Ksiazka o powojennej historii Polski-dla 12 latka

[agatka_s]

Hej

Moj syn interesuje sie historia, i o tyle o ile historie II wojny ma juz
niezle oczytana, o tyle coraz czesciej zadaje pytania dotyczace tego co bylo
potem (Jalta, zimna wojna podzial swiata itd).

Czy jest jakas ksiazka ktora to opisuje ?

Cos w rodzaju Powstania 44 lub Sprawy Honoru-tylko o czasach juz powojennych.

Ja sama nie umiem tego wszystkiego mu dobrze wylozyc, bo pokolenie ze mnie
ktore juz nie przezylo, ale tez i juz nie mialo szansy sie o tym uczyc w
sposob uczciwy.

Bede wdzieczna jak zwykle za polecenie lektur.

Na razie znalazlam ksiazke pt Polska-to jest powiesc ale bazujaca na historii
Polski az do czasow Solidarnosci. Moze cos jeszcze bym dala do poczytania
mojemu "historykowi" ?

[verdana]

Obawiam się, ze takiej książki nie znajdziesz. Problem też w tym, ze wszystkie
ksiązki czysto historyczne, dotyczace okresu powojennego, sa jednoczesnie
przesycone ideologią. Czytanie tego przez 12-latka jest po prostu niewskazane -
nawet najlepiej obeznany z historią nie będzie w stanie ocenić przekazu
książki. Jeśli już zdecydujesz się dać coś o okresie powojennym radziłabym
przeczyać najpierw samemu i zobaczyć, czy nie ma tam czegoś, co wymaga
zdecydowanego sprostowania, polemiki, albo wręcz rodzicielskiej cenzury. Drżę
na myśl , ze jakiemuś dziecku mogły by wpaść w ręce dzieła np. p. Gontarczyka.

[agatka_s]

no totez ja nie szukam takich typowych historycznych, moze bardziej z historia
w tle.

W ksiegarni widzialam rozne ksiazki ze Stalinem i Hitlerem-ale sie troche boje
takich mu dawac (no bo rzeczywiscie Cholera wie co tam jest). Dam mu wywiad z
Bartoszewskim-bo tam pewnie jest sporo nawiazan do historii-o wlasnie jakies
biografie-bo on bardzo lubi, albo cos w rodzaju Kamieni na Szaniec albo Ziela
na Kraterze-czyli wspomnienia. Tak zeby takim strawnym jezykiem, ale zeby
pewne fakty historyczne stawaly sie zrozumiale.

Bo syn zadaje mi np pytania: dlaczego Alianci jak wiedzieli ze Stalin taki
podly, to mu nie zrobili wojny. To ja mowie ze Europa wyniszczona byla wojna,
nikt nie chcial wtedy zadnej wojny, wszyscu chcieli spokoju, to moj syn: a
Amerykanie ? No i co ja mam mu odpowiadac, jak sama tak za bardzo nie wiem,
czemu ci Amerykanie z tym Stalinem nic nie zrobili, jak to sie to wszystko
wtedy kotlowalo ze wyszlo jak wyszlo. Juz potem to troche lepiej wiem, ale ten
okres do smierci Stalina (bledow i wypaczen-to u mnie troche tabularaza)...

[verdana]

Amerykanie ze Stalinem nic nie zrobili, bo woleli, by zginęło 20 mln Rosjan
(raczej obywateli ZSRR), niż 20 mln Amerykanów i aliantów. Zatem Stalin był
konieczny jako sojusznik - a co się potem stanie ze wschodnią Europą Amerykanom
było głęboko obojętne, byle ochronić własnych obywateli - tak jest zresztą do
dziś. No i powiem szczerze - to normalne, kto np. z politykow polskich
przejmowałby sie ludnoscia Peru czy Urugwaju?
Ja synowi, lat 12, pytającemu o Jałtę, dałam do posłuchania "Jałtę"
Kaczmarskiego. Przyznam, jako historyk, nie czytałam nigdzie i u nikogo , tak
jasnej i trafnej interpretacji wydarzeń jałtańskich.
Wspomnień dobrych z tego okresu też brak... Tzn. takich, ktore byłyby dla
dziecka.

[ratyzbona]

Agatka muszę cię ostrzec - twój syn czytając teraz książki historyczne dla
dorosłych może nabrać mylnego przekonania o swojej znajomości historii. Pod
względem faktograficznym zapewnie będzie miał rację jednak po jego pytaniach
wnioskuję że może mieć poważny problem z interpretacją zjawisk. Historia choć
wydaje się nauką w miare prostą prosta nie jest wymaga refleksji i żadko daje
jednoznacznie się wytłumaczyć. Może się zdarzyć tak że twój syn wytworzy sobie
czarno - biały obraz historii w którym zabraknie tak istotnego czynnika jak
niepewna ocena niektórych zjawisk. Choć teraz może ci się to wydawac odległą
przyszłością to jednak w liceum czy nawet na studiach może sie to dla niego
okazać obciążeniem. Studiując historię wciąż natykam się na znajomych którzy
zbyt wcześnie sformułowali w swojej głowie obraz historii i teraz musza się
wszystkiego oduczyć. historia nie jest nauką dla dzieci - dla nich są opowieści
hsitoryczne z jasnym dobrym i złym bohaterem - historia nie zna takich
podziałów i dlatego 12 nie rozumieją posunięć aliantów. I dobrze.

[agatka_s]

Po pierwsze mysle ze pytanie wcale nie jest takie naiwne. To dosyc naturalne ze
dziecko czyta o powstaniu warszawskim i "noz w kieszeni" mu sie w trakcie tej
lektury otwiera i zadaje moim zdaniem calkiem rozsadne pytanie, dlaczego nic
nie zrobiono ze Stalinem ? Moim zdaniem to swiadczy o zdrowym poczuciu "dobra
i zla"-raczej charakterystycznym dla dzieci. Niepokoilam sie gdyby np zapytal
czemu Stalin nie zrobil czegos z aliantami-moglby rzadzic calym swiatem...

Po drugie, ja uwazam odwrotnie,ze jedyna metoda aby nie miec pogladow czarno-
bialych to czytac, czytac i czytac-duzo i bardzo roznych lektur. Nie sadze,
aby czytanie ksiazek moglo kogos "zwichnac" w jakas strone (no chyba ze sie
czyta jakas tendencyjna literature i tylko taka literature, ale to absolutnie
nie jest ten przypadek).

Po trzecie, syn czyta-znaczy ze podoba mu sie, interesuje, nie jest to dla
niego za trudne. Jesli 12-latek z pasja co wieczor czyta 700 stronicowa
ksiazke o Powstaniu, i jeszcze ciagle zadaje pytania i chce rozmawiac-to chyba
znaczy ze jego to autentycznie interesuje, pasjonuje. Zaden 12-latek nie
czytalby takiej kobyly, gdyby nie czerpal z tego przyjemnosci (ja nie czytam,
bo nie lubie np).

Fakt faktem ze czyta emocjonalnie (szczegolnie tak czytal Sprawe honoru)-troche
jak ksiazke przygodowa, troche jak film o Jamesie Bondzie (no i cale szczescie
ze tak, a nie z jakims poczuciem traumy),

Po czwarte, ksiazki ktore przeczytal do tej pory to nie sa jakies bardzo
dorosle ksiazki historyczne. Sa to raczej ksiazki popularne, napisane tak aby
byly strawne i zrozumiale dla laika niekoniecznie historyka. To nie sa
ksiazki "z teza", to sa wspaniale ludzkie losy, historie na tle historii przez
duze H. Takie ksiazki nigdy nie robia wody z mozgu.

Po piate, skoro syn mnie prosi o takie ksiazki, a sam nie bardzo umie sobie ich
znalezc, to ja uwazam ze byloby malo fajnie z mojej strony takich ksiazek mu
nie poszukac. Czemu ? Bo kiedys moglby miec jakis (jaki ???) poglad na
historie. Kiedys to on moze wcale sie historia juz nie interesowac tylko np
kursem Jena i Dolara ....(a moze roslinkami i zwierzatkami, na ktore teraz to
nawet nie spojrzy !)

Jak za kilka miesiecy poprosi o ksiazki o oceanach, to poszukam mu o oceanach.

[verdana]

Pytanie jest charaktereystyczne dla 12-latka i dobrze świadczy o jego
charakterze, ale jednoczesnie - świadczy o tym, ze procesów historycznych
jeszcze nie jest w stanie pojąć. Wobec tego trochę za wczesnie na lektury,
ktore wymagaja głebszej oceny, a nie oceny dziecak 'dobry", "zły". Akurat
metoda czytania, by nie miec pogladow "czarno-bialych" jest doskonaa, ale pod
warunkiem, ze czyta sie książki, ktore nadaja się na dany wiek. Natomiast
ksiązki, w ktorych problemy sa za trudne, przyczynią się raczej do przyjęcia
opcji autora, albo do kompletnego zamętu w głowie dziecka, kiedy przeczyta, ze
Hitler doskonale radził sobie z gospodarką, albo że PRL raz było krajem
totalitarnym, a raz krajem awansu wsi.
Sądząc z pytania, jakie zadał Twoj syn, te książki są dla niego za trudne...
To, ze je czyta z zapałem, nie oznacza jeszcze, ze rozumie, mogą go interesować
fakty, a nie interpretacja. Podejrzewam, ze czyta tę książke na zasadzie
książki "o wojnie", swoistej ksiązki przygodowej, o bohaterstwie powstańcow i
bitwach. W tym nie ma nic zlego, ale takie samo czytanie literatury z okresu
PRL-u już tak bezpieczne nie jest, bo nie ma tu prac nie nasyconych ideologią.
I tu moze kryć sie niebezpieczeństwo...
Zapytaj syna, jak ocenia wybuch powstania - czy powinno było wybuchnąć czy nie.
Ciekawa jestem, co odpowie.
Zapytany próbnie o to, dlaczego alianci poparli Stalina, moj 12 latek podał
trzy arumenty (siła militarna, umiejetność przekonywania ze strony Stalina i
brak znajomosci realiów). Czy to o nim źle swiadczy?

[agatka_s]

Przeciez ja wlasnie pisze ze moj syn czyta te ksiazki troche jak bajki jak
ksiazki przygodowe.

Cale zainteresowanie wzielo sie od Nowaka Jezioranskiego-patrona szkolnego,
ktorego biografie zaczal czytac na konkurs-mam wrazenie ze dla niego ten
Jezioranski to byl dokladnie taki sam bohater komiksowy jak James Bond (to
zreszta jest nastepna fascynacja, tyle ze filmowa !!! obok Gwiezdnych wojen-
ktore chyba jako film sa numer jeden). Pytania z tego okresu byly np "co to
bylo gestapo". no to teraz juz widze postep...

Teraz jeszcze doszlo harcerstwo gdzie sporo nawiazuja do Szarych
szeregow...wiec on tak jakos sie pewnie indentyfikuje z dobrymi bohaterami:
Rudy Zoska Alek, Nowak-Jezioranski, General Maczek i jego zolnierze, polscy
lotnicy z Dywizjonu 303...

A wiadomo Hitler Stalin-to ci zli.

Ale to jest chyba bardzo typowe. W moich czasach to byli 4 Pancerni i
Czerwonoarmisci i polscy zolnierze pod Lenino... (choc tak autentycznie to
chyba tylko pancerni i pies reszta niekoniecznie autentycznie), dzis sa troche
inni bohaterzy i cale szczescie.

Ale to chyba calkiem normalne, taka fascynacja tym okresem dla chlopaka w tym
wieku.


A co do pytania o sens powstania: syn ogladal wiele programow podczas rocznicy,
gdzie ta kwestia byla poruszana z bardzo roznych punktow widzenia (byl taki
film na CNN czy BBC-bardzo obiektywnie bez emocji pokazujacy, ogladalismy
razem). Mieli tez kiedys takie wypracowanie...wiec syn wie ze nie ma
jednoznacznej odpowiedzi.

[verdana]

No to ja mam o tym troche opinię jak Słonimski, ktory wdeptał w ziemie pewnego
mlodego człowieka, ktory marzył , by jak ojcowie przejść "Szlakiem Kadrówki" -
mianowicie zapytal, czy marzy on o krwawej wojnie i rozbiorach, by mogl sobie
powalczyć i być bohaterskim.
Nie chcę, aby moje dziecko czytało historie Powstania jak opowieść
przygodową... Nie chcę i już - poczyta sobie, jak zrozumie, ze to nie byla
przygoda (mo, może dla niektorych młodych byla) tylko niewyobrazalna tragedia.
Wtedy, kiedy zrozumie, dlaczego dziadek, który był jako dziecko w czasie
powstania na Starym Miescie nie oowiedział o tym nigdy ani jednego słowa. Ale
nie kłócę się, ze to jest jedyna prawidłowa postawa.
Komiksowa dla mnie może być Wojna Stuletnia, II wojna - nigdy.

[agatka_s]

Ty uwazasz ze 12 latek nie moze czytac o II wojnie, bo nie zrozumie calego
tragizmu, kompleksowosci. Nie dalabys jak rozumiem do czytania ksiazek o II
wojnie (rozumiem ze to jest jeden z przypadkow cenzury o ktorej kiedys pisalas
w innym watku).

A ja uwazam ze 12 latek moze czytac o II wojnie, ale w sposob ciekawy i strawny
dla 12-latka-poprzez sledzenie losow idoli, bohaterow, postaw postaci ktore
zasluguja na szacunek. Ja takie ksiazki daje chetnie i takich szukam.



Roznimy sie, niemniej gdybys znala dobre ksiazki do polecenia to zawsze bede
wdzieczna

[gopio1]

Polecam Ci Dekady wydawane przez Gazetę Wyborczą. To 6 książek-albumów obejmujących lata
1945-2005. W zasadzie są tam same zdjęcia z opisami, ale stanowią znakomite źródło wiedzy
historycznej o tamtych latach. Tu masz szczegółowe informacje:
serwisy.gazeta.pl/kolekcje/1,73301,3347218.html

[ratyzbona]

Bardzo fajnie - dla ciebie II wojna światowa jest równie zamieszchłą historią
co wojna stuletnia. nie ważne jak było naprawdę ważne by dostarczyło emocji
rozrywki i dobrego przykładu. tymczasem wojna światowa wicąż rzutuje na naszą
rzeczywistość - żyją jej świadkowie i ofiray - to nie jest dobry materiał do
edukowania dziecka. Jesli twój syn pasjonuje się bohaterami to niech sobie
poczyta o krzyżowcach czy napoleonie - tu także są wzory i porywające bitwy a
oceny tych zajwisk nie są już tak trudne. Jesli uważasz że można pozwolić by
dziecko cztało historię II wojny światowej jak książkę przygodową to sprawiasz
że zamiast stawać się bardziej wrażliwe popada w znieczulicę. Co z tego że
denerwuje go stalin skoro chyba nie jest wstanie pojąć dramatu wyboru jakim
było powstanie warszawskie. nie wiem czy myśląc w ten sposób da się ocenić
powstanie w gettcie ( po co walczyli skoro nie mogli wygrać) czy autentyczne
ideowe zaangażowanie się niektórych ludzi w komunizm po doświadczeniach
wojennych. to że ktoś przeczyta siedemst stron o powstaniu nie znaczy że je
zrozumie.

[agatka_s]

ratyzbona napisała:

> Jesli twój syn pasjonuje się bohaterami to niech sobie
> poczyta o krzyżowcach czy napoleonie - tu także są wzory i porywające bitwy a
> oceny tych zajwisk nie są już tak trudne.

Z calym szacunkiem, pozwol ze to jednak ja bede decydowac co sobie poczyta moj
syn.

A tak w ogole to II wojna swiatowa jest tematem wielu ksiazek i filmow nawet na
bardzo wesolo i na bardzo sensacyjnie (Jak rozpetalem II wojne, Dziala
Navarony, Zycie jest piekne (kilka Oscarow), Ucieczka na Atene , Alo Alo itd
itd ) i naprawde nie oznacza to ze ktos kto czyta i oglada takie filmy, jest
niewrazliwym bezmozgowcem ktory uwaza ze wojna to byla fajna zabawa (nawet
jesli ma 12 lat).

Naprawde uprzejmie prosze o troche wiecej szacunku dla mnie i posrednio dla
mojego dziecka.

Nie uwazam aby czytanie biografii Nowaka Jezioranskiego, Kamieni na Szaniec,
Wankowicza lub Sprawy honoru, moglo zaszkodzic komukolwiek nawet i 4 latkowi. I
przy takim stanowisku juz pozostane.

[zuzannao]

Czytam tę dyskusję z zaciekawieniem i muszę przyznać, że niektóre argumenty przeciwko czytaniu
książek o historii przez 12-latka są dla mnie zupełnie niezrozumiałe. A niektóre, bardzo kategorycznie
sformułowane sądy wprawiły mnie wręcz w osłupienie. Nasuwa mi się mnóstwo pytań. Po pierwsze: od
jakiego wieku można czytać książki historyczne bez uszczerbku dla wrażliwości i zagrożenia
znieczulicą? Dwunastolatek-za młody, a osiemnastolatek? A dwudziestoparoletni student historii?
Przecież wcale nie ma gwarancji, że przeczyta 700 stron o powstaniu i zrozumie?
Ciekawi mnie też, dlaczego Napoleon i wyprawy krzyżowe zostały zakwalifikowane do zjawisk, których
ocena nie jest tak trudna, w przeciwieństwie do II wojny światowej i jakie są jeszcze inne wydarzenia
historyczne podlegające bardziej jednoznacznej ocenie (pytam, bo mój 4-latek żywo interesuje się
historią, więc będę miała w przyszłości ten sam problem, co agatka_s) Jeżeli przyjąć założenie, że II
wojna nie jest dobrym materiałem do edukowania dziecka, bo żyją jej świadkowie i ofiary, tematem
tabu powinna być cała historia XXw., bo przecież wciąż żyją ludzie tacy jak moja 98-letnia babcia,
którzy przeżyli trzy wojny i rewolucję. Nie bardzo rozumiem taki tok rozumowania.

[verdana]

II wojna swiatowa jest dobrym tematem do edukacji dziecka - pod warunkeim, ze
dziecko czyta książki na swój wiek , albo jest w stanie pojąć to, co czyta.
Traktowanie dzieła o Powstaniu Warszawskim jako książki przygodowej powoduje,
ze dziecko zaczyna traktować wojne jako świetną, męska przygodę. Traktowanie
umierajacych powstańców tak jak postaci komiksowych, podczas gdy żyją jeszcze
ich rodziny, przyjaciele, nie jest - moim zdaniem - rzecza właściwą. Nie chodzi
o to, by o wojnie nie mówić. Chodzi o to, by nie sprowadzać jej do przygody,
banału, a ofiar do pionków, ktore równie dobrze giną na filmie przygodowym, jak
i w powstaniu. ot, tam 100 tysiecy zabitych, co to znaczy przy calej wysadzonej
w powietrze planecie!
Śmiać się z II wojny można, o ile rozumie sie, co ona naprawdę oznaczała. Nie
ma jakos komedii o powstaniu warszawskim, ani o getcie. Najpierw dziecko
powinno zrozumieć, ze wojna to nie "taka sobie zabawa", jak Gwiezdne Wojny,
tylko ze ludzie ginęli tam naprawdę. A z całym szacunkiem - Twoj syn Agatko,
jak sama stwierdziłas, nie do końca rozumie róznicę miedzy komiksem a historią.
To przygoda i to przygoda.

[ratyzbona]

Agatka sama przyznałaś się że nie potrafisz swojemu synowi wytłumaczyć pewnych
zjawisk a jednak oczekujesz że on sam wszystko pojmie. Jeśli chcesz aby twój
syn uczył się z historii to czemu postanowiłaś że będzie się uczył z historii
najtrudniejszej takiej której nawet ty sama nie rozumiesz. napoleon Krzyżowcy -
tutaj nie ma ocen moralnych na tym samym poziomie co w przypadku drugiej wojny
światowej - nie ma więc obawy że nie zrozumie. Nie twierdzę że twój syn jest
głupi - twierdzę że ma dwanaście lat a w tym wieku trudno o racjonalne i
wywarzone oceny historyczne które stoją u podstaw prawdziwej wiedzy. Zwłaszcza
że twój syn nie sięga po opracownia dla młodzieży które z natury rzeczy pewne
kwestie spłaszczają ( i dobrze) ale odrazu sięga po opracownia dla dorosłych
zakładjące nie tylko pewną wiedzę ale i wiek czytelnika. Czy chcąc go nauczyć o
konsekwencjach podejmowania decyzji podsuniesz mu ,, Makbeta'? Czy chcąc go
nauczyć historii muzyki wyślesz go odrazu na koncert Johna Cagea? Wszystko ma
swój wiek - historia też.

Moje forum dla wszystkich z dysfunkcjami. ZAPRASZAM!

forum.gazeta.pl/forum/71,1.html?f=42552

[agatka_s]

A z całym szacunkiem - Twoj syn Agatko,
> jak sama stwierdziłas, nie do końca rozumie róznicę miedzy komiksem a
historią.


Nie, ja tak nie powiedzialam: powiedzialam ze syn historia sie zainteresowal
czytajac o Nowaku Jezioranskim-ktorego odbieral troche jak Jamesa Bonda.
Polecam ci przeczytac te biografie to zrozumiesz co mialam na mysli (w skrocie
zycie mial pelne bardzo sensacyjnych watkow). Biografie te zreszta polecila mu
szkola, wiec z pewnoscia nie byla to lektura zla i nieodpowiednia.

Powiedzialam ze w historii pasjonuja go bohaterzy, dzielni i wspaniali ludzie i
ze to jest ten element ktory w ksiazkach ktore czyta najbardziej go pasjonuje.
Ale to nie znaczy ze moj syn jest ograniczony umyslowo i nie odroznia postaci
fikcyjnej od prawdziwej i ze traktuje ksiazke Normana Davisa (polecona zreszta
przez nauczyciela historii, znajdujaca sie w szkolnej bibliotece)-jak komiks i
Gwiezdne wojny.

Dziecko 12-letnie naprawde doskonale sobie zdaje sprawe ze to sa wydarzenia
prawdziwe, i ze to sa wydarzenia czesto tragiczne i czesto oznaczajace
cierpienie-nie oznacza to jednak ze nie moze sie w tym samym czasie pasjonowac
losem lotnikow Dywizjonu 303-wspanialych Polakow, uosabiajacych dzieciece i
mlodziencze marzenia o odwadze, honorze i patriotyzmie. Tak jak male dziecko
fascynuje sie bohaterem bajki, tak duzy chlopiec fascynuje sie Nowakiem-
Jezioranskim, choc wie doskonale ze Nowak Jezioranski, zyl i byl czlowiekiem z
krwi i kosci. Ale fascynacja odwga, bohaterstwem, uczciwoscia i w bajce i w
ksiazce opowidajacej o wspanialej historii jest taka sama.



Poprostu obrazacie i ty i ratyzbona (albo verdanoratyzbona) mnie i moje dziecko
zarzucajac jakies wydumane przekrecone podejscie do historii, do Powstania, do
ludzi jeszcze zyjacych. ja sobie zwyczajnie tego nie zycze. Prosze nie wkldac
mi w usta rzeczy ktorych nie mowie i ktore absolutnie nie maja miejsca.
Niedlugo uslysze jeszcze ze moje dziecko dla zabawy strzela sobie do Powstancow
jak w grze komputerowej a ja go do tego zachecam (no bo te zarzuty ida coraz
dalej). DOSYC !!Naprawde nie pozwole abys tak o mnie i moim synu mowila.
Zwyczajnie nie zycze sobie tych obelg.

Prosze mi nie wmawiac rzeczy ktorych nigdy nie powiedzialam i nie zarzucac mi i
mojemu dziecku po pierwsze jakiegos ograniczenia umyslowego (nie odroznia
ksiazki o powstaniu od komiksu) a po drugie jakiejs bezdusznoisci i braku
szcunku dla polskiej historii i jej bohaterow.

Nie wiem czemu od dluzszego juz czasu, wspomnienie czegokolwiek co robi moj syn
wzbudza taki atak personalny z twojej/waszej strony. Czemu z faktu ze 12-letni
dzieciak lubi ksiazki o historii , wysnuwac tak pokretna teze i przeprowadzac
od razu taki atak i w zasadzie oglaszac ze ten dzieciak i jego matka to jakies
bezduszne potwory ktore czytaja sobie o powstaniu warszawskim dla rozrywki i
jak komiks.

Moj syn to zwyczajny 12-latek ktory lubi czytac o historii, jak tysiace
dzieciakow w jego wieku. DZIECIAK tylko dzieciak

Prosilabym zanim cos sie powie i kogos zaatakuje zastanowic sie jednak, ze juz
nie mowie , mozna komus zrobic przykrosc, ale najzwyczajniej obrazic i pomowic.

[ratyzbona]

Powiem ci szczerze że jesli naprawdę uważasz że życie jana nowaka -
jeziorańskiego da się porównać z przygodami bonda to chyba rzeczywiście nie ma
o czym dyskutować. nigdzie nie napisałam że moje zarzuty dotyczą twojego syna -
i tylko twojego syna - dotyczą w moim przekonaniu wszystkich dwunastolatków
które sięgją po ksiązki dla nich za trudne. takie podejście do historii nie
pasuje mi zawsze podobnie jak sale małego powstańca w muzeum powstania
warszawskiego czy ludzie jeżdżący na wycieczki do Oświęcimia żeby wczuć się w
rolę więźniów. jan nowak jeziorański to nie dobry boahter jak z bajki, pdobnie
jak hitler to nie wilk w wydaniu dla dorosłych. Gdyby wszystko było takie
proste historia nie była by żadną nauką.