binduga w Bachowie i spław drewna

[darino]

Mój tata opowiadał mi o transporcie drewna po wojnie. Otóż dłużycę z większej części gminy Bircza wożono samochodami lub końmi do Bachowa na bindugę, i wrzucano do wody. Tam mieszkańcy Bachowa zajmujący się spławem wbijali w kloce specjalne klamry, łącząc je później za pomocą długich prętów metalowych. Tratwy były łączone po dwie, na początku i na końcu zestawu montowano dwa długie wiosła. Jeden taki zestaw obsługiwało 2 ludzi, a pływało się grupami po 10-12 takich zestawów. Drewno dopływało do Jarosławia, gdzie kłody były rozpinane, i wyciągarka wyciągała kloce na brzeg. Ciężarówka wiozła sprzęt z powrotem do Bachowa, a flisacy wracali PKS-em.
Taka opowiastka ...

Taka opowiastka

[dymek25]

Właśnie takie należy utrwalać. dzięki

[czesio48]

Jako chłopiec oglądałem to w Bachowie wielokrotnie, spływające tratwy i okrzyki-komendy flisaków to był piękny widok. Jak ortylyle nad Niemnem.

[darino]

Ja niestety pamiętam tylko kloce leżące na bindudze, ale tratew nie. Spław chyba skończył się w latach 70, jak zbudowali jaz w Przemyślu ?

w Bachowie

[darino]

Czesiu, może coś więcej napiszesz na ten temat ?

[cziornydwa]

Może ja coś dopiszę. Pamiętam te czasy bardzo dobrze, bo mój tato pracował przez długie lata na tej bindudze w Bachowie i spławiał flisy. Spławiano je nie, jak przedmówca pisze, - do Jarosławia, ale do Leżajska i Niska. Toto mój był retmanem ( brygadzistą ) flisaków z Bachowa. W latach powojennych spławiono drzewo kilka razy tylko do Jarosławia, później to już przeważnie do Leżajska. Czasami tylko do Niska. Do Niska drzewo spławiali flisacy z Niwistki i z Wybrzeża koło Dubiecka.. Spławiano je do czasu wybudowania zapory w Solinie. (chyba do 1968 r) Pracowało tam około czterdziestu chłopa z Bachowa, a byli i też z Babic. Prace zaczynano (w marcu) gdy tylko lody spłynęły w dół Sanu, aż do późnej jesieni. Zbijano tratwy cztero i pięcio segmentowe. Cztero segmentowe spławiało dwóch flisaków,a pięciao prowadziło już trzech flisaków z dwoma drygawkami (wiosłami) na tylnej tratwie i to przy dużym stanie wody na Sanie. Było to również dodatkowe źródło dochodów pracowitych mieszkańców Bachowa. Pisze pracowitych, bo była to bardzo ciężka praca i nie wszyscy chcieli ją wykonywać, potrzebni tu byli silni ludzie aby zwalić to drzewo do wody, były tam kloce nawet o średnicy około 2 metrów, a później do dźwigania ich gdy flis zapłyną na mieliznę i się zarył w żwirze lub piasku.

[enfer]

Dzień dobry,
pochodzę z innego regionu Polski, gdzie bindug było bardzo dużo i słowo "binduga" uważałem dotąd za "mój" regionalizm (bo kiedy je wymieniałem w innych częściach kraju nikt nic nie rozumiał), mimo, że można je znaleźć w ogólnopolskich encyklopediach i slownikach. Moje pytanie: czy na Pogórzu Przemyskim to słowo zawsze funkcjonowało w języku "ludowym" czy też - w tym wątku - jest wzięte z języka "ogólnopolskiego"? Pozdrawiam.

[darino]

Myślę, że z języka ogólnopolskiego. Zawleczone przez leśników.

Binduga

[tawnyroberts]

Oj, szczerze mówiąc, to sam nie wiedziałbym o co Ci chodzi, gdybyś w rozmowie "wyjechał" mi z jakimiś bindugami. Pierwszy raz zetknąłem się z tym pojęciem właśnie w tym wątku, chociaż mieszkam nad Sanem, a w nieodległym Bachowie i Niewistce były owe bindugi. Na Wikipedii tak wyjaśniono znaczenie tego słowa:

Binduga – miejsce nad rzeką, kanałem lub jeziorem, służące do składowania i przygotowania drewna do spławu. Na bindudze formuje się tratwy lub wiązki drewna przeznaczonego do spławu.

pl.wikipedia.org/wiki/Binduga_(le%C5%9Bnictwo)


Na Wikisłowniku piszą też, że "binduga" to zapożyczenie z języka niemieckiego (od słowa Bindung - wiązanie).

pl.wiktionary.org/wiki/binduga#binduga_.28j.C4.99zyk_polski.29