Uświadomiłam sobie...

[sekia]

że nie mam z kim wyjść wieczorem? I sama się zastanawiam, jak to się mogło
stać? Przyjaciele powyjeżdżali, znajomi są fajni, ale nie zawsze (przepraszam
ich bardzo) mam ochotę na ich towarzystwo. Brakuje mi nowych znajomych, pragnę
jakiejś odmiany. Chyba się pogubiłam, a może mam zły dzień?

[kruz7]

Uświadomiłem sobie, że zdrowie to jeden z największych skarbów jaki człowiek
posiada. Mam koleżankę z forum, której zdrowie nie dopisało, mimo tego ciągle
walczy z codziennymi trudnościami. Tak bynajmniej widzę w mailach od niej. Myśl
o niej dodaje mi sił cały czas, szczególnie teraz kiedy sesja i praca po
kilkanaście godzin. Kolejnym skarbem jest możliwość miłości, takiej psychicznej.
Według mnie taka forma miłości jest bardziej wspaniała. Z fizyczną różnie to
bywa w życiu, oj różnie.

[dunka76]

Uświadomiam sobie od ostatniego piątku, że nie wiem o co mi chodzi.
Nie rozumiem siebie. A dziś przeszłam samą siebie. Pojechałam na
wakacje, gdzie miałam zająć się sobą i sobie pomóc. Nie byłam tam
nawet dwóch godzin. Wróciłam do domu.

[sauber1]

Co Wam być, nie rozumiem ?

[dunka76]

Sauber problem polega na tym, że ja też nie rozumiem co mi jest...

[anirat]

jest jakaś metoda, zeby Ci pomóc. Troche to trudne jak nie wiesz
czego Ci brak.
Ale jakbys wiedziała... a ja bym mogła , to...

[sauber1]

dunka76 napisała:

> Sauber problem polega na tym, że ja też nie rozumiem co mi jest...

Ale jak widzę, niemniej jednak coś Ci jest? a może potrzeba chwili przysłania
wszystko?
Kiedyś, może nie jest to ważne, ale z Filipkiem pojechałem do lasu, a on się
mnie pyta?
- Tato, a gdzie ten las?
- ja mówię że tu, a on
- nic nie widzę, bo mi drzewa zasłaniają

[dunka76]

Dobre Puszczę to w obieg jako kawała wśród znajomych
No własnie Sauber jest mi coś i w tym coś mieści się to, że nie wiem
o co mi chodzi, nie rozumiem siebie. Zawsze jak mam bezsens to
chodzę. Chodzenie mnie uspokaja i rozjaśnia pewne sprawy. Chodziłam,
chodziłam i nic... Jedyne co przychodzi mi do głowy to mój problem
może polega na tym, że słońce wciąż jeszcze wiosenne zacznie być
niedługo letnim. O wiośnie mogę bez końca. Znowu będę czekała na nią
cały rok. Nie ma to jak robić z igły widły. Także Anirat dzięki za
chęci, ale czasu tak do początku maja to mi raczej nie cofniesz
A poważnie na ten czas jest trochę lepiej. Myślę, że do końca
tygodnia wygrzebię się z tego doła.