Wiersze ktore wami wstrząsneły !!!

[Gość: Ochoa]

Moze troche za duzo powiedziane "wstrzasneły", ale chetnie poznam wiersze
(najlepiej z linkami do nich) ktore zagraly na najglebszych strunach
Waszego "ja", wywolały gesią skorke i zimny dreszcz.

Dla mnie byla to "Dziewczyna" Lesmiana i "Na Aniol Panski" K. Przerwy-
Tetmajera. Jesli mozna tutaj "wcisnac" kilka fragmentow z "Pana Tadeusza" to
takze je dorzucam.
Aha - w zasadzie polskich autorów, ale jak koniecznie musicie, to moze wpasc
jakis Goethe albo William Blake :-)

[pra_klamka]

Barańczak: "Wrzesień 1967"
To pierwsze, co mi przyszło do głowy.
"Dziewczyna" Leśmiana też, ale nie wiem, czy by mi to przyszło teraz na myśl,
gdybyś mi nie przypomniała. Jakiś czs do niej nie wracałam.

[Gość: nana]

Wiersze Emilii Dickinson.

[Gość: Zdanka]

"Sezon w piekle" i "Iluminacje" Jean Artur Rimbaud

[hajota]

Dopisuję się do "Dziewczyny" i "Na Anioł Pański".
Dodam jeszcze niektóre wiersze Lechonia. Byłam kiedyś na wieczorze poetyckim,
gdzie aktorka - nie pamiętam kto - deklamowała "Mochnackiego". To było
niesamowite przeżycie, na granicy omdlenia. I jeszcze "Piłsudski" (Czarna
Rachel w czerwonym idzie szalu drżąca...).
- Anna Achmatowa "Requiem" (jeśli kogoś to interesuje, to ze strony
www.imwerden.de/akhmatova.html można ściągnąć archiwalne nagrania
deklamacji samej Poetki)
- Emily Dickinson "Dusza wybiera sobie towarzystwo..."

[Gość: M]

"Do prostego człowieka" Tuwima, szczególnie teraz na czasie wiersz!

[hajota]

To ja jeszcze dodam: "Ulica Miła" Broniewskiego

[santri]

posłuchaj mp3 Akurat, dodali do tego muzykę i ...aż ciarki przechodzą!!!

[sugarhoney]

To możr glupio zabrzmi ale... "Kot w pustym mieszkaniu" Szymborskiej

[fioletka]

MODLITWA PIOTRUSIA

Dobry nasz Panie, Jezu Chryste, bardzo gorąco proszę Ciebie: nie chcę żyć
dłużej na tym świecie .
Zabierz mnie prędko stąd do siebie!
Tatuś pijany wrócił do domu, rozbitą flaszkę trzymał w dłoni.
Mój Anioł Stróż gdzieś sobie poszedł, bo mnie przed biciem nie obronił.
Mamy od wczoraj nie ma w domu, nic nie mieliśmy na śniadanie; więc zabierz nas
do nieba, Jezu , mnie i siostrzyczkę moją Hanię.
Tam się spotkamy z babcią Rózią, co zawsze piekła nam kołocze, i była dobra,
lecz umarła.
Hania do dzisiaj za nią płacze.
Będziemy grzeczni i posłuszni .
Wystarczy nam trochę mleka, chleba i kredki dla Hani, jeśli będą, a dla
mnie ... dla mnie nic nie trzeba.
Ja sam potrafię wszystko robić: garnuszki umyć, chleba pokroić, niech tylko
zawsze będzie jasno, bo się po ciemku Hania boi.
Tatuś dziś rozbił dwie żarówki, i świece się skończyły właśnie.
Więc zapaliłem gaz w kuchence, żeby nam było trochę jaśniej.
Lecz tatuś zgasił płomyk - łokciem.
Tak się zatoczył, trzasnął drzwiami i poszedł sobie. A tu ciemno i my w kąciku,
całkiem sami.
Wiem , że zakręcić kurek można.
Zaraz to zrobię- chwilka mała...
Niech tylko Hania mocniej zaśnie, tyle się dzisiaj nacierpiała.
Tu nam wygodnie na podłodze, za taboretem i ławeczką.
Nawet poduszkę Hani dałem, lecz trudno uśpić głodne dziecko.
O, jeszcze wzdycha. Ciszej, ciszej ...
A mnie tak słabo. Matko Święta!
Wszystko się wokół mnie kołysze ...
Coś miałem zrobić?! Nie pamiętam.
Gdzie jestem? Jak mi w uszach szumi.
Noc za oknami jest ciemna, głucha ...
Jezu, modliłem się do ciebie.
Wierzę, że wkrótce mnie wysłuchasz ...



CHWILA MILCZENIA



JEZUS USŁYSZAŁ PROŚBY TWOJE
ZARAZ WAM WYJDZIE NA SPOTKANIE.
WEŹMIE DO SIEBIE WAS OBOJE -
CIEBIE I TWOJĄ SIOSTRZYCZKĘ HANIĘ.

[Gość: jot6]

Witaj ściano
świadku mego niesypiania
świadku mego niejedzenia
świadku mego niesprzątania
świadku mego niemodlenia się
świadku mego niesypiania
świadku wszystkich moich niemożności
a także świadku mojej niewiary

Witaj ściano
przyjaciółko w chorobie
ty porażona wiecznym milczeniem
ja porażona paraliżami woli

Kocham cię ściano
za twoją cierpliwość
z jaką słuchasz mojego płaczu

Błogosławię cię ściano
gdyż wiem
że jedynie ty
będziesz wierną towarzyszką
mojej śmierci

[Gość: jot6]

zapomniałam podać nazwisko autorki - Małgorzata Hillar.

[Gość: Magdalenka]

Po modlitwie Piotrusia malo co juz czlowiekiem wstrzasnie, to fakt.
Pamietam jednak, ze swego czasu przezylam wstrzas zwiazany z poezja... Tylko
troche inny niz zamieszczone dotychczas.
W liceum uczylam sie niemieckiego, probowalam wiec czytac wiersze niemieckich
autorow w oryginale. Zwlaszcza podobal mi sie Heine, wiersze jego byly
liryczne...nawet nietrudno mi sie tlumaczylo. Gdzies napotkalam informacje, ze
ten subtelny poeta, ozeniony z jakas mieszczka tak dalece jej nie lubil, ze
regularnie, jednego dnia w tygodniu, systematycznie, sprawial jej lanie..
Pomyslalam, ze moze potem siadal do wierszy...No i zobojetnialam na dlugo na
uroki poezji.

[Gość: yaga]

Boże!!! Czyje to?

[Gość: yaga]

Przepraszam, ale mój post ukazał się w złym miejscu. Chodzi mi o Modlitwę
Piotrusia".

[fioletka]

Niestety nie znam autora.
F

[ppatka]

Kobiecosc - Wojaczka
Dlaczego ogórek nie spiewa - Galczynskiego
moze troszke zbyt banalne? ;)
a takze:

Zycie to ciagla ucieczka
Przed nalogiem, a nalóg
To jedyna ulga
Jaka nam zycie przynosi

autorstwa Kory, choc to brzmi jak aforyzm...

[Gość: Martyna]

Na pewno Wojaczek, bo to taka "programowo" wstrząsająca twórczość ("Gdy pies
księżyca", "Ballada o lęku"). Niektóre wiersze Różewicza także robią wrażenie.

[Gość: yaga]

Jest wiersz, ktorego nie mogę słuchać bez dreszczu przerażenia: To "Król olch"
Goethego, szczególnie gdy do muzyki Schuberta śpiewa go Bostridge. Niech tylko
zachoruje dziecko... po prostu horror. Ale mam i pocieszacze, należą do nich
wiersze Edwarda Leara, np. "Dżamble". Oraz usypiacze, które recytuje sobie w
duchu, kiedy nie mogę zasnąć: "Duma o Wacławie Rzewuskim" Słowackiego, monolog
Konrada z "Wyzwolenia" ("O Boże, pokutę przebyłem..."), "Alpuhara" i inne
ballady Mickiewicza.

Topielice

[Gość: anita]

Pawlikowskiej Jasnorzewskiej. Cyt. z pamięci, więc mogę się trochę pomylić:

"Rudą nocą pod mostem w Sekwanie
płynie kotka przemokła i sina
pod następnym mostem niespodzianie
przyłączyła się do niej dziewczyna.

Opryskują je lampy portowe
obmywają je posępne fale
a one prowadzą rozmowę
nie oddychają już wcale

"Dzieci z mostu mnie w wodę wrzuciły.
A ciebie?" "Mnie także, wiedz to,
choć tak bliskie, dalekie, bez siły,
w rudą wodę wrzuciło mnie dziecko.

Teraz we mnie odpływa jak w łodzi
w dal od brzegów tonących w mgły krepie.
Nie zobaczy już świata..." "Nie szkodzi"
"Nie wyrośnie na ludzi." "To lepiej."

[Gość: sioux]

Jeszcze Staff i "Deszcz jesienny".
"Dziewczyna" oczywiscie jest na czele.

[Gość: fazz]

Dopóki

Uderz mnie wielka ciszo
dopóki są jeszcze bliscy
robaki i szczury
i ma kto pogrzebać i strawić
moje ciało

i dopóki mam komu zostawić
moje nie przeczytane
i moje nie napisane książki

"Między nami nic nie było" A.Asnyk

[Gość: ElisaDay]

poruszył mnie.. gdzies tu jest - wybrac po lewej stronie -
gim4.bci.net.pl/biblteka/autor004/index.html

...czemuż innego nie ma świata?

[ariwederczi]

"Dziewczyna" Leśmiana

Dwunastu braci, wierząc w sny, zbadało mur od marzeń strony,
A poza murem płakał głos, dziewczęcy głos zaprzepaszczony.
I pokochali głosu dźwięk i chętny domysł o Dziewczynie,
I zgadywali kształty ust po tym, jak śpiew od żalu ginie...
Mówili o niej: "Łka, więc jest!" - I nic innego nie mówili,
I przeżegnali cały świat - i świat zadumał się w tej chwili...
Porwali młoty w twardą dłoń i jęli w mury tłuc z łoskotem!
I nie wiedziała ślepa noc, kto jest człowiekiem, a kto młotem?
"O, prędzej skruszmy zimny głaz, nim śmierć Dziewczynę rdzą powlecze!" -
Tak, waląc w mur, dwunasty brat do jedenastu innych rzecze.
Ale daremny był ich trud, daremny ramion sprzęg i usił!
Oddali ciała swe na strwon owemu snowi, co ich kusił!
Łamią się piersi, trzeszczy kość, próchnieją dłonie, twarze bledną...
I wszyscy w jednym zmarli dniu i noc wieczystą mieli jedną!
Lecz cienie zmarłych - Boże mój! - nie wypuściły młotów z dłoni!
I tylko inny płynie czas - i tylko młot inaczej dzwoni...
I dzwoni w przód! I dzwoni wspak! I wzwyż za każdym grzmi nawrotem!
I nie wiedziała ślepa noc, kto tu jest cieniem, a kto młotem?
"O, prędzej skruszmy zimny głaz, nim śmierć Dziewczynę rdzą powlecze!" -
Tak, waląc w mur, dwunasty cień do jedenastu innych rzecze.
Lecz cieniom zbrakło nagle sił, a cień się mrokom nie opiera!
I powymarły jeszcze raz, bo nigdy dość się nie umiera...
I nigdy dość, i nigdy tak, jak pragnie tego ów, co kona!...
I znikła treść - i zginął ślad - i powieść o nich już skończona!
Lecz dzielne młoty - Boże mój - mdłej nie poddały się żałobie!
I same przez się biły w mur, huczały śpiżem same w sobie!
Huczały w mrok, huczały w blask i ociekały ludzkim potem!
I nie wiedziała ślepa noc, czym bywa młot, gdy nie jest młotem?
"O, prędzej skruszmy zimny głaz, nim śmierć Dziewczynę rdzą powlecze!" -
Tak, waląc w mur, dwunasty młot do jedenastu innych rzecze.
I runął mur, tysiącem ech wstrząsając wzgórza i doliny!
Lecz poza murem - nic i nic! Ni żywej duszy, ni Dziewczyny!
Niczyich oczu ani ust! I niczyjego w kwiatach losu!
Bo to był głos i tylko - głos, i nic nie było oprócz głosu!
Nic - tylko płacz i żal i mrok i niewiadomość i zatrata!
Takiż to świat! Niedobry świat! Czemuż innego nie ma świata?
Wobec kłamliwych jawnie snów, wobec zmarniałych w nicość cudów,
Potężne młoty legły w rząd, na znak spełnionych godnie trudów.
I była zgroza nagłych cisz. I była próżnia w całym niebie!
A ty z tej próżni czemu drwisz, kiedy ta próżnia nie drwi z ciebie?

[nowabiala]

Mna jeszcze w liceum "My z drugiej połowy XX w" Hillar. oraz "Nic dwa razy sie
nie zdarza". Takie banalne... odkryc w poezji własne uczucia.

[Gość: ktr]

Piękny wiersz Haliny Poświatowskiej

podziel się ze mną
mojej samotności chlebem powszednim

obecnością zapełń
nieobecne ściany

pozłoć
nie istniejące okno

bądź mi drzwiami
nade wszystko drzwiami

które można otworzyć
na oścież

i Rafał Woaczek "Musi być ktoś"

Musi Być Ktoś

Musi być ktoś, kogo nie znam, ale kto zawładnął
Mną: moim życiem, śmiercią; tą kartką

[Gość: kandy]

taa, Dziewczyna niesamowita jest!
Jeszcze - Wasteland i Love Song of Alfred Prufrock Eliota (w oryginale, bo
tłumaczenia Barańczaka mnie mdlą jakoś)

Bal Salomona - Gałczyńskiego - niesamowita gonitwa, surrealistyczna,
poruszająca, ale też strasznie śmieszna:
jest taki moment, że młodzi chłopcy zaczynają tańczyć balet i wtedy:
"Jeden generał bardzo się żalił:
Pederaści, Panie, na sali!"
W ogóle uważam, że to Gałczyński powinien dostać Nobla a nie "...wiadomo
kto..." - mimo tego, że miał momenty kisielowe z tym Leninem i spółką.

Z nowej polskiej poezji:
Paweł Sarna - taki fragment bardzo mnie poruszył w wierszu "I powiedziane jest"
z tomiku "Biały Ojcze Nasz":
"I jest napisane: Przez tę granicę nie będziesz przemycał
siebie. I nawet jeśli nie dotyczą cię tutaj żadne obrzędy.
I zaczniesz wierzyć w anioły.
I dowiesz się że dwa spośród wszystkich są miłosierne.
I płochliwy jest Anioł Eutanazji.
I leniwy jest Anioł Anestezji."

No i wielki jest też Roman Honet, zbiorek "serce" chyba, wiersz:

"27. 08. 2000
tej nocy,
jak o dziecku bawiącym się w transformatorze,

myślałem o tych, którzy mieszkają w gwiazdach,
a rzeczy w gwiazdach są martwe, nieustające"

[Gość: Daydreamer]

Widze ze "Dziewczyna" rzadzi !!!
Ja tez sie pod nia podpisuje.

Jest tez swietny, niemozebnie klimatyczny wiersz Tuwima "Straszna noc"

[Gość: Daydreamer]

Przepraszam - Staffa oczywiscie !!!

To byl wstrząs!!!

[Gość: vin]

Julian Tuwim

Bambo
Murzynek Bambo w Afryce mieszka,
Czarną ma skórę ten nasz koleżka.

Uczy się pilnie przez całe ranki
Ze swej murzyńskiej pierwszej czytanki.

A gdy do domu ze szkoły wraca,
Psoci, figluje - to jego praca.

Aż mama krzyczy: - Bambo, łobuzie!
A Bambo czarną nadyma buzię.

Mama powiada: - Chodˇ do kąpieli,
A on się boi, że się wybieli.

Lecz mama kocha swojego synka,
Bo dobry chłopak z tego Murzynka.

Szkoda, że Bambo czarny, wesoły
Nie chodzi razem z nami do szkoły.


pzdr
vin

[Gość: truskawa]

twórczość Wojaczka i Poświatowskiej
pozdrówka

Herbert

[Gość: Jan]

"Przesłanie Pana Cogito" Herberta

A sporo wcześniej "Reduta Ordona"

[Gość: Matania]

Andrzej Bursa - Miłość

Tylko rób tak żeby nie było dziecka
tylko rób tak żeby nie było dziecka

To nie istniejące niemowlę
jest oczkiem w głowie naszej miłości
kupujemy mu wyprawki w aptekach
i w sklepikach z tytoniem
tudzież pocztówkami z perspektywą na góry i jeziora
w ogóle dbamy o niego bardziej niż jakby istniało
ale mimo to
...aaa
płacze nam ciągle i histeryzuje
wtedy trzeba mu opowiedzieć historyjkę
o precyzyjnych szczypcach
których dotknięcie nic nie boli
i nie zostawia śladu
wtedy się uspokaja
nie na długo
niestety.

a propos Bursy

[exilvia]

jeszcze "zgaśnij księżycu" jest poruszający..

Katarzyna Ewa Zdanowicz

[ppatka]

gdy juz ja mial
jej cialo kruche i pachnace mlekiem
wlosy wilgotne pelne snów i deszczu

gdy juz ja mial
i spala cicho w jego domu
i jadla mu z rak jak oswojone zwierze
a blask z niej jak kurz opadal na podloge
i przed snem mówila obudze sie w tobie

zrozumial ze nie ma nic

-----

sni mi sie ze mnie nie kochasz

buze sie i mysle ze madre dziewczynki
nie powinny wierzyc w sny
ale pod skóra wciaz czuje
twojej milosci coraz mniej mam we krwi

patrze na ciebie chyba masz zly sen
odychasz jak piskle

sni ci sie ze wiem

[Gość: katka]

Bezapelacyjnie "Do Pani" Stanisława Grochowiaka.

[staua]

"Dziewczyna" - na pewno. Widze, ze to pewnie bedzie numer jeden...
"Zazdrosc" Lechonia
Pawlikowska-Jasnorzewska - wiersz o ksiezniczce w ogrodzie milosci, nie
pamietam tytulu...
Jesli chodzi o Burse, to dla mnie bezkonkurencyjny jest wiersz o aniolku i
diabelku.

[kicia7]

"Miasto rodzinne" i "Bar Pod Zdechłym Psem" Broniewskiego

[Gość: bzbzbz]

"Moje życie: kotlet z białka i kosmicznego pyłu" Konwicki "Mała Apokalipsa "-
jeśli już o tym białku

[Gość: Iga]

Wędrówka trzech króli TS Eliota, tylko ciąglę nie mogę się zdecydować, w czyim
przekładzie - Czechowicza, czy tego na B. (zapomniałam nazwiska). To o tym, że
nie ma powrotu do starych królestw. I tak każą mi wracać, a ja nie mam gdzie

[Gość: Voltaire]

Czy ten wiersz mozna znalezc gdzies w necie???
Szukalem, ale cosik mi nie poszlo.
Jezeli jest w miare krotki, to moze go tu wrzucisz :-)
pozdro

chyba o ten wiersz chodzi

[ppatka]

Mroźna to była wyprawa,
W najgorszą porę roku
Na podróż, i to tak długą podróż:
Drogi trudne i ostry wiatr,
Najsroższy to czas zimy.
A wielbłądy w otarciach, kulejące, oporne,
Leżą w topniejącym śniegu.
Żałowaliśmy czasem
Tych letnich pałaców na stokach wzgóż, tarasów,
Jedwabistych dziewcząt z sorbetem.
Poganiacze wielbłądów klną, mruczą
I uciekają, i pragną swych trunków i kobiet,
I gasną nocne ogniska, i nie ma schronienia,
I miasta wrogie i nieprzyjazne osiedla
I wsie, choć brudne, biorą wysokie opłaty:
Ciężka była wyprawa.
W końcu woleliśmy iść przez całą noc,
Sypiać byle jak,
Z głosami brzmiącymi w uszach, mówiącymi,
Że to było głupie.

O świcie zeszliśmy do łagodnej doliny,
Mokro, niżej śniegu i zapach roślinności;
A tam płynący strumień i wodny młyn biją w ciemność,
Trzy drzewa na niskim niebie,
Stary siwy koń galopujący po łące.

Dotarliśmy do tawerny z liśćmi wina nad progiem,
Sześć dłoni w drzwiach otwartych gra o srebrniki w kości,
Nogi kopią puste bukłaki.
Ale nie było żadnych wieści, więc szliśmy dalej,
By przybyć wieczorem, w porę nie za wczesną
Znaleźć miejsce; to było (można rzec) pokutnicze.

Wszystko to było dawno temu, pamiętam,
Zrobiłbym to znów, ale ustalmy
To, ustalmy
To: wiodła nas ta droga do
Narodzin czy Śmierci? Narodziny,
To pewne, były. Widziałem narodziny i śmierć,
Myślałem, że się róznią; Narodziny
To ciężka i gorzka agonia, jak Śmierć, nasza śmierć.

Wróciliśmy do naszych krain, tych Królestw,
Ale teraz nie żyje się tutaj tak łatwo, jak kiedyś,
Pośród obcych ludów i ich bogów.
Powinienem chcieć innej śmierci.

polecam stronke www.poema.art.pl

[ppatka]

[Gość: Voltaire]

Dzieki wielkie - strona faktycznie miodzio.
Mam zajecie na najblizsze kilka dni :-)

A z "mocnych" wierszy dorzuce jeszcze "Pragnienie" Lesmiana.

[Gość: nickname]

Tak więc wymienię dwa. Są to oczywiście anglojęzyczne wiersze: "Tygrys" oraz
druga część "Skowytu".

[pappagallo]

Prośba
Zrób coś, abym rozebrać się mogła jeszcze bardziej
Ostatni listek wstydu już dawno odrzuciłam
I najcieńsze wspomnienie sukienki także zmyłam
I choć kogoś nagiego bardziej ode mnie nagiej
Na pewno mieć nie mogłeś, zrób coś, bym uwierzyła

Zrób coś, abym otworzyć się mogła jeszcze bardziej
Już w ostatni por skóry tak dawno mi wniknąłeś
Ze nie wierzę, iż kiedyś jeszcze nie być tam mogłeś
I choć nie wierzę by mógł być ktoś bardziej otwarty
Dla ciebie niż ja jestem, zrób coś, otwórz mnie, rozbierz.



- Rafał Wojaczek -

a oprócz tego Pawlikowska, kiedys Błok, zgubiłam gdzies tomik i nie pamietam
tytułu, a chetnie bym do tego wróciła:(

[Gość: DEEPresJA]

"PROŚBA" Rafała Wojaczka to mój ukochany wiersz...noszę go zawsze "pod
skóra"...

[oscar_dziki]

pappagallo napisała:

> Prośba
> Zrób coś, abym rozebrać się mogła jeszcze bardziej
> Ostatni listek wstydu już dawno odrzuciłam
> I najcieńsze wspomnienie sukienki także zmyłam
> I choć kogoś nagiego bardziej ode mnie nagiej
> Na pewno mieć nie mogłeś, zrób coś, bym uwierzyła
>
> Zrób coś, abym otworzyć się mogła jeszcze bardziej
> Już w ostatni por skóry tak dawno mi wniknąłeś
> Ze nie wierzę, iż kiedyś jeszcze nie być tam mogłeś
> I choć nie wierzę by mógł być ktoś bardziej otwarty
> Dla ciebie niż ja jestem, zrób coś, otwórz mnie, rozbierz.
>
>
>
> - Rafał Wojaczek -
>
> a oprócz tego Pawlikowska, kiedys Błok, zgubiłam gdzies tomik i nie pamietam
> tytułu, a chetnie bym do tego wróciła:(

jestem ciekaw szalenie, jak rozumiesz ten wiersz?
bylbym wdzieczny, gdybys odpisala

[Gość: Misia69]

nie znam zbyt wielu wierszy, ale moim zdaniem pięknym i wręcz wywolującym gęsią
skórkę był wiersz Żołnierze z Westerplatte...