Jabłonica Ruska - czasem tylko wiatr przystanie...

[tawnyroberts]

Jadąc szutrówką z Wołodzia w kierunku Ulucza niemalże
niepostrzeżenie mijamy dwie opustoszałe wioski: Jabłonicę Ruską i
Hroszówkę. Hroszówka to dzisiaj tylko miejsce na mapie, bo uchowała
się tam jedynie kaplica z figurą św. Jana. W Jabłonicy po wojnie
rozlokował się PGR, ale z drogi jest zupełnie niewidoczny -
rozwalająca się stajnia i wiata na siano toną w gąszczu zieleni. W
pobliżu są również trzy identyczne pegerowskie domki, obecnie
wszystkie zamieszkałe. Pośród ruin PGR-u stoi jeszcze jeden budynek
mieszkalny, wybudowany z drewna z rozebranej cerkwi p.w. św.
Mikołaja w Uluczu, od dawna opuszczony. Dziurawy dach nie wytrzymał
naporu, wyjątkowo obfitych tej zimy, opadów śniegu - w lutym się
zawalił. W górnej części wioski, nad potokiem, stoi, a przynajmniej
do niedawna stała, jedyna drewniana chata z dawnej zabudowy wsi,
jakimś cudem ocalała z pożogi i zniszczeń lat 1945-1947. Całości
dopełnia, położony w innej części wsi, budynek leśniczówki z
rozwalającym się hotelem robotniczym i nowe domki letniskowe, o
których wspominaliśmy już na forum w wątku poświęconym Uluczowi.

W 1921 roku Jabłonica Ruska liczyła 121 domów i 631 mieszkańców (579
grek., 37 rzym., 15 mojż.), była więc wioską praktycznie czysto
ukraińską. Ostatnio znajdowała się tam cerkiew parafialna pod
wezwaniem świętych Kosmy i Damiana, niewiele młodsza od tej z
Ulucza, bo z 1691 r. Niestety, uległa zniszczeniu po wojnie. Do
naszych czasów przetrwały za to ikony z tej świątyni, które obok
ikon z cerkwi w Witryłowie, należą do najstarszych i najcenniejszych
w zbiorach Muzeum Historycznego w Sanoku. Po cerkwi pozostał wieniec
starych lip i resztki kompletnie porozbijanych nagrobków cmentarzyka
cerkiewnego.

Cmentarz grzebalny położony jest kilkaset metrów dalej w kierunku
Wołodzia, nad stromym, zarośniętym urwiskiem, w pobliżu wspomnianych
powyżej nowych domków letniskowych. Jeszcze kilka miesięcy temu sam
był potwornie zarośnięty, ale... Już pewnie wiecie co będzie dalej...

Jabłonica Ruska - cerkwisko i cmentarz

[tawnyroberts]

Zanim przejdę do meritum, pokrótce opiszę stan prawny cerkwiska i
cmentarza grzebalnego w Jabłonicy Ruskiej.

Cerkwisko wraz z otaczającym je cmentarzem przycerkiewnym stanowi
działkę nr 118/5 (58 arów) i jest własnością Agencji Nieruchomości
Rolnych. W latach dziewięćdziesiątych, przy wyprzedaży ziemi po
upadłym Państwowym Gospodarstwie Rolnym, działka cerkiewna została
szczęśliwie wyłączona ze sprzedaży i dzięki temu nie znajduje się
dzisiaj w prywatnych rękach, jak to już niejednokrotnie się
zdarzało. Podobno zaważyła tutaj opinia specjalnej komisji, która
dopatrzyła się na cerkwisku pozostałości kamiennych nagrobków.
Szkoda, że nie powołano takiej komisji w przypadku Czystogarbu
(gmina Komańcza). Obeszłoby się bez skandalu, jaki miał miejsce we
wrześniu 2009 r., gdy okazało się, że nowy właściciel cerkwiska
wywozi kamienie, stanowiące niegdyś podmurówkę cerkwi. Wracając do
Jabłonicy, to stan zachowania mienia cerkiewnego jest taki, jak
pisałem we wcześniejszym wpisie: kilka starych lip, resztki
kamiennych nagrobków i ... No właśnie, reszty trzeba poszukać w
gęstych krzakach i trawach porastających działkę. I jeszcze
wiadomość z ostatniej chwili: LOT "Wrota Karpat Wschodnich"
rozpoczęła starania o przejęcie pocerkiewnej działki od ANR. Może
już niedługo to miejsce zmieni się nie do poznania. Oczywiście w
pozytywnym kontekście...

Dawny greckokatolicki cmentarz grzebalny w Jabłonicy Ruskiej,
położony na działce nr 114, jest z kolei własnością Gminy Dydnia. W
2009 roku prezentował się mniej więcej tak:

fotoforum.gazeta.pl/uk/Cmentarz%2520w%2520Jab%25B3onicy%2520Ruskiej,tawnyroberts.html


Czyli oprócz chaszczów trudno było cokolwiek tam dostrzec. No i żeby
tam trafić należało znać dokładną lokalizację, bo niestety cmentarne
krzaki niczym specjalnym nie wyróżniały się w morzu zieleni,
królującym w tej części dawnej wsi.

Jabłonica Ruska - porządkowanie cmentarza

[tawnyroberts]

Jesienią ubiegłego roku udałem się do Urzędu Gminy w Dydni z pisemną
prośbą o zgodę na uporządkowanie cmentarza grzebalnego w Jabłonicy
Ruskiej. Przyjął mnie osobiście wójt - Pan Jerzy Adamski, historyk z
wykształcenia. Moja propozycja bardzo mu się spodobała i po
kilkunastu minutach mieliśmy już ustalone wszystkie szczegóły
całej "operacji". Poprosiłem jeszcze o kseropkopię aktualnej mapy
cmentarza, a w prezencie dostałem mini-przewodnik po gminie Dydnia
autorstwa Pana Adamskiego i dokładną mapę gminy. To się nazywa
pozytywne załatwienie sprawy!

Prace na cmentarzu rozpoczęliśmy 29 grudnia 2009 r. Później
spotkaliśmy się tam jeszcze czterokrotnie (27 marca, 9 i 24
kwietnia, 1 maja 2010 r.) i nekropolia była już odkrzaczona i
uprzątnięta. Pozostaje remont czterech ocalałych nagrobków, chociaż
słowo "ocalałych" jest w tym przypadku sporym nadużyciem, bo
kamienie zostały praktycznie zrównane z ziemią. Jednak te
pozostałości wskazują, że nagrobki były sporych rozmiarów i
niecodziennej urody, a to zawsze dodatkowo dopinguje do pracy. Stąd
też mam nadzieję, że już wkrótce cmentarz "ożyje", a odnowione
pomniki znowu będą zachwycać. Planowany początek prac remontowych w
najbliższą sobotę, a póki co, zamieszczam zdjęcia z naszych
wiosennych zmagań z cmentarzem w Jabłonicy.

fotoforum.gazeta.pl/uk/Cmentarz%2520w%2520Jab%25B3onicy%2520Ruskiej,tawnyroberts,0.html

[piotrzr]

No no - jestem pełen podziwu dla Twojej inwencji !!!
A z drugiej strony - to teraz Takich mamy gminnych wójtów - jestem
pełen podziwu dla postawy Tego Pana. Serio. Zdarzają się jednak
pozytywne selekcje wyborcze !!! :)

Remont cmentarza w Jabłonicy Ruskiej - I

[tawnyroberts]

Wracając do odnowienia cmentarza w Jabłonicy Ruskiej, wkrótce po odkrzaczeniu i uporządkowaniu zabraliśmy się do remontu znajdujących się na nim czterech nagrobków. Dla poprawy czytelności poniższego opisu ponumeruję nagrobki od 1 do 4. Jedynka to pomnik znajdujący się najbliżej wejścia na cmentarz, a czwórka - najdalej. Zaczęliśmy od odkopania poszczególnych fragmentów nagrobków i dokładnego spenetrowania najbliższego otoczenia w poszukiwaniu brakujących elementów.

fotoforum.gazeta.pl/uk/Cmentarz%2520w%2520Jab%25B3onicy%2520-%2520I,tawnyroberts.html

Dzięki tym czynnościom mieliśmy już dość dokładne rozeznanie co do stanu poszczególnych części pomników oraz braków. I tak, najbardziej zniszczony okazał się nagrobek nr 2, głównie ze względu na rozsypujący się postument i pęknięty cokół. Ponadto w starciu z wandalami mocno ucierpiały bogate i liczne zdobienia podstawy krzyża, także rozbitego, ale na szczęście wszystkie jego fragmenty udało się odnaleźć. Nieco mniej zdewastowane okazały się pomniki nr 3 i 4, z tym że akurat w ich przypadku nie udało się skompletować zwieńczeń, również w postaci kamiennych krzyży. O ile jednak w przypadku krzyża z nagrobka nr 4 brakuje zaledwie połowy jednego z ramion (krzyż jest trójramienny), to jeśli chodzi o krzyż z "trójki", braki są na tyle poważne, że praktycznie uniemożliwiają wierne odtworzenie. Ponadto nagrobek nr 3 miał pękniętą na pół podstawę. Zniszczenia pomnika nr 1 dotyczyły przede wszystkim rozbitego, i w dodatku rozwarstwiającego się, cokołu, w którym kiedyś był osadzony krzyż, prawdopodobnie kuty, stalowy. Niestety, wszelki słuch po nim zaginął. Wszystkie zachowane fragmenty krzyży zabrałem następnie do domu do klejenia, po uprzednim wzmocnieniu zbrojeniem w postaci miedzianych rurek.

fotoforum.gazeta.pl/uk/Cmentarz%2520w%2520Jab%25B3onicy%2520-%2520II,tawnyroberts.html

Remont cmentarza w Jabłonicy Ruskiej - II

[tawnyroberts]

W 2010 roku na cmentarzu w Jabłonicy Ruskiej w celach remontowych spotkaliśmy się jeszcze trzykrotnie. Dwa razy w upalne lipcowe soboty, a raz w listopadzie, również w sobotę, w drodze powrotnej z Chyrzynki. W tym czasie udało się nam zestawić z podstawowych elementów nagrobki nr 1, 3 i 4 oraz znaczną część najbardziej zniszczonego pomnika nr 2. Próba uratowania całkowicie rozsypującej się podstawy tego ostatniego nagrobka powiodła się tylko częściowo - spory jej fragment musieliśmy zastąpić betonem. Zestawiane elementy pomników czyściliśmy dokładnie tylko w miejscach styku. Na dokładne szczotkowanie całych nagrobków tym razem zabrakło niestety czasu. Do łączenia zastosowaliśmy zwykłą zaprawę klejową CM-11, firmy Ceresit. W efekcie, pod koniec 2010 r. odnawiane pomniki wyglądały tak:

fotoforum.gazeta.pl/uk/Cmentarz%2520w%2520Jab%25B3onicy%2520-%2520III,tawnyroberts.html

[pio.fry1968]

Witam Miło mi że zajeliście się tym cmentarzem. Mam nadzieję że w maju będę mógł go zobaczyć.Może dojdzie do spotkania w miejscu pamięci moich bliskich.

Pozdrawiam

Spotkanie w Jabłonicy

[tawnyroberts]

Spotkanie? Bardzo chętnie! Proszę tylko podać dokładny termin wizyty w Jabłonicy (na forum w tym wątku lub na adres: [e-mail]), a na pewno przyjadę. Bardzo zależy mi na "ożywieniu" tego cmentarza. A groby "żyją" tylko wtedy, gdy ktoś je odwiedza i modli się za zmarłych.

Pozdrawiam!

[dymek25]

JABŁONICA ruska,nie miała chyba szczęścia do długoletnich parochów. najdłużej wytrzymał w niej ks.Stefan Podlaszecki.Ciekawe dlaczego.
1836-1837 Michał Ludkiewicz
1845-1846 Paweł Hamerski
1849-1861 Stefan Podlaszecki
1882-1887 Jan Sozański
1887-1890 Seweryn Korosteński, koop.,syn ks.Michała Korosteńskiego z Paportna
1919-1925 Seweryn Ilnicki

Losy księży w Jabłonicy Ruskiej

[tawnyroberts]

A dlaczego w przytoczonym przez Ciebie wykazie są nawet
kilkunastoletnie przerwy? Czy parafia w Jabłonicy pozostawała wtedy
bez parocha?

Nie mam pojęcia czemu księża tak krótko wytrzymywali w Jabłonicy.
Wiem tylko, że ostatniego parocha w tej wsi, księdza Dmytro
Nimyłowycza, zamordowano w 1944 r. Pewnie ktoś nie mógł dłużej z nim
wytrzymać... Kto? Najprawdopodobniej polskie podziemie, ale to
niepotwierdzona informacja.

[piotrzr]

tawnyroberts napisał :

Wiem tylko, że ostatniego parocha w tej wsi, księdza Dmytro
> Nimyłowycza, zamordowano w 1944 r. Pewnie ktoś nie mógł dłużej z
nim
> wytrzymać... Kto? Najprawdopodobniej polskie podziemie, ale to
> niepotwierdzona informacja.

Och daj pokój Tawny :) Szanowna Pani J.dymek nie lubi drastyczności i
jeszcze Ci się spłoszy :)

Bo mordowanie ukraińskich księży (i członków ich rodzin) było stałym zajęciem i polskosovieckiego LWP jak i akowskiego podziemia na tym
terenie.

[dymek25]

Zatem wszyscy po ks. Ludkiewiczu:
1836-1837 vacat
1840-1844 Josafat Mochnacki
1845-1846 Paweł Hamerski
1847-1848 vacat
1848-1849 Michał Mochnacki
1849-1861 ks.Podlaszecki
1861-1867 Teodor Melnyk
1867-1874 Michał Załytacz
1874-1882 Albin Fedorowicz
1882-1887 Iwan Sozański
1887-1890 Seweryn Korosteński
1890-1892 Teofil Chomicki
1892-1900 Josif Winnicki
1900-1907 Orest Kałuzniacki
1907-1910 Evhen Sembratowicz
1910-1913 Mikołaj Sikora
1913-1919 Piotr Galjanka
1919-1925 Seweryn Ilnicki
1926 vacat
1926-1931 Stefan Holowid
1931-[1936]Dymitr Nimyłowicz

Znowu ksiądz Nimyłowycz

[tawnyroberts]

Wielkie dzięki Dymek! Mam tylko jeszcze jedno małe pytanie: co
oznacza data 1936 w kwadratowym nawiasie przy księdzy Nimyłowyczu? Z
tego co mi wiadomo, to wytrwał on w Jabłonicy do 1944 roku. Możliwe,
że z jakimiś przerwami...

księża z Szematyzmu

[piotrzr]

Niestety dane w zbiorze Szematyzmów opracowanym przez Błażejowskiego
urywają się na roku 1936 - stąd w poście Dymka ten nawias z rokiem
1936. W zakresie niektórych miejscowości dochodzą daty do roku 1939.

nawias

[darino]

Nawias oznacza: "co najmniej do", czyli datę ostatniej wzmianki w dostępnych
autorowi dokumentach.

[aleksandraolga]

Drewniana chałupa ma się dobrze:) zostały wymienione obsuwające się
belki i połatana podmurówka:) Z ciekawostek: na jednej z belek
wyryty jest rok 1884 - ciekawe, czy jest to data budowy chaty, czy
ta belka pochodzi z innej, starszej chaty.

Stara chata i nowy domek letniskowy

[tawnyroberts]

Cieszę się, że chata ma się dobrze. Dom wygląda na bardzo stary, a
więc rok 1884 może być datą jego budowy. A moje wątpliwości co do
jego kondycji wzięły się stąd, że rozmawiałem kiedyś z nieżyjącym
już panem Strzałką - ostatnim dawnym, choć nie przedwojennym,
mieszkańcem Jabłonicy, który twierdził, że ten dom jeszcze stoi
tylko dzięki rosnącej pod nim potężnej gruszce. Gdyby nie to drzewo,
a w zasadzie jego korzenie, to dawno runąłby w przepaść. A gruszka
jeszcze rośnie, czy została wycięta?

Nieco powyżej chaty stoi nieużytkowany domek letniskowy. Od dawna
jest na sprzedaż, ale z tego co się orientuję, to jakoś nie może
znaleźć nabywcy. Czy wreszcie znalazł się jakiś chętny?

[aleksandraolga]

Gruszka stoi, nic nie było wycinane. Korzenie być może rzeczywiście nieco powstrzymują zbocze przed osuwaniem się w stronę strumienia. Tak, jak pisałam wcześniej, w tym roku było wykonanych kilka prac powstrzymujących niszczenie domku (naprawa podmurówki, wymiana wysuniętej belki, co nieco podniosło dom), więc jest szansa, że przetrwa i tą zimę:). W chałupie jesteśmy okazyjnie, ale przez cały rok mieszka tam rodzina oswojonych popielic, więc szkoda by było to zmarnować. Przez zimę zagląda tam Pan Strzałka Jr i dogląda domostwa.

Domek letniskowy, z tego co się orientuję, nadal wystawiony jest na sprzedaż - on tak do końca nie jest letniskowy, bo po drobnych dostosowaniach może być zamieszkiwany przez cały rok:)

Pozdrawiam:)

Stara chata i nowy domek letniskowy raz jeszcze

[tawnyroberts]

Ech, gdybym tak miał na zbyciu kilkadziesiąt tysięcy złotych, to kupiłbym ten domek letniskowy. Słowo daję! Przede wszystkim ze względu na odosobnione położenie i piękne widoki na Krzemienną, stawy i dolinę Sanu. Nawet problemy z dojazdem, zwłaszcza zimą, nie byłyby w stanie mnie odstraszyć. Domyślam się, że właśnie z tego powodu ta całkiem zgrabna chatka ciągle jest do nabycia. Słyszałem też, że ta niestrzeżona "samotnia" mocno przyciąga amatorów cudzej własności, bo była już dwukrotnie okradana. To jednak "małe piwo" w porównaniu z włamaniem do nowych, użytkowanych daczy pod cmentarzem. Na szczęście złodzieje (zza Sanu) zostali schwytani. Ciekawa analogia do burzliwych lat 1944-1947...

Wiesz może coś więcej na temat historii chaty, do której przyjeżdzasz, poza prawdopodobną datą jej budowy? Kto w niej mieszkał przed wojną, kto po wojnie, dlaczego ocalała itp.?

Ja także pozdrawiam!

P.S. Prawdopodobnie w sobotę będziemy kosić trawy na cmentarzu w Jabłonicy.

"Sianokosy 2012" - zakończenie sezonu

[tawnyroberts]

Wspomniane w poprzednim wpisie koszenie traw na cmentarzu w Jabłonicy Ruskiej oczywiście miało miejsce, ale było to prawie dwa lata temu. Później był rok 2011, w którym kosiliśmy cmentarz trzykrotnie. W roku bieżącym również trzy razy gościliśmy tam z kosami, ostatnio w ubiegłą sobotę, i było to nasze oficjalne zakończenie tegorocznych cmentarnych "sianokosów".

Bieżący rok był pod względem koszenia cmentarzy nieco inny od poprzednich, bo odpadło nam odpłatne utrzymanie cmentarza katolickiego w Łubnie (gmina Dynów), które "pożerało" nam rocznie kilka dniówek. Dzięki temu "nasze" trzy pozostałe cmentarze, wszystkie ukraińskie (w Wołodziu, Jabłonicy Ruskiej i Hłudnie), mogliśmy wykosić i uprzątnąć jednego dnia. Zaczynaliśmy zawsze od tego największego, czyli Wołodzia (razem z otoczeniem kaplicy grobowej nieco ponad 1 ha). Potem dzieliliśmy się na dwie mniejsze grupy i jedna kierowała się bezpośrednio do Hłudna (ok. 60 arów), a druga również "finiszowała" w Hłudnie, ale po drodze "zahaczała" jeszcze o nasz najmniejszy cmentarz - w Jabłonicy Ruskiej (ok. 30 arów). Pracowaliśmy przeważnie w pięciu i wykoszenie wszystkich cmentarzy zajmowało nam zwykle około 10 godzin.

Jeśli chodzi o finansowanie tych prac, to od dwóch lat sytuacja nie ulega zasadniczym zmianom. "Samowystarczalny" jest jedynie cmentarz w Hłudnie, jeszcze dzięki wpłatom z 2010 r., ale i tutaj już widać w kasie przysłowiowe dno. Koszenie na pozostałych nekropoliach niestety muszę, a raczej chcę, opłacić samemu. Jakie to są koszty? Bez rozbijania na poszczególne cmentarze, wychodzi ogółem około 600 złotych za jedno koszenie. Na trzy koszenia w ciągu roku trzeba więc wydać 1800 złotych. Powyższa kwota nie obejmuje kosztów dojazdu, zużycia kos spalinowych i stawki dla piszącego te słowa, bo z założenia pracuję nieodpłatnie. Póki co, satysfakcja z widoku odnowionych i porządnie utrzymanych cmentarzy jest dla mnie tak olbrzymia, że w pełni rekompensuje mi poniesione wydatki. Ale na przyszłość coś z tym fantem trzeba będzie zrobić, bo cmentarzy do utrzymania z pewnością nam przybędzie. Zbliżający się okres jesienno-zimowy będzie dobrym momentem na "wykombinowanie" trochę grosza na przyszły sezon.

[pawel_ov]

może mógłbym Ci pomóc przy "sianokosach"

Pomoc na cmentarzach

[tawnyroberts]

No, w tym roku to już raczej nie, bo, jak pisałem w poprzednim wpisie, jest po sezonie i cmentarze nie wymagają w tej chwili większych zabiegów pielęgnacyjnych, ale w przyszłym roku - jak najbardziej. A jaką konkretnie formę pomocy masz na myśli?

Dziękuję za odzew i pozdrawiam!

[pawel_ov]

wiem że cmentarze w tym roku doprowadzone są do porządku- w Hłudnie już palą się znicze na uprzątniętych grobach
co do pomocy -dobrze byłoby się spotkać

[pio.fry1968]

Witam jeżeli bedzie potrzebna pomoc przy sprzątaniu cmentarza w Jabłonicy, proszę dać znać .
Pozdrawiam

Pomoc dopiero w maju

[tawnyroberts]

Przy sprzątaniu już raczej nie, bo cmentarz w Jabłonicy został uporządkowany i uprzątnięty w latach ubiegłych, ale przy koszeniu traw - jak najbardziej. Pierwsza taka akcja w 2013 r. będzie miała miejsce około połowy maja. Dam znać na forum z tygodniowym wyprzedzeniem.

P.S. W innym wpisie z tego wątku pisałeś o swoich bliskich rodem z Jabłonicy Ruskiej. Gdzie dokładnie rzuciła ich Akcja "Wisła"?

[pio.fry1968]

Witam Dzięki za odzew. Obecnie mieszkam w sudetach koło Wałbrzycha , ale moja rodzina mieszkała po akcji w Suszu na północy kraju, gdzie ją przesiedlono.Nie wspomiałeś w swojich opisach o Olszynkach która była kolonią Jabłonicy gdzie był prom, znajdował się on na wysokości domu , który stoi do dziś po polskiej stronie. Jak możesz to zweryfikuj jeszcze miejsce gdzie stała Cerkiew, może wspólnymi siłami uda nam się postawić jakiś znak w tych miejscach , może jakąś tablicę pamiątkową , ale to z pewnością bedzie trzeba ustalić z Wójtem . podaję swój adres [e-mail]

Cerkwisko w Jabłonicy Ruskiej

[tawnyroberts]

Miejsce po cerkwi w Jabłonicy Ruskiej już dawno namierzyłem, a garść informacji o nim zamieściłem jakiś czas temu na początku tego wątku. Są tam resztki kamiennych nagrobków i fragment schodów do cerkwi. Nie dopatrzyłem się natomiast pozostałości fundamentów świątyni. Domyślam się, że kamienie zostały wykorzystane przy budowie pegerowskich zabudowań. Cerkwisko do dzisiaj otacza wieniec starych lip. Mam to wszystko dość dokładnie obfotografowane i wkrótce zamieszczę te zdjęcia na forum. Tablice pamiątkowe to dobry pomysł, ale nie nowy, bo tablica na cmentarz grzebalny już powstaje. Z cerkwiskiem sprawa jest trochę bardziej skomplikowana, bo działka jest własnością Agencji Nieruchomości Rolnych. Pierwsza próba jej przejęcia przez Lokalną Organizację Turystyczną "Wrota Karpat Wschodnich", w której się udzielam, spaliła na panewce, bo zażądano od nas statusu organizacji pożytku publicznego, a takiego nie posiadamy. Obecnie jesteśmy na etapie przekształceń w stowarzyszeniu, zmierzających do uzyskania tego statusu. Oczywiście celem przejęcia cerkwiska jest jego uporządkowanie i upamiętnienie, a prawo własności ułatwi nam zdobywanie środków na ten cel.

Pozdrawiam!

[pio.fry1968]

Ciekawostka : Jak mi opowiadano Dzwon z tej cekwi został zatopiony w studni, która znajdowała się obok cerkwi. Resztę szczegółów podam na miejscu.

[blackdpider]

Chałupa ocalała jak jedyna z całej wioski z powodu narodowości gospodarzy - Ukraina i Polak.