jestem ..ta druga

[Gość: karolina]

zakochalam sie w facecie ktory ma rodzine podobno ze wzajemnoscia , ale ...
slysze " kocham cie ale to nic nie zmienia ..nie porzuce rodziny "wiem ze nie
powinnam ale zakochalam sie po uszy .....
prosze Was o pomoc
on jest ze mna ...ale to nic nie znaczy ...nic nie zmienia a ja kocham tak
bardzo
jak z tego wyjsc

[Gość: obierzyna]

i pewnie mlodsza i ładniejsza od żony. co to znaczy "ta druga"? nie jestes
żadna druga tylko poprostu jestes kochanka. męcz sie, niczego ci nie moge
doradzic.

[ancja]

A ja jestem o 7 lat starsza od żony mojego przyjaciela (ona 23, ja 30, on 32).
To, że kochanka jest młodsza, nie musi być regułą.
Pozdrawiam

pozbądź się żony, masz prawo do szczęścia!

[caprice83]

co to za problem sie odkochac? ludzie!!!!!

[Gość: Mike]

czy z wami jest wszystko ok? takiw problemy jak sie tu pojawiają to normalnie
swiadcza o jakims niedorozwoju.

[Gość: obierzyna]

niedorozwoj totalny. jesli ktos uwaza, ze zakochanie sie w zonatym facecie,
ktory na domiar nie ma ochoty odejsc od rodziny to normalny stan, to tak nalezy
wlasnie skomentowac te osobe.

[elizabeth22]

Jak z tego wyjść ? Jest tylko jedno wyjście : odkochać się. Nie wiem jak to
zrobisz bo to trudne, ale powinnaś postępować radykalnie. Facetowi wygodnie, ma
żonę, która jest dla niego mimo wszystko najważniejsza i której nie zostawi, a
na boku kochankę, dla której on jest najważniejszy i która będzie na każde
zawołanie. Możesz kiedyś bardzo przez to cierpieć. Wiem, bo sama byłam w
podobnej sytuacji (choć On nie miał żony tylko narzeczoną, z którą planowali
wtedy niedługo ślub - teraz dla mnie to odległa sprawa bo sama mam męża ale
pamiętam co przeżywałam i żałuję tego teraz nie tylko dlatego, że cierpiałam
ale też dlatego że nie chciałabym sama być w sytuacji tamtej dziewczyny, której
jakaś druga odbija faceta). Gdy będziesz w to brnęła, zakochiwała się coraz
bardziej, to później jeszcze większy dramat przeżyjesz, gdy on ci w końcu
powie, że i tak pozostanie przy żonie, bo ją kocha i nie chce ranić itd. Radzę
ci szczerze - daj sobie spokój, nie karm nadziei i złudzeń i pomyśl czasem o
tej kobiecie. Jest kobietą tak jak TY, tak samo kocha, pewnie nie chciałabyś
być na jej miejscu.I wybacz ale - skoro to jej mąż to TYLKO ona ma do niego
prawo. Życzę powodzenia i 3mam kciuki bo to naprawdę nieciekawa sytuacja,
pozdrawiam

moj Boze....

[Gość: obierzyna]

jestem w wieku, w ktorym panom odbija palma i zakochuja sie w o polowe
mlodszych od siebie panienkach. obserwuej u mojego meza takie zainteresowanie.
jedna 20latke nazwal nawet w telefonie "sliczna" (chociaz d slicznej jej
dalego - grby tylek i krzywe uzebienie). ale ten wdziek, ta swiezosc, ta
beztroska, nie zmacona jeszcze zyciowymi problemami. a w domu ja -
znerwicowana, z problemem "co dalej". jeszcze sie trzymajaca (wygladam na taka
przed trzydziestka), ale nie majaca juz wiekszych nadzieji. czemoz by wiec nie
poflirtowac sobie chociazby z taka mlódką? no , ale w domu czeka dobre
jedzonko, ukochany telewizorek , no w ogole przystan. ale ja nikogo na sile
nigdy nie trzymalam. droga wolna.

[kobietka_jm]

nalepiej zerwać wszelkie kontakty i tyle
1.wyrzucić numer telefonu, usunąc ze wszelkich notatników , komórki i itp.
2.jak sie uda wyjechać gdzieś na weekend w miłym towarzystwie ...ewentiualnie
zając się pracą :)

popłaczesz dziewczyno miesiąc , dwa i minie, a tak może sie okazać ,że będziesz
płakać zdecydowanie dłużej, bo biedaka przygarniesz teraz, a on za jakiś czas w
ramionach kolejnej będzie sie pocieszał (a że mówi Ci że nikogo tak nigdy nie
kochał jak Ciebie ...hahahaha)

zero kontaktu ! to jedyny sposób na faktycznie zerwanie
zero rozmów, zero smsów, ze innych form kontaktu :)

[six_a]

jeśli ma rodzinę ze wzajemnością, to faktycznie trudno temu wróżyć happy end :)

[Gość: mia]

...i Ciebie rozumiem.Przezyłam identyczną sytuację.Facet zonaty z dwójką
dzieci, od 200 km od domu (bo pracował)i MY...
nasze wspaniałe uczucie, nasze niezapomniane noce i rozmowy, uśmiech , czułość,
namiętnosc i od początku stawiał sprawę jasno, że od zony nie odejdzie.
A ja tkwiłam w tym ,tkwiłam. Było mi ciężko, a zaraz tak cudownie z nim, ze po
prostu nie umiałam odejsc. On też nie umiał zrezygnować ze mnie.Nawetgdy zona
dowiedziała sie o wszytskim, próbował ratować resztki małzeństwa. Załosne. a my
nadal bylismy razem. Chciał miec mnie i rodzine, aco ja bym z tego miała?
Jego czasem , gdzieś w ukryciu. Nigdy jednak prawdziwej rodziny, dzieci...
Minał rok i skończyłam to. Było mi cieżko.Łzy do dzisiaj lecą po policzkach, bo
tak wile dla mnie znaczył, bo tak dobrze było nam. Jakie to poplątane : dobro
mieszało się ze złem, szczeście z nieszczęściem.
Rozsądek wygrał.Ale on nie pozwolił mi tak po prostu odejsc. Prosił bym go nie
opuszczała.To było straszne.Powracałam, by znów za jakiś czas odejsc ( niby
znów definitywnie ).Błedne koło.
W końcu..nie jesteśmy razem od ok 2 miesiecy. ciezko mi.Czasem ON dzwoni,ale
mi nawet trudno z nim rozmawiać.Trudno wyjsc z tego.Ja próbuje.
Ale rozumiem Cię w pełni i wiem ,ze nieważne co ktoś tu napisze na tym forum ,
Ty nie będziesz chciała tak szybko skończyć tego związku,bo jest ci tak
naprawde z nim dobrze!!!
Ale wiedz jedno - on nigdy nie zostawi rodziny, zawsze bedziesz tą drugą, którą
tez kocha itd,ale nigdy nie da Tobie nic wiecej niz ponad to co Tobie
daje.Chcesz tak dalej?
Wydaje mi sie, ze nie chcesz, bo byś nie pisała tego posta.
Chcesz miłosci, normalnej ,prawdziwej,takiej jaką chce każdy normalny człowiek-
chcesz miec męża ,dzieci...prawda?
Więc skończ ten romans, by dostać to co chcesz naprawde.
pozdr.