Psycholog (SI) dziele się nasza diagnozą ;-)

[mamaigora1]

Bylismy w polowie sierpnia u psychologa z prawdziwego zdarzenia ( w Poznaniu
prywatnie) - poprzednie dwie wizyty na Polnej to byla totalna porażka ;-(
Igor, jak może pamiętacie, tłucze głową rytmicznie przy zasypianiu i miarowo
sie kołysze - postanowilismy to zdiagnozowac no i mamy diagnozę. Wprawdzie
nie mam jeszcze diagnozy na pismie, ale z ustnego omowienia wynikało mniej
więcej tyle, że Igor ma nieprawidłowa tzw równowagę grawiracyjną. A wynikiem
tego jest np to, że Igor nie skacze, boi sie oderwac na dłużej jednej nogi od
podloża (nie mówiąc o dwóch), boi sie panicznie hustawek bo wtedy nogi
dyndają w powietrzu (mamy mu zakupic hustawke i maksymalnie wydłuzyc sznurki,
żeby mógł przy hustaniu dotykać nogami do podloża), ćwiczymy tez na takiej
ogromnej pilce rehabilitacyjnej wszelkie podskoki, bujania etc.
Co ciekawe psycholog zwrocila nasza uwage na fakt, że Igor najprawdopodobniej
nie odczuwa bólu w takim stopniu jak zdrowe dziecko - jego po prostu nie
boli. I nasze jak na razie dwutygodniowe obserwcaje to potwierdzają - nie
jest to jakas tragedia, ale może byc to dośc zwodniczy defekt, szczgólnie
przy malym dziecku.
Narazie nie mamy wdrozonej żadnej terapii, tylko musimy ćwiczyc te bujania
etc. żeby dostarczyc Malemu takich bodźców bujaniowych w ciagu dnia aby sam
zrezygnował ze sztucznego uzupelniania ich poprzez uderzanie glowa w poduszke
i monotonne mantry mruczane w rytm uderzeń (podobno takie mruczenie wprawia w
wibracje jakis płyn w mózgu) ;-(
Jeszcze jedna obserwacja to taka, że Igor mimo, że potrafi chodzic
perfekcyjnie na czworakach to nie umie pelzać, czolgając sie podciaga sie
tylko na rekach, nie uzywa nóg - to tez musimy wyćwiczyć, żeby uzupełnic i
ten etap rozwoju - może to tez w jakis sposob pomoże...
Reszta jest ok, Igor w porównaniu z rówiesnikami jest wparwdzie bardziej
niezdarny (np nie wejdzie na schodek bez trzymanki), ale radzi sobie i w
wielu dziedzinach jest juz w wieku życiowym (czyli 2,5 roku) z czego
cieszymy sie niezmiernie ))

I jeszcze jedno - bardzo mozliwe, że to nasze opóxnienie w mowie może równiez
wynikac z tego, że tzw układ przedsionkowy mózgu nie działa prawidłowo, bo
własnie te partie odpowiadaja rowniez za rozwój mowy - mamy nadzieje, że
sumiennymi ćwiczeniami (a w zasadzie dobra ukierunkowana zabawą) wyprowadzimy
to na prostą

[simonhektor]

Hejka,

nie martw sie! Zasze wiedzialem, ze nasze wczesniaczki sa wyjatkowe. I co? I
mam racje!
Odnosnie tego odczuwania bolu, to jest dziwna sprawa, bo od zawsze mialem
wrazenie, ze podobnie jest z moim synkiem. On zawsze musial sie uderzyc
naprawde bardzo bardzo mocno, zeby zaczac plakac a i tak po chwili
przestawal... Inne dziecko przy byle uderzeniu wylo w nieboglosy, podczas gdy
moj synek przy takim samym, ledwie zwracal na to uwage.
A moze to jest efekt pobytu w szpitalu, kiedy nasze bardzo delikatne dzieci
byly naklowane, sondowane, przekladane itp... Moze, to co sie dzieje teraz, to
dla naszych dzieci jest pikus w porownaniu do tego, co przeszly?
Pozdrawiam Igorka i jego Mamusie!

[mamaigora1]

Jest tak jak piszesz Hektor - własnie ten bol na początku drogi naszych dzieci
przyczynil sie do tego, że wyposazyły sie w taki jakby płaszcz ochronny
Niektóre wczesniaki sa za to nadwrażliwe na ból - ani jedno ani drugie nie jest
niestety dobre...ale życ sie z tym da ))

Zapomniałam jeszcze dodac do mojego wywodu, że ta równowaga grawitacyjna
została achwiana prze to, że ostatnie trzy miesiące życia płodowego (a
właściwie pierwsze trzy miesiące zycia na świecie ) - Igor zamiast u mamy w
brzuchu (kolysany i fikający) spedził w inkubatorze/ łóżeczku - kłuty i nie
lulany tak jak byc powinien normalnie urodzony bobas...

[edy77]

Chyba się troszkę uspokoiłaś. Po za tymi problemam, które opisałaś, to dogonił
rówieśników. To wielki sukces biorąć pod uwagę co przeszedł. U nas z mową też
nie jest najlepiej. Cały czas używa pojedyńczych sylab do nazywania przedmiotów
( oprócz mama, tata, baba, dziadzia,pyp(pip). Zdania mówi, ale składają się z
pojedyńczych sylab i tylko ja wiem o co mu chodzi. Teraz Bartek(25t.c.) ma 27
m.i powinno być lepiej z mową ale myślę, że bedzie tak jak z chodziem. W końcu
zaskoczy. A co do odczuwania bólu to u nas tak samo. Dawno zauważyłam po kilku
szczepieniach, że go w ogóle to nie rusza. Nawet teraz gdy jest bardziej
świadomy tego co się dzieje. Przy pobieraniu krwi tylko zasyczy. Gdy wychodzimy
z gabinetu to inne mamy są zdziwione, że obeszło się bez histerii.
Prawdopodobnie jest to skutek pobytu w szpitalu.
Pozdrawiam
Edyta

[mamaigora1]

jak na 27 m-c to i tak jesteście lepiej niz my - Igor ma teraz równe 30 m-cy i
jest chyba na tym etapie co Bartus

[margowlinka]

Jesli chodzi o bol to moj Kuba reagowal tak samo upadl podnosil sie otrzepywal
i bawil sie dalej .Dzis jest inaczej.Ma 5 lat/ur.25tcwaga 700g/ i gdy cos go
zaboli to reaguje jak inne dzieci placzem.Nie mielismy zaburzen rownowagi
grawitacyjnej moze dlatego ze instynktownie od jego urodzenia go kolysalam
wszyscy mowili ze nabawie sie choroby sierocej a ja godzinami potrafilam sie z
nim bujac bo zauwazylam ze wowczas jest spokojniejszy i to doznanie sprawia mu
przyjemnosc.Wyczytalam rowniez ze dzieci w lonie matki wlasnie sie bujaja a
naszym dzieciom to doznanie zostalo przerwane.Natomiast na rehabilitacji od
poczatku wiele cwiczen mielismy na pilce i to roznej wielkosci a wy nie?
Dopiero teraz?.Na pewno cwiczenia przyniosa wam rezultaty czego wam serdecznie
zycze.

[mamaigora1]

Margwolinko,
my nie mielismy rehabilitacji jako takiej, tylko pewną stymulację do
raczkowania
Igora tez duzo bujałam - jak widac jednak za mało

[margowlinka]

Dziwie sie z ta wasza rehabilitacja bo o ile pamietam igor tez urodzil sie
malutki i z niskiego tygodnia ciazy.NaszKuba mial zlecona od razu rehabilitacje
i to intensywna i na ta rehabilitacje jezdzimy do dzis moze nie tak czesto ale
jezdzimy bo wyszlo teraz skrzywinie kregoslupa.Aha przypomnialo mi sie ze nasz
rechabilitantt mial zrobiona taka bujawke na ktorej Kuba stawal nogami / cos w
rodzaju rownowazni/ i sie na tym bujaloczywiscie trzymany byl za rece.My ja
sobie zrobilismy i mielismy w domu.Moze na takim czyms igor bedzie czul sie
bezpiecznie bo stoi a sie buja.

[margowlinka]

Dziwie sie z ta wasza rehabilitacja bo o ile pamietam Igor tez urodzil sie
malutki i z niskiego tygodnia ciazy.Kuba chodzil na rehabilitacje od wyjscia ze
szpitala. Aha przypomnialo mi sie ze nasz rechabilitant mial zrobiona taka
bujawke na ktorej Kuba stawal nogami / cos w rodzaju rownowazni/ i sie na tym
bujal oczywiscie trzymany byl za rece.My ja sobie zrobilismy i mielismy w
domu.Moze na takim czyms Igor bedzie czul sie bezpiecznie bo stoi a sie
buja.Pozdrawiam

[hankam]

Jak to dobrze, że już macie diagnozę.
Moja córka została zdiagnozowana metodą SI dopiero w wieku lat 5.5. I też
okazało się, że ma zaburzoną równowagę.

[mamaigora1]

I jak Wam szła stymulacja - czy to tez było takie stymulowanie poprzez zabawę,
czy poważne ćwiczenia?

[hankam]

Poważne ćwiczenia, przez pierwszy rok 2x w tygodniu. Rozmaite bujania i tak
dalej. Ale na zajęcia z córką nie wchodziłam, więc dużo nie wiem.
Chyba trochę pomogło, ale dalej nie jeździ na rowerze (

[margowlinka]

Kuba przez pierwszy rok zycia byl rechabilitowany codziennie dwoma metodami
bobatha i vojty.Na jego zajeciach zawsze bylam znam niektore cwiczenia bo
cwiczylam je potem w domu.Kupilismy tez sprzet tj.materac,pilke oraz zrobilismy
rownowaznie.Na rowerku zaczal jezdzic jak mial 4 lata.

[mama_sloneczka]

Mój Szymuś (obecnie 5,5L) od roku chodzi na zajęcia z SI - równiez ma zachwiana
równowagę, nie jeździ na rowerku. Terapia dużo mu pomogła nie tylko pod
względem fizycznym, ale również emocjonalnym. Szymek ćwiczy w sali tylko z
terapeutką (bvez mojego uczestnictwa), ale zawsze na koniec zajeć Pani Beata
przedstawia mi swoje obserwację, udziela rasd i wskazówek, pokazuje czego
Szymus sie nauczył. Pokazuje nam równiez ćwiczenia, ktore wykonujemy w domu
oraz różne formy zabawy, które doskkonale stymulują rozwój.
Co do bujania - to u nas jest to sam - dziecko donoszene do 40 tygodni jest po
prostu wybujane w "brzusiu". Nasze dzieciaczki niestety zostały tego
pozbawione, mój niestety w dwójnasób - urodził sie w 25hbd a do dnia porodu
musiałam cały czas leżeć.
pozdrawiam i życzę "sukcesów" - tych dużych i malutkich.
trzymajcie się cieplutko.
pozdrawiam
Ewa

[zorka7]

Ha! Nawet wiem u kogo byliście!!! (wiem?)

Bartuś miał rozpoznane dokładnie to samo - teraz buja się, odrywa stopy od
ziemi itp itd.

Cierpliwość.

[uma76]

ja też podejżewam naszą koleżankę z zaprzyjaźnionego forum )))
Cieszę się, że wreszcie trafiliście do profesjonalisty!
Pozdrawiam

[hankam]

A skakanie?
Moja córka namiętnie skakała po sprężynowym materacu, fotelu. Uwielbiała batutę.
Teoria rehabilitantki była taka, że z powodu niskich napięć mięśniowych musiała
sobie podociskać stawy.