Inwestycja

[bombonierka-only]

Moja inwestycja zaczęła się dawno temu, nieważne dokładnie kiedy...Ważne co
zainwestowałam, były to uczucia, były to marzenia i plany, były to lata, czyli
czas, który temu poświęciłam. Każdy z nas coś w życiu inwestuje, nie zawsze to
mu się opłaca, jedni mają tyle szczęścia, że cieszą się z efektów inni tego
szczęścia nie mają...Czy zdajemy sobie sprawę z tego, że miłość(dla niektórych
nieodłącznie kojarzona z seksem) wymaga stałych nakładów sił, starań, chęci...
Czy odbieramy to jako poświęcenie, czy jako obopólną wymianę, czy jesteśmy w
stanie dawać, czy tylko brać, czy warto było związać się z tym partnerem, z
którym jesteśmy, czy gdyby zaszła taka potrzeba bylibyśmy w stanie skoczyć za
naszym partnerem w ogień? Czasem w życiu przychodzi bessa, czy panikujemy i
uciekamy czy też uważamy, że należy pewne pozycje zamknąć a inne otworzyć, czy
całkowicie rezygnujemy, czy też jak wytrawni gracze znajdujemy luki, nisze i
staramy się je wypełnić?

[bi_chetny]

inwestujemy, aby zyskać. Co ?

[bombonierka-only]

bi_chetny napisał:

> inwestujemy, aby zyskać. Co ?
>
Myślę, że dla różnych osób różne rzeczy są ważne i cenne więc może odpowiem co
ja zyskałam m.in:
1/ Akceptację i bliskość drugiego człowieka
2/Zrozumienie i wsparcie
3/Radość życia i umiejętność przezwyciężania trudności
4/Możliwość dzielenia się radością i kłopotami
5/Możliwość poznania intymnej sfery życia drugiej osoby
6/Możliwość uczestnictwa w ważnej sferze życia drugiej osoby
7/Poznanie i akceptację ważnej dla mnie osoby pod względem fizycznym,
psychicznym,seksualnym...
8/Fantastyczne uczucie bycia potrzebnym
9/Najwspanialszą świadomość korzystania z potencjału drugiej osoby
10/Radość z wspólnie przeżywanych chwil

Na razie tyle, inni

[jano0244]

Patrząc ze swojej męskiej strony muszę z radością stwierdzić, że
bombonierka-only napisała dokładnie to, co myślę również ja. Dodam
tylko tyle, że nasz związek jest coraz silniejszy dzięki pkt. 3 i 4.
Przezwyciężenie kolejnych problemów życiowych, np. choroby dzieci
lub partnera wzmacnia i odswieża naszą miłość. I ten wspaniały pkt.
8/Fantastyczne uczucie bycia potrzebnym. To jest to. I tak minęło
nasze wspólne 23lata.

[anker-wawa]

Niezłe podejście: INWESTYCJA. Mądre ujęcie tematu.

Coś w tym jest. Mądrze zainwestowane uczucia w związek powinny
przynieść owoc. O inwestycję trzeba jednak dbać, analizować
wskaźniki, być na bieżąco w kwestii trendów (bessa/hossa), by
wiedzieć, kiedy można otrzymać dywidendę, a kiedy trzeba przetrzymać
bessę.

We współczesnym świecie media (szczególnie tzw. szybkie media, czyli
internet, zwłaszcza fora internetowe, czaty, płaskie kino
amerykańskie, kolorowe gazety) kładą nacisk na szczerość i
spontaniczność uczuć. Uczucia wyrastają do rangi głównego probierza
wartości życia.

Nie kwestionując wartości uczuć chcę stwierdzić jedynie, iż nie
można kierować się w życiu tylko uczuciami, gdyż bardzo łatwo można
stać się ich niewolnikiem. Są sytuacje, gdzie ROZUM powinien albo
współgrać z uczuciami, albo nawet nakazać nam postępowanie wbrew
uczuciom. Uczucia - czasem na wskroś szczere - potrafią nas
zaprowadzić bowiem na manowce.

Uczucia potrafią ogłupiać - każdy zna przyśpiewkę o klapkach na oczy
osób zakochanych. Dopiero po włączeniu woli i rozumu etap zakochania
jest w stanie przetransponować się w fazę miłości. Na samych
uczuciach się nie pojedzie daleko...

Stawiając "uczucie" na piedestał i czyniąc je wskaźnikiem naszego
postępowania, stajemy się zależni od nich.

A najmądrzejsze, co usłyszałem na temat miłości, to takie oto
twierdzenie:

"Miłość jest aktem woli".

Kto ma rozum, niech zrozumie.

[bombonierka-only]

anker-wawa napisał:

> Niezłe podejście: INWESTYCJA. Mądre ujęcie tematu.


Eee, no wiesz jestem z zawodu ekonomistką, takie skrzywienie zawodowe;)

>
> Coś w tym jest. Mądrze zainwestowane uczucia w związek powinny
> przynieść owoc. O inwestycję trzeba jednak dbać, analizować
> wskaźniki, być na bieżąco w kwestii trendów (bessa/hossa), by
> wiedzieć, kiedy można otrzymać dywidendę, a kiedy trzeba przetrzymać
> bessę.
>
O inwestycję trzeba dbać i trzeba mieć do niej dobrego wspólnika(partnera), ale
można mieć bardzo dobre podstawy, a inwestycja nie wypali, bo się jej we
właściwym momencie nie dopilnowało, albo wzięło się zbyt dużo nowych
przedsięwzięć na głowę, albo było się zbyt pewnym tej inwestycji i konkurencja
zrobiła krecią robotę. W życiu i w biznesie nic nie jest pewne do końca, dlatego
tak jak to ująłeś należy analizować wskaźniki i kiedy trzeba nie bać się
wprowadzić plan naprawczy, natomiast błędem jest uważam, zaczynanie coraz to
nowych rzeczy(ludowo:łapanie kilku srok za ogon), bo to co najważniejsze może
się rozsypać niczym domek z kart, wielu biznesmenów i strategów poległo na tym,
że zbyt ufali we własne siły i nie doceniali znaczenia różnych czynników, które
miały wpływ na ostateczną porażkę lub zwycięstwo:)

[bombonierka-only]

anker-wawa napisał:

> Nie kwestionując wartości uczuć chcę stwierdzić jedynie, iż nie
> można kierować się w życiu tylko uczuciami, gdyż bardzo łatwo można
> stać się ich niewolnikiem. Są sytuacje, gdzie ROZUM powinien albo
> współgrać z uczuciami, albo nawet nakazać nam postępowanie wbrew
> uczuciom. Uczucia - czasem na wskroś szczere - potrafią nas
> zaprowadzić bowiem na manowce.
>
> Uczucia potrafią ogłupiać - każdy zna przyśpiewkę o klapkach na oczy
> osób zakochanych. Dopiero po włączeniu woli i rozumu etap zakochania
> jest w stanie przetransponować się w fazę miłości. Na samych
> uczuciach się nie pojedzie daleko...
>

Jestem zwolenniczką teorii, że uczucie w życiu jest ważne, na podstawie uczuć
(nie rozumu) jestem z tym człowiekiem(rozum i rodzina doradzały coś innego),
natomiast to co później nastąpiło było właśnie naszą wspólną pracą i
angażowaniem coraz to innych nakładów i środków, aby efekt tej inwestycji był
dla obu stron co najmniej zadowalający.

> Stawiając "uczucie" na piedestał i czyniąc je wskaźnikiem naszego
> postępowania, stajemy się zależni od nich.
>
> A najmądrzejsze, co usłyszałem na temat miłości, to takie oto
> twierdzenie:
>
> "Miłość jest aktem woli".
>
> Kto ma rozum, niech zrozumie.

Pisząc o swoim małżeństwie często piszę o tym, że jestem w tym związku bo tego
chcę, a nie muszę, natomiast dlaczego chcę? Bo czuję się w nim dobrze, bo
wzajemnie się wspieramy, bo opieramy swoje uczucie na zaufaniu, bo uzupełniamy
się wzajemnie. Gdyby mi postawiono do wyboru najwspanialszych,
najprzystojniejszych, najzaradniejszych,najbogatszych facetów na Ziemi, gdyby
dano mi wybór między nimi, a moim skromnym małżonkiem to jego właśnie bym wybrała.

[bombonierka-only]

jano0244 napisał:
I tak minęło
> nasze wspólne 23lata.

Gratuluję i życzę kolejnych wspaniałych 23...a może i więcej lat:)

[jano0244]

DO bombonierka-only:
Dzięki, ale to co napisałem wcześniej, to uproszczenie. Oczywiście
obydwoje popełniamy błędy, mamy nieporozumienia. Staramy się je
natychmiast wyjaśniać, aby nie dopuścić do "cichych dni" i to się
nam udaje. W kluczowych sprawach na szczęście jesteśmy jednogłośni.
Nie wiem, czy istnieją małżeństwa idealne. My z naszego jesteśmy
zadowoleni. Zainwestowaliśmy w nasz związek b.dużo. Teraz zbieramy
żniwo miłości i zaufania.

[bombonierka-only]

jano0244 napisał:

> DO bombonierka-only:
> Dzięki, ale to co napisałem wcześniej, to uproszczenie. Oczywiście
> obydwoje popełniamy błędy, mamy nieporozumienia. Staramy się je
> natychmiast wyjaśniać, aby nie dopuścić do "cichych dni" i to się
> nam udaje. W kluczowych sprawach na szczęście jesteśmy jednogłośni.
> Nie wiem, czy istnieją małżeństwa idealne. My z naszego jesteśmy
> zadowoleni. Zainwestowaliśmy w nasz związek b.dużo. Teraz zbieramy
> żniwo miłości i zaufania.


Wiesz Jano0244, ja jestem absolutnie przekonana o tym, że nieporozumienia w
związku są i muszą być ponieważ nie jesteśmy klonami naszych partnerów i vice
versa tylko zupełnie odmiennymi bytami, wszystko zależy od tego czy stawiamy na
budowanie związku(pomimo różnorakich trudności jakie napotkamy) czy też przy
pierwszym niepowodzeniu zabierzemy zabawki i poszukamy innej piaskownicy. Ja
mojego męża też kocham, ale zdarza mi się z nim i kłócić i godzić. Nie jest
łatwo budować, łatwiej jest burzyć, tak jak nie jest łatwym zadaniem zaprowadzić
w swoim życiu ład, porządek, poza tym ekscesy, zdrady, romanse mają urok czegoś
niecodziennego, natomiast codzienność w związku jest szara i to od nas zależy
czy potrafimy ją pokolorować. Mam nadzieję, że więcej ludzi będzie myślało
podobnie,pozdrawiam:)

[jano0244]

Dawno już doszedłem do wniosku, że jeśli w małżeństwie nie ma różnic
zdań i wynikajacych z tego nieporozumień (także przynajmniej małych
kłótni), to oznacza jedno: Oni ze sobą w ogóle nie rozmawiają :))

[bi_chetny]

nie podoba mi się słowo: inwestycja

[bombonierka-only]

bi_chetny napisał:

> nie podoba mi się słowo: inwestycja
>

Zastąp je innym:) Zdaję sobie sprawę z tego, że nie wszystko co mówię musi się
innym podobać, myślę, że inni piszący tu na forum też sobie zdają sobie sprawę z
tego, że to co piszą nie zawsze jest odpowiednio interpretowane. Tak jak
napisałam jestem z zawodu analitykiem (w dziedzinie ekonomii)i tak mi się to
przekłada na inne aspekty życia...z miłością i seksem włącznie;)

[bi_chetny]

też jestem, ale to dla mnie jednak dwa różne światy :). A przynajmniej chciałbym
w to wierzyć...

[substantial]

Na giełdzie można 100k zainwestować, ulokować etc. A w uczucia? Można najwyżej
zbłądzić ale nie inwestować;-)

[bi_chetny]

no właśnie - można sporo zainwestować, a mąż czy żona i tak uciekną z kimś kto
prawie nic nie włożył :D

[substantial]

Jak nie włożył to sam sobie winien;-)

[pieprzyca]

Nie lubię myśleć o miłości/związku/małżeństwie jako o inwestycji.
Jakoś mi te oksymorony pachną aranżowanymi małżeństwami, wyrachowaniem, księgowością i grą. Źle czułabym się tak myśląc. W trudnych chwilach, w czasie próby wolę się złościć, niż grać na przemijalność cykli koniunkturalnych. Z tego powodu czasami niestety niepodręcznikowo wyglądają moje próby wyjścia z trudnej sytuacji/impasu/rozpaczy/kryzysu.
Lubię zanurzyć się w miłości bez kalkulacji, czy mi się w ostatecznym rachunku "opłaci", czy wyjdę na swoje.

[bi_chetny]

życie jest pełne niespodzianek i żadna inwestycja nie gwarantuje nam zwrotu.

[bombonierka-only]

bi_chetny napisał:

> życie jest pełne niespodzianek i żadna inwestycja nie gwarantuje nam zwrotu.
A więc jednak Bi przekonałeś się do tego słowa w tym nieco odmiennym znaczeniu?
Zawsze uważałam, że ekonomista zrozumie drugiego ekonomistę(tkę);) Do Pieprzycy,
to nie jest tak, że ja coś przeliczam i kalkuluję, natomiast uważam, że bez
własnego wkładu, zaangażowania, czy jak to ktoś inny nazwie nie ma mowy o udanym
związku, moje skojarzenia są jakie są, natomiast ważne jest to, że nie można
całkowicie zaprzestać dbania o związek(niezależnie jak to kto nazwie), bo
skończy się to obumarciem relacji i w efekcie końcem związku. Można go potem
reanimować(to określenie dla ludzi z zacięciem lekarskim) można próbować
reinwestować(to dla ekonomistów), można wskrzeszać miłość( to dla chrześcijan),
ale efekt tego będzie mizerny, śladowy,itd... Do Substantial uważam, że jesteś
pełen sprzeczności(bez pejoratywnego znaczenia) z jednej strony uważasz, że
słowo inwestycja jest obrzydliwe, a z drugiej uważasz, że jak ktoś nie włożył,
to sam sobie winien, więc odpowiedz, czy słowo inwestycja=wkład nie jest
odpowiednie dla naszego zaangażowania(nawet w znaczeniu emocjonalnym?)

[pollyannadorosla]

pieprzyca napisała:

> Nie lubię myśleć o miłości/związku/małżeństwie jako o inwestycji.
> Jakoś mi te oksymorony pachną aranżowanymi małżeństwami, wyrachowaniem, księgow
> ością i grą. Źle czułabym się tak myśląc.


to może nie najszczęśliwsze nazewnictwo, ale nie generalizowałabym z tym wyrachowaniem. Takie obliczanie szans czy bilanse robi się też po jakimś poważnym kryzysie, gdy związek długo nie daje szczęścia czy jest patologiczny, przed podjęciem decyzji o odejściu. Zmiany, odejścia są trudne i bolesne i czasem trzeba się odpowiednio zmotywować do działania, uporządkować sobie to i owo w głowie. Niektórzy są z kolei aż za bardzo ostrożni po poprzednich porażkach. Oczywiście ludzie bywają różni, ale tych kalkulacji, rozliczeń dokonują też ci, którzy wchodzili w związek z "czystymi" intencjami i wcale nie są zimni, cyniczni i wyrachowani, co więcej - może przyjść im bardzo trudno i zająć dużo czasu już samo zaakceptowanie wyniku.
Weź też pod uwagę, że takie podsumowania bywają pierwszym krokiem do zmian w dobrym kierunku.