praca

[nadau88]

Chce sie pochwalic ze praca postawila mnie na nogi, cierpialem wiele lat na
depresje i teraz moge napisac ze zyje w obecnym swiecie.
Fakt, chodze do terapeuty po pracy, widze znaczna roznice obecnie niz jak bylo
kiedys, bujalem sie w fotelu cale dne.
Kazdy nadaje sie do pracy, wreszcie to zrozumialem.

[cul-pa1]

no to idź i ogłoś to wszystkim na oddziałach zamkniętych.

cul-pa

[kruszonka1]

Czepiasz się.

spokojnie

[obecna_xyz]

Jest czas na oddział zamknięty, jest czas na powrót między ludzi.
Gratuluję i podzielam radość.

[tosiedazrobic]

Zgadzam się z Tobą w tej sprawie obecna.

[cul-pa1]

Tosiedazrobić - nie podbijaj wątku swoimi kilkoma nickami - to po pierwsze. A po
drugie - jestem spokojna, tylko nie cierpię
uogólnień.

[tosiedazrobic]

z Tobą to juz naprawdę odechciewa się gadać.
Po prostu nie masz się czego czepić.

[cul-pa1]

to nie gadaj. po prostu.

[anetta1773]

Ja się nie nadaję.Jak pomyślę o pracy to dostaję odruchu wymiotnego
oraz biegunki.Mam rentę na stałe i robię to co chcę.Nie nadaję się na parobasa
ani na ekonoma.

Do Anety

[obecna_xyz]

W domu spędziłam 10 lat. Starałam się ten czas ciekawie wypełnić, w
okresach, kiedy nie byłam ostro wzięta.
Jednak o pracy śnię (dosłownie) i marzę. Co więcej odkryłam,że teraz
jest moment by to urzeczywistnić: renta stała a syn odchowany.
A całkiem niedawno doszłam do wniosku,że bariera tkwi TYLKO W MOJEJ
GŁOWIE.Ale nie zapeszam...powiem Wam jak nastąpi godzina zero!
Rozumiem ludzi, którzy chętnie odpoczywają w domu.Wiem także,że w
domu jest się jednak jakoś wyalienowanym i trudno podbudować
poczucie własnej wartości.No i w końcu w życiu nigdy nie jest
nigdy.Tym czasem ciesz się okresem,kiedy troszczysz się tylko o
siebie-to ma swoje dobre strony. Pozdrowienia Nie złość się, nie
chcę Ci dokuczyć.

.

[wariackie_papiery]

mocne poparcie i kciuk w górę. spróbuj może przestudiować
link poniżej.

[anetta1773]

Ja nie umiem się złościć.Mam uprzedzenie do pracy bo moja choroba ujawniła się
przez obrzydliwe stosunki międzyludzkie i pracę ponad ludzkie siły(chwilami 20
godzin na dobę).Teraz nareszcie mam względny spokój - spotykam się z kim
chcę,mam czas na czytanie książek,na basen,na karty,na działalność społeczną,na
zabawę z kotem.Pozdrawiam ciepło.

[wariackie_papiery]

oczy jak młyńskie koła...

normalny by zwariował pracując ponad 12 h/dziennie. czytałam kiedyś reportaż o pracoholikach, dziewczyna spała 3 h na dobę pod biurkiem i wyglądała jak zombie. może to wredne, co napiszę, ale to trochę głupie zwalać na "możliwość zachorowania" a nie na siebie. praca, nawet kilka h na dobę ma sens (jeśli komuś chce się czytać, świetny jest "Urok codzienności" Csikszentmihalyi Mihaly), zarabiane samodzielnie złotówki mają smak (oczywiście, jeśli ktoś może chociaż kilka h dziennie pracować, jeśli jest w stanie)

[ditta12]

A jak żyć inaczej?Nie pracować?Fajnie jest zajmować się czymkolwiek
i nie być związanym,tylko jak?Pewna lekarz psychiatra powiedziala mi
że praca to lekarstwo.Niby miala racje ale jak ja mam przeżyć bez
pieniędzy w wielkim mieście?Trzeba kupić to i owo,na przykład
jedzenie,ubranie.Pani doktor jestb idiotką-powiedział mi pewien pan
psycholog