skad czerpać radość życia?

[aga1980]

mam 26 lat i zamiast żyć pełna piersią poprostu wegetuję. moje życie to pasmo
porażek, gdzie jedna goni drugą. mam mało momentów kiedy byłam zadowolona, o
szczęściu nie wspominam. z dzieciństwa pamiętam wieczne awantury w domu. w
szkole byłam dobra uczennica, bylam lubiana przez kolezanki co bylo
odskocznia od sytuacji domowej. liceum to najlepszy okres mojego życia,jednak
przez 4 lata nie mialam zadnego chlopaka. mimo ze adoratorzy jacys byli, to
jednak rezygnowalam z nich ze wzgledu na sytuacje w domu. poprostu wstydzilam
sie tego.samotnosc zagluszalam imprezami, szkola, spotkaniami ze
znajomymi.mielismy wtedy zgrana paczke. potem studia, ktore mam juz za soba.
studiowalam zaocznie i nie pracowalam (poczatkowo nie chcialam, potem
szukalam czegos ambitnego, a potem czegokolwiek, ale nie udalo mi sie
znalezc pracy). pojawil sie "on", ale tak szybko jak sie pojawil tak smao sie
ulotnil. jedyne co po nim mialam poza zlymi wspomnieniami to depresja. po
kilku miesiacach zaczelam z niej wychodzic, znalazlam prace, czulam ze w
koncu zaczyna sie ukladac. odzyskalam radosc zycia. okres pracy to najlepszy
czas w ostatnich latach. po roku praca sie skonczyla. znow ktos zagoscil w
moim sercu,rozbudzil nadzieje, dal wiare w drugiego czlowieka,wiare w
milosc,ale szybkoa ja odebral.poprostu odszedl. a ja znow zostalam sama, bez
pracy, z rana w sercu. znajomi tez sie porozchodzili, kazdy ma swoje zycie.
coz, ze mam kolezanki, znajome? ona maja swoje zycie, dzieci, mezow,prace. a
ja? z wesolej niegdys (mimo sytuacji domowej) dziewczyny stalam sie smutna
istota,ktora wiecznie na cos czeka. nie zyje korzystajac z kazdego dnia aby
go przezyc w pelni, tylko modle sie aby kazdy dzien mijal jak najszybciej.
mam wrazenie ze zycie mnie boli. od 2 miesiecy szukam pracy bezskutecznie,
staram sie zpaomniec o "nim", staram sie zapalniac sobie czas (silownia,
spacery, jezyk),ale i tak czuje sie strasznie samotna, zagubiona,
nieszczesliwa. nikt nie przypuszcza nawet, ze ta ladna, inteligentna, mila
dziewczyna jest jednym chodzacym nieszczesciem. przestalam wierzyc juz w
milosc, w to ze zdobede dobra prace, w lepsze jutro. zostalam jedynym singlem
wsrod wszystkich znajomych jakich mam, to boli. tak bardzo potrzebuje kogos,
kto przytuli, kto pocieszy, kto wezmie w ramiona i w ciezkiej chwili otrze
lze. tak bardzo potzebuje pracy,ale glowa muru nie przebije. na ile moge na
tyle szukam, ale co z tego ze mam checi? mam z kim pogadac, mam kilka
kolezanek,ale kazdy wieczor spedzam samotnie,kazdy weekend spedzam samotnie i
czuje ze juz zawsze tak bedzie. wyc mi sie chce.
poradzice jak zaczac zyc, nie chce tak wegetowac, chce zyc usmiechajac sie,
chce uwierzyc ze swiat potrafi byc piekny i ze w moim zyciu zaswieci jeszcze
slonce.

[agi_1]

hej!
nie wiem po co odpowiedam..bo twoj jak o mnie ...czesciowo...
jestem troche starsza od ciebie (3 lata ) i co? tak samo wszystkei kolezanki to
mezatki inne juz z dziecmi a na mnie patzra jak na pozal sie kogos...
kolejny raz rownież ktoś zagościl w moim sercu - tak bardzo chcialam zeby sie
udalo i jest/bylo swietenie ale sie doweidzialam ze jestemza dobra a on namnie
nie zasluguje.. :( teraz jestem w impasie i ciagle czuje ze jestem sama..tak
bardzo..juz nawet nie ma z kim wyjsc bo glupio zadzwonic do kumpla ktoty ma
zone a dziewczyny mezatki tez niezbyt chetene na imprezy - bo w domu ktos
czeka. A na mnie NIKT nie czeka..puste mieszkanie...
i wiesz co? zaczynam miec to w nosie KONIEC z zyciem dla kogos - bede
zadowalała tylko siebie budowala swoj kapita ( mowie jak singiel - nienawiedze
tego slowa) czyli inwestuje w siebie dlaczego? bo w przyszlosci ktora teraz
zbuduje bede zyla nawet sama...ale chociaz w dobrych warunkach...

Zyj dla siebie !
powodzenia - bo to trudne jak ciagle jestem na poczatku tej drogi

[aga1980]

gdybym miala prace byloby mi latwiej, robilabym coz pozytecznego. mialabym
pieniadze zeby "zyc dla siebie". narazie szukam pracy i marne sa tego efekty.
jestem skazana na siebie, bo na znajomosci liczyc nie moge, to jak walka z
waitrakami. za duzo czasu mam na myslenie, na rozpamietywanie tego nieudanego
zycia. wiem ze sa osoby ktore mnie kochaja,mama, brat, ale oni nie moga mi
pomoc.

[agi_1]

jesli jestes z malego miasta - wyjedz koniecznie...jak nie masz dosiwdczenia
łap cokolwiek..nie znam Cie ale ja wierze ze zawsze jest jakies wyjscie...

powodzenia!

[b_rosiaczek]

Czytam i czytam i nadziwić się nie mogę. Skąd tyle goryczy i pesymizmu?? I wiem
ze nie zmienią tego słowa ze inni mają gorzej, ale może warto wyrwać sie z
kręgu złych myśli, może zrobić coś dla innych (wolontariat). Ja też baaardzo
długo nie potrafiłam cieszyć sie z tego co mam. Na drodze postawiono mi wtedy
ludzi, którzy byli bardziej bezradni niż ja, bardziej zniechęceni. Bardzo mnie
to zmieniło. Uświadomiło mi to , że nie żyję dla siebie, że to ze istnieję musi
mieć sens bo inaczej by mnie nie było,że gdzieś są ludzie którzy beze mnie nie
potrafią funkcjonować, że jestem tu bo komuś zależy. Brzmi baardzo
sentymentalnie, prawda??? Ale najlepsze jest to że takie podejście zmusiło
m,nie do akceptacji samej siebie, do wyjścia naprzeciw innym i nie liczenia na
to, ze mnie w końcu zauważą. WALCZ o swoje bo to ma sens, UŚMIECHAJ się do
ludzi, bo na pewno to zauważą, NIE OGLĄDAJ sie na to co było, nie warto, i
NIGDY nie żałuj podjętych decyzji. POWODZENIA!!!!!!

I tak masz lepiej niż ja!

[lukwas80]

Może to Cię nie pocieszy, ale możesz mi wierzyć, że ja mam gorzej. Właśnie
kończę studia, nie wiem, co chcę robić w przyszłości. Mam 25 lat i nie miałem
nigdy dziewczyny.

[joa1001]

Ale Ty chłopie ględzisz! Podpucha

[lukwas80]

To nie jest podpucha. To że Ty pewnie jesteś inna, to nie znaczy, że wszyscy są
tacy jak Ty!

[joa1001]

Nie jestem inna.
Nie mogę czytać jak młody chłopak jest taki niezaradny i litujacy się nad sobą

[lukwas80]

No to nie czytaj. Ale nie mów, że to podpucha, bo to nieprawda! Przecież w ogóle
mnie nie znasz i nie wiesz jaki jestem.

[joa1001]

Spoko, przeczytałam przez przypadek.
Straszna mi tragedia- " nie miałem dziewczyny , a mam 25 lat".

[lukwas80]

Mówiłem, że mnie w ogóle nie znasz. To, że nie miałem dziewczyny, to nie jest
tragedia. Przeczytaj poniższy wątek, to będziesz wiedziała o czym mówię.
forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=150&w=32878979

[ramadayes]

mam pytanie: a co robiłeś do tej pory, żeby twoje życie było lepsze? żeby mieć
przyjaciół i perspektywę robienia czegoś ciekawego po skonczeniu studiów? bo
to, że nie masz i nie miałeś dziewczyny, to nic strasznego, wielu facetów jest
w podobnej sytuacji.

[lukwas80]

Do tej pory studia prawie całkowicie wypełniały mi czas.

[ramadayes]

wiesz, inicjatywa należy do ciebie. żeby mieć przyjaciół, dziewczynę trzeba
prowadzić "minimalne" życie towarzyskie, wychodzić do ludzi, nie zamykać się w
4 ścianach, bo tak to nigdy nie znajdziesz towarzystwa. teraz już jesteś po
studiach, więc nauki już nie ma i masz czas na "wychodzenie" chociażby na
weekendach. co do tego, że nie wiesz, co chcesz robić po studiach, wybierz się
do doradcy zawodowego, on ci zrobi testy predyspozycji i zdolności, w każdym
razie postara ci się jakoś pomóc. a najlepiej to się zastanów, co ty lubisz
robić, może masz jakąś pasję, konika? i w tej materii szukaj zajęcia.

[lukwas80]

Nauki może nie ma, ale piszę pracę magisterską i to mi teraz zabiera sporo
czasu. A gdzie takiego doradcę zawodowego można spotkać? Bo nie mam pojęcia.
Pierwszy raz o tym słyszę.

[ramadayes]

ej, no nie mów mi, że piszesz tą pracę 24 h/dobę, 7 dni w tyg. NA PEWNO masz
trochę wolnego czasu, więc go sobie zorganizuj na jakieś wyjście: siłownia,
disko, koncert, pub, klub hobbystyczny itd. w każdym z tych miejsc możesz
spotkać kogoś ciekawego. co do doradcy zawodowego, są za darmo w każdym
powiatowym urzędzie pracy, centrach planowania kariery przy wojewódzkich
urzędach pracy, biurach karier, powinni być przy agencjach rozwoju
regionalnego. płatnie- w agencjach doradztwa personalnego.

[lukwas80]

Siłownię to mam w domu (kupiłem sobie sztangę :-) ). A do dyskotek, pubów itp.
nie chodzę, bo nie piję alkoholu i nie lubię pijanych ludzi. Nudzą mnie te miejsca.

[lizavieta1]

disko, koncert, pub,
odpada jesli ktos czuje sie zle. poza tym troche kosztuje. zreszta w te miejsca
na ogol idzie sie z kims.
klub? a co to takiego? klub seniora?

[ramadayes]

kluby hobbystyczne różnej maści np. przy domach kultury. co do reszty to
rzeczywiście może być problem jeżeli ktoś nie lubi, ale w domu non stop też nie
można siedzieć, jeśli chce się znaleźć towarzystwo

[lizavieta1]

domy kultury juz dawno upadly. wszelkiej masci kursy sa drogie.

[ramadayes]

no w moim mieście mają się całkiem dobrze i działają przy nich ciekawe grupy
hobbystyczne, są zajęcia sportowe. przy uczelniach działają rownież kluby, koła
i sekcje sportowe (u mnie przynajmniej tak jest)- każdy może znaleźć coś dla
siebie. kursy darmowe są w urzędach pracy, ja właśnie się zapisałam na kurs z
grafiki komputerowej :)

[polla4]

Spotkasz go w Biurze Karier (działają przy uczelniach), albo w "pośredniaku" :)

[joa1001]

Do autorki:
Masz dopiero 26 lat, pamiętaj.
Brak pracy upadla, z tym się zgadzam.
Ale masz zdrowie. I jesteś młoda.
Musisz wyrwać się z tego kręgu beznadzei, znaleść pracę, jakąkolwiek. odzyjesz.
Brakiem faceta i samotnymi weekendami nie przejmuj się. Ja też tak spędzam
wolny czas i takich jest wielu

[aga1980]

tak, mam dopiero 26 lat, a czuje sie jakbym przezyla 80. jestem juz zmeczona
zyciem. staram sie myslec pozytywnie, robic wszytsko aby tylko nie myslec,
staram sie, ale co z tego? jesli juz cos mi sie uda (np. praca, facet) to zaraz
lega to w gruzach, nie moge sie tym dluzej cieszyc. ja potrzebuje dlugofalowego
szcescia zeby moc dojsc do siebie, do rownowagi psychicznej. pracy szukam, ale
nie mam wplywu na jej znalezienie. a innych sposobow na wyrwanie sie z tej
beznadziei nie znam. tzn. znam: praca i milosc drugiej osoby dalyby mi poczucie
szczescia, ale nie mam wplywu na uczucia innych.

chodz, cie przytule

[kobieta_na_pasach]

jakbym czytala o swoim domu z czasow dziecinstwa i mlodosci...

[iris_kamila]

cholera ja ten sam rocznik jestem ;)
i to samo na koncie
czyli
.. zero
niom moze jedynie studia do przodu, związki= zero, dzieci-=uff zero i oby to
sie nie zmieniło ;)

Sposób myślnia kształuje nasze życie
Pomyśl o tym!!

[lizavieta1]

Terapia, te rany nigdy sie w tobie nie zagoja. facet czy praca nie dadza ci
szcescia, mozesz byc piekna, bogata, majaca ciekawa prace matka uroczych
dzieciaczkow i kochajacego meza i... strzelisz sobie w leb, bo w srodku bedzie
cie jadala depresja, pustka itp tak stalo sie z matka mojej kumpelki. poszukaj
fachowej pomocy . nie nastawiaj sie na szybki efekt, bo tak jak cale zycie cos
cie kopalo, tak teraz co najmniej drugie tyle trzeba, by odbudowac to, co
zdeptane. musisz nauczyc sie milosci, szacunku do siebie, wiary w swoje sily, to
trudne dla kogos kto ma tyle bolu w sobie. jesli jestes z wawy, napisz na priv,
moze dam ci jakies namiary w kwestii terapii i pomocy w poszukiwaniu pracy.

[aga1980]

nie sadze zeby jakas terapia potrafila uczynic mnie szczesliwa. ja poprostu
potrzebuje zmian w swoim zyciu, pozytywnych zmian, abym mogla poczuc ze zyje.

[b_rosiaczek]

Ale przecież nic nie stoi na przeszkodzie aby coś zmienć. Trochę wiary we
własne możliwości. Trzymam kciuki i czekam na pozytywny odzew.:))))) To w
ramach otuchy

[aga1980]

powiedz jakie zmiany masz na mysli, chetnie skorzyatam z Twoich rad. w tej
chwili mam pustke w glowie i poczucie totalnej beznadziei. obawiam sie ze nie
jestem w stanie zrobic nic zeby zmienic swoje zycie. tzn. bardzo chcialabym
zrobic cos ku lepszemu tylko nie wiem co?

[wojna71]

To ja ci dam dobrą radę. Napisz do faktów. W tamtym roku jakiś facet prosł o
adres do modelki(na końcu gazety jets fotka gołej panienki). Tylko bardzo się
rozczarował bo dziewczyna była już zajęta. Gościo ma 44 lata i mieszka sam na
podkarpaciu. Chyba jest bogaty. I po kłopocie.

[aga1980]

nie wiem dla kogo ta dobra rada?
lepiej nic nie mowic niz mowic o niczym, wiec nastepnym razem zastanow sie
zanim cos powiesz/napiszesz.

[wojna71]

Wiesz co babie dać komputer. To tragedia. Szkoda serwera na takie teksty jak
twoje. sama przeczytaj co piszesz. Najlepiej wyjedz z tego kraju i poszukaj
sobie kolejnego chłopa.

[hm73]

Sorki, że tak nietypowo odpowiem...mi w chwilach załamania pomagają piosenki
Anny M. Jopek a ta w szczególności:
"Gdy Mówią Mi"
Gdy mówią mi, że cały świat za chwilę się zawali
A jego zmierzch dotyczy także mnie,
Ja wierzyć chcę, że jeszcze nie, że nie…
Gdy mówią mi gazety o kolejnej wielkiej fali
Przed którą już nam się schronić nie ma gdzie
Ja wierzyć chcę, że jeszcze nie…

Pamięć podaje mi spis cudów, dla których chcę żyć:

Cisza, kiedy minie burza, zapach nocy na twej skórze
Wciąż przecież są…
Pojedyncza żaba w trawie, która dziwi się Wisławie
To jest mój schron.

Gdy mówią, że co ważne dla mnie istnieć nie ma prawa
I aby żyć muszę dostosować się,
Ja wierzyć chcę, że jeszcze nie, że nie…

Pamięć podaje mi spis cudów, dla których chcę żyć:

Kropla światła w butli wina, pierwsze słowa mego syna
Wciąż przecież są…
Te miliony gwaizad na niebie i kolekcja mych torebek –
To jest mój schron, to mój schron.

To jest moje niebo, ledwie ponad ziemią
Moje przejaśnienia wśród burz
To jest moje niebo. Nie chcę mieć innego.
Blisko mi do niego.
Tuż, tuż…

[szefu13]

Wstań i zobacz, czy słońce zapuszcza promyki do Twojego pokoju.
Pójdź do Łazienek i zobacz, czy kaczory zaczęły już ganiać kaczki. Możesz im
dać trochę chleba. Dla wiewórek weź orzechy. Gołębie uwilbają łuskanego
słonecznika i jedzą z ręki.
Potem pójdź na Starówkę i przejdź się od kolumny Zygmunta na Rynek Nowego
Miasta i dalej aż nad schodki wiodące w dół skarpy. Zobacz, czy Wisła tam jest -
powinna być. Potem idź nad Wisłę, skręć w lewo i spacruj wzdłuż aż dojdzisz do
ogródka piwnego na wysokości Cytadeli. Strzel sobie grzańca (5zł) i pomyśl, że
jesteś w kultowym miejscu rowerzystów :)))). Potem wróć na Starówkę i potem
udaj się na Plac Teatralny i do Ogrodu Saskiego kupując po drodze Wyborczą.
Poczytaj w ogrodzie dodatek "Praca" i zakreśl to, co Cie interesuje.
Wróć do domu i zrób obiad. Zamailuj do firm, które Cie zainteresowały.
Nie zapomnij włączyć ulubionej muzyki w trakcie :).
Potem improwizuj :)))))))))))))))))).

[zoofka]

Hej :-)
Bardzo podoba mi się to co napisałeś/napisałaś :-)
Są na tym świecie jeszcze zwykli mili ludzie

[aga1977g]

cześć :-)
na początek usmiechnij się prosze choć wiem że w Twoim przypadku będzie to
trudne...
skąd wiem?-z autopsji. pierwszy raz komukolwiek odpisuję nawet na tę
okoliczność specjalnie się zalogowałam. czytając twój post wydawało mi się
jakby to była opowieść o mnie z drobnymi wyjątkami...
ja mam pracę ale beznadziejną-ludzie tu są okropni można się wykończyć nerwowo,
w środę mam pierwszą rozprawę rozwodową -ja wniosłam pozew bo moje życie przez
ost. 10 lat było oparte na kłamstwie choć mówił i nadal twierdzi że kocha.
też w to nie wierzę ani w miłość ani w lepsze jutro że o normalnej pracy nie
wspomnę. ostatnio trochę chorowałam-było nawet podejrzenie guza mózgu-to mnie
ocuciło-zobaczyłam jakie problemy mają inni często o wiele większe niż nasze
ale człowiek jak się zamknie w sobie ze swoim bólem i cierpieniem trudno z tego
wyjść.
chętnie cię poznam-może podobne doświadczenia nas zbliżą. przyjaciólki też za
bardzo nie mam -jak w Twoim przypadku wszyscy znajomi mają rodziny mężów dzieci
czy są szczęśliwi..?-tu bym polemizowała. czekam na odp.
a i nawet imię mamy to samo...

[aga1977g]

to jeszcze raz ja.
analogii do mojego życia w tym co pisałaś jest mnóstwo tyle że czasem ktoś
wpadnie do biura i muszę przerwać pisanie. a tej pracy tez nie mam od zawsze-
ponad 4 lata siedziałam w domu na bezrobociu z rodzicami z którymi nie bardzo
się dogadywałam, uszami wychodziło podczas awantur że powinnam iść juz na swoje
jak jestem taka "mądra"-tylko gdzie? za co? jak? i z kim? -z 6 letnią córeczką
bez pracy?? i wreszcie znalazłam tę pracę -na początku myślałam że Pana Boga za
nogi złapałam ale rzeczywistość szybko znów okazała się brutalna. za długo by
pisać zwłaszcza że nawet nie wiem czy masz ochotę na tę znajomość??
ambitna tez jestem może za bardzo i stąd to wszystko?-może zbyt dużo
oczekiwałam od losu a w rezultacie nie dostałam niczego? też studiowałam tez
zaocznie i też początkowo nie szukałam pracy a później ambitneja a później już
niemal każdej..., bardzo dobrze się uczyłam już od podstawówki poprzez liceum i
na studiach też bdb na dyplomie-i po co to wszystko?-skoro dobrą pracę ma tylko
ten kto ma znajomości?-okropne to wszystko.
facet-niby mąż dla którego swojego czasu rzuciłam dobrą pracę w Urzędzie
Miejskim z kolei wybrał lepszą pracę a nie mnie, nie nas...
Nie jesteśmy już od 6 lat a nie moge się od niego uwolnić sam nie odejdzie i mi
nie da. jak jest OK między nami to szybko mu się widac nudzi; kłamie kombinuje
straszny egoista jak chcę się rozstać definitywnie błaga płacze że żyć nie może.
dobra nie rozpisuję się więcej.
jesli masz ochotę mnie poznać -napisz: [e-mail]
opowiem Ci moją historię a Ty mi swoją-zobaczysz razem jest zawsze raźniej
razem poszukamy jaśniejszych stron życia ;-). Bo nie tylko miłość jest w życiu
ważna ale przyjaź również a ta prawdziwa się nie kończy a miłość jak widać
neistety tak.
czekam
Agnieszka
PS skąd jesteś?

[niezapominajka25]

Twoja historia pod wieloma względami jest podobna do mojej, z resztą nie tylko
mojej tak sądzę :) Jest nas więcej. Myślę ze wiele zaczyna się w dzieciństwie i
potem ten bagaz częstokroć musimy nieść dalej i dlatego rózne rzeczy nie
wychodzą do końca tak jakbyśmy chcieli. Samotnosć, praca, oczekiwania rodziny
niespelnione...itd Trzeba porządkować przeszlosc przez mądre przemyślenia i
konstruktywne w nioski, to pomaga. I myślę tez ze moze masz jakis stan
depresyjny jesli nic Cię nie cieszy. Tego nie wolno lekcewazyc. Warto poszukać
czasem specjalisty, pogadac z kims kto nie uleczy ale wskaze Ci drogę i jak
sobie poradzić z rożnymi problemami duszy ;) Bądż dobrej mysli, życzę żeby
wszystko Ci się ułożyło, trzymaj się cieplutko :)

[jumbojet1663]

Zieeeeeeeeeeeeeeeeeew