Za głosem sangomy

[Gość: gucio]

Znalazlem fajne opinie o tej ksiazce ale czemu ludziska piszecie tytul z
bledem!!!??? Niesamowita opowiesc i Afryka, jaka pamietam z podrozy. Bylem w
RPA kilka lat temu i w Mozambiku i znajduje te klimaty w Sangomie. No i mysle,
ze swiat bylby lepszy gdybysmy czasem sluchali bab :-)

[kuchenkowa]

Bardzo niedobra książka. Nieudolnie napisana, niezredagowana w ogóle, język
chropowaty, na poziomie wypracowania piątoklasistki.

Bohaterki ciągle kierują się nadrozwiniętą intuicją (bo nie da się inaczej
uzasadnić nieprawdopodobnych psychologicznie czynów, które co i rusz
popełniają), akcja to się dzieje, to po raz kolejny jest strzeszczana komuś od
samego początku (chyba żeby nabić licznik stron), wątek sensacyjny nawet nie
udaje, że nie jest byle jakim naśladownictwem Kodu Leonarda, wątki miłosne nie
sięgają nawet poziomu Harlequina. Klisze, klisze, klisze, nudne w dodatku jak
rzadko.

Jedyna zaleta: chwilami prześwituje tam wiedza autorki o Afryce. Chwilami. To
jedyne fragmenty godne uwagi, gdyby je znacznie podredagować. Szkoda, że autorka
zamiast ładować się w tę bardzo niedobrą powieść nie napisała po prostu
wspomnień z pobytu na Czarnym Lądzie.

[Gość: Zosia]

Dawno nie czytalam tak swietnej ksiazki! Niesamowicie ciekawy watek,
urzekajace piekno i zarazem okrucienstwo Afryki, no i ten jezyk!!!
Ale: De gustibus... czyli kazdy ma prawo do wyrazenia opinii.
Milego wieczoru WSZYSTKIM :)

Aga, czekam(y) na kolejne ksiazki. Beda. Prawda?

[Gość: wiosna]

Nie zgadzam sie. Watki milosne sa delikatnie zarysowane i to je odroznia od
harlequina. Bogu dzieki, ze ksiazka nie jest romasidlem. Co do Kodu da Vinci, to
po co pisac nastepny? Mnie sie watek z figurka podoba. Stawia proste pytanie,
ale odpowiedz na nie wcale juz nie jest prosta. Nie jest to ksiazka dla tych co
czytaja ciezka literature na prozacu, ale dla tych, ktorzy lubia ksiazki
przygodowe. Mnie sie zdecydowanie podoba;-)

[Gość: magda]

A mnie się podoba język autorki. To jedna z niewielu książek, w której nie ma
przekleństw, a język jest przystepny i nie ma pretensji do udawania
encyklopedii. Mówię to jako absolwentka polonistyki. Nie jest to oczywiście
dzieło zasługujące na Nobla, ale jest fajnym czytadłem. Ja polubiłam bohaterów i
w deszczowe, paskudne dni przeniosłam się myślami daleko do Afryki. Udało mi się
"zatopić" w książce i odpocząć i dlatego uważam, że warto ją było przeczytać.

[Gość: NEMO]

Przejrzalem strone internetowa Autorki. Ksiazki nie czytalem, moze
byc dobra lub nie. Na podstawie zapisow na stronie internetowej
uwazam, ze warto podejsc ostroznie do aspektow poznawczych ksiazki -
rozne objasnienia Autorki moga byc mylace.

Pozdrawiam

[baggy1975]

Nie rozumiem jak mozna oceniac ksiazke bez przeczytania! Znam troche Afryke,
jezdzilem tam kilka razy zawze na miesiac i bylem i w RPA i Mozambiku i
Etiopii.Dlatego kupilem te ksiazke. Ani w ksiazce ani na str autorki nie
znajduje podejrzanych wiadomosci. Zwlaszcza Etiopia zostala opisana w
fantastyczny sposob. Ja sam padlem na kolana w Lalibeli choc bogobojny nie
jestem, ale atmosfera tamtejszych swiatyn jest po prostu powalajaca. Co do
akcji, to ksiazka wydaje mi sie troche babska, ale i tak dobrze sie czyta. Moja
dziewczyna jest zachwycona:-)

[Gość: NEMO]

1. Jezeli Kolega zna to prosze zwrocic uwage np. na objasnienie nr 2
we fragmencie ksiazki na stronie internetowej. Wyjatkowo uproszczone
widzenie historii!!!

2. Coz, mieszkam w Afryce od 30 lat i nie twierdze, ze wiem wszystko.

3. Nie oceniam ksiazki ( mozliwe, ze jest naprawde dobra) ale
proponuje podejsc ostroznie do spraw podanych jako "fakty"

Pozdrawiam

[baggy1975]

Przyspis jest krotki i tak w ogole nie potrzebny, bo potem autorka opisuje
sytuacje polityczna. To jest powiesc a nie ksiazka historyczna. Jak na powiesc
to i tak ma strasznie duzo wiedzy. A Afrykanerzy to przeciez potomkowie
Holendrow, wiec w czym problem? Proponuje podejsc do tej ksizaki jako do
powiesci przygodowej. Wtedy nie beda Ci przeszkadzaly nie-encyklopedyczne
przypisy. Jesli faktycznie mieszkasz w Afryce (duza jest, wiec nie wiem gdzie),
to moze po prostu ta ksiazka nie jest dla Ciebie. Ma szybka, fajna akcje, a cala
reszte pewnie wiesz.
Pozdrawiam Polskiego Afrykanina!
Polski Polak

[Gość: NEMO]

Mysle, ze Kolega niezbyt dokladnie przeczytal moja pierwsza
wypowiedz. Ksiazka jest jaka jest, jednym sie podoba innym nie.
Jesli jednak podaje sie informacje uzupelniajace, to wtedy
obowiazuje odrobina dokladnosci. Gdy tej dokladnosci brak to do
informacji podanych i majacych poszerzyc nasza wiedze nalezy podejsc
z ostroznoscia. Moze nawet lepiej takich "wyjasnien" nie pisac.

Co do samej notatki. Kazdy z nas zwraca uwage na co innego.
Oczywiscie, ze Afrykanerzy sa potomkami osadnikow holenderskich, zas
moje obiekcje ( w podanym przykladzie )dotycza ostatniego zdania - o
wladzy. Zadam pytanie dodatkowe: w czyich rekach byla owa wladza
przed okresem apartheidu?

Pozdrawiam

[Gość: Berta]

Widzę, że robi się tutaj naukowa dyskusja. Ja jestem w połowie "Sangomy" i dla
mnie informacje są wystarczające. Mnie w tej ksiące wciągneła akcja, nie daty i
nazwiska, choć po wpisie Nemo sprawdziłam parę i się zgadzało. Nie byłam w
Afryce, ale potrafię sobie wyobrazić piękno przyrody, chłód i upał, które
autorka opisuje. Na szczęście te opisy nie są nudząco długie - to zaleta.
Zwróciłam również uwagę na medytacje i informacje o przepływie energii. Czasem
doświadczam takiego pozytywnego przepływu, więc i negatywny jest możliwy. Moim
zdaniem to fajna powieść, napisana szybko i żywo, a informacje o Afryce są
wystarczające dla normalnego czytelnika. Jak kogoś zainteresują, to może sięgnąć
po encyklopedię albo książki stricte podróżnicze.
Pozdrawiam. Berta

[Gość: Beata]

Zachecona pozytywnymi recenzjami kupilam to GOWNO w empiku,
wg mnie brakuje akcji,za duzo opisow przyrodniczych,etc
Z bolem przeczytalam pierwsza czesc i naprawde nie mialam
ochoty czytac dalej,
Nie polecam nikomu,

[troppo_bella]

Pomijajac slowo napisane WERSALIKAMI zgadzam sie z przedmowczynia.
Redaktor byl na urlopie, kiedy ksiazke szykowano do ruku, calosc sie
nie trzyma kupy, jest nudnawa i infantylna, akcja szczatkowa,
afrykanskich klimatow tyle co pieprzu w jajecznicy w barze mlecznym.

I sorry, ale zwazywszy to wszystko, nie wierze w te tlumy fanow,
ktore tu sie tak entuzjazmuja.

---

[Gość: Megan]

Beata twierdzi, ze za duzo opisow przyrody, a Troppo_bella, ze za malo Afryki.
Wlasnie skonczylam czytac i weszlam poszukac opinii. No i sie nie zgadzam.
Opisow jest duzo, ale nie sa nuzace i stanowia ogromna wartosc tej ksiazki. Nie
tylko z reszta opisy przyrody, ale tez zwierzat, ich obyczajow i samych czarnych
mieszkancow Afryki. Bo Afryka jest w Sangomie bohaterem, nie tylko tlem, tak jak
ludzie, ktorzy maja swoje losy. Akcja jest szybka i zwalnia jedynie, by
dostarczyc wiedzy. Ja sie dowiedzialam mnostwa rzeczy o tym kontynencie i oczyma
wyobrazni widzialam te niesamowite przestworza. Poza tym bohaterowie przekazuja
sporo informacji w dialogach - medytacje, szamani i te klimaty. Bardzo fajnie,
nienachalnie podane. Ja przy tej ksiazce odpoczelam, wiec z czystym sumieniem
polecam na weekend. Pozdrawiam. Megan

[Gość: jabumbum]

trudno sie nie zgodzic... staram sie nie uzywac mozgu podczas
czytania, co by sie nie denerwowac, ale na dluzsza mete sie nie
udaje.
nie chodzi tu o cala historie, bo to jest i do przezycia (fantastyka
tez dla ludzi), ale o styl pisania, dialogi... kto tak mowi? i
logike w calej historii... rabusia rozszarpaly hipopotamy, ale
plecak z figurka "ofiara" laskawie zostawia na brzegu... (bo
dlaczego niby w wodzie?) jak cos jest napisane po hebrajsku, to
natychmiast znajduje sie bohater, ktory zna ten jezyk... dzizas...
dla dziesiecioletnich fanow tworczosci Karola Maya...
srednio wymagajacym czytelnikom - szczerze nie polecam

[marko28_1]

Kupiłem te książkę, bo prosiłem dziewczyny z forum, by coś mi
doradziły dla mojej dziewczyny dla wielkanoc. Sam przeczytałem i
wcale sie nie dziwię, ze książka wzbudza sprzeczne emocje. To nie
jest powieść dla każdego. Ale na pewno dla osób, które chcą się
dowiedzieć czegoś o nieznanym zakątku swiata. Akcja jest szybka i są
w niej tragiczne momenty, nie zawsze znajduje się hipopotam, by
pożreć kogo należy. To co mnie się podoba, to fakt, że Afryka jest
pełnoprawnym bohaterem książki, jak ludzie, którzy przeżywaja
przygody. Opisy przyrody są barwne, ale na szczęście krótkie,
wstawki historyczne ciekawe i często w dialogach bohaterów, więc nie
ma mentorskiego tonu. I mojej dziewczynie i mnie bardzo się
podobało. Oderwalismy się od szarej, zimnej Polski i mielismy potem
oboje dobry nastrój. Szkoda tylko, ze wydawnictwo nie dołączyło
mapy. No, ale każdy może sobie ptworzyć atlas, prawda?

[Gość: funmilayo]

Ksiazka bardzo mi sie podobala, lekko, przystepnie napisana, przeczytalam ja
jednym tchem. Troszke tylko przeszkadzal mi watek figurki w ktorym az zanadto
widoczne bylo odniesienie do Kodu LEonarda Da vinci jak juz ktos wspomnial