Uczucia.

[annabel-leee]

Drodzy Państwo!
Od czasu jakiegoś (rok, może dwa...) nurtuje mnie pewne pytanie u podstaw
którego leżą moje - nazwijmy to - "doświadczenia" w sferze uczuciowej.
Mam swoich - jakże niewiele - 21 lat i za sobą JEDEN związek i JEDNO
zakochanie. Oba te zjawiska nie pokrywały się ze sobą. Zakochałam się jako
nastolatka, kilka lat próbowałam się z tego "wyleczyć", w końcu wpakowałam się
w związek, który mi tym pomógł, ale. Właśnie - jest ALE. Rzecz w tym, iż
partner mój był człowiekiem hmm... zacnym. Kilka lat starszy ode mnie,
inteligentny, opiekuńczy.. zarazem temperamentny, sarkastyczny (gwoli
ścisłości - są to dla mnie zalety). Byliśmy ze sobą jakieś pół roku. Problem
polegał na tym, że nie wzbudził we mnie żadnych głębszych uczuć. Nikt od 4 lat
nie wzbudził we mnie głębszych uczuć.
od 1,5 roku jestem sama, bo i nie widzę sensu wiązać się z kimś, do kogo nic
nie będę czuła. Spotykałam się z kilkoma osobami, ale żadna nie wzbudziła -
emocjonalnie - mojego zainteresowania. Posucha trwa już dosyć długo i
niepokoi mnie to.
Po tym długim, rozlazłym wstępie zadam wreszcie pytanie - czy jest tutaj ktoś,
kto także ma problemy z "wykrzesaniem" uczuć? Chciałabym wiedzieć, czy jest
więcej osób, które chciałyby pokochać, ale nie potrafią?

[mimoza35]

rozumiem Cię... chemia musi być między dwojgiem.

[bugelka]

Jest, jest.
Przyczyna leży gdzie indziej, bo o dekadę jestem starsza.

A recepty nima.
Jeśli spotka się mężczyznę, który tak naprawdę zainteresuje nas (na każdej
płaszczyźnie), to może wtedy

[taternik1967]

Powiem ci tak!! Wszystko przyjdzie z czasem, być może ten ktoś jest
bardzo blisko i pojawi się powiedzmy za tydzień miesiąc czy rok.
Po prostu musisz uzbroić się w cierpliwość i patrzeć oczami duszy.
Nie znam cię ale coś mi podpowiada że jesteś wartościową i wrażliwą
kobietą. Bądź sobą i dbaj o swoją godność. Idź zgodnie z swoim
sumieniem a znajdzie się ktoś taki kto to doceni.

[taternik1967]

Powiem ci tak!! Wszystko przyjdzie z czasem, być może ten ktoś jest
bardzo blisko i pojawi się powiedzmy za tydzień miesiąc czy rok.
Po prostu musisz uzbroić się w cierpliwość i patrzeć oczami duszy.
Nie znam cię ale coś mi podpowiada że jesteś wartościową i wrażliwą
kobietą. Bądź sobą i dbaj o swoją godność. Idź zgodnie z swoim
sumieniem a znajdzie się ktoś taki kto to doceni.

[gyubal_wahazar]

Cześć Annabel

Słabo się znam na zakochaniach, ale fajnie piszesz, więc popisz tu z nami.
Trudno się od tego zakochać, ale lepsze to niż kombinować czy 1.5 roku to dużo

No dobra, żeby nie było, że tylko prywata. Zakochałem się może 3-4 razy przez 20
lat. Rzuciłem trochę światła ?

[b011001]

Napiszę Ci Annabel-leee szczerze, choć bardzo mało pocieszająco.
Prawdziwą miłość przeżyłem w czasach podstawówki/liceum (gimnazjów wtedy nie
było). Z przyczyn od Nas niezależnych związek został wtedy zerwany i, niestety,
do dziś szukałem na nowo swojej miłości.
Szukałem, bo już straciłem wiarę, że znajdę.

[fiosnalato]

podpisze się obiema rekami pod wypowiedzią powyżej. Uczucie, które
zwala z nóg przeżyłam raz. Kolejne związki oparte były na zaufaniu,
sympatii, pociągu seksualnym i wspólnych tematach do rozmowy. Tylko
tyle i aż tyle. Ale miłość była jedna i po cichutku trwa do dziś...

[fragile.dreams]

Przez pewien czas zastanawiałam się czy słowa, ze naprawdę kochać można tylko raz, nie są prawdą. Dziś mam nadzieję, że nie są, wierzę, że nie są. Po prostu niektórzy do zakochania i pokochania potrzebują czegoś więcej, więcej czasu, więcej człowieka (jakkolwiek dziwnie by to nie zabrzmiało), poznania tej głębi właśnie. I przecież nie w każdym napotkanym człowieku się zakochujemy. Wiosna piekna przyszła więc może jakieś szaleństwo uczuć nas dopadnie?

[mloda2007]

Myślę,że najbardziej pamięta się pierwsze zakochanie i jest ono w
pewnym sensie najsilniejsze ponieważ my je z latami idealizujemy. Mi
sie przydarzyła ciekawa historia właśnie z pierwszym zakochaniem ,
dodam platonicznym : kiedy miałam 16 lat zakochałam sie bez pamięci
w przyjacielu mojego kuzyna, starszym ode mnie o 8 lat. I jak to w
życiu bywa on wcale a wcale nie zwracał na mnie uwagi, bo raczej
dorosły facet nie powinien uganiać się za taką małolatą. Ale ja
byłam potwornie uparta, (a i warto dodać,że dzeliła nas odległość
prawie 400 km ) i wierzyłam,że bedziemy razem. Czas mijał a ja
czekałam od wakacji do wakacji,aby się z nim spotkać. Pewnego
cudownego dnia dostałam informację,że on bierze ślub. Przeplakałam
wiele nocy, po czym wpakowałam się w zwiazek bez sensu aby
zapomnieć,a potem kolejny i kolejny. I nadal by tak było,gdybym w
pewnym momencie nie zaczęła myśleć,że nie wolno rozdrabiać swoich
uczuć na drobne. To co masz w życiu najważniejsze to twoje uczucia i
koniec. Nie wolno tracić wiary,że pojawi sie ktoś właściwy. Jeżeli
raz pokochałaś, pokochasz i drugi, trzeci Każda miłość jest
inna,ale każda jest ważna A zakończenie historii jest takie :
spotkaliśmy sie w tym roku po 8 latach przerwy. On się rozwodzi a ja
nikogo nie mam w tej chwili. Zakochał się, a we mnie nie ma już
uczucia do niego. I nawet nie wiem kiedy to sie stało. Byłam
pewna,że zawsze będę w nim zakochana i jak tylko będzie okazja
abyśmy byli razem ja pójdę za nim na koniec świata. A tu nic,
pustka. Morał : nie dawaj wiary starym uczuciom, czekaj i otwieraj
się na nowe

[abes79]

Ja jestem zakochany w kobiecie która nie pasuje do mnie, i nie jesteśmy już razem 6 miesięcy, a ja dalej ją kocham. Do tego mam świadomość, że nie pokocham innej do puki ona jest na miejscu pierwszym. No więc potrzebuje czasu. Ciężko jest pokochać inną osobę, kiedy porównujemy nasze wspomnienia z przeszłości do tego co przeżywamy teraz. Powodem jest to że z czasem idealizujemy nasze przeżycia, zapamiętujemy je jako lepsze niżeli rzeczywiście były. Np. coś co jedliśmy gdy byliśmy mali pamiętamy jako niedościgniony smak. I gdyby nam zrobiła to samo danie, ta sama osoba, i tak samo jak w przeszłości powiemy że smakuje gorzej.
Podobnie jest z uczuciami i sytuacjami z przeszłości względem innych osób. Ciężko jest dorównać wyidealizowanemu związkowi z pierwszej miłości, o ile wo gule jest to możliwe.
Więc myślę że zawsze ten pierwszy zostanie naj...

[gepsik]

Często się mówi, że czas leczy rany, tylko ile trwa "ten czas"? Trudno
jest zapomnieć to co się razem przeżyło, bo to raczej nie możliwe, ten
NASZ wspólny czas zawsze będzie w nas. Z czasem być może osłabnie to
uczucie, ale napewno nie zniknie.

[groma_00]

Tak, też tak mam. Wiele razy się zastanawiam czy już opuściły mnie wszelkie
emocje i czy przypadkiem nie potrafię się zakochać.