Moj partner ma dzieci

[fillomena]

Jest rozwodnikiem z dwojka dzieci, ktore zyja z matka daleko od naszego
miasta. Spotkania dzieci z ojcem sa bardzo rzadkie. Wchodzac w ten zwiazek
zaakceptowalam fakt, ze byl zonaty i ma dzieci.

Nie chcialabym natomiast za bardzo sie spoufalac z tymi dzieciakami. Nie chce
uczestniczyc w spotkaniach mojego partnera z nimi. Czy waszym zdaniem takie
cos przejdzie. Gdy bedzie chcial, zebysmy jechali wspolnie na spotkanie z
dzieciakami, wypady do kina czy na obiad, to czy moge odmawiac, powiedziec, ze
po prostu nie chce jechac. Oczywiscie pewnie zdarzy sie nieraz, ze dzieciaki
beda nocowaly w mieszkaniu ojca (od niedawna mieszkam u niego). Wtedy juz
trudna - musze to zaakceptowac.

Ale poza tym wole unikac kontaktow z jego dziecmi. Nie chce, zebyscie mnie
oceniali z tego powodu, moralizowali czy cos w tym stylu, ze powinnam miec z
nimi kontakty. Taki jest moj wybor. Chodzi mi o to, czy wg was taki zwiazek ma
racje przetrwania - bez moich kontaktow z jego dziecmi. Czy to nie zepsuje
zwiazku, gdy mu taki uklad zaproponuje? Czy moze sie obrazic?

[butterflymk]

No pewnie że ma,
ale jak wyorażasz sobie jak one będa z nim spędzac czas, czy nocować , czy
wakacje, to co Ty będziesz wtedy robić?
A co? Nie lubisz dzieci? Czy jego dzieci?

[fillomena]

butterflymk napisała:
> A co? Nie lubisz dzieci? Czy jego dzieci?

Dzieci lubie umiarkowanie, zalezy od dziecka :) Nie chce sie spoufalac z dziecmi
mojego partnera, po prostu.

A jezeli juz przyjada do niego nocowac, to trudno. Tyle to przezyje. Ale tam,
gdzie moja obecnosc nie jest nieodzowna wolalabym nie byc razem z nimi.

[butterflymk]

Ok, nocowanie nocowaniem,
a wspólne weekendy, wakacje?

[fillomena]

No wlasnie. Jezeli poza domem, to wolalabym beze mnie. Nie wiem, czy takie cos
przejdzie.

[butterflymk]

ale jak nie "spoufalać" sie z dziećmi? :D
spoyfalasz sie z nimi siła rzeczy jak one Cie widzą, jak facet o Tobie im
opowiada. Przykro tak, że jesteś obojętna...

[obca1]

według mnie nie masz obowiązku nawiązywać bliskich relacji z jego dziećmi..zwłaszcza, że dla Ciebie to sytuacja mało komfortowa..taki kontakt z jego przeszłością..inną rodziną
poza tym one też mogą być nieprzychylnie nastawione do Ciebie

tyle, że jeśli będą u Was nocować regularnie to chcąc nie chcąc poznasz je bliżej..i będziecie musieli się jakoś zaakceptować

inną opcją jest wyjeżdżanie jeśli one pojawiają się raz na 2-3 miesiące..ale na dłuższą metę jedynym wyjściem i tak będzie poznać je trochę a najlepiej polubić się i być w dobrych stosunkach :/

[fillomena]

Tak jak pisalam wczesniej, jezeli juz beda nocowac, to to zaakceptuje. Bede
starala sie byc bardzo dyplomatyczna. Poza dyplomacja nie mam im nic wiecej do
zaoferowania.

[dzikoozka]

A czemu ich nie cierpisz? Jesteś zazdrosna o uczucia swojego faceta?

[fillomena]

Nie napisalam, ze ich nie cierpie. Nie chce tylko zazylosci. Jedynie
dyplomatyczna obojetnosc. Nie chcialabym, zeby mnie tu przekonywano do zmiany
postawy, do oceniania mnie. Chodzilo mi tylko o to, czy taki uklad, jaki sobie
wymyslilam przejdzie.

[butterflymk]

no to chyba musisz ustalic ze swoim facetem czy taki uklad przejdzie..
sa tacy kótrzy tej obojetności nie zaakceptują bo chce ąby kobieta kochała i ch
dzieci, a sa tacy którzy mają to w dupie... :D

[dzikoozka]

To sie nie pytaj nas tylko swojego faceta.

[butterflymk]

jak sie zachowywać dyplomatycznie w stosunku do dzieci?
przeciez to dzieci które tego nie rozumieją...

[obca1]

> jak sie zachowywać dyplomatycznie w stosunku do dzieci?
> przeciez to dzieci które tego nie rozumieją...

pewnie chodzi o to, żeby nie zmuszać się do bycia super miłą i opiekuńczą..o normalne traktowanie bez jakichś bliższych więzi

[fillomena]

Dokladnie, traktowanie jak kazdego obcego dziecka...

[obca1]

a co na to Twój partner? czy rozumie Twoje stanowisko? może on wcale nie oczekuje, że będziesz jakoś szczególnie traktować jego dzieci..że sytuacja jest dla Ciebie dość trudna

myślę, że sporo się też zmieni jeśli będziecie mieć swoje dzieci..to jednak będzie rodzeństwo :

[fillomena]

Jestem w tym zwiazku od niedawna. Wczesniej nie bylam z facetem z przeszloscia.
Jeszcze nie rozmawialam z nim na ten temat. Nie wiem, jak na to by zareagowal.

Nie zamierzam ich jakos szczegolnie traktowac i mam nadzieje, ze on tego nie
oczekuje ode mnie. Najbardziej mi zalezy na wszelkich wypadach poza dom, gdzie
moja obecnosc jest zbedna. Po prostu wolalabym tego unikac. Zdaje sobie sprawe,
ze to moze nie byc proste. Nie chce stracic mojego mezczyzny.

[butterflymk]

Wiesz nie wiem jak często on sie spotyka z dziećmi,
ale mi się wydaje że Ty tego nie wytrzymasz na dłuższą metę..

[obca1]

> Nie zamierzam ich jakos szczegolnie traktowac i mam nadzieje, ze on tego nie
> oczekuje ode mnie. Najbardziej mi zalezy na wszelkich wypadach poza dom, gdzie
> moja obecnosc jest zbedna. Po prostu wolalabym tego unikac. Zdaje sobie sprawe,
> ze to moze nie byc proste. Nie chce stracic mojego mezczyzny.

wszystko wyjdzie w praniu..może będzie lepiej niż myślisz :) możliwe, że on nie będzie miał nic przeciwko, żeby spędzać z nimi czas sam na sam..a może Ty nabierzesz ochoty, żeby razem pójśc do kina czy na lody..
prędzej czy później i tak musicie porozmawiać i podzielić się swoimi odczuciami i oczekiwaniami (choćby w sprawie wakacji tylko we dwoje)..ale skoro to świeży związek to na razie potrzeba czasu, żebyście wszyscy oswoili się z tak nową sytuacją

[qw994]

Moim zdaniem twoja postawa może wiele zepsuć.

[zawszelogin]

A co bedzie gdy WY będziecie mieli dziecko??? Jak wówczas będziesz traktowała
JEGO dzieci, które staną się rodzeństwem dla WASZEGO dziecka?

[fillomena]

Dla mnie taki fakt nic by nie zmienil. Pozostalyby dla mnie obcymi dziecmi.

[zawszelogin]

Ale zdajesz sobie sprawę, że dla waszego dziecka tamte dzieci byłyby najbliższą
rodziną?
Dość osobliwe masz podejście. Sądzę, że wynika ono ze strachu - czy poradzisz
sobie będąc oko w oko z jego dziećmi i - co pewnie najbardziej niepokoi - czy
one Cię zaakceptują. Nastawiasz się obronnie gdy jeszcze nie czas po temu...
Jest wielka przepaść pomiędzy dyplomacją otwartą na porozumienie się a
dyplpmacją pod znakiem zimnej wojny. Ty, mam wrażenie, skłaniasz sie chyba do
tej drugiej opcji.

[myszz]

dzieci mojego męża traktuję jak swoje od pierwszego spotkania...
robię kanapki, piorę, gotuję.. kiedyś zaklejałam plastrami zranione kolana...
/teraz już są prawie dorośli/... jeźdżę z nimi na basen, do lasu, normalnie wszędzie razem... nie wyobrażam sobie inaczej... radoscią dla mnie jest gdy przychodzą z jakimś problemem do mnie...

nie wiem czy da się na dłuższą metę zachować dystans. nie wytrzymasz tego.

[trypel]

Brutalnie to nie zdecydowałbym sie na związek z kims kto nie zaakceptowałby
mojego dziecka. Nie musi kochać ale jesli przeszkadzałby jej pobyt dziecka w
domu lub wspólne wakacje to nie ma szansy na żadną kontynuację związku.

[szonik1]

Patrząc od strony takiego dziecka,to byłoby mi niemiło,gdyby dawna albo obecna
partnerka ojca tak by ode mnie stroniły.A ile dzieci mają lat?

[butterflymk]

mi by było smutno i przykro jakby mój ukochany miałw dupie moje dzieci nie z
nim...

[ladnablondynka1]

Filomena, idź ze sobą do psychiatry, bo jesteś wyjątkowo niedojrzałą,
egoistyczną i egocentryczną babą. Jeżeli decydujesz się na związek z facetem z
przeszłością i dzieckiem ( ćmi) to powinnaś umieć zaakceptować również tę
przeszłość i dzieci. Nie pomyślałaś o tym, że takim zachowaniem sprawisz ból i
przykrość swojemu facetowi ? Co ma wybierać- między Tobą a dziećmi ? Zaręczam
Ci, że wybierze dzieci a nie Ciebie i znajdzie sobie kobietę, która jego dzieci
pokocha jak swoje.

[obca1]

nie da się cudzych dzieci pokochać na zawołanie :0

autorka jest szczera..ma wiele obaw..gdzie tu egoizm? :/

[butterflymk]

no ale łącząc się z nim łączy się ze wszytskim co jego dotyczy
a dzieci to jednak nie jakis przedmiot tylko faceta miniaturki...
automatycznie powinno miec sie uczucia do takich malców...
tylko uczucia pozytywne lub negatywne...
Skoro autorka ma negatywne, to nie dla niej widocznie związki
z facetem z przeszłością i dziećmi ...
bo sama sie zamęczy w takim układzie...

[obca1]

> a dzieci to jednak nie jakis przedmiot tylko faceta miniaturki...
> automatycznie powinno miec sie uczucia do takich malców...
> tylko uczucia pozytywne lub negatywne...

to jednak tak nie działa, że automatycznie przelewasz swoje uczucia na całą rodzinę mężczyzny :)
dziecko nie jest miniaturką..jest odrębnym człowiekiem..związanym więzami krwi i uczuć ze swoim tatą..wiadomo, że najlepiej jest jeśli wszyscy się lubią..
ale bez przesady..ona jeszcze nie jest jego żoną..jeśli się rozstaną kiedyś to ma potem odwiedzać te dzieci (bo przecież je pokochała tak od razu)? nie będzie miała do nich żadnych praw a w sercu tylko większa pustka zostanie

wystarczy na poczatku, żeby stosunki były dobre..wielkiej automatycznej miłości nie można od nikogo oczekiwać

[butterflymk]

no to ja się nie nadaję w takim razie bo nie pojmuje jak dzieci mogą byc
obiektem dyplomatycznego zachowania...
tymbardziej skoro są z jego krwi :)
ja raczej bym była zazdrosna że nie są moje i jego...
ja to kocham wszytskie dzieci na świecie....
i od razu jak zobaczę jakies to mam pozytywne emocje z tym związane..
ale znam dziewuchę która kazała sowjemu facetowi przyzwyczajać dziecko z
poprzedniego związku do braku ojca, bo często nie będzie sie z nim spotykał..

[pani.misiowa]

no ale tu nikt nie mowi o pokochaniu tych dzieci

ja rozumiem dyplomacje, ale jak juz ktos napisal wczesniej, filomena to chyba
jest z rodzaju zamknietej dyplomacji
nikt nie kaze jej kochac i uwielbiac tych dzieci
jednak powinna wykazac choc odrobine serdecznosci i sprawic by dzieci czuly sie
dobrze w ich domu, gdy przyjada do ojca w odwiedziny
to nic dziwnego ze ma obawy, w koncy dla niej to obce dzieci, nie zna ich
i nikt jej nie kaze sie z nimi zaprzyjazniac

inna sprawa, ze nie powinna od nich stronic, i nie mam tu na mysli wspolnych
wakacji, lecz tych wizyt wlasnie
dzieci z miejsca wyczuja dystans i niechec

przede wszystkim rozmowa z partnerem jak on widzi spotkania z dziecmi

[qw994]

Zaręczam
> Ci, że wybierze dzieci a nie Ciebie i znajdzie sobie kobietę, która jego
dzieci
> pokocha jak swoje.

Nie, no bądźmy realistami. Ja na przykład nie sądzę, żebym ewentualne dziecko
mojego faceta mogła "pokochać jak swoje". Podobnie jak matkę czy ojca mojego
faceta. To jego rodzina, a nie moja.

[butterflymk]

ale to niechodzi od razu o jakąs miłośc bógwieco...

[qw994]

Moja odpowiedź była do Ładnej Blondynki, która, moim zdaniem, przesadza w drugą
stronę.

[przeciwniczka_budzikow]

Bo ta pani chyba naprawdę jest blondynką skoro takie głupoty wypisuje.
Jeśli facet nie będzie miał takich oczekiwań jak pani w kolorze blond to
wszystko powinno się ułożyć, ale w przeciwnym wypadku radziłabym go w takim
razie zapoznać z panią ładnąblondynką i niech kocha, jak taka mądra.

[ladnablondynka1]

Pani owszem jest blondynką, i ma za sobą związek z facetem, co miał 11-letnią
córeczkę z pierwszego małżeństwa ( dawno zakończonego, gdy dziecko miało 3
lata). Przed mną był z kobietą, która nie była w stanie zaakceptować jego
dziecka- zaczęło się podobnie jak u Filomeny, niechętne kontakty, unikanie aż
konflikt narósł do tego stopnia, że baba robiła mu awantury o to, że idzie się
spotkać z Córeczką. Nie wytrzymał, wybrał dziecko- zazdrosną wariatkę kopnął w
tyłek, bo jak sam potem powiedział, była to męczarnia nie do zniesienia.
Ja nie mówię, że pokochałam małą od razu, ale bardzo się polubiłyśmy- dużo
czasu spędzaliśmy wszyscy razem, albo nawet we dwie- interesowałam się co u
niej w szkole, kupowaliśmy wspólnie prezenty na jej urodziny czy imieniny, jak
wyjeżdżałam sama za granicę - zawsze pamiętałam o jakimś drobizagu dla Pauliny,
wyjeżdżaliśmy wspólnie na wakacje- gdzie zwyczajnie matkowałam małej.
Dla mnie jest rzeczą oczywistą- skoro dojrzała kobieta decyduje się na związek
z facetem z dzieckiem- powinna umieć ten fakt zaakceptować i umieć kochać jego
dziecko.

[fillomena]

ladnablondynka1 napisała:
> wyjeżdżaliśmy wspólnie na wakacje- gdzie zwyczajnie matkowałam małej.

No to moge ci pogratulowac takiej wspanialomyslnosci. Ja jednak absolutnie nie
zamierzam matkowac cudzym dzieciom, zwlaszcza takim, ktore maja rodzona
matke...Nie mam takich wspanialomyslnych zapedow.

Sama jeszcze nie moge sie w tej sytuacji odnalezc. To dopiero poczatek, dla mnie
calkiem nowe doswiadczenie zyciowe. Nie wiem, co jeszcze z tego wyniknie. Ktos
tu napisal, ze to pewnie zazdrosc - mysle, ze cos w tym jest. Ale nie o uczucia
ojca do dzieci, tylko o fakt, ze to sa dzieci innej kobiety. Zawsze dla mnie
nimi pozostana, niestety...

Ja mysle, ze tak jak wiele faktow z zycia mojego partnera traktuje jako jego
przeszlosc, tak tez te dzieci w pewnym sensie sa dla mnie jego przeszloscia. Tak
jak cala reszta z jego przeszlosci mnie nie interesuje, tak i w penym sensie te
dzieci. Chcialabym, zeby to pozostalo wylacznie jego sprawa. Problem w tym, czy
to jest do zrealizowania...

[qw994]

Moim zdaniem jest to nie do zrealizowania i masz od początku złe założenia.
Dzieci nie są elementem przeszłości, tylko bardzo ważnej częsci teraźniejszości.

[ladnablondynka1]

Nie masz, bo jesteś zwyczajnie niedojrzała i egocentryczna. A dziecko ( nawet z
poprzedniego związku) nigdy nie jest przeszłością u faceta, tylko
teraźniejszością a nawet przyszłością i zawsze będzie w jego zyciu czy Ci się
to podoba czy nie. Gwarantuję Ci, że doprowadzisz do konfliktu stron i Twój
facet nie wytrzyma Twojej presji i niechęci do JEGO dzieci. Lepiej znajdź sobie
faceta bezdzietnego.

[qw994]

Co ty najlepszego wygadujesz? Zgadzam się z tym, że powinna sobie znaleźć
faceta bez dzieci, ale co to ma wspólnego z niedojrzałością i egocentryzmem??
Nie każdy ma predyspozycje i siłę, żeby brać na siebie ciężar (bo to JEST
ciężar) dzieci swojego partnera! Weź się dziewczyno, zastanów.

[ladnablondynka1]

Jest niedojrzała, jej niedojrzałość objawia się tym, ze nie potrafi i nie
zwyczajnie nie chce zaakceptować faktu, że facet ma dzieci. Dorosły, dojrzały
emocjonalnie człowiek umie zdać sobie sprawę z takiej sytuacji i umie się w
niej znaleźć, a przede wszystkim pomyśli przez chwilę o BoguDucha winnych
dzieciach- dlaczego im ma być przykro za moje zachowanie?

[obca1]

czemu miałoby im być przykro? przecież nikt im krzywdy nie chce robić..układy mają być miłe ale bez szczególnej zażyłości (przynajmniej na początku)

one mają swoją mamę, swojego tatę i naprawdę nie potrzebują miłości jakiejś obcej pani :/

[qw994]

Dorosły, dojrzały człowiek umie sobie zdać sprawę z takiej sytuacji, ale
niekoniecznie może i chce się w niej odnaleźć. Ty może masz zadatki na to, że
uwielbiać czyjeś dzieci, ja niekoniecznie. I bynajmniej nie uważam się za
niedojrzałą. A swoją drogą ciekawa jestem, czy ty, jako osoba dojrzała,
umiałabyś się znaleźć w sytuacji, w której twój facet miałby, powiedzmy,
czwórkę dzieci, które w dodatku mieszkałyby z nim.

[fillomena]

Blondynka piszesz takie madrosci, jakbys wszystkie rozumy pojadla. Potrafisz tak
zjadliwie oceniac innych, tylko dlatego, ze matkowalalas dzieciakowi swojego
partnera i myslisz, ze jestes swieta z tego powodu i masz prawo potepiac innych.

Pisalam juz, ze akceptuje fakt, ze moj partner ma dzieci - dlatego zdecydowalam
sie na ten zwiazek. Jedynie nie chcialabym, aby dzieci innej kobiety
uczestniczyly w moim zyciu. A ja w ich zyciu. To wszystko. Nie sadze, aby z tego
powodu mogloby byc im przykro. Maja matke i ojca, ktorzy je kochaja i tego nikt
im nie odbierze.

[qw994]

Jedynie nie chcialabym, aby dzieci innej kobiety
> uczestniczyly w moim zyciu. A ja w ich zyciu. To wszystko. Nie sadze, aby z
teg
> o
> powodu mogloby byc im przykro

Myślę, że jest to nie do wykonania.

[ewik_75]

fillomena napisała:

> sie na ten zwiazek. Jedynie nie chcialabym, aby dzieci innej kobiety
> uczestniczyly w moim zyciu. A ja w ich zyciu.

Potrafię Cię zrozumieć. Chcesz mieć pewnie faceta tylko dla siebie - w sumie
dość normalna sprawa...
Ale w większości przypadków jest tak, że kiedy zaczynają się tarcia o czas
faceta i konieczność podejmowania wyborów to często kobieta przegrywa.. A jeśłi
rezygnuje z kontaktów z dzieciakami, to - moim zdaniem - daje to mocno do
myślenia.....

[fillomena]

Ale ja nie chce, zeby on rezygnowal z kontaktow z dziecmi. Nigdy bym tego od
zadnego mezczyzny nie oczekiwala. Nikt tu nie musi wybierac miedzy partnerka a
dziecmi.

[ewik_75]

fillomena napisała:

> Ale ja nie chce, zeby on rezygnowal z kontaktow z dziecmi.

a bierzesz pod uwagę samotne wakacje, bo on już swój urlop "wyczerpie" na wypad
z dziećmi? Albo samotne swięta? A weekendy?

[obca1]

Jedynie nie chcialabym, aby dzieci innej kobiety
> uczestniczyly w moim zyciu. A ja w ich zyciu. To wszystko.

jeśli dzieci są tak małe i przyjeżdżają czasem do taty to raczej się tak nie da..
pozostaje zaakceptować, że są pewną częścią Waszego życia..najlepiej gdybyś je polubiła tak jak się lubi młodsze rodzeństwo faceta ;)
musisz zaakceptować, że on ma pewne obowiązki jako tata..

nie jest to łatwa sytuacja, na pewno..
ale jeśli on jest fajny i umie to wszystko pogodzić..dzieciaki są fajne..to moze nie będzie tak źle :)

[zawszelogin]

A kto mówi o KOCHANIU tych dzieci?! Zwykłe dobre wychowanie i odrobina ciepła
jaką ma w sobie każda normalna kobieta - wystarczą.
Nikt nie mówi o wycieraniu tyłeczków i tuleniu do snu ;)
Sama rozmowa, w której ona chce powiedzieć swojemu ukochanemu - ojcu tych
dzieci, że nie ma ochoty na kontakty z jego dziećmi jest dziwna...
Dorośli usiedliby razem i porozmawiali - bez uprzedzień! - jak tę sytuację
rozwiązać aby wszystkim było dobrze.
A ona ustawia się "na zapas" na NIE.
To jednak przykre.

[znowuwzyciuminiewyszlo]

mojemu bratu jedna tak powiedziala. od tego czasu jej nie widzialam.

[bea-ta]

Nie musisz pałać miłościa, ale zyczliwośc, zainteresowanie, ciepło , akceptacja
takie uczucia powinny Ci towarzyszyc inaczej to nie ma sensu. Wiążąc się z
człowiekiem z dziecmi trzeba wiedziec, ze płaci on alimenty, robi prezenty
dzieciakom, kocha je, bo to JEGO KREW, chce spedzac z nimi czas i sa jego
terażniejszościa i przyszlością, bo to co zainwestuje w nie teraz odbierze na
starość. Jesli teraz masz z tym problemy to co będzie jak postaracie się o
wspólne dziecko, dopiero zasadzisz się na tamte dzieciaki- one nie sa niczemu
winne, to tylko dzieci, czatka twojego partnera!Pamieta, ze jesli wkroczysz
miedzy ojaca a dzieci przegrasz Ty, nawet jak się odsunie od nich to jesli jest
uczciwy i ma sumienie wyrzuty tego sumienia będa zżerały go od środka, a to
wpłynie na wasze relacje. Związek z facetem z dziecmi tak samo jak mężczyzny z
kobietą z dzieckiem jest cięzki, wymaga wiele tolerancji, zrozumienia, empatii-
jesli temu nie podołasz odp€śc sobie teraz. Porozmawiaj z partnerem on ma tu
decydujące zdanie, ale stawianie go miedzy młowem a kowadłem może się skońcyć
jak piszą dziewczyny wyżej rozejdziecie się, ale będzie to uczciwsze niz
oszukiwanie siebie i jego i tych dzieciaków i robienie dobrej miny do złej gry.
Kiedys zrozumiesz uczucia ojca, matki jak bedziesz samam matką:-)Beata

[fillomena]

Dzieki tym wszystkim, ktorzy rzeczowo podeszli do mojego watku, nie rzucali we
mnie kamieniem, jaka to jestem zla, ze powinnam pokochac jego dzieci (tak
pisalyby pewnie porzucone zony z dziecmi). Dzieki za zrozumienie i cenne rady.

[myszz]

a ile te dzieci mają lat?

[fillomena]

7 i 11 lat

[butterflymk]

qrde to super wiek, dieci już odchowane.
Nic nie trzeba przy nich robić
ani specjalnie się starac..;p

[jszhc]

no coz , sa rzone zwiazki.....ty skrobiesz wlasna rzepke, on wlasna...jak wam
to odpowida.....