"Matka Boga"

[z2006]

www.mateusz.pl/czytania/20080503.htm
"„Maryja Dziewica, która przy zwiastowaniu anielskim poczęła w sercu i w ciele
Słowo Boże i dała światu Życie, uznawana jest i czczona jako prawdziwa Matka
Boga i Odkupiciela” (KK 53). W ten sposób Sobór Watykański II skrótowo
przedstawia postać Matki Bożej. Macierzyństwo Boże jest źródłem wszystkich
przywilejów Maryi. Wszystkie wielkości, chwała i samo istnienie Maryi są
zrozumiale tylko wskutek przeznaczenia Jej na Matkę Boga. Gdyby Bóg nie
postanowił wcielenia swego Syna w łonie Dziewicy, świat byłby pozbawiony tego
arcydzieła łaski i piękności, jakim jest Najświętsza Maryja Panna, nie
mielibyśmy Jej uśmiechu i matczynych czułości. Kościół uczy kochać i czcić
Maryję właśnie dlatego, że jest Matką Boga, Matką Jezusa, a skoro miłujemy Ją
ze względu na Boga, nasza cześć dla Niej pogłębia i uwzniośla naszą miłość ku
Bogu, ku Jezusowi.

Wzywamy Ją w litanii: „Mater Dei, Mater Creatoris” — dwa tytuły, które choć
zdają się być sprzeczne w swych nazwach, wyrażają jednak wielką prawdę,
albowiem Maryja będąc stworzeniem, jest prawdziwie Matką swego Stworzyciela,
Matką Syna Bożego, któremu dała ciało ludzkie, owoc swoich wnętrzności i
swojej krwi. Tutaj bardziej niż gdzie indziej widzi się, jak Maryja godnością
swoją dotyka progów nieskończoności: „Błogosławiona Dziewica Maryja, ponieważ
jest Matką Boga, ma pod pewnym względem godność nieskończoną, która pochodzi
od Dobra nieskończonego, to jest Boga” (I, 25, 6). Nie można wyobrazić sobie
wyższej godności, po Chrystusie bowiem żaden człowiek nie był zjednoczony z
Bogiem w sposób tak ścisły i wzniosły jak Maryja, która jest Jego Matką. Temu,
kto dziwi się, że Ewangelia tak mało mówi o Maryi, odpowiada św. Tomasz z
Villanova: „Czegóż więcej szukasz w Dziewicy? Powinno ci wystarczyć, iż wiesz,
że jest Matką Boga”. Dosyć o Niej powiedzieć: z Niej narodził się Jezus. Tak,
o Maryjo, by rozmiłować się w Tobie., wystarczy mi wiedzieć, że jesteś Matką
Boga mojego."

O. Gabriel od św. Marii Magdaleny, karmelita bosy
Żyć Bogiem, t. I, str. 523