Na czym polega... ?

[polynomial]

Na czym polega "szybkie czytanie"? Na opuszczaniu wyrazów w zdaniu? Bardzo
proszę, może ktoś mi wyjaśni.
pzdr

[Gość: Kulka]

o ile wiem to na pozbyciu się nawyku literowania ,rejestrujesz obraz w całości.

[polynomial]

Tylko tyle? Tzn. czytałem kiedyś, dosyć dawno temu, wywiad z pewną osobą, która
wygrała konkurs "szybkiego czytania" powiedziała wlaśnie coś podobnego. Ale na
koniec stwierdziła, że chciałaby następną ksiązkę przeczytać NORMALNIE.
Wychodzi na to (nie wiem, to tylko moja interpretacja), że szybkie czytanie
jest... gorsze?! Qrcze! Sam nie wiem, bo tyle jeszcze książek przede mną, życie
któtkie i niepewne (wąglik, samoloty taranujące wieże, dziura budżetowa itp.).
Czy ktoś z Was "szybko czyta"? Bardzo proszę o liczne opinię (las rąk, jak się
mówi w szkole).

Best regards all
Polynomial

[Gość: Anna M]

Szybkie czytanie nie jest gorsze. Polega przede wszystkim na pozbyciu się
nawyku powtarzania "na głos" (także w myślach) tego, co się czyta. Ten nawyk
wyrabia się podczas nauki czytania w szkole - wszystko sylabizujesz na głos.
Ludzie, którzy nauczyli sie czytać sami nie mają tego nawyku i czytają dużo
szybciej. Po drugie chodzi o poszerzenie pola widzenia, a po trzecie o
użycie "wskaźnika", który prowadzi oko po linii tekstu. I o skupienie.
Oczywiście ta metoda najlepsza jest do czytania tekstów informacyjnych. Czyta
się je kilka razy, zwracając uwage na różne rzeczy, podkreślając czy robiąc
notatki itp. Jeśli czytasz literaturę piękną i chcesz rozkoszowac się słowem,
to sobie daruj.
A dlaczego pani chciała czytać książke "normalnie"? Po wyścigach nie wolałbyś
pochodzić spokojnie?

[Gość: M]

"Kryzys literatury bierze się także z kryzysu czytelnictwa, ze sposobu, w jaki
ludzie czytają. Czytelnik jest dziś częściej biernym, powierzchownym odbiorcą,
niż uważnym, skupionym współuczestnikiem tworzenia literatury. Podają
alarmujące statystyki, że wielu ludzi nie kupuje książek, nie czyta ich. Ale
równie niepokojące jest to, że ci, którzy czytają, czynią to źle - pospiesznie,
nieuważnie, "po łebkach". Nawet jeżeli przeczytają książkę, to tylko pozornie,
niewiele z niej pamiętając. W ten sposób rozmijają się, nigdzie się nie
spotykając, dwa różne rytmy: rytm pisania - powolny, skupiony, refleksyjny,
oraz rytm czytania - ten właśnie przelatujący po powierzchni liter i zdań.
(Jednym z absurdów naszej cywilizacji są tzw. szkoły szybkiego czytania.
Najlepiej byłoby uczyć w nich na tekstach Husserla czy Heideggera)."

Ryszard Kapuściński
"Lapidarium III"

[Gość: Anna M]

Z całą pokorą wobec mistrza musze powiedzieć, że nie ma racji. Chodziłam na
kurs szybkiego czytania i mogę spokojnie powiedzieć, że: a) nie chodzi o
czytanie "po łebkach", tylko przyspieszone, głównie za pomocą metod, o których
pisałam wyżej i nie będę się powtarzać i b) nie dotyczył on "literatury" tylko
raczej podręczników i to nie po łebkach tylko odwrotnie - zwracania uwagi na
najważniejsze.

[polynomial]

Dziękuję bardzo wszystkim za odpowiedź (szczególnie Annie M.). Naukę szybkiego
czytania odstawiam ad acta, na przyszłość (może?!) Faktycznie1 Nie wyobrażam
sobie błyskawicznego przeczytania (nawet bez świadomego powracania do
niektórych fragmentów tekstu) np. Władcy Pierścieni lub Lorda Jima. Zrozumiałem
o co chodzi, a czego nie mogłem się dowiedzieć w jednoznaczny sposób z folderów
reklamowych firm uczących tej techniki "pochłaniania" książek.

Best regards
Polynomial

Szczęśliwego Nowego Roku!

[Gość: Kita]

Na obejmowaniu wzrokiem calego akapitu, a nie jednego slowa i tak potem słowo
za slowem. Czytanie calymi myslami.