Wstyd i poczucie winy... jak z tym żyć?

[moonjah]

Zdiagnozowano u mnie chad rok temu podczas manii. Dzięki moim przyjaciołom i
rodzinie zostałam podstępnie umieszczona w klinice psychiatrycznej. Zalecono
lit, a potem antydepresant, bo depresja nadeszła wkrótce...
Po kilku miesiącach poczułam się lepiej i odstawiłam leki. Nie uwierzyłam, że
jestem chora. Wiatr dmuchnął w żagle i popłynęłam...
Znów nadeszła mania. Totalny irracjonalizm, absurd, imaginacja, w którą
wierzyłam tak głęboko, że uwierzyli w nią również zdrowi - moi bliżsi i dalsi
znajomi. Moje genialne pomysły i projekty, które miałam wkrótce realizować
spotkały się z taką aprobatą otoczenia, że wiele osób było gotowych i chętnych
do współpracy natychmiast. Byłam czarująca i mogłam wszystko.
Bywałam też agresywna, bezwzględna i wulgarna wobec tych, którzy w jakikolwiek
sposób próbowali mi się sprzeciwić, m.in. mamy, przyjaciół, starych, dobrych
znajomych.
Kiedy rodzina (znów używając sprytu) umieściła mnie na oddziale
psychiatrycznym i gdy znów nadeszła depresja, zrozumiałam, co się ze mną dzieje.
Analiza moich maniakalnych poczynań potwornie mnie przeraziła!
Od kilku miesięcy dręczą mnie wyrzuty sumienia i okropny wstyd za to, czego
dokonałam. Wspomnienia tych wszystkich wyczynów spędzają mi sen z powiek.
Poczucie winy, którego nie mogę się pozbyć, dołuje mnie doszczętnie.
Największy problem w tym, że moje środowisko zawodowe to bardzo hermetyczna
enklawa i wieści roznoszą się prędzej czy później. Dlatego swoje kontakty
zawodowe wyzerowałam zupełnie.
POTWORNY WSTYD I POCZUCIE WINY...
Pewnie wiecie, w czym rzecz.
Jak sobie radzicie w takich sytuacjach?

[com_sui]

hm...

w jakiś sposób zmagam się z czymś podobnym teraz,
może w mikroskali. mnie doskonale obojętne, co
ludzie, "normalni" o mnie jednak.

pomoże Ci, jeśli powiesz sobie "to choroba"?

secundo: Jamison i jej wybryki, pewnie czytałaś.
jej środowisko, lekarskie, było jednak wyrozumiałe.

spróbuj może zachowywać się teraz jak gdyby nigdy nic?

uśmiechy, głowa do góry

p.s. obecne poczucie winy teraz to składnik depresji,
tak piszę, bo pewnie wiesz.

[asiuniaa36]

Mi pomogła psycholog która uświadomiła ze nie mogłam nad choroba zapanować-czyli
nad jej objawami-nie wiedząc ze ja mam...będziemy pracować nad wyrzutami
sumienia.Trzymam sie tez kurczowo tego ze powiedziała-ścisła współpraca z
psychiatra i terapia z nią pozwoli na w miarę normalne juz życie.Dziękuje Bogu
za to ze mam wreszcie diagnozę i pomoc.Wcześniej leczona byłam kilka lat na
depresje.

[asiuniaa36]

Mam pytanie-czy biorąc leki i będąc pod opieka i psychologa i psychiatry-możliwe
jest ze narobię coś złego,coś co wymknie sie z pod katroli?Tak jak kiedyś kiedy
nie brałam stabilizatora,bo nie wiedziałam ze mam CHAD?

[gasiennicaaa]

ryzyko jest zawsze ale spokojnie... będąc pod opieką jest ono zminimalizowane
nie myśl o tym, nie stresuj się i bierze leki

[maciusik]

WSTYD i POCZUCIE WINY bedzie we mnie chyba do konca,czesto powracaja wspomnienia
i widze siebie z tamtych dni i lat i mowie w myslach- o Boze...!!!Troche mi
"ulzylo" gdy sie dowiedzialam co zrobili -na wielka skale-inni(glupio tak,ale
ulzylo,uswiadomilo bardziej niz lekarz-ze to choroba),troche pomogla
psycholog.Jakos z tym zyje,chyba sama wypieram to ze swiadomosci.Tez dziekuje
Bogu za diagnoze i za Depakine

[obecna57]

Wstyd i poczucie winy wypełniają CAŁE MOJE DOTYCHCZASOWE ŻYCIE, a że
to więcej niż połowa więc to spory kawałek.

[chysia7]

Wiem o czym "mówisz" kiedy myślę o tym co się kiedyś działo to sama w to nie
wierzę. Ja staram się tego nie rozpamiętywać tylko pilnować się,żeby to nie
wróciło . Za diagnozę dziękuje głównie mojej siostrze , która pewnego
strasznego dnia wezwała karetkę. A leczyli mnie od 12 roku życia

c.d.

[obecna57]

Wstyd i poczucie winy to nasza specjalność.Nikt nie wybierał
choroby; schizofrenii,raka, cukrzycy,nadciśnienia ,udaru mózgu itd.
też sie nie wybiera.

to znowu ja

[obecna57]

Tak mi przyszło do głowy: to wyda Ci się dalekie ale..
Obejrzyj film Borat.Angielski komik Saha Baron Cohen, pożal się
Boże,nakręcił film tak żenujący, że nie do wiary. Pod postacią
kazachskiego dziennikarza pojawia się w Ameryce i robi tam tak
kompromitujące rzeczy jak: mycie się w ubikacji, robienie kupy na
skwerze,masturbacja na ulicy itd cały film. Ma to wywoływać
nieoczekiwane reakcje u widzów, napiętnować.. tak piszą w Wikipedii,
bo a nie wiem o co chodzi. Ten faceet ZROBIŁ TO NA PRAWDĘ.
Czy Ty zrobiłaś coś podobnego?
A np. Kwaśniewski na Ukrainie- po pijaku przed studentami.Itd,itd.
My też nawywijałyśmy tylko o tym się nie pisze, to boli.

[moonjah]

Widziałam Borata i zgadzam się z Tobą, że jest żenujący, ale to jednak świadoma
od początku do końca forma pastiszu. Powstała, żeby obnażyć ignorancję
amerykańskiego społeczeństwa i zdemaskować o nim mity. Film oczywiście
pozostawia wiele do życzenia - brak smaku, wątpliwe dla mnie poczucie humoru,
zaburzona mocno estetyka, ale to wszystko w konkretnym celu.
O wiele bardziej niedorzeczne pomysły mają twórcy Jackazz. Robią z siebie
totalnych kretynów na oczach milionów widzów MTV. Jest to jednak znów pewna
umowna forma, w której mieszczą się te absurdalne wyczyny.

Nasze zachowania i pomysły są odczytywane przez otoczenie zupełnie serio. W
przeciwieństwie do w.w. brak nam świadomości działania.
Oczywiście w pewnym sensie chad można nazwać taką swego rodzaju "formą"..., ale
tylko "w pewnym sensie".

[asiuniaa36]

Mam pytanie-czy biorąc leki i będąc pod opieka i psychologa i psychiatry-możliwe
jest ze narobię coś złego,coś co wymknie sie z pod katroli?Tak jak kiedyś kiedy
nie brałam stabilizatora,bo nie wiedziałam ze mam CHAD?

[maciusik]

Gdy czuje,ze "gora" rosnie-zwiekszam dawke stabilizatora.Mimo tego musze bardzo
uwazac,bo potrafie narobic,chociaz skala tego jest nieporownywalna do tego,co
zrobilam WTEDY.Obserwuj siebie.Pozdrawiam!!!

Moj wina, moja wina, moja bardzo wielka wina.

[obecna57]

Wczoraj wyskoczył mi z głowy straszny potwór: wyrzut sumienia
dotyczący starszej pociechy.Sprawa jest stara,nie wydumana, ale
chyba mniej istotna niż to odczuwam.To wina także mojego męża i
dziadków.Ja jednak od wczoraj mimo autuperswazji jestem zupełnie
zatruta. Wiem na pewno że z czasem to zblednie, ale teraz jestem
chora.

Nowe pomysły:

[obecna57]

1.Powiedz o tym psychiatrze, oni wtedy zazwyczaj dodają neuroleptyk-
pomaga.
2.A propos filmów: pozbawiony sentymentalizmu i czułostkowości film
Angel-A. O tym, że trzeba siebie pokochać bez kłamstwa.Balsam na
serce.

[niewierzacy_w_to]

Potworny wstyd i poczucie winy. Nie ma dobrej rady. Po prostu żyj, staraj się
nie przejmować. Ludzie zapominają i wbrew czyimś egoistycznym mniemaniom aż tak
bardzo sobie głowy nim nie zawracają. Jeśli wszystko jest ok, to pozostanie
tylko wspomnienie niemiłego incydentu. Niestety... gdyby to nie była choroba, to
można by wyciągnąć na przyszłość wnioski i mieć jako taką pewność, że będzie ok.
Niestety tu wyciąganie wniosków nic nie da.
Radziłbym też nie skupiać się na przykrych momentach, bo pewnych rzeczy
zreinterpretować się nie da. Nie należy też na siłę wypierać przykrych myśli, bo
wtedy są bardziej natrętne. Trzeba po prostu zająć się czymś, odwrócić uwagę.
Powrót do środowiska jest trudny ale na pewno wyolbrzymiony w głowie głównego
bohatera - inni mają swoje problemy i życie i po pierwszej konstatacji, że
wszystko jest chyba ok, przechodzą nad nieciekawą przeszłością do porządku
dziennego.

[gasiennicaaa]

Ja z poczuciem winy i ze wstydem radzę sobie tak jak z większością przykrych
uczuć, a mianowicie przez jakby oddzielenie się od siebie, patrzenie na siebie z
boku... w takiej sytuacji można siebie zarówno pocieszyć jak i zganić.
jednym słowem radzę sobie dzięki uprzedmiotawianiu samej siebie, swoich uczuć etc...