jazda i prawo jazdy

[Gość: alusia]

dziewczyny, jestem w dołku , po 10 latach posiadania prawa jazdy w szufladzie-
niestety, doszłam do wniosku po kilku jazdach wykonanych obecnie , że ja po
prostu nie potrafię=nie nadaję sie do jazdy, jestem zła na siebie, że jestem
taka tępa, że nie potrafię zaparkować, przez 10 lata walczyłam z mężem o
samochód, a teraz kiedy go juz mam nie potrafię nim jeżdzić-totalna
kompromitacja-czy ktoś przeżywał podobne chwile, jak sobie z tym radzić,
zrezygnować i się juz nie osmieszać?

wprawa czyni mistrza/nt

[tralalumpek]

[alkazz]

Jeżeli się nie boisz, to próbuj! Zacznij jeździć po mniej uczęszczanych
drogach, parkuj na placu i wszystko sobie przypomnisz...
Jeżeli nie chcesz to wykup sobie kilka godzin jazd doszkalających i powinny Ci
pomóc na nowo oswoić się z samochodem.
Osobiście, wybrałam pierwszy sposób i udało się, jeżdzę i zaoszczędziłam parę
złotych.
Powodzenia i szerokiej drogi:)

[Gość: alusia]

szczerze powiedziawszy ja po ulicach kilka razy przejechałam-trasa do pracy i z
powrotem-Kraków, ja niestety nie potrafię parkować-ćwiczyłam pod bokiem-totalny
obciach przed sąsiadami, mężem, oraz na placu manewrowym-jestem chyba naprawdę
totalnie tępa

[mike_mike]

alkazz napisała:

> Jeżeli się nie boisz, to próbuj! Zacznij jeździć po mniej uczęszczanych
> drogach, parkuj na placu i wszystko sobie przypomnisz...
> Jeżeli nie chcesz to wykup sobie kilka godzin jazd doszkalających i powinny
Ci
> pomóc na nowo oswoić się z samochodem.
> Osobiście, wybrałam pierwszy sposób i udało się, jeżdzę i zaoszczędziłam parę
> złotych.
> Powodzenia i szerokiej drogi:)

Zaoszczędzone parę złotych na jazdach doszkalających mogą zaprocentować sporym
wydatkiem na blacharza, lub podwyższoną składkę na AC (jesli masz to
ubezpieczenie) oraz OC z tytułu likwidowanych szkód...

[glonik]

Jazda bocznymi uliczkami nic nie da, prędzej, czy później w Centrum trzeba
będzie wjechać. Ja na początku wykonywałam wyłącznie "prawoskręty", przez co
droga z domu do pracy i z powrotem trwała i trwała ;). Wzięłam się na sposó
żeby ujarzmić nielubiane skrzyżowania. Późnym, późnym wieczorem objeżdżałam je
ze wszystkich stron, potem próbowałam przy mniejszym ruchu, np. rano w
niedzielę i tak, powolutku, doszłam do wprawy, czego i Tobie życzę. Ale
najważniejsze: JEŹDZIĆ !!!!!

[Gość: cinka]

moja mama zaczela jezdzic znow dopiero kiedy ja zrobilam prawo jazdy, wiec tez
tak gdzies po 12-14 latach. z tym ze mialysmy obie swojego maluszka -
kilkuletni maluszek bo duze prawdopodobienstwo rozbicia ;) jednak nic takiego
sie nie stalo, mial tylko jedna nieduza stluczke - i to nie z mojej winy, tylko
kretyna ktory mnie wyprzedzal [jak sie pozniej okazalo nie mial nawet prawa
jazdy] - taka dygresja :). jezdzilysmy, jezdzilysmy, jezdzilysmy :)
nie ma innej recepty niz praktyka.. i nie przejmuj sie ewentualnymi
niepowodzeniami - nikt jeszcze z ta umiejetnoscia sie nie urodzil i kazdy na
poczatku popelnia bledy. mozesz tez nakleic sobie z tylu napis 'uwaga baba za
kierownica' :)
acha, i nie jezdz z mezem obok, podejrzewam ze caly czas - jak wiekszosc
facetow - komentuje co zle zrobilas i wrzeszczy, co jak wiadomo stresuje
dodatkowo :)
a jak jedziesz z nim to przygladaj sie jak jedzie pod katem kierowcy - jak
parkuje, jak wyprzedza itp..

[Gość: lola]

Pociesze cie ze nie jestes jedyna.Po 5 latach prawka w szufladzie musiałam
zaczac.Najpierw w towarzystwie, z tym ze nie daj Boze meza, bo wtedy robiłam
same błedy, tak mnie stresował.Jeździłam ze znajomym.Tak było jakies 4
miesiace.A potem maz na siłe wsadził mnie do samochodu i musiałam sama
dojechac do domu, rany, co ja przezyłam.Ale dojechałam.
Potem powoli objezdzałam trasy mi znane, koło domu, i jak ktos juz pisał
jechałam tak by skrecac wyłacznie w prawo.Zaliczyłam co prawda 1 niewinna
stłuczke,ale własnie jak chciałam skrecic w lewo.Z prawego pasa! ale to
wszystko.
Z dnia na dzien jeździłam coraz dalej, teraz po 1,5 roku moze nie jestem super
kierowca, ale daje sobie dobrze rade, jezdze tez w trase.
Moja rada- odwaz sie jeździc sama, po drogach które znasz, musisz sie oswoic,
później pójdzie jak z płatka.
Co do parkowania, to z początku unikałam wciskania sie w małe miejsca,
zatoczki miedzy samochodami, parkowałam dalej gdzie miejsca sporo.Trudno,
lepsze to niz uszkodzenie auta.Teraz wyczuwam juz na oko, gdzie i jak
wjechac.Parkowanie tyłem trzeba pocwiczyc,moze jedz gdzies w ustronne miejsce
i tam próbuj.Powodzenia.

[Gość: renata34]

Kilka praktycznych rad znajdziesz tu:))
fun.from.hell.pl/2002-05-28/naukajazdy.html

[Gość: Wredny matkojebca]

Nie rezygnuj , poprostu wez sie za trening , to normalna sprawa , musisz
teraz troche potrenowac z ta jazda , na placach i na ulice tylko kiedy jest
mniejszy ruch , pojezdzisz tak troche i zobaczysz wszystko bedzie ok.

[Gość: mala]

jezdzij jezdzij jezdzij

nie rezygnuj, po dwoch tygodniach wiekszosc sobie przypomnisz, pozniej musisz
jedynie cwiczyc pewnosc siebie na drodze, przypomnij sobie kto gdzie ma
pierwszenstwo i tak tam, i dawaj

[Gość: WERTY]

PROPONUJE KILKA JAZD DOSZKALAJĄCYCH. UMÓW SIĘ Z INSTRUKTOREM NAUKI JAZDY I PO
KŁOPOCIE. KOSZT JEDNEJ GODZINY WYNOSI OK. 35 ZŁ. JEŚLI PODASZ MI DZIELNICE TO
MOGĘ CI ZAPROPONOWAĆ JAKIŚ DOBRY OŚRODEK:)

[Gość: Martunia19]

O kurcze! Ja mam prawko od 1,5 roku. W sumie jeżdżę regularnie co tydzień-na
zakupy-i to z tatą... Czasami też zdarza mi się pojeździć, ale bardzo rzadko.
Kiedy jest obok mnie tata, to jest wszystko okej. Ale jak mam wsiąść za
kierownicę sama, albo np. z mamą czy koleżanką na siedzeniu obok, to oblewa
mnie zimny pot... A WŁAŚNIE SIĘ DOWIEDZIAŁAM, ŻE W PIĄTEK-31 PAŹDZIERNIKA,
CZYLI DZIEŃ PRZED WSZYSTKIMI ŚWIĘTYMI (NAJWIĘKSZY RUCH!!!!) MAM JECHAĆ Z MAMĄ
(SAME!!) PONAD 100KM DO INNEJ MIEJSCOWIŚCI... BOŻE, CZY JA DAM RADE??

Praktyka i tylko to

[magda_paw]

Moje prawo jazdy lezalo na dnie szuflady przez 5 lat. Robiłam je w wieku 17
lat, bo było to modne. Przez ostatnie 1,5 roku jeździłam prawie codziennie. Na
poczatku oczywiscie maly paraliz i strach, ale po kilku wskazowkach i
sugestiach mojego chlopaka, przestalam sie bac samochodu. Teraz jezdze bardzo
dobrze. Przelam sie, pocwicz i nie poddawaj sie,a na pewno za jakis czas Ty
powiesz to samo. Powodzenia

[evrin]

jesli Twoim problemem jest tylko parkowanie to na prawde sie nie przejmu!!!
Moja kochana Mamusia ma prawo jazdy ju z 10 lat a parkowanie(procz przodem)
dalej sprawia jej mnostwo klopotu a ja juz zaczynam myslec ze "ten typ tak ma"
i nie ma na Nia sily.Poza tym jest dobrym kierowca i jezdzi bezwypadkowo.Dodam
ze mieszkamy we Wrocławiu a wiec miescie bardzo zmotoryzowanym,gdzie parkingi
pekaja w szwach. Jestem pewna ze i Ty dasz sobie rade,musisz tylko wypracowac
najlepszy dla siebie sposob parkowania i problem bedziesz miala z glowy:)
Pozdrawiam!!!

jeśli ja się nauczyłam...

[mary_ann]

... to kazdy się nauczy.
Mam ogromny problem z relacjami przestrzennymi, stąd na przykład manewry tyłem
to był istny koszmar. Po prostu to, co inni opanowywali po 10 próbach, ja
przyswajałam dopiero po 110. I tyle. Ten typ tak ma. Pękłabyś ze śmiechu,
gdybys wiedziała, jakie sobie mentalne ćwiczenia i ściągawki przygotowywałam.
Nawet ćwiczyłam na plastikowym modelu samochodzika na stole, żeby się NA
PAMIĘĆ WYRYĆ, w którą stronę pójdzie lewy przód tego cholerstwa, kiedy tak a
nie inaczej skręce kierownice przy jeździe do tyłu. Kabaret.

Pomogły mi 1. samodzielny trening na namiastce placu manewrowego (polecam
parkingi przed supermarketami w godzinach zamknięcia tych ostatnich) -
szczególnie proste slalomy między tyczkami (lub p/o tyczek w butelkach :-) -
gł tyłem
2. jeżdżenie, jeżdżenie, jeżdżenie - najlepiej nie od razu po centrum i nie w
godzinach szczytu
3. stopniowe odchodzenie od ułatwień typu "trasa tylko w prawo", "tam nie
jadę, to za trudne".

Robiłam tak 5 lat temu i sądzę, że teraz - nie chwaląc się - jestem naprawdę
nienajgorszym kierowcą, choć na pewno bardzo by to zdziwiło mojego
niegdysiejszego instruktora :-) A komplementy zdarza mi się słyszeć również od
mężczyzn...


Odradzam natomiast jeżdżenie w towarzystwie faceta, który nie hamuje swej
irytacji i ... zwlekanie z rozpoczęciem ćwiczeń.

Powodzenia!

[mbmm]

Zrobiłam prawo jazdy 6 lat temu i jezdziłam moze z pol roku i to okazyjnie.
Kupiłam auto 1 pażdziernika. W momencie odbierania go byłam zestresowana i nie
chcialam w ogole usiasc za kierownica - poploch i uczucie niemocy. Dwa dni
pozniej pojechałam do rodziców - 2oo km dalej;) Własnie przed chwila wrociłam z
Warszawy. A na liczniku mam już prawie 2500 km.
Trezba sie odwazyc i jezdzic. Niech trabią, niech krzycza - jesli lubisz
jeździj... Ja uwielbiam:))) Zycze powodzenia:)

[Gość: alusia]

bardzo dziekuje za słowa otuchy, chyba ponownie wyciagnę kluczyki z szuflady
byc moze ja też jestem z gatunku takich co nie za 10 razem lecz za 110,
szczerze powiedziawszy ja zraziłam się dopiero po paru jazdach po mieście z
moim męzem-może to ambicja aby jak najlepiej wypaść? jeszcze raz dzięki, jest
mi chyba trochę lepiej , że nie tylko ja mam podobne problemy, pozdrawiam i
jeszcze raz dzięki

[Gość: mmnn]

o jejku a ja myślałam że jestem sama ,
właśnie wykupiam sobie 10 jazd doszkalających
głowa do góry,
mmnn