jakie są wasze opinie na ten temat

[ola_mi]

Dziewczyny wg Was, czy pielegniarka pracujaca na oddziale dziecięcym
powinna zająć się dziećmi także w kwestii położenia ich spać czy
nie? Oczywiscie zakladam sytuacje, że nie ma wtedy rodzica z
dzieckiem, a dzieciak ma okolo 4 lat.
SYTUACJA WYGLADALA TAK: jest wieczór pielęgniarka idzie do
pomieszczenia socjalnego zjesc kolacje. W tym czasie na oddziale nie
ma żadnej innej pielęgniarki ani lekarza. Na korytarzu siedzi 4
letnie dziecko, zmeczone. MOj tata podchodzi do niego i pyta czy
chce isc spac, dziecko odpowiada ze tak. No i przyszywany dziadek
kladzie dzieciaka do lozka, okrywa koldra i dzieciak zasypia.
W sumie nie mozna wymaga wszytskiego od personelu, ale serce mi sie
krajalo jak mi tato opowiadal ta sytuacje.

[squire1983]

ehhh Olu, ręce opadają... wiem, że pielęgniarki mają ciężką pracę, ale nie do
końca można powiedzieć, że niewdzięczną, uśmiech dziecka może być ogromną
nagrodą. no ale może nie dla nich. oczywiście że powinna dzieciaczka położyć
spać, z jakiegoś powodu nie ma tam rodziców, może jest sierotą, może rodzice
mają w domu drugie dziecko, którym akurat muszą się zająć, może mieszkają bardzo
daleko, nie ma co oceniać rodziców, kiedy się nie wie co i jak. no ale dziecko w
szpitalu pozostawiane jest pod opieką i opieka w pełnym tego słowa znaczeniu
powinna być zapewniona, najgorzej jest z opieką emocjonalną, że tak powiem.
serce mi pęka

[verka77]

też tak uważam , a co gorsza chyba tacie nie wolno było ..w każdym razie jak na
wcześniakach ( ale już nie OIOMie) jeden z rzadko odwiedzanych okruszków
przeraźliwie płakał a pielęgniarki nie ragowały - podeszłam , ułożyłam na boczku
dałam smoczka i pokołysałam Szymonka ( pamiętam do dziś imię biedaczka) to
przyszła w kóncu "piguła" i mocno mnie zbeształa , że od obcych dzieci WARA

[madlenj]

Hej jestem pielęgniarką i zaraz po szkole miałam staż na oddziale
dziecięcym i u nas położenie dziecka spać było wpisane w naszżą
opiekę nad małym pacjentem i nikt nie pytał czy to jest w naszych
kompetencjach. Mi samej zawsze jest przykro gdy widzę małe dziecko
które jest smutne zmęczone i stęsknione za rodicami, którzy nie
zawsze mogą być z takim dzieciątkiem 24h na dobę i nie wiem jak
można być tak bezdusznym wobec takiego malucha i nawet nie położyć
go do łóżka nie mówiac już o czymś więcej

[squire1983]

madlenj, dobrze że są takie osoby jak Ty...
co do "niedotykania obcych dzieci", no to faktycznie na oddziałach noworodkowych
zakaz ten jest praktykowany, ma to jakiś sens, no ale i mnie się zdarzało lulać
cudze dzieciaczki, obdarowywać za dużymi dla mojej wcześniaczki smoczkami i
łapkami-niedrapkami...

[tumigutek5]

Pozwól że nie przekażę na forum swojej opinii ponieważ wykasowano by
ten wątek .... powiem tylko - bez komentarza

[szalicja]

Ja miałam ponad rok temu takie zdażenie, jak młody był na
laryngologii po zabiegu. Moje już spało, za to w niebogłosy wyło
niemowlę. Dziecię było z domu dziecka, czyli prawie bez opieki.
Pielęgniarki oczywiście przewijały, pielęgnowały, karmiły. Ale...
już czasu na odbeknięcie nie miały. Dziecko bardzo płakało.
Wkurzyłam się, że po pierwsze baby nie reagują no i bałam się, że
mojesię obudzi. Wstałam, poszłam, ponosiłam w pionie. Odbiło mu się,
ulało i po kłopocie. I też mnie opieprzyły. Ja rozumiem, że przepisy
itp., ale to? Przecież dziecko mogło ulać w łóżeczku i się udusić a
przynajmniej zakrztusić. Ale oczywiście to dziecko było niczyje.
Taka bidula.
A co do kładzenia spać. Kiedyś przecież rodzice nie mogli
pozostawaćczy nawet przebywaćna oddziałach. Kiedy mój brat poszedł
do szpitala to na odział wszedł z pielęgniarką i wyszedł z niego z
pielęgniarką. Też był paroletnim bąkiem, który wymaga więcej opieki
niżdorosły pacjent. Pielęgniarki na pewno miały wtedy szerszy zakres
obowiązków. Co się dzieje teraz - nie skomentuję. Rok temu
zapłaciłam za pobyt w szpitalu za samą w nim obecność. A że
wykonywałam czynności, które były obowiązkiem pielęgniarki, to już
drobiazg. Nauczyłam się obsługiwać kroplówkę i takie tam. Najgorszy
personel, z jakim miałam do czynienia to na Niekłańskiej w wawce.
Omijam szpitale szerokim łukiem, bo mam wręcz na nie alergię.

[zurawska.barbara]

są ludzie i ludziska, jak mój mały leżał na przepuklinę na oddziale było 4-5
pielęgniarek, gdzie było ok 40 - 50 osób do 18 roku życia, na jednej stronie
korytarza niemowlęta - nie wszystkie były z rodzicami a z drugiej strony
starsze, ja byłam z dzieckiem 24h, widziałam jak zajmowały się niemowlętami,
generalnie specjalnych zastrzeżeń nie mialam, ale słyszałam ze dziecko miało nie
wyjmowaną sondę trzy tygodnie !!!! a jak wyjęli to końcówka była zielona... to
relacja matki, ale było takie w wieku mojego z domu dziecka, do którego czasem
przychodziła opiekunka, nie interesowano się nim zbytnio, ale w końcu jak ma się
tyle ludzi na głowie to nie są w stanie stale przy dziecku siedzieć, często inne
mamy zajmowały się nim, ja też raz go wzięłam na ręce i zobaczyłam że ma katar,
a moje po operacji świeżo i dylemat co robić, ale porzyszla na szczęście inna
mama i się nim zajęła. Bolało mnie serce jak na to dziecko patrzyłam... Tam
gdzie byliśmy jednak zdecydowanie było za mało personelu, ja pilnowałam godzin
podawania lekow, jak zlecali nowe leki na obchodzie to chodziłam sie upominać, a
jak w nocy wziełam płaczącego Stasia na ręce i wyrwał sobie wkłucie z szyi a
innym razem sondę z nosa to obrażone stwierdziły że nie dopilnowałam dziecka, tu
mnie wkurzyly ale to jak pisałam , byli też tacy a w szczególnosci pan
pielęgniarz, którzy okazywali wielkie serce dzieciom, wielkie.
Generlanie dobrze że są rodzice wrażliwi i czasem utula dziecko. Sądzę że w
czasach jak nie mogli rodzice wchodzić na oddzial wcale nie było lepiej bo wtedy
inni rodzice nie patrzyli co sie dzieje.

[malgosia.3]

Niestety trudno jest spotkać rzetelny, oddany swojej pracy personel
medyczny.A jesli chodzi o opiekę, to przecież pielęgniarki sa
zobowiązane do zapewnienia jej przez 24 g.
Myślę, że zawsze trzeb pomagać innym jeśli tylko mozna, nawet jesli
pózniej dostaje się burę od personelu.Ja dostałam opr od salowej bo
weszłam do kuchenki szpitalnej na oddziale gdzie posiłki stały, po
kompot do picia dla innej pacjentki, no ale kubek kompotu
przyniosłam.
Generalnie w naszym społeczeństwie chyba w większości panuje
znieczulica. Moja mama upadła 2 dni temu z roweru , potłukła się i
rękę ma teraz w gipsie, mówiła, że obok przechodzili ludzie,
wyobrażacie sobie dziewczyny, że NIKT nie pomógł jej wstać. Dopiero
jakiś starczy pan z laską się ulitował i ona po tej lasce się jakoś
wdrapała, a że do domu już było niedaleko to się dokuśtykała.
Pozdrawiam wszystkie kobitki.

[jolantusia1]

dziewczyny 14 lat temu moj satrszy synus mial operację. Nie można było wtedy
zostawać na oddziale na noc, więc jak mały zasnął poszliśmy (ok. 23), wróciliśmy
o 5 rano. Mały zasikany, zaryczany, bo panie musiały zmierzyć temperatury i
budzić dzieci (w sumie drobiazg po latach). W sali obok leżał chłopczyk 4 letni
i krzyczał że chce do ubikacji a miał kroplówę, poszłam w końcu do piguł i
powiedziałam, że dzieciak chce się załatwić, to mnie opieprzyły, że sama z nim
nie poszłam. Więc zaprowadziłam go i dostałam opr że obce dziecko zaprowadzam do
łazienki i odłączam kroplówę. Zaznaczam że poinformowałam je, że dziecko ma
kroplówkę i to nie moje. Eh

[netka2]

Ja myślę że wszystko zależy od wrażliwości pielęgniarek ...
Ja staram się wywiązywać z moich obowiązków, jeśli trzeba to biorę w nocy
dziecko na ręce i lulam dopóki nie zaśnie ...

[ola_mi]

Nie wiem Anetko kiedy masz dyzur, ale Natalka jest na OIOMie uffff,
przynajmniej noc spokojnie wszyscy przespimy bez stresu, że dziecko
sie zadławi, przestanie oddychac itp. itd. Mamy pewnosc ze jest pod
dobra opieka i nie bedzie zadnych zaniedban. Dzisiaj wstawiali jej
nowa zastawke.

[netka2]

Olu jutro idę

[mama-cudownego-misia]

Powinny uśpić, albo przynajmniej spróbować. Bez dwóch zdań.

[1980adrienna]

oczywiście ze tak!

[venla]

To straszne co piszecie, wierzę, że tak jest, bo sama kiedyś byłam
ze starszym synem i wypisałam sie na żądanie bo nie wytrzymałam tej
presji jaką mnie "obdarowała oddziałowa". Na szczęscie syn był juz
prawie zdrowy.
Mam jednak wielki szacunek do pielęgniarek i lekarzy na OIOMie w
Opolu, gdzie leżeli obaj moi synowie tuż po urodzeniu. Wspaniałe
podejście do dziecka, do rodzica, który jest przerażony zdrowiem
dziecka i z ciężkim sercem musi je opuscic idac do domu. Nie
spodziewałam się, że tak może byc nie tylko na filmach, naprawdę.

[ola_mi]

Venela w 100000% zgadzam sie z Toba w kwestii OIOMu w Opolu. Jak tam
by cos się stało, to na pwno nie przez zaniedbanie. nie raz
widzialam jak pielegniarki i lekarze uwijaja sie tam, jakie maja
serdeczne podejscie do dzieci i ich rdziców. Ludzie z powołania.

[mamakubusia9]

Jezzzu aż mnie zmroziło, co za bezduszność.
A mój właśnie 4letni syn 4 maja będzie miał wycinane migdały i kilka
dni spędzi w szpitalu, a nie wiem czy będę mogła tam zostac na noc
bo musze z bliźniakami być w domu, a po drugie coś mi tam
pielęgniarka mówiła przy zapisywaniu na termin, że dzieci powyżej 3-
4lat to na noc zostaja bez rodziców (nie wiem jakie są przepisy?)
Kurcze po tych waszych opowieściach to chyba muszę zorganizowac mu
jakąś opiekę na noc bo zeświruję ze strachu o moje wrażliwe dziecię.

Szalicja

[skomroch1]

Czy opisujesz oddział laryngologii na Litewskiej? To najgorszy oddział w którym
byłam, może ogólnie szpital jest ok ale laryngologia to koszmar, nawet nie przez
lekarzy, ale pielęgniarki.Np. widziałam, jak nie podały dziecku będącemu bez
rodziców kolacji. Gdyby nie my zasnęłoby głodne, i przerażone.
A Niekłańska to też dno, i tu i lekarzom by się ode mnie dostało:\
Nie rozumiem też, dlaczego na patologii noworodka na Karowej nie można zostać z
maluchem. dzieci szybciej by zdrowiały, mamy byłyby spokojniejsze. To strasznie
okrutne rozdzielać nas od dzieci.

[szalicja]

skomroch1 napisała:

> Czy opisujesz oddział laryngologii na Litewskiej? To najgorszy oddział w którym
> byłam, może ogólnie szpital jest ok ale laryngologia to koszmar, nawet nie prze
> z
> lekarzy, ale pielęgniarki.Np. widziałam, jak nie podały dziecku będącemu bez
> rodziców kolacji. Gdyby nie my zasnęłoby głodne, i przerażone.
> A Niekłańska to też dno, i tu i lekarzom by się ode mnie dostało:\
> Nie rozumiem też, dlaczego na patologii noworodka na Karowej nie można zostać z
> maluchem. dzieci szybciej by zdrowiały, mamy byłyby spokojniejsze. To strasznie
> okrutne rozdzielać nas od dzieci.

Tak, niestety chodziło o laryngologię na litewskiej. W dodatku młody miał tam
zabieg na uszy, po czym położyli do na sali z dzieckiem z infekcją. Wyniósł
stamtąd też rota i za parę dni trafiliśmy na niekłańską. Na litewskiej byłam
świadkiem, jak salowa podając posiłki podała dziecku pieczywo z plesnią.
Zwróciłam jej uwagę, ale ciekawa jestem, ile dzieci zjadło to stare pieczywo. To
było oburzające! Salowa zbytnio się nie przejęła, ale wiem, że była afera na ten
temat. Co do Karowej, to ja akurat jestem zadowolona. Żałowałam tylko, że nie
pozwalali kangurować. Kiedy chciałam spróbować karmić bezpośrenio piersią, to
nie było chętnych, by mi w tym pomóc. Poprosiłam pielęgniarkę laktacyjną z
położniczego, bardzo zresztą miłą (Zając), ale nie udało się ;-( I tak... Ale i
tak Karową będę zawsze polecać bo to najlepszy szpital i personel, z jakim
miałam do czynienia. Na naszym osiedlu mieszka też jedna z sióstr z
neonatologicznego i ona dała nam swój nr. telefonu. Po wypisaniu młodego
oferowała pomoc. To raczej chodziło, że gdybyśmy mieli problemy z pielęgnacją
itp. Czasem się spotykamy na ulicy i ona zawsze się młodym interesuje.

[tabaluga0]

u nas na oddziale chirurgii dzieciecej nie moglam byc z Szymkeim na noc,
wychodzilam o 23 jak juz spal i przychodzilam o 7 rano. Nie wiem co sie dzialo w
nocy i chyba nie chce wiedziec. Byly inne dzieci, poparzone, ktore plakaly tak
załosnie, ze na dworze było slychać, ale chyba wlasnie po to byl zakaz bycia
rodzicom 24 godziny na dobe na oddziale, zeby nie widzieli tego czy owego.
Inaczej nie moge tego sobie wytłumaczyc.
Wtedy tez Szymek strasznie palkal, pani , babcia dziecka obok chciala go
troszke uspokoic i pielegniarka zbeształa ją, ale sama nie zajecła sie Szymkiem.

Na Oiomie to nawet nie mozna bylo spojrzec na dziecko obok , bo jak lekarz
zobaczył to bura. Pielegniarki były bardziej zyczliwe w tym temacie.

Chyba długo u nas bedzie 3 świat w tej kwestii. ale lepiej budowac stadiony....
mój synuś:
foto.onet.pl/33m79,v44l84s5m5s0

[ann_a30]

Wiecie, ten zakaz dotykania innych dzieci (patrzenia też) to ma sens... Jest
ryzyko przeniesienia różnych chorób, ale też ochrona danych osobowych, a przy
łóżeczku zawsze jest imię i nazwisko. No i ryzyko, że ktoś obcy niby chciał
potulić dziecko, a gdzieś zniknie i po dziecku...

[mama-cudownego-misia]

Mnie szlag trafił, jak mama "ropnego pępka" z sąsiedniej sali wepchała łapy do
inkubatora, bo dziecko płakało, jak poszłam do WC. Rozpuściłam na oddziale
plotę, że ona ma zakaźną sepsę, oporne na wszystko i koszmarnie zaraźliwe
bakterie, żeby mi się mamy zapaleń płuc, zropiałych pępków i infekcji uszu
trzymały z daleka od mojej panny. Dopiero to podziałało

A potem mi laryngolog sprawdziła uszy tym samym "dziubkiem" na aparacie, co
poprzedniemu dziecku... :-]

Żal mi niemowląt, które płaczą, ale sama bym się nie ośmieliła interweniować, no
może w skrajnym przypadku (raz się jedno niemowlę obróciło z boku na brzuch,
ulało i zaczęło się krztusić - zabezpieczyłam je i dopiero poleciałam po mamę).
Co innego przy starszym dziecku, albo poprosić pielęgniarkę...

Szalicja

[skomroch1]

Jeśli chodzi o poziom opieki na Karowej jak najbardziej się z tobą zgadzam, ale
były momenty, kiedy musiałam wyjść a mały strasznie płakał, bezdechy z tego
powodu itp. a tu nakaz"Mama wychodzi!".Miałam ochotę przykuć się do kaloryfera i
nie dać ruszyć.Co prawda nie wiem, jak przeżyłabym te noce i dni w szpitalu, ale
może mały byłby szybciej zdrowy.Coś musi być w tym, że wcześniaki tak szybko
dochodzą do siebie w domu, przyklejone do mamy
No i kangurowanie, na które się tam nie pozwala wbrew wszelkim naukowym zaleceniom.
Nie zmienia to faktu, że mam jak najlepszą opinię o tym szpitalu, a OITN to była
przez półtora miesiąca moja druga rodzina

[gruchotka]

ann_a30 napisała:

> Wiecie, ten zakaz dotykania innych dzieci (patrzenia też) to ma
> sens.

Ja spędziłam z Matem 26 tydz. wiele tygodni w szpitalach w latach 2000/2002. 3,5 miesiaca na odziale Wcześniaków, ogólny 'syf' i lenistwo pielęgniarek było przytłacające. niby można było przebywac z dzieckiem, ale ciągle słyszałam, że 'on' mnie nie widzi i nie słyszy, a jak trochę podrósł, ciągle gadali, że się chyba na etat zatrudniłam. Ale, to był tak bezadziejny oddział i przychodziłam o od 08:00 do 22:00, bo tam te malutkie wcześniaczki poniżej 2 kg, czekające na wypis, płakały , z głodu, zsikania itp, a pielęgniarki przychodziły co 3 godziny. Były tak leniwe, że karmiąc dzieci, robiły wałki pod brodę z pieluch tetrowych wkładały butelki i szły do swojej 'kanciapki', a że mleko wyleciało na pieluchę, a o 12:00 witaminy nie były podawane do ust, tylko do tego mleka. Z kolei mój Mat nie chciał jeść, to co mu po takich witaminach. Więc jak nie miałam wziązć jednego czy drugiego dziecka i nakarmić. Moje ręce trochę ucierpiały od środków dezynfekujących.
Kolejne 4 pobyty na oddziale gastroenterologii, tam były sale 3-osobowe, 2,5m x 6 m, trzy łożeczka, dwie karimaty i moja 'polówka'. Tam była masakra, dzieci bez rodziców mogące płakać 3 godziny i żądna ciężko pracująca pielegniarka nie weszła, a rodzic z sali obok nie mógł, a ja przez te szyby patrzę i serce mi się kroi. Dzieci będące ze mną w sali nosiłam, karmiłam i jakoś ciężko pracujące pielęgniarki nie oponowały. Wtedy od środków odkażającyh miałam bardzo uszkodzony naskórek na dłoniach, że przez kilka miesięcy je leczyłam. Ale nie da się znieść płaczacego, obcego dziecka i z żalu i ze złości. W tym szpitalu po raz pierwszy widziałam zważone mleko w proszku i sama pod stołem robiłam mieszankę z zakupionego przez siebie mleka.
Z kolei w CZD na Neurologii, były takie familijne warunki, bo były tam dzieci od niemowlaków do natolatków, spędzających tam dłuższe okresy, nie było problemu, gdy ktoś sie zajmował czimś dzieckiem, można było wychodzić z sal, na świetlicę, na stołówkę. A pielęgniarki były cały czas gotowe, pilnowały oddziału. Nie sprawiały wszystkowiedzących, traktujące matki jak histeryczki, bo jak nie mogły w 5-iątkę wkłuć się w żyły, powiedziałam, że jedna pielęgniarka wystarczy i ja pokażę dobre żyły i potrzymam Mata, zgodziły się bez żadnego ale.
A przykro, że przez tyle lat nic się nie zmienia

[100ania]

Tydzień przed świętami miałam "przyjemność" spędzić dwie doby na chirurgii w warszawie na Kopernika.
Tam rodzice mogą być z dzieckiem całą dobę i nie ma żadnych ograniczeń wiekowych. Jeżeli rodzic uzna, że nie powinien zostawić dziecka samego, to ma prawo zostać noc.
Chociaż na cały oddział (3 sale po 12 łóżek) są tylko 3 pielęgniarki (w nocy 2), to zawsze reagowały na wezwanie do dziecka, obojętnie, czy wołałam do swojego, czy "cudzego".

Obok mojego synka leżał chłopiec 2,5 letni. Mama położyła go spać na dzień bez pampersa i mały się zasikał. Mama gdzieś sobie poszła, a mały w tym czasie obudził się z płaczem. Przyszła pielęgniarka i próbowała go przebrać, ale mały nie dał sie obcemu dotknąć. Sama zaproponowała, że może ja spróbuję, bo ze mną jest odrobinę bardziej oswojony. Nie wzruszała ramionami, nie poszła sobie, tylko próbowała coś zrobić, oczywiście nie na siłę, bo jednak mama gdzies tam była i nie było żadnego powodu, żeby stresować dzieciaka.
Generalnie żadna z pielęgniarek nie ignorowała skarg dziecka na ból, na złe samopoczucie, ani też żadnych próśb rodziców.