dziecko czy kariera-strach przed utratą pracy

[Gość: Agata]

Jestem tzw. wstrętną kapitalistką. Według Pani J. Czarnockiej Tworzyńskiej
jestem tym szefem z małej firmy który wykorzystuje pierwszy powód by zwolnić
matkę na urlopie wychowawczym. Ale nie dlatego, że sytuacja finansowa firmy
jest kiepska. W małej firmie mloda matkę, o której mówimy ( to nie jest
abstrakcyjna sytuacja) zajmowała bardzo odpowiedzialną funkcje ksiegowej. Mała
firma opłaciła jej kursy doskonalenia zawodowego i była raczej zadowolona. Mała
firma była na szczęście w sytuacji, kiedy wstretna kapitalistka czyli ja
potrafiła sobie poradzić z ksiegowością. Młoda matka - księgowa - najpierw
długo chorowała. Ja sama ma dzieci, rozumiałam, pocieszałam, robiłam zarywając
noce i kosztem moich własnych dzieci ( nie mogłam zaniedbywać równiez moich
zwykłych obowiązków zawodowych). Wydawało się że stan zdrowia ciężarnej się
stabilizuje. Moja rodzina musiała skrócić wakacje, bo mimo zapewnień ciężarna
nie wróciła do pracy. ( wiedziałam, że np. wypad do miasta oddalonego o 100 km
po meble nie był jednak zbytnim obciążeniem). Tak więc minął rok 2000 z około
150 dniami chorobowego. Został zatrudniony na zastępstwo młody chłopak, na czas
okreslony. Podczas urlopu maciezyńskiego młoda matka właściwie nie interesowała
sie niczym, co jest związane z jej pracą. W przeddzień powrotu do pracy
zgłosiła się i oświadczyła, ze chce wrócić do pracy. Od zaraz, na pół etatu.
Nie bedzie korzystać z urlopu wypoczynkowego ( około 40 dni ) ponieważ musi
sobie zostawić, aby móc pojechac na wczasy za 3 tygodnie. Niestety tu sie moja
cierpliwośc wyczerpała. Poniewaz nie zgodziałam się na pół etatu, poszła na
urlop wycvhowawczy. I nie wróci do pracy. jak również nie znajdzie pracy żadna
inna dziewczyna przed 40-tką. A nauczyła mnie tego właśnie młoda kobieta, którą
przyjelam do pracy. I jakie wnioski mozna z tego wyciągnąć? Czy ja jestem
gorszą kobietą, niż moja pracownica? A może jestem jej zakładnikiem? Na
zakończenie dodam, że dziecko owej pani kosztowało mnie więcej, niż moje oba
własne.

[Gość: Anna26]

Widze, ze trafilas na jednostke wybitna. Albo wybitnie niezainteresowana praca ale za to bardzo
zainteresowana zarobkami. Mimo, ze jestes kapitalistka moja sympatia jest po Twojej stronie a nie po stronie
matki.

Jednak, prosze, nie wrzucaj wszystkich kobiet przed czterdziestka do jednego worka. Ja na przyklad planuje
dziecko dopiero za dwa trzy lata ale nawet po urodzeniu chcialabym pracowac. A pracowac to ja naprawde
bardzo lubie. Sa tez matki, ktore swietnie godza obowiazki matki i te wynikajace z pracy zawodowej. Ty sama
jestes tego dobrym przykladem. Moze przy zatrudnianu pracownikow powinnas kierowac sie tym czy sa oni
podobni do ciebie pod wzgledem dbalosci o inteeresy firmy, a niekoniecznie plcia.

[Gość: Agata]

Ależ ona była zainteresowana pracą i wydawałoby się, że powinna zrozumieć
problem braku prawnika na takim stanowisku. Ona pracowała przez 5 lat, i
wielokrotnie omawiałyśmy problem jak sobie poradzimy jak urodzi dziecko. Ale ja
wymagałam trochę zaagngażowania po jej stronie jak również spojrzenia ze
zrozumieniem na problemy firmy. Nie moje, ale równiez całej reszty pracowników.
Niestety egoizm zwycięzył, szanse prace zmalały do zera. Uraz do młodych kobiet
pozostał

[Gość: Ewa]

Rozumiem pani argumentację doskonale. Mam 24 lata.
Jednak sama boję się, ponieważ dowiedziam się, ze jestem w ciąży. Z jednej
strony bardzo się z tego cieszę, bo długo z mężem na to czekaliśmy. Z drugiej
zaś strony nie wiem, czy jest to najlepszy moment, ponieważ nigdzie nie znajdę
teraz pracy (dostałam dzisiaj wypowiedzenie)

[Gość: wiki]

Nie możesz dostać wypowiedzenia będąc w ciąży jeżeli jesteś zatrudniona na
podstawie umowy o pracę
wiki

[Gość: Anna26]

Hmm...jako mloda kobieta, wiedze, ze pozostaje mi szukac pracy w panstwowym sektorze no i moze
w nonprofit. Albo moze najlepiej bogato wyjsc za maz...Tylko, ze na to ostatnie juz za pozno.

Ewa, czy Ty dostalas wypowiedzenie przez ciaze, czy z innego powodu?