Nastapił koniec

[nat1976]

Być może tytuł brzmi zbyt dramatycznie....

Ale u mnie właśnie nastapił koniec. Do tej pory to mąż nie miał (i ma w
dalszym ciagu) potrzeby kochania się ze mną. Po prawie trzech latach
abstynencji coś zmieniło się we mnie. Już nie poruszają mnie sceny erotyczne
w filmach, nie porusza mnie widok zakochanych, przytulonych i całujących się
par, już nie myślę wieczorami jakby to było fajnie kochać się z mężem, mój
organizm przestał już mi sygnalizować,że potrzebuje seksu.

Czy to znaczy, że skończyło się to już nieodwracalnie? Mąż nie daży do
zbliżeń, ja od pewnego czasu też już nie.

Przecież nie wyczerpałaś swojego limitu...

[beautiful.day.monster]

W tych sprawach nie ma limitu...

No i na wieki wieków amen.

Czeka Cię nowe życie...

:))

[abdulian]

Powiedzmy, że po części rozumiem co się dzieje z Tobą i Twoim organizamem, a na
pewno jestem sobie w stanie wyobrazić jak zaistniała sytuacja na Ciebie działa.

Możesz mi wierzyć, że nadejdzie taki dzień, że porazi Cię "wewnętrzny prąd" i
poczujesz, że znowu masz ochotę na mężczyznę. I niekoniecznie będzie to mąż.
Szybko sobie przypomnisz jak to jest :)

Będzie dobrze, dopomóż trochę szczęściu :)

[nat1976]

Już bym nie chciała sobie przypomnieć jak to jest. Chcę zapomnieć ten okres,
kiedy potrzebowałam a mąż mnie nie zaspakajał. To było okropne.

Nie zamierzam się rozwieść z mężem. I nie chcę już więcej pożądać mężczyzny.
Ani obcego ani swojego. Tak będzie chyba lepiej dla mnie.

[abdulian]

Wiesz, nie chcę wdawać się w polemikę co będzie lepsze dla Ciebie a co nie, bo
nie mnie to oceniać, ale powiem Ci od siebie: kobieta lepiej żyje i funkcjonuje,
jest bardziej pogodna i zadowolona z życia etc. wtedy, kiedy razem z mężem (w
tym przypadku) mają udane pożycie. Tak wynika z mojej obserwacji, trochę z
lektury czegoś mądrego.

I ja jestem też tak uważam, że kobieta, która od czasu do czasu (abstrahując od
częstotliwości) kocha się ze swoim mężem będzię w jakimś tam stopniu szczęliwsza.

Widzisz, moja kobieta nie za często ma ochotę na seks, albo ta ochte miewa
bardzo sporadycznie, ale jak już się kochamy, to nastepnego dnia wstaje pełna
energii, z wielgachnym usmiechem, pozytywnym nastawieniem etc.

[izabela1976]

Teoretycznie mówiąc masz Abdulian rację. Tyle, że u nas gdy podnosiłam kwestę naszego pożycia kończyło się to kłótnią z mężem i cichymi dniami. I tak parę razy w miesiącu. Teraz, gdy nie mam ja także ochoty na seks, nie prowadzę z nim polemik na ten temat, nie ma kłótni, nie ma cichych dni. Potrafimy pogadać, pośmiać się.
A wieczorem każde idzie spać do swojego łóżka.
W zyciu chyba nie można mieć wszystkiego.

[e.globtrotuar]

Niestety, moja droga, z tym "koncem" nie tak latwo. Jak z tym liskiem co chodzi
wkolo drogi - ani sie czlowiek nie spodzieje... To przychodzi jak gwaltowna
burza po dlugiej suszy i zadne pobozne zyczenia nie sa w stanie tego zywiolu
powstrzymac. Mysle, ze nie jestes do konca szczera mowiac, ze juz nie chcesz,
zeby Ci sie to jeszcze przydarzylo, bo myslisz o tym na tyle intensywnie, by
pisac na forum. Postawa jaka prezentujesz jest samoobrona przed bolem - trzymaj sie.

[anula36]

podpisuje sie pod twoim postem - kiedy juz czlowiekowi wydaje sie ze zostal
doglebnie erotycznie zeszmacony i jest ewidentna kostka lodu z dziurka mozna
niespodziewanie wpasc na kogos kto jednym dotykiem ten lod roztopi.

[nikt52]

Jak wyżej.
Główną cechą życia , jako takiego, jest zmienność. Nie wiem po co wymyślono
słowa: nigdy, zawsze, koniec. Nie ma "nigdy", nie ma "zawsze", nie ma "końca".
Jest zmienność, każdego dnia początek. Dopóki zyjemy

[male.k]

a ja sie nie zgadzam, niby czemu nie ma slow "zawsze" i "nigdy" ?? bo nie ma ich w Twoim zyciu ?? w moim sa. pzdr

[e.globtrotuar]

A lezysz juz na lozu Madejowym? Zawsze i nigdy to idee z Platonowej jaskini. W
zyciu udaje sie na ogol prawie zawsze, lub prawie nigdy - i to tym, ktorzy
naprawde sie staraja !

[izabela1976]

E.globtrotuar,
Wcale nie myślę o tym tak intensywanie. Wiesz kiedy ostatni raz byłam na tym forum? Ze dwa miesiące temu.

Teraz po prostu złapałam się na tym, że już jakaś faza w moim zyciu minęła. Był okres seksu mężem, był okres kiedy czekałam na seks, był okres kiedy buntowałam się, że nie ma seksu. A teraz? Chyba się przystosowałam do sytuacji. I już nawet nie czekam na seks z mężem. Po prostu wiem, że dopóki mąż będzie brał leki, to nici z tego. A że będzie brał je do końca zycia...

Pamiętam wieczory, że zanim zasnęłam wyobrażałam sobie gorący seks z facetem (niekoniecznie moim mężem). A teraz? Już nawet tego nie ma. To mnie troszkę niepokoi.

[ewolwenta]

Nat1976, a co z depresją męża? Jest jakaś poprawa? Czy wciąż bierze leki? Ma
szanse na wyleczenie?
Na razie wygląda, że Ty popadasz właśnie w apatię i sama będziesz się musiała
leczyć.

[izabela1976]

Powiedzmy, że na ostatnio dobranych lekach nie jest źle. Na to by powiedzieć że jest dobrze, musimy poczekać jeszcze ze 4 m-ce. Mankamentem leku jest to, że biorąc je ochota na seks wynosi zero.

[izabela1976]

Depresji jako takiej nie da się wyleczyć. Przynajmniej jego domiany. Można ją zaleczyć i funkcjonować jak każdy normalny człowiek waśnie biorąc regularnie leki. Branie leków = zero seksu.

izabela1976 i nat1976 to ta sama osoba

[izabela1976]

Oba nicki są moje. Prawdę powiedziawszy pisząc na tym forum używałam jak do tej pory tylko "nat 1976" a na pozostałych formach "izabela1976". To chyba było dla mnie takie oddzielenie tej mojej sfery zycia od pozostałej.

Ale oczywiście nicki mi się już pomieszały. Jak to blondynce:). Już ze mną coraz gorzej.

@nt

[ewolwenta]

[nat1976]

Ewolwenta,
Możesz mnie oświecić co znaczy "@nt"? Bo ja nie wiem....

[anula36]

masz widomosc;)

[ewolwenta]

nie wiążę tego z kolorem włosów ;)