Moja mama na Camino

[esi1]

Rzadko się tutaj odzywam, ale dziś muszę się pochwalić moją mamą, lat 62
(wybacz mamo ), która właśnie wróciła z pielgrzymki do Santiago de
Compostela. Przeszła całą pielgrzymkę, zaczynając jeszcze po stronie
francuskiej w Pirenejach. Łącznie 800km! Jestem z niej bardzo dumna.

[kim5]

Uściskaj Mamę. Jest wielka!

[esi1]

Słucham jej relacji, opowieści o drodze, ludziach, oglądam zdjęcia i strasznie
jej zazdroszczę.

[sulla]

Też zazdroszczę! Serdeczne gratulacje dla mamy i wyrazy uznania

[wiesia140]

ucałuj ją od nas, bo to dzielna kobieta jest

[andrzej585858]

Westchnąłem z zazdrości. Nigdy nie byłem na pielgrzymce i coraz bardziej tego
żałuję.
Wyrazy uznania dla Mamy. To musiało być piękne przeżycie. Zaintrygowany tematem
czytam teraz o poranku relacje z pielgrzymek do Santiago de Compostella i w
jednej z tych relacji znalazłem taki oto piękny wiersz:

Człowiek szepnął "Boże, przemów do mnie..."
i ptak zaśpiewał...
ale człowiek nie usłyszał go.

Człowiek krzyknął "Boże, przemów do mnie!..."
i grzmot przeciął niebiosa...
ale człowiek nie usłyszał.

Człowiek rozejrzał się wokół i powiedział
"Boże spraw, abym zobaczył Ciebie..."
i gwiazda zabłysła na niebie...
ale człowiek nie zauważył tego.

Wtedy człowiek wykrzyknął "Boże, pokaż mi cud..."
i narodziło się dziecko...
ale człowiek nie pojął tego.

Wtedy człowiek krzyknął w desperacji
"Boże, dotknij mnie i spraw abym poczuł Twoją obecność..."
i przyszedł Bóg, i dotknął człowieka...
...lecz człowiek odgonił motyla.

Być może czasem trzeba przejść w trudzie tysiące kilometrów aby poczuć
dotknięcie motyla.

[esi1]

Bardzo dziękuję w imieniu mamy