Perfumes The Guide Luca Turin - moje impresje

[taje]

Być może wyważam otwarte drzwi (z góry przepraszam) ale nie mogłam się oprzeć.
Dotarł do mnie w końcu wyczekany Przewodnik LT. Czyta się niespodziewanie
dobrze, niemal jednym tchem choć recenzje przypominają mi bardziej krótkie
opisy filmów w Co jest Grane niż sugestywne, malarskie niemal impresje, jakie
pamiętam z francuskiego pierwowzoru. W Le Guide opisy były tak pełne obrazów i
światła, że aż nieprzejrzyste. No ale to chyba przypadłość języka, w
angielskim to co skomplikowane często wydaje się proste, to co proste czasami
prostackie, a świat zapachów to bardziej świat anegdot niż płomiennych wizji.
Książkę doceniam choć w większości się z autorami nie zgadzam; mam wrażenie,
że LT (i, co mnie zadziwia, także TS) patrzą na zapachy przez pryzmat lat 80.:
to co powstało wtedy jest standardem, wszystko co wcześniej klasyką, a to co
później potrzebuje uzasadnienia. Upraszczam rzecz jasna ale nie przestaje mnie
zastanawiać choćby niechęć LT do nurtu naturalnego perfumiarstwa. Gobin Daude
oczywiście jest nieobecna, nie mówiąc o Strange Invisible Perfumes i innych
podobnych. Cieszę się jedynie, że LT zaczyna się powoli wycofywać z poglądu
jakoby różnice osobnicze, czyli tzw. chemia, nie wpływa na zachowanie perfum
na skórze; przynajmniej tak odebrałam wypowiedź Tani w rozdziale z FAQ. Tak
mnie to zainspirowało, że zaopatrzona w nową dostawę próbek postanowiłam
przetestować kilka zapachów opisanych w Przewodniku/dodatku i zobaczyć gdzie
się różnimy - w końcu może odkryję moją olfaktoryczną ślepą plamkę?

Na pierwszy rzut poszedł Sarassins SL. W Przewodniku 5 gwiazdek, dla mnie
wielkie rozczarowanie. Gdzie u licha jest ta cudowna skórzana nuta, o której
pisze LT? Najciekawsze jest otwarcie - ten sam mentolowy podmuch jak w
Tubereuse Criminelle, który przechodzi w ostry jaśmin i narkotyczną tuberoz
doprawione morelami a następnie, o zgrozo, woda po ogórkach. Duże ilości wody
po ogórkach. Dokładnie ta sama katastrofa jakiej doświadczyłam przy Frangipani
i Sampaquita OJ. Nie wiem gdzie szukać winowajcy? Lilia wodna? Jaśmin?
Właściwości mojej skóry? Zapach nie maślany i kremowy jak w Fracas, a wilgotny
jak podgniłe liście tropikalnych kwiatów. Żadnego skórzanego akordu nie
dostrzegłam, niestety. Patrzę na fiolkę z ciemnofioletowym płynem i odczuwam
dysonans - wygląda jak jodyna, pachnie jak ogórki. Wielkie rozczarowanie.

Druga próba to Amouage Homage Attar, zapach mający celebrować
dwudziestopięciolecie Amouage. U LT pięć gwiazdek. Na mojej skórze mydlana
róża otulona w przejrzyste kadzidło, z piżmowymi akordami przypominającymi
zapach świeżo prasowanych męskich pokoszulków, plus gdzieniegdzie zabłąkana
nuta kredek świecowych (czyżby aldehydy?? w attarze chyba niemożliwe?). Różane
nuty nie są ciemne ani gęste ale brak im szafranowej lekkości Ta'if, są
dosłowne jak bułgarski olejek różany przywożony w zamierzchłych czasach PRL z
wakacji w Warnie. Kadzidło powściągliwe i dyskretne, ani gorzkie, ani wyraźnie
cytrusowe. W sumie zapach interesujący ale bardziej elegancki niż zmysłowy,
Bliski Wschód widziany oczami zachodniego estety lub raczej perfumiarska wizja
tego jak Zachód postrzega esencję Orientu, kolejne zapetlenia niewykluczone.
Czy 5 gwiazdek jest uzasadnione? Moim zdaniem nie. I jeszcze jedno - moim
zdaniem to zapach dla mężczyzny.

[rawita7]

Również stałam się właśnie posiadaczką. Dopiero przejrzałam, ale rzuciła mi się
w oczy duża ilość recenzji baaaardzo krótkich, typu "nice jasmine" bądź
"absolutely terrible" :) Moje ukochane kadzidła ujęte są w formie szczątkowej.

[elve]

widzę, że masz nową edycję, z dodatkiem kilkudziesięciu zapachów pominiętych w
pierwszej lub nowych. o Le Guide jakiś krótki wątek już był, ale szybko umarł :)
później postaram się coś więcej napisać.

[taje]

Akurat Amouage to z suplementu do Poradnika. Fajnie tak testować
poszczególne perfumy z Przewodnikiem w dłoni i widzieć jak bardzo
własna percepcja zapachu (?) różni się od tej uznanych w końcu
autorytetów. I zastanawiać się, w jakim stopniu decyduje o tym moja
skóra, moje asocjacje zapachowe, czy też jakiś deficyt poznawczy,
czy ja wiem, jakaś selektywna anozmia, a w jakim brak odpowiedniego
języka. Bardzo zawsze brakowało mi podstaw, tego perfumiarskiego
alfabetu - fiolka z piżmem "pachnie" tak, benzoina tak a ten fekalny
odór to jaśminowe indole. Ja - jak pewnie większośc osób
niezwiązanych z przemysłem - musiałam i muszę się uczyć rozpoznawać
nuty mając przed soba gotowy zapach, od ogółu do szczegółu, takie od
kłębka po nitce do początku, tyle że niektóre nitki na manowce mogą
prowadzić. No i nie wiem do końca czy to jaśmin, czy moje
wyobrażenie o jaśminie. Czy brak języka może prowadzić do tej
olfaktorycznej ślepoty, o którą się czasami podejrzewam czytając LT.
Przeczytałam gdzieś, że starożytna greka używała tego samego słowa
na określenie czerni i fioletu a Safo nazywana była właśnie
fiołkowowłosą. Czy to prawda, nie wiem, ale od tej pory zaczęłam
zastanawiać się czy brak słowa powodował faktyczne nierozróżnienie
tego koloru, czy tylko niedoskonałość przekazu. Zaopatrzyłam się
nawet swego czasu w podstawowy zestaw perfumiarski - takie mini
organy perfumiarskie for dummies - ale zbiegło się to w czasie z
zapachową erą Musteli, no i wszystko poszło w odstawkę, by następnie
zaginąć przy kolejnej przeprowadzce. Bardzo tego żałuję - z chęcią
spróbowałabym nauczyć się tego języka od podstaw.

[mathilde17]

Czytałam wprawdzie tylko wersję okrojoną dostępną w Internecie, ale
najogólniej rzecz ujmując zgadzam się z tym, co kiedyś napisała
chyba Martiene: tytuł "The Guide" to chyba przejaw megalomanii, a ta
książka to dla mnie raczej przeniesiony na papier mocno osobisty
blog o perfumach. Fakt, nie da się chyba opisać perfum pozostając
totalnie obiektywnym, ale nadużyciem jest sprzedawanie swoich
własnych perfumowych sympatii i antypatii pod
etykietką "przewodnik". Nawet po mojej skróconej lekturze
dowiedziałam się, że państwo Turin i Sanchez:
1. lubią perfumy melonowo-ogórkowo-wodniste (jak Acqua di Gio i
Parfums Delrae)
2. tak jak napisała Taje, z nabożeństwem podchodzą do wszystkiego,
co zostało stworzone od lat 80 wstecz (Ma Griffe czy Diorissimo są
przywoływane w recenzjach innych perfum w charakterze pomników i
niewzruszalnych punktów odniesienia)
3. bardzo cenią sobie twórczość Heeleya. Zauważyłam, że wszystkie 9
opisywanych zapachów, z wyjątkiem jedynie Menthe Fraiche, dostało po
cztery gwiazdki (pomyślałam - wydał im tę książkę, czy co?)
Książki bym nie kupiła, bo cudzych wrażeń o perfumach mam pod
dostatkiem za darmo w sieci - często bardziej sugestywnych i na
pewno mniej kategorycznych.
Tak już na koniec - w lekkie osłupienie wprawiło mnie stwiedzenie,
że Chanel 5 Eau Premiere byłby świetny dla mężczyzny. Mało znam
bardziej kobiecych zapachów.

[rawita7]

> 1. lubią perfumy melonowo-ogórkowo-wodniste (jak Acqua di Gio i
> Parfums Delrae)

Fakt, Cool Water ma maksymalną liczbę 5 gwiazdek i klasyfikowany jest jako
aromatic fougere. Na naszym forum i na wizażu nie ceniony jest raczej wysoko,
chociaż rozumiem, że wysoka ocena spowodowana jest min. jego przełomowością i
nowatorstwem na tamte czasy. Pamiętam, jak sama powąchałam go po raz pierwszy.
Byłam zdumiona, że perfumy mogą być właśnie TAKIE.
Za to mój ukochany Scent zarobił tylko trzy gwiazdki - podobno ma w sobie nuty
plastikowe. Już chyba wolałabym, żeby dostał tylko jedną, ale za to za
"spoconego mężczyznę" :) Cieszę się, że nie jestem podatna na sugestie. Mimo
wszystko nie żałuję, że kupiłam, bo czyta się świetnie i łatwiej zabrać ze sobą
do tramwaju niż komputer z internetem ;)

[elve]

zawsze mi się wydawało, że złą sławę ma Cool Water damskie, a Turin piszę o męskim.
Trzy gwiazdki to nie tak źle - to a propos Scenta.
Wydaje mi się, że jest bardzo trudno odseparować osobiste upodobania od w miarę
rzetelnej oceny zapachu (ze względu na jakość i dobór składników, jakiś zamysł,
który się za nimi kryje). Nie mówię, że LT i TS się to udało. Ale jeśli ktoś ma
być zdolny do tego typu ocen, to właśnie osoba z rzetelnym "chemicznym"
wykształceniem, i do tego niepozbawiona zmysłu estetycznego - a Turin właśnie
kimś takim imo jest.

"nadużyciem jest sprzedawanie swoich
własnych perfumowych sympatii i antypatii pod
etykietką "przewodnik""

a dlaczego? jeśli się sprzedaje, to znaczy, że są ludzie, którzy tego
potrzebują. ponadto wydaje mi się, jak już wcześniej pisałam, że Turin
przynajmniej ociera się o obiektywizm - owszem, ma tendencję do oceniania
kompozycji przez pryzmat osoby, widać to w niektórych przypadkach (że jak już
któryś twórca mu podpadnie to koniec, szczególnie jaskrawy przykład to Mona di
Oiro), ale to margines. Generalnie jeśli daje zapachowi 5 gwiazdek to na
solidnych podstawach - a że czasem się z nim nie zgadzamy, to raczej norma,
dziwniejsze byłoby, gdyby ocena wszystkich zapachów była identyczna.

najbardziej zadziwiające piątki dla mnie to: Bagdley Mischka, Secretions
Magnifique, i rzeczony Tommy Girl - wtf? najbardziej obraźliwe jedynki:
Cabotine, Amarige, Flowerbomb, Eau de Soir, Loukhoum, no i wstyd nad wstydami:
Kingdom.

"z nabożeństwem podchodzą do wszystkiego,
co zostało stworzone od lat 80 wstecz (Ma Griffe czy Diorissimo są
przywoływane w recenzjach innych perfum w charakterze pomników i
niewzruszalnych punktów odniesienia)"

przyznam, że w ogóle nie widzę takiej tendencji, owszem, klasykom oddają należną
im najczęściej cześć, ale trudno się dziwić - nie da się traktować jako pomnik
kompozycję, która ma zaledwie kilka lat, i ciężko tez robić odniesienia do
zapachów stosunkowo nowych. z pobieżnego przeglądu najwyżej ocenianych perfum
widać, że większość z nich powstała po latach osiemdziesiątych właśnie.

dla mnie The Guide był łatwą, przyjemną i inspirującą lekturą.

[miriam_73]

O, właśnie Elve, z klawiatury mi to zdjęłaś - jedynki za takie cuda jak Eau de
Soir czy Kingdom a piątka za Magnifique????

Dla mnie takie oceny są dyskwalifikujace - dla oceniającego, a nie dla perfum,
ofkors.

[taje]

Ja nie rozumiem z kolei ich zachwytu Beyond Paradise i Tommy Girl,
no nie mogę tego pojąć.

[forevermore79]

Dziekuje Tobie za opnie- kolejny dowod, ze dobrze widziec Ciebie tu
z powrotem :-)
Nigdy nie mialem Perfumes The Guide w reku, znam ich tylko recenzje
z umieszczonego w sieci suplementu (dostepnego jako pdf na:
www.perfumestheguide.com/ ). Coz, dobrze je przeczytac, a tym
bardziej lepiej sie z nimi nie zgodzic, ale swiat zapachow to
wyjatkowo subiektywna sfera.
Podlinkuje jeszcze poprzedni watek o The Guide:
forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=15707&w=85872721&a=85872721
A nawiazujac do Homage Attar- to naprawde obdarzona duza moca
kompozycja, ale na mnie niestety linearna- duszna od rozy i
statycznego kadzidla. Lekki krok w strone tradycyjnych Amouage, dla
mnie krok do tylu- po przelomie jakim jest Jubilation XXV.

[anniehall78]

naprawdę kawał dobrej roboty.
recenzje (wszystkie, nie tylko LT czy TS) oceniam li tylko pod kontem
wrażliwości piszącego i jego wiedzy, oraz przy pomocy wewnętrznego wahadła,
które powinno być w nieustannym ruchu (coś na kształt filozofii Foucault :)) -
jeśli wahadło ani drgnie - tekst przypomina śmieciówki reklamowe oraz język
internetu. Podczas lektury The Guide moje wahadło jest w ciągłym ruchu -
doceniam wbijanie szpil, zdecydowany język i rozbujanie kontrowersji.

[anniehall78]

kątem - matko! co się porobiło!

[taje]

Ja też uważam, że The Guide to kawał dobrej roboty ale moim zdaniem ustępuje
swojemu francuskojęzycznemu pierwowzorowi. Tamten był dużo bardziej poetycki,
właśnie taki rozedrgany.

Co do lat 80. - tu nawet nie chodzi o to, że zapachy dosłownie z lat 80. są
najwyżej oceniane bo to nie tak. Mnie się wydaje, że niezasłużenie wysoko
oceniane są zapachy tworzone na wzór tych z lat 80., głośne, symfoniczne, z
szyprowymi albo orientalnymi nutami. No i ta niechęć do zapachów tworzonych z
wyłącznie naturalnych składników. Było coś niezwykle aroganckiego w tym jak Luca
krytykował, by nie powiedzieć wyśmiewał twórczynię (i sam koncept) Strange
Invisible Perfumes. Co ciekawe, mniej więcej w tym samym czasie zachwycał się
zapachami JAR a zwłaszcza unikatowym według LT Bolt of Lightning, który pachnie
uderzajaco podobnie do jednego z zapachów SIP. I to "podobnie" nie w sensie nut
ale ogólnej kompozycji i bazy - oba są niezwykłe ale JAR nie przyznaje się o ile
wiem do używania wyłącznie naturalnych składników, co działa na LT jak płachta
na byka.

[perfumiarz]

A to nie wiedziałem, ze Jar siedzi w niszowej perfumerii ;)
www.jar.com.pl/

[taje]

:-)

Update na zime 2008

[forevermore79]

www.perfumestheguide.com/newsletter.html
Tym razem, na fali sukcesu, juz nie bezplatny- do sciagnicia za 9,99
USD.