Wigilia Forumowa:) - realizacja

[mamalgosia]

nimufetka.wrzuta.pl/audio/kYPXkwFW2d/pospieszalscy_i_steczkowska_-_koleda_plynie_z_wysokosci


No to czas zasiąść do forumowego stołu Odrywamy się na chwilę od
krzątaniny, która cała przecież dla Niego - który rodzi się wśród
nas; i dla Nich - którzy są nam bliscy, ważni i ukochani.
Ale i to miejsce jest dla nas ważne. Inaczej, ale ważne.

Od siebie życzę Wszystkim radości - i tej "z powodu" i tej "pomimo".
Miłości - tej radosnej, ale i tej trudnej. Wiary - dającej ukojenie,
ale i stawiającej pytania. Nadziei - wszak ona zawieść nie może.

Dobrych, naprawdę dobrych Świąt!
I dobrego całego roku 2009

Wszystkim, którzy zechcieli zrobić prezenty tekstowe dla innych.
Wszystkim, którzy chcieli ale nie zdążyli, nie mieli czasu, jeszcze
się wstydzą, są nieśmiali. Wszystkim, którzy nie chcieli z jakichś
przyczyn. Wszystkim, którzy piszą, czytają, którzy w jakikolwiek
sposób są, byli (lub będą ) związani z tym forum.

Przypuszczam, że gdyby Boża Dziecina narodziła się dzisiaj, Maryja
pytałaby na naszym forum o porady, jak wychować Jezusa w wierze
Ale chyba i bez tego poradziła sobie całkiem dobrze


Dlaczego jest święto Bożego Narodzenia?
Dlaczego wpatrujemy się w gwiazdę na niebie?
Dlaczego śpiewamy kolędy?

Dlatego, żeby się uczyć miłości do Pana Jezusa.
Dlatego, żeby podawać sobie ręce.
Dlatego, żeby się uśmiechać do siebie.
Dlatego, żeby sobie przebaczać.

ks. Jan Twardowski

prezent dla alex05012000

[mamalgosia]

Jeden z rabinów średniowiecznych, któremu szczególnie mocno leżała
na sercu prawda o transcendencji Boga, utrzymywał, że Bóg nigdy nie
zbliżył się do człowieka więcej aniżeli na odległość dziesięciu
piędzi. Nie! Bóg zbliżył się do człowieka tak dalece, że stał się
jednym z ludzi. Narodził się jako Dziecię w Betlejem. Niemowlę,
które można było brać na ręce. Któremu można było wpatrywać się w
oczy.



Starożytni poszukiwali Boga na obrzeżach wszechświata. Skłonni byli
widzieć w Nim jedynie siłę rozruchową machiny kosmicznej.
Perspektywy człowieka nie sięgały poza pułap doczesnej
rzeczywistości. Wraz z narodzeniem Chrystusa wzbogaca się spojrzenie
na Boga i wizja człowieka. Zaświaty straciły swój monopol
na „lokalizację" transcendencji Bożej. Człowiek przestał być
przypisany li tylko do ziemi. W Jezusie Chrystusie Bóg wstąpił w
rzeczywistość natury ludzkiej. W niej rozbił swój namiot. W
Chrystusie Bóg dotyka natury każdego człowieka. Wiąże się na
zasadzie naczyń połączonych z każdym z ludzi (gdyby tak nie było,
czy mógłby Chrystus powiedzieć: „Wszystko, co uczyniliście jednemu z
tych braci moich najmniejszych, Mnieście uczynili"? Mt 25,40).



Wydawać by się mogło, że Bóg, stając się człowiekiem, stracił na
swej transcendencji. Że odsłonił zbytnio swą tajemnicę. Że stał się
zbyt przejrzysty. Czyż postęp wiedzy nie sprawia, że człowiek staje
się coraz bardziej czytelny? A jednak żadna nauka nie rozświetli
tajemnicy człowieka do końca! Żadna próbówka laboratoryjna nie da
nam ostatecznej odpowiedzi na pytanie, kim jest człowiek.
Żadna „wiwisekcja" nie odpowie nam, jaki jest sens życia ludzkiego i
jak mamy postępować. Poprzez wejście odwiecznego Boga w progi naszej
ludzkiej natury tajemnica człowieka została wyniesiona ponad
porządek przyrodzonych. Została podniesiona ku Bogu. Wpisana w
Niego. Zasiedlona w Nim. Transcendencja Boga zamieszkała w
człowieku. W sposób niedościgły i jednorazowy w Jezusie Chrystusie.
A przez Niego w każdym z ludzi. Człowiek stał się miejscem
objawienia Boga.



Tak więc Bóg nie powygaszał świateł swej obecności w niebie,
zstępując na ziemię. Zapalił tylko nowe. W Chrystusie. I w każdym
człowieku. Stąd wywodzi się godność ludzka. Nie pochodzi ona z
niczyjego nadania. Nie pochodzi z łaski rządzących. Wywodzi się z
udziału człowieka w tajemnicy Boga.



„Ojcze nasz, który jesteś w niebie, zostań tam" – tak pisał Jacques
Prévert w swym wierszu Pater noster. Nie ukrywał racji
swojej „modlitwy". Uważał, ze człowiek tylko wtedy może cieszyć się
ziemią („która czasami jest tak piękna"), gdy jest sam. Gdy nie ma
obok siebie świadka z zewnątrz. Gdy nie stoi nad nim Bóg i nie
patrzy mu w jego biesiadny półmisek. Nie! Jeśli Bóg stał się jednym
z nas, to nie po to, by psuć nam „zabawę w życie". By uszczuplać
nasze szczęście na tej ziemi. Lecz po to, by dostarczyć innego
wymiaru i innych perspektyw naszemu szczęściu i naszemu nieszczęściu
tutaj na ziemi. By życie nasze miało sens w radości i smutku, w
zdrowiu i chorobie, w pracy i śmierci. By nas poprowadzić przez tę
ziemię obronną ręką i suchą nogą, doprowadzić nas tam, gdzie już nie
będzie rozstajnych dróg ku szczęściu i nieszczęściu. Gdzie wszystko
zostanie podniesione ku rzeczywistości pełnej, bo Bożej, bez
pęknięć, bez niedosytu. Poprzez zakotwiczenie nas w Bogu, źródle
Prawdy, Piękna, Miłości. Na życie wieczne.



fr.youtube.com/watch?v=F3sBCuK1CIQ&feature=related


Nie pozostał Bóg w niebie. Czyż dla Dobrego Pasterza może być
obojętny los Jego owiec w „ciemnej dolinie" (Ps 23)?

„Moje owce słuchają mego głosu, a Ja znam je. Ida one za mną i Ja
daję im życie wieczne. Nie zginą one na wieki i nikt ich nie wyrwie
z mojej ręki" (J 10, 27-28).

[alex05012000]

bardzo gorąco i serdecznie dziękuję ... czytam juz 3 raz...

[mamalgosia]

prezent dla samboragi

[mamalgosia]

Anioł pasterzom mówił:
Chrystus się wam narodził

Śpiewajcie Aniołowie,
pasterze grajcie Mu,
kłaniajcie się Królowie,
nie zbudźcie Go ze snu!

Aniołowie się radują,
pod niebiosy wyśpiewują:
Gloria, gloria, gloria in excelsis Deo.

Sypcie się z nieba, śliczni Aniołowie,
śpiewajcie Panu, niebiescy duchowie.
Pasterze śpią już,
Aniołków chór tuż
przy żłóbku Jezuska wokoło

Nad Nim Anieli
w locie stanęli
i pochyleni klęczą;
z włosy złotymi,
z skrzydły białymi
pod malowaną tęczą.

Narodził się Jezus Chrystus, bądźmy weseli.
Chwalę Mu na wysokości nucą Anieli

Anielskie pienie śpiewając,
Bogu cześć, chwałę dawając,
Maryjej się pokłaniając.
Alleluja, alleluja!

******* i tak dalej...*********


Aniołowie byli przy Nim w noc Jego narodzenia.
Samborago, zbliża się kolejne Boże Narodzenie. Bądź Aniołem nie
tylko przy Jego żłóbku. Bądź Jego Aniołem dla Bliskich


Ciągle jeszcze istnieją wśród nas anioły.
Nie mają wprawdzie żadnych skrzydeł,
lecz ich serce jest bezpiecznym portem
dla wszystkich, którzy są w potrzebie
(Phil Bosmans)



"Mój Anioł"
Mój Anioł co wieczór
Pierze skrzydła w pralce
Zawiesza je troskliwie
Nad kuchennym piecem
Na gwoździu wbitym w ścianę
Wiesza aureole
I tak bardzo po ludzku
Włosy czesze przed lustrem
Rano wstaje jak wszyscy
Wkłada strój roboczy
Dzwoni z budki do Boga
I kłóci się o czyjeś jutro
A gdy wraca zmęczony
Od drzwi pyta o obiad
I zagłada do garnków
Całując mnie w ramie

[samboraga]

Bardzo, bardzo dziękuję, i życzę darczyńcy spokojnych świąt oraz Bożej opieki na
nadchodzący rok, dziękuję)

prezent dla marzek2

[mamalgosia]

Kochana Marzek! W podziękowaniu za całe Twoje Wielkie Serce, które
oddajesz Bogu i ludziom, zarówno najbliższym jak i dalszym, a także
tym wirtualnym, proszę przyjmij ten krótki fragment z pełnych ciepła
i miłości listów bł. Jordana do najdroższej Diany:

„Najdroższa, wystarczająco dobrze wiesz o tym, że jak długo znosimy
ziemskie wygnanie, tak długo praca nasza upływa wśród mnóstwa
przeciwieństw i nie możemy osiągnąć owej stałości, która będzie nam
dana w życiu przyszłym. To właśnie dlatego nie potrafimy z równym
spokojem przyjąć wszystkiego co nas spotyka: zbyt dumni z siebie w
powodzeniach, zbyt przerażeni, gdy piętrzą się trudności.

Trzeba jednak, abyśmy, jako ci, którzy pragną osiągnąć
przyszłą niezmienność, upodabniali nasze życie do życia wiecznego.
Złóżmy więc serca w doskonałości Boga i ze wszystkich sił starajmy
się oprzeć na Panu całą naszą nadzieję, ufność i każdy nasz trud. Na
ile nas stać, naśladujmy stałość i spokój Boga. On jest bezpiecznym
schronieniem, które nigdy nie zawodzi. Każdy, kto się do Niego
ucieknie, jak On będzie trwał niewzruszenie. Dlatego właśnie święci,
którzy pokładali w Panu taką nadzieję, z łatwością pokonywali
wszelkie przeciwności, napotykane w tym życiu.

Ty przeto, najdroższa, wciąż bardziej i bardziej uciekaj
się do Pana, a wtedy, jeżeli nawet spadnie na Ciebie jakiś ciężar
lub dotknie ból, nic nie zachwieje Twoim sercem, gdyż mocny będzie
jego fundament. Tę prawdę głęboko wyryj w Twym sercu i to samo
tłumacz Twoim siostrom.

Aby Cię pocieszyć, opiszę Ci jeszcze krótko sen, jaki
miałem niedawno. Ujrzałem Cię, jak mówisz do mnie w sposób tak
prawdziwy i z taką dojrzałością, że samo wspomnienie wciąż budzi
moją radość. I rzekłaś: „ Pan powiedział mi takie słowa: <<Ja Diano,
Ja Diano, Ja Diano>>, i dodał, również wielokrotnie powtarzając:
<<jestem dobry, jestem dobry, jestem dobry>>.

Wiedz, że wydaje mi się to naprawdę bardzo pocieszające."



Pozwól, że również słowa Jordana do Diany skieruję do
Ciebie jako życzenia na ten Święty Czas radości, nadziei, pokoju i
pojednania i proszę odczytaj je jako słowa aniołka do drogiej MarzekJ

„Ty także, umiłowana nabierz ducha i pociesz się w Panu i w
Dzieciątku, które właśnie rodzi się dla Ciebie, a obsypując Je
pieszczotami, przedkładaj Mu Twoje własne pragnienia i potrzeby. Bo
choć maleńki ciałem, jest przecież wielki i nieskończenie wywyższony
w potędze i miłosierdziu – On, błogosławiony zawsze i na wieki.
Amen."

prezent dla sylwia0405

[mamalgosia]

Sylwiu, w ogóle się nie znamy, ale chciałabym Ci złożyć
najpiękniejsze życzenia świąteczne. Niech Jezus Chrystus na nowo
narodzi się w sercu Twoim i Twoich bliskich, niech da Wam siłę
pokonywania trudności, moc radowania się z drobiazgów i prawdziwą,
ciepłą miłość. Wszystkiego najlepszego!

***

Gdy będzie Ci ciężko, gdy zabraknie sił, spójrz głęboko w swoje
serce i odszukaj moc, bo "możesz wszystko w Chrystusie, który Cię
umacnia!":
"Dawno, dawno temu w górach Tybetu zebrali się mędrcy tego świata
znający tajemnicę mocy człowieka. Wiedzieli, że czasami ludzie robią
rzeczy straszne i wykorzystują ową potęgę przeciwko sobie.
Postanowili więc ukryć moc człowieka przed nim samym.

Długo medytowali, dyskutowali, szukając najlepszego miejsca na
świecie. Jeden z mędrców powiedział:

- Ukryjmy tę moc w najgłębszej kopalni świata, zasypmy ją
kamieniami i ogromnymi głazami. Człowiek tam jej nie znajdzie.

Ale inni kręcili głowami mówiąc:

- Człowiek to arcyciekawe stworzenie, lubi badać głębokie pieczary,
z pewnością ją znajdzie.

Drugi mędrzec powiedział:

- Ukryjmy moc człowieka na dnie najgłębszego oceanu, postawmy na
straży żarłoczne ryby i niebezpieczne prądy, nie znajdzie jej.

Ale inni stwierdzili:

- I tam zagoni człowieka ciekawość i chęć przeżycia przygody -
znajdzie ją.

Następny radził, aby moc człowieka umieścić na szczycie najwyższej
góry, zasypać ją śniegiem, zakuć w wiecznym lodzie, na straży
postawić wicher i mróz - ale i te przeszkody zdawały się być zbyt
małym wyzwaniem dla nieposkromionej żądzy zdobywania, od wieków
mieszkającej w ludziach.

I kiedy zdawało się, że nie ma już takiego miejsca, gdzie można by
ukryć ludzką moc, najstarszy z mędrców powiedział:

- Ukryjcie tę moc w samym człowieku, tam na pewno nie będzie jej
szukał. Do głowy mu nie przyjdzie, że wszystko co najwspanialsze ma
właśnie w sobie!

Tak też i uczynili..."

***

Nigdy tego nie zapominaj, ale gdy się potkniesz, nie martw się, po
prostu zacznij od nowa, bo jeśli wierzysz to Dobry Bóg daje nam
nieskończoną ilość szans:

"Ojciec z synem chodzili po górach. Nagle chłopiec potknął się i
upadł krzycząc:

- Aaach!!!

Ku swemu zdziwieniu usłyszał głos powtarzający gdzieś wśród gór:

- Aaach!!!

Zaciekawiony zapytał:

- Kim jesteś?

W odpowiedzi usłyszał:

- Kim jesteś?

Rozgniewał się i krzyknął:

- Tchórz!

I zaraz usłyszał:

- Tchórz!

Spojrzał na swego ojca i zapytał:

- O co tu chodzi?

Ojciec uśmiechnął się:

- Uważaj, mój synu.

I krzyknął w stronę gór:

- Uwielbiam Cię!

Głos odpowiedział:

- Uwielbiam Cię!

Ponownie człowiek krzyknął:

- Jesteś najlepszy!

Głos odpowiedział:

- Jesteś najlepszy!

Chłopiec nadal nic nie rozumiał. Ojciec wyjaśnił:

- Ludzie nazywają to echem, lecz tak naprawdę takie właśnie jest
życie. Oddaje Ci wszystko, co powiedziałeś lub zrobiłeś. Nasze życie
jest odbiciem naszego działania. Jeżeli pragniesz więcej miłości na
świecie, stwórz więcej miłości w swoim sercu. Jeżeli pragniesz
więcej umiejętności i odpowiedzialności w swojej grupie, pogłębiaj
własne umiejętności. Wzajemność wkrada się we wszystkie aspekty
życia. Życie zwraca Ci wszystko, co w nie włożyłeś. Twoje życie to
nie zbieg okoliczności. To odbicie Ciebie samego."

***

"Szukałem Pana i wysłuchał mnie, i ocalił mnie od wszystkich
strachów moich." [Ps 34, 5]

[sylwia0405]

Dziękuję za piękny prezent tak jestem poruszona, że nie wiem co pisać...
Słowa bardzo trafione i pełne otuchy, której tak bardzo potrzebowałam... Wielkie
dzięki dla nadawcy i oczywiście serdeczne życzenia ciepłych i spokojnych świąt,
błogosławieństwa Dzieciny Bożej i wszystkiego co najlepsze w Nowym Roku
Pozdrawiam serdecznie

prezent dla zebra12

[mamalgosia]

Gdy zgasną złote zorze, mrok skryje ludzkie gniazda, raz w roku - o
jednej porze przedziwna wschodzi gwiazda. A kiedy blask jej padnie,
wszystkich ból zanika chociaż by w sercu na dnie był smutek nie wiem
jaki.



A gdy zabłyśnie gwiazda
W błękitnej dalekości.
Będziemy z sobą dzielić
Opłatek – chleb Miłości.

A łamiąc okruch biały,
Wśród nocy świętej ciszy,
Niechaj się serca nasze
Jak dzwony rozkołyszą.

Oto już cud się spełnia,
Już biją w niebo dzwony.
O witajże nam, Jezu,
W Betlejem narodzony.

Rozwarły się niebiosa,
Już kolęd płyną dźwięki:
O witajże nam, witaj,
Jezuniu malusieńki.

Ty, któryś jest Miłością
i Sercem tego świata,
Zagarnij serca nasze
I w Imię Swoje zbrataj.

Niechaj zamilkną swary,
Zawiści, ludzkie złości.
Noc święta, wigilijna...
Dzielmy – CHLEB MIŁOŚCI.





„Wszystkim tym, którzy Je przyjęli dało moc, aby się stali dziećmi
Bożymi, tym, którzy wierzą w Imię Jego…" (J 1,12)



Od chwili, gdy Jezus narodził się w Betlejem, człowiek nie jest już
sam na świecie. Bóg przychodzi na świat, aby okazać Swoją Miłość do
człowieka. Albowiem ważniejsi jesteśmy od wróbli, a i o nie Bóg się
troszczy. I nawet gdy wokół mróz i zawierucha On spogląda przez
okno, czy aby czegoś nam nie trzeba.



Sam Bóg bowiem powiedział: nie porzucę cię ani cię nie opuszczę (Hbr
13, 5). On swoich wiernych nigdy nie opuszcza, chociaż wydaje nam
się, że czasami jesteśmy sami. Potrafimy nawet żalić się z tego
powodu i mówić: dlaczego nie było Cię wtedy Boże przy mnie, kiedy
Cię najbardziej potrzebowałem?

W tym miejscu przychodzi na myśl stara katechetyczna przypowieść:

Pewien mężczyzna, wierzący, przeżył spokojnie swoje życie i po
śmierci spotkał się z Bogiem. Na plaży. Bóg pokazywał mu jego życie,
przechodząc wzdłuż plaży. W pewnym momencie mężczyzna zatrzymał się
i mówi:
- Panie Boże, tutaj wszędzie widać ślady dwóch par stóp, Twoich i
moich, tylko kiedy przechodziliśmy obok trudnych momentów widać
jeden ślad. Dlaczego opuściłeś mnie wtedy, kiedy najbardziej Cię
potrzebowałem?
- Widzisz ja wtedy niosłem cię na swoich plecach. - odparł Bóg.
(zasłyszane)

Bóg w trudnych momentach naszego życia nie tylko jest przy nas, ale
nawet nosi nas na Swoich ramionach, bo inaczej chyba byśmy zginęli.
Daj Dobry Boże, byśmy zawsze o tym pamiętali.



Wiem, Zebro, że nie jest Ci teraz łatwo. Trudne chwile za Tobą, a i
przed Tobą wiele niełatwych. Do tego dochodzi niepokój o dzieci
powierzone Twojej opiece. Ale pamiętaj: Bóg troszczy się o Was. I
zawsze gdy poprosisz przyjdzie z pomocą. Nie lękaj się. Emanuel
znaczy: „Bóg jest z nami".

Dziękuję....

[zebra12]

Dziękuję za tak piękne i wzruszające życzenia. Za wsparcie, które mi niosą, za
nadzieję....
Jeszcze raz, z serca dziękuję!

prezent dla atamy

[mamalgosia]

"Nie ma pecha w twoim życiu, nie ma przypadku. Możesz zmarnować
największe okazje - w ogóle ich nie dostrzec. a możesz drobne
zamienić w największe wydarzenia - od ciebie to zależy. Przeszłymi
latami zarobiłeś na to, jak teraz postępujesz. I obecnie zarabiasz
na to, jak będziesz decydował za miesiąc, za rok.
masz takie życie, jakie sobie budujesz. jesteś jednością od
urodzenia aż po grób. sam siebie karzesz i sam siebie nagradzasz.
jesteś jednością nawet w swoich dzieciach: w nich ujrzysz siebie - i
swoje dobro, i swoje zło"
M. Maliński

[atama]

Bardzo trafione. Bardzo do mnie. Bardzo, bardzo dziękuję!!!!

prezent dla minerwymcg

[mamalgosia]

Jeszcze trwamy w oczekiwaniu na kolejne Boże Narodzenie…

To ostatnie chwile czuwania…

Potem już będzie tylko świętowanie, radość…



Minerwo, oto podarunek


Fragment rozważań krakowskiego duszpasterza, Sługi Bożego bpa Jana
Pietraszko:



„… Matka Chrystusowa. Jej zostało powierzone Słowo Boże w
zwiastowaniu – Słowo, które stało się w niej Ciałem, by zamieszkać
między nami. Ona była z natury rzeczy najbliżej tajemnicy Narodzenia
Bożego. Ewangelista mówi, że zadumała się głęboko nad tą przedziwną
sprawą. Zamiast entuzjazmu i wybuchu radości – milczenie. Zanim się
narodził, rozmawiał o nim z najbliższymi. W czasie nawiedzin u
krewnej swojej Elżbiety wypowiedziała entuzjastyczną radość w
hymnie „Magnificat", a teraz, kiedy się wreszcie narodził Ten
oczekiwany, wytęskniony i wymodlony nie tylko przez Nią – umilkła
i „milcząc rozważała w sercu swoim". W Jej świadomości rzeczywistość
Narodzenia nie we wszystkim pokrywała się z wypielęgnowaną przez
proroków wizją. Była mowa o tronie Dawida, o królewskiej władzy, o
potędze – a skończyło się na bezradnym, odepchniętym ubóstwie wśród
stajennych śmieci. Te przeciwieństwa wytyczają granice przestrzeni,
w której mieści się prawdziwe Boże Narodzenie: wielka zapowiedź
pełna nadziei i obietnic – a z drugiej strony żenująca i szokująca
rzeczywistość opuszczenia i ubóstwa. Również i śpiew aniołów nas
stajnią Narodzenia nawiązuje raczej do dawnych obietnic prorockich,
jakby ignorując to, co jest obecnie: Matkę odepchniętą spomiędzy
ludzi i rodzącą w stajni. (… Również ludziom wierzącym wydaje się
czasem, że radość, o której mówili aniołowie, którą wyśpiewuje się w
kolędzie, jest tylko pocieszenim serc ludzkich utrapionych szarzyzną
i zwykłością życia, bo przecież życie po narodzeniu Chrystusa
zostało takie jak przedtem. Nie odeszło utrapienie i smutek, nie
obeschły łzy i płacz nie umilkł, nie zniknęło cierpienie i nie
odeszła śmierć. (… Rozwiązanie tych wątpliwości nie leży na
powierzchni zdarzeń i w łatwym ich odbiorze. Jakkolwiek nie należy
lekceważyć nawet małych radości związanych z Bożym Narodzeniem,
ponieważ spełniają one rolę orientujących znaków i naprowadzających
sygnałów, to jednak istotna wartość tajemnicy Bożego Narodzenia tkwi
w najgłębszych pokładach chrześcijaństwa i na obecny etapie
doczesności jest ona podobna do ziarna, o którym mówił Chrystus, że
zostało rzucone w ziemię. Jest zakryte, niewidzialne. (… Tak więc
na pełny wymiar tej radości trzeba umieć czekać cierpliwie i
wielkodusznie. Jest ona jak to Dzieciątko bezradne, spoczywające na
kolanach Matki odepchniętej i nie uszanowanej, wzgardzonej dla swego
ubóstwa. To Dziecko będzie rosło, będzie przeżywało los normalnych
ludzi, aż pewnego dnia wypowie Słowo, w którym jest pełnia życia –
aż pewnego dnia zabłyśnie cudem Zmartwychwstania i wtedy dopiero
zakwitnie radość, która nigdy się nie skończy."

[minerwamcg]

Dziękuję!
Jakie piękne. Ze słowami Sługi Bożego biskupa Jana w ogóle ostatnio jestem w
szczególnej przyjaźni... a w klimatach maryjnych tkwię odprawiając nasz mały
rodzinny adwent Dziękuję, bo piękny to prezent...

prezent dla reine_marguerite

[mamalgosia]

Droga Reine -

Nie znam Cię osobiście, nie znam Cię nawet bardzo forumowo, ale
wiem, że jesteś i czytasz, czasem nawet piszesz Stąd wnioskuję,
że Bóg nie jest osobą obojętną dla Ciebie. Dlatego już cieszę się,
że mogę Ci sprawić ten forumowy prezent - zainteresowanie Bogiem nie
jest już czymś oczywistym niestety...

Tworzyć pięknych rzeczy nie umiem, ale znam takich, którzy byli
mądrzejsi ode mnie Dlatego też na nadchodzące dni, na nadchodzący
rok wysypuję przed Tobą garść inspirujących myśli. Korzystaj ile
wlezie kiedy tylko chcesz! Mam nadzieję, że coś z tego będzie dla
Ciebie przydatne.

Z ciepłymi forumowymi pozdrowieniami, życzeniami bliskości Boga w
okresie świętowania Jego narodzin



Poniższe cytaty są zaczerpnięte ze świetnej książki "Życie świadome
celu"" (Rick Warren).

"Nic nie ma większego znaczenia niż znajomość celu, jaki Bóg ma dla
naszego życia i nic nie jest w stanie zrekompensować jego poznania"

"Jeśli chcesz, żeby twoje życie miało wpływ na otoczenie,
skoncentruj je na czymś!'

"Nie zostałeś postawniony na tym świecie po to, by o tobie
pamiętano. Pojawiłeś się tu po to, by przygotować się do życia
wiecznego"

"Żyjąc w świetle wieczności, zmieniasz hierarchię wartości"

"Podczas prób kształtowany jest charakter, ale przede wszystkim
dochodzi do ujawnienia, jaki on naprawdę jest. Próbą natomiast jest
całe życie"

"Życie dla Bożej chwały to najważniejsze ze wszelkich osiągnięć"

"Wszystko co sprawia Bogu przyjemność, jest aktem uwielbienia"

"Tym, czego Bóg najbardziej od ciebie oczekuje jest więź, która by
cię z Nim łączyła!"

"Całkowite zaufanie Bogu ozacza że On wie, co jes najlepsze dla
naszego życia"

"Poddanie się Bogu to jest to, o co chodzi w uwielbieniu"

"Poddanie najlepiej uwidacznia się w posłuszeństwie i zaufaniu"

"Bóg nie oczekuje od ciebie doskonałości, ale nalego, byś był wobec
Niego całkowicie uczciwy"

"Im bardziej stajesz się Bożym przyjacielem, tym bardziej troszczysz
się o rzeczy, o które On się troszczy"

"Najczęściej popełnianym dziś przez chrześcijan błędem w uwielbianiu
jest to, iż bardziej poszukują duchowych doświadczeń, niz samego
Boga"

"Kiedy czujesz się porzucony przez Boga, ale nadal Mu ufasz, nie
bacząc na swoje uczucia, to jest to najwspanialsza forma
uwielbienia, jaką możesz Mu zaoferować"

"Największym darem jaki możesz komuś dać, jest twój czas"

"Rolę. jaką mamy spełnić w swoim życiu, odkrywamy poprzez relacje z
innymi"

"Pokora nie polega na zaniżaniu swojej samooceny, ale na myśleniu o
sobie w znacznie mniejszym stopniu"

"Ostatecznym Bożym celem dla twojego życia na ziemi nie jest
dostatek i wygoda, ale kształtowanie charakteru"

"Boga o wiele bardziej obchodzi to, kim jesteśmy, niż to, co czynimy"

"To czemu się poświęcasz, odciska na tobie swoje piętno"

"Prawda nas wyswobodzi, ale najpierw ujawni nasz żałosny stan!"

"Twoje najgłębsze i najbardziej intensywne doświadczanie uwielbienia
Boga pojawia się z reguły w najcięższych sytuacjach"

"To, co dzieje się w twoim życiu w sposób widoczny, nie jest tak
ważne jak to, co dokonuje się wewnątrz ciebie"

"Nie ma wzrostu bez zmiany; nie ma zmiany bez obaw czy strat i nie
ma strat bez bólu"

"By Bóg mógł używać twoich bolesnych doświadczeń, musisz chcieć się
nimi dzielić"

"Prawdziwi słudzy nie wykorzystują Boga do własnych celów, ale
pozwalają, by Bóg używał ich do Jego celów"

"Jeśli Bóg chciałby się posługiwać tylko ludźmi doskonałymi, to nic
by z tego nie wyszło, bo każdy ma jakieś wady"

"Twoja najbardziej skuteczna służba znajduje źródło w twoich
najgłębszych zranieniach"

prezent dla nati1011

[mamalgosia]

Droga Nati z całą rodziną,



Niech nadchodzące Święta Bożego Narodzenia sprawią,

że twoja rodzina będzie rzeczywiście wyczekiwać narodzin Pana, a Pan
do was zawita,

niech świat wyda się wam lepszy, bezpieczniejszy, szczęśliwszy,
niech Święta Rodzina sprowadzi na waszą wszelkie łaski, niech znikną
choroby, troski, problemy i niepokoje, a Błogosławieństwo Boże niech
trwa przez cały następny rok -

Wszystkiego najlepszego!

Radosnych, zdrowych, pogodnych Świąt Bożego Narodzenia

i Szczęśliwego Nowego Roku 2009!





O Bogu wymagającym



... Bo taki jest Bóg. Nie daje gwarancji, tylko nadzieję, ze to co
ujrzymy, co zobaczy nasze serce poprzez miłość, będzie wspaniałością
niepojętą.

Bo w cierpieniu Bóg przychodzi do nas nie po to by nas pogłaskać
litościwie po główce, ale by pomóc nam wybrać krzyż pełen cierpień.

On tak właśnie wysłał swego Syna.

W Ogrojcowi noc, gdy Jezus prosił Go na modlitwie o pomoc, On nie
ułatwił Mu ucieczki i ukrycia się przed zgrają żołnierzy i sług
świątyni, ale pomógł Mu wybrać większe cierpienie i większy ból.

Nasze dni smutne i noce przepłakane często są Ogrojcem rozmodlonym i
błagającym o dobro. Czemu dziwimy się, że On daje pomoc, ale w
dźwiganiu krzyża, w doniesieniu go na szczyt Golgoty, a nie odejmuje
go, nie odrzuca? Czyżby nie był Wszechmocny i Miłosierny?
Nieprawda!...

W mozolnej walce o człowieka Bóg widzi nasz udział, nasze miejsce.
Choć jest ono bardzo nikłe, to przecież jest wyrazem (i to jedynym),
że kochamy go naprawdę. Czy trudno jest kochać kogoś, kto adoruje
nas, obsypując łakociami, spełniając każdą zachciankę? A jakże
trudno jest kochać łachmaniarza, wleczonego na Golgotę, który
obiecuje jedno: „Ciebie też ukrzyżują" i nakazuje: „Weź krzyż na
każdy dzień". Trud zaufania Temu, którego znakiem stała się
szubienica krzyża, jest naszą ofiarą, która może wszystko.

Wszystko – lecz nie według naszej woli, „glejak Ty chcesz Ojcze" –
tak nas uczy Chrystus.

Trudno jest człowiekowi zawierzyć takiemu Panu, trudno zdecydować
się iść za takim Mistrzem. Często też ci, którzy zawierzyli,
zaczynają pytać: „Czy warto iść dalej?".

Pamiętajmy, że uwierzyć nie można od razu, że wiara nie jest kwestią
jednej chwili, ale jest naszą pracą, naszym zmaganiem się z sobą, a
także ze swoją wiedzą, która co innego proponuje i która lubi
pytać.

Hiob, gdy utracił dom, swych synów, swój majątek, a sam został
obsypany trądem i zgniły leżał na kupie śmieci, nie odrzucił wiary,
choć często wątpił, choć pytał Boga bardzo odważnie i rozpaczliwie o
słuszność próby.

Bóg wynagrodził dobrego, wiernego sługę Hioba, widząc w wierze jego
największą zasługę.



Ks. Andrzej Zwoliński, „Bajki nie bajki..."

[nati1011]

dziękuję bardzo. Jak napisała Mamalgosia na Ducha Św zawsze mozna
liczyć. Trafione te życzenia i mądre takie. Albowiem z wiary
zbawieni bedziemy...

prezent dla Mamalgosi :)

[mama_kasia]

Po dolosowaniu:

-----------------------

dziękuję:)

[mamalgosia]

ojej, jak miło...

Tyle się już naczytałam ładnych tekstów, że myślałam, iż to będzie
po prostu tylko kolejny łądny tekst.
Ale wcale tak nie jest...
Inaczej się czyta coś, co jest skierowane DO MNIE. Nie do
wszystkich, tylko szczególnie do mnie
I są tu słowa dla mnie ważne i bardzo trafione - nie napiszę, które
to. Ale ciekawe, że się w tym tekście znalazło coś tak bardzo
pasującego do mojej sytuacji... jednak Duch wieje kędy chce.

A jak mam udźwignąć te słowa?)):
> "Praca to nie wróg"
?? Mam nadzieję, że to nie proroctwo na rok 2009, bo liczę na
lenistwo
>
Racuszki robię czasami - ale nie z maślanki, tylko wkładam do nich
co mam przeterminowanego - jogurty, serki, twarożki. No i też
smaczne wychodzą - i już wcalenie przeterminowane

Ciasto marchewkowe kiedyś jadłam, ale nigdy nie robiłam, więc Twój
przepis (kimkolwiek jesteś) wykorzystam na pewno - zaraz po
świętach

prezent dla my-cha

[mamalgosia]

prezent2008.republika.pl/pokaz.gif

[mamalgosia]

Uwaga to jest obrazek animowany i należy co najmniej 10 sek na zmianę
jego treści.

prezent dla mader1

[mamalgosia]

"Patrząc na nią nie mogłam się nigdy opędzić wrażeniu, że wszystkie
najcodzienniejsze czynności stają się dzięki jej osobie jakimś
obrzędem, rytuałem, czymś o wiele więcej niż zwykłą koniecznością
dnia. Uderzyło mnie to zwłaszcza w czasie, kiedy miała do czynienia z
mąką. [...]
Mała, ciemnawa komórka, gliniany dzban z wodą, płachta rozesłana na
ziemi, a obok niej, ona - prosta, biała i skupiona, jak przy
modlitwie. Niepodobna opisać czci i nabożeństwa z jaką te brunatne,
spracowane ręce dotykały mąki, z jaką miesiły ciasto i z jakim
pietyzmem taczały z niego potem krągłe kule, rozplaskiwane z kolei na
cienkie, okrągłe placki. Każdy ruch był tutaj obliczony i celowy.
Każdy ruch oddawał po jakiemuś cześć tej lotnej, żywicielskiej
substancji, otrząsanej z rąk i zmiatanej z brzegów płachty ku jej
środkowi pieczołowicie, skrupulatnie, do ostatniego pyłka. Patrząc,
próbowałam już wtedy znaleźć właściwe słowo, którym by można okreslic
namaszczenie i dostojeństwo, z jakim ręce te pełniły oto przede mną
ów święty, mączny rytuał, wedle jakiejś białej, odwiecznej liturgii
zboża, mąki i chleba. I znalazłam tylko jedno słowo: mądre. Ręce
mądre do mąki czy ręce od mąki mądre. To trzeba było widzieć i
odczuć.
Napisane nie znaczy chyba nic."
[Beata Obertyńska: W domu niewoli]

Nazwanie gospodarskich czynności "liturgią" nie musi być nadużyciem.
Odwołuje się do powszechnego kapłaństwa wierzących; do biblijnego
nakazu czynienia sobie ziemi poddaną, który przecież ustanawia
człowieka nie tyle panem wszelkiego stworzenia, ile jego opiekunem i
przedstawicielem przed Bogiem.

"I oto w samym założeniu świata widzialnego jest jakby pewien układ
między człowiekiem a resztą stworzenia nie obdarzoną rozumem.
'Wszystko poddane jest pod stopy człowieka' (Ps 8,7), cały świat mu
służy i jest do jego dyspozycji, ale za to on ma temu światu pomagać
wracać do Boga i szerzyć Jego chwałę. On ma w imieniu świata
wypełniać to, czego wszystkie stworzenia świata nie są w stanie
uczynić, a co jest w mocy najmarniejszego człowieka, dziecka nawet,
gdy dojdzie do używania rozumu, mianowicie świadomym aktem rozumu i
woli posyłać Bogu te chwałę, która rozsiana jest po całym świecie, i
łączyć się z nim aktami miłości i modlitwy.
Na tym polega głęboki symbolizm modlitwy przed i po jedzeniu. W
czasie posiłku całe stworzenie przedstawione przez trzy królestwa:
mineralne, roślinne i zwierzęce, staje do usług czlowieka, aby go
utrzymać przy życiu, człowiek zaś przed i po spożyciu pokarmu juz
nie tylko w swym imieniu, ale w imieniu całego stworzenia składa
hołd i dzieki Bogu i Stwórcy wszechrzeczy."
[Jacek Woroniecki OP: Pełnia modlitwy]

Błogosławionych Świąt, Mader. Niech kuchenny trud matki i gospodyni
stanie Ci się drogą, na której można spotkać Wcielonego Boga. Tego,
który Swoją nieskończoną chwałę potrafi zamknąć w czymś tak kruchym,
jak ciało dziecka albo kawałek chleba.


-------------------------------

Mader1 dziękuje :))))))))

[mader1]

Dobry Darczyńco Co Się Tak Napracowałeś - chciałabym, żebyś wiedział - a raczej
wiedziała, bo przecież same kobiety biorą w tej akcji udział ?- że czytając to
miałam łzy w oczach wzruszenia
Dziękuję

[mamalgosia]

rewelacyjny tekst, prawda? I zaraz jak do mnie napłynął, to tak mi
do Ciebie przypasował, że aż niemożliwe Ale Darczyńczyni (jest
taki wyraz) naprawdę genialna

[mader1]

No jest ! Genialna i Dobra

prezent dla mamy_kasi

[mamalgosia]

Gdy pośród ciemnej nocy ludzie ludzie coraz bardziej bezradnie
błądzili, gdy potykali się i upadali, a nikt nie mógł ich podnieść,
bo nikt nie widział leżących... Gdy potykali się w końcu o siebie
samych, o swoje rzeczy, przedmioty, o swoje JA.. Gdy ich oczy
przywykłe do ciemności coraz mniej widziały, wtedy narodził się Mały
Człowieczek... Dziecko jakich wiele, ale inne. Nagle pośród
ciemności mąconych tylko od czasu do czasu czyimiś krokami,
narodziła się Jasność, Światłość, która wielu oślepiła, ale wielu
przyniosła przejrzenie! Blask pałaców, bogactwa, władzy, wszystko
zdało się mrokiem, gdy On się pojawił. Choć był środek nocy i podłe
posłanie, to nie został niezauważony... Ta noc była ostatnią tak
czarną i pierwszą tak jasną.
Od tej nocy co rok znów przypomina o sobie, budząc światła w ludzkim
sercu. Światła jaśniejsze niż milion hipermarketów rozżarzonych
lampkami i pękatymi Mikołajami! Światła, które nie każdy zobaczy.
Ale których zazdrościłyby wszystkie hipermarkety na Ziemi! Światła
nieprzemijającej jasności, świecące Jego blaskiem, wiecznym
blaskiem! I grające tysiącem melodii i pieśni, nowych pieśni,
których mógł się nauczyć tylko ten, którego serce miało w sobie ten
żar, ten kaganek, tą Światłość. Pieśni, której żadna kolęda dorównać
nie mogła...
Jego mocy, wiary, miłości, Jego światła w życiu - tego życzę na te
Święta i na całe życie Mamo Kasiu! Abyśmy zawsze wybierały tę dobrą
cząstkę i umiały rozpoznawać prawdziwy blask od złudnego.
Tobie i całej rodzince Wesołych Świąt!

[mama_kasia]

Gdy potykali się w końcu o siebie
> samych, o swoje rzeczy, przedmioty, o swoje JA..

Tak to właśnie jest...

Dziękuję ...A dzisiaj takie piękne słońce za oknem

Aż sobie zaśpiewam, ździebko fałszując ):

...Bóg się rodzi, moc truchleje...

prezent dla mmb

[mamalgosia]

Mmb

Dzielę się z Tobą tym, co dla mnie najcenniejsze - Słowem Boga.

"W tej samej okolicy przebywali w polu pasterze i trzymali straż
nocną nad swoją trzodą. Naraz stanął przy nich anioł Pański i chwała
Pańska zewsząd ich oświeciła, tak że bardzo się przestraszyli. Lecz
anioł rzekł do nich: «Nie bójcie się! Oto zwiastuję wam radość
wielką, która będzie udziałem całego narodu: dziś w mieście Dawida
narodził się wam Zbawiciel, którym jest Mesjasz, Pan. A to będzie
znakiem dla was: Znajdziecie Niemowlę, owinięte w pieluszki i leżące
w żłobie». I nagle przyłączyło się do anioła mnóstwo zastępów
niebieskich, które wielbiły Boga słowami:
«Chwała Bogu na wysokościach,
a na ziemi pokój
ludziom Jego upodobania»." - Łk 2,8-14


Narodził się Zbawiciel. Jest! Jest! Z Tobą!

...A w takim razie

"Jeżeli Bóg z nami, któż przeciwko nam?" - Rz 8,31

Życzę Tobie poczucia stałej obecności Boga w łatwych i bylejakich,
trudnych chwilach, w radości, smutku, w samotności i wielości.

...I już na koniec

"I usłyszałem głos Pana mówiącego:
«Kogo mam posłać? Kto by Nam poszedł?»
Odpowiedziałem: «Oto ja, poślij mnie!»" - Iz 6,8


ps. Na osłodę częstuję piernikami

www.fotosik.pl/pokaz_obrazek/5cfcd28c04bcc740.html

[mmb]

Dziękuję za wspaniałe prezenty!
Zarówno za pięknie dobrane Słowo jak i za pierniczki - są bardzo smaczne

prezent dla malla.mi

[mamalgosia]

(UWAGA MOJA-mamalgosi: to był piękny pokaz slajdów, niestety w
załączniku i nie umiem tego obsłużyć. Wiem, że są osoby, które
potrafią takie coś zamieścić w necie - bo jest to w innych
życzeniach, ale ja niestety do nich nie należę. Może do przyszłego
roku ktoś mnie podszkoli. A póki co - życzenia, które niestety wiele
tracą bez swej oprawy graficznej)

Z najlepszymi życzeniami!

Swiynto historyja narodzynio Pana
Słowa Kazimierz Grześkowiak
Ilustracje Sandro Boticelli, Nicolas Poussin


I - Zwiastowanie


Kiej Panna na lutyńce cieniutkie grała tony Prziszoł janioł i
pedzioł: "Niech bydzie pochwalony! Niech bydzie pochwalony, a tako
mom nowina, Że z Ducha Niebieskiego Bożego zrodzisz Syna. Na
chrzcie mu dej Pon Jezus, a jeszcze to ci powiym, Że za te rajskie
jabłko ukryncisz łeb wynżowi.” Maryja rzekła: "Niech sie twym
słowom zadość stanie.” I tak to sie łodbyło Najświyntsze
Zwiastowanie.


II - Narodzynie i Adoracyjo

Akurat w same świynta Bożego Narodzynio Zachciało sie krolowi
narodu proliczenio. Toż poszoł do Betlejem z Maryjom Józef stary A
potem do stajenki, kaj z osłym wół do pary. Łoj biyda moj Józefie -
narzyko Bożo Matka Bo coz to za wilijo bez ryby, bez opłatka? W
zgryzocie i zmartwiyniu narodziył sie Jezusek, By świat
pobłogosławić rozkopał sie z pieluszek. Anieli na trzi głosy
kolyndy Mu śpiewali A potem pastuszkowie przynieśli koszyk malin
Na końcu trzej królowie oddali swoje miynie I tak to sie łodbyło
Jezusa narodzenie.


III - Ucieczka do Egiptu



Już podros Pon Jezusek, już umioł mówić "mama" Kej zwołoł
ziandarmerio krol Herod, kawał chama. Tak godo: "Trzeba wycionć
syneczkow z Betlejemu. Bez folgi bez litości, prziwolcie fest
kożdemu!" Gdy Józef się dowiedzioł, co sie to bydzie działo,
Wladowoł na łosiołka Rodzine Świynto cało. A łosioł choć leniwy
podreptoł dryptu dryptu I tak sie łodbywała ucieczka do Egiptu.


To świynto historyja, Pon Jezus i Maryja. Od Boga ten sakramynt,
na wieki wieków amynt!
Świąt pełnych poezji...
Bo jak się łączy ten tekst i obraz, tak w życiu przenika się to co
wzniosłe z najprozaiczniejszą prozą życia. A nawet, co gorsza, z
domorosłym wierszem...
Aby w prozie była prawda, a w wierszu serce –
życzą przyjaciele z forum Wychowanie w Wierze

malla.mi dziękuje!

[malla.mi]

Dziękuję bardzo za prezent! Najbardziej się uśmiechałam przy
Ucieczce z Egiptu

Mamalgosiu, jeśli prześlesz mi ten załącznik na maila, to ja to
umieszczę na serwerze i wrzucę tutaj link, żeby wszystkich mógł
radować

[mamalgosia]

Dobrze, wyślę Ci.
Zamieść, a potem mnie naucz.

[malla.mi]

oto i pełna wersja:
rapidshare.com/files/176222255/Bo__380_e_Narodzenie_2008.ppt

[mamalgosia]

nie umiem odtworzyć

dziękuję...

[marzek2]

nie wiem od kogo ten prezent, ale niech ten ktoś wie, że Bóg użył go poprzez to.
Płaczę ze wzruszenia... bardzo dziękuję...

no właśnie...

[mamalgosia]

marzek2 napisała:

> nie wiem od kogo ten prezent, ale niech ten ktoś wie, że Bóg użył
go poprzez to
Nie ukrywam, że na to właśnie miałam nadzieję, próbując zrealizować
cały ten dziwaczny pomysł

[malla.mi]

trzeba kliknąć w link, potem "free user" i potem "download" i już

prezent dla katriel

[mamalgosia]

Witam Cię Katriel!

Bardzo trudno ofiarować „słowo" osobie, którą zna się tylko z forum.
Przy całej życzliwości łatwo jest nie trafić z takim prezentem.
Potraktowałam Cię jak oczekiwanego nieznajomego. Co bym zrobiła
gdybym spodziewała się Twoich odwiedzin? Upiekłabym „Jabłecznik pani
Zdzisi", „Cytrynkę" lub pyszne „Ciasteczka Magdy" i czekała na
Ciebie. Ponieważ to raczej niemożliwe (chyba, że wybierasz się do
Gdyni) przesyłam Ci przepisy na te pyszności. Nie mam pojęcia czy
lubisz piec, ale to są rzeczy, które zawsze wychodzą, sprawdzone,
proste przepisy. I przyjmują się u ludzi, którym je daję – a
ciasteczka już w kilku domach (także naszym) wyparły pieczone
dawniej na Święta – pierniczki.

Jabłecznik pani Zdzisi

2 szklanki mąki tortowej
1 szklanka mąki krupczatki
4 jajka
3 łyżeczki cukru waniliowego
3,5 łyżeczki proszku do pieczenia
1 kostka margaryny (kasia lub palma-prosto z lodówki)
1 szklanka cukru
mus jabłkowy (ja obieram dwa kilogramy jabłek, trę na tarce i
zesmażam)

Żółtka jaj, margarynę, mąkę, proszek do pieczenia ugnieść razem –
ale nie w zbitą masę tylko w „kruszonki". Białka ubić, dodać cukier
i cukier waniliowy –ubijać aż piana będzie „sztywna". 2/3 kruszonki
wysypać równo na blachę wyłożoną papierem, na to kładziemy mus, na
mas – pianę z białek. Pianę posypujemy resztą kruszonki. Ciasto
wkładamy do piekarnika nagrzanego do 180 °C i pieczemy w takiej
temperaturze 50 – 60 minut.



„Ciasteczka Magdy"

40 dkg mąki tortowej
1 kostka margaryny
2 żółtka
1 łyżka kwaśnej śmietany
1 dkg drożdży rozpuszczonych w 2 łyżkach ciepłego mleka
polewa o smaku białej czekolady (może być biała czekolada)
płatki migdałowe (próbowałam robić tańszą wersję z wiórkami
kokosowymi ale to nie to)

Wszystkie składniki zagniatamy i wstawiamy na 1 godzinę do lodówki.
Wyjmujemy, rozwałkowujemy i wycinamy ciasteczka – można gwiazdki,
choinki – ja robię zwykłe kółka- szklanką. Pieczemy w 175 °C przez
około 15 minut (aż będą złote).Polewamy obficie białą czekoladą i
posypujemy płatkami migdałowymi. Ciasteczka są naprawdę bardzo
smaczne.

„Cytrynka"

Niewysoki biszkopt (przyznam się, że nie piekę biszkoptów – proszę o
to Teściową, która jest w tym mistrzynią i go po prostu – mam)

Masa I
0,5 l wody
1 szklanka cukru
2 opakowania budyniu śmietankowego
sok z 2 cytryn
żółtko

Z przygotowanej wody odlewamy pół szklanki i mieszamy w niej budyń,
cukier, żółtko i sok z cytryn, resztę wody zagotowujemy – gdy się
zagotuje wlewamy to co mamy w szklance – intensywnie mieszając.
Gorącą masę rozprowadzamy na biszkopcie.

Masa II

0,5 l śmietany kremówki ubijamy z opakowaniem cukru waniliowego
(cukier dodajemy pod koniec ubijania), następnie dodajemy wcześniej
przygotowaną, tężejąca już galaretkę cytrynową (ważne aby rozpuścić
ją w pół szklanki wody najwyżej). Masę tę wlewamy na ostygłą już
masę I.





Wybrałam dla Ciebie także dwa wiersze księdza Twardowskiego. Bardzo
je lubię – i czasem mi pomagają.

Gdyby wszyscy mieli po cztery jabłka
gdyby wszyscy byli silni jak konie
gdyby wszyscy byli jednakowo bezbronni w miłości
gdyby każdy miał to samo
nikt nikomu nie byłby potrzebny

Dziękuję Ci, że sprawiedliwość Twoja jest nierównością
to, co mam i to, czego nie mam
nawet to, czego nie mam komu dać
zawsze jest komuś potrzebne
jest noc żeby był dzień
ciemno żeby świeciła gwiazda
jest ostatnie spotkanie i rozłąka pierwsza
modlimy się bo inni się nie modlą
wierzymy bo inni nie wierzą
umieramy za tych co nie chcą umierać
kochamy bo innym serce wychódło
list przybliża bo inny oddala
nierówni potrzebują siebie
im najłatwiej zrozumieć że każdy jest dla wszystkich
i odczytywać całość



Boże spraw żebym nie zasłaniał sobą Ciebie
nie zawracał Ci głowy, kiedy ustawiasz pasjanse gwiazd
nie tłumaczył stale cierpienia - niech zostanie jak skała ciszy
nie spacerował po Biblii jak paw
nie liczył grzechów lżejszych od śniegu
nie załamywał rąk nad Okiem Opatrzności
żeby serce moje nie toczyło się jak krzywe koło
żebym nie tupał na tych, co stanęli w połowie drogi między niewiarą a
ciepłem

a zawsze wiedział że nawet największego świętego
niesie jak lichą słomkę - mrówka wiary



Gdy mam czas, aby się zastanowić nad czymś więcej, niż co za obiad
przygotować na jutro dla rodziny czytam teksty ojca de Mello. Jeden
wybrałam dla Ciebie.

„Pewien rolnik, którego kukurydza zawsze dostawała pierwszą nagrodę
na Targu Stanowym, miał zwyczaj dzielenia się swym najlepszym
ziarnem z wszystkimi rolnikami w okolicy. Kiedy zapytano go
dlaczego, powiedział: To jest doprawdy w moim własnym interesie.
Wiatr zdmuchuje pyłek i niesie go z pola na pole. Więc jeśli moi
sąsiedzi uprawiają kukurydzę gorszej jakości, przekrzyżowanie obniża
jakość mojej. Dlatego zależy mi, żeby siali tylko najlepszą z
najlepszych. Wszystko, co dajesz innym, dajesz sobie samemu."



Mam nadzieję, że spodobały się Tobie „słowa", które dla Ciebie
przygotowałam. Pozdrawiam serdecznie i życzę (naprawdę!) wszystkiego
dobrego.

katriel dziękuje!

[katriel]

Baaardzo, bardzo dziękuję.
Uwielbiam proste przepisy. Mój mąż bardzo lubi, jak piekę, a te nieproste jakoś
mi nie wychodzą. Na pewno wypróbuję - może na sylwestra?
I za wiersze... "sprawiedliwość Twoja jest nierównością" - o tak!
I za historyjkę o rolniku - jest taka... logiczna. Przekonująca.
Dziękuję jeszcze raz. I nawzajem - wszystkiego dobrego.

prezent dla k_j_z

[mamalgosia]

Znaleźć słowo trafne


które jest w pełni sił
jest spokojne
nie histeryzuje
nie ma gorączki
nie przeżywa depresji
można mu ufać
….

znaleźć słowa skrzydła
które by pozwoliły
bodaj na milimetr
unieść się nad tym wszystkim

Ryszard Kapuściński


PSALM 119

Z całego serca swego szukam Ciebie;
nie daj zboczyć od Twoich przykazań!
W sercu swym przechowuję Twą mowę,
by nie grzeszyć przeciw Tobie.
Błogosławiony jesteś, Panie,naucz mnie Twoich ustaw!
Opowiadam swoimi wargamiwszystkie wyroki ust Twoich.
Cieszę się z drogi Twoich upomnień
jak z wszelkiego bogactwa.
Będę rozmyślał o Twych postanowieniachi
ścieżki Twoje rozważał.
Będę się radował z Twych ustaw:
słów Twoich nie zapomnę.
Twoje słowo jest lampą dla moich stóp
i światłem na mojej ścieżce.
Przysiągłem i postanawiam
przestrzegać Twoich sprawiedliwych wyroków.
Panie, jestem bardzo udręczony,
zachowaj mnie przy życiu Twego słowa.
Przyjmij, o Panie, ofiary ust moichi naucz mię Twoich wyroków.
Moje życie jest w ciągłym niebezpieczeństwie,
lecz Prawa Twego nie zapominam.
Występni zastawili na mnie sidła,
lecz nie zboczyłem od Twoich postanowień.
Napomnienia Twoje są moim dziedzictwem na wieki,
bo są radością mojego serca.
Serce swoje nakłaniam,
by wypełniać Twoje ustawy
na wieki, na zawsze. Niech wołanie moje dojdzie do Ciebie, Panie;
przez swoje słowo daj mi zrozumienie!
Niech dojdzie do Ciebie moja modlitwa,
wyzwól mię zgodnie z Twym słowem!
Niechaj moje wargi zabrzmią hymnem,
bo nauczasz mię swoich ustaw!
Niechaj mój język opiewa Twą mowę,
bo wszystkie Twoje przykazania są sprawiedliwe.
Twoja ręka niech mi będzie pomocą,
bo wybrałem Twoje postanowienia.
Pragnę Twojej pomocy, o Panie,
a prawo Twoje jest moją rozkoszą.
Niech żyje moja dusza i niech chwali Ciebie,
niech mnie wspierają Twoje wyroki!
Błądzę jak owca, która zginęła;
szukaj swego sługi,
bo nie zapominam o Twoich nakazach.

[k_j_z]

Bardzo dziękuję. Bardzo. Brak słów....

prezent dla ismy

[mamalgosia]

Dobrych, spokojnych Świąt Bożego Narodzenia

bez chorób i zmartwień .

Odpoczynku po pracowitym Adwencie





OTO


... by górskie szczyty miłe były w sercu Bogarodzicy,

skoro jako Mieszkanka założyła Zagórską Stolicę

przy Sarmackich Górach –

o. Michał Krasuski, 1669



Czerwonoskrzydły anioł Gabriel

Oto zwiastuje Pannie Marii.

Późnogotycki pulpit z księgą

I odczytany będzie werset.



Ich dłonie, fałdy i draperie,

I krzyż na czole archanioła,

Włosy trefione, złote hafty,

Szkarłatny trzewik na posadzce.



Pan z Tobą Panno i koronę

Nad czoło blade jak opłatek

Spuszczają z góry pomocnicy,

Przybrani także w piór purpurę.



A Ona magnificat myśli:

Bo oto Bóg posyła Syna.

Chociaż zamknięte drobne wargi

Niech mi się stanie – mówią dłonie.

cd prezent dla ismy

[mamalgosia]

pl.youtube.com/watch?v=nw9MwTUTdz4&feature=PlayList&p=A5E65081EB5FD3AD&playnext=1&index=14

[isma]

A mozna w tym watku dziekowac???

To ja bardzo, bardzo dziekuje. A poniewaz jestem z tych, co po proletariacku
szczerze wyznaja, jesli sie im nie podoba ;-P, to powiem, ze... piekny jest, no...
Stary rekin sie z lekka wzruszyl )).

[mamalgosia]

isma napisała:

> A mozna w tym watku dziekowac???

też się zastanawiałam, a potem uznałam, że przecież przy stole
wigilijnym też się rozmawia! I to chyba jest właśnie bardzo ważne!


A zresztą: odpakowywać prezent w milczeniu? To by świadczyło o
zerowym kontakcie z własnymi emocjami


> To ja bardzo, bardzo dziekuje. A poniewaz jestem z tych, co po
proletariacku
> szczerze wyznaja, jesli sie im nie podoba ;-P, to powiem, ze...
piekny jest, no
> ...
To ja się tu wcisnę, choć ten prezent ani dla mnie ani ode mnie -
też mnie poruszył. Tak bardzo INNY
>

prezent dla aka21

[mamalgosia]

Najpiękniejsze serce

Pewien młodzieniec chwalił się że ma najpiękniejsze serce w dolinie.
Chwalił się nim na rynku i zebrał się ogromny tłum by je podziwiać,
bowiem było w swym kształcie perfekcyjne. Nie miało żadnej skazy,
było przepiękne, gładkie i błyszczące. Biło bardzo żywo. Chłopak
krzyczał na cały głos że nikt nie ma piękniejszego serca od niego i
wszyscy mu potakiwali, bowiem jego serce było idealne.

Jednak w pewnym momencie jakiś strzec z tłumu krzyknął:

- Dlaczego twierdzisz, że twoje serce jest najpiękniejsze, skoro
moje jest o wiele piękniejsze od twojego.
Młodzieniec bardzo się zdziwił słysząc te słowa, a potem spojrzał na
serce starca i się zaśmiał. Serce starca biło bardzo żywo, być może
nawet żywiej od serca młodzieńca, ale było to serce poorane
rozlicznymi bruzdami, serce w którym było wiele brakujących
kawałków. Wiele też w nim było kawałków które do tegoż serca nie
pasowały. Było to serce brzydkie, które w żaden sposób nie mogło się
równać z nieskazitelnym sercem młodzieńca. Chłopak zapytał dlaczego
starzec uważa, że jego serce jest piękniejsze skoro wszyscy widzą,
że nie jest ono nawet w części tak piękne jak jego własne serce.

Wtedy starzec rzekł, że w życiu nie zamieniłby tego serca na serce
młodzieńca. Powiedział też, aby młodzieniec spojrzał na jego serce i
wskazując na blizny rzekł:
- Widzisz te blizny i brakujące kawałki. Nie ma ich tu dlatego, że
ofiarowałem je z miłości dla wielu osób, a niesie to ryzyko bo
często się zdarza, że sami ofiarowujemy uczucie dla innych , ale oni
nie dają nam nic w zamian.
Stąd te blizny. Bo choć dałem im cześć swojego serca, oni nie dali
mi nic. Jeśli natomiast spojrzysz uważnie dostrzeżesz, że wiele
kawałków do mojego serca niezupełnie pasuje. Są to kawałki serca
innych, które oni mi ofiarowali i które znalazły stałe miejsce w
moim sercu.

Dlatego moje serce jest piękniejsze od twojego. Natomiast te bruzdy,
które widzisz zrobili ludzie nieczuli, ludzie, którzy mnie zranili.

Wtedy młodzieniec spojrzał na starca, zrozumiał i zapłakał. Potem
wziął kawałek swojego przepięknego serca i ofiarował go starcowi, a
starzec zrobił to samo.

Padli sobie w ramiona i rozpłakali się po czym odeszli razem w
wielkiej przyjaźni. Młodzieniec włożył część serca starca do swojego
serca w miejsce brakującego kawałka który dał starcowi. Ten nowy
kawałek pasował tam, choć nie idealnie, co zmąciło doskonałą
harmonię serca młodzieńca.

Nigdy jednak wcześniej serce młodzieńca nie było tak piękne jak w
tym momencie i młodzieniec dopiero teraz to zrozumiał.


(opr. na podst. Bruno Ferrero)


Droga ako21

Z głębi serca życzę wiele radości, niech pogoda ducha i uśmiech
zagości w Twoim sercu i domu. Niech ogarnie Cię ciepło świecy
wigilijnej, a samotność odejdzie w nieznane. Niech Boże Dzieciątko
zawsze Tobie błogosławi, namaluje prawdziwy uśmiech na twarzy, a
szczera miłość dotknie Twojego serca.

Dzieciątko Jezus przechodzi dzisiaj pośród nas ...

Życzę Tobie radosnego oczekiwania i gotowości na przyjęcie Bożego
Syna do swego życia, mocy Ducha Świętego, który pomoże nam uwielbiać
Boga i zasiewać ziarno pokoju wśród Bliskich oraz wielu Darów Bożych
w Nowym Roku Pańskim 2009 !

[aka21]

Chwała Panu!!!
Bardzo dziękuję, za ten piękny tekst tak bardzo "na teraz". Nie ma
wiary, jak nie ma owoców, nie ma owoców jak nie ma dawania. Piękne
serce czasem może boli, ale jak żywo bije! Ile radości wnosi!
Dziękuję za życzenia i przypomnienie o Duchu, który w nas wielbi
Pana. Modlitwa uwielbienia jest mi tak bliska, staramy się ją
praktykować codziennie rano, a Duch w nas czyni to przez cały
czas
Aniołku i Tobie Błogosławionych Świąt!!!
Jeszcze raz! dziękuję!

prezent dla kittka25

[mamalgosia]

Wcielenie Słowa, największe dzieło Boże, przeznaczone na oświecenie
i zbawienie całego świata, dokonuje się w cieniu, w milczeniu, w
okolicznościach jak najbardziej pokornych i ludzkich. Edykt cesarza
zmusza Maryję i Józefa do opuszczenia ubogiego domu w Nazarecie.
Udają się w podróż pieszo, jak najbiedniejsi, mimo że Maryja ma
zostać matką.
Nie czuli się upoważnieni do tego, by odłożyć podróż, nie wysuwali
zastrzeżeń, byli posłuszni bez ociągania się i z prostotą.
Ten, kto wydał rozkaz, jest człowiekiem, lecz ich żywy duch wiary
odkrywa w rozkazie pogańskiego cesarza wolę Boga. Rozpoczęli drogę
ufając Opatrzności. Bóg wie, Bóg będzie pamiętał: On "współdziała we
wszystkim z tymi, którzy Go miłują, dla ich dobra" (Rz 8,28).
W milczeniu i podczas ciemnej nocy Maryja wyda na świat Syna: "Syna
Najwyższego" (Łk 1, 32). Tak wreszcie dokonało się "to, co było
powiedziane...: >>Oto Dziewica pocznie i porodzi Syna, któremu
nadadzą imię Emanuel<<, to znaczy >>Bóg z nami<<" (Mt 1, 22-23)

Życzę Wam dziś za bł. Janem XX:
"O słodkie Dziecię z Betlejem, spraw, abym przystąpił z gorącą duszą
do tej głębokiej tajemnicy narodzenia. Udziel sercom ludzkim tego
pokoju, jakiego szukają niekiedy w sposób tak bezwzględny, a
przecież tylko Ty go dać możesz. Pomóż nam poznać Cię lepiej i żyć
po bratersku, jak dzieci jednego Ojca. Ukaż nam swoją piękność,
świętość, czystość. Wzbudź w naszym sercu miłość i wdzięczność za
Twoją nieskończoną dobroć. Zjednocz nas wszystkich w miłości i daj
nam Twój niebieski pokój" (bł. Jan XXIII).

Wesołych Świąt!

[kittka25]

Bardzo dziękuję, potrzebowałam takich słów...