"Prowincja pełna marzeń" - Katarzyna Enerlich

[melapela2]

Zachęcona samymi bardzo dobrymi opiniami na merlinie:
merlin.pl/Prowincja-pelna-marzen_Katarzyna-Enerlich/browse/product/1,677098.html
zdecydowałam się na zakup książki.
Wczoraj wieczorem doczytałam do 120 strony i........ sama nie wiem
jak to wyrazić. Dawno nie zdarzyło mi się czytać czegoś tak mdłego i
beznadziejnego.

Akcja dzieje sie na Mazurach, a główna bohaterka to redaktorka
lokalnej gazety. Pewnego dnia poznaje (służbowo i prywatnie) pewnego
Niemca (fotograf, który przyjechał na delegację, a zarazem syn
przedwojennego mieszkańca miasta). Po dwóch dniach znajomości idą do
łóżka, poprawiają następnego dnia z rana, a zaraz potem panienka
zabiera go ze sobą (i ze swoimi dwoma przyjaciółkami) na weekendowy
wyjazd do trzeciej przyjaciółki (w mieszkaniu której znowu idą do
łóżka). Pan Niemiec przedstawia się przyjaciółkom jako chłopak pani
głównej bohaterki, a pani główna bohaterka rozmyśla o wspólnej
przyszłości (po trzech dniach znajomości i czterech stosunkach).
Dodam jeszcze, że oboje są po trzydziestce (żeby nie było, że to
jakieś czytadło o nastolatkach).

Jak dla mnie, Grochola przy tym to szczyt kunsztu literackiego.
Na tam forum nie pojawił się żaden wątek dotyczący tej książki, a ja
nie wiem czy to ja jestem dziwna, czy ta książka. Jeśli ta książka,
to skąd te rewelacyjne opinie na merlinie?
Czy ktoś to czytał i mógłby sie podzielić swoimi wrażeniami?

[Gość: korzenna]

Teraz to modnie pisac o dziennikarkach na wsi, ktore lubia szybkie numerki. Coz
napisalas taka recenzzje, ze chyba nikt po te ksiazke nie siegnie. Ja na pewno.

[melapela2]

Skończyłam czytać i początek to jeszcze nic w porównaniu z dalszą
częścią książki :/
Moja opinia jest jaka jest, ale jednak na merlinie książka ma same
najwyższe noty i wszyscy się nią zachwycaja, więc może to ja sie
mylę? Jak masz czas i nic ciekawszego pod ręką (nie wiem czy to
mozliwe), to może spróbuj ją przeczytać i wyrobić sobie swoje
zdanie. Chętnie poznałabym tu opinie innych, ale widać nikt jeszcze
tego nie czytał, choć książka już jakiś czas jest w sprzedaży.

[aniczek34]

melapela2 napisała:

> Skończyłam czytać i początek to jeszcze nic w porównaniu z dalszą
> częścią książki :/
> Moja opinia jest jaka jest, ale jednak na merlinie książka ma same
> najwyższe noty i wszyscy się nią zachwycaja, więc może to ja sie
> mylę? Jak masz czas i nic ciekawszego pod ręką (nie wiem czy to
> mozliwe), to może spróbuj ją przeczytać i wyrobić sobie swoje
> zdanie. Chętnie poznałabym tu opinie innych, ale widać nikt jeszcze
> tego nie czytał, choć książka już jakiś czas jest w sprzedaży.

Chciałam się na to skusić, ale się nie skusiłam, bo kiedyś tv dała
jakiś bardzo podobny w treści film... i bałam się, że to prawie to
samo... Tam była jakaś starsza niemiecka szlachcianka urodzona na
Mazurach i jej wnuczka chyba? pracowała w niemieckiej gazecie... i w
związku z tym przyjechała do Polski. Nie pamiętam tytułu, a treść
urywkami,ale to było mniej więcej o takiej fabule.

[marysia_am]

Kupiłam ją wczoraj. Dzisiaj skończyłam czytać. I mam wiele
mieszanych uczuć. Porównanie do Kalicińskiej nasunęło mi się od
razu, jak tylko zobaczyłam tytuł i właśnie tę jej opinię na okładce.
Ale że sama jestem jak najbardziej za prowincją, a los rzucił mnie z
niej do wielkiego miasta, to kupiłam książkę bez wahania. Co do
opinii autorki na temat uroków prowincji i co do oblicza wojny -
zupełnie się zgadzam. To że bohaterka jest rodowitą prowincjuszką to
plus na korzyść książki (w przeciwieństwie do "Rozlewiska") - na
szczęście nie ma w tym pomyśle wyszukanej wielkomiejskiej mody
na "spokojne życie w harmonii z przyrodą". Ale reszta.... oj - wieje
młodym piórem powieściopisarskim. I te potknięcia w fabule! To, co
już wspomniane - galopujący związek Ludmiły i Martina. Dalej - dwa
różne miejsca urodzenia ojca bohaterki; w jednej z rozmów z Piotrem
Ludka raz zwraca się do niego jego właściwym imieniem, a raz
imieniem jego syna. Ponadto wiele nieskładnych gramatycznie zdań w
narracji. I jeszcze literówki, choć to może już wina redaktorów, czy
drukarni ;).
Pomysł na książkę o dobrym miejscu na życie - bardzo dobry.
Historia, której tlem jest to miejsce - banalny i naciągany.

Jeśli mam polecić, to tylko po to, żeby zapoznać się z
różnorodnością literatury ;).

[Gość: f.l.y]

a ja kupię i przeczytam, dam kobiecie szansę ;)

ps' po co opisujecie treść książki?

[Gość: Mirandolina]

Co do błędów: najpierw HANIA/ HANECZKA/ HANUSIA/ HANULKA/ HANUSIąTKO (i czort wiedzieć, kto jeszcze) rzekomo mówi świetnie w kliku jązykach obcych (w tym po niemiecku), a potem biedna bohaterka musi tłumaczyć jej rozmowy zukochanym Niemcem. Redakcja wyjechała na wakacje? zastrajkowała?

[ls48]

Uważam,że bardzo dobrze że jest opisywana treść książki. Pozwala to zaznajomic
sie z tematyką i pobierznie zasięgnąć o niej opinii.Osąd o książce ma przecież
kazdy inny...i dobrze.

[lucyfer6]

Bo to POWIEŚĆ Z KLUCZEM. Bohaterka po stracie pracy żwawo zabiera
się za decoupage i z dnia na dzień zostaje allegrowym bonzo sztuki
użytkowej. I to ten klucz chyba:);):):) Bo ja tam innej treści
wartej uwagi nie zauważyłam..... Nie często zdarza się przeczytać
książkę, w której nie ma DOSŁOWNIE NIC, prawda? Nic ważnego,
cennego, godnego zapamiętania. Mam prośbę: a bądźcie sobie
dziennikarkami, zielarkami i kim tam chcecie, ale nie katujcie ludzi
opowiadaniem o tym!!!!!!! Jedna Kalicińska wystarczy!!!!!!!!!!!!! I
tak w niedzielne wieczory TV zamęczy nas serialem na motywach
powieści Pani Pisarki, która Leśmiana od Asnyka nie odróżnia. He,
nie zdziwię się, jeśli kolejny gniot mazurski zacznie się
słowami: ....jestem załamana, objechała mnie w necie jakaś wredna
istota..... hehehehhe

[marysia_am]

No cóż! Doczytałam się na blogu autorki, że to pierwsza książka pod
patronatem Allegro. Nic dodać, nic ująć w kwestii "allegrowej"
kariery bohaterki :). Poza tym, czy zauważyliście, że w książce
pojawia się nazwa nie tylko tej firmy?? Autorka szafuje nazwami
firmowymi produktów aż miło - od perfum po majonez.

[Gość: magda]

wszyscy Wy tak krytykujący chyba pochodzicie z miast do których nie czujecie zadnego sentymentu..uwazam ze ksiązka bardzo ciekawa,ma kilka wątków bardzo wciągających jak np.opowiesc o Hansie,perypetie w pracy i wątek artura szefa,miłośc rodząca sie po miedzy bohaterką a niemcem a takze miłosc Piotra do Ludmily.Są to fajne lekkie historyjki ,ktore łączą sie w całośc. no i te Mazury..gdy sie czyta o Mrągowie bywając w tym miescie czasami łatwo jest sobie wyobrazic te wszystkie opisane miejsca,to-ze w sklepie "pod kasztanami "do tej pory oblegany jest żulkami z piwkiem w ręku,ze wieczorem miasto jakby zasypia CAłA TA OPOWIESC OPISUJE ZYCIE NA PROWINCJI GDZIE WSZYSCY SIE ZNAJą,GDZIE LUDZIE GOTUJą WEDLE PRZEPISóW ,KTORE NIE WYCHODZą POZA MAZURSKI SWIAT I TO WLASNIE W KSIąZCE JEST NAJPIEKNIEJSZE,a ze są małe błędy literackie to chyba nie najwazniejsze w taym momencie.....pozdrawiam i polecam

[Gość: HANNAL]

Do lucyfera6- masz ABSOLUTNĄ RACJĘ!Tak potwornie nudnej jak flaki z
olejem książki jeszcze nie czytałam.Zastanawiam się jakimi
kryteriami kierował się wydawca?Książka na poziomie prowincjonalnej
plotki:A wie pani,że tamta pani bzyknęła się z tamtym panem?-No i
co? -I nico!!!A propos tytułu-o jakich "pełnych marzeniach"na
tzw.prowincji jest ta książka?Czyżby o Ludce,co chciała mieć Niemca
za męża?

[Gość: i.]

Przeczytałem i generalnie zgadzam się z opiniami powyższymi.
W trakcie czytania nieustannie myślałem "Boże co za grafomania!"
Po przeczytaniu zaświtał mi w głowie pomysł, żeby samemu napisać
książkę, bo najwyraźniej każdy może. A z chęcią zarobiłbym szybko na
dom, samochód czy coś. Co mnie jeszcze dziwi, to że autorka nie
wstydzi się pokazać facjaty na okładce. Ja raczej zamierzałem to
zrobić pod pseudonimem ;-)
Wracjąc do meritum; jest to książka dla niewymagającego czytelnika i
to też raczej na leżak czy inne wakacyjne miejsce. Roi się od
denerwujących literówek, błędów logicznych. Również mnie może nie
tyle zniesmaczył, co wydał się wyjątkowo nieprawdopodobny romans
pary bohaterów, a raczej jego tempo. Rozumiem szybkie numerki, ale
albo rybka albo pipka, a nie narzeczeństwo po tygodniu znajomości.
Jedyną prawdopodobną postacią jest szef bohaterki, i to tylko
dlatego, że mój był podobny. Historia z decoupagem też mało
prawdopodona, rozumiem, że można się w to bawić i nawet zarobić, ale
na litość boską w tydzień od braku wiedzy do rekina Allegro?!
Niemniej na obronę tego "dziełka" powiem, że odpowiada mi klimat.
Prowincja ma swój urok i czar dla kogoś, kto źle się czuje w dużym
mieście i to mi odpowiada. Dlatego też kupiłem tą(tę?) książkę
(zachęcony również recenzjami).
Pozdrawiam

[f.l.y]

no więc kupiłam i przeczytałam, fakt - okropnie denerwujące
literówki..
treść taka sobie, jakbym to już gdzieś czytała i to nie raz..u
Nurowskiej?
jedynie stare ryciny były ciekawe i ten ciut historii..

autorka widać chciała jeszcze w życiu książkę napisać i napisała..
ale niech nie pisze więcej..

rekomendacja M.Kalicińskiej chyba miała pomóc, w tym wypadku mnie -
smuci...

[Gość: nula]

Nareszcie!
Książka jest tak ... żadna, że ja też nie mogłam w to uwierzyć...
I nie chodzi o błędy gramatyczne ani literówki, ale o fabułę i styl. "Historia"
poniemiecka może być streszczona tak: kiedyś w Mrągowie mieszkał mały Niemiec, a
po wojnie jego rodzina była przesiedlona do Niemiec. No co za zaskoczenie?!
Naprawdę?! Wysiedlili Niemców z Mrągowa do Niemiec?!
Cała książka jest jak streszczenie, brrr. A ta siostra? Co za błyskawiczne
porozumienie dusz... Nie mówiąc już o tym, że bohaterka w pierwszym mailu
poinformowała tę kobietę, że jej ojciec nie żyje, a ta to najwyraźniej
przeoczyła, bo potem w rozmowie była szalenie zdziwiona, że ojciec nie żyje. Czy
żaden redaktor tego nie czytał?!
I jeszcze moralność bohaterki? Włamała się do komputera szefa, uprzednio
przeszukując biurko w poszukiwaniu hasła, a potem z potępieniem zauważa, że szef
używał komputera do celów prywatnych.
BEZNADZIEJA!
Marzę o jakiejś książce o polskim mieście albo regionie, lubię takie książki.
Dlatego czytam te wszystkie Kalicińskie i inne. I za każdym razem dno... Sama
sobie napiszę chyba. Tak jak te panie potrafię...

[Gość: iwi]

czytając te opinie proponuje czytać ksiązki typu harlekin. to
powinno byc odpowiednie dla Was! juz widze jak same piszecie swoje
bescelery.
Książka jest ciekawa i czyta się ją lekko i przyjemnie. Czuje się
inspirację innych pisarzy. Książka została wyrózniona jako książka
na lato na granica.pl o czyms to swiadczy. Nie moge sie doczekać
kolejnych wydań autorki.

[Gość: as]

na pewno też staną się bescelerami :P

[Gość: Becia]

Chyba nie wiesz o czym mówisz. Ta książka to właśnie kolejny harlequin, więc
raczej ci co się nią zachwycają, to amatorzy tego typu "literatury".

[Gość: Mona]

napisałam to juz jako komentarz przy recenzji krytyka literackiego
jakim jest Pani B. Darska która spokojnie wpisuje się a panujące tu
nastroje na temat książek Pani KE ale powtórzę i tutaj:
" Jak nie wiadomo o co chodzi to.......
Zaciekawiona zjawiskowością promocyjną kiepskiej bądź co bądź
książki przypatrzyłam się uważniej portalowi literackiemu granice.pl
no i co się okazało:
Przypadek 1 wydawnictwo MG, granice.pl i allegro współpracują ze
sobą W ubiegłym roku ogłosili konkurs”„Literacki blog roku 2009”.
Książkę Pani KE wydało MG, sponsorowało Allegro a nagrodziło
tajemnicze jury (nawet nie internauci) na granice.pl
Przypadek 2 na portalu granice pl zalogować się może każdy i dodawać
swoje recenzje pod jednym wszakże warunkiem że przejdą cenzurę
redakcyjną Pana Sławomira Krempy redaktora naczelnego wortalu
literackiego Granice.pl, byłego sekretarza redakcji
miesięcznika "Magazyn Przemysłu Mięsnego" i czasopisma "Vademecum
Mleczarskie Info z newsweek pod tytułem Pomiędzy mięsem a kulturą” z
wdzięcznym cytatem:"Nie wszędzie, gdzie drożeje mięso, rośnie
wartość człowieka"- uwaga całkiem słuszna:))
Moja recenzja prawie identyczna z tą jaką umieściłam tutaj
odwołująca się dodatkowo do Pani wypowiedzi cenzury nie przeszła.
Po drugim przypadku przestałam drążyć temat w dzisiejszych czasach
żadne to przecież zaskakujące przypadki"

[tezzprowincji]

Czytam od dłuższego czasu te wszystkie opinie i włos mi się jeży. Ja czytałam i
zupełnie inaczej tę ksiażkę odebrałam. To nie jest żaden harlekin, o czym wy
mówicie wszyscy? To książka o historii Mazur. o tym, że ci Niemcy powracają na
tę ziemię i że ludzie wciąż się tych powrotów boją. U nas, na Śląsku, jest
podobnie, to też nie są nasze ziemie, i tez wokół pełno niemieckiego języka,
Niemców, i też nie mieszkamy w naszych domach z dziada pradziada, bo kiedyś tu
nastaliśmy. Dlatego doskonale rozumiem przesłanie tej ksiązki. Tylko ktoś
niewykształcony historycznie tego nie rozumie - o co tak naprawdę chodzi. A że w
międzyczasie pojawia się jakaś miłosna historia, to tylko po to, by ta cała
historia, podana lekkostrawnie, dotarła do tych właśnie mniej wykształconych, bo
nie każdy jest przecież dobry z tej dziedziny nauki. Tymczasem poza żółcią i
bezkarnym, bo anonimowym!, hasaniem po forum, niczego nowego i odkrywczego, poza
paroma wyjątkami (na szczęście!), nie znalazłam. A juz to porównania z
harlekinem jest żałosne. Prześledziłam też opinie autorów wpisów na innych
forach - równie "żółte". Współczuję, że jesteście tacy nieszczęśliwi. Polecam
spacer albo - wizytę na prowincji właśnie. Wyluzujecie. Zapraszam do siebie, na
przykład prowincję dolnośląską! Wciąz jeszcze trochę polską i trochę niemiecką!

[melapela2]

od kiedy to do czytnia badziewia trzeba mieć wykształcenie historyczne?
Tło powieści jest ciekawe, ale historia puszczalskiej panienki jest rodem z
harlequina i nic tego nie zmieni.

[Gość: robi]

Wydałem niepotrzebnie pieniądze, wszystko sztucznie
wymyślone skierowane na emocje, taki kolaż modnych tematów . Jedyne
co prawdziwe i ciekawe to zdjęcia starego Mrągowa. Pomysły czerpane
z popularnych książek dostępnych na rynku. Proponuje założyć
klub „AMATORNIA” i zapisać tam autorkę. Za 3 dychy można kupić
niezłe wino które sprawniej przeniesie nas w świat spełnianych
marzeń.
PS no i oczywiście Mazury to i Niemcy.... jak w starych
socjalistycznych filmach bo jakby taki fotograf ze Śląska
przyjechał to by panna dłużej sie opierała.. Fajny obraz kobiet na
prowincji, tylko co na to krajanki? :)))

[Gość: Basia]

cyt:"No cóż! Doczytałam się na blogu autorki, że to pierwsza
książka pod
patronatem Allegro. Nic dodać, nic ująć w kwestii "allegrowej"
kariery bohaterki :). Poza tym, czy zauważyliście, że w książce
pojawia się nazwa nie tylko tej firmy?? Autorka szafuje nazwami
firmowymi produktów aż miło - od perfum po majonez."

To jest chyba odpowiedź na te świetne opinie i zadziwiającą promocje
książki. Cudów nie ma, bo książka to taka Polo Cocta Kalicińskiej ma
się do prototypu jak wspomniana już do Coca Coli. A rżnięta z
powyższej że aż miło . Każdy zna ten sposób pisania ze szkolnych
wypracowań kiedy pisało się pracę bez czytania literatury. Można
pisać tak prace dla innych za kasę może tym by się autorka zajęła
bo widać że ma dryg a czytelnikom oszczędziła by ryzyka finansowego.
Jedyny zapach prawdziwej prowincji jaki poczułam z tej książki to
zapach wielkiej lipy! No cóż żyjemy w czasach rozświetlanej tandety.
Robi ma rację chyba skoczę po wino:))

[Gość: virgotka]

Mała rada dla wszystkich, którzy uważają, że wyrzucili pieniądze w
błoto kupując tą książkę:
W każdym większym mieście jest empik. tam można sobie usiąść i
bezkarnie poczytać książkę bez konieczności jej zakupu. Kupując
ryzykujemy.
A co do książki pani Enerlich. Każdy ma prawo do spełniania swoich
marzeń, dla niektórych jest to właśnie napisanie i wydanie książki.
Nikt nikomu nie obiecywał, że to będzie literatura w stylu wielkich.
Książka lekka, przyjemna... Dla mnie czytanie jej było relaksem.
Napisana prostym językiem. Nie musiałam sie co drugie zdanie głowić
co autor miał na myśli... A, że fabuła galopująca??? hmmm... często
narzekamy, że coś jest za bardzo "rozwleczone" to teraz
ponarzekajmy, że galopujące...

[Gość: ?]

A jeżeli ktoś nie mieszka w dużym mieście?

[Gość: virgotka]

Ja nie mieszkam w dużym mieście, a mimo wszystko odwiedzam empik
regularnie... poza tym zawsze na książce sa informacje o czym ona
jest i jej recenzje... Skoro ktoś czytał Kalicińską i nie spodobała
się, to nie widze sensu siegania po książkę ktorą rekomenduje, jak
wnioskując z postów, uczynili to niektórzy uczestnicy tego forum...

[Gość: malinka]

Nie wszyscy mają czas, aby iść do empiku i czytać tam książki. Poza tym w
gazecie książka ma fajne recenzje, a żeby przekonać się, że to gniot, trzeba
przeczytać przynajmniej rozdział.

[Gość: klep]

i właśnie w ten sposób stajecie się ofiarami reklamy :). Za recenzje
się płaci, więc zawsze są dobre. Za artykuły pochlebne też. A co do
książki... lepiej chyba nic nie napiszę. Ale wiem, dlaczego
Kalicińska tak pozytywnie o niej napisała. Bo to żadna konkurencja,
a tylko zwiędły kwiatuszek - nawet przy książkach Kalicińskiej. Bo
kto by rekomendował kogoś takiego samego lub lepszego? Tu chodzi o
pieniądze, a konkurencja nie jest mile widziana. Więc wystawia się
coś lichego, by lepiej wypaść :).

[tezzprowincji]

Czytam i chcę wam powiedzieć, że te posty wszystkie to robota jakiejś jednej
osoby. Bo jak się tylko coś pojawia pozytywnego, to zaraz są kolejne wpisy,
oczywiście, negatywne. Czyli, ktoś siedzi i śledzi, na pewno. To po pierwsze. Po
drugie - styl wypowiedzi ten sam. Słowa gniot i te inne - żaden wysiłek
intelektualny. Po trzecie - zamiast marudzić, sami napiszcie książkę, wydajcie i
potem czekajcie, aż jakiś lub jakaś mądrala będzie się nad nią mądrzył. To tyle,
za mało macie chyba w sobie prowincji, jesteście (jesteś) zestresowani i stąd ta
złość. Zobaczycie, że po tym wpisie zaraz znów ktoś będzie krytykował i
marudził, i to może dziś lub jutro :). Zakład?

Mnie się książka podobna, moim znajomym też, z mojej księgarni zniknęła, byłam w
empiku we Wrocławiu - stoi na dobrym miejscu, O czymś to świadczy. To jest moja
DOBRA opinia. I teraz czekamy na kolejny spreparowany wpis krytyczny. Powinien
być zaraz :) lub wkrótce, zatem - do przeczytania!

[marysia_am]

Uwaga!!! Oto preparuję wpis!! :D :D :D. Uśmiałam się szczerze.
Cóż by tu dodać... Widocznie taki już znak czasu, że nawet posty na
forum czytane są bez zrozumienia. Większość opinii dotyczy
niewyrobionego stylu pisarki, naciągactwa, błędów redaktorskich
itp., itd. - rzeczy, które sprawiają, że książka zasmuca - jak
kolejna idiotyczna polska "komedia romantyczna". W większości nikt
nie czepia się pomysłu na wykorzystanie motywu prowincji jako
takiej, albo wątku historycznego. Za pomysł brawo dla Pani E.
Ale czy to źle, że prawdziwi miłośnicy książek oczekują DOBREJ
literatury??

[chiara76]

tezzprowincji napisała:
>
> Mnie się książka podobna, moim znajomym też, z mojej księgarni zniknęła, byłam
> w
> empiku we Wrocławiu - stoi na dobrym miejscu, O czymś to świadczy. To jest moja
> DOBRA opinia. I teraz czekamy na kolejny spreparowany wpis krytyczny. Powinien
> być zaraz :) lub wkrótce, zatem - do przeczytania!


niestety, to, że książka stoi, jak się wyraziłaś, na dobrym miejscu , świadczy
tylko o tym, że wydawca mógł za to dobrze zapłacić i ma niezłego speca od
marketingu.

[Gość: malinka]

> Czytam i chcę wam powiedzieć, że te posty wszystkie to robota jakiejś jednej
> osoby. Bo jak się tylko coś pojawia pozytywnego, to zaraz są kolejne wpisy,
> oczywiście, negatywne. Czyli, ktoś siedzi i śledzi, na pewno. To po pierwsze. P
> o
> drugie - styl wypowiedzi ten sam. Słowa gniot i te inne - żaden wysiłek
> intelektualny.

No i wpadłam, rozgryzłaś mnie. To ja napisałam wszystkie nagatywne opinie. To przez ten "gniot", a miałam użyć słowa "wypociny", ale ostatnio jestem w kiepskiej formie intelektualnej;)

[Gość: jojo]

To jest już pisanie na siłę :). Książka pisana językiem prostackim,
nieliterackim. I to się ma nijak do pomysłu. Bo nawet z najlepszego
pomysłu można zrobić gniota. I tyle... niech sobie ta kobieta siedzi
na prowincji, ale niech pisze jak literat. Chyba, że to jest taki
spcjalny zamysł. Mam talent, ale piszę jak prowincja mówi. To
zrozumiem. Ale wątpię, by ktokolwiek chciał się aż tak podłożyć.
Pani K., proszę wrócić do podstawówki i powtórzyć sobie podstawy
gramatryki, budowania zdań... Porażka. A pomysł tematu... hm...
Proszę o to, by Pani chciała przelcieć jeszcze Azjatę, Afrykanina,
Eskimosa. Wtedy to będzie miało smaczek :).

[f.l.y]

no nie przesadzaj, prostackim językiem to pisana nie jest..

[Gość: jojo]

zależy kto jakie książki czyta i jakim językiem mówi - potoczność
nie powinna być atrybutem literatury. Stąd to moje porównanie. Albo
dbamy o poprawność albo poddajemy się błędom, codzienności,
banalności. Poczytaj Iwaszkiewicza, jak on buduje klimat. Tu nikt z
nikim nie musi tak oficjalnie iść do łóżka. To jest sztuka słowa. U
niego wszystko wisi w powietrzu, jakby materializuje się w umyśle
czytelnika. W przypadku tej książki trudno nawet mówić o rzemiośle.
To rąbanie drewna.

[Gość: virgotka]

"Proszę o to, by Pani chciała przelcieć jeszcze Azjatę, Afrykanina,
> Eskimosa. Wtedy to będzie miało smaczek :)"

Wydaje mi się, że rozmawiamy o książce a nie o życiu prywatnym
autorki...

[Gość: Basia]

To już nie chodzi o stracone pieniądze bardziej mnie martwi stracone zaufanie do
takich miejsc jak EMPIK. Zawsze było to miejsce gdzie znaleźć można było dobre
książki i ciekawe czasopisma. Dałam się reklamie, znane wydawnictwo,dobre
miejsce na półkach w Empiku no i zakup gotowy.
A tu proszę nie o książkę poszło tylko o umowę z wydawnictwem dotycząca
wystawiania jego produktów. Empik nie wyszukuje już na rynku dobrych pozycji
które reklamuje tylko korzystnych umów z kontrahentami którzy zapewniają duże
dostawy. Po tym zakupie zwróciłam uwagę że brak jest teraz w EMPIKU małych
wydawnictw które oferują literaturę niszową. No cóż idea przegrała z rynkiem.
Takie czasy szkoda dawnego Empiku który zamienił się w zwykły kiosk.

[Gość: czytelniczka]

Książka niskich lotów. Rozwlekła, płytka. Plagiat "Rozlewiska..."
Kalicińskiej. Styl autorki mało literacki. Niestaranna korekta.

[Gość: da12a]

Kiedyś autor książkę pisał kilka lat, cyzelował każde słowo, dbał o staranność
faktów, wydawnictwa miały skrupulatnych korektorów.

Dziś książkę niektórzy piszą w kilka miesięcy (znam rekord, że w dwa!), korekta
nie zawsze jest rzetelna.

Kiedyś nie każdemu wydano by książkę, dziś może ją wydać praktycznie każdy i
dlatego dostajemy takie kwiatki.
Takie czasy i nie ma się co oburzać.
Czy ktoś kiedyś pomyślał, że obiad niektórzy będą jadali ze smakiem na
papierowych talerzach plastikowymi sztućcami?

[Gość: emu]

"Marzenia" nie mają lekko. W naszej literaturce jest jeszcze jedna
gorsza pozycja z "marzeniem" w tytule, to "Jezioro marzeń".Nazwiska
autorki nie pamiętam i cieszę się, że zapomniałam.

[Gość: Bolo]

Pani Kasiu... proszę, niech Pani zrobi coś dla literatury. Niech pani
czyta, a nie pisze. Z góry dziękuję. Ja

[Gość: kikalij]

Słyszałem, że coś jej nowego wyjdzie. Wspólczuję naiwniakom, którzy
złapią się na kolejny trik marketingowy wydawnictwa. Pozdro. To
porażka. Takie brednie. Jakieś nawijki. Przez takich ludzi
literatura umiera. Staje się kolejnym pustym serialem.

[Gość: ra-barbara]

-"Po trzecie - zamiast marudzić, sami napiszcie książkę, wydajcie i
potem czekajcie, aż jakiś lub jakaś mądrala będzie się nad nią mądrzył. To tyle,
za mało macie chyba w sobie prowincji, jesteście (jesteś) zestresowani i stąd ta
złość. Zobaczycie, że po tym wpisie zaraz znów ktoś będzie krytykował i
marudził, i to może dziś lub jutro :). Zakład?"- No cóż.....ja czuję się czytelnikiem a nie pisarzem i oczekuję od pisarza tzw.dobrej ksiązki bo płace za to że łaskawie chcę poczytać i mieć przyjemny relaks,a także miłe odczucia.Niestety tej książki czytać z zachwytem się nie da!!!!
A dodam od kilku lat jestem,żyję mniej lub bardziej SZCZĘSLIWIE na prowincji w kieleckiej wsi,uciekając kiedyś z zadymionego miasta Sosnowca, marzyłam jak to pięknie poukładam sobie życie wśród czystych lasów,pól i śpiewających słowików.Zetknęłam się z mnóstwem pracy,konfliktami,chorobami.Ot życie!A ptaszęta śpiewają, a las szumi i oddech lekki.....romantycznie, czas wolniej płynie......bywa radośnie,bywa smutno i żle..........

[Gość: trzykropek]

Lektura dla kucharek XXI wieku, nic ponadto. No może jedno mi się podobało - imię kota głównej bohaterki - MIETEK.
Dodam jeszcze dlaczego to p. Kalicińska gorąco poleca tę książkę notatką na jej okładce ...ano dlatego, że główna bohaterka czytuje do poduszki właśnie książki p. Kalicińskiej...żenada ale i jednoczesne traktowanie jak półgłówków potencjalnych czytelników. Powiedzenie "ciemny lud to kupi" do mnie nie trafiło, najpierw przeczytałam aby potem...nie kupić.

[Gość: mirkamazury]

Pani Kasiu bardzo mi się podobała książka i chętnie przeczytam resztę już się przymierzam do zakupu, niech tylko się Pani nie przejmuje opiniami z tego forum bo są okrutne i kapie z nich jadem ,ja stwierdzam iż Pani pióro jest lekkie i relaksujące odpowiednie do ówczesnych ciężkich czasów , pozdrawiam

[Gość: Ja]

Nie czytaj tego co piszą w merlinie czy gdzie idziej, bo normalka ze musi być
reklama, niekoniecznie kompatybilna z trescia. Lepiej zajrzec w pare stron m na
poczatku i w srodku .

www.pisarka.pl

[Gość: Mokika]

Recenzje na merlinie nie zawsze są pozytywne.

[jasnee]

Ja zaczęłam i nie dałam rady przebrnąć, a rzadko nie kończę książek.
Polecam najnowszą książkę Zafona "Marina" wciągająca i trzymająca w napięciu.
Szczęśliwego Nowego Roku i mnóstwo czasu na czytanie książek
www.urwanizchoinki.pl/U6o8He

[Gość: bookworm]

A oto spreparuje kolejny krytyczny wpis, a co. Moja opinia, mozna
sie zgodzic. Albo i nie. Jednym slowem-koszmar...Potworna ilosc
bledow, nie tylko literowek, ale wszelkiej masci. I to NIE jest
tlumaczenie... Nasz jezyk ojczysty, w tej pozycji jakby nieco
zapomniany i skalany. Blee. Po przeczytaniu po raz 128, ze "marzenia
sie spelniaja" zeby same postanowily zgrzytac. Jeden z bohaterow
zlapany zostaje w Punto, a komornik zabiera mu Pande.kate mos.
Likierek wystepujacy 4-5 razy za kazdym razem ma inna nazwe..., .
moglabym tak dluuugo, ale szkoda pary. Czy jest jakas nowa moda na
pisanie wszystkiego jak leci z malej litery...?? Upierdliwe reklamy.
Rewelacyjny "watek niemiecki", w zamierzeniu kanwa, zajmuje mniej
wiecej ...pol strony. Pan Niemiec sie rodzi, Pan Niemiec wyjezdza.
No, wysiedlony. I juz. I te zolnierzyki pod podloga, jakims cudem
przewedrowaly...ubaw po pachy. Watek romansowy...nie, nie moge.
Ksiazka pisana z pozycji kobiety 36-letniej przypomina stylem
pamietnik z okresu szkoly podstawowej. Prownicja... super, Pani moze
isc na targ...! Mazury-jak dobrze, ze znam i kocham od urodzenia, bo
po tej lekturze moglabym sie zniechecic. Problem przesiedlen i
wrogosci ujety w stylu propagandy oszolomow, nie zacheca do
przemyslen. Jako rowniez ochrona drzew. Nachalne... Chwala sile
wyzszej, ze ta "tworczosc radosna" wypozyczona z bilbioteki i tylko
czas bezpowrotnie stracony i irytacja potezna. Jak to ma byc
przyklad obiecujacej tworczosci polskiej, to ja chyba na odwyk pojde
i przestane czytac...

[n2605]

Bardzo proszę nie wciągać mnie w spiskowe teorie... Książka jest fatalna, tylko
reprodukcje pocztówek starych - piękne.

Przyznaję się uczciwie - nie dobrnęłam do końca, chociaż jestem mrągowianką,
prowincjuszką i chadzam na ten sam targ, co główna bohaterka "Prowincji".

Dialogi są straszne, postaci drewniane, ale najgorszy jest poziom językowy,
nawet nie wiem jak to określić - przecież polszczyzna jest taka piękna, jak to
możliwe, że ktoś napisał niezręczne wypracowanie licealne na ponad 300 stron?

Mimo, że książka może ośmielić rzesze grafomanów, ślubuję tu uroczyście - ja
powieści o Mrągowie nie popełnię, jedna w zupełności wystarczy...

Za dwa tygodnie premiera drugiego tomu przygód Ludmiły...

[Gość: G]

Prowincja z pelnej marzen przechodzi w pelnie gwiazd.

To ja mysle, ze juz pora umierac!!!!

[Gość: Bogudsia]

To jest nieprawdopodobne - Wydawnictwo MG drukuje taką kiepściznę.
Aż się wierzyć nie chce, że się nie wstydzą. Już wiem, że ich
książek nie należy brać do ręki. Kpina...

[Gość: fanKA]

Książka piękna,cudowna i jakże romantyczna. Przeniosła mnie na Mazury zarosłe
cienistym krzakiem. Zatopiona w swych marzeniach usłyszałam delikatne
brzęczenie, czułam już wcześniej że coś mnie kłuje.... tak teraz już wiem, to
mazurskie są komary. To prawdziwa magia oddać tak atmosferę regionu by stała się
żywa aż do bólu. Katuj, mnie tratuj....śpiewał Przybora a ja wraz z nim:
jeszcze tylko jedna książka i będzie tysiąc stron na tysiąclecie. Wierzę w
wewnętrzną misję autorki w jej siłę i wytrwałość. Bo jak piszą o niej w
regionalnej prasie: „Dziennikarze obywatelscy nie tylko artykuły piszą!”. I ten
piękny język nie czytałam wprawdzie jeszcze nowej książki tylko urywek maleńki
o „chmurach co brodzą w błękicie” i już cieszę się na ciąg dalszy. Widzę te
łąki oszalałe rumiankami gdzie płakały rzewnie krowie placki. Gdzie w ich blasku
nurzały się gwiazdy co „przecież te same” i snuły nie nazbyt wprawdzie zawiłe
nici miłości.
(co ma wprawdzie małe ale!- strasznie niskie tu morale).
Tak KE jest jak komar kłuć w oczy będzie a wytępić się nie da...
PS W literaturze rodzimej nastała Pora na Telesfora: Magdaleno Samozwaniec wracaj!!

[Gość: f1ga]

Zachęcona dyskusją - sięgnęłam po tę książkę.
Nie jest to literatura najwyższych lotów, ale da się czytać.

Książka ma klimat, porusza problem tolerancji, stosunków w pracy oraz problem,
który najlepiej rozumieją ludzie tylko tam mieszkający - wysiedlenia, powroty.
Wątek z zarabianiem na jednym z portali aukcyjnych - przerysowany.

Słabą stroną książki są błędy edytorskie. Wydawca się nie postarał -
zaoszczędził na redakcji i korekcie, o co nie należy winić autorki.
Generalnie lekka literatura dla kobiet. Grochola czy Szwaja nie są wcale lepsze:)

Tytuł jak z piosenki "Fasolek" ;P

[aleks652]

Sam tytuł jest już straszny. Brzmi jak z piosenek "Fasolek" albo jak nazwa
konkursu literackiego w podstawówce. Podziwiam dziewczyny, które doczytały to do
końca. Nie dość, że jest strasznie napisana to jeszcze ta bzdurna fabuła o
niczym i beznadziejny obraz prowincji.
Sama pochodzę z małego miasteczka i to aż boli, że nikt nie pisze(albo raczej
nikt nie wydaje) książek, które mówią w zabawny, wzruszający, a przede wszystkim
piękny sposób o tej tak zwanej "Polsce B". Nie mówię, że to ma być coś na miarę
Iwaszkiewicza, chociaż oczywiście byłoby wspaniale, ale może chociaż coś pokroju
np Czekolady
Harris gdzie w małym miasteczku żyją CIEKAWI PEŁNOKRWIŚCI bohaterowie, a wątkiem
przewodnim NIE JEST miłość:)

Dziwne

[ciemnepiwo]

Osobiście jeszcze nigdy nie spotkałam się z tym, aby tyle osób z
takim zapałem i zacięciem wieszało psy po jwdnej książce i jednym
(ej) autorze(rce). Mam nieodpartw wrażenie, że pani Kasia nacisnęła
komus z was na odcisk i wszystkie te komentarze są znacznie bardziej
osobiste, niż czytelnicze. Czytałam "Prowincję pełna marzeń" i nie
widzę tam niczego (może poza literówkami, ale to przecież nie wina
autorki) czym książka zasłuzyłaby sobie na taka masę złosliwości.

[Gość: Berrylaa]

Dla mnie to nie jest żadna "pani Kasia" i na nic mi nie nadeptywała. Jak dla
mnie jest marną pisarką, autorką chałowatej książki i tyle.

[jo-en]

A ja, pomomo to, kupiłam hurtem trzy ksiązki Katarzyny Enerlich - dwie
prowincje i dom. Niech się przekonam własnoocznie.

[Gość: jasnepiwo]

"Mam nieodpartw wrażenie, że pani Kasia nacisnęła
komus z was na odcisk i wszystkie te komentarze są znacznie bardziej
osobiste, niż czytelnicze" - skoro tak, to musi to być wyjatkowo odciskowa osoba by zebrac takie grono A moze po prostu ksiazką ludzie się nie zachwycają- to jednak chyba lepsza wersja dla autorki

[Gość: kluska0]

Oj już dawno temu kupiłam tą książkę z trudem przeczytałam bo okazała się bardzo mdła.
Niestety brak tu polotu, humoru, błyskotliwości a chociażby tego nie było bo w wielu książkach nie ma to ta ma jeszcze jeden minus nie potrafi dobrze oddać klimatu tej prowincji tak aby człowiek chciał tam spędzić choć trochę czasu.
Urok prowincji totalnie nie oddany tnie nudą.

Co z tą wsią?

[Gość: czajniczek.russela]

Może jest coś w tematyce, że akurat kiedy akcja dzieje się na wsi, gdy jakaś miejska bohaterka udaje się na wieś, wychodzi na to, że książka jest kiepsko napisana, zredagowana?
Bo to i Kalicińskiej twórczości wiele można zarzucić (albo jej redaktorowi), i, jak wyżej można przeczytać, "pani Kasi", gdzieś mi jeszcze w oko wpadły złe recenzje ksiażki o jakiejś weterynarce, która też na wieś pojechała spełniać marzenia, czy też przypadkiem tam trafiła i wyszedł bełkot.
Nie ma współczesnych ksiażek, których akcja dzieje się na wsi, a napisane są co najmniej poprawnie? Jest w nich cokolwiek, oprócz mitycznego (nie do zweryfikowania, skoro każdy moze go odczuć lub nie) "klimatu"?

Dobre ksiązki z akcją dziejącą się na wsi

[Gość: Maanii]

Polecam:
- Ksiądz Rafał
- Ksiądz Rafał. Niespokojne czasy
www.znak.com.pl/osoba,nazwa,2080,nazwisko,Maciej_Grabski

[moleslaw]

Dziękuję za opinie, zaoszczędzę czas i pieniądze.Zastanawiałam się nad kupnem,już podjęłam decyzję.