jak to jest

[mmonika4]

hej
czytam co piszecie na forum,czytam o chad,i zastanawiam się gdzie kończą a
gdzie zaczynają objawy jednych czy drugich zaburzeń/chorób.
sama cierpie na lęk napadowy z agorafobią i klaustrofobią,
chcialam spytać czy z chad jest tak jak i z "moim"zaburzeniem-czy m.in.
wywoluje je jakies silne przezycie?czy majac to co ja,mozna potem miec
chad?lub schizofrenie?czy ktos kto ma juz jakies zaburzenia psychiczne jest
bardziej podatny na kolejne?czy mozliwe jest miec i zaburzenia lękowe z
napdami paniki,i chad i jeszcze cholera wie co?
jakos niezdrowo mnie to ostatnio interesuje,i duzo czytam o chad i
schizofrenii,i dziwnie mi,ale to zazwyczaj tak chyba jest ze jak czlowiek
czyta o jakis chorobach to potem polowe objawow widzi u siebie
pozdrawiam

[aurelia_aurita]

cześć.
nie, to chyba nie jest tak, że jedne zaburzenia zwiększają prawdopodobieństwo
wystąpienia kolejnych. a już na pewno zab. z kręgu nerwicowych nie mają nic
wspólnego z zab. psychotycznymi (np. schizofrenia). tzn. mogą występować razem -
ale nie są ze sobą powiązane (osoba ktora ma i jedne i drugie, musi mieć
wyjątkowego pecha). (* oczywiście w wyjątkowych przypadkach niektóre zaburzenia
mogą być wtórną przyczyną innych: kiedy np. osoba z poważną fobią społeczną
przez swój tryb życia popada w depresję).
o zab. psychicznych decydują zarówno predyspozycje genetyczne, jak i wydarzenia
życiowe. osoba, która ma predyspozycje, ale w jej życiu nie występują zadne
traumatyczne wydarzenia, ma szanse pozostać zdrowa.
to tyle, co wiem. jeśli gdzieś się pomyliłam, to niech ktoś mnie poprawi.

a co do szukania u siebie chorób - znam to przez jakiś czas byłam przekonana,
że mam zab. osobowości typu borderline. i miałam pecha, że moja pierwsza lekarka
jakoś nieszczególnie się kwapiła, żeby mi to wyperswadować. dopiero druga
lekarka jednoznacznie stwierdziła, że nie widzi we mnie żadnych zab. osobowości.
kamień z serca! ale wciąż jeszcze są we mnie wątpliwości - a może nie
powiedziałam lekarce czegoś ważnego, co jednak by świadczyło o zab.
osobowości?...
schizofrenii też się boję. i najróżniejszych psychoz. ten lęk nasila się
zwłaszcza wtedy, kiedy przestaje mi na czymkolwiek zależeć - bo boję się wtedy,
że zaczynam tracić kontakt z rzeczywistością... ale jednak pocieszam się tym, że
moja lekarka, mądra i doświadczona, na pewno by zauważyła, gdybym zmierzała w
kierunku schizofrenii a ona uparcie traktuje mnie jak osobę całkowicie
normalną, tylko z zaburzonym nastrojem

[mmonika4]

he he he,musze poczytac o tym zaburzeniu osobowosci
wlasnie przyznam szczerze,ze strrrasznie to wszystko interesujace!pamietam jak
na poczatku czytalam b.duzo o moim zaburzeniu i po prostu szczęka mi opadła.
teraz juz wiem ze zarowno do schizofrenii jak i chad trzeba miec predyspozycje
genetyczne,z tego co wiem to w mojej rodzinie chyba nikt na to nie cierpial,wiec
jestem spokojniejsza.
oj,czasem te złe diagnozy jeszcze bardziej wszystko mącą,choc i tak jest ciężko.
moj pierwszy psychiatra caly czas pytal czy jestem smutna,i pasł mnie
antydepresantami ktore nijak nie dzialaly na moje zaburzenie lękowe,i bylo zemna
tylko coraz gorzej
teraz chyba jestem pod dobra opieka,wszystko jakos sie polepsza.
a moze znasz jakies ciekawe lektury w temacie ktore moglabys mi polecic ?

pozdrawiam

[morja13]

O, borderline to ja też u siebie podejrzewałam i czasami podejrzewam nadal
Zwłaszcza że kiedyś trafiłam na jedną świetną stronę gdzie było wszystko bardzo
fajnie i szczegółowo opisane i- cholera- wszystko do mnie pasowało idealnie;/
Nie pamietam co to była za stronka, pamiętam tylko, że była cała niebieska.

Ogólnie to jednak lepiej nie czytać za dużo o chorobach, psychicznych czy nie,
zazwyczaj objawy gwarantowane

[aurelia_aurita]

to ta stronka może?
bpd.szybkanauka.net/
nie, ona wcale nie jest świetna. ja właśnie po przeczytaniu tekstu zaczęłam
sobie wkręcać borderline.
i słyszałam, że 90% osób, które to przeczytają, zaczyna sobie to wkręcać.
wiele z tego co jest tam napisane, to po prostu opis ludzi (nad)wrażliwych, a
jakieś 10% tekstu to esencja borderline. strona jest IMHO szkodliwa, bo sieje
dezinformację.

[morja13]

Yhy, to to. Świetna, bo mi się dobrze czytało czy merytorycznie w porządku to
nie mam pojęcia, nie znam się.
Ale dzięki że mi na to zwróciłaś uwagę. W sumie to fakt, natrafiłam też w sieci
na różne inne opisy bpd i jakoś już tak do mnie nie pasowały, więc może coś w
tym jest.Wychodzi na to że jestem w tych 90% wkręconych
Obyś miała rację. Chociaż te kryteria diagnostyczne DSM czy coś tam też mi się
zgadzają, niestety.

[aurelia_aurita]

nie martw się, nie tak łatwo zostać borderlajnem
podobno mnóstwo ludzi z niezaburzoną osobowością ma niektóre cechy borderline.
ale klucz tkwi w ich ilości, natężeniu i w tym, jak wpływają na codzienne
funkcjonowanie.
u mnie te kryteria z DSM trochę pasują, a trochę nie. faktycznie, jestem
niestała, patrzę na świat czarno-biało, nie jestem pewna swojej tożsamości,
swoich preferencji, ale uświadomiłam sobie, że nie jest to jakiś głęboki
problem. i w dużej mierze może być wtórny do zaburzeń nastroju...

wiesz jaki jest najlepszy sposób, żeby przestać sobie wkręcać borderline? poznać
osobę, która rzeczywiście to ma. ja taką osobę poznałam. i dopiero teraz wiem,
co znaczy "Wzorzec niestabilnych i intensywnych relacji z innymi ludźmi,
charakteryzujący się przechodzeniem pomiędzy ekstremami: idealizacji i
dewaluacji." z taką osobą trzeba się obchodzić jak z jajkiem. nigdy nie wiesz,
kiedy może się na ciebie śmiertelnie obrazić. taka osoba uwielbia cię, cieszy
się na spotkanie z tobą - a po dwóch godzinach może cię śmiertelnie znienawidzić
i nie chcieć cię znać. (z jakiegoś błahego, wydumanego powodu. zazwyczaj powodem
jest jakieś drobne nieporozumienie, które normalny człowiek w 5 minut by
wyjaśnił). taka osoba jest w 100%, sztywno zafiksowana na własnym punkcie
widzenia. i za każdym razem to ty musisz się przez 2 dni tłumaczyć, że nie
jesteś wielbładem, że w żadnym wypadku nie chciałaś jej skrzywdzić itd... ehh,
ale się rozpisałam właśnie niedawno zerwałam znajomość z jednym borderlajnem,
bo dość już miałam ciągłych fochów, ciągłego tłumaczenia się i przepraszania.
(na szczęście nie była to jakaś szczególnie bliska znajomość. nawet nie
wyobrażam sobie, co by było, gdybym była np. z kimś takim w związku)

[morja13]

> u mnie te kryteria z DSM trochę pasują, a trochę nie. faktycznie, jestem
> niestała, patrzę na świat czarno-biało, nie jestem pewna swojej tożsamości,
> swoich preferencji

To ja mam tak jak Ty plus jestem impulsywna i lubię nadużywać substancji
Ale to wszystko chyba też wynika z wahnięć nastroju. No i taaakich jak
opisałaś "wzorców niestabilnych relacji" to ja na szczęście nie mam
Obrażalska nie jestem, drobiazgów się nie czepiam...W sumie uczucia do ludzi
nie zmieniają mi się tak gwałtownie jak nastrój. Ale borderlajna żadnego nie
znam, ani zdiagnozowanego, ani podejrzewanego, więc się nie porównam
Wiesz co, fajnie że się zgadałyśmy na ten temat, bo ta stronka mi chyba trochę
w podświadomości siedziała i straszyła Ona w ogóle jest taka dosyć podstępna,
bo tam gdzieś jest napisane, że bpd tak ciężko zdiagnozować i sami lekarze
nieraz nie potrafią itp. Normalnie młyn na samonakręcanie.

Ale to tak można ze wszystkim. Pamiętam jak pierwszy raz
przeczytałam "Schizofrenię" Kępińskiego- byłam przekonana na 100% że ją mam.
Dlatego teraz się staram czytać z dystansem takie rzeczy, tylko ten borderline
tak się mnie jakoś uczepił. Nawet miałam pomysł w pewnym momencie, żeby zanieść
lekarzowi wydrukowaną stronę, dobrze, ze tego nie zrobiłam hehe.

[aurelia_aurita]

jesteś impulsywna - czy b y w a s z impulsywna?
tak, impulsywność i nadużywanie - u mnie też występują. tylko jakoś tak... nie
zawsze
i myślę, że jest pewna różnica w zachowaniach impulsywnych w zab. nastroju i w
borderline. bo o ile w border robi się różne głupie rzeczy, aby zagłuszyć jakiś
wewnętrzny ból, aby uciec od siebie - tak w zab. nastroju robi się głupie rzeczy
bo... sprawiają one przyjemność w border, o ile się dobrze orientuję, jest
uciekanie OD, a w zab. nastroju - dążenie DO.

oj, mi też ta stronka siedziała gdzieś tam głęboko i straszyła... będąc w (dość
głębokiej) depresji byłam przekonana na 100%, że mam borderline, i nawet
odczuwałam ulgę, że ta "diagnoza" wyjaśnia tak wiele rzeczy, które wcześniej
wydawały mi się niewyjaśnione... ale w miarę wychodzenia z depresji, kiedy moja
samoocena powoli (no dobra: skokowo wracała do normy, ta autodiagnoza zaczęła
mi mocno ciążyć, a myśl, że mogę mieć borderline, zaczęła mnie przerażać. ale
nikt - włącznie z moją wieloletnią przyjaciółką, moją mamą i moją obecną
lekarką, nie zauważył u mnie zaburzonej osobowości. natomiast wiele osób, z
obecną lekarką na czele, zwracało mi uwage na niestabilny nastrój. no i z dwojga
złego wolę mieć zaburzenia nastroju niż zaburzenia osobowości

a wiesz co? może szkoda, że nie pokazałaś tej strony swojemu lekarzowi może
gdyby osoby, które na nią się nabrały, pokazywały tę stronę swoim lekarzom, w
końcu ktoś by interweniował i zweryfikował merytorycznie te wszystkie brednie

ps. biegnę do biblioteki po Kępińskiego. ciekawe, czy wynajdę u siebie
schizofrenię

[morja13]

Hm, no raczej b y w a m impulsywna hehe Co do nadużywania to jasne, że
nadużywam dla przyjemności, zresztą ja nadużywam tylko w towarzystwie, sama nie
lubię, dlatego w depresji to nawet chyba mniej...wtedy wolę się raczej
odizolować, jeść i spać

Wiesz, ja też jak natrafiłam na tą stronkę- a było to w sporym dołku- poczułam
jakąś wielką ulgę i też mi się wiele rzeczy wyjaśniło Nawet nie wiedziałam,
czy się cieszyć, czy martwić. Zawsze słyszałam od wszystkich, że bardzo
emocjonalnie do wszystkiego podchodzę, że mam właśnie niestabilne nastroje, że
jestem chwiejna i zmienna, i tak mi to jakoś się wszystko pięknie zgrało.
Haha, ale teraz też mi przyszło do głowy, że faktycznie- skoro czytałam te
bzdury jak miałam dołek, to nic dziwnego, że wszystko mi się tak zgadzało,
zwłaszcza ten wewnętrzny ból tak mi się rzucił w oczy, myśli samobójcze, pociąg
do autodestrukcji itp. No to rzeczywiście dziwne
Ale naprawdę by się przydało, żeby ktoś kompetentny tą stronę trochę poustawiał
swoją drogą, sporo ludzi musiało się na to nabrać. Ciekawe ilu pacjentów
odwiedziło lekarzy przychodząc z własną diagnozą Trzeba przyznać, że
cholerstwo jest przekonujące.

A "Schizofrenia" fajna jest, ale wątpię, że u siebie wynajdziesz Ja tak
miałam tylko jak pierwszy raz czytałam, dawno temu, a że czułam, że coś jest ze
mną trochę nie tak, a była to jedyna choroba psychiczna, o jakiej słyszałam, to
sobie ją na szybko zdiagnozowałam. Wykryłam formę prostą z domieszką
paranoidalnej
Miłej lektury

[aurelia_aurita]

o cholera, nie mogę iść po Schizofrenię, bo muszę jeszcze doczytać 2 kryminały.
fakt, mogłabym oddać do bibioteki tylko jedną książkę, a w jej miejsce
wypożyczyć Schizofrenię - ale wolę nie wypożyczyć ją w towarzystwie jakichś
innych, bardziej niewinnych lepiej będzie wyglądac zestaw np. Stephen King,
Michael Connelly i Schizofrenia niż sama Schizofrenia

[aurelia_aurita]

* (w 3. linijce miało być) wolę wypożyczyć ją (skreślić: "nie")

[morja13]

Właśnie, Ty lepiej uważaj, kiedyś słyszałam, że na podstawie listy książek,
jakie dana osoba wypożyczała z biblioteki policyjni psychopatolodzy mogą
zdiagnozować rodzaj zaburzenia osobowości i inne takie Na jednym filmie o
psychopacie widziałam
Nieraz też tak się zastanawiam, co te panie bibliotekarki o mnie mogłyby
pomysleć- czasem tak wyjdzie, że same horrory i choroby psychiczne, ewentualnie
coś z fantastyki. A jak mi kiedyś było głupio jak markiza de Sade wypożyczałam

[aurelia_aurita]

o cholera, to ja w takim razie nie mam borerlajna, tylko jestem psychopatką
(tzw. antyspołeczne zab. osobwości