Inicjacje - ciekawy wątek

[iokepine]

forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=43667&w=61809224
Czujecie, ze są potrzebne? Ja odczuwam taką potrzebę, wydaje mi się, ze np.
dlatego większość par żyjących kompletnie areligijnie bierze ślub w kościele -
zeby doświadczyć sacrum.

Inne momenty przejścia też są dla mnie istotne. Mam wrażenie, że tęsknota za
inicjacją to także tęsknota za własnym stadem - o co np. trudno w wielkich
miastach. Reguły stada dla własnych celów przchwytują kultury
korporacyjne, sekciarskie i inne tego typu.

Co o tym myślicie?

[bene_gesserit]

Ciekawa wypowiedz na temat:
forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=212&w=52302988&a=53648119
Mysle jednak, ze nie chodzi o stado - przeciwnie, tylko i wylacznie o siebie
sama. Sekty i inne amłeje oferuja iluzje nie inicjacji, ale
czegos 'zamiast': 'nie musisz dorastac i czuc zwiazanego z tym bolu, mozesz to
samo dostac latwiej'.

[dori7]

Dobra wypowiedz podlinkowalas.

Cytat z linka:
"Jakiś czas temu uświadomiłam sobie, że nigdy nie zamieniłabym teraźniejszości
na przeszłość, nigdy nie chciałabym do niczego wrócić; mimo że obecnie bywa mi
ze sobą ciężko, to jednak mam świadomosć pewnych ważnych dla mnie rzeczy, które
nie istniały w moim świecie spraw, kiedy byłam nastolatką, bo to było wygodne i
bezpieczne".

Chyba wszystkie znane mi pogodzone ze soba babki podpisalyby sie pod tymi
slowami. Nigdy w zyciu nie chcialabym miec znowu osiemnastu lat, choc bylam
wtedy przesliczna dziewczyna, na ktora czekaly miliony mozliwosci. Pewnie gdybym
cofnela sie w przeszlosc z obecnym doswiadczeniem, nie popelnilabym tylu
idiotycznych bledow. Tylko ze bez nich nie bylabym tym, kim jestem, wiec
dziekuje za taka zamiane, nie skorzystam :))


A co do inicjacji - moje rozne dokonywaly sie stopniowo, nie przypominam sobie
wydarzen, ktore bylyby jakimis konkretnymi bramami, przez ktore przechodzilam w
jednej chwili. Moze z wyjatkiem pojscia do I klasy podstawowki - to bylo
naprawde wielkie przezycie, na ktore czekalam z niecierpliwoscia i obawa,
prowadzac z mama dlugie rozmowy o tym, jak to bedzie w szkole :)) Postaram sie
zafundowac cos podobnego wlasnym dzieciom. A moja corka, ktora kiedys - mam
nadzieje - bede miala, w dniu pierwszej miesiaczki dostanie wielki bukiet roz i
zaproszenie na kolacje do najbardziej wystawnej restauracji, na jaka bedzie mnie
stac, zeby poczula wyjatkowosc i wspanialosc tego momentu.

[beata2802]

> A moja corka, ktora kiedys - mam nadzieje - bede miala, w dniu pierwszej
miesiaczki dostanie wielki bukiet roz i zaproszenie na kolacje do najbardziej
wystawnej restauracji, na jaka bedzie mnie stac, zeby poczula wyjatkowosc i
> wspanialosc tego momentu.

Trafilas w moj wrazliwy punkt. Moja mama zachowala sie wrecz odwrotnie i mam
żal do tej pory (wyrzucila mnie z pokoju krzycząc, ze dlaczego jej przeszkadzam
rozmawiac przez telefon pokazując brudne gacie - a ta osoba, z ktora rozmawiala
wszystko slyszala! poczulam sie skompromitowana.).

A ja sama mam zamiar uczcić pierwsza miesiączkę mojej ewentualnej córki różami
i uroczystością, a może i jakoś jeszcze bardziej, np. opowiem jej jakies
historie rodzinne albo dam cenny pierścionek prababci...

[iokepine]

bene_gesserit napisała:

> Ciekawa wypowiedz na temat:
> forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=212&w=52302988&a=53648119

Dzięki, poczytam:)

> Mysle jednak, ze nie chodzi o stado - przeciwnie, tylko i wylacznie o siebie
> sama.

Hmm, inicjacja, taka jaka występuje w lulturach tradycyjnych jest zarówno dla
jednostki, jak i dla społeczności. Nie ma tu przeciwieństwa, a komplementarność.

>Sekty i inne amłeje oferuja iluzje nie inicjacji, ale
> czegos 'zamiast': 'nie musisz dorastac i czuc zwiazanego z tym bolu, mozesz to
> samo dostac latwiej'.

Co zwykle oznacza, ze kosztuje to o wiele, wiele więcej:]

[dynamitee]

inicjacje są, moim zdaniem, niezbędne do rozwoju. ale ja jakoś nie widzę tego w
stadzie. dla mnie inicjacja to jest sytuacja, coś, co sprawia, że ja się
zmieniam wewnętrznie, zmienia się moja świadomość, mój sposób myślenia. to jest
coś, co musi zajść głęboko we mnie. inne osoby mogą być wyzwalaczami, ale nie
muszą. równie dobrze może to się odbywać w samotności, pod wpływem przeżycia
typu "co mnie nie zabije, to mnie wzmocni".

[iokepine]

dynamitee napisała:

> inicjacje są, moim zdaniem, niezbędne do rozwoju. ale ja jakoś nie widzę tego
>w
> stadzie.

Hmm, tradycyjnie inicjacja była procesem łązcącym to, co osobist, z tym, co
grupowe.

.dla mnie inicjacja to jest sytuacja, coś, co sprawia, że ja się
> zmieniam wewnętrznie, zmienia się moja świadomość, mój sposób myślenia. to >
jest coś, co musi zajść głęboko we mnie. inne osoby mogą być wyzwalaczami, ale
nie
> muszą. równie dobrze może to się odbywać w samotności, pod wpływem przeżycia
> typu "co mnie nie zabije, to mnie wzmocni".

Hmm, to, o czym piszesz, bardziej wyglada mi na momenty satori, niż klasyczną
inicjację - co nie znaczy, ze jedno nie nakłada się często na drugie.

[dynamitee]

rzeczywiście pojmuję inicjację trochę po swojemu. dla mnie to nie jest nic w
sensie rytuału czy ceremonii, które odbywają się w grupie/ społeczności czy w
obecności mistrza. pojmuję to bardziej wewnętrznie, jako przełom w myśleniu,
świadomości, w życiu psychicznym, duchowym i przejście na wyższy poziom rozwoju
wewnętrznego. może oczywiście towarzyszyć temu obecność innych ludzi i
ceremonie różnego rodzaju, ale niekoniecznie.

[skrzydlate]

to chyba jest potrzeba bardzo naturalna i pierwotna ..