Książki naszej młodości już przebrzmiałe (?)

[babatera]

To będzie taki bardziej filozoficzno-refleksyjny post ;-)
Myśląc o lekturach dla córki przypominam sobie różne książki z mojej, nie
takiej znowu odległej młodości, i często ze zdziweniem stwierdzam jak się
czasy zmieniły. Czy częto tak macie?
Np. w tych książkach sprzed kilkunastu lat dorośli często z lubością palą
papierosy, bez żenady przy dzieciach np. "Karolcia" cy "Każdy pies ma dwa
końce" Boglar -cyt: "(...)zaperzył się tato rozgniatając papierosa w
cukiernicy. (...) spytała Agnieszka (córka) wydłubując łyżką popiół z cukru."
A jeszcze w tej ostatniej książce, str. 55 "zdziwił się tato, którego właśnie
zainteresowało stadko dżinsowych dziewcząt - Fajne ma koleżanki! (o
koleżankach syna - 13-latkach) Mama (...) wzrokiem zranionej łani przesunęła
wzrokiem po kilkunastu długonogich i długowłosych nastolatkach gdy te prychały
i parskały wodą w studni." Więcej nie przytoczę bo dopiero jestem w połowie.
Wypożyczyłam tą książkę dla 6-latki! Dobrze, że znudzona leżeniem w łóżku z
przeziębieniem zaczęłam sama.
Cóż za niepoprawność polityczna jak na dzisiejsze czasy! A może taki jest
świat tylko my teraz za bardzo chronimy nasze dzieci przed niewygodnymi
treściami? W sumie nie wiem jakie są współczesne książki dla nastolatków pod
tym względem bo mam za młode dziecko ale liczę na innych forumowiczów ;-), ze
coś napiszą na ten temat. Pozdrawiam bezsennie.

[karanissa]

Gdzies juz o tej ksiazce bylo na forum - "Oto jest Kasia" M. Jaworczakowej.
Jak to nagle w rodzinie pojawia sie niemowlak i do tej pory holubiona
jedynaczka spada z piedestalu. Oczywiscie proces ten jest bardzo drastyczny,
nikt z doroslych za bardzo nie przejmuje sie, ze Kasia moze czuc sie odtracona -
wrecz przeciwnie, wszyscy wymagaja od niej dojrzalosic i pogodzenia sie z tym,
ze teraz to nowo narodzona siostrzyczka bedzie "nr 1". No kurcze, czytajac te
ksiazke w dziecinstwie nie czulam tej niesprawiedliwosci - dopiero calkiem
niedawno przypomnialam sobie jej tresc. Szczegolnie utkwil mi w pamieci
fragment, jak to Dziadzio przychodzi w odwiedziny do malenkiej Agnieszki i w
progu rozbierajac sie wola "No gdzie jest ta wasza cora" itd itp, Kasia leci
sie przywitac - coz z tego, kiedy dziadek ma na mysli Agnieszke, bo to ja
przyszedl zobaczyc...

[abepe]

Karanisso - myślisz, że takie historie jak te z "Kasi" sie już nie zdarzają? Czy
bardziej chodzi o to, że teraz nikt by juz tak nie napisał? Z tym drugim się
chyba zgodzę,choć nie jestem na bieżąco z powieściami dla starszych dzieci.

[nchyb]

> Karanisso - myślisz, że takie historie jak te z "Kasi" sie już nie zdarzają?
Cz
> y
> bardziej chodzi o to, że teraz nikt by juz tak nie napisał?
historie takie się zdarzają, tyle że teraz w książkach i prasie już tak
bezkrytycznie nie twierdzi się, że to kasiopodobne dziewczynki są niegrzeczne,
ale częściej dostrzega się potrzebę odpowiednich działań rodziców, by
zapobiegać zazdrości...

[karanissa]

O to to - moj odbior tej ksiazki w dziecinstwie byl taki, ze Kasia
byla "niegrzeczna", samolubna i w ogole powinna od razu zakumac, ze teraz to
siostrzyczka jest najwazniejsza. Teraz juz tego tak nie widze.

A w dzisiejszych czasach scena z dziadkiem w przedpokoju powinna pewnie
wygladac tak, ze dziadek przychodzi, wita sie JAK ZWYKLE z Kasia, a potem prosi
Kasie, zeby pokazala mu i przedstawila swoja nowo narodzona siostrzyczke
Agnieszke. I wtedy jakos tak milej to wyglada...

[abepe]

karanissa napisała:

> O to to - moj odbior tej ksiazki w dziecinstwie byl taki, ze Kasia
> byla "niegrzeczna", samolubna i w ogole powinna od razu zakumac, ze teraz to
> siostrzyczka jest najwazniejsza. Teraz juz tego tak nie widze.
>
> A w dzisiejszych czasach scena z dziadkiem w przedpokoju powinna pewnie
> wygladac tak, ze dziadek przychodzi, wita sie JAK ZWYKLE z Kasia, a potem prosi
>
> Kasie, zeby pokazala mu i przedstawila swoja nowo narodzona siostrzyczke
> Agnieszke. I wtedy jakos tak milej to wyglada...

No, powinno to tak wyglądać. Niestety nawet w dzisiejszych czasach nie wszyscy
są świadomi, że dzieci też jakieś uczucia mają i mogą się poczuć na przykład
odrzucone. Okropne, co?

[verdana]

A lektura szkolna jeszcze poucza dzieci, ze odrzucenie jest normalne i nie
tylko trzeba się z nim pogodzić, ale wszelkie próby buntu sa niegrzeczne - i ze
to odrzucone dziecko jest złe, a rodzice idealni.
Pierwsza rzeczą, jaka zrobię po zostaniu ministrem oświaty, będzie wyrzucenie
tej książki z lektury.

[abepe]

Co mówi lektura to jedno a co na to nauczyciel to drugie. Ciekawe jaka opcja
wśród nich przeważa??

[verdana]

Córka, która bronila Kasi została ostro skarcona, ze broni takiej niegrzecznej
dziewczynki, co sie nie uczy i pyskuje.

[babatera]

verdana napisała:

> Córka, która bronila Kasi została ostro skarcona, ze broni takiej niegrzecznej
> dziewczynki, co sie nie uczy i pyskuje.
Pomijając racje to szczyt karcić kogoś a zwłaszcza dziecko, które się tego
dopiero uczy za wyrażanie swojego zdania. Też jestem nauczycielką i jak mi uczeń
mówi, że zielona trawa jest niebieska to mówię: "Mhm więc widzisz tu niebieską
trawę..." Ma prawo!
W sumie dziwne, że ta "Kasia" takie emocje wzbudza a ja w szkole albo nie miałam
takiej lektury albo nie pamiętam.

A co z innymi książkami? U Boglar (skończyłam w jedną noc) tata gasił jeszcze
peta w wazoniku na kwiaty, czytał "Trybunę Ludu" i mówił o dzieciach: "Ja im
nogi z d. powyrywam" (W książce też nie było całego słowa ;-)
A propos palenia już w niedawno wydanej "Zielonej dolinie" B. Gawryluk wiejska
kobieta wyrzuca z domu palącego sołtysa jak przychodzą do niej dzieci sąsiadki.

[klaryma]

ja jako dziecko uwielbialam kasie, to byla jedna z moich iukochanych ksiazek, plawilam sie wprost w tej
niesprawiedliwosci wobec Kasi, w jej nieszczesciu, i tylko nieodmiennie zloscilo mnie zakonczenie, ze
to kasia sie "dostosowala", a jej rodzicow nie spotkala zadna straszliwa kara.

[abepe]

"Kasię" znam ale kompletnie nie pamiętam omawiania na lekcjach. Tyle, że ja
miałam baaaaaaardzo nietypową polonistkę, taką, która zawsze szła pod prąd, więc
podejrzewam, że skrytykowaliśmy rodziców, że aż miło:))
Ale chyba będę z własnym dzieckiem lektury sama omawiać:)))

[abepe]

abepe napisała:


> Ale chyba będę z własnym dzieckiem lektury sama omawiać:)))

No a potem walczyć jak lwica na wywiadówkach:)))

[andaba]

> Co mówi lektura to jedno a co na to nauczyciel to drugie. Ciekawe jaka opcja
> wśród nich przeważa??

Interpretacja się nie zmieniła. Kasia jest be.

[jacobina]

He he, u mnie była mała rewolucja w klasie jak w domowym wypracowniu o
Robinsonie Crusoe zjechałam Robinsona za stosunek do Piętaszka. Dyskusja trwała
3 godziny lekcyjne (polonistka wyprosiła zamianę z matematyczką i przyrodą). Na
szczęście miałam myślącą matkę i myśląca polonistkę, które mnie nie zrównały z
ziemią. I od tamtej pory tak już mi zostało z tych chodzeniem pod prąd :D

[algod]

Co do Defoe, to mi się przypomniało, że chyba już Rousseau, proponując Robinsona
jako jedną z pierwszych lektur, sugerował, żeby dawać ją raczej małym dzieciom,
które nie zwrócą uwagi na to, co Robinson wyprawia z Piętaszkiem, więc jest
szansa, że ich to nie zdemoralizuje. Zdaje się też, że szeroko na temat
stosunków Robinsona z Piętaszkiem wypowiadał się Marks, z lubością pokazując
przywary pseudoidealnego chrześcijańskiego białego przedstawiciela klasy średniej.
Miałaś wybitnych poprzedników:)

Plastusiowy pamiętnik

[gopio1]

Właśnie zaczęliśmy czytać i już na wstępie wymiękłam - stalówki, atrament, kałamarz, scyzoryk do
strugania ołówków. To dopiero archaizmy! Dziecku się podoba, ale dla mnie trąci myszką ;-)

[biealka]

Gosiu, u nas to samo:) Jula chętnie słucha, ogląda obrazki, sama wyciąga Plastusia z półki, ja się nudzę z lekka.

[verdana]

Czytałam "Plastusiowy pamiętnik" 40 lat temu. Już był przebrzmiały....

[paszczakowna1]

A mi się podobał (zwłaszcza "Przygody Plastusia", lat temu 25). Siostrzeńcowi
mojemu (obecnie lat 9) też się podobał (co prawda on ma specyficzny gust). Zatem
coś w tej książce musi być.

Cała Polska Czyta Dzieciom "Kobiety są z Wenus..."

[babatera]

Nie wiem czy ktoś się odważy ze mną kłócić ;-)
Przeglądałam ostatnio listę książek polecanych prez wyżej wspomnianą fundację i
stwierdziłam, że nijak ma się ona do książek polecanych dla dzieci w różnym
wieku tu na forum. A jakoś bardziej ufam żywym ludziom, którzy przetestowali coś
na sobie (swoich dzieciach) niż jakiejś instytucji.
Ale jak przeczytałam, że polecają dla 16-latków "Mężczyźni są z Marsa, kobiety
są z Wenus" to aż mną zatrzęsło. Miałam takie szczęśćie, że połowę swojego życia
dużo o tej książce słyszałam, że kultowa i takie tam, ale jakoś nie miałam
okazji mieć jej w ręku. Szczęście się skończyło gdy wypatrzyłam na półce u
koleżanki i teraz okropnie się męczę. Jakieś takie nieskładne to, nijak się ma
do rzeczywistości. Przykłady archaiczne i jeszcze tak strasznie naiwne. I to
mają czytać 16-latki?

[babatera]

Sorry za pierwzsze zdanie ale myślałam, ze piszę w wątku: "Może się pokłóćmy"
ale i tu pasuje ;-)

[verdana]

Się nie pokłócimy. Moja rodzina dostała autentycznego ataku śmiechu, gdy
przeczytala listę proponowanych książek. Zwracam Ci tez uwagę, na dodatkowy
aspekt tej sprawy - nie 16-latek ma czytać to badziewie, ale Ty masz je mu
przeczytac je na głos, wychowując w ten sposób potomstwo w miłosci do
pseudopsychologicznych poradników.

[i2h2]

Może rozdziały są dwudziestominutowe ;-)))

Wracając do przebrzmiałych

[kkokos]

Wracając do przebrzmiałych - był taki kryminał dla dzieci "Zamach na wyspę"
Marty Tomaszewskiej. Ja to uwielbiałam gdzieś w piątej czy szóstej klasie.
Zaczyna się od pasji krótkofalarskiej (tak złoczyńcy poszukują 14-letnich
chłopców żądnych przygód i znajdują ich TYSIĄCE), kończy na walce z
międzynarodową mafią o polinezyjską wyspę, na której rośnie TA JEDYNA odmiana
maku, z której można robić narkotyki...
Jak byłam w liceum, czyli zaledwie kilka lat później, już istniał Monar i
oficjalnie mówiło się o makiwarze, do której wcale nie potrzeba było jedynej-
wyjątkowej odmiany maku, niestety

[kkokos]

za szybko posłałam
no więc próbowałam czytać tę książkę mojemu synowi i pomysł z krótkowalówką
uznał za beznadziejny :))

"Każdy pies ma dwa końce" i jeszcze druga (lub pierwsza) część tej książki mnie
samej po latach wydały się po prostu nudne. Nie bardzo rozumiem, dlaczego
kiedyś się zarykiwałam ze śmiechu.

[babatera]

> no więc próbowałam czytać tę książkę mojemu synowi i pomysł z krótkowalówką
> uznał za beznadziejny :))
Dobre, dobre. Ja raz przerabiałam z uczniami w LO temat instrukcji po angielsku
i w książce było o gramofonie. Nikt nie kapował o jakie urządzenie chodzi,
przeszliśmy na polski i próbowałam przedstawić im wizję czarnych płyt, nie
widzieli na oczy. Poczułam się bardzo staro ;-(

[abepe]

babatera napisała:

> Dobre, dobre. Ja raz przerabiałam z uczniami w LO temat instrukcji po angielsku
> i w książce było o gramofonie. Nikt nie kapował o jakie urządzenie chodzi,
> przeszliśmy na polski i próbowałam przedstawić im wizję czarnych płyt, nie
> widzieli na oczy. Poczułam się bardzo staro ;-(

Eeeeee, ciemnogród:)) Poza tym gramofony sa teraz bardzo modne:))Każdy szanujący
się audioflil ma w domu dobry gramofon.
Faktem jest, że nasza pedagog ostatnio narzekałam, że dzieci nie znają
znaczenia pojęć "łata", "robienie na drutach". Ale chyba fajnie im to pokazać,
po prostu. Nigdy nie wiadomo, co do łask wróci.

[babatera]

> Faktem jest, że nasza pedagog ostatnio narzekałam, że dzieci nie znają
> znaczenia pojęć "łata", "robienie na drutach". Ale chyba fajnie im to pokazać,
> po prostu. Nigdy nie wiadomo, co do łask wróci.
Ale trafiłaś! Co jak co ale moje dzieci znają pojęcie "robić na drutach" a
ostatnio córka lat 6 prosiła, żeby ją nauczyć. Ale to tylko dlatego, że sama
jestem nałogowcem robótek ręcznych.
A jeszcze apropos młodzieży to słyszałam jak jedna panna lat 19 właśnie robienie
na drutach i wyplatanie koszyków uznała za najnudniejszą czynność na świecie.
A jeszcze! Inna 19 latka pytała jak rosną ogórki czy na krzakach czy na drzewie,
czy może pod ziemią? No cóż skąd się biora to wiadomo: z supermarketu!

[abepe]

No, wiesz, Babatero, testujęc dzieciaki "pod kątem" inteligencji zastanawiam
się, kiedy u nas zostaną niektóre pytania uwspółcześnione. Chociaż akurat to, że
pięcioletnie dziecko na pytanie kto nam daje mleko, pokazuje na obrazku książkę
myśląc, że to kartonik - uważam za ewidentne zaniedbanie wychowawczo-dydaktyczne
(nie mówię o dzieciam z upośledzeniem).