Czy ja mam sie z nim rozstac?

[Gość: Evita]

Dziewczyny, poradźcie mi co mam zrobic.
Jestesmy razem 3 lata, dotychczas wszystko było b dobrze, praktycznie nigdy
sie nie kłócilismy, odpowiadamy sobie pod wieloma względami, pasujemy,
młodzi, wykształceni, z perspektywami, rodziny akceptują, no, słowem mucha
nie siada.
Mieszkalismy razem przez rok (za granicą), ale po powrocie kazde poszlo do
siebie - tzn ja do siebie, on do rodzicow. Mieszkamy blisko i mozemy sie
widywac czesto, ale to nie to samo, co mieszkanie razem.
Wiele razy mu mówiłam i żartem i serio, ze zapraszam, że możemy razem
zamieszkac, etc. On ciagle sie wymiguje, mowi, ze jestesmy za młodzi "zeby
sie tak wiązac", że jest czas. A mnie po prostu trafia jak spedzam kolejny
wieczor sama, jak sama musze siedziec przy stole, sama spac itp.
Jemu jest dobrze u mamy, ktora poda obiadek, sprzatnie, wypierze i uprasuje.
on tam nie musi robic NIC, po prostu moze sobie byc, a oprocz tego ma kawał
ogrodu, psa i różne atrakcje. Ja mam mieszkanie w bloku, ładne, no, ale to
blok. On jest 2 lata młodszy i wlasnie skonczyl studia. teoretycznie moglby
sie usamodzielnic, ale... chyba mu sie nie chce bo w domu wygodnie.
nie wiadomo, kiedy mu sie zachce i czy w ogole, w koncu mieszkanie w bloku
nijak sie ma do wygod wielkiego domu. no i ja nie bede kolo niego skakac i
uslugiwac.
No i co mam zrobic? nie wiem, czy on naprawde chce ze mna byc -
gadanie "kocham" nie poparte dzialaniami, po jakims czasie sie dewaluuje.
Zaczynam podejrzewac, ze po prostu bierze mnie na przeczekanie, ze bylam mu
potrzebna do konca studiow (wiecie, notatki, dobre rady, itp), a teraz w
zasadzie juz nie jestem.
Problem jest taki, ze ja naprawde i bardzo szczerze go pokochałam, wydawało
mi sie, ze on tez, ze jestesmy szczesliwi, bo sie tak dobralismy. No, ale jak
wytłumaczyc to, ze on przedklada rzeczy typu metraż domu, ogród i inne nad
bycie ze swoja (kochana?) dziewczyna?? Nie przeszkadza mu to, ze widzimy sie
po 2-3 godziny dziennie, ze nie spotykamy sie, nie wychodzimy. Niby teraz
jest zajety, bo pisze magisterke, ale u mnie ma takie same albo i lepsze
warunki (cisza, ktorej tam nie ma).
Brak seksu tez mu nie przeszkadza, on twierdzi ze zawsze moze i "zwala" na
mnie odpowiedzialnosc za dluzsze przestoje, ze niby to mnie sie nie chce. No,
a jak ma sie chciec, jak w gre wchodzi tylko 15 min sexik w ciagu dnia, bo
przeciez on musi do domu. Nie zostanie na noc, no bo co powie rodzina
(przypominam, ze mieszkalismy pod jednym dachem rok!).
Na romantyczna kolacje, swiece, wino i coś potem nie ma szans praktycznie, no
bo on nie ma czasu, jest zajety, chce odwalic te pracę itp.
Ja tez mam swoje sprawy, a mimo wszystko zawsze jestem gotowa sie z nim
spotkac, spedzic pol dnia albo i wiecej. na wszystkie proszone obiadki i inne
deserki do jego domu przychodze, ale jak mamy pojechac do moich rodzicow to
mowi, ze bedzie miał "dzien wyciety z zyciorysu" (moi rodzice mieszkaja w
odleglosci 100 km!).
Poza tym nie powie, co naprawde mysli i czuje, czy w ogóle chce byc ze mną.
niby mowi, ze mu zalezy, ale jakos tak moim zdaniem słabo to wyraża. Nie
mowi, ze nie chce, ale pytany o ewentualne zacieśnianie więzów mowi "nie
wiem". o slubie nawet nie wspominam, zreszta, czy w ogole to jest Mr Right?
A ja - chcialabym po prostu nie byc sama w duzym mieszkaniu, wracac do kogos
a nie do 4 scian. poza tym ile jeszcze mialabym czekac? takie "odwiedzanki"
nie sa dla mnie atrakcyjne, bo ja nie potrzebuje chłopca, który mnie
odprowadzi pod drzwi tylko faceta, ktory bedzie ze mna na dobre i na złe.
A moze ja powinnam sobie znalezc kogos innego? zazwyczaj nie miałam problemów
z zainteresowaniem facetow, tylko ze po 3 latach mogłam troche zapomniec, jak
to sie robi. Z jednej strony początki związku zawsze sa najbardziej
fascyjnujące i "chemiczne", a z drugiej nie wiem, czy mam siłę przechodzic
przez kolejne proby, rozczarowania, roznych popaprańców, ktorzy z kolei beda
ze mna dla kasy lub po to, zeby nie musiec wynajmowac mieszkania...
No, kocham go, ale ile jeszcze mam czekac az on dojrzeje? a jak za 3 lata mi
powie, ze to jednak nie "TO" i wtedy, będąc pod 30tke bede musiała zacząć
szukac kogos nowego? Nie chodzi o to, zebym sie bała staropanieństwa,
bardziej o to, ze miło jest dzielić z kims zycie, prawda? Owszem, mogę
zagryźć zeby, poświęcić sie pracy, robić karierę przez duże K i nie zajmować
sie takimi bzdurami jak faceci. Tylko, ze za pare lat bede pewnie
sfrustrowaną bogatą babą i po powrocie do domu nie bede miała do kogo sie
odezwac. a ja bym chciała miec wszystko w rownowadze, dom, rodzine, prace i
normalnie spokojnie sobie zyc.
No i co mi powiecie, koleżanki? Jak Wam podpowiada intuicja? Zostawiac,
czekac, ile czekac? Stawianie mu ultimatum nie bardzo mi odpowiada, bo nie
chcę, zeby potem wyszło, ze go zmusiłam do czegos, a on nigdy nie był
szczęśliwy. Jak rozwiązać to z godnością, zeby samej wobec siebie sie nie
wstydzic, ale tez zeby nie zaprzepascic związku do tej pory dobrego.
Nie wiem, czy byłabym w stanie ciągnąć to z zamiarem przeskoczenia na inny
kwiatek jak sie trafi. raczej nie, wole szczere układy. Przez te 3 lata nie
spojrzałam na żadnego innego faceta, bo myślałam, ze juz swoją połówkę
znalazłam.
Prosze, napiszcie, co myślicie, co mi radzicie. A jak Wasze doświadczenia?
Dzięki z góry, pozdrawiam

[Gość: joga]

też mieszkałam ze swoim facetem za granicą pod jednym dachem, a po powrocie
żadnemu z nas nawet przez mysl nie przemknęło, że moglibyśmy sie rozdzielić!
Podobieństw na tym nie koniec między nami. Moje szczęście też ma rodziców z
dużym domem;) Tyle, że to naprawde dojrzały facet, który dokładnie wiedział,
czego chce - to on powiedział do mnie w pewnym momencie wprost: nie oczekuj,
że sie zaangażuję, jeśli nie będę pewny, ze ty jesteś na 100% przekonana, że
to jest to i nie powiesz mi za jakiś czas żegnaj. Krótka piłka, takiego faceta
nie wodzi sie za nos. No i po wielu latach stwierdzam, że to jest naprawdę to!
Żaden inny! Jest jak dobre wino: z czasem coraz lepszy. A wiesz, co jest
najciekawsze? Miałam takie sytuacje w życiu, zanim jeszcze go poznałam, kiedy
zastanawiałam sie zupełnie tak samo jak ty, czy inwestować czas i energię w
taki sobie związek? Tak obiektywnie patrząc, był nawet pewien Mr Right, z
którym pewnie udałoby mi sie założyć rodzinę i zyc "po bożemu";) Jak ja się
cieszę, że potrafiłam sie wtedy wyrwać na wolność! Dzisiaj stwierdzam, że Mr
Right to mało! Jestem z Prawdziwym Mężczyzną, dla którego jestem super-
kochanką, ukochaną córeczką, doradcą życiowym i partnerem w jednym! Jestem
pewna, że żyje na świecie taki facet, przy którym mogłabyć sie poczuć tak
samo! To jest cudowne uczucie. Z tego, co opisujesz, to nie jest ten obecny.
Moja teoria głosi, że Mr Right może mieć nawet 20-parę lat, ale Prawdziwi
Mężczyźni są nieco starsi;)
PS
róznica wieku miedzy nami to 4 lata.

[Gość: Evita]

Dzięki, joga za odpowiedź. Pewna znajoma, nieco bardziej doświadczona życiowo
kobieta, powiedziała mi kiedys na ucho, po spedzeniu kilku godzin w moim i jego
towarzystwie, ze "jest na co czekac". Wydaje mi sie, ze on ma wiele zalet i
cech, ktore w przyszlosci pawdopodobnie zrobią z niego superfaceta. Problem
jednak pozostaje teraz... no bo ile mozna czekac? I nie mowie o rychlym slubie,
zareczynach, dzieciach itp. Po prostu chce z nim mieszkac, zebysmy mogli sie
dopasowac, poczuc, czy wlasnie ze soba chcemy spedzac reszte zycia. Hm, nie
wiem, czy 23latek jest na tyle niedojrzaly, zeby nie moc sie wyprowadzic od
rodzicow. gdyby naprawde mu zalezalo..

[Gość: say]

ja już mam spore doświadczenie w mieszkaniu z facetem bez ślubu i przyznam Ci
się że nie było dobrym posunięciem to zamieszkanie razem, chyba że masz inny
charakter niż ja i lubisz usługiwać facetowi, sprzątać jego brudne skarpetki z
podłogi, zmywać wciąż po nim gary, oglądać to co on chce w tv, myć po nim
łazienkę, itp. itd. ( i nie pomagają błagania, szantaż, awantury, czy spokojne
upomnienia) jeszcze się nałykasz tego szczęścia, a póki co, ciesz się że
wracasz do sprzątniętego domku, nikt Ci nie marudzi, nie bałagani...a jak masz
ochotę porozmawiać, to zadzwoń po niego , niech przyjdzie, a potem spada :))

[Gość: Evita]

sęk w tym, ze ja nie chce, zeby on był u mnie na chwilkę. albo jestesmy razem
na dobre i mniej dobre - czyli sprzątamy po sobie razem (i tak przychodzi Pani
do pomocy, wiec nie chodzi o szorowanie wszystkiego, tylko o codzienne
wstawienie po sobie kubeczka i talerzyka do zmywarki), załatwiamy rozne sprawy
w banku urzędzie, poczcie na zmianę, robimy zakupy na zmianę itp, albo nie
jestesmy razem, tylko SIĘ ODWIEDZAMY.
Wiesz, pranie rzeczy faceta nie jest złe, jesli on to potem np rozwiesi
(porzadnie :-) albo pozbiera jak wyschnie. czasami mu moge uprasowac koszule,
on mnie tez moze cos pomoc.
W zasadzie wydaje mi sie, ze stan idealny, ktory opisuje i sobie wyobrazam to
takie NORMALNE ZYCIE. czy naprawde tak trudno o normalny zwiazek????

[vaporetto]

Powiedz mi, czy się mylę,ale z Twoich postów wynika,że jesteś niezależna
finansowo ( kilkakrotnie wspominasz nawet,że radzisz sobie w tej dziedzinie
ponadprzeciętnie) ,a Twoja druga połowa jest wciąż zależna finansowo od
rodziców ?

[Gość: Evita]

tak, vaporetto, własnie tak. Zarobił juz troche kasy w zyciu, ale nie ma
oszczędnosci, wiec jak mu sie konczy, to zyje z kaski od rodzicow. zreszta nie
płaci im za wikt i opierunek, wiec teoretycznie nie ma wiele wydatków. na
paliwo dostaje kasę. Teraz to sie pewnie zmieni jak pojdzie do pracy, no ale to
jeszcze z miesiąc..

[vaporetto]

A ma już tę pracę, czy liczysz ,że ją znajdzie w ciągu miesiąca ? Pytam
dlatego,że jeśli jest uzależniony finansowo od rodziców i ta sytuacja nie
zmieni się w najbliższym czasie ,to rozumiem,dlaczego nie chce z Tobą
zamieszkać.

[Gość: Evita]

Obecnie jest na etapie wysyłania cefałek i rozmów. Jezt niezły w te swoje
klocki, więc podejrzewam, że znajdzie. A że jest troche nieśmiały i nie ma
jakiejś wielkiej siły przebicia, to pewno portwa to z miesiąc.

[chlodny_]

Gość portalu: Evita napisał(a):

> Obecnie jest na etapie wysyłania cefałek i rozmów. Jezt niezły w te swoje
> klocki, więc podejrzewam, że znajdzie. A że jest troche nieśmiały i nie ma
> jakiejś wielkiej siły przebicia, to pewno portwa to z miesiąc.

moze mc moze rok - zalezy od szczescia i znajomosci ;-)
wiem to z doswiadczenia bo sam szukalem dosc dlugo pracy
i mimo tego ze bylem dobry w "mojej klocki" to zabraklo smialosci i sily
przebicia - niewiele brakowalo a dostalbym sie do 2 duzych koncernow gdzie nie
zapraszaja ludzi z ulicy na rozmowy (trzeba sie czyms wykazac) i paru innych
duzych firm.... a o ile wiem sytuacja sie troche pogorszyla od zeszlego roku

[vaporetto]

Optymistka z Ciebie...

[Gość: joga]

Życie mnie nauczyło, żeby nie doradzać w sprawach sercowych, bo więcej z tego
kłopotów niż pożytku. Pamiętam, jak sama sie radziłam i jakie były moje
odczucia względem tego, co mi mówiono. Takie to wszystko było obok, nie to, o
co rzeczywiście chodziło. Też sie zastanawiałam, no jak długo to jeszcze
będzie trwało, i co z tego wyjdzie, bedzie dobrze, czy nie będzie? I tak
codziennie. I w końcu złapałam się na tym: nie robię tego czy tego, bo mój
zwiazek z facetem jest najważniejszy, poczekam, zobaczę, jak będzie, nie będę
sie rzucać, nie wypada nalegać, stawiać sprawy na ostrzu noża itp. ucieszę sie
z czegoś małego, ważne sprawy przecież muszą sie ułożyć, skoro jest tyle
pomniejszych pozytywów. NIe wytrzymałam tego czekania i robienia z siebie
grzecznej dziewczynki. Kariera jest b. fajnym rozwiązaniem. Zaczęłam skromnie -
b. skromnie, dla mnie wtedy pracowanie i tak było lepsze niż czekanie, że mój
zwiazek spełni moje oczekiwania - śmieszne jest to, że ja nawet wtedy nie
zdawałam sobie dokładnie sprawy z tego, jakie mam oczekiwania! No być razem,
tak, ale już dziecko nie, bo za młoda jeszcze byłam i w ogóle bez
konkretniejszego pomysłu na życie. Trochę chyba z rozpaczy, ze w życiu
osobistym mi sie nie układa tak, jakbym chciała, zrobiłam kilka b. odważnych
ruchów w pracy zawodowej - na granicy szaleństwa. Wpadłam w wir - wyżywałam
sie w robocie do upadłego, a do tego zaczęłam spotykać interesujących
mężczyzn. Właśnie w pracy. Poczułam sie świetnie! Sukces uskrzydla! Mój dawny
związek umarł śmiercią naturalną - chyba obydwoje tego nawet nie odczuliśmy
jako jakąś katastrofę. Mojego obecnego faceta poznałam na takim etapie życia,
kiedy wcale nie byłam zainteresowana stałym związkiem takim, na całe życie. Na
dziecko też oczywiście nie był to ten najwłaściwszy moment, bo miałam ochotę
osiągnąć następny szczebel w karierze zawodowej i to najbardziej zaprzątało
moją uwagę. Oprócz tego - nie ma co owijać w bawełnę - podobało mi się, że
jestem niezależna i że faceci na mnie lecą. No i wtedy on postawił to swoje
ultimatum. Tyle tylko, że sytuacja kobiety w takich okolicznościach jest
zdecydowanie inna niż sytuacja faceta. Kobieta równie dobrze może sie
realizować w pracy zawodowej jak i poza nią (rodzina, macierzyństwo). Facet
nie bardzo ma taką alternatywę - biologia po prostu i tyle. Uważam, że tak jak
dla przeciętnej kobiety udany związek i rodzina to jednak najważniejszy
warunek konieczny, aby mogła być szczęśliwa i spełniona, tak dla faceta
kariera jest pierwszym i niezbędnym warunkiem tego samego. W przypadku twojego
faceta nie chodzi tu nawet o karierę w sensie osiągnięcia nie wiadomo jak
wysokiej pozycji zawodowej, tylko zwyczajnie znalezienia sobie
satysfakcjonującego zajęcia zawodowego, które zapewni mu i ewentualnie jego
rodzinie byt. On jest na samym początku swojej drogi zawodowej - dopiero w
trakcie magisterki, a czytałam gdzieś, że w naszej kulturze tak przeciętnie
gdzieś do 35 roku życia panowie przeżywają okres, w którym kariera zawodowa
jest najważniejsza - chcą sie piąć w góre i osiągać sukcesy. POdobno jest to
zdeterminowane ilością hormonów;) I to jest dla nich ważniejsze niz stały i
udany zwiazek. Większe szanse na udane życie ma ten facio, który osiągnie
sukces zawodowy przed 35 rokiem życia, niż ten który tego nie zrobi do tego
czasu. Tu jest pewne podobieństwo do kobiet, bo dla nas 35 rok życia to taka
dosyć poważna granica jeśli chodzi o mozliwości prokreacyjne. Nawet w
obiegowej opinii ta, która nie urodzi tak do 30 albo 35, to już raczej nikt w
niej nie postrzega mamuśki. Tak więc wracając do twojego facia, on jest teraz
chyba dopiero na rozbiegu do tej swojej kariery. I to jest dla niego - być
może - ważniejsze niż w pełni i pod każdym względem udany związek z tobą.
Jeśli jest zaprogramowany na karierę, to nie będzie chciał tracić czasu na
rzeczy, które mogą mu w tym przeszkodzić albo raczej nie pomogą - np.
inwestowanie czasu w ciebie. Własna rodzina to nie jest teraz priorytet dla
niego. Tak odczytuje jego zachowanie. Seksik oczywiście tak, nawet nie
dlatego, że tylko jemu jest on potrzebny. Być moze on uważa, że w ten sposób
podtrzymuje głębokie więzy z tobą, daje ci to, czego kobieta od faceta może
oczekiwać. Ale on teraz nie moze sobie pozwolić na to, żeby ofiarować ci swój
czas, który jest mu potrzebny do czego innego. Twoja znajoma, która twierdzi
że będzie z niego naprawdę wartościowy mężczyzna, pewnie ma rację. On - być
może - dąży w tym kierunku. W tym celu musi sie zrealizować zawodowo. A to
wymaga czasu, energii i poświęcenia. Często zaspokojenie potrzeb kobiety i
godzenie tego z intensywnym rozwojem zawodowym jest po prostu nie do
pogodzenia.
No i tu masz ciężki orzech do zgryzienia: poczekasz, aż on zaspokoi swoje
potrzeby zawodowe i zobaczysz, jak wtedy ułoży sie wasze życie osobiste, czy
zabierasz sie do szukania osobnika, który nie przedłoży kariery nad twoje
potrzeby. I tu ci nikt nic nie doradzi. Powiem więcej, czasami wydaje mi się,
że w niektórych naszych zyciowych wyborach równie dobrym rozwiązaniem jak
długotrwałe rozmyślania i radzenie się byłoby po prostu rzucenie monetą i
zdanie sie na ślepy los. Ale tego ostatniego nie doradzam ci już choćby z tego
powodu, że nigdy tak naprawdę nie wprowadziłam w życie;)
Powodzenia!

[moniorek1]

Mi sie wydaje ,ze dla twojego chlopaka jestes troche jak mamusia,z ktora on
moze sypiac ale ,ktora za duzo od niego nie wymaga.Moim zdaniem to jeszcze
gowniarz. Nie czekaj za dlugo az sie przeksztalci w tego super faceta ,bo
wtedy moze sie zdarzyc ,ze sprzatnie ci go sprzed nosa mlodsza panienka,ktora
nie bedzie od niego wymagala zadnych powazniejszych deklaracji.
Zreszta rady radami ,a ty sama powinnas zdac sie na swoja intuicje.Sama
widzisz ,ze cos nie gra i to ty powinnas podjac decyzje. W innym watku ktos
radzil dziewczynie, zeby spojrzala na swoj zwiazek tak jakby patrzyla na
zwiazek swojej najlepszej przyjaciolki.Zrob to samo.

[Gość: czapski]

dziewczyno on ma 23 lata, w XXI wieku normalne jest ze nie chce tak predko
zakladac wlasnego domu, ma prawo poczekac

[Gość: Evita]

tak, wiem, ale mnie nie chodzi o zakładanie rodziny. po prostu o bycie ze sobą.
jak nie bedzie grało, to przeciez moze sie wyprowadzic, nie chce go trzymac
siła, ale chce po prostu wiedziec, na czym stoje. czy to sie bedzie rozwijało,
czy nie. czy on w ogole ma szanse dojrzec do bycia ze mna, czy bedzie
preferował bycie synkiem mamusi do 40tki?

[Gość: As]

A mowilas mu o tym co myslisz?? Moze powinnas mu prosto z mostu powiedziec co
myslisz, bo wiem z doswiadczenia, ze owijanie w bawelne niebardzo do panow
dociera.
Moze on sie czegos obawia, moze to meska ambicja mu podpowiada, ze jak sie do
CIEBIE wprowadzi, to bedzie od ciebie zalezny.Lepiej by sie czul, gdyby
sytuacja byla odwrotna, gdybys to ty miala sie wprowadzic do jego mieszkania.
A poza tym to faktycznie, majac 23 lata to on moze jeszcze nie myslec jak
dorosly facet.

[ja_nek]

Chłopak jest młody i zwyczajnie nie dorósł jeszcze do wspólnego zamieszkania.
Przywykł do wygodnego życia u matki, więc będzie się trzymał tej opcji rękami
i nogami.
Poza tym: ma Ciebie na wyciągnicie ręki, nie musi się starać, bo czujesz
mocniej niż on, to go rozleniwia (klasyczny przypadek: jedno czuje mocniej,
drugie - letnio). On ma nad Tobą emocjonalną przewagę.
Dziwi mnie ten seks. Akceptujesz te 15 minut i on to czuje.
Myslę, że jemu się odechciało związku z Tobą, minęła fascynacja.
Seks jest najlepszym barometrem.

Ja w takim wypadku odsunąłbym się. Nie to nie.
Ale najpierw bym wyłożył kawę na ławę i poweidział, co mnie boli.
Powiedziałbym też, że nie wyobrażam sobie pewnych rzeczy w obecnym stanie.

Pozdrawiam
janek

[Gość: Ju]

Ja mam 23, a on 22. Mieszkamy razem od 2 lat. To nie kwestia wieku, tylko
uczuc. Przykro mi, ale uwazam, ze powinnas nastepnym razem nie wpuscic do
mieszkania. Drastyczne metody sa skuteczne: albo sam bedzie prosil, zeby mogl z
toba zamieszkac, albo machnie reka. Wtedy ty tez machnij:)

[robertoniro]

Gość portalu: Ju napisał(a):

> Ja mam 23, a on 22. Mieszkamy razem od 2 lat. To nie kwestia wieku, tylko
> uczuc. Przykro mi, ale uwazam, ze powinnas nastepnym razem nie wpuscic do
> mieszkania. Drastyczne metody sa skuteczne: albo sam bedzie prosil, zeby mogl
z
>
> toba zamieszkac, albo machnie reka. Wtedy ty tez machnij:)

1. Nie pisz takich przedlugachnych watkow bo mozna zwariowac!
2. jemu na Tobie nie zalezy i kropka. Moze dostal seks i tyle tylko chcial?
Ty nawet gotowa jestes przystac na mieszkanie razem przed slubem. Jaki facet by
nie podskoczyl??? Pokaz dume, cen siebie i zostaw maminsynka.

[moboj]

Gość portalu: Ju napisał(a):

> Ja mam 23, a on 22. Mieszkamy razem od 2 lat. To nie kwestia wieku, tylko
> uczuc. Przykro mi, ale uwazam, ze powinnas nastepnym razem nie wpuscic do
> mieszkania. Drastyczne metody sa skuteczne: albo sam bedzie prosil, zeby
mogl z
>
> toba zamieszkac, albo machnie reka. Wtedy ty tez machnij:)

to prawda, ze to kwestia uczuć, a nie wieku. jestem z moim facetem od 8 lat.
zamieszkalismy ze sobą po niecałych dwoch latach związku: ja miałam wtedy 19
lat, on 20.

Podoba mi sie Twoj sposob myslenia

[matrek]

Nie sadze, aby dobrym rozwiazaniem bylo stawianie mu ultimatum - z powodow
oczywistych, jeszcze gorszym - beznadziejnym - rozwiazaniem byloby moim zdaniem
uniesienie sie honorem, bo zakładam ze sie kochacie.

Jedyna sensowna rzecz ktora przychodzi mi do glowy, to proba rzeczowej i
konkretnej az do bolu rozmowy, w ktorej mozesz sprobowac powiedziec mu to samo
co opublikowałas na forum. Niestety, wiem ze łatwo powiedziec "porozmawiaj" a
jednoczesnie wiem jak trudne sa takie rozmowy i nie zawsze mozliwe w praktyce
do przeprowadzenia. Jesli sprobujesz, byc moze uda Ci sie sklonic go do
zastanowienia, a byc moze wydobyc od niego informacje o jego intencjach.

[straw-berry]

Bardziej niepokojące jest to, że on chce mieszkać z rodzicami, niż to że nie
chce mieszkać z Tobą. Gdyby mieszkał sam można by zrozumieć, że lubi swoją
niezależność, ma zatem coś do stracenia, jednak słabość do mieszkania z mamusią
w mojej skromenj opinii źle rokuje na przyszłość, facet po prostu jest
niesamodzielny.
Jeśli chodzi o Ciebie to rozsądniej by było nie zapraszać tak pochopnie
lokatora do swojego mieszkania - oststnio słyszałam niezłe hasło wśród moich
kolegów; mówią, ze nie szukają dziweczyn, tylko "mieszkań z wkładką" i jak
babcie kocham realizują to swoje credo w praktyce, znam nawet jedno małżeństwo,
w którym w trakcie narzeczeńskiego mieszkania tylko ona ze swoich pieniędzy
płaciła czynsz i raty za mieszkanie i po ślubie nic się nie nie zmieniło -
chata jej, więc ona płaci, on tylko mieszka. Podobnych przykładów kohabitacji
nie brakuje. Są też inne sposoby finansowego i nie tylko
wykorzystywania "współlokatora", idylla o której myślisz - ja piorę, ty
prasujesz, rachunki płacimy razem, zdarza się owszem, jednak nie zawsze i nie
każdemu. Czasy sa takie, że sępów i hien nie brakuje, a Ty masz własna chata,
pieniądze, nawet panią do sprzatania (sic!) - uważaj. Szanuj się dziewczyno
masz wszystko, jesteś młoda, pewnie ładna, nie wypada Ci nagabywać jakiegoś
maminsynka żeby zechciał wziąć Twoje klucze. Moja rada - wyluzuj się z tymi
oczekiwaniami współnego życia, może kotek lub pies byłby natenczas odpowiednim
lokatorem? Naucz się nawiązywać luźne znajomości, któraś z nich okaże się
poważna, a z dawaniem kluczy od mieszkania bądź ostrożna.

[messja]

wyglada na to, ze on cie troche unika, skoro nie dazy do zaciesnienia wiezi i
ma wiele powodow by skracac lub omijac wizyty u ciebie.

odradzalaby szczera rozmowe, nie wydaje mi sie, ze jest nieswiadomy twoich
oczekiwan - raczej, ze ma zupelnie inne niz ty.

co zrobic? musisz zapytac siebie, a jak to nie wystarczy, to jego: czy miedzy
wami moze sie cos jeszcze zmienic? jesli nie, to sama wiesz jak postapic...

acha: odradzalbym dyskusji, czy listy pretensji. poprostu zapytaj jak on sobie
wyobraza was zwiazek, za rok, dwa itp.

[Gość: Evita]

Moi Drodzy Wszyscy,
Dziękuje Wam za opinie, naprawde pomaga mi poznanie różnych punktów widzenia.
Chciałabym uściślić kilka rzeczy: Ja_nek - własnie o to chodzi, ze ja nie
akceptuje tych 15 min seksu. W rezultacie nie pamiętam kiedy ostatnio
wylądowalismy razem w łózku, ale to pewnie było ze 2 miesiące temu jeszcze za
granicą jak mieszkalismy w 1 mieszkaniu.
Wnerwia mnie zwalanie na mnie odpowiedzialnosci tym stwierdzeniem, ze on to
zawsze moze sie bzyknąć, wiec fakt, ze sie nie bzykamy zalezy ode mnie.
przeciez do jasnej anielki od dwóch stron zależy nastrój, ochota itp, no nie?
As, mówiłam mu co mysle. Wczorajszy wpis był wynikiem kolejnej rozmowy na ten
temat, kolejnego mojego mowienia co ja czuje i czego oczekuje, co daje itp i
jego milczenia od czasu do czasu tylko przerywanego tekstami w
rodzaju "jestesmy za młodzi, zeby sie tak wiązac". JAK wiązac? To własnie nie
byłoby wiązanie sie - tylko zobaczenie bez wiązania jak sie nam zyje razem.
Wiązanie to zareczyny, slub, dzieci.
Matrek, ja oczywiscie chetnie z nim rozmawiam i w zasadzie on wie to wszystko,
co tu napisałam. Tylko, ze z tych rozmów, które w zasadzie sa w przewadze moimi
monologami, niewiele wynika. odkładanie problemu na kiedy indziej.
W zasadzie to mogłabym eksperymentalnie dac mu do przeczytania ten wątek i
niechby zobaczył na własne oczy, ze w zasadzie powinnam sobie go odpuścić, bo
jak tylko ja kocham i chce zaangazowania to za mało. A moze byłby na tyle
odwazny, ze by dopisał swoj punkt widzenia na sprawę? Nie mowi do mnie o tym -
generalnie jest małomówny i nie potrafi gadac o "niczym", konkret do bólu -
wiec moze by napisał?
Straw-berry, słusznie mowisz o tych facetach szukających mieszkania w wkładką.
Własnie nie chciałabym, zebym po rozstaniu z nim wpadła w pułapkę zastawioną
przez takiego poszukiwacza. W sumie obcego do domu bym nie zaprosiła nie mowiac
juz o mieszkaniu razem, ale z czasem mogłabym uwierzyc, ze to miłosc i wtedy
miałabym na karku taką hubę...
Problem polega na tym, ze ten facet jest sprawdzony, wierny, lojalny,
inteligentny, z perspektywami, zdrowy, dosc atrakcyjny. Wszystko inne poza
aspektem, o ktorym jest ten wątek, jest super. No dobra, jeszcze sex mógłby byc
lepszy. Jakos nie robie sie mokra na samą myśl...Ale bywa fajnie, gdy tylko
jest więcej czasu, a nie szybki numerek. więc zakładam, ze gdybysmy mieli
siebie na co dzien i nie byłoby kłopotu z zadnymi współlokatorami (za granicą
byli takowi) to i sex by sie rozwinął w dobrą stronę.
Uniesienie sie honorem i rzucenie go może mi sie odbić gorzką czkawką, bo po
prostu mogę nie znależć faceta tak pasującego do mnie. Ja mam dosc duze
wymagania, bo i sama mam sporo do zaoferowania (niematerialnie, zeby była
jasnosc), wiec obawiam sie, ze poszukiwania byłyby długie, monotonne i pewnie
niezbyt owocne. z byle kim nie chce byc.
No wiec ten jest dobry, ale niedojrzały. Dawac mu szanse? Gdyby chciał dojrzec
szybciej, to chyba mógłby, prawda?
Pary, ktore mają dodatkowe motywatory do mieszkania razem (typu wynajem jednego
a nie 2 mieszkan, zrzucenie sie na kupno własnego, etc) robią to nawet w młodym
wieku z powodzeniem. My natomiast nie mamy motywacji ekonomicznej - kazdy ma
wszystko, czego potrzebuje,kazdy moze na siebie zarobic (tzn jemu dają
rodzice :-) wiec o checi bycia razem zadecyduje wyłącznie uczucie i potrzeba
bliskosci.
Dobrze, koncze juz ten wpis, tak, jak mi sugerował robertoniro.
Czekam na dalsze opinie i rady

[zmieszana]

Wygladasz na taka fajna babke. No widzisz jednak to jest maminsynek, nawet
rodzice na niego zarabiaja. CZy WAsza relacja czasem nie jest troche
mama-synek? uwazaj bo moglby za bardzo polegac na Tobie, a przeciez Tobie sie
tez nalezy zycie.

[Gość: Nina]

Ja mam wrazenie, ze po powrocie z zagranicy- gdzie jak sama piszesz wszystko
bylo OK-w domu rodzicow dzien po dniu, w mniej lub bardziej zawoalowany sposob
slyszy, ze ma jeszcze czas, ze mieszkac to mozna ze soba po slubie, ze dopiero
studia skonczyl i musi troche "odzyc".Mysle, ze gdyby jego rodzice mieszkali w
innej miejscowosci, to znalazl by sposob, zeby byc z Toba.
To, co pisalas o akceptacji ze strony rodzicow moze byc prawda "na pokaz"-bo
oni moga rzeczywiscie Ciebie akceptowac ale na swoich warunkach- tzn.zadne
mieszkanie razem,zadne spedzanie wspolnych weekendow-ot, zwykle randko-
spotkania i grzeczny powrot do domu.
Poza tym jest jeszcze aspekt finansowy-moze chlopak sam zdaje sobie sprawe z
tego, ze na razie nie jest w stanie dokladac sie do wspolnego zycia a moze tez
rodzice postawili ultimatum- mozesz sie wyprowadzic ale wtedy od nas ani
grosza nie dostaniesz.
Mozliwe, ze uprawiam czranowidztwo, ale jakos dziwne mi sie wydaje, ze bedac w
oddaleniu od rodzicow wszystko bylo dobrze i nagle po powrocie zaczyna sie
sypac.W pierwszej kolejnosci tu bym szukala przyczyn. I zapewniam, ze presja
wywierana przez rodzicieli potrafi byc wyjatkowo silna,co oczywiscie nie jest
usprawiedliwieniem dla niezdecydowania faceta.
Pozdrawiam

[Gość: kaziqua]

sorry, chyba o tym pisalas- czy on ma juz prace? jesli nie to mysle, ze to dla
niego jest najwazniejsze. moze ci o tym ni emowi ale moze to jest w tym momenci
e dla niego duzym stresem, chociaz to nie wyklucza tego, ze moglby czasami
zostac na noc. tu jest jakas dziwna sprawa, bo malo znam ludzi, ktorzy w wieku
23/4 lat ze wzgledu na opinie rodziny nie zostaja na noc u swojej
narzeczonej7narzeczonego.

[Gość: Ryba]

Gość portalu: Evita napisał(a):

> Dziewczyny, poradźcie mi co mam zrobic.
> Jestesmy razem 3 lata, dotychczas wszystko było b dobrze, praktycznie nigdy
> sie nie kłócilismy, odpowiadamy sobie pod wieloma względami, pasujemy,
> młodzi, wykształceni, z perspektywami, rodziny akceptują, no, słowem mucha
> nie siada.
> Mieszkalismy razem przez rok (za granicą), ale po powrocie kazde poszlo do
> siebie - tzn ja do siebie, on do rodzicow. Mieszkamy blisko i mozemy sie
> widywac czesto, ale to nie to samo, co mieszkanie razem.
> Wiele razy mu mówiłam i żartem i serio, ze zapraszam, że możemy razem
> zamieszkac, etc. On ciagle sie wymiguje, mowi, ze jestesmy za młodzi "zeby
> sie tak wiązac", że jest czas. A mnie po prostu trafia jak spedzam kolejny
> wieczor sama, jak sama musze siedziec przy stole, sama spac itp.
> Jemu jest dobrze u mamy, ktora poda obiadek, sprzatnie, wypierze i uprasuje.
> on tam nie musi robic NIC, po prostu moze sobie byc, a oprocz tego ma kawał
> ogrodu, psa i różne atrakcje. Ja mam mieszkanie w bloku, ładne, no, ale to
> blok. On jest 2 lata młodszy i wlasnie skonczyl studia. teoretycznie moglby
> sie usamodzielnic, ale... chyba mu sie nie chce bo w domu wygodnie.
> nie wiadomo, kiedy mu sie zachce i czy w ogole, w koncu mieszkanie w bloku
> nijak sie ma do wygod wielkiego domu. no i ja nie bede kolo niego skakac i
> uslugiwac.
> No i co mam zrobic? nie wiem, czy on naprawde chce ze mna byc -
> gadanie "kocham" nie poparte dzialaniami, po jakims czasie sie dewaluuje.
> Zaczynam podejrzewac, ze po prostu bierze mnie na przeczekanie, ze bylam mu
> potrzebna do konca studiow (wiecie, notatki, dobre rady, itp), a teraz w
> zasadzie juz nie jestem.
> Problem jest taki, ze ja naprawde i bardzo szczerze go pokochałam, wydawało
> mi sie, ze on tez, ze jestesmy szczesliwi, bo sie tak dobralismy. No, ale jak
> wytłumaczyc to, ze on przedklada rzeczy typu metraż domu, ogród i inne nad
> bycie ze swoja (kochana?) dziewczyna?? Nie przeszkadza mu to, ze widzimy sie
> po 2-3 godziny dziennie, ze nie spotykamy sie, nie wychodzimy. Niby teraz
> jest zajety, bo pisze magisterke, ale u mnie ma takie same albo i lepsze
> warunki (cisza, ktorej tam nie ma).
> Brak seksu tez mu nie przeszkadza, on twierdzi ze zawsze moze i "zwala" na
> mnie odpowiedzialnosc za dluzsze przestoje, ze niby to mnie sie nie chce. No,
> a jak ma sie chciec, jak w gre wchodzi tylko 15 min sexik w ciagu dnia, bo
> przeciez on musi do domu. Nie zostanie na noc, no bo co powie rodzina
> (przypominam, ze mieszkalismy pod jednym dachem rok!).
> Na romantyczna kolacje, swiece, wino i coś potem nie ma szans praktycznie, no
> bo on nie ma czasu, jest zajety, chce odwalic te pracę itp.
> Ja tez mam swoje sprawy, a mimo wszystko zawsze jestem gotowa sie z nim
> spotkac, spedzic pol dnia albo i wiecej. na wszystkie proszone obiadki i inne
> deserki do jego domu przychodze, ale jak mamy pojechac do moich rodzicow to
> mowi, ze bedzie miał "dzien wyciety z zyciorysu" (moi rodzice mieszkaja w
> odleglosci 100 km!).
> Poza tym nie powie, co naprawde mysli i czuje, czy w ogóle chce byc ze mną.
> niby mowi, ze mu zalezy, ale jakos tak moim zdaniem słabo to wyraża. Nie
> mowi, ze nie chce, ale pytany o ewentualne zacieśnianie więzów mowi "nie
> wiem". o slubie nawet nie wspominam, zreszta, czy w ogole to jest Mr Right?
> A ja - chcialabym po prostu nie byc sama w duzym mieszkaniu, wracac do kogos
> a nie do 4 scian. poza tym ile jeszcze mialabym czekac? takie "odwiedzanki"
> nie sa dla mnie atrakcyjne, bo ja nie potrzebuje chłopca, który mnie
> odprowadzi pod drzwi tylko faceta, ktory bedzie ze mna na dobre i na złe.
> A moze ja powinnam sobie znalezc kogos innego? zazwyczaj nie miałam problemów
> z zainteresowaniem facetow, tylko ze po 3 latach mogłam troche zapomniec, jak
> to sie robi. Z jednej strony początki związku zawsze sa najbardziej
> fascyjnujące i "chemiczne", a z drugiej nie wiem, czy mam siłę przechodzic
> przez kolejne proby, rozczarowania, roznych popaprańców, ktorzy z kolei beda
> ze mna dla kasy lub po to, zeby nie musiec wynajmowac mieszkania...
> No, kocham go, ale ile jeszcze mam czekac az on dojrzeje? a jak za 3 lata mi
> powie, ze to jednak nie "TO" i wtedy, będąc pod 30tke bede musiała zacząć
> szukac kogos nowego? Nie chodzi o to, zebym sie bała staropanieństwa,
> bardziej o to, ze miło jest dzielić z kims zycie, prawda? Owszem, mogę
> zagryźć zeby, poświęcić sie pracy, robić karierę przez duże K i nie zajmować
> sie takimi bzdurami jak faceci. Tylko, ze za pare lat bede pewnie
> sfrustrowaną bogatą babą i po powrocie do domu nie bede miała do kogo sie
> odezwac. a ja bym chciała miec wszystko w rownowadze, dom, rodzine, prace i
> normalnie spokojnie sobie zyc.
> No i co mi powiecie, koleżanki? Jak Wam podpowiada intuicja? Zostawiac,
> czekac, ile czekac? Stawianie mu ultimatum nie bardzo mi odpowiada, bo nie
> chcę, zeby potem wyszło, ze go zmusiłam do czegos, a on nigdy nie był
> szczęśliwy. Jak rozwiązać to z godnością, zeby samej wobec siebie sie nie
> wstydzic, ale tez zeby nie zaprzepascic związku do tej pory dobrego.
> Nie wiem, czy byłabym w stanie ciągnąć to z zamiarem przeskoczenia na inny
> kwiatek jak sie trafi. raczej nie, wole szczere układy. Przez te 3 lata nie
> spojrzałam na żadnego innego faceta, bo myślałam, ze juz swoją połówkę
> znalazłam.
> Prosze, napiszcie, co myślicie, co mi radzicie. A jak Wasze doświadczenia?
> Dzięki z góry, pozdrawiam


Trochę jesteś śmieszna. Jak lubisz młodszych chłopców, to musisz zaakceptować
fakt, że są młodsi, nie tylko fizycznie .

A dwa: te twoje obawy, że inni będą z tobą aby nie wynajmować mieszkania.
Polskie kobiety są zbyt materialistyczne i egoistyczne. Nie przykładaj do
innych swoich własnych kryteriów.

Tak samo ja mogę powiedzieć, że wezmę tylko dziewczynę z mieszkaniem, bo wtedy
będę wiedział, że ona nie leci na moje mieszkanie.

A z MR. Right jest tak samo jak z Miss Right - to się wie, bo człowiek czuje
się szczęśliwszy w obecności i wie, że zruzumienie obopólne jest czymś
naturalnym. ;-)

[gertruda_makuch]

Czy moglabys napisac to jeszcze raz, ale krocej?

[Gość: Evita]

Wiesz, Gertruda, chyba bym nie mogła z prostego powodu - dla mnie to i tak jest
wersja skrócona na potrzeby tego forum. Wiesz - o sobie mozna mnostwo opowiadac
i ciagle sa elementy do dodania, ktore moga byc istotne dla oceny sprawy przez
innych.
Ryba pisze, ze jestem smieszna, no bo skoro lubie mlodszych facetow to powinnam
zaakceptowac niedojrzałość. Ryba, zawsze było tak, ze spotykałam sie z facetami
starszymi ode mnie, czasami nawet sporo. Kiedys było tak, ze nie spotykałam sie
przez dłuższy czas z nikim i wtedy wlasnie ten, o ktorym tu rozmawiamy,
postanowil dac o sobie znac. znalismy sie wczesniej, ale sie nie zauwazalismy
jakos (tzn ja go nie zauwazalam, traktowałam jak szczypiorka itp). No i kiedys
kilka wieczorow spedzonych na pogaduszkach w internecie (ze swiadomoscia ze
rozmawiamy ze soba), okazalo sie ze mlody, ale nie glupiutki. Jedno spotkanie,
drugie, przestrogi rodziny, zeby dac spokoj, bo moge skrzywidzic młodziaka, on
taki niedoswiadczony, idealista itp.
wyjechałam za granice na urlop, zeby odsapnąć, przemyslec sama na spokojnie.
za 3 dni przyjechał on - nic mi nie mówiac, po prostu sie pojawił tam. a
wiedział gdzie, bo oglądał przeciez folder z biura podrozy. wtedy było
wspaniale, ale faktem jest ze nie zdążyłam niczego przemyslec. On po prostu
podjął decyzję "za mnie". Zachował sie tak, jak zachowują sie dojrzali faceci -
wie czego chce i nie ma problemu z wydaniem kupy forsy na to, by w ciagu 2 dni
znalezc sie koło TEJ kobiety. to mnie ujęło, zwłaszcza, ze on wtedy miał 22
lata i naprawde był dużo bardziej szczypiorkowaty od tego, co mamy teraz.

Rodzice akceptowali pomału, najpierw skandalem odbijały sie pojedyncze noce
które spedzał u mnie, pozniej jakos przywykli, pozniej ja zaczelam nocowac u
nich, z czasem nawet w jego lozku. pozniej jakos przezyli to, ze to ja go
wyciagnelam za granice. on na poczatku nie chcial, zostawial sobie furtke do
powrotu, teraz uwaza, ze wyjazd byl doskonala sprawa. na miejscu ani przez
chwile nie narzekal, ze wyjechał.
teraz i rodzice pewnie sie ciesza, ze chlopak pobyl za granica, otrzaskał sie
troche, jezyka sie nauczyl, wydoroslał.
moze rzeczywiscie to jest tak na pokaz, ze mnie akceptują, ale jesli tak to
powinni dostac oskara - rodzice plus niezliczone tabuny rodziny odwiedzającej,
wszyscy wydają sie mnie bardzo lubic.
Sami widzicie, ze sporo jest do stracenia. Miła, rodzinna atmosfera, porzadny
dom, bez zadnych patologii, spokoj, dostatek, wzajemne wspieranie itp.
moja rodzina jest taka sama, znają sie z jego rodzicami, mile sie spedza czas.
harmonia, jakich mało.
nie wiem, czy warto stawiac wszystko na ostrzu noza. staram sie o jakiś
kompromis, nie MUSZĘ postawic na swoim, nie chce ultimatum. wole załatwic
sprawę spokojnie, ale tez na tyle skutecznie, zeby za 2-3 lata nie powiedzial
mi, ze znalazł sobie jakąś inną i teraz to juz na pewno sie nie wprowadzi.
No to na razie, zajrzę za parę godzin.

zapomnialam dodac..

[Gość: Evita]

... ze wnerwia mnie to, ze od wczoraj nie daje znaku zycia. liczy, ze
przeczeka, a ja pozniej odpuszcze sobie i znowu odsuniemy problem w czasie?
co gorsza jutro mamy sie wspolnie zaprezentowac na pewnej szykownej imprezie i
na mysl, ze bede musiala udawac, ze wszyściutko jest okej miedzy nami az mnie
skręca. No, ale nie mogę zachowac sie inaczej wsrod ludzi przeciez. musze z
godnoscia odwalic ten dzien, a w drodze na impreze i z powrotem nie musze
przeciez nic mowic.
:-/

[moniorek1]

Uczepilas sie go jak jakas sfrustrowana stara panna. Daj sobie spokoj. Zamiast
wkurzac sie na niego i czekac wyjdz gdzies ze znajomymi.Nie powinno byc tak,ze
to kobieta zabiega o mezczyzne tylko na odwrot. Faceci nie lubia jak kobieta
za nimi lata, bo wtedy nie czuja sie jak lowcy tylko jak zwierzyna lowna.

[Gość: ru]

moniorek1 napisała:

> Uczepilas sie go jak jakas sfrustrowana stara panna. Daj sobie spokoj.
Zamiast
> wkurzac sie na niego i czekac wyjdz gdzies ze znajomymi.Nie powinno byc
tak,ze
> to kobieta zabiega o mezczyzne tylko na odwrot. Faceci nie lubia jak
kobieta
> za nimi lata, bo wtedy nie czuja sie jak lowcy tylko jak zwierzyna lowna.

Wybacz ale to schemat i stereotyp. dobre sobie:-)

[moniorek1]

Gość portalu: ru napisał(a):

> Wybacz ale to schemat i stereotyp. dobre sobie:-)

Czyzby??? To przeczytaj jeszcze raz uwaznie jej posty to moze
wyciagniesz wnioski.
W czasie gdy nie brala go na powaznie jakos potrafil wydac kupe kasy
i przyjechac za nia za granice.Teraz role sie odwrocily. To ona za
nim lata, zada deklaracji ,a on ma to gdzies.

[Gość: Pio]

moniorek1 napisała:

> Uczepilas sie go jak jakas sfrustrowana stara panna. Daj sobie spokoj.
Zamiast
> wkurzac sie na niego i czekac wyjdz gdzies ze znajomymi.Nie powinno byc
tak,ze
> to kobieta zabiega o mezczyzne tylko na odwrot. Faceci nie lubia jak kobieta
> za nimi lata, bo wtedy nie czuja sie jak lowcy tylko jak zwierzyna lowna.
````````````````````````````````````````````````

Co racj to racja... jesli poznal Cie tak jak mowisz, to na pewno nie wsmak mu
Twoje zabiegi, prawdopodobnie chcialby sam troche podecydowac. Pamietaj, ze
brak decyzji tez jest decyzja.
Poza tym faceci (niektorzy:)) juz tak maja, ze podswiadomie lub swiadomie
extrapoluja obecne zachowanie dziewczyny na przyszle lata i ta projekcja nie
zawsze musi sie podobac...

hej, glowa do gory, masz jesli dobrze zrozumialem ok.25 lat - przestan sie
rozczulac nad soba i znajdz troche zycia poza nim.

pozdrawiam,
Pio

[pulcheriaa]

Zgadzam się z Moniorek. Chcąc nie chcąc trzeba sobie powiedzieć, że dla
większości mężczyzn bardziej atrakcyjna jest samodzielna (prawie
samowystarczalna) kobieta niż taka, która jest na pozycji oczekującej i zawsze
gotowa. Niestety ja sama mentalnie jestem kobietą-bluszczem i trudnością wielką
była zmiana przyzwyczajeń i zachowań. Dodam, że na tej zmianie nie straciłam, a
wręcz zyskałam. Zajęłam się własnym życiem, ponieważ sądze, że każde z nas
powinno je mieć.

[Gość: elvira]

zaslepia cie milosc do niego, nie widzisz jego wad, caly czas piszesz ze jest
taki idealny, a gdyby byo to by tego postu nie bylo, prawda?
Zainiteresuj sie kims innym, miej porownanie jacy sa inni mezczyzni.

Piszesz ze bylo wam dobrze razem za granica : a ile tam byliscie
Piszesz ze jestescie 3 lata razem : czy wiekszosc tego czasu byla tam? A moze
sie tam poznaliscie?
Kto placil za mieszkanie? czy jesli byscie mieszkali osobno to kosztowaloby to
o wiele wiecej? jesli tak to moze to wasze mieszkanie razem bylo tylko z
oszczednosci (z jego strony) no a seks? ktoz sie oprze jak ma na miejscu i pod
reka.

A te 15 min seksu? tez mam watpliwosci bo raz piszesz ze bylofajnie za granica
a drugi raz ze ostatni raz wogole to wlasnie za granica i to te 15 minut.
A jesli to w ciebie w mieszkaniu to jak mieszkasz sama to przed czym ucieka?
przed rozmowa z toba?
15 minut? - to nawet z prostytutka trwa chyba dluzej

ja przepraszam ze takich porownan uzywam ale otwoz prosze oczy
ty sie przyzwyczailas do niego i nie widzisz jego wad.

dalszy ciąg historyjki

[Gość: Evita]

Moniorek, dosc brutalnie, ale chyba mnie ściągnęłaś na ziemię. Masz rację,
dawniej bardziej się troszczył i starał. Rok temu dostałam super-piękną suknie
za kupę szmalu (ja bym sobie jej nie kupiła na pewno, nawet dzisiaj, bo uwazam,
ze nie mam na to kasy), a miesiąc później pasujący do niej naszyjnik
Svarowskiego - tez pewnie drogi. Prezent na ostatnią moją okazję? Nie pytajcie,
spóźniony ze 2 tygodnie, poza tym wyszło dziwnie, bo to ja za niego zrobiłam
przelew, bo on akurat nie miał kasy. Chyba wcześniej tego nie dostrzegałam i
byłam za dobra, taka troche starsza siostra. Pomoże, wybaczy, doradzi.
To moze tez tłumaczyc to ze od strony fizycznej jakoś marnie sie układa.

Elvira - za granicą bylismy przez ostatni rok, wrocilismy z miesiąc temu.
poznalismy sie w Polsce. za mieszkanie płacilismy raz on raz ja, generalnie
kosztami wszelkimi - jedzenie, mieszkanie, samochod, przyjemnosci dzielilismy
sie po równo mniej wiecej, bez drobiazgowych wyliczen.
ja mieszkalismy tam, to bywało fajnie, bo było więcej czasu i on nie musiał isc
do domu. było kiedy sie poprzytulac, było "normalnie" jak między dwójką
zakochanych ludzi.
Moze sie jakoś zle wyraziłam, ale te 15minutowki to raczej są związane z
mieszkaniem w Polsce - przed wyjazdem tak bywało, ze nie chciał zostawac, wiec
jak ja nie chciałam na szybko w ciagu dnia, to nie było nic. Za granicą ze
względu na to, ze mielismy więcej czasu dla siebie, było lepiej.
a teraz wcale no bo taki zajęty.

tak, tak, zaczyna sie wszystko układac w całość. teraz widzę, ze to, co sie
dzieje, to nie przypadek. że, tak, jak mowi Moniorek, on ma to gdzieś.

Dobra, otrząsam sie. Jestem silną kobietą, nie dam sie! (już kiedys po zerwaniu
z ex wyłam kilka tygodni, było mi potwornie ciężko, ale sie udało. Uda sie i
teraz, chociaz na samą myśl łzy mi lecą.)

Postawię sprawę jasno, uzbrojona w argumenty, które mi podsuwacie powiem mu
jutro, ze ZROZUMIAŁAM co jest nie tak, zrozumiałam, ze on nie chce tego ciągnąć
i w sumie to też uważam, ze lepiej skończyć ten związek.
było pięknie, ale BYŁO. juz nie jest. najpierw sex przestał byc taki 'jak
dawniej', potem inne rzeczy, coraz mniej czasu, drobne wyrzuty o to i tamto.

Kurczę, czuję sie fatalnie. znowu będę wyła z bólu i leżała w letargu na mojej
pięknej kremowej sofie w moim wypielęgnowanym mieszkaniu. Będę sama, SAMA! A z
moją nieufnością i wymaganiami to na pewno potrwa. Najpierw odświeżę kontakty z
najbliższymi przyjaciółkami, poźniej pewnie zacznę być jak bluszcz i oplatać je
swoimi wynurzeniami...
jak sobie o tym myślę, to ogarnia mnie tchórzostwo i mysle, ze moze jeszcze
nie.., ze jeszcze sie da naprawic.

Dopiero teraz doceniam terapeutyczną moc tego forum. I to, ze ktoś mi wreszcie
otworzył oczy.
bę dę sil na, bę dę sil na - moja mantra na najbliższe miesiące.

zaciskam zęby i zabieram sie do pracy. w koncu odkładam ją dzisiaj cały dzień.
Aha, przeczytałam od wczoraj "nie wiem, jak ona to robi" Allison Pearson i ta
książka pewnie też nie pozostała bez wpływu na moj nastrój. Ale dobra,
zwłaszcza, jak sie przeczyta bardzo szybko.

Na razie, dzieki za rady, docenię kolejne.
A może któraś z Was wie, jak szybko, sprawnie i z klasą przeprowadzić TĘ
rozmowe z nim?

[Gość: kaziqua]

moze po prostu nie rozmawiaj z nim, nie odzywaja sie do niego, teraz ty zacznij
stawiac warunki- zobaczysz co sie zmieni. czasami tylko wydaje sie, ze facetom
nie zalezy- tak naprawde oni lubie te gre, lubia kiedy wokol nich sie skacze.
moze koles sie otrzasnie i sam zacznie sie bardziej starac, a teraz ty udawaj,
ze ci powiewa.

KOBIETO !

[uzywaj-kruszyw-amfibolitowych]

> Kurczę, czuję sie fatalnie. znowu będę wyła z bólu i leżała
> w letargu na mojej pięknej kremowej sofie w moim wypielęgnowanym
> mieszkaniu. Będę sama, SAMA! A z moją nieufnością i wymaganiami
> to na pewno potrwa.

Kobieto, a to nie przypadkiem ty szukasz "wkladki do mieszkania", o
przepraszam, do swojego "wypielegnowanego mieszkania"!? Meskiego eksponatu
na "piekna kremowa sofe"!?

[Gość: Evita]

ee, nie, on mi tam pasuje, w koncu razem wybieralismy to mieszkanie i te sofe :)
nie chodzi mi o tzw. wkładkę do mieszkania tylko o normalnego faceta, z którym
będę miała ochotę sie podzielic tym, co mam.
No, ale nie będę przeciez od jutra szukac w internecie, zwłaszcza, ze mam sporo
innych spraw i moze chwilowo "ucieknę w karierę"?

[Gość: Ryba]

gertruda_makuch napisała:

> Czy moglabys napisac to jeszcze raz, ale krocej?

No wiesz, jeśli jesteś tak głupia, że nie potrafisz przeczytać zdania do końca,
to nie bardzo wiem, cóż jeszcze można dla ciebie zrobić?? Narysować ci
schemat???

[...]

[Gość: A]

Wiadomość została usunięta ze względu na złamanie prawa lub regulaminu.

[Gość: lolyta]

Przeczytaj uwaznie to, co sama napisalas:

"Ja tez mam swoje sprawy, a mimo wszystko zawsze jestem gotowa sie z nim
   spotkac, spedzic pol dnia albo i wiecej. na wszystkie proszone obiadki i
inne
   deserki do jego domu przychodze, ale jak mamy pojechac do moich rodzicow to
   mowi, ze bedzie miał "dzien wyciety z zyciorysu" (moi rodzice mieszkaja w
   odleglosci 100 km!)."

Jarzysz? Dzien spedzony z Toba, na sprawach dla Ciebie waznych, to dla niego
dzien wyjety z zyciorysu. Znaczy, jego zycie swoja droga, a Ty swoja. NIE
JESTES CZESCIA JEGO ZYCIORYSU. Tylko dodatkiem. Jesli, oczywiscie, to, co
napisalas, oddaje stan faktyczny.

Poza tym nie marz o tym, ze wydoresleje. faceci sie az tak nie zmieniaja. Jesli
jest przyzwyczajony do obslugi, to tak zostanie. Prawdopodobnie ten pobyt za
granica mu to uswiadomil - ze od Ciebie nie dostanie tego, czego od mamusi.
"Zaledwie" 23 lata? Moj ojciec w tym wieku mial zone i dwojke dzieci. Moj luby
ma 24 lata, od dwoch lat jest odpowiedzialnym ojcem i mezem, naprawde wiek nie
ma tu nic do rzeczy. Jesli facet ma byc materialem na meza i partnera, to widac
to juz kiedy jest nastolatkiem.

[Gość: kaziqua]

lolyta, a ile Ty masz lat?? chyba podchodzisz pod trzydziestke, o ile sie nie
myle. Twoj maz jest mlodszy od Ciebie o pare lat??

a jak ma 60 to co? :-D

[Gość: elvita]

moze uzywa eliksiru mlodosci ale ma poukladane w glowie i to sie liczy

nic, pytalam z

[Gość: kaziqua]

czystej ciekawosci, bo loltya urzeduje na tym forum od jakiegos czasu, wiec
tylko dlatego.;)

[Gość: lolyta]

jestem po trzydziestce :)

[Gość: kaziqua]

naprawde zadziwiasz mnie i jeszcze ten seks w trojkacie;):)

dop[iero wtedy kobieta rozkwita :D

[Gość: elvira]

[Gość: Beatka]

A ja widzę to tak.
Jesteś dojrzałą kobietą (emocj., psychicznie), wiesz czego chcesz, stoisz
twardo na gruncie.
On niedojrzały jeszcze chłoptaś, bojący się podejmowania ważnych decyzji.

Owszem, wyjechał za tobą za granicę, chciał pobyć z tobą, tam nie było rodziny,
nie musiał nikomu się tłumaczyć i na nikogo zwracać uwagi. Tu, (jak ktoś
wspomniał), może matka stosuje wobec niego szantaż emocjonalny. Być może rolę
odgrywają finanse, przecież on nie jest samodzielny finansowo.

Jedno jest pewne, on bardzo boi się związać - on to tak widzi, mieszkanie razem
to już jakieś obowiązki. To jest związek, nawet luźny, ale jest. Co innego za
granicą, chyba bardziej na luzie to widział. Zabawy, brak obowiązków, inne
otoczenie. A tu się przeraził, nawet jeśli mamusia nie maczała w tym rączek to
sam się przestraszył codzienności. Z drugiej strony normalna matka, jeśli
naprawdę widziałaby w tobie odpowiednią partnerkę dla swojego syna, sama by go
namawiała do waszego wspólnego zamieszkania, do tego by jak najszybciej znalazł
pracę, zasmakował samodzielnego życia. I by furtkę mu zostawiła otwartą: jak ci
coś synu nie wyjdzie zawsze możesz wrócić. Ale chyba jej nie na rękę by synuś
odszedł. Czy on jest jedynakiem?

To, co powoduje, że o nim negatywnie myślę, to jego świadomość, że wie czego
oczekujesz, rozmawiasz przecież z nim szczerze. Udaje jedynie, że nie słyszy.

Zanim dojrzeje może minąć jeszcze kilka długaśnych lat, ile można czekać? Może
nigdy nie dojrzeje do decyzji mieszkania bez mamusi, z kobietą?... już nie

wspomnę o poważniejszych decyzjach...

Poza tym nie chce odwiedzać twojej rodziny, boi się konfrontacji, pytań typu:
co dalej, co planujecie, kim dla siebie jesteście. Bo on nic nie planuje. NIC.
Jemu jest bardzo wygodnie. I jeszcze widzę, że on jest przyzwyczajony do wygód.
Dom, ogród, piesio, obsługa-w postaci mamusi, i to wszystko za friko. Któż by z
tego rezygnował?

Tak biorę na "chłopski" a raczej babski rozum: Gdyby chłopakowi zależało na
tobie, to starałby się być z tobą. Te odwiedziny to przecież nie jest bycie
razem, tylko obok, czasami. Przecież bałby się, że zamieszkasz z kimś innym,
wie jak bardzo czujesz się samotna w swoich 4 ścianach. Chcesz kogoś na dobre i
na złe. A wszelkie pytania co będzie za rok czy dwa tylko go wyprowadzają z
równowagi, przecież on unika wszelkich deklaracji.

I nie bój się, że w razie rozstania nie znajdziesz nikogo odpowiedniego.
Znajdziesz, lepszego od niego. I nie kieruj się jego rodziną, najgorsze jest
przyzwyczajenie do rodziny właśnie (nierzadko uroczej na pokaz), której potem
żal...

Takie jest moje zdanie.
pozdrawiam i pisz jak wam idzie

[ja_nek]

Evita, jak ma dostaje pieniądze od bogatych rodziców, to jaki problem zrobić
wrażenie na dziewczynie i pojechać za Nią? Poprosił rodziców, dali mu.
A ten przelew za własna kolię... Niezły prezent Ci „zrobił”, szkoda, że z
Twojego konta.

A te 15 minut seksu. Bierze co chce i ma Twoje potrzeby gdzieś. On nie
wydoroślał.
Naprawdę go idealizowałaś.
Jak coś się źle dzieje, to najszybciej widać to w sypialni

Może to i wymarzona partia, ale...... czy dla Ciebie?
Bo Ty jesteś zaangażowana, a on – letni

Pozdrawiam
janek

[Gość: kaziqua]

> A ten przelew za własna kolię... Niezły prezent Ci „zrobił”, szkoda
> , że z
> Twojego konta.

tak, to bylo bardzo ostre przegiecie. ja po tym chyba bym jednak zerwala.

to nie było tak!

[Gość: Evita]

Ja_nek, to nie tak, ze kolię sfinansował moją kartą! tego bym nie darowała tak
łatwo. Kolia była rok temu. A prezent ostatni ze 3 tygodnie temu. NIe, nie
ubiegłoroczne prezenty były za jego kaskę.
Tzn ja zaproponowałam, ze zapłacę za ten prezent (kupowałam dla swojej Mamy na
urodziny cos w tym samym sklepie tego dnia), bo on nie miał gotówki, a tam kart
nie przyjmowali. Wiec ja powiedziałam, ze zrobię z banku przelew na wszystko.

[Gość: kaziqua]

>Wiec ja powiedziałam, ze zrobię z banku przelew na wszystko.
a on nie mogl zrobic przelewu z banku, ja tego nie rozumiem.

[Gość: ev]

Gość portalu: kaziqua napisał(a):

> >Wiec ja powiedziałam, ze zrobię z banku przelew na wszystko.
> a on nie mogl zrobic przelewu z banku, ja tego nie rozumiem.

[Gość: Evita]

no, w sumie mógłby zrobić przelew na moje konto, prawda, skoro ja zapłaciłam za
swój prezent :)

[Gość: kaziqua]

Gość portalu: Evita napisał(a):

> no, w sumie mógłby zrobić przelew na moje konto, prawda, skoro ja zapłaciłam
za
>
> swój prezent :)

o ile dobrze rozumiem nazywasz placenie karta kredytowa w sklepie przelewem z
banku, czy tak?

[Gość: Evita]

nie. tam nie przyjmowali kart. wiec powiedziałam, ze zrobię przelew jak tylko
dotrę do domu - przelew z banku internetowego. JA tak powiedziałam pani
sprzedawczyni i pozniej wykonałam ten przelew. Kart tam nie przyjmowali.
Teraz chciałam powiedziec, ze on mógłby ze swojego konta w banku wykonać
przelew na moje konto w wysokości odpowiadającej wartości prezentu, który był
dla mnie.
Mam nadzieję, ze jasne.

[Gość: Evita]

no, ale przyznaję, że to nie jest romantyczny sposób na dostawanie prezentu.
co prawda mówił mi wczesniej, ze podstawowy plan był taki, ze jak przyjadę od
Rodzicow do domu to prezent bedzie juz stał u mnie w mieszkaniu (on ma awaryjny
trzeci zestaw kluczy do mnie na wypadek gdyby mi sie cos stało no i w ogóle na
wypadek. poza tym jak wyjazdzalismy to jego Mama podlewała u mnie kwiatki), ale
mu sie nie udało zrealizowac tego planu.
A ja, jak zwykle, zrozumiałam, byłam dobra dla niego i nie obrażałam sie
o "takie pierdółki"

Zerwanie

[moniorek1]

Kazqua ma racje. Nie mow mu ,ze zrywasz i takie tam inne bzdety bo to
niepotrzebne. Poprostu zacznij go tak samo olewac. Jak bedzie chcial do ciebie
przyjsc to powiedz mu ,ze nie masz wlasnie dla niego czasu,jak przyjdzie
niezapowiedziany to udawaj ,ze nie ma cie w domu. Ogolnie sprawiaj wrazenie
bardzo zajetej. Jesli mu na tobie zlezy to wkrotce zacznie za toba biegac jak
piesek. Moze sie rowniez zdarzyc tak ,ze bedzie mu to na reke ,bo moze on chce
zerwac z toba od dluzszego czasu tylko nie ma odwagi i w zasadzie robi
wszystko zebys ty miala tego dosc i zakonczyla zwiazek.

Ps.Bardzo mi sie nie spodobalo to ,ze nie chce jechac do twoich rodzicow.Nie
wiem czy ich w koncu poznal ,ale moj ojciec zawsze mi powtarzal,ze
chlopak ,ktory nie ma ochoty poznawac rodzicow swojej dziewczyny nie ma
wzgeldem niej powaznych zamiarow.
To na tyle i trzymaj sie. Badz silna i nie rozczulaj sie za bardzo nad soba.
Gdy konczyly sie moje zwiazki to bylam wsciekla i to mi pomagalo przetrwac te
trudne chwile. Jesli zwiazek sie zakonczy to powinnas byc szczesliwa ,ze koles
nie zmarnowal ci nastepnych kilku lat zycia.

[Gość: Evita]

Dzięki Moniorek! On zna moich rodzicow, bylismy nawet kiedys na wspolnych
wakacjach i bylo super. Moi rodzice bardzo go lubia, moj ojciec zaakceptował go
chociaz wszystkich ex-ów nie tolerował.
W zasadzie wszyscy sobie wyobrażają, ze bedziemy juz na zawsze razem.
Myśle, ze on nie jest taki z gruntu zły, tylko okropnie wygodnicki. i traktuje
wszystkie rzeczy, ktore wypada zrobic (typu odwiedziny u rodzicow) jako nudny
obowiązek. juz dawno przeszkadzało mi to, ze on chyba nie za bardzo lubi moich
rodzicow, chociaz z drugiej strony na poczatku jest troche niesmialy, wiec moze
fakt, ze nie mowi wiele nie oznacza niechęci.
Też tak sobie myślę, ze nie ma sensu mówienie "ZRYWAM" ani inne takie. to musi
sie odbyc z czasem. mamy mnostwo swoich rzeczy (łącznie z awaryjnymi ciuchami
na wypadek zarwania nocki), musimy na spokojnie sobie pooddawac wszystko.
wydaje mi się, ze najlepiej będzie własnie tak podejść do sprawy - mieć mało
czasu, nie opowiadać, co sie robiło (a zawsze sobie opowiadamy), nie zagadywac
na GG, no i ogólnie odciąć go.
Jak mu zależy to bedzie potrafił zawalczyc o mnie, prawda?
W końcu nie zostawiam go z powodu innego faceta.
Na razie mój dołek psychiczny sie pogłebia, wszystko mi o nim przypomina, nawet
maskotka, w którą bym sie mogła wypłakać jest od niego.
Wiem, ze jeżeli ten scenariusz, ktory sie poskładał na tym forum jest prawdziwy
i on rzeczywiscie nie ma chęci być ze mną, to powinnismy sie jak najszybciej
rozstac. Ale ciągle coś we mnie ma nadzieję, ze to wszystko to jakieś tragiczne
nieporozumienie.... :-(((

[Gość: Evita]

aha, w ramach rozeznawania sie w facetach (bo może tych wspaniałych jest
wszędzie pełno, tylko ja nie zauważałam) zwiedziłam strony randkowe w gazecie,
wp i onecie.
Hmmm, przykro powiedzieć, ale po tym, co przeczytałam u wyszukanych wg klucza
kandydatów, wnoszę, ze ten moj potencjalnie ex jest jednak wyjątkowy.

[Gość: Martyna]

Gość portalu: Evita napisał(a):

> aha, w ramach rozeznawania sie w facetach (bo może tych wspaniałych jest
> wszędzie pełno, tylko ja nie zauważałam) zwiedziłam strony randkowe w
gazecie,
> wp i onecie.
> Hmmm, przykro powiedzieć, ale po tym, co przeczytałam u wyszukanych wg klucza
> kandydatów, wnoszę, ze ten moj potencjalnie ex jest jednak wyjątkowy.

A czemu on jest taki wyjatkowy?

Mi wydaje sie , ze w wieku 23 lat to jescze za wczesnie na zobowiazania i
powazne zwiazki ale ja wogole uwazam, ze najlepiej nie zenic sie przed 30 stka.
Facet ma 23 lata miszka z mamusia i z Twojego opisu wydaje mi sie , ze on nie
jest jeszcze dojrzaly do mieszkania razem. To nie chodzi o sprzatanie , zakupy
itp ale moze bardziej emocjonalnie i psychicznie .

Ty z kolei masz 25 lat wiec szukasz kogos kto jest gotowy zamieszkac z Toba i
zaangazowac sie na 100 procent.

Albo zaakceptujesz jego takim jaki jest i to, ze on nie jest jeszcze gotowy do
zamieszkania albo poszukaj kogos innego jesli jest to czego szukasz.

Wyczytalam miedzy wierszami, ze Ty jakby zawiesilas swoje zycie na zewnatrz
tego zwiazku. Z tego co napisalas on wracaniu do pustego domu i byciu
sfustrowna.

Czy masz jakijes zainteresowania ? czy pielegnujesz przyjaznie ? ciagle masz
marzenia? zycie moze byc pelne nawet bez faceta .

A ztym seksem to ja nie rozumiem, nawet jesli on nie zostaje na noc, to
przeciez w soboty i niedziele macie cale dnie aby spedzic w lozku - jesli tego
chcecie czy nawet 2czy 3 godziny wieczorem?

Troche nie bardzo rozumiem ten brak czasu.

[delicatesca]

Tak wszyscy spekuluja co siedzi w jego glowie, tyle pisania, myslenia, a nie
lepiej spytac jego wprost i potem komentowac co Evita ma dalej robic?

I Evito, jezeli lubisz chodzic kolo mezczyzny, matkowac mu to wszystko gra.
Mi by to nie odpowiadalo. Wole na odwrot
Ale nie kazdy lubi to samo.

[Gość: Zdzichu]

Gość portalu: Evita napisał(a):

> aha, w ramach rozeznawania sie w facetach (bo może tych wspaniałych jest
> wszędzie pełno, tylko ja nie zauważałam) zwiedziłam strony randkowe w
gazecie,
> wp i onecie.
> Hmmm, przykro powiedzieć, ale po tym, co przeczytałam u wyszukanych wg klucza
> kandydatów, wnoszę, ze ten moj potencjalnie ex jest jednak wyjątkowy.

Trochę przesadziłaś. To tak jakby wyrokować o jakości kobiet w Polsce, po tym
jakie "towary" ogłaszają się na portalach randkowych. To jest specyficzny sort
ludzi, a właściwie kilka specyficznych sortów, które nijak się mają do tego co
mija nas na ulicy. Chyba rzeczywiście za bardzo wyalienowałaś się od życia
towarzyskiego...

PS> Na mężczyźnie napisałem ci trochę dłużej na główny temat

[kobbieta]

gdzie Forum mezczyzna? dzieki

[kobbieta]

Gość portalu: Evita napisał(a):

> aha, w ramach rozeznawania sie w facetach (bo może tych wspaniałych jest
> wszędzie pełno, tylko ja nie zauważałam) zwiedziłam strony randkowe w
gazecie,
> wp i onecie.
> Hmmm, przykro powiedzieć, ale po tym, co przeczytałam u wyszukanych wg klucza
> kandydatów, wnoszę, ze ten moj potencjalnie ex jest jednak wyjątkowy.

A teraz Ty sie wydajerz wielce niedojrzala!
Ze zdjecia i opisu wywnioskowalas ze sa do luftu???

[Gość: Evita]

no tak, wiem, ze faceci z portali randkowych nie są reprezentatywni.
Chyba sobie podświadomie szukam powodów, dla których nie powinnam sie z nim
rozstawac.
Wiecie, to nie jest takie hop siup - zerwac.
Problem polega na tym, ze ja nadal go kocham. Próbowałam przestac, ale jakoś mi
nie wychodzi. Łatwiej by było, gdyby on zrobił mi jakieś mega-świństwo.
A tak? Nie odezwalismy sie od czwartku wieczorem. Jak wychodził, mówił coś o
tym, żebym zaczekała aż skończy tę magisterkę.

[kawal]

Gość portalu: Evita napisał(a):

>
> nie wychodzi. Łatwiej by było, gdyby on zrobił mi jakieś mega-świństwo.

A to ze zaplacilas za prezent od niego to nie jest MEGA swinstwo?

JESTES NIEULECZALNIE CHORA

[Gość: elvira]

[serendepity]

Gość portalu: Evita napisał(a):
> Hmmm, przykro powiedzieć, ale po tym, co przeczytałam u wyszukanych wg klucza
> kandydatów, wnoszę, ze ten moj potencjalnie ex jest jednak wyjątkowy.

Szukalabys faceta przez serwisy randkowe??? Chyba bardzo jestes zdesperowana.
Ja nie szukalam faceta, zupelnie przypadkiem porozmawialam z kolega z pracy
idac w strone przystanku i jakos tak wyszlo, ze odkrylismy po krotkim czasie ze
jestesmy dla siebie stworzeni. Mialam tego kolege obok siebie jakies 3 lata i
nigdy wczesniej nie patrzylismy na siebie inaczej niz sluzbowo.
Czasami wlasciwy mezczyzna moze byc obok Ciebie tylko nie zdajesz sobie sprawy.
Szukanie faceta na sile moze byc za to rozczarowujace.

Serendepity.

[Gość: czapski]

z calym szacunkiem, nei wiem czy powinnas w takim stopniu kierowac sie radami
innych osob, ktroe tak naprawde nic nie wiedza o twoim zyciu. zastanow sie czy
ten zwiazek nie jest dla ciebie duza wartoscia, moze nie warto ryzykowac

[Gość: Evita]

Widzisz, czapski, jest dużą wartością. Nie chciałabym sie rozstac a pozniej
załowac do końca zycia.
rzeczywiscie musze mu pokazac jak wygląda zycie w wersji chłodnej, czyli nie
bede juz taka dobra i słodka jak dawniej. Nagle zobaczy, ze nie jest
najwazniejszy. Jezeli zrozumie to dobrze. Moze rzeczywiscie było mu za
wygodnie. Kiedys powiedział: "wolę sie zmieniać z tobą niz nie zmieniać bez
ciebie" - a było to przy okazji rozmowy o jego i moich potrzebach.
Wiadomo, ze głosy z forum nie postanowią za mnie, ale pomogły mi otworzyć oczy
na różne sprawy.
Dzięki wielkie wszystkim, którzy poświęcają czas na podpowiadanie mi, jak
wybrnąć z tej sytuacji.

[Gość: Yahu]

Krótka rada: Przyhamuj kobieto, daj mu trochę luzu i przestań tyle analizować i
(koniecznie) tak rozwlekle mówić/pisać.
Jestes młoda, po prostu żyj pełnią życia i zostaw sprawy swojemu biegowi.
Zacznij się umawiać z przyjaciółmi i nie zabiegaj o spotkania z nim, a
tymbardziej o seks (żenada).
To najlepsze co możesz zrobić, "żeby mu się chciało chcieć". Powodzenia!

[Gość: mia]

tez tak mysle
najpierw przestan o niego zabiegac
nich chlopak pokaze, na co go stac
jesli okaze sie, ze na nic
wtedy odpusc go sobie
daj mu tyle czasu, ile jestes w stanie wytrzymac ;-)
pamietaj - rozmowy sa podstawa, ale nic na sile!

własnie zaczęłam wprowadzac to w zycie

[Gość: Evita]

Czesc wszystkim! Własnie zaczynam pokazywac, ze mam inne sprawy i nie zabiegam,
nie usmiecham sie tak jak danwniej.
Zjedlismy razem sniadanie, bo został u mnie po wczorajszej imprezie, na ktorej
musielismy sie stawic we 2. został - na swoją prośbę. spał koło mnie, głaskał
mnie i próbował sie przytulac, ale to nie byłam JA. zrobilismy sniadanie, nawet
mi pomógł wkładać do zmywarki :)
Chciał, zebym pojechała do niego, powiedziałam, ze nie, dziekuje.
teraz zostałam sama (no, z jego zegarkiem, ktorego nie wiem, czy nie zapomniał
specjalnie) i z jednej strony jest mi przykro - no bo w końcu trudno się
cieszyc, gdy sie okazuje chłód ukochanej osobie. ale z drugiej mam poczucie
słusznosci działania, wiec zaciskam zeby i czekam, co będzie.
Trzymajcie moi drodzy za mnie kciuki, zebym wytrwała. :)
Dziękuję wszystkim za rady, a zwłaszcza chłopakom za to, ze nie idealizują
swojego przedstawiciela i pomagają mi zrozumieć tajniki męskiej duszy.
czy to nie jest trochę tak, ze im gorsza dla Was dziewczyna, to tym Wy lepsi
dla niej?
Kolejne opinie mile widziane.
Pozdrawiam

[sunday]

> Trzymajcie moi drodzy za mnie kciuki, zebym wytrwała. :)

Powodzenia - i zeby sie okazalo, ze slusznie robisz.

> czy to nie jest trochę tak, ze im gorsza dla Was dziewczyna,
> to tym Wy lepsi dla niej?

Hmm, calkiem prawdopodobne. W kazdym razie w druga strone to na pewno tak
dziala. :)

pozdrawiam, Luki

[psotusia]

forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=16&w=7431716

[mirek6918]

Witaj
Przeczytałem,pomyślałem i..... ktoś dobrze napisał że masz tu relację mama-
synek tylko że seks wchodzi w grę. Pamietaj o jednym że każdy facet może się
zmienić ale tylko trochę ,a mam nadzieję że trochę w twoim przypadku to za mało.
Jeżeli ty go kochasz jak piszesz a on ciebie to skąd tyle niejasnośći, odp
bardzo prosta jesteś dodatkiem do czegoś , wybacz ze tak piszę. Jezeli nie
jesteś dla niego tą najważniejszą teraz to czy będziesz póżniej, nie tylko
będzie gorzej .
Jeszcze jednopiszesz ze nie chcesz jeszcze raz przechodzić przez spotkania i
rozczarowania z jakimiś popaprancami, rozumiem ale pierwsze pytanie czy takim
popaprańcem nie jest właśnie twój obecny z całym szacunkiem dla
jego "osobowości" . Odp jest prosta , a normalnych facetów na tym świecie jest
mnóstwo tylko hahaha no są niezauważani chyba. I jeszcze jedno , zapomnij o
micie męskiej solidarności to jest wymysł kobiet, coś takiego nie istnieje,
kobiety myslą ze jak 2 facetów sie spotka to od razu jeden staje za drugim w
sprawach damsko męskich...... kpina z tematu , mit do potęgi !
Pozdrawiam i mam nadzieję że nie będziesz walczyc tylko poznasz jakiegoś faceta
a nie chłopca i nie mówie tu o gabarytach i będziesz szczęśliwa , tak jak on
kiedy będzie mógł co noc zasypiać obok ciebie i budzić się o poranku z myślą
jakim jest szczęśliwcem że może to czynić u twego boku
Mirek

ciekawostka

[Gość: Evita]

Wiecie co? Zazwyczaj nie wierzę w horoskopy ani biorytmy, ale dzisiaj w ramach
ciekawostki sprawdzilam sobie, co bylo tego dnia, gdy zaczelam ten wątek. Otóż
miałam wtedy biorytm emocjonalny na poziomie -100! Hmm. dzis mam -99 :-) Może
zaczekam z decyzującymi posunięciami? W końcu za tydzień to on bedzie miał -100
emocjonalny. ;-)

Po prostu Cię nie kocha

[Gość: loko]

A umiesz Ty chociaż gotować i prać? Po co facet ma się wiązać z babą, która mu
nie ugotuje obiadu?

[Gość: Evita]

a umiem. co nie oznacza, ze bede kucharzyc i robic przepierki non stop.
sprzątac tez umiem, ale potrafie tez wiele innych rzeczy i szkoda mojego czasu
na takie proste czynnosci. wole - robiac to co lubie - zarobic na pania do
sprzatania.

[ja_nek]

Evita, Ty chyba chciałaś, aby Twój facet wyszedł znów jako wyjątkowy, czego
można się dowiedzieć o człowieku z anonsów, z czego większość dotyczy szukania
przygody?

Pozdrawiam
janek

[ja_nek]

Jeszcze jedno: pisanie pracy nie jest znowu tak pochłaniającą czynnością, żeby
nie móc pielęgnować swojej relacji z kobietą.
On po prostu spoczął na laurach. Dostał Ciebie w prezencie od losu i nie
bardzo potrafi to docenić. A te jego 23 lata to dla mężczyzny zwykle sporo za
mało, by budować trwałą, stałą relację.
Niech on za Toba pochodzi i postara się.

Pozdrawiam
janek

[Gość: Edytka]

Tak.

[marebo]

Tak, rozstań się z nim.
Byłam w podobnej sytuacji.
Ja - 26 lat, on o trzy lata młodszy. Trzy lata razem. I nic - z jego strony
wielka, deklaratywna miłość i zero decyzji, przy rodzicach najlepiej. Było z
nami dokładnie tak jak z Wami - obiadki, deserki, z nocami gorzej, bo jego
rodzice itd.
Rozstaliśmy się.
Dziś jestem z mądrym, odpowiedzialnym mężczyzną. Jestem naprawdę - na dobre i
na złe. Wkrótce bierzemy ślub. Jestem szczęśliwa, bo wiem, że On jest ze mną
naprawdę.

[Gość: minerva]

Evita, jesteś ciepłą i dojrzałą emocjonalnie kobietą i chyba właśnie ta Twoja
dojrzałość w zestawieniu z jego nie-dojrzałością jest między wami barierą nie
do przeskoczenia. Zabawy w "przetrzymywanie" się nawzajem i nie okazywanie
prawdziwych uczuć są dobre dla małolatów. Jasne,że trochę niepewności i
potrzeby zdobywania dobrze robi każdemu związkowi, bez względu na staż, ale w
sprawach naprawdę ważnych taka taktyka się nie sprawdza.
Jeśli jednak postanowiłaś w to zagrać, to zastosuj wersję bardziej
wyrafinowaną:
Zostaw "pałeczkę" po jego stronie i daj mu więcej swobody. Ale gdy już
jesteście razem (z jego inicjatywy), bądź sobą, nie dąsaj się i nie graj
zimnej ryby, bo zrobi się z tego błędne koło. Bądź przyjacielska i broń Boże
nie wyskakuj z tematem "deklaracja". Nie unikaj seksu, wręcz przeciwnie-
zaskocz go w łóżku czymś zupełnie nowym (w sobotę mieliście ku temu super
okazję...)i obdarz go niewymuszonym komplementem. Jednym słowem: jak on nie
chce, to nie, a jak chce, to ma kobietę idealną i to bez żadnych zobowiązań.
Oczywiście musi poczuć, że masz własne życie towarzyskie, od czasu do
czasu "srasznie ci przykro, ale akurat dzisiaj nie dasz rady się
spotkać".Zaciśnij zęby i wytrzymaj w ten sposób jakiś miesiąc. Jeśli facet nie
pęknie i sam nie zacznie zabiegać o częstsze i dłuższe spotkania, to
rzeczywiście odpuść go sobie.
Trzymam kciuki!
Minerva

Dzięki wszystkim za rady i uwagi

[Gość: Evita]

No i tu mi dziewczyny dałyscie do myslenia. Dwa ostatnie wpisy, czyli marebo i
minervy sugerują ciekawe rozwiązania. Hmm, gdybym była na tyle silna, zeby
sobie przetłumaczyc, ze nie ma co bawic sie z nim w ciuciubabke i ze skoro nie
chce sie deklarowac powazniej to pewnie nic z tego nie bedzie za rok i dluzej,
to pewnie bym własnie probowała rozluznic kontakty i gdzies głęboko w głowie
(sercu?) darowała sobie go.

Ale to nie jest takie łatwe, bo w końcu go kocham i nie mogę wyobrazic sobie,
ze on jest taki zły dla mnie.
Postanowiłam, ze dam mu jeszcze pol roku.
Dlaczego akurat tyle? bo w ciągu tego pół roku sporo sie zmieni - on sie
powinien jakos usamodzielnic przynajmniej finansowo, pewnie zobaczy, ze nie
widujemy sie juz tak czesto i moze zacznie mu tego brakowac, jak pojdzie do
pracy to moze troche psychicznie "podrośnie" i zdecyduje sie w koncu odciąć
pępowinę... Ja w ciągu tego czasu będę trochę bardziej oszczędna w emocjach i
na pewno bede miała mniej czasu dla niego (własnie zmieniam pracę, a w nowej
bedzie wiecej obowiazkow).
Nie umiem go skreslic tak od razu. mysle, ze te pół roku pozwoli mi troche sie
zdystansowac, uswiadomic mu, ze nie konczy sie na nim swiat, przyjrzec sie temu
zwiazkowi i szansom na udaną przyszłość.
ale tak czy siak zapamiętam sobie mocno radę marebo i wszystkich tych osob,
które radziły sie rozstac.
Dziękuję Wam wszystkim za wpisy, śledziłam Wasze wypowiedzi z dużą uwagą i
doceniam poświęcony mi czas.
Jeżeli jestescie ciekawi, jak dalej bedzie sie to toczyło i co w końcu
wyniknie, to mogę co jakis czas pisac o naszych wzlotach i upadkach.
No, a za około pół roku mogę Wam powiedzieć, co wyszło i co postanowiłam.

Tymczasem pozdrawiam, trzymajcie sie ciepło

Ewito

[maniia]

Jestes stara?
ulomna?
gruba?
w wozku inwalidzkim?
brzydka?
nieciekawa? bez dobrej pracy, nielubiana?

Az wstyd za Ciebie - jest tyle kobiet w takiej sytuacji, a Ty (niby nie)
uczepilas sie go jak rzep psiego ogona.

Jezeli nie masz powyzszych cech, to masz inna nieatrakcyjna, ktora powoduje ze
jestes totalna desperatka. Przeciez on nawet Ciebie nie pozada, jak na to
wyglada? Ale ty NIE, nadal go chcesz i JUz! wstydz sie.

[Gość: Evita]

wstydze sie. ale nie potrafie zwiazku, ktory trwał 3 lata i był naprawde udany
skreslic dlatego, ze z dnia na dzień zaczelam oczekiwac jego dojrzałości.
musze mu dać tę chwilę - pół roku - żeby zdążył dojrzeć jesli chce (w mocno
przyspieszonym tempie, ale tak) i zeby móc później sporzeć sobie w lustrze w
oczy.
Może trochę sie "zapuścił" w adoracjach mojej osoby, zwróciłam mu na to uwage w
kilkugodzinnej dyskusji o nas, troche zaniedbał. On ciągle powtarza, ze jak
tylko za tydzien skonczy te magisterke to bedzie mógł poswiecic duzo wiecej
czasu na nas i ze on po prostu nie umie wymyslac prezentow, ale bedzie sie
starał i ogólnie bedzie pracował nad sobą byle tylko mnie nie stracic. zarzeka
sie ze lubi moich rodzicow i ze ten tekst o dniu wycietym z zyciorysu był
przesadą i ze to nie jest tak. no i skoro on sie tak zarzeka i obiecuje to mam
mu nie dac szansy? pół roku to nie jest duzo. a jak w tym czasie nic sie nie
zmieni to: "adios!"
wstydze sie.

[marebo]

Myślę, że te pół roku to rozsądna decyzja.
Życzę szczęścia.

[Gość: Beatka]

marebo napisał:

> Myślę, że te pół roku to rozsądna decyzja.
> Życzę szczęścia.


Ja też tak uważam, rozsądna decyzja.
Nie postąpiłaś pochopnie, z dnia na dzień, więc nie będziesz żałować.

Chętnie posłuchamy dalszych przygód.

wiecie co? mnie sie wydaje ze to jest podpucha....

[Gość: Elvira]

.... tak sobie czytam te posty E. i czytam i dochodze do wnoisku ze tak w zyciu
nie ma. Cos w tych postach jest nie tak. nie bardzo umiem to okreslic ale tak
juz raz tu bylo ze redaktorka ktoregos pisma taka bajede wyssala z palca zekom
w celach "naukowych"
I to mi zakrawa na podobny schemat.
Moze sie myle - wtedy autorke przepraszam, ale ......
.... te szczegoliki sa takie jak z taniej powiesci Harlequina,
no i te zmiany raz ze jest dobrze z tym seksem a raz ze nie raz rodzice fajni a
raz ze trzymaja go . Ja nie umiem wyraznie powiedziec co ale COS jest nie tak

[Gość: Edytka]

Elviro... masz rację! powiem więcej ONI też ją mają!

samo życie

[Gość: Evita]

Elviro, to nie jest niestety podpucha :) Tak to własnie w zyciu jest - nigdy
biało i czarno, tylko zawsze szaro. Nie ma bohaterów skrajnie negatywnych i
pozytywnych.
W kwestii Twoich watpliwosci:
jego rodzice sa dla mnie mili i wydaje mi sie, ze mnie zaakceptowali, ale w tym
samym czasie chcą zatrzymac syna przy sobie, zwłaszcza, ze to jedynak, a oni są
mocno starsi jak na rodzicow osoby w tym wieku. Nie widzę tu sprzecznosci.
Lubią mnie - do granic, które sami chcą wyznaczac. Jakbym im "porwała" synka,
to by pewnie lubili mniej.
druga sprawa z tym seksem - napisałam, ze jak mamy czas i jak on sie
odpowiednio "przyłoży" do rzeczy (mam tu na mysli nastrój, jakiś masażyk na
wstępie itp) to jest przyjemnie. Ale 15minutowe sesyjki służące zaspokojeniu
popędu mi nie odpowiadają. On twierdzi, ze lubi i tak i tak. A ja nie.
też nie widzę sprzecznosci.
Czy masz jeszcze jakies wątpliwosci, czy jestem prawdziwa?

Pozdrawiam

[Gość: elvira]