meczy mnie zycie w Polsce

[anmei1]

Nie chodzi mi o finanse (zyje na przyzwoitym poziomie).Czy ktos
jeszcze tak ma? Od czasu studiow znaczna czesc roku spedzam za
granica i bylo OK. Teraz wiecej jestem w Polsce niz na obczyznie
(koncza sie dluzsze wyjazdy sluzbowe)i zaczynam sie dusic. Sprawy
nie zalatwiaja kilkutygodniowe wyjazdy wakacyjne czy sluzbowe.
Potrzbuje co najmniej kilku miesiecy za granica, by jakos wytrzymac
reszte roku w kraju. Z drugiej strony ciezko mi zdecydowac sie na
permanentna emigracje bo wiem, ze musialabym wykonywac prace pozniej
swoich kwalifikacji i pewnie obnizylby mi sie standard zycia. Ktos
widzi wyjscie z tej sytuacji?

[karka831]

Ale co dokładnie Cie męczy? Ogólnikowo napisałaś..

[anmei1]

Zasciankowosc w mysleniu znacznej czesci spoleczenstwa, syf, zle
drogi, fatalna kolej, nieuprzejmosc w urzedach, sklepach, brak
szacunku dla odmiennosci jakiejkolwiek, brak szacunku do pracownika
(nie chodzi mi tylko o wynagrodzenie ale o stosunek do czklowieka),
sfrustrowani i niezadowoleni ludzie, brak poczucia bezpieczenstwa w
parku po zmroku, brak rownouprawnienia itd., itp.

[nekomimimode]

Zasciankowosc w mysleniu znacznej czesci spoleczenstwa,nieuprzejmosc
w urzedach, sklepach, brak
> szacunku dla odmiennosci jakiejkolwiek, brak szacunku do
pracownika
> (nie chodzi mi tylko o wynagrodzenie ale o stosunek do
czklowieka),
> sfrustrowani i niezadowoleni ludzie, brak poczucia bezpieczenstwa
w
> parku po zmroku, brak rownouprawnienia itd., itp.

-duszę się dokładnie przez to samo

[forumowicz_pospolity]

anmei1 napisała:

> Zasciankowosc w mysleniu znacznej czesci spoleczenstwa, syf, zle
> drogi, fatalna kolej, nieuprzejmosc w urzedach, sklepach, brak
> szacunku dla odmiennosci jakiejkolwiek, brak szacunku do pracownika
> (nie chodzi mi tylko o wynagrodzenie ale o stosunek do czklowieka),
> sfrustrowani i niezadowoleni ludzie, brak poczucia bezpieczenstwa w
> parku po zmroku, brak rownouprawnienia itd., itp.

a w jakim to kraju jest tak idealnie że żadna z tych wad nie występuje??:)

[anmei1]

Nie chodzi mi o kraj, w ktorym zadna z tych wad nie wystepuje ale
jest wiele miejsc gdzie wiekszosc z tych wad nie wystepuje.

[tezromantyczka]

> jest wiele miejsc gdzie wiekszosc z tych wad nie wystepuje
Ale pewnie występują INNE wady. ;-)

[forumowicz_pospolity]

anmei1 napisała:

> Nie chodzi mi o kraj, w ktorym zadna z tych wad nie wystepuje ale
> jest wiele miejsc gdzie wiekszosc z tych wad nie wystepuje.

jakies przykłady moze bo pachnie mi to turystyczno-pocztówkowym
idealizmem:)

[stedo]

Właśnie, może nie znasz tam życia "od podszewki".Może zewnętrzny blichtr
środowiska, w którym bywałaś okresowo nie pozwolił na obiektywną ocenę sytuacji.
Bo zapoznaj się chociażby z tym wątkiem sprzed kilku dni:
forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=16&w=76949770
Sposoby na bydło - Kobieta - Forum dyskusyjne | Gazeta.pl

[anmei1]

Byc moze nie znam zycia od podszewki. Spedzilam za granica tylko 2
lata. Mam ogolne pojecie jak tam sie zyje, dostrzegam tez wady
zgranicy.

[minasz]

a ja lubie ten polski syf :)

[stedo]

No właśnie.Napisz jak to jest "tam", konkretnie,że tam tak fajnie,na co dzień Bo
wakacyjnie to potrafię sobie wyobrazić.Co tu najbardziej dokucza?Ciekawe.

[nekomimimode]

też się tu duszę

[tezromantyczka]

A co Cię powstrzymuje przed wyjazdem?

tia

[jaceks20]

to wszystko na pewno wina Kaczynskich:)
skoro jestes taka oswiecona i kosmopolityczna to czemu uwazasz ze na
emigracji taka swiatla osoba jak ty musialaby wykonywac prace
ponizej swoich kwalifikacji?czyzby w tych oswieconych krajach nie
doceniali takich fachowcow?
"...Wydrylujesz śliną mnie, otoczysz sprężystą łydką, ale to nie
wszystko!

[anmei1]

Gdzie napisalam, ze jestem takim fachowcem?

[tezromantyczka]

> Z drugiej strony ciezko mi zdecydowac sie na
> permanentna emigracje bo wiem, ze musialabym wykonywac prace
pozniej
> swoich kwalifikacji i pewnie obnizylby mi sie standard zycia.
Dlaczego poniżej kwalifikacji? Znam sporo osób, które pracuja za
granicą na stanowiskach porównywalnych z tymi, na których byli w
kraju.

[karka831]

'Wszędzie dobrze gdzie nas nie ma'...
A może jakbyś dłużej pozostała na emigracji, poznała dane państwo 'od
podszewki', może okazałoby się,że tam też nie jest tak kolorowo? Nie wiadomo..

[jaceks20]

widocznie autorka jest typowa przedstawicielka tej fali emigracji
ktora non stop bedzie wychwalac pod niebiosa jak to oddycha pelna
piersia jak tylko wyjedzie poza granice ojczyzny
wszysctko tutaj be a tam miodzio, wiec skad ten strach ze bedziesz
pracowac u turka przy kebabie?

[anmei1]

Gdzie napisalam, ze boje sie, ze bede pracowac u Turka przy kebabie
boje sie, ze bede pracowac u Turka przy kebabie? Praca ponizej moich
kwalifikacji to niekoniecznie praca fizyczna. Po prostu taka gdzie
nie bede korzystala z mojego doswiadczenia zawodowego i
wykdztalcenia.

[jaceks20]

a skad ten brak wiary we wlasne sily?czyzbys uwazala ze tam gdzie
mozesz swobodnie sie czuc i oddychac moze dosjc do sytuacji ze nie
beda chcieli dac ci pracy w twoim zawodzie i z twoim doswiadczeniem?
chyba ze masz tak specyficzne ze tylko w tej dusznej i okropnej
Polsce mozesz w tym zawodzie pracowac
nie podoba sie- samolot i c ya
youtube.com/watch?v=MUjijBKSwsg

[simply_z]

Jacek patrioto ..nie podniecaj sie tak ...,mialam ostatnio okazję
zalatwiac wiele spraw w roznych urzedach i to co sie tam dzieje
napelnia mnie zawsze zdumieniem.PRL skonczyl sie iles tma lat
temu ,a petenci ciagle sa traktowani jak intruzi .Dzwonie zalatwic
cos pilnego na uczelnie :wita mnie chamstwo ,rzucanie
sluchawka ,zbywanie.Czy to jest normalne? tak samo w szpitalach -
chamstwo pielegniarek ,arogancja lekarzy...
A nawiazujac do postu o pracy za granicą :
moja kolezanka pracuje jako architekt w UK ,od razu po
studiach ,stawka nieporownywalna z ta w Polsce,kolega jest
informatykiem w Szkocji ,kuzynka pracuje w Ambasadzie ,nikt nie
obraca kebabow .

[tezromantyczka]

> A nawiazujac do postu o pracy za granicą :
> moja kolezanka pracuje jako architekt w UK ,od razu po
> studiach ,stawka nieporownywalna z ta w Polsce,kolega jest
> informatykiem w Szkocji ,kuzynka pracuje w Ambasadzie ,nikt nie
> obraca kebabow .

Simply, to autorka wątku obawia się pracy ponizej swych
kwalifikacji, a nie jaceks.

[jaceks20]

nie o to mi chodzilo ale nie chce mi sie tlumaczyc
kolezanka pisze ze tak jej zle tutajale emigracji troche sie boi bo
bedzie musiala pracowac ponizej kwalifikacji, zadaje pytanie niby
czemu
cala masa moich znajomych z uczelni pracuje gdzie w londynie czy
innych dublinach na wyzszych stanowiskach niz zaczynaliby w Polsce
doczepiliscie sie tego kebaba jak rzep....l
powtarzam, jesli sie nic nie podoba, wyjechac i nie wypowiadac sie o
tym co tutaj ani nie pouczac
youtube.com/watch?v=MUjijBKSwsg

[simply_z]

nikt nikogo nie poucza ,autorka po prostu dzieli sie z nami swoimi
wątpliwosciami ,to naturalne,że czlowiek najlepiej ..jednak czuje
się w znanym srodowisku ,niż na obczyźnie ,chcialam jedynie
pokazac ,ze mecza i denerwuja mnie coraz bardziej podobne
rzeczy ,tym bardziej,że jako osoba mloda nie rozumiem wspomnianego
przeze mnie wyzej traktowania w roznego rodzaju instytucjach czy
chocby owych dziurawych dróg.Mam piac z zachwytu ? przeciez doceniam
tez szereg innych rzeczy ale moge chyba wyrazic swoją krytyke.

[faq]

jak narazie to jedynym, ktory uderza w ton pouczen i mentorstwa to jestes Ty
Jacku. Ja na przyklad ani mysle wyjezdzac a niepodoba mi sie wiele, i co, mam
sie zamknac bo kolega z internetu sie irytuje? Mysle, ze to tez jedna z tych
rzeczy, ktore zalozycielke watku frustruja, w Polsce nie mozna ot tak sobie
podzielic sie refleksja, podyskutowac, bo zaraz sie ktos zaperzy, zirytuje...

[anmei1]

Czasem wlasnie takie drobne z pozoru sprawy potrafia mnie skutecznie
zniechecic do Polski. Moj znajomy zawsze mi wtedy radzi, zeby
wyjechala sobie na troche do Rosji (jest tam na kontrakcie) to mi
sie Polska wyda rajem na ziemi;-)

[anmei1]

Podjecie decyzji o emigracji gdy trzeba sie liczyc z tym, ze poziom
zycia sie obnizy a nie poprawi, naprawde nie jest latwy. Nie chce
potem miec pretensji do siebie, ze na wlasne zyczenie pogorszylam
sobie sytuacje zyciowa. Jest tez kwestia meza, ktory emigrowac nie
chce (argument to wlasnie pogorszenie sytuacji finansowej). Z
drugiej strony jak mam siebie przekonac, ze jednak tutaj jest moje
miejsce jesli czuje, ze nie jest?

[minasz]

jak juz emigrowac to do new yorka - londyn czy dablin to przy nim zadupie

[stedo]

Nie wiem do jakiego kraju porównujesz.Bo jeśli np do Francji czy UK,no cóż,
różne koleje historii, inny standard życia mają kolosalny wpływ.Ale już np/jak w
wątku przytoczonym przeze mnie powyżej/w Irlandii, która stosunkowo niedawno
dopiero odbiła się od dna już nie jest tak różowo.

[anmei1]

Porownuje do Japonii, bo tylko tam zylam na tyle dlugo by troche
poznac codziennosc.

[prom_do_szwecji]

i japonia sie nagle taka przyjazna dla gajdzinów zrobiła? I już nie
trzeba pić z szefem po pracy w barze karaoke? I już nie trzeba
ściśle trzymać się rytuałów, bo inaczej jest sie wykluczonym z
grupy? Aż tak bardzo się zmieniło????

[anmei1]

zmienila sie. Obserwuje te zmiany *na zywo* od ponad 5 lat i zmienia
sie bardzo zywo* od ponad 5 lat i zmienia sie bardzo szybko.Nie
twidze, ze jest przyjazna dla obcokrajowcow ale jest coraz lepiej.
Kiedy tam ostatnio bylas?

[prom_do_szwecji]

trzy lata temu.
Poza tym obracam sie w gronie osób mocno związanych z Japonia albo
Japończyków. Dla mnie to zupełnie inna bajka. Stąd zdziwienie

[anmei1]

Bylas tam w pracy czy turystycznie?
Moje obserwacje sa takie, ze jest coraz lepiej. Duzo zalezy od firmy
w ktorej sie pracuje (pracowalam w Japonii w japonskiej i
niejaponskiej wiec mam jako takie porownanie). Jasne, ze dalej jest
ciezko - paradoksalnie ciezej jesli zna sie jezyk (ale to inna
historia) ale dobrze mi tam. Lista minusow krotsza niz w Polsce.
Tylko znalezienie tam sensownej pracy graniczy z cudem.

[prom_do_szwecji]

mam przyjaciela, który mieszkał w Japonii chyba przez 15 lat. Wrócił
pięć lat temu. Nie przestaje cieszyć sie z tego, że w Polsce ludzie
sie usmiechają a dziewczyny mają cos w glowie.
Pewnie zawsze jest dobrze tam, gdzie nas nie ma

[anmei1]

Moze tak wlasnie jest, ze tam dobrze gdzie nas nie ma. Mi nie
przeszkadza infantylnosc wiekszosci Japonek za to przeszkadza, ze
pociag zamiast 300km/h jedzie co najwyzej 100km/h i takie inne
bardziej przyziemne rzeczy. To chyb akwestia priorytetow. W koncu
przez 15 lat tam zyl wiec pewnie cos mu sie podobalo.

[prom_do_szwecji]

pewnie tak. Chyba nigdy tak nie na, że nie podoba nam sie wszystko.
Pewnie gdyby Polska nie podobała ci sie tak na maksa, nigdy byś z
Japonii nie wróciła

[anmei1]

Powrot do Polski to byla zawsze koniecznosc (koniec delegacji,
stypendium itp. a ostatnio pozostawiony w Polsce maz; stypendium
itp. a ostatnio pozostawiony w Polsce maz;-) ale pewnie gdybym miala
wybor tez bym sie dluuugo zastanawiala co zrobic.

[prom_do_szwecji]

ale może spróbuj zmienić priorytety, będzie ci łatwiej. Może zamiast
myślec, że pociąg jeździ za wolno, pomysl, że tu masz męza, dom i
rodzinę. To zawsze jest pewne oparcie w życiu, które trudno dostac o
innych ludzi. Nie bardzo sobie wyobrazam, że mogłabym dostać je od
Japończyków, którzy sa powsciągliwi w okazywaniu uczuć.

[stedo]

A wzięłaś pod uwagę obyczajowość i różnice w sposobach zachowania i wyrażaniu
emocji tzw."ludzi Wschodu"? Że potrafią np kłaniać Ci się w pas z uprzejmym
uśmiechem na ustach, by za chwilę z takim samym uśmiechem wbić sztylet w plecy?

[anmei1]

Oczywiscie. Poczulam noz nie raz we wlasnych plecach ale w Polsce
tez mozna poczuc. Wprawdzie bez uklonu w pas ale tez boli.

[znowuwzyciuminiewyszlo]

Watek przytoczony powyzej odnosi sie do UK, nie do Irlandii, jako ze Irlandia
Polnocna jest czescia Zjednoczonego Krolestwa (UK) Wielkiej Irlandii i Irlandii
Polnocnej.

[znowuwzyciuminiewyszlo]

tak to jest, jak sie mysli o 10 rzeczach na raz :-)
Zjednoczone Krolestwo Wielkiej Irlandii i Irlandii Polnocnej - moze kiedys sie
Gerry Adams doczeka ;-)

[stedo]

Dzięki za wyjaśnienie szczegółów. Nie wgłębiałam się.Pamiętałam że coś pisałaś o
Irlandii. Ale nawet jak tak jest to w tej części było zdecydowanie gorzej jak w
Anglii czy Walii.

[modliszka24]

wyjście to ty masz je znaleść,,, zdecydować się ,,,ja właśnie przyjechałam z
Norwegii ale mam tam dużą rodzinę i wiem że życie tam jest łatwiejsze więcej
komfortowe bez stresów tylko jak tam pojadę to strasznie tęsknie tu za domem
więc wiem że nie przeprowadzę się jeżeli tylko tym że praca będzie gorsza ,się
martwisz , wiedz że i tam można potem dojść awansować na lepsze stanowisko

meczy mnie zycie na emigracji

[znowuwzyciuminiewyszlo]

Ja mam zupelnie odwrotnie. Bardzo tesknie za Polska i problemami polskimi, bo do
tutejszych przywyknac nie moge.
Przeboleje buirokracje, dziadowski stan drog, byle z powrotem dostac sie miedzy
ludzi o pewnym poziomie kultury osobistej.
No i transport publiczny w Irl Pln - PORAZKA!

[karka831]

Podobne zdanie ma moja koleżanka mieszkająca 2 lata w Belfaście.
Niedawno wróciła na stałe do Polski:)

[znowuwzyciuminiewyszlo]

Ja rozumiem, ze ci ludzie dookola to dzieci wojny, no ale bez przesady... Miasto
samo w sobie fajne, nawet ladne w centrum gdzie mieszkam. Ale moje codzienne
podroze pociagiem do pracy to katorga. Z autobusu juz zrezygnowalam, bo czekanie
godzine na deszczu w kolejce na jego przyjazd dobijalo mnie. Do tego ostatnio
nastapil o wysyp Cyganow ze swoimi akoredonikami, a ja juz w Polsce bylam do
nich uprzedzona i lapie sie za torebke na ich widok...

[karka831]

Koleżanka twierdziła,że nie czuła się tam bezpiecznie. Swoi 'nie przepadają' za
obcymi i dają im to odczuć. Podobno.

[znowuwzyciuminiewyszlo]

Hmm, zalezy w jakim srodowisku pewnie. Ja pracuje w srodowisku 'naukowym' (pozal
sie Boze, ale to inna historia). Wiekszosc ludzi u nas na wydziale o wlasnie
obcokrajowcy (glownie Chinczycy i Latynosi) wiec nikomu do glowy nie przyjdzie
robic mi proboemy z powodu obywatelstwa.
Poza tym kto to sa 'swoi'? Tutejsza ludnosc jest dosc mocno podzielona, i
animozje sa wciaz czyms czestym miedzy Irlandczykami a Brytyjczykami. No i
nalezy pamietac, ze pewnych zasad nalezy przestrzegac, jak na przyklad 'nie
chodzic w koszulce Glasgow Rangers po Falls' albo 'nie sprzedawac swietych
obrazkow z Maryja i papiezem na Shankill' (takie pzryklady przytoczylam, bo
bywaly podobne wypadki zakonczone zdrowa bijatyka). No i nie nalezy zapominac,
ze tutaj po ulicach chodza regularni mordercy wypuszczeni na mocy amnestii 10
lat temu. Ale to sa oczywiscie wyjatki.
Ogolnie nie spotkalam sie z jakas niechecia do mojej osoby na tle
narodowosciowym. Ale ja nie szukam dymu...

[eleni80]

mnie też, ale na razie nie znalazłam rozwiązania ;)

[claratrueba]

Niestety mnie też męczy. A konkretnie brak uśmiechu, nawet tam, gdzie powinna to
być norma- sklep, bank. To, że jak ktoś mnie potrąci może co dziesiąty powie
przepraszam. Że kładzie się na mnie w kolejce do kasy i muszę go wąchać. Drogi,
na których walczę o przetrwanie z TIRami. Grupy pijaczków i żebraków na głównych
ulicach, szarpiących za ubranie. Wulgarni łysole, wykrzykujący swoje ch.. i k...
Niepilnowane świniokształtne psy. Wścibstwo i plotkarstwo sąsiadów (nie
przyjmuję księdza po kolendzie). 20 lat temu odrzuciłam możliwość pozostania w
Niemczech. W sumie nie żałuję, pewnie nie mogłabym tam żyć na takim poziomie jak
żyję tu. Ale parę razy w roku wyjeżdżam żeby "się odtruć".

[pianazludzen]

Hm, rozumiem cie. Podejrzewam, ze gdybym miala z dnia na dzien przeniesc sie do
Polski, to wiele rzeczy by mnie meczylo. Pewnie po paru mieiacach bym przywykla,
no i mialabym pod reka moich przyjaciol, choc wielu tez wyjechalo.

Jednak zycie w kazdym miejscu posiada wiele plusow i minusow. Pamietam ze "Stu
lat samotnosci" postac emigranta, ktory bedac na emigracji z rozrzewnieniem
wspominal ojczyzne i najwiekszym jego marzeniem byl powrot. Gdy mu sie to udalo,
po pewnym czasie pojawila sie w nim taka sama tesknota za miejscem, z ktorego
wyjechal, i takie same marzenia z nim zwiazane. I tak to chyba troche jest:)

Ja bedac na studiach pare zary wyjechalam na wymiany i praktyki, i zawsze po
powrocie wkurzalo mnie wiele rzeczy, np panie w polskim dziekanacie:) Dolowalo
mnie tez to, ze wiele osob nie rozumialo o co mi wlasciwie chodzi - mysle ze
znajac tylko takie realia, czlowiek nie zastanawia sie ani nie zdaje sobie
sprawy z tego, ze mogloby wygladac to wszystko inaczej.

Teraz jestem pol roku po zrobieniu dyplomu i pracuje w Monachium (jako
architekt), tutaj tez spedzilam ostatni rok studiow. Mam swoje grono przyjaciol
tutaj, czuje sie jak u siebie. Moim zdaniem na plus w porownaniu z polskimi
warunkami wypada tu:

:: sluzba zdrowia: na termin u lekarza czekam trzy-cztery dni (wizyta w ramach
ubezpieczenia w kasie chorych, prywatnie jest pewnie od reki), na rezonans
magnetyczny czekalam tydzien. Podejrzewam, ze w Polsce bylby to min. miesiac

:: nieporownywalnie bogatsza oferta kulturalna, w muzeach dziela z prawdziwego
zdarzenia, teatr na swietnym poziomie, swietne koncerty (pod wzgledem koncertow
w Polsce jest juz jednak coraz lepiej)

:: bezpiecznie po zmroku na ulicach

:: ogromne mozliwosci i swietne warunki do uprawiania sportu, i to na kazda
kieszen. Mnostwo zieleni gdzie mozna biegac, duzo basenow, drogi rowerowe (we
Wroclawiu ta siec drog tez jest ok, ale co stego, jak na niektorych sciezkach
rowerowych parkuja sobie w najlepsze samochody, a kierowcy zajezdzaja ci droge)

:: mili i usmiechnieci ludzie (sa oczywiscie wyjatki) - jak wpadne na kogos
niechcacy, to nie patrzy na mnie wzrokiem chcacym zabic, tylko usmiechamy sie do
siebie, ja przepraszam i kazdy idzie w swoja strone

:: szef i pracownicy na uczelniach (tez sa wyjatki niestety) nie uwazajacy sie
za wszechwiedzacych, ale czesto pytajacy studentow/pracownikow: a ty co o tym
myslisz?jakie jest twoje zdanie? (choc na uczelni w Polsce, szczegolnie mlodsza
kadra, tez rozwija sie juz tym kierunku - wielki plus!)

:: przyjmowanie zwrotow i reklamacji w sklepach bez wiekszych dyskusji, szacunek
i uprzejmosc dla klienta. To samo tyczy sie urzednikow i pan w dziekanacie;) W
polsce z reklamacjami/zwrotem w sklepach bywa czasem bardzo zne - nie liczac
sieciowek, tam jest ok. Ale sprobujcie cos zareklamowac w Galerii Centrum,
powodzenia.

:: dostaje trzykrotnie wiecej pieniedzy za te sama prace, niz moi koledzy w
Polsce. Koszty zycia sa troche wieksze tu, ale na pewno nie trzy razy.

Plusy dla Polski:

:: na imprezach ludzie TANCZA, co bardzo ubie, sa jacys tacy bardziej weseli i
spontaniczni. Tu imprezy sa raczej "gadane"

:: dobre, swierze produkty "bio" czyli po prostu od rolnika mozna kupic w polsce
w normalnych cenach

:: z reguly trafia sie albo na gburow, albo na ludzi bardzo usluznych. I ci
usluzni sa ekstremalnie usluzni i strasznie mili

:: w Polsce mam wielu przyjaciol no i rodzine

:: strasznie lubie polskie knajpy. W monachium w wiekszosci sa urzadzone trendy
i z pomyslem, ale mimo wszystko w Polsce jest czesto jakos z wieksza fantazja to
wszystko urzadzone - patrz mleczarnia, chill-out, bezsennosc i inne we
wroclawiu, pewnie tez mnostwo krakowskich, warszawskich, poznanskich knajp

Pewnie wiele superlatyw Polski pominelam, musialabym pomieszkac znowu dluzej w
Polsce zeby je sobie na nowo przypomniec. Na pewno jednak szokiem po
przeprowadzce bylaby panujaca dookola w Polsce szarzyzna (choc to sie zmienia
czagle na lepsze), ponawieszane wszedzie szyldy i reklamy, co czyni miasta po
prostu brzydkimi, tak samo jak blokowiska niszczace polski krajobraz,
nieuprzejmosc w sklepach i urzedach (np to, ze w sklepach czesto nie maja
drobnych i nie maja jak wydac reszty i oznajmiaja to z taka pretensja do mnie,
ze osmielam sie nie miec wyliczonych pieniedzy, to strasznie mnie np razi), to
ze ludzie sie tak przepychaja i pchaja na siebie jak np wchodza to tramwaju lub
stoja w kolejkach, zamiast spokojnie czekac. Te rzeczy pewnie by mnie meczyly.

Mimo wszystko ciagle mysle o tym, zeby za pare lat sprobowac wrocic do PL.
Zobaczymy:)