Czy można po zdradzie wrócić do normalności?

[iwart]

Czy można po zdradzie wrócić do normalności?

[iwart]

Książkowy przypadek: ona - mężatka z paroletnim stażem, deczko znudzona
pożyciem i statusiałym mężem (zdawałoby się bez jakichkolweik już ambicji)
myślała, że spotkała wreszcie tego właściwego, prawie idealnego, bo nie była na
tyle naiwna, żeby wierzyć, że istnieją ideały. Naraziła swoją reputację,
małżeństwo i cokolwiek by nie było dla tego nowego, lepszego, szybszego. A
potem okazało się, że to błąd, błąd, błąd! Bo on był owszem, prawie idealny ale
niezainteresowany tak jak by się na wstępie wydawać mogło. I doceniło się męża,
który po odkryciu tego draństwa wbrew wszelkim normalnym odruchom zmienił się
na lepsze. Tylko do tego seksu ciężko powrócić bo jak tu iść do łóżka w takim
tłumie? Z tyloma wyrzutami sumienia...

[anula36]

dlatego trzeba zamkac drzwi za kochankiem. Calkowicie.
Mysle,ze przy duzej dozie dobrej woli mozna wrocic do normalnego zycia - czasem
zdrada uprzytamnia czlowiekowi comoze stracic i docenia to co ma.

[marcin1973]

Tak! zatrzasnąć nawet drzwi!!! trzeba w samym sobie przełamać skrupuły. CZasu
już nie cofniemy. Możemy tylko sprawic aby żyć lepiej, uczciwiej w przyszłości.
Marcin
anula36 napisała:

> dlatego trzeba zamkac drzwi za kochankiem. Calkowicie.
> Mysle,ze przy duzej dozie dobrej woli mozna wrocic do normalnego zycia -
czasem
>
> zdrada uprzytamnia czlowiekowi comoze stracic i docenia to co ma.

[niebieskazuza]

Po pierwsze musisz odpowiedzieć sobie na zasadnicze pytanie, to co cię
powstrzymuje to wyrzut sumienia czy też raczej wspomnienie tego prawie
idealnego nakładające się na widok statuściałego męża drzemiącego z gazetą w
fotelu. Gdy zdradziłam swego męża poraz pierwszy, gdy urodziłam nie jego
córeczkę a dureń nawet się nie domyślił że to nie jego, owszem miałam wyrzuty.
Parę miesięcy. Nawet z raz czy dwa poszliśmy do łóżka. Ale, co to był za seks w
porównaniu do tego drugiego. Nawet się nie spostrzegłam jak w mym życiu pojawił
się nowy ktoś i znowu jest wspaniale. Po co męczyć się ze zmianą męża na lepsze
jak wokół roi się od super facetów. Nie marnuj sobie życia dziewczyno. Nie chce
być dla ciebie ideałem, jego strata. Sięgnij po następnego. Chociaż, owszem
czasem mam wyrzuty sumienia. Gdy widzę swoją córkę wtulającą się w tego niby
jej ojca który stara się być kochającym to boli mnie że ona nie pozna swego
prawdziwego taty który był prawdziwym macho a nie kartoflem. Pamiętaj, grzeczne
dziewczynki może i idą do nieba, ale to te niegrzeczne dochodzą tam gdzie chcą.

[okinox]

kiepska prowokacja...

[niebieskazuza]

> kiepska prowokacja...
Chciałbyś żeby to była prowokacja, przeraża was myśl że dziecko które układacie
do snu może być nie wasze. I dobrze wam tak, bo są na świecie kobiety które
wiedzą czego chcą i na pewno nie czekają aż facet się nimi zaintersuje tylko
same biorą co się im podoba.

[okinox]

jeśli to nie jest prowokacja to chyba po raz pierwszy widzę żeby ktoś ze
swojego kurestwa robił cnotę...
mylisz się - nie przeraża mnie myśl o nie swoich dzieciach układanych do snu
(bo co tu jest winne dziecko?); przeraża mnie myśl o takich matkach jak Ty.
Możesz się puszczać na prawo i lewo - to Twoja sprawa. Ale nie przyszło Ci do
głowy że swoim postępowaniem ranisz nie tylko męża, ale i dziecko! Boli Cię nie
to, że oszukujesz męża i dziecko tylko że Twój macho nie pozna córeczki?! A co
Cię powstrzymuje przed rozwodem i powiedzeniem macho że jest ojcem? Czyżby to,
że mąż ma kasę a macho jest golcem z wielką fujarą? Jesteś pewna że macho też
by tak tulił dziecko? Wątpię...
Cieszę się że wiesz czego chcesz i sama bierzesz co Ci się podoba. Tylko
dlaczego kosztem innych, zwłaszcza dziecka? Twoje zachowanie to przejaw
klasycznego kurestwa, którym z nieco niezrozumiałych dla mnie przyczyn chełpisz
się publicznie. No cóz, ale jak widać i takie indywidua żyją na tym świecie...

[niebieskazuza]

Próbujesz mnie umoralniać, ale to wy porzucacie dziewczyny w ciąży, kochanki w
ciąży, żony z dziećmi dla młodszych kobiet, nie chcecie nawet wiedzieć jak
wyglądają wasze dzieci. Nie dziwcie się że zaczynamy działać tak jak wy. Lubię
być z facetem, i gdy to sobie uświadomiłam mam dość patrzenia na męża który
wychodował sobie brzuszek i kretyńską bródkę. Chcę żyć, nawet jeżeli muszę
przespać się z mężem którego nie cierpię żeby potem mu wmówić ciąże. A co do
mego dziecka, to kocham je, ale nie urodziłam się tylko po to by się jemu
poświęcić. Nie zaniedbuje córeczki, wręcz przeciwnie, daje jej tyle z siebie
ile potrafię. A to że czasem znikam na parę godzin i zostawiam ją z opiekunką
by dowartościować swoje ego i poczuć trochę słodyczy na pewno mi wybaczy gdy
jej to kiedyś opowiem.

[okinox]

znowu się mylisz - jestem jak najdalej od prób umoralniania Ciebie czy
kogokolwiek innego... Po prostu zwracam uwagę, że w cyniczny sposób oszukujesz
męża i dziecko. Jeśli masz problem z czytaniem ze zrozumieniem to powtórzę
jeszcze raz: wg mnie możesz się puszczać z kim chcesz i ile chcesz, ale
dlaczego ranisz przy tym męża i dziecko? Odpowiesz mi na to pytanie? Dlaczego
tkwisz w tym zakłamaniu? Co Ci przeszkadza, żeby zamieszkać razem z córką i jej
prawdziwym ojcem? Przecież wynikną z tego same plusy: przestaniesz widywać
spaślaka z kretyńską bródką, nie będziesz miała wyrzutów sumienia, córka pozna
prawdziwego ojca, nie będziesz musiała nigdzie znikać bo na wyciągnięcie ręki
będzie prawdziwy macho który zapewni Ci nieziemskie doznania seksualne? Jeśli
nie jesteś masochistką to dlaczego tego nie zrobisz? Odpowiedz...
I jeszcze dwie rzeczy:
- racz łaskawie nie uogólniać i pisać bzdur typu "wy macie, wy porzucacie";
zauważ że pisałem o Tobie i do Ciebie, a nie ogólnie o kobietach (na szczęście
nie wszystkie są takie jak Ty...)
- co Ty niby kiedyś córce opowiesz - że facet do którego od kilkunastu
mówiła "tata" nie jest jej ojcem? Że mamusia puszczała się z pierwszym lepszym
(byle był macho) żeby dowartościować swoje ego? Że latami ją oszukiwałaś aby
poczuć trochę słodyczy? Naprawdę jej to powiesz? I naprawdę myślisz że Ci
wybaczy???!!!

[zupelnie_nikt]

okinox napisał:
>Po prostu zwracam uwagę, że w cyniczny sposób oszukujesz
> męża i dziecko. Jeśli masz problem z czytaniem ze zrozumieniem to powtórzę
> jeszcze raz: wg mnie możesz się puszczać z kim chcesz i ile chcesz, ale
> dlaczego ranisz przy tym męża i dziecko? Odpowiesz mi na to pytanie?

no, pytanie chyba zle postawione bo tak dlugo jak oni o tym nie wiedza to ich
to nie rani. i mysle ze lepiej zeby tak pozostalo.


>Dlaczego tkwisz w tym zakłamaniu? Co Ci przeszkadza, żeby zamieszkać razem z
>córką i jej
> prawdziwym ojcem? Przecież wynikną z tego same plusy: przestaniesz widywać
> spaślaka z kretyńską bródką, nie będziesz miała wyrzutów sumienia, córka
pozna
> prawdziwego ojca, nie będziesz musiała nigdzie znikać bo na wyciągnięcie
ręki
> będzie prawdziwy macho który zapewni Ci nieziemskie doznania seksualne? Jeśli
> nie jesteś masochistką to dlaczego tego nie zrobisz? Odpowiedz...

moze tak jest wygodniej. co wiecej - moze tak jest wygodniej wszystkim? moze
temu macho nie zalezy na stalym zwiazku ze swoja kochanka? moze nie zalezy mu
na poznaniu corki? moze gdyby odejsc od meza spaslaka i zwiazac sie na stale z
macho okazaloby sie ze nagle zaczyna brakowac pieniedzy na rozne wygody ktore
zapewnia maz spaslak? moze dla dziecka bylby to szok gdyby dowiedzialo sie ze
jest corka kogos innego?
jezeli wszyscy sa zadowoleni (mimo ze nieswiadomi) to po co robic z tego halo?
trzeba tylko uwazac zeby "przypadkiem" sie nie wydalo ze jest macho na boku. i
na dluzsza mete to moze byc troche niewygodne i strasznie ryzykowne.


> - co Ty niby kiedyś córce opowiesz - że facet do którego od kilkunastu
> mówiła "tata" nie jest jej ojcem? Że mamusia puszczała się z pierwszym
lepszym
> (byle był macho) żeby dowartościować swoje ego? Że latami ją oszukiwałaś aby
> poczuć trochę słodyczy? Naprawdę jej to powiesz? I naprawdę myślisz że Ci
> wybaczy???!!!

wg mnie lepiej nic nie mowic

z_n

[okinox]

zupelnie_nikt napisał:
> no, pytanie chyba zle postawione bo tak dlugo jak oni o tym nie wiedza to ich
> to nie rani. i mysle ze lepiej zeby tak pozostalo.
no, pytanie chyba źle zrozumiane dlatego pomogę Ci analogią: czy jeśli coś Ci
ukradnę ale Ty o tym jeszcze nie wiesz to znaczy że nie ukradłem?

> moze tak jest wygodniej. co wiecej - moze tak jest wygodniej wszystkim? moze
> temu macho nie zalezy na stalym zwiazku ze swoja kochanka? moze nie zalezy mu
> na poznaniu corki? moze gdyby odejsc od meza spaslaka i zwiazac sie na stale
z
> macho okazaloby sie ze nagle zaczyna brakowac pieniedzy na rozne wygody ktore
> zapewnia maz spaslak? moze dla dziecka bylby to szok gdyby dowiedzialo sie ze
> jest corka kogos innego?

jest prosty sposób żeby poznać odpowiedź na każde Twoje "może" - powiedzieć
wszystkim prawdę! Tak byłoby chyba uczciwie, prawda? Ale może "uczciwość" dla
mnie znaczy co innego niż dla Ciebie? Możesz powiedzieć co wg Ciebie
znaczy "uczciwość"?

> jezeli wszyscy sa zadowoleni (mimo ze nieswiadomi) to po co robic z tego halo?
> trzeba tylko uwazac zeby "przypadkiem" sie nie wydalo ze jest macho na boku.
i
> na dluzsza mete to moze byc troche niewygodne i strasznie ryzykowne.
> wg mnie lepiej nic nie mowic

A więc wyznajesz zasadę że wszysto jest OK byle tylko się nie wydało? Hmm,
niektórzy tak robią ale to wg mnie nie ma nic wspólnego z uczciwością... Masz
jakąś bliską osobę? Jeśli masz i wyznaje ona tę samą zasadę co Ty zastanów się,
czy sam nie jesteś "spaślakiem z kretyńską bródką"...

[zupelnie_nikt]

okinox napisał:

> zupelnie_nikt napisał:
> > no, pytanie chyba zle postawione bo tak dlugo jak oni o tym nie wiedza to
> ich
> > to nie rani. i mysle ze lepiej zeby tak pozostalo.
> no, pytanie chyba źle zrozumiane dlatego pomogę Ci analogią: czy jeśli coś Ci
> ukradnę ale Ty o tym jeszcze nie wiesz to znaczy że nie ukradłem?
>

jakas glupia ta analogia...

> > moze tak jest wygodniej. co wiecej - moze tak jest wygodniej wszystkim? m
> oze
> > temu macho nie zalezy na stalym zwiazku ze swoja kochanka? moze nie zalez
> y mu
> > na poznaniu corki? moze gdyby odejsc od meza spaslaka i zwiazac sie na st
> ale
> z
> > macho okazaloby sie ze nagle zaczyna brakowac pieniedzy na rozne wygody k
> tore
> > zapewnia maz spaslak? moze dla dziecka bylby to szok gdyby dowiedzialo si
> e ze
> > jest corka kogos innego?
>
> jest prosty sposób żeby poznać odpowiedź na każde Twoje "może" - powiedzieć
> wszystkim prawdę! Tak byłoby chyba uczciwie, prawda? Ale może "uczciwość" dla
> mnie znaczy co innego niż dla Ciebie? Możesz powiedzieć co wg Ciebie
> znaczy "uczciwość"?

po co wszystkim mowic prawde? po to zeby bylo uczciwie? wiesz, kiedys uczciwosc
nazywalem odwaga. dzis taka uczciwosc nazwalbym glupota.

>
> > jezeli wszyscy sa zadowoleni (mimo ze nieswiadomi) to po co robic z tego
> halo?
> > trzeba tylko uwazac zeby "przypadkiem" sie nie wydalo ze jest macho na bo
> ku.
> i
> > na dluzsza mete to moze byc troche niewygodne i strasznie ryzykowne.
> > wg mnie lepiej nic nie mowic
>
> A więc wyznajesz zasadę że wszysto jest OK byle tylko się nie wydało? Hmm,
> niektórzy tak robią ale to wg mnie nie ma nic wspólnego z uczciwością... Masz
> jakąś bliską osobę? Jeśli masz i wyznaje ona tę samą zasadę co Ty zastanów
się,
>
> czy sam nie jesteś "spaślakiem z kretyńską bródką"...
nie twierdze ze wszystko jest ok. ale twierdze ze w sytuacji tutaj opisanej
lepiej siedziec cicho bo jest to najmniejsze zlo.
no... do spaslaka to mi wiele brakuje i chyba nigdy nim nie bede (to chyba
jakies genetyczne uwarunkowania). a brodke - owszem czasami nosze.

z_n

[okinox]

w kwestii braku zrozumienia analogii i przenośni to Ci niestety wiele nie
pomogę pewną sprawność umysłową albo się ma, albo nie i trudno to wyćwiczyć...
Co do poglądu na uczciwość to jednak zasadniczo się różnimy - dla mnie
uczciwość, odwaga i głupota to trzy zupełnie różne pojęcia i nigdy nawet przez
myśl mi nie przeszło żeby uczciwość nazywać odwagą lub głupotą. Relatywizm
moralny który wyznajesz jest mi kompletnie obcy ale uznaję Twoje prawo do
odmiennych poglądów. Moje postrzeganie uczciwości bliskie jest temu, co kiedyś
napisał o niej Jan Poplucz z Uniwersytetu Śląskiego w czasopiśmie "Edukacja i
Dialog". Nie wiem ile z tego zrozumiesz, ale zamieszczam poniżej najbardziej
istotne kwestie:
" Stopniowy zanik uczciwości w różnych sferach życia prowadzi do coraz
bardziej widocznej demoralizacji. A trzeba przypomnieć, że moralność ma taką
moc, że nawet w najsurowszych warunkach pozwala ocalić godność. Jest
paradoksem, że ta prawda zdaje się obecnie tracić znaczenie.
Akcentowanie uczciwości we wzajemnych stosunkach i w wychowaniu wynika więc z
szerszego zjawiska utraty wartości. W imię utrzymania zdrowia społecznego
trzeba się temu zanikowi przeciwstawiać. Uczciwość jak każda norma i zasada
jest wartością. Nadrzędnym wobec uczciwości pojęciem jest więc wartość.
Niezależnie od niejasności tego pojęcia, mimo wielu prób definicyjnych, można
przyjąć, że wartość to określone dobro lub wskazanie służące zaspokajaniu
potrzeb, rozwojowi oraz współżyciu. Uczciwość jest pewną klasą wartości.
Wartość zaznacza granicę pomiędzy tym, co słuszne, a tym co niewskazane;
pomiędzy tym, co wypada, a tym co jest niegodne.
Po jednej stronie znajdują się: honor, szlachetność, szczerość, prawda,
uczciwość, czyli dobro albo tworzenie; po drugiej: cynizm, kombinatorstwo,
lekceważenie innych, zakłamanie itp., czyli zło albo niszczenie. Dominacja
drugiej grupy kryteriów działań wynika z coraz powszechniejszej akceptacji dróg
niegodnych, choć coraz częściej prowadzących wskutek bezkarności do
zamierzonego efektu. Zatraca się więc wrażliwość wartościowania, co nieraz,
choć nie całkiem słusznie, tłumaczy się bagażem przeszłości.
Przekraczanie granicy wartości prowadzi do groźnych szkód. Człowiek dysponuje
aparatem oceny tego, co wartościowe, a co sprzeczne z wartościami, godzące w
nie, nazywanym sumieniem. Na stan tego aparatu można oddziaływać przez
organizację życia społecznego i wychowanie. Nasuwa się obawa, że aparat ów
obecnie jest coraz bardziej destabilizowany.
Być uczciwym - znaczy więc wywiązywać się właściwie z wszelkich obowiązków,
stając się przez to osobą godną zaufania. Nieuczciwością jest zaś to wszystko,
co jest z tym sprzeczne, np. lekceważenie obowiązków, przekraczanie uprawnień,
poczucie bezkarności, przewrotność, szkodzenie innym, zabór mienia, prywata,
cwaniactwo, kunktatorstwo, hipokryzja, zakłamanie, zachłanność, kumoterstwo,
plagiatorstwo, oszustwo, bezwzględność, brak wrażliwości, obmowa, wyłudzanie i
korupcja, podstęp i fałsz. Skutki nieuczciwości są pustoszące. Zastanawiać więc
musi, że mimo to tego rodzaju wykroczenia są aprobowane i nie budzą żywszego
sprzeciwu. Nieraz spotykamy nawet różnego rodzaju usprawiedliwienia tego stanu.
Wszystko to razem zdaje się wskazywać, że rodzi się jakiś dziwny, nowy wzorzec
sukcesu."

[zupelnie_nikt]

ustepuje ci pola i milkne juz tutaj bo zagadales mnie i faktycznie niewiele z
tego madrego wywodu zrozumialem.
poza tym zbytnio odszedl on od tematu watku
(dla przypomnienia - pytanie bylo czy da sie wrocic do normalnosci)
z_n

[okinox]

OK, jeszcze tylko jestem ciekawy Twojej odpowiedzi na to pytanie... Moim
zdaniem nie można, ale to tylko moje zdanie.

niebieskazuza

[ada74]

Jestes OK.Chcialabym byc taka jak ty(twarda)Widac duzo przeszlas w swoim
zyciu.POZDRAWIAM CIE.Tak trzymaj.

[7em]

niebieskazuza napisała:

> > kiepska prowokacja...
> Chciałbyś żeby to była prowokacja,

chciałabyś by to prawda była. wygladasz pewnie jak kazimiera szczuka i ten sam swiatopoglad reprezentyjesz. wystajacymi zebami rysujesz monitor a jad ścieka ci z paszczy niczym ślina alienowi w "obcym". zeby chociaz ten kartofel chcial cie butem dotknac.

5040

[marcin1973]

Jak to sie nie skapował, że nie jego dziecko??? Co za facet?
Zreszta o ile zdradę bym żonie wybaczył (bo nie mogę inaczej, sam nie jestem
o.k.), to nie taką w której by zaszła w ciążę...To już inna historia! Swoją
drogą, lepiej niech się nie pokapuję nigdy!!!!
Marcin



> Po pierwsze musisz odpowiedzieć sobie na zasadnicze pytanie, to co cię
> powstrzymuje to wyrzut sumienia czy też raczej wspomnienie tego prawie
> idealnego nakładające się na widok statuściałego męża drzemiącego z gazetą w
> fotelu. Gdy zdradziłam swego męża poraz pierwszy, gdy urodziłam nie jego
> córeczkę a dureń nawet się nie domyślił że to nie jego, owszem miałam
wyrzuty.
> Parę miesięcy. Nawet z raz czy dwa poszliśmy do łóżka. Ale, co to był za seks
w
>
> porównaniu do tego drugiego. Nawet się nie spostrzegłam jak w mym życiu
pojawił
>
> się nowy ktoś i znowu jest wspaniale. Po co męczyć się ze zmianą męża na
lepsze
>
> jak wokół roi się od super facetów. Nie marnuj sobie życia dziewczyno. Nie
chce
>
> być dla ciebie ideałem, jego strata. Sięgnij po następnego. Chociaż, owszem
> czasem mam wyrzuty sumienia. Gdy widzę swoją córkę wtulającą się w tego niby
> jej ojca który stara się być kochającym to boli mnie że ona nie pozna swego
> prawdziwego taty który był prawdziwym macho a nie kartoflem. Pamiętaj,
grzeczne
>
> dziewczynki może i idą do nieba, ale to te niegrzeczne dochodzą tam gdzie
chcą.

[nastinka]

O, rany z kartoflem nie wytrzymalabym ani minuty!
Chyba, ze kartofel to "pieszczotliwe" okreslienie meskiego penisa,
a nie osobowosci...
Juz wole chwilowego impotenta, ex macho,
przynajmniej trzyma ogolny poziom.
Poco Ci taki maz, ktorego kompletnie lekcewazysz?

p.s.

[nastinka]

...acha, juz chyba wiem,
moze to jedyny mezczyzna, ktorego udalo Ci sie zdobyc na dluzej?

[marcin1973]

raczej po to że zarabia kasę i ogólnie "dba o dom" - to cholernie wygodny
układ - lekceważę, zatem mogę wykorzystywać ile wlezie.......
poza tym pewnie są inne dzieci - załóżmy na chwilę, że z tym mężęm- a rozwód
utrudniłby beztroskie bzykanko (chyba ze dzieci zostanę z ich oficjalnym ojcem -
to tez wyjście jest jakieś). Marcin
nastinka napisała:

> ...acha, juz chyba wiem,
> moze to jedyny mezczyzna, ktorego udalo Ci sie zdobyc na dluzej?

[nastinka]

No właśnie,
macho nie udało się usidlić,
Więc bierzemy, to co jest...
Strasznie smutne musi być takie życie,
ciągle Ci się wydaje, że nie zasługujesz na nic lepszego niż palanta-kartofla...

[anula36]

kartofle pasuja do siebie;)

[nastinka]

...może raczej karofel i stonka
pasują lepiej do siebie?
; )

[ramyus]

Jesli to nie jest prowokacja, to nie jestes warta nawet obierek tego kartofla,
jak go nazywasz.

[bluewings]

Wspolczuje Ci, musisz miec bardzo nieszczesliwe zycie.

[bluewings]

to bylo do niebieskiejzuzy...

[nikoletta111]

Twój przypadek jest bardzo podobny do mego. Moja zdrada wiązała się ze zmianą
pracy. Znalazłam się w dużej, dynamicznej firmie, otoczona przystojniakami
biorącymi z życia pełnym garściami. A w domu mąż, szara myszka pogrążona we
własnym, nieciekawym świecie. Pracował, gotował obiady, prał, sprzątał. A ja
bawiłam się. W końcu dostałam od niego tak długą linę swobody że na jednej z
imprez się na niej powiesiłam. Wraz z Grzegorzem który był kierownikiem działu
w którym pracowałam. Romans kwitł w najlepsze aż okazało się że Grzesiowi nie
wystarcza jedna kobieta do życia i oprócz mnie sypia z jeszcze jedną dziewczyną
z naszej firmy. Czar prysł, został niesmak, obrzydzenie, uczucie wykorzystania.
A wkrótce prysł również spokój bo tamta druga nie zdobywając się nawet na
rozmowę ze mną wykręcił numer do mego męża i uszczęśliwiła go pikantnymi
szczegółami o moim drugim życiu. To było ciche pożegnanie. Puste mieszkanie,
karta na lustrze. Przyznam się że poczułam ulgę. Oszczędziło mi to przykrej
rozmowy. On zamieszkał u rodziców, a ja bez reszty oddałam się pracy. Żadne z
nas nie złożyło pozwu o rozwód. Nie chciałam tego robić bez rozmowy z nim ale
wciąż czułam się na to niegotowa. On chyba też. Jakieś dwa miesiące później
wracając z pracy, wymęczona przesiadywaniem tam całymi dniami i kiepskim
odżywianiem się, zasnęłam za kierownicą i uderzyłam w latarnię. Myślę że to
był cud. Cud który Najwyższy zesłał nam byśmy odnaleźli drogę do siebie. Ani na
chwilę w szpitalu nie zostałam sama, karmił mnie, mył. Ubierał. Zobaczyłam
człowieka jakim był naprawdę pod tą maską szarej myszy którą przedtem mu
nałożyłam. Zobaczyłam też straszną depresję w jakiej się znajdował. To był dla
niego większy cios niż sobie wyobrażałam. To nie myśmy żyli obok siebie, tylko
ja obok niego. On nigdy nie przestał mnie kochać. Nic nie przychodzi łatwo.
Oboje pracowaliśmy nad tym żeby się do siebie zbliżyć. Rozmawialiśmy,
poznawaliśmy światy w których żyliśmy. Jego świat wcale nie okazał się taki
szary ani pozbawiony ambicji. Po prostu był inny. Z czasem wzięliśmy trochę od
niego, trochę ode mnie i wreszcie spotkały się znowu nasz uczucia. Gdzieś tam w
połowie drogi pomiędzy nami. Teraz mamy półrocznego synka, i coraz częściej
rozmyślamy jakby to było mieć do pary córeczkę. Moja rada dla ciebie? Poznajcie
się na nowo, po iluś tam latach razem zapomina się co kryje ta druga osoba i
wszystko wokół wydaje się ciekawsze. Poznajcie się na nowo, dajcie sobie
szansę, wzajemne ciepło. A kiedy zakochacie się w sobie na nowo, wszystko wróci
do normy. Przecież cię kocha, bo inaczej by odszedł, ważne że ci wybaczył, a na
pewno nie jest to łatwa decyzja, pomyśl jak trudno byłoby tobie wybaczyć jego
zdradę, a jeszcze gorzej, gdyby pojawiło się pozamałżeńskie dziecko. Wtedy jest
już naprawdę ciężko i nie wielu facetów potrafi pokochać nie swoje maleństwo.
Może się mylę, wielu potrafi, ale potrzebuje na to czasu i wolą uciec. Ale
odbiegłam od tematu. Mój słodziutki Matusz śpi i trochę się nudzę, przepraszam.
Wiem po sobie jedno, robiłam dla kochanka rzeczy, których nie robiłam mężowi.
Bo taka jest siła miłości. Zawsze dajemy jej więcej niż temu co mamy na co
dzień. Wstydzę się tego. Ale staram się to jakoś wynagrodzić, warto czasem
zapomnieć się na chwilę i dać mężowi wszystko co mamy, bez zahamowań, jakby to
był pierwszy raz. Ale plotę. W każdym razie życzę wszystkiego najlepszego !
Walentynki tuż, tuż !

[niebieskazuza]

To co napisałaś jest słodkie to obrzydzenia, sielanka jak z obrazka. I co
zestarzejecie się razem ? W otoczeniu dzieci i wnuków ? Zaznałaś już szybkiego
i przyjemnego życia u boku faceta z klasą, jak szybko zechcesz do tego wrócić ?
Odpowiedz mi

[nikoletta111]

Wiesz co, zostałaś upokorzono przez kochanka który jak przypuszczam po
przeczytaniu twoich wypowiedzi zostawił cię z dzieckiem. Mścisz się na facetach
za to. Myślisz że przyniesie ci to ulgę ? Arek mój mąż, nie jest ideałem, ani
pod względem charakteru, ani urody. Ale udowodnił mi że kocha mnie bardziej niż
wszyscy przystojniacy świata razem wzięci. Jest dla mnie oparciem w każdej
sytuacji. Owszem mieliśmy problemy. Chociażby wielką niechęć jaką przejawiał do
wyjść z domu gdzieś do knajpki czy kina. Kiedyś z nim walczyła, teraz normalnie
porozmawiałam którejś nocy i dowiedziałam się że on wstydzi się swojej lekkiej
nadwagi. Mi to akurat nie przeszkadzało zupełnie bo on jest z tych strasznie
drobnych i po przytyciu nabrał takiej „męskiej” sylwetki. Gadanie to musisz
schudnąć, idź na dietę, zacznij ćwiczyć, albo coś w tym stylu to nie dość że
denerwuje, to jeszcze i nie pomaga. Więc wzięłam sprawy w swoje ręce, we dwójkę
łatwiej jak to mówią i zaczęliśmy ćwiczyć razem aerobik. Rano i wieczorem 10-
15minut. Oj, na początku to śmiechu i zażenowania było co niemiara,
szczególnie z jego strony. Ale wyszło nam, ja odzyskałam figurę po porodzie, on
też jest zadowolony ze swego wyglądu. Przestań Zuzo niszczyć życie swemu mężowi
i sobie, spójrz w lustro i spytaj się czego chcesz w życiu. A potem zrób to
sama, bez wciągania w to postronnych osób.

nie -wlasne dzieci

[anula36]

zrobiono takie badania w Wielkiej Brytanii - ok 10% ojcow ktore wychowuje
dzieci w zwiazku malzenskim nei ma swiadomosci ze to nie ich bologiczne dzieci.
Coz natura zada roznorodnosci.

[marcin1973]

Dzisiaj bawiłem się z Trollami na górce i właśnie myślałem, czy zniósłbym nie-
swoje dziecko! Wiem, że nie. Nie umiałbym po prostu przytulić, bawić się. W
ogóle nie lubię dzieci (poza Trollami). MARCIN
anula36 napisała:

> zrobiono takie badania w Wielkiej Brytanii - ok 10% ojcow ktore wychowuje
> dzieci w zwiazku malzenskim nei ma swiadomosci ze to nie ich bologiczne
dzieci.
> Coz natura zada roznorodnosci.

[anula36]

wiesz zeby nei lubic cudzych dzieci trzeba miec swiadomosc ze sa cudze.

[anula36]

a tak swoja droga- masz 100% pewnosci ze maz ktorejsc z tych chetnych
niedopieszczonych nie bawi sie teraz z twoim??

[marcin1973]

Jeśli skok w bok - to tylko w gumce. No glove, no love.
anula36 napisała:

> a tak swoja droga- masz 100% pewnosci ze maz ktorejsc z tych chetnych
> niedopieszczonych nie bawi sie teraz z twoim??

[zupelnie_nikt]

heh... ladnie powiedziane :-)

marcin1973 napisał:

> Jeśli skok w bok - to tylko w gumce. No glove, no love.
> anula36 napisała:
>
> > a tak swoja droga- masz 100% pewnosci ze maz ktorejsc z tych chetnych
> > niedopieszczonych nie bawi sie teraz z twoim??

[anula36]

co daje jakies 98%:)

[zupelnie_nikt]

nikoletta111 napisała:
> Ale wyszło nam, ja odzyskałam figurę po porodzie, on
>
> też jest zadowolony ze swego wyglądu.

gratuluje i zazdroszcze

>Przestań Zuzo niszczyć życie swemu mężowi
>
> i sobie, spójrz w lustro i spytaj się czego chcesz w życiu. A potem zrób to
> sama, bez wciągania w to postronnych osób.

ale przeciez ona nie niszczy niczyjego zycia dopoki wszyscy pozostaja w blogiej
nieswiadomosci. co najwyzej swoje ale przeciez jej to nie przeszkadza?
dlaczego to jest potepiane?

z_n

[zupelnie_nikt]

a jesli tak? jesli ona w tym znalazla spelnienie? a przy tym dala je jeszcze
komus...?

zyj i pozwol innym zyc...

z_n

[ramyus]

Zycze Tobie i Wam jak najlepiej, ale po tym wszystkim, Twoj maz nigdy nie
bedzie juz tak na prawde Twoj. Niestety, to co przezyl nigdy w nim nie zniknie.

[iwart]

Nie śmiem od niego tego oczekiwać, ale wiesz że zdradzie rzadko kiedy winna
jest tylko rozwiązłość. Wiesz czsami aż się ktoś prosi o to żeby przestać go
kochać.

????????????

[nikoletta111]

Nie wiem czy cię dobrze zrozumiałam, ale twoja odpowiedź dla rozumsa nie jest
jednoznaczna i zaczęłam się nad nią zastanawiać. Czy naprawdę nie zależy ci na
tym aby twój mąż cię kochał ? Ufał ci ? Napisałaś że nie wymagasz od niego by
zapomniał. Wybacz, ale co ty chcesz mu zrobić ? Piekło na ziemi ? Jedne zapewne
przeszedł gdy dowiedział się o zdradzie. Na co teraz chcesz go narazić nie
walcząc o niego i jego zaufanie. Chcesz by przy każdym twoim dłuższym pobycie
poza domem wyobrażał sobie nie wiadomo co ? Zagryzał się w samotności ?
Kobieto, opamiętaj się !!!! Albo z nim zostajesz i naprawiacie wszystko, albo
go zostaw i nie marnuj mu życia. Bo do tego zmierza ta twoja obojętność. Nie
wiem, nie znam ani ciebie ani twego faceta, ale jeżeli nie jest to twardogłowy
baran to pomyślałaś chociaż że on potrzebuje po tym wszystkim ciepła, czułości,
poczucia bezpieczeństwa (i nie chodzi o seks wcale), czy skupiłaś się tylko na
sobie i własnym smutku. On musi znowu poczuć się kochany, potrzebny, naprawić
własne ego. Wiem to na swoim przykładzie, nie można sobie wmówić, jestem taka
super bo przecież ze mną został i spocząć na laurach. Arka libido spadło do
takiego stopnia że miał samobójcze myśli. To jest facet, on nie pójdzie do
koleżanki się wypłakać, czy wygadać, będzie dusił to w sobie. Czasem tylko
jeżeli jest narwany da komuś w zęby. Dołóż do tego brak zaufania do ciebie i za
parę lat masz strzęp człowieka. Wybacz, ale jeżeli się nie mylę to, to co teraz
robisz jest wcale nie lepsze od zdrady. Ty po prostu wykorzystujesz jego
miłość, a w zamian dajesz mu swoją obecność, ale nic od siebie, zero poczucia
że go ktoś kocha. Co najwyżej może czuć się potrzebny do pomagania ci.
Napisałaś że masz teraz dla kogo żyć, ale wychodzi mi na to że nie męża miałaś
na myśli. Macie dziecko ? Mam nadzieję że jego. Bo jeżeli nie, a on to wie,
plus twoja obojętność,,,, naprawdę dziwię się że nie uplótł sobie jeszcze
sznura w takiej sytuacji. Trzeba mieć poczucie własnej wartości, ale trzeba też
pamiętać że zostając z kimś bierze odpowiedzialność też za jego życie. Wybacz
jeżeli się mylę i źle cię oceniłam. Ale z wypowiedzi wydajesz mi się podobna do
mnie więc szukam analogii. Też musiałam znowu zakochać się w swoim mężu, ale ja
chciałam, i starałam się o to a nie tylko czekałam na to co on zrobi. A ty, tak
jakbyś, zostawiała wszystko własnemu losowi. Wybaczy, czy nie wybaczy to jego
sprawa. W ten sposób to tylko facetowi który zdobył się na coś wspaniałego i
wcale nie tak częstego udowadniając że cię naprawdę kocha gotujesz horror
zamiast życia. No ale kim ja jestem by głosić morały, sama przecież mam ciężki
grzech na sumieniu.

[niebieskazuza]

Fajnie piszesz Nikoletto, ale nie dostrzegasz jednego, takie traktowanie jak
opisujesz to należy się facetowi, takiemu z krwi i kości, u którego boku nie
wstyd iść przez życie, a kartofel moja droga to zasługu tylko do tego żeby
siedział w domu i dziecko niańczył. Nie wstyd ci prowadzać się z takim
ziemniakiem po mieściem ? Ja bym się ze wstydu spaliła !

[anula36]

dlatego podzial wyrazny:)
Ziemniak w domu, ten z klasa po miescie;)

[orales73]

niebieskazuza napisała:
> Fajnie piszesz Nikoletto, ale nie dostrzegasz jednego, takie traktowanie jak
> opisujesz to należy się facetowi, takiemu z krwi i kości, u którego boku nie
> wstyd iść przez życie, a kartofel moja droga to zasługu tylko do tego żeby
> siedział w domu i dziecko niańczył. Nie wstyd ci prowadzać się z takim
> ziemniakiem po mieściem ? Ja bym się ze wstydu spaliła !

cieszę się, że nigdy cię nie spotkam. &*%$%*%*

[iwart]

Jasne, że źle mnie zrozumiałaś. Wiesz to może wyda się beznadziejne i już sobie
wyobrażam z jaką krytyką się spotkam, ale TERAZ wiem, że mojemu mężowi na mnie
zależy. Nie umiem siebie zanalizować ale czasem myślę, że podświadomie
sprowokowałam tą sytuację. Mieszkaliśmy razem ale wiedliśmy osobne życia. Tak,
tak wiem, że można było najpierw porozmawiać zamiast zdradzić. Swoją drogą
zazdroszczę komuś kto podejmuje w życiu tylko trafne decyzje. Nie chcę zatruwać
mężowi życia i nie czynię tego. Ale sama odpowiem na zadane przez siebie
pytanie: nie można wrócić do normalności. Nic już nigdy nie będzie takie samo
jak przedtem. I nigdy nie będzie tak samo jak było wtedy kiedy książę jeszcze
nie zaczął zmieniać się w klartofla. Jestem winna tej zdrady. Skrucha. Ale
cieplarniane warunki do jej rozwoju stworzyliśmy wspólnie, my DWA KARTOFLE. I
wracając do tematu - jeszcze po tym wszystkim nie kochaliśmy się. Ale pracujemy
nad odbudowywaniem tej bliskości. I mój mąż nie jest żadnym kocykiem na otarcie
łez. Życie każdego z naszej fatalnej czwórki totalnie zmieniło bieg. Ale co się
stało to już się nie odstanie a przecież nie ma sensu rozważanie teraz kto był
winien bardziej. Pozdrawiam.

[anula36]

tak czy inaczej-ciezka praca przed wami.

[nikoletta111]

Żona nie ma „już” przede mną tajemnic więc poczytałem sobie waszą dyskusję i
pozwolę sobie zabrać głos. Normalność, pytasz o normalność. Powrót do niej.
Kochacie się ? Ciągle chcecie być razem ? No to, to jest teraz normalność. To
co było, o co pytasz czy wróci to przeszłość. Nie można jej zapomnieć z dnia na
dzień, ale nie wolno też sprawić by nami rządziła. Jest tu i teraz, i to co
czujecie. I to co chcecie ze sobą robić. A za miesiąc, rok…. Okaże się że
ta „przeszłość” dla was nigdy nie istniała. Nie wolno jątrzyć ran, trzeba je
leczyć. Arek

[taki_sobie_kartofel]

Nie da się odzyskać utraconej „niewinności” ale kiedy mężczyzna naprawdę kocha
kobietę potrafi odrzucić fałszywy wstyd i urażone ambicje, by ratować
rozpadającą się rodzinę i odchodzącą miłość. Jeżeli kocha się dostatecznie
mocno, czas okazuje się najlepszym lekarstwem. Chociaż czasem tak bardzo chce
się wyć......mimo to, dla Niej,jedynej, warto przetrwać wszystko.

[iwart]

Uff, co za ulga. Miło dowiedzieć się iż nie jestem samotna w tej
nienormalności. Bardzo mi źle i wstyd z powodu tej zdrady, ale nie myślcie
sobie wszyscy że to było samo cudowne bzykanko bez żadnych negatywnych emocji.
Może Ty Nikoletta mnie zrozumiesz, bo to był dla mnie czasem koszmar. Do jasnej
cholery dlaczego miałam akceptować to, że mój mąż staje się tym kartoflem? Dla
samej przysięgi? Ale z drugiej strony ciekawe jak on mnie postrzegał??? W
każdym bądź razie stało się - zaczęłam szukać gdzie indziej tego czego nie
dostałam w domu. Ja, mój mąż i ten prawie idealny to jeszcze mało. Była też
jego dziewczyna. Wiecie jaką można czuć się w tej sytuacji szmatą? Raniłam męża
sypiając z kochankiem, raniłam kochanka mieszkając z mężem i uciekałam przed
jego dziewczyną, której odbierałam faceta. Oczywiście wszystko postrzegałam
przez pryzmat swoich uczuć, nie przyszło mi do głowy, że prawie idealny nie
zechce ze mną być kiedy mu to umożliwię. Ot, czytało się czasem o takich
sytuacjach ale przecież to co spotkało mnie było zupełnie inne! Ha, ha - śmiech
przez łzy. I tak mi było źle, no bo przecież żadnego z tej wcześniej
wymienionej trójki nie chciałam skrzywdzić. To co tu piszę to tylko ramy tego
wszystkiego, bo wplątanych w to było wiele jeszcze nieszczęśliwych wydarzeń.
Myślałam że nie wyjdę z tego bez psychologa, bo tak na prawdę z tego ogromnego
poczucia winy, a potem odrzucenia chciałam tylko umrzeć. Ale teraz mam dla kogo
żyć i jestem szczęśliwa. Spojrzałam drugi raz na tego kartofla i zobaczyłam w
nim teraz to czego szukałam w ramionach tamtego. Szkoda tylko, że dopiero ta
zdrada otworzyła nam obojgu oczy. Wybaczcie mi, że tak rozwlekle o tym pisałam.
Dziękuję za wszystkie komentarze.

Lubię takie kobiety...

[misza27]

One nigdy nie są winne, bo cierpiały, bo były nie doceniane, tak, tak, zdrada
to nie ich wina tylko wypadkowa życia. Oni są winni że ich zdradzamy bo stają
się kartoflami. Zapominacie że nie ważne jest dlaczego się stało, a co się
stało. Nie kochasz go, jest ci obojętny, to się rozwiedź, albo chociaż załóżcie
sobie sądowną separację, a potem znajdź sobie drugiego faceta. Niech to będzie
rozwiązane jakoś po „ludzku”, ale nie, wy zdradzający najpierw działacie a
potem dorabiacie ideologię. Bo było mi źle, bo kartofel. I co nagle stał się
kartofle, tak po nocy wstał i już ? Brzuch jak dzwon, zapijaczona morda, kołtun
na głowie, zez rozbieżny i krzywe nogi ? Nieee, po prostu patrzyliście jak
kartofleje i było wam z tym dobrze bo mieliście alibi dla własnych podłości.
Czemu go nie rzuciłaś zanim nie poszłaś do łóżka z innym ? Przecież daleki był
od twego ideału, a nawet więcej ty właśnie swój ideał znalazłaś więc tym
bardziej on nie miał już u ciebie szans. Nie wiesz ? To ci powiem, bo bałaś
się, bałaś się że ideał się znudzi zabawką, a kartofel był jak ciepły wytarty
koc, stary, nie tak przytulny ale dobrze znany, swojski. A nigdy nie wiadomo
kiedy wiosna miłości zmieni się w jesień rozstania i wtedy można ból po
kochanku utulić w taki wytarty ale czekający w kącie kocyk. I żal mi tego twego
faceta, bo nie ma w tobie skruchy, ty już podzieliłaś winę i dałaś sobie
rozgrzeszenie. I teraz pasuje ci ten odrzucony kocyk, tylko że ja nie wierzę że
o niego zadbasz. Szczerze wątpię. Poprostu jest ci dziś potrzebny, ale żal i
wspomnienie po kochanku minie, szarość zacznie ci przeszkadzać, i znowu
zaczniesz rozglądać się za tymi bardziej kolorowymi kocykami(mam nadzieję że
rozumiesz przenośnię). Bo raz już udowodniłaś że nie stać cię na walkę o to by
go zmienić. Wolisz nowe, szybkie, łatwe. Naprawdę mi go żal, ale z drugiej
strony sam sobie jest winien. W życiu nie zostałbym z kobietą która mnie
zdradziła. I nie chodzi o wybaczenie zdrady tylko o to że nigdy bym już jej nie
zaufał.

[nikoletta111]

Niestety masz sporo racji, chociaż przecież nie zawsze zdrada jest przemyślana
i zaplanowana. A co do zaufania, to rzeczywiście, bardzo trudno je odzyskać.
Ale jeżeli się kocha i jest się kochanym warto na nie pracować. Nie skreślaj
więc tak od razu wszystkich którzy cię krzywdzą. Bądź wobec nich ostrożny ale
daj im szansę na poprawę.

[iwart]

Obyś się mylił misza. Piszesz tak jakbyś sam został bardzo skrzywdzony albo się
tego obawiał. Nie da się tak wszystkiego poukładac wcześniej, żeby było tak
super uczciwie, bo tego się nie planuje, wiesz? Tego też się nie chce i za
każdym razem obiecuje się sobie, że to ostatni raz. A potem kochanek staje się
najbliższą osobą jaką masz. I tylko jemu patrzysz odważnie w oczy bo tylko on
zna prawdziwą Ciebie, przed innymi chylisz czoło bo myślisz, że w Twoich oczach
widać Twoje kurestwo. Nim się spostrzeżesz myślami już jesteś na zawsze w
ramionach kochanka.
Odnośnie rozważania winny czy nie winny - każdy ma dni, w których staje się
kartoflem, ale wybacz stary, czasem przeginacie.

Nie wiem czy ten temat jest jeszcz aktywny...

[konrad333]

Przeglądam te forum z niezdrową ciekawością męża którego zdradzała żona. Nie
potrafiłem ani wybaczyć ani zapomnieć, jestem parę miesięcy po rozwodzie i
czuję się z tym coraz lepiej. Chociaż wcale nie tak łatwo przestać analizować
swoje życie i zastanawiać się co mogłem zrobić inaczej. Odnośnie Ciebie, panie
Iwart. Czytając pani wypowiedzi odnosi się wrażenie że ma się doczynienia z
osobą zadowoloną z siebie, wybaczającą sobie po cichu grzeszki i tylko
szukającą potwierdzenia u innych że ma rację. Czy tak samo lekko daruje Pani
winy innym? Bo jak znam życie, a trochę już widziałem, to takie osoby
najczęściej im łatwiej wybaczają sobie tym większe mają pretensję do otoczenia.
Założę się również że teraz pomimo niewątpliwe Pani winy, to i tak on musi
zabiegać o Pani względy. Pani przecież jest wspaniała i najcudowniejsza. Niech
pokaże że mu naprawdę zależy przecież jeszcze tego nie udowodnił, a może kiedyś
łaskawie na coś mu pozwolę. Nawet przez myśl Pani nie przeszło że warto
wskoczyć w seksowne ciuszki i udowodnić mu że nie mylił się zostając z Panią.
Heheh, o nie, woli Pani poprzez internet sobie udowadniać że jednak to Pani
jest świetna a jego i tylko jego nieudolność doprowadziły do zdrady. Sama
zasada zdrady, jest też tu nie bez znaczenia. Z kochankiem obściskuje się w
publicznych miejscach? Chodzi za rączkę na spacery? Odwiedza rodzinę? Nie,
kochanka się ukrywa, z kochankiem spotyka się tylko ukradkiem by nacieszyć się
seksem Na nic innego nie ma zazwyczaj czasu. I taka jest prawda. Ma Pani
kiepskiego męża w łóżku i potrzebowała faceta który zna się na rzeczy. Musiał
być dobry, bo to przecież nie mąż, można go wymienić w każdej chwili. I co
myśli Pani że coś się zmieniło? Nie, nie ma Pani najmniejszych złudzeń, nie
chcesz kochać się z mężem bo masz wyrzuty sumienia ? Nic z tych rzeczy, ty
sobie już dawno wybaczyłaś. Nie chcesz iść bo wiesz że po kochanku to mąż
będzie ledwie namiastką faceta. Nie pociąga cię to, odstręcza. Myślisz że
zapomnisz z czasem jak wspaniały był tamten? Na pewno nie, a im więcej czasu
upłynie tym bardziej będziesz pamiętała jaki był wspaniały, a mniej jego wady.
Zawsze tak jest. A mąż. Mąż ma już przesrane życie i nie wiem, dlaczego był
takim głupkiem że został. Przecież wiadomo po co się zdradza, co się tam robi i
dlaczego zostaję się z kochankiem. A może w Pani przypadku jest tak jak
czytałem niedawno na jednym z forum, mąż był w porządku ale miał małą fujarkę,
za to kochanek był obdarzony niczym ogier. Małżonkowie wrócili do siebie, ale
tylko po to żeby za pół roku rozwieść się definitywnie bo ona nie mogła
zapomnieć. Lepiej niech się Pani zastanowi czy chodzi Pani o psychiczną czy
fizyczną stronę i będzie szczera ze sobą i z mężem. Po co niszczyć sobie życie
gdy sfrustrowani za rok czy dwa oboje poszukacie sobie czegoś na boku. A jeżeli
chce Pani to z nim zrobić to niech Pani zrobi, a nie czeka na cud, bo cuda to
się zdarzają w tanich filmach. Lampka wina, świece, nastrojowa muzyka i niech
niesie was namiętność a nie zimna kalkulacja. Albo się kocha albo nie. Tylko wy
możecie być swoim cudem. Ja przynajmniej wiem że żona mnie zdradzała z moim
szefem dla kasy którą miał, dobrego samochodu i imprezek po drogich knajpach.

[gwiazda37]

No to chłopie masz przesrane ..........

Nasuwa mi się pytanie - skoro wiedziałeś o zdradach żony to znaczy, że
akceptowałeś to dla kasy..........dla dobrego samochodu..........dla imprezek
po drogich knajpach........... więc w czym problem?

[gwiazda37]

To było do Konrada333

[ewolwenta]

gwiazda proszę! język!

[gwiazda37]

Przepraszam.........

[alien81]

masz wiele racji konradzie333 - najczęściej zdradzający nieco za bardzo
dramatyzują swoją sytuację i lubią siebie łatwo rozgrzeszać, a wybaczyć złe
cechy swojemy partnerowi to raczej rzadko. ale w nielicznych przypadkach
zdradzony/a nagle widzi, że przez długi czas krzywdził/a partnerkę/a i ta zdrada
uzdrawia. ale bardzo rzadko i przede wszystkim ten ktoś zdradzany musi się o
zdradzie dowiedzieć. argument wielu zdradzających "może jak poczuje konkurencję
to się zmieni" jest bez sensu jeżeli się ze zdradą ukrywają miesiącami i latami.
niektórzy po prostu nie nadają się do związków i sami nie wiedzą czego chcą.
konrad333 - powodzenia na nowej drodze życia!!!


konrad333 napisał:

> Przeglądam te forum z niezdrową ciekawością męża którego zdradzała żona. Nie
> potrafiłem ani wybaczyć ani zapomnieć, jestem parę miesięcy po rozwodzie i
> czuję się z tym coraz lepiej. Chociaż wcale nie tak łatwo przestać analizować
> swoje życie i zastanawiać się co mogłem zrobić inaczej. Odnośnie Ciebie, panie
>
> Iwart. Czytając pani wypowiedzi odnosi się wrażenie że ma się doczynienia z
> osobą zadowoloną z siebie, wybaczającą sobie po cichu grzeszki i tylko
> szukającą potwierdzenia u innych że ma rację. Czy tak samo lekko daruje Pani
> winy innym? Bo jak znam życie, a trochę już widziałem, to takie osoby
> najczęściej im łatwiej wybaczają sobie tym większe mają pretensję do otoczenia.
>
> Założę się również że teraz pomimo niewątpliwe Pani winy, to i tak on musi
> zabiegać o Pani względy. Pani przecież jest wspaniała i najcudowniejsza. Niech
> pokaże że mu naprawdę zależy przecież jeszcze tego nie udowodnił, a może kiedyś
>
> łaskawie na coś mu pozwolę. Nawet przez myśl Pani nie przeszło że warto
> wskoczyć w seksowne ciuszki i udowodnić mu że nie mylił się zostając z Panią.
> Heheh, o nie, woli Pani poprzez internet sobie udowadniać że jednak to Pani
> jest świetna a jego i tylko jego nieudolność doprowadziły do zdrady. Sama
> zasada zdrady, jest też tu nie bez znaczenia. Z kochankiem obściskuje się w
> publicznych miejscach? Chodzi za rączkę na spacery? Odwiedza rodzinę? Nie,
> kochanka się ukrywa, z kochankiem spotyka się tylko ukradkiem by nacieszyć się
> seksem Na nic innego nie ma zazwyczaj czasu. I taka jest prawda. Ma Pani
> kiepskiego męża w łóżku i potrzebowała faceta który zna się na rzeczy. Musiał
> być dobry, bo to przecież nie mąż, można go wymienić w każdej chwili. I co
> myśli Pani że coś się zmieniło? Nie, nie ma Pani najmniejszych złudzeń, nie
> chcesz kochać się z mężem bo masz wyrzuty sumienia ? Nic z tych rzeczy, ty
> sobie już dawno wybaczyłaś. Nie chcesz iść bo wiesz że po kochanku to mąż
> będzie ledwie namiastką faceta. Nie pociąga cię to, odstręcza. Myślisz że
> zapomnisz z czasem jak wspaniały był tamten? Na pewno nie, a im więcej czasu
> upłynie tym bardziej będziesz pamiętała jaki był wspaniały, a mniej jego wady.
> Zawsze tak jest. A mąż. Mąż ma już przesrane życie i nie wiem, dlaczego był
> takim głupkiem że został. Przecież wiadomo po co się zdradza, co się tam robi i
>
> dlaczego zostaję się z kochankiem. A może w Pani przypadku jest tak jak
> czytałem niedawno na jednym z forum, mąż był w porządku ale miał małą fujarkę,
> za to kochanek był obdarzony niczym ogier. Małżonkowie wrócili do siebie, ale
> tylko po to żeby za pół roku rozwieść się definitywnie bo ona nie mogła
> zapomnieć. Lepiej niech się Pani zastanowi czy chodzi Pani o psychiczną czy
> fizyczną stronę i będzie szczera ze sobą i z mężem. Po co niszczyć sobie życie
> gdy sfrustrowani za rok czy dwa oboje poszukacie sobie czegoś na boku. A jeżeli
>
> chce Pani to z nim zrobić to niech Pani zrobi, a nie czeka na cud, bo cuda to
> się zdarzają w tanich filmach. Lampka wina, świece, nastrojowa muzyka i niech
> niesie was namiętność a nie zimna kalkulacja. Albo się kocha albo nie. Tylko wy
>
> możecie być swoim cudem. Ja przynajmniej wiem że żona mnie zdradzała z moim
> szefem dla kasy którą miał, dobrego samochodu i imprezek po drogich knajpach.

[ewa9922]

ciekawy temat . Byłam zdradzona, wygraam , jak to sie mówi, wybaczyłam mężowi.
Od roku -ponad- czekam na odrobinę uczucia, gest z jego strony BRAK !!
Zbliża sioę rocznica ślubu -21-, od kilku lat ja nie reaguję na ten dzień,
wyjeżdzam, udaję , że nie pamietam. A pamiętam jacy byliśmy wtedy szczęśliwi...
Kiedyś kupowałam prezenty, drobiazgi, robiłam kolacje, przypominałam ( czsami
ze złością to fakt), nie wiem jak mam się zachować za te kilka dni? Zaprosić na
kolację , bo dostałam awasns, bo syn dostał się na studia, czy przemilczeć i
zasnąć sama przed telewizorem?

a może zaszaleć i poszukać przygody....

[woman-in-love]

na czym więc polega Twoja wygrana? Opisujesz porażkę...

[ewa9922]

dla mnie to nie jest porażka, długoby o tym pisać, mam to co chciałam,
spokój, bezpieczeństwo, przyszłość i i przekonanie ,że nikomu nie warto ufać.
Zyję dobrze, mam dobrą pracę , rozrywki, myślę o sobie, nie narzucam się i
(niestety ) jestem uczciwa. Mam nadzieję , że spotka mnie w życiu coś miłego.
Narazie leczę blizny, chcę normalności, ale nie w takiej postaci jak była .Co
jest normą? chyba nie ma odpowiedzi na to pytanie, dla jednych 4 żony, dla
drugich zona i kochanka, dla innych celibat. Normy nie ma i nigdy nie było.
Normą dla mojego męża było pamiętanie o wszystkich roczxnicach , urodzinach,
imieninach , dniach ważnych jego mamuńci.
Mnie kupił kiedyś bukiet żółtych róż,poszedł po nie ze słowami " o matko znowu
będzie gadała",teraz nie gadam i dobrze , dla mnie JUŻ dobrze. Poczekam do
jutra -zobaczymy co się stsnie.
Zaprosiłam syna i męża na kolację do lokalu ( z okazji mojego awansu i sukcesu
syna - dostał się na studia), zobaczymy czy cokolwiek załapie- wątpie ,ale
nadzieja matką głupich!
Prezent dla mnie już mam obmyślaany i zamówiony, nie będę oglądała się na
nikogo!
Porażką byłoby gdybym uniosła się honorem ( tak jak się spodziewał i bał tej
reakcji) i widziała się z synem raz w miesiącu i udawadniała wszystkim że dam
sobie radę. Teraz jestem silniejsza niż kiedykolwiek, nic nie złamie mnie już,
nic i nikt. To jest moja wygrana!

[woman-in-love]

No cóż, każdy ma swój model szczęścia...

[ewa9922]

Słuchaj muszę ci to napisać: kolacja była, udawał, że nie wie o co chodzi, na
22 zamówił kwiaty z dostawą i dostałam tel motorolę v3 z opłacaną na 2 lata
umową, wiedział,że chcę ten aparat !
Cieszę się , słucha co mówię i uprzedził mnie -nawet fajnie.
ale za dużo było alkoholu....