poem

[lucrecia]

do Ciebie

kolejny życiowy popapraniec
podał mi dłoń
gdy wdrapywałam się
prosto z czarnej otchłani strachu
na powierzchnię
i wciągał...
bardzo krótko wciągał
za szybko i zbyt gwałtownie
żeby się poczuć bezpiecznie
a kiedy zaczepiłam wreszcie paluszki
kurczowo
na krawędzi
(a słońce ogrzewało mi twarz
i widziałam już drzewa
czułam zapach powietrza
i mech pod palcami)
niespodziewanie
ubrał ciężkie wojskowe buty
i deptał moje dłonie
i pytal: ale o co ci chodzi?
i: czego ode mnie chcesz?
az spadŁam gdy nie mogłam juz tego słuchać

teraz tylko leżę
tam
na dole
czerwone opuchnięte dłonie
przypominają o wczoraj
przepowiadają jutro...


BARDZO ZALEZY MI NA KILKU SLOWACH

Everybody Hurts

[thomas.moore]

When the day is long and the night, the night is yours alone,
when you're sure you've had enough of this life, well hang on.
Don't let yourself go, everybody cries and everybody hurts sometimes.

Sometimes everything is wrong. Now it's time to sing along.
When your day is night alone, hold on, hold on,
if you feel like letting go, hold on,
when you think you've had too much of this life, well hang on.

Everybody hurts. Take comfort in your friends.
Everybody hurts. Don't throw your hand. Oh, no. Don't throw your hand.
If you feel like you're alone, no, no, no, you are not alone.

If you're on your own in this life, the days and nights are long,
when you think you've had too much of this life to hang on.

Well, everybody hurts sometimes,
everybody cries. And everybody hurts sometimes.
And everybody hurts sometimes. So, hold on, hold on.
Hold on, hold on. Hold on, hold on. Hold on, hold on.
Everybody hurts. You are not alone.