dlaczego się rozwiodłyście? - powody, przyczyny,..

[uma.t]

Witam, nie wiem czy był już taki wątek, ale zapytam, bo od dawna nurtuje mnie
pytanie, jak wyżej. Dlaczego się rozwiodłyście? Jakie dokładnie były przyczyny
a może tylko jedna? Pytam z czystej ciekawości, bo niedługo biorę ślub i chyba
za dużo rozmyślam ;)
pozdrawiam

[llatarnik]

Myślę, że większe powodzenie miałby wątek pt 'dlaczego jeszcze się nie
rozwiodłyście', he he he

[dzikoozka]

bingo, latarniku

z powodu raczej mało popularnego

[kora3]

statystycznie nie szło o zdrade, ani o inne temu podobne sprawy.

[kitek_maly]

> Pytam z czystej ciekawości, bo niedługo biorę ślub

Wyrazy współczucia dla narzeczonego. :) Nie ma to jak panna młoda rozmyślająca o
rozwodzie w przeddzień ślubu.

[jan_hus_na_stosie]

Przyczyny rozwodów w Polsce:

-niezgodność charakterów: 32%
-zdrada: 24%
-nadużywanie alkoholu: 23%
-naganny stosunek do członków rodziny: 9%
-problemy finansowe: 9%
-inne: 3%

źródło: dane GUS

[kitek_maly]

I to oczywiście wszystko z winy puszczalskich kobiet. :))

[jan_hus_na_stosie]

nie tylko kobiety rozwalają małżeństwa, faceci również i myślę, że robią to
nawet częściej niż kobiety :)

[kitek_maly]

ż i myślę, że robią to
> nawet częściej niż kobiety :)

Nie wierzę w to, co czytam! :PP

[coyotegirl2]

ale zawsze w jakiś sposób jest to na piśmie :)

[uma.t]

no i właśnie ta "niezgodność charakterów" zastanawia mnie najbardziej,( tym
bardziej że to najczęstsza przyczyna) nie rozumiem tego, rozumiem zdradę,
alkoholizm, jakieś zaburzenia itp.,ale przecież zanim wezmą ślub to się POZNAJĄ,
tzn.poznają swoje charaktery, temperament i dobrze wiedzą, że ta druga połowa
jest INNA niż Ja i mimo tej inności chce z nią zawrzeć związek małżeński i nagle
po parunastu latach okazuje się że żyli w "niezgodzie charakterów". Myślę że za
tą niezgodnością kryje się coś innego...

dobrze myslisz:)

[kora3]

Choć zdarza sie tak, ze młodzi ludzie podejmuja decyzje o slubie
mimo, ze zdają sobie sprawę z ogromnych róznic miedzy nimi.
Czasem dzieje sie tak, bo sa dosc długo w związku i sa przeonani, że
nie należy tego zaprzepaszczać, czasem z powodu presji rodziny, a
czasem bo sie kochaja zwyczajnie i zdaje im się, ze mimo tych róznic
bedzie im razem dobrze. Potem się okazuje, ze uczucie przygasa, a
rónice coraz bardziej dziela.

Czesto jednak jest tak, ze ludzie chcący się rozwiesc nie podają w
sądzie prawdziwej przyczyny, bo nie chcą wywlekać osobistych, czesto
smutnych i intymnych spraw, za to chcą szyko uzyskać rozwód.

[baba67]

Korciu zainspirowalas mnie bo kiedys wspominalas ze przyczyna Twojego rozwodu
byla nietypowa. Wymyslilam zatem historie-sklejke troche zaslyszana troche nie.
Facet jest wegeterianinem wlasciwie probuje nawet weganstwa. Zakochuje je sie w
panne ktora mieso je ale niewiele, glownie drob i ryby zatem stwierdza ze mu to
nie przeszkadza wspolnych posilkow unikaja, panna wsuwa zreszta chetnie wszystko
to co wegetarianskie. Mija rok biora slub i zaczyna sie prowadzenie wspolnej
kuchni. W miare upluwu czasy facet robi sie nie tylko weganski ale wrecz
obsesyjny, kazde miesko w zasiegu wzroku napawa go obrzydzeniem i naciska aby
zona tez przeszla ma jego wiare jedzeniowa.
Po roku robi sie nie do wytrzymania i zwiazek sie rozpada. Czy uwazacie ze to
prawdopodobny sceniariusz?
Pod wegetarianizm mozna zreszta posdtawic wszystko z miloscia do post
komunistow i wiara w kosmitow wlacznie.

[ritsuko]

O w mordkę... To już wiem co mnie i mojego mięsożercę czeka! Teraz
on wtranżala sojowe, ale już przecież wstawia do lodówy wędliny czy
inne kabanosy, więc co będzie później? ;)
I co gorsza to ja jestem ta zła, bo już teraz muy pozwalam spożywać
mięso w mojej obecności! Czy to się skończy naszym przyszłym
rozwodem??
:D
Nie mogłam się powstrzymać :)

no babo :) dołozyła do pieca :)

[kora3]

owszem przyczyna mego rozwodu była nietypowa, ale nie az tak :)
Faktycznie jestem wegetarianką, a mój eks nie :) ale to akurat nie
stanowiło zadnego problemu, ani dla mnie, ani dla niego.
Qrcze :) weszłam tu zeby sobie sciagnać jedną info, a ty mnie
słoniłas do wspomnień, które nie są zbyt miłe - trudno. Zaraz sie
rozerwe bo smigam do pracy :)
Otóz Babo przyczyna mego rowodu jest znana dopiero teraz własciwie,
po prawie 6 latach od orzeczenia. Te dawniejszą podciagnełam
pod ...nezxgodnosc charakyerów, araczej swiatopogladow - choć z
jedzeniem nie miało to nic wspólnego. Nikomu bym nie życzyła takich
przezyc - nie da się ich opisac tak, zeby ktos z zewnątrz zrozumiał.
Moj eks cierpi na oewna chorobe natury psychicznej. Wiecej nie
chciałabym tu pisać. dośc jeśli powiem, ze jesli komus sie zdaje, ze
to mozna przezywcięzyć to jest w błedzie, takichory uwaza się za
zdrowego i nie chce sie leczyć. Nic fajnego, ale nietypowe

[baba67]

No to oczywiste ze takiej rzeczy nie mozna przezwyciezyc. Nawet gdybys byla
religijna i wziela slub koscielny toby Ci taki slub uniewazniono.
Ja nie chcialam sugerowac ze sie rozwiodlas z byle powodu, ani wyciagac
szczegolow.Po prostu przypomnialo mi sie e powody moga byc dla ludzi z zewnatrz
zaskakujace. No bo jak nie pije nie bije i jakies pieniadze do domu przynosi to
wszystko powinno byc OK.
Bo tak naprawde w historii z wegetarianinem nie chodzi tak naprawde o mieso
tylko o cos duzo powazniejszego-zniewolenie, scisle podporzadkowanie zefo
tolerancji a za tym idzie przemoc psychiczna.

[ritsuko]

Dołączę się, bo uważam, że ile przypadków, tyle rozwiązań. Choroby
psychiczne też się da przezwyciężyć (chociaż ponoć psychopatów
wyleczyć się nie da), mimo, że na pewno są piekłem dla ludzi
wewnątrz rodziny. Kora, w pełni przyznaję rację, że kto czegoś
takiego nie przeżył, nie ma pojęcia o temacie i naprawdę nie dziwi
mnie, że nie wytrzymałaś (nawet nie wdając się w szczegóły jakiego
rodzaju zaburzenie to było).
Natomiast czasem wystarczy się zastanowić gdzie jest problem i czy
da się go obejść (oraz czy sami osobiście mamy na to siły)- czy to
bedzie terapia dla par, czy przymusowe zamknięcie w szpitalu i
podjęcie leczenia, czy odejście

[kora3]

ritsuko napisała:

> Dołączę się, bo uważam, że ile przypadków, tyle rozwiązań. Choroby
> psychiczne też się da przezwyciężyć (chociaż ponoć psychopatów
> wyleczyć się nie da),

Nie tylko psychopaty

mimo, że na pewno są piekłem dla ludzi
> wewnątrz rodziny. Kora, w pełni przyznaję rację, że kto czegoś
> takiego nie przeżył, nie ma pojęcia o temacie i naprawdę nie dziwi
> mnie, że nie wytrzymałaś (nawet nie wdając się w szczegóły jakiego
> rodzaju zaburzenie to było).

tego rodzaju, że chory nieleczący się jest przekonany, iz jest
zdrów, wiec leczyc się nie chce.

> Natomiast czasem wystarczy się zastanowić gdzie jest problem i czy
> da się go obejść (oraz czy sami osobiście mamy na to siły)- czy to
> bedzie terapia dla par, czy przymusowe zamknięcie w szpitalu i
> podjęcie leczenia, czy odejście

wiesz, zamkniecie kogos wszpitalu psychiatrycznym wcale nie jest
łatwe - to tak na marginesie. Co do rezty, masz racje, weź jednak po
uwage dwie rzeczy.
Pierwsza to taka, ze na terapie muszą sie zgodzić obie strony, a
druga, ze po pewnym czasie mozesz po prostu mieć dosyć kogos i już
ci sie nie chce podejmowasc terapii małzeńskiej.

[ritsuko]

kora3 napisała:

> ritsuko napisała:
>
> > Dołączę się, bo uważam, że ile przypadków, tyle rozwiązań.
Choroby
> > psychiczne też się da przezwyciężyć (chociaż ponoć psychopatów
> > wyleczyć się nie da),
>
> Nie tylko psychopaty

Z resztą zaburzeń można (jest sens przynajmniej) pracować
niezależnie czy to urojeniowe, psychoza dwubiegunowa, osobowość
narcystyczna, depresja czy lęki itd.

>
> mimo, że na pewno są piekłem dla ludzi
> > wewnątrz rodziny. Kora, w pełni przyznaję rację, że kto czegoś
> > takiego nie przeżył, nie ma pojęcia o temacie i naprawdę nie
dziwi
> > mnie, że nie wytrzymałaś (nawet nie wdając się w szczegóły
jakiego
> > rodzaju zaburzenie to było).
>
> tego rodzaju, że chory nieleczący się jest przekonany, iz jest
> zdrów, wiec leczyc się nie chce.

Ale w większości tak jest :). Spróbuj np. skierować kogoś, kto ma
urojenia prześladowcze na leczenie- od razu będzie miał
przeświadczenie, że chcesz go się pozbyć.
>
> > Natomiast czasem wystarczy się zastanowić gdzie jest problem i
czy
> > da się go obejść (oraz czy sami osobiście mamy na to siły)- czy
to
> > bedzie terapia dla par, czy przymusowe zamknięcie w szpitalu i
> > podjęcie leczenia, czy odejście
>
> wiesz, zamkniecie kogos wszpitalu psychiatrycznym wcale nie jest
> łatwe - to tak na marginesie. Co do rezty, masz racje, weź jednak
po
> uwage dwie rzeczy.
> Pierwsza to taka, ze na terapie muszą sie zgodzić obie strony, a
> druga, ze po pewnym czasie mozesz po prostu mieć dosyć kogos i już
> ci sie nie chce podejmowasc terapii małzeńskiej.

Ja to piszę przede wszystkim do osób, ktore mogą to przeczytać w
momencie kiedy same mają taki problem. Ja doskonale wiem jak ciężko
jest umieścić kogokolwiek w szpitalu, nawet jeśli sam się chce
leczyć, to jak trafisz na buca, który uzna, że nie ma zagrożenia
życia, to w niczym Ci nie pomoże. Podstawa to znaleźć dobrego
psychiatrę i dobrego psychologa. Bo czasem wykazanie, że osoba jest
naprawdę chora psychicznie, a nie jest to Twój wymysł czy chęć
pozbycia się osoby jest szalenie trudne.
Dajmy na to człowiek ma urojenia zdrady. I dla niego jest to całkiem
logiczne, że go zdradzasz. Jechałaś w delegację- zdradziłaś, w pracy-
masz romans. I teraz udowodnij lekarzowi, że to on ma urojenia, a
nie na serio go zdradzasz. Więcej pracy niż na jedną wizytę i
potrzeba psychiatry, który nie pracuje na odwal.

Co do terapii... ważne jest właśnie szybkie działanie, póki się chce
i ma siły, bo po pewnym czasie nawet anioł by zwątpił. Szczerze, to
sama nie wiem jak ja bym się zachowała, gdyby mój partner zachorował
i czy miałabym na to siłę.
>

[kora3]

ritsuko napisała:
>
> Z resztą zaburzeń można (jest sens przynajmniej) pracować
> niezależnie czy to urojeniowe, psychoza dwubiegunowa, osobowość
> narcystyczna, depresja czy lęki itd.

skoro juz o tym rozmwiamy, to po pierwsze choroba na którą cierpi
mój eksmąż obajwai sie m.in. zespołem urojeniowo - lekowym, ale nie
jest o zaburzenie moja droga. To nieuleczalna i b. podstepna
choroba. naprawde nie chce wdawc sie w szczegóły.
>
> Ale w większości tak jest :). Spróbuj np. skierować kogoś, kto ma
> urojenia prześladowcze na leczenie- od razu będzie miał
> przeświadczenie, że chcesz go się pozbyć.

np dokładnie, tyle,ze wiesz luźno się o takim czyms gada, jak sie
nie ma kogos takiego w domu.
> >

> Ja to piszę przede wszystkim do osób, ktore mogą to przeczytać w
> momencie kiedy same mają taki problem. Ja doskonale wiem jak
ciężko
> jest umieścić kogokolwiek w szpitalu, nawet jeśli sam się chce
> leczyć, to jak trafisz na buca, który uzna, że nie ma zagrożenia
> życia, to w niczym Ci nie pomoże.

Posłuchaj - chory musi się zgodzić na leczenie, mozna go skierowac
odgórnie tylko wówczas, gdy jego zachowanie wskazuje na bezposrednie
zagrozenie dla niego, albo innych, albo jesli popełni czyn
zabroniony w sposób wskazujący na zaburzenia psychiki.


Podstawa to znaleźć dobrego
> psychiatrę i dobrego psychologa. Bo czasem wykazanie, że osoba
jest
> naprawdę chora psychicznie, a nie jest to Twój wymysł czy chęć
> pozbycia się osoby jest szalenie trudne.

Jak wyzej nie zmusisz kogoś do rozmowy z spychologiem, ani
psychiatrą.

>
> Co do terapii... ważne jest właśnie szybkie działanie, póki się
chce
> i ma siły, bo po pewnym czasie nawet anioł by zwątpił. Szczerze,
to
> sama nie wiem jak ja bym się zachowała, gdyby mój partner
zachorował
> i czy miałabym na to siłę.

Wiesz powiem ci tak: mój eksmaz zachorował duzo wczesniej niz sie
nawet jako znajomi poznalismy. Został zdiagnozowany i leczył się.
jego choroba nie zaburza intelektu, a jest to człowiek inteligentny.
Zdał mature, popracował rok chyba i dostał się na studia. Na drugim
roku zwiazał sie z grupą religijną o charakterze charyznatycznym.
Pod jej wpływem uznał, ze nie jest wcale chory, a to, co mu sie
zdaje w zakresie religuijnym, bo jego obsesje i urojenia czesto mały
z tym zwiazek później to nie urojenia, a bajw działania świetych,
Ducha swietego i szatana oraz Boga.
Przestał się leczyć i brac lekarstwa, a jego rozdice, bardzo wrecz
fanatycznie religijni, mimo ze są to ludzie niegłupi w sensie
wykształcenia uznali tak samo, bo pewnie było im tak lepiej - mieć
syna chorego psychicznie było trudniej niz nawiedzonmego.

pametac wszakze nalezy, ze grupa do której nalezał jest dosc
hermetyczna, momo ze w obrebie Koscioła Katlickiego, a do tego jego
choroba nie sprawia, ze się mysli mniej analitycznie, po prostu
inaczej. Doskonale wiedział, ze jego zachowania, czy poglady poza tą
grupa sa postrzegane jako hmmm conajmniej dziwne, wiec się z nimi
nie afiszował.

Ogólnie jak zaczlismy byc parą był spokojnym facetem, opiekuńczym,
czułym, religijnym, ale bez narzucamia swych pogladów innym.
Zaczeło się to zmieniac po slubie, nie sposób było udawac non stop,
a ponadto choroba się pogłebiała, stopniowo. To nie było tak, ze z
nagła zaczął wyprawiac cyrki.

W pewnym momencie zaczął być tak dziwny, ze zaczeło to być
niepokojące. Namiawiałam go do spotkania z psychologiem, rozmawiałam
z jego rodzicami. Nikt słowem nie wspomniał o diagnozie sprzed lat i
leczniu, ani wówczas, ani przed slubem.
Sprawa wyszła podczas procesu stwierdzania niewaznisci w Kurii, mój
eks bał się tam najwyraxniej skłamać, bos kłada się przysięgę przed
Bogiem, ze sie bedzie mówić prawde. Jego rodzina też dopiero tam
wyznała, jak było.
> >

[ritsuko]

> skoro juz o tym rozmwiamy, to po pierwsze choroba na którą cierpi
> mój eksmąż obajwai sie m.in. zespołem urojeniowo - lekowym, ale
nie
> jest o zaburzenie moja droga. To nieuleczalna i b. podstepna
> choroba. naprawde nie chce wdawc sie w szczegóły.
Czasem to leczenie sprowadza się do ostrej farmakoterapii i niestety
nigdy to już nie będzie człowiek taki jak przedtem. Mam nadzieję, że
jednak lekarze będą szli w kierunku leków kolejnych generacji- te
trzeciej już tak nie otępiają człowieka. Miejmy nadzieję, ze kolejne
będą coraz lepsze.

> np dokładnie, tyle,ze wiesz luźno się o takim czyms gada, jak sie
> nie ma kogos takiego w domu.
Mój Tata miał zaburzenia urojeniowe z przewagą prześladowczych. To
nie jest tak, że rzucam suchą teorią, niestety wiem dobrze co to
oznacza w praktyce. Dlatego pisałam, że nie wiem jakbym się
zachowała w przypadku partnera, sama już mając tego wszystkiego
swiadomość.

> Posłuchaj - chory musi się zgodzić na leczenie, mozna go skierowac
> odgórnie tylko wówczas, gdy jego zachowanie wskazuje na
bezposrednie
> zagrozenie dla niego, albo innych, albo jesli popełni czyn
> zabroniony w sposób wskazujący na zaburzenia psychiki.
Wiem to bardzo dobrze. Dlatego tak ważny jest dobry psychiatra i
psycholog. A trafialiśmy do różnych. NA szczęście w końcu jedna pani
doktor uznała, że to, że Tata nie je (bo uważał, że w jedzeniu,
które mu podajemy jest trucizna), a reszta rodziny jest wykończona,
to jest powód do umieszczenia w zakładzie. Choć pamiętam, jak Mama
wykrzyczała specjalistce, ze najwyraźniej chory musi biegać z nożem
po ulicy, zeby ktoś coś w końcu zrobił...

Co do Twojej historii to bardzo nie fair, że nikt Cię nie
poinformował, hmm choć przecież przewidzieć się tego nie da, bo może
się przytrafić każdemu w każdym wieku (np. bo urazie). Głupotą ze
strony rodziców było olanie leczenia- często niestety leki już
zostają do końca życia.

[kora3]

ritsuko napisała:

>
Miejmy nadzieję, ze kolejne
> będą coraz lepsze.

wiesz, oby, ja obecnie niw wiem jak przebiega leczenie mojego eksa.
>

sama już mając tego wszystkiego
> swiadomość.

współczuje, w przypadku rodzica to musi być dopiero trauma.


Choć pamiętam, jak Mama
> wykrzyczała specjalistce, ze najwyraźniej chory musi biegać z
nożem
> po ulicy, zeby ktoś coś w końcu zrobił...

no wiesz, moj eks nie miała na tle trucia zwidów, wiec zasadniczo
jego urojenia nie odbijały się na nim fizycznie.

>
> Co do Twojej historii to bardzo nie fair, że nikt Cię nie
> poinformował, hmm choć przecież przewidzieć się tego nie da, bo
może
> się przytrafić każdemu w każdym wieku (np. bo urazie).

Owszem, tyle tylko że to nie tyle nie fair, co przebiegła złosliwosc
i podłosc. czlowiek z tą chorobą moze zabić, życie z kims takim jest
okropnoscią - oni byli zdrowi i wiedzieli o chorobie syna.


Głupotą ze
> strony rodziców było olanie leczenia- często niestety leki już
> zostają do końca życia.

nie tylko głupotą, ale krzywdą dla niego. tyle tylko, ze jak on
przerwał leczenie to był już dorosły, wiec nawet gdyby tego nie
akceptowali nie mogli go zmusic. inna sprawa, ze zaakceptowali
szybko "diagnoze" wspólnoty

Bardzo Ci wspolczuje:-(nt

[baba67]

nie wiem dokladnie, czy to do mnie

[kora3]

ale jeśli tak Babo, to dzięki, ale już nie ma czego. JEstem ponad 5
lat po rozwodzie, od ponad 6 nie meiszkam już z eksem, wiec czas
pozwolił mi juz nabrać dystansu do tej sytuacji.

[baba67]

Wspolczuje Ci zlych wspomnien.Moglas zniecheciec sie do malzenstwa a przy okazji
do KK jako takiego.Swiadomie i z wyrachowania zrobiono Ci krzywde (mowa o bylych
tesciach), banda nawiedzencow zrobila kkrzywde Twojemu eksmezowi.Tym sie
powinien biskup zainteresowac. Jako osoba niegdys zaangazowana zetknelam sie z
kilkoma ruchami (oaza, Odnowa w Duch Swietym )i nie zauwazylam zeby ci ludzie
zachecali kogokolwiek do przerywania leczenia, wrecz przeciwnie. To nie jest
normalne.Nikt tam nie opowiada jak to matka Boska go nawiedza przy robieniu
obiadu, a Duch Swiety w lazience...

[kora3]

baba67 napisała:

> Wspolczuje Ci zlych wspomnien.
no raczej miłe nie są, ale to już za mną, nie mam zwyczaju żyć
przeszłoscią stąd po prostu traktuję to jako zamkniety rozdział

Moglas zniecheciec sie do malzenstwa a przy okazj
> i
> do KK jako takiego.

wiesz, do malzeństwa jako takiego nigdy nie miałam przekonania, w
sensie formalizowana zwiazku. Zalezało na tym, zarówno jesli chodzi
o cywilny, jak i kościelny, mnie to do niczego nie było potrzebne i
nie jest nadal. Źle zrobilam, ze odstapiłam od swojej zasady - mój
błąd.
co do kosciola to jako dorosla osoba nie byłam z nim jakoś powazniej
zwiazana, wiec ta sytuacaj nie wplynęła na jakieś powazne zmiany,
szanuje instytucje, ale swiadomie zrezygnowałam z bycia członkiem
wspólnoty tego koscioła (formalnie nie, bo korowody)i nie żałuje.

Swiadomie i z wyrachowania zrobiono Ci krzywde (mowa o bylyc
> h
> tesciach), banda nawiedzencow zrobila kkrzywde Twojemu
eksmezowi.Tym sie
> powinien biskup zainteresowac.

Wiesz, nie wdając sie w szczegóły. próbowałam zainteresować kilku
duchownych faktem, iż wspólnota mojego eksa ma charakter zwykłej
sekty. mieli swoje zdanie, ale nieoficjalnie, oficjalnie nikt
dzialąć nie chciał.


Nikt tam nie opowiada jak to matka Boska go nawiedza przy robieniu
> obiadu, a Duch Swiety w lazience...

no wiesz, ja mam swoje zdanie, wiem co widzialam i nie chce rozwijac
tego tematu.

[baba67]

Masz swoje zdanie na temat okreslonej tej wlasnie grupy dzialajacej pod
okreslona nazwa. Tej w ktorej byl Twoj eks. Nie oznacza to wcale ze jest to
probka reprezentatywna. Sekciarstwem capi na kilometr. A w KK niestety tak jest
ze najchetniej sie udaje ze nie widzi, nie slyszy i nie zauwaza.zamiast krzyczec
pozostawia sie wlasnemu sumieniu. Dlatego mam poglady antyklerykalne raczej.

[kora3]

baba67 napisała:

> No to oczywiste ze takiej rzeczy nie mozna przezwyciezyc. Nawet
gdybys byla
> religijna i wziela slub koscielny toby Ci taki slub uniewazniono.

Miła Babo :) jakkolwiek mi na tym nie zależy i nie zależało - jestem
w trakcie procesu w Kurii, trwa juz od kilku lat owo stwierdzanie
niewaznosci, choc przyczyna, która wypłyneła w jego trakcie
oficjalnie jest oczywista:)

> Ja nie chcialam sugerowac ze sie rozwiodlas z byle powodu, ani
wyciagac
> szczegolow.

Nic się nie stało :)

No bo jak nie pije nie bije i jakies pieniadze do domu przynosi to
> wszystko powinno byc OK.

No tak się wydaje czasem z boku niektórym - a jest to błedne
załozenie.

> Bo tak naprawde w historii z wegetarianinem nie chodzi tak
naprawde o mieso
> tylko o cos duzo powazniejszego-zniewolenie, scisle
podporzadkowanie zefo
> tolerancji a za tym idzie przemoc psychiczna.

na przyklad

prawda jest taka

[pan_i_wladca_mx]

ze tzw. niezgodnosc charakteru to wieli worek, do ktorego wrzuca sie inne powody
rozpadu malzenstwa niz przedstawione w statystykach, czyli ludzie moga sie
rozwiesc nawet jezlei jedno nie jest alkoholikiem/przemocowcem
pdych-fiz/zdrada/etc..
pod niezgodnosc charakteru mozna dopasowac wszytsko, od tego ze slub byl brany
bo dziecko po stwierdzenie po 10 latach malzenstwa, ze moj maz/zona jest
idota/idiotka i nie chce juz z nia zyc, wchodza tam tez roznice typu: ja robie
na 2 etatach i on/ona siedzi w domu i maluje paznokcie/pije piwsko

powodow rozwodu jest tyle co i przyczyn brania slubow

[big__mama]

niezgodność charakterów = spadnięcie różowych okularów

[papryczka.online]

Ja rozwiodłam się z mężem ponieważ:
1. Tylko ja pracowałam a on nie chciał iść do pracy chociaż nie
mieliśmy kasy na życie bo moja wypłata ledwie starczała na opłaty
2. Bardzo często nadużywał alkoholu i po nim był nienormalny
3. Nigdy nie miał czasu dla mnie ani dla córki bo wolał towarzystwo
swoich kumpli
Dlatego odeszłam od niego do moich rodziców a teraz układam sobie na
nowo życie.

[skarpetka_szara]

hehehehe, TY NAIWNA !!!


uma.t napisała:

> no i właśnie ta "niezgodność charakterów" zastanawia mnie
najbardziej,( tym
> bardziej że to najczęstsza przyczyna) nie rozumiem tego, rozumiem
zdradę,
> alkoholizm, jakieś zaburzenia itp.,ale przecież zanim wezmą ślub
to się POZNAJĄ
> ,
> tzn.poznają swoje charaktery, temperament i dobrze wiedzą, że ta
druga połowa
> jest INNA niż Ja i mimo tej inności chce z nią zawrzeć związek
małżeński i nagl
> e
> po parunastu latach okazuje się że żyli w "niezgodzie
charakterów". Myślę że za
> tą niezgodnością kryje się coś innego...

[uma.t]

szara_skarpetko możesz szerzej się wypowiedzieć o mojej rzekomej naiwności,
ciekawam bardzo Twego zdania

[skarpetka_szara]

Chodzi mi o twoja wypowiedz ze przed slubem poznaje sie partnera
wady/zalety.

Z wiekszoscia rozwodow jest tak, ze osoba zeni sie/wychodzi za maz
za przyjaciela, a rozwodzi sie z wrogiem.

Ludzie zmieniaja sie przez cale zycie. Szczegolnie gdy para zeni
sie w mlodym wieku - z czasem lubia i interesuja sie innymi
pasjiami. I jesli para ma szczescie - zmienia sie "w tym samym
kierunku", ale jezeli maja pecha, to za 10 lat obudza sie w nocy i
zrozumieja ze przy nich jest calkowicie obca osoba ktorej nawet nie
lubia.

Zamiast zastanawiac sie nad rozwodami - zastanow sie co powoduje
dobre malzenstwo. To powiem ci szczerze, trudno znalesc jakis wzor
udanego, zakochanego malzenstwa. Ja mam: moja ciocie i mezem.
Bardzo fajna para, wzor rodzicielstwa- spedzalam z nimi wakacjie
gdy bylam mala, wiec dobrze im sie przyjrzalam. I oni mnie
inspiruja aby moje bylo tez takie.

Malzenstwo to duzo pracy. trzeba wspierac siebie i swoje passjie,
trzeba rowniez byc niezalrznym i wzbudzac zachwyt w partnerze.
Trzeba o siebie wzajemnie dbac, i byc cierpliwym. bla bla bla...
tak duzo czynnikow w to wchodzi a i tak nie masz gwarancji ze tobie
sie uda. A przede wszystkim trzeba wiedziec ze malzenstwo to
wybor. Wybierasz byc wierna tej osobie, wybierasz z ta osoba
budowac przyszlosc.

[rachela25]

bo rodzina im karze brać ślub gdy dziecko w drodze , a później
wychodzi ,,niezgodność charakterów,, a oni tylko chcieli sobie
pobaraszkować

[cus27]

Cale szczescie,ze pierwsze ...po 5 latach(malzenstwa) przyszlo na
swiat... .

:)

[kora3]

cus27 napisała:

> Cale szczescie,ze pierwsze ...po 5 latach(malzenstwa) przyszlo na
> swiat... .

u mnie jeszcze bardziej podejrzana syuacja - wcale nie przyszło :)

[llatarnik]

rachela25 napisała:

> bo rodzina im karze brać ślub gdy dziecko w drodze , a później
> wychodzi ,,niezgodność charakterów,, a oni tylko chcieli sobie
> pobaraszkować

To nie rodzina ich karze, ale los. Za bezmyślność i brak wyobraźni...

[musam]

fakt, brak dojrzalosci, doswiadczen, nawal obowiazkow i przeciazenie
zyciowe.

Wielu mlodych rwie sie z motyka na ksiezyc, i potem budzi sie po
paru latach "z reka w nocniku", hopla? zycie to nie bajka, nad
zwiazkiem trzeba CIAGLE I NIEUSTANNIE pracowac. to w 90% powod
rozwodow, i ZAWSZE winne sa obie strony.

[agaoki]

>Wielu mlodych rwie sie z motyka na ksiezyc,


Wioletta Kubasińska?

[kkk]

Z głupoty.
Dopadłą nas rutyna i codzienność, nie zawalczyliśmy o szczęście,
poddaliśmy się bez najmniejszej walki.
Po 8 latach razem, 2 latach małżeństwa. Bez dzieci, bez długów, z
własnym pięknym mieszkaniem itd...

[annjen]

Bo:
1) facet nie był zainteresowany mną jako kobietą
2) nadużywał alkoholu
3) nie zamierzał mieć dzieci
4) wpędził mnie w długotrwałą depresję
5) skutecznie przepuszczał każdą ilość kasy mojej, swojej i nieswojej też
5) okazał się oszustem i malwersantem
Czy któraś jest w stanie mnie przebić?

[twojabogini]

Ja pierwsze małżeństwo zawarłam "na próbę". Mój eks mnie prosił o
szansę, gdy dowiedział się, ze jestem w ciąży - i ją dostał. Nie
sprawdził się. Nie dorósł wtedy do roli ojca, męża itd. odreagowywał
stres ładując się w dragi. Powiedziałam mu do widzenia.
Nie żałuję: ani małżeństwa, ani rozwodu.
W pracy zawodowej często mam do czynienia z rozwodami. Najczestsze
przyczyny: alkoholizm (nie chodzi o patologię, popijają panowie i
panie na stanowiskach i jest to bardzo destrukcyjne dla związku),
narastające latami nierozwiązywane na bieżąco konflikty o duperele,
przemiana kobiety w leniwą dupę, która sobie z niczym nie radzi (to
często kończy się kochanką), kobiety odchodzące do "lepszych
egzemplarzy".
Kobiety, które znajdą się pod męska dominacją, przemocą psychiczną -
rozwodzą się bardzo rzadko. W jakimś sensie to one przyczyniają się
do swojej sytuacji w sposób, którego do dziś nie rozumiem,
pozwalając na brak szacunku do siebie, zgadzając się na wszystko,
aby tylko był, aby nie poszedł.