studia, żeby znaleźć męża?

[cieplymis]

Zgadzam się z tym, że nie nalezy spieszyc się z małżeństwem, a tym bardziej
szukać sobie męża na siłę. Szczęście pojawi się samo i jak mamy kogos spotkac
to go spotkamy. Mam podobne zdanie jak ślimaczek1. Po studiach trzeba
zasmakować samodzielnego zycia, beztroski, poznać świat i nowych ludzi i
stopniowo wchodzić w dorosłość zdobywając doświadczenie. Często ludzie po
prostu nie są przygotowani do wspólnego życia, sami w tak młodym wieku nie
wiedzą czego chca od zycia. Sama lata po studiach uwazam za świetny czas pomimo
tego że bez męża czy partnera u boku. A moze własnie dlatego był on taki
świetny, że nie miałam żadnych obowiązków.
I zastanawiam się, czy związki ludzi po trzydziestce są dojrzalsze. Nieraz są
to juz ludzie po przejściach czy jakiś tam doświadczeniach zyciowych. Właściwie
powinni oni juz wiedzieć czego oczekują od zycia.

[his_girl]

>Mnie ten pogląd wydawał się co najmiej śmieszny i byłam (
> i chyba nadal po trochu jestem) zwolenniczką zasady: najpierw kariera, potem
> rodzina. [...] Bo prawda jest taka, że najlepiej wyszły te dziewczyny, które
> potraktowały studia jako dobry wybieg potencjalnych partnerów.

A skąd wiesz, że tak potraktowały studia? Może po prostu były OTWARTE na to, co
mogło się wydarzyć, a nie zakładały z góry (tak jak Ty) "najpierw kariera,
potem rodzina"?!

[nika.i]

Trochę jest prawdy w tym, co piszesz. Studia to okres, w którym ma się
możliwość poznania bardzo wielu ludzi, a co za tym idzie także odpowiedniego
partnera. Ale pomyśl o tym, że mężczyźni w tym wieku nie są jeszcze gotowi na
małżeństwo. I potem takie związki się rozpadają. Masz DOPIERO 23 lata, więc na
pewno spotkasz tego jedynego. A na razie ciesz się każdym dniem!

[taka_jestem_ja]

Może ten mój post zabrzmiał trochę zbyt dramatycznie, ale wydaje mi się, że
wiele dziewczyn kończących studia ma podobne przemyślenia. Pewnie po prostu
jest w tym trochę żalu, że taki fajny okres w życiu dobiega końca i stąd te
dołujące refleksje. Dzięki za wszystkie odpowiedzi i czekam na kolejne wasze
opinie na ten temat.

[carlabruni]

myślałam, że na studia idzie się przede wszystkim po to aby pogłebiać wiedzę,
potem bawić się(tu można znaleść męza), ale faktycznie są takie osoby, które
żenią się na studiach właśnie. nie łam się!!! w biblotece raczej męża nie
poznasz.

[arachnerd]

Troszkę jest w tym prawdy. Rozumię cię całkowicie. Przeżywam podobne dylematy,
tyle że jako osobnik płci męskiej i to w dodatku starszy o kilka lat. Mogę cię
pocieszyć, że jak ja byłem na studiach to zupełnie nie myślałem o małżeństwie i
wtedy dziewczyny nie były mi "w głowie". Chyba miałem wtedy zaniżone poczucie
własnej wartości, bo wydawało mi się, że aby być z kobietą na poważnie, to
najpierw muszę osiągnąć pełną samodzielność, aby móc zapewnić jej godziwy byt.
Byłem więc w 100% pochłonięty nauką, aby docelowo uzyskać dobrą pracę i nie
interesowały mnie żadne związki. Studia się skończyły i udało mi się dostać
godziwą pracę, kupić mieszkanie i zgromadzić trochę oszczędności. Można
powiedzieć, że teraz jestem gotowy założyć rodzinę. Tyle tylko, że trwało to
blisko 4 lata po ukończeniu studiów, a krąg moich znajomych uległ drastycznemu
zmniejszeniu. Większość pozakładała już swoje rodziny, a ja ciągle szukam mojej
połówki :-). Czasami myślę, że mogłem o tym pomyśleć na studiach, ale to już
jest tylko gdybanie. Powodzenia!

[zimowadziewczyna]

Mam podobną sytuację i też boję się, że po studiach już nikogo nie spotkam. I
nie chodzi mi o to, że chcę natychmiast wychodzić za mąż, bo taka decyzja
wymaga dłuuuuuuugiego przemyślenia. Chciałabym spotkać fajnego,
odpowiedzialnego faceta, z którym czułabym się bezpiecznie, bo chyba tego
właśnie mi brakuje.

[mynia_pynia]

Nie łam się jak skonczyłam studia i zaczełam pracować to dopiero zaczełam
spotykać fajnych facetów.
A prawdą jest że większość dziewczyn poznaje swoich mężów na studiach, ale czy
o tych co poznały swoich mężów w pracy czy w dyskotece też można powiedzieć że
chodzą tam tylko po to aby wyrwać kandydata ;) ???
U mnie na roku to jak odberaliżmy dyplomy było już zaobrączkowane 50% ludzi, a
dwa lata po to zostały niedobitki w tym ja :)
Czasem sobie z kumplem żartujemy że teraz to pokuta za nasze bujne życie na
studiach ..he he .

[mosze_singer]

cóż... zostalaś starą panną
przygarnij kota i kup bujany fotel

hehe nt

[oldbay]

-
oldbay

[convalya]

Na studia idzie sie w innym celu, chyba, że ja o czymś nie wiem.:)
Mam 22 lata i zawsze wychodziłam z założenia, że nie dla mnie stałe związki,
przynajmniej przez najbliższych kilka lat. Chcę się pobawić, poimprezować,
pocieszyć się wolnością.
Tak robiłam przez 3 lata studiów i wcale nie żałuję bo były to fantastyczne
czasy. Roku temu poznałam chłopaka w którym się zakochałam i z którym chcę być.
Pojawił się w moim zyciu, ale nadal imprezuję i bawię się tylko że często w
jego towarzystwie. Jestem szczęśliwa chociaż planowałam coś zupełnie innego.:)
Grunt, że mamy swoje życie poza naszym związkiem i nie spędzamy całego czasu na
kanapie przed telewizorem wpatrując się w siebie.
Najważniejsze to nie dać się zwariować.:) Można spotkać faceta mając 20 lat i
40 (tak, znam takie przypadki). Najważniejsze to nie robić niczego bo tak robi
większość. I niczego nie planować bo potem figa.:)

[pytamboniewiem]

Ty to dziewczyno masz problemy! Ciesz się swoją młodością i nie rób nic na
siłę. Wszystko ma swój czas.

[wiosennywiatr]

Pytanie tylko, czy to są Twoje oczekiwania, czy też dążysz do spełnienia
jakichś schematów- zgodnie z powiedzeniem podstarzałych ciotek (nie mam nic
przeciwko ciotkom) - "taka stara, a jeszcze nie wyszła za mąż". Więc pomyśl,
czy nie poddajesz się presji otoczenia.
pzdr.