymś więcej, niż na przykład
naukowym opracowaniem na temat stanu świadomości politycznej rolników w
południowo-zachodniej Polsce. Tak rozumując sprowadzilibyśmy sztukę do
fotografii, a i to nawet nie, bo przecież ona też zakłamuje, dając obraz tylko
konkretnej chwili. Więc może stałe podglądanie typu reality show jest sztuką?
Pewnie dla sporej części naszego zniesmaczonego ogółu jest, a wszelkie
deformacje rzeczywistości bądź spojrzenia z innej perspektywy niż
superobiektywna i "nieurażająco poprawna" kończą się oburzeniem: "bo tak nie
jest naprawdę", "zostaliśmy znieważeni", itd. Znieważał Redliński, ostatnio
Nieznalska, a jak ten Dostojewski znieważył studentów ...

[stazzio]

sir_fred napisał:

> [...] Znieważał Redliński, ostatnio
> Nieznalska, a jak ten Dostojewski znieważył studentów ...

Żeby chociaż studentów... ten Dostojewski to w ogóle jakiś chory wariat był
albo i zboczeniec... boć u niego w każdej książce tylko jeden porządny, a
reszta... skandale, oszustwa, ruja i poróbstwo, panie dzieju... ja to zawsze
najpierw trzy razy się przeżegnam, zanim książkę otworzę... w ogóle po co takie
okropieństwa wypisywać, nie szkoda to papieru? ;)