Wątek dla czytających

[kajkasz1]

Czytam wasze listy i płaczę
Zapalam światełka dla wszystkich Aniołków, które z góry patrzą na Was z
miłością. Wiem, że nic nie ukoi Waszego bólu, choć mam nadzieję, że kiedyś
przez łzy zobaczycie w tęczy uśmiech Waszego dziecka.
Odkąd zaglądam na to forum częściej chodzę sprawdzać, czy moi synowie oddychają
przez sen ... życie jest takie ulotne.

[2razy_mama]

Czytam czasem to forum i zawsze płaczę... I zawsze egoistycznie myślę - "Dzięki
Ci Boże, że moje dzieci całe i zdrowe".
Troszkę wiem co czują Ci, którzy stracili lub tracą dziecko. Napisałam
"troszkę", bo mój młodszy synek po urodzeniu, został w szpitalu zakażony
gronkowcem złocistym. To była 4 doba jego życia i gdy zobaczyłam pęcherze na
jego małym ciałku byłam przerażona! Usłyszałam - Staphylococcus aureus i omal
nie zemdlałam - to mogło go zabić! Jestem mikrobiologiem i wiem wiele o
bakteriach (o śmiertelności noworodków związanej z zakażeniem okołoporodowym
opowiadałam na obronie pracy magisterskiej!). Zapytałam lekarki wprost, czy mój
synek może umrzeć i usłyszałam odpowiedź, po której już nic nie widziałam i nie
słyszałam - tylko ten wewnętrzny krzyk "NIE!!!" Przez kilka dni patrzyłam na
moje maleństwo z wenflonami w główce i błagałam Boga zeby synek wyzdrowiał...
Dlatego troszkę wiem, co czujecie Drogie Mamy i Tatusiowie Aniołków... I
współczuję Wam i płaczę razem z Wami...

"b3.lilypie.com/csN-p1.png[/img][/link]"
"by.lilypie.com/NYmzp1.png[/img][/link]"

[paulina812]

Cześć.
Jestem tu od niedawna.
26 stycznia 2007 w 40 tc urodziłam martwe dziecko.

Mama Oleczka (4 latka) i Aniołka Wiktorka (40 tc)

PS. KOcham Cię Wiktorku, zawsze będziesz w moim sercu- Mama.

[danutaessen]

Halo kochani jestem ciagle z wami ale malo pisze. Mysle o was i waszych
Aniolkach.Pozdrawiam bardzo bardzo cieplutko.Danusia.
P.S. Adas ma sie dobrze choc nadal ma bezdechy.

[danutaessen]

Przychodze czytam placze zapalam swiatelka i znow znikam.Pozdrawiam cieplutko
duzo sily zycze
Danusia.

[justasa]

czytam od tygodnia i placze .Mam zdrowe, kochane dziecko i depresje.Zastanawiam
sie tylko zkad?po co? dlaczego?przeciez mam zdrowe dziecko!czytam i czuje ze
nie zasluguje,ze jestem niewdzieczna.Modle sie za was ,podziwiam za sile i
zapalam swiatelko..

[vandikia]

czytam Was od pol roku. mozna przewartosciowac wiele spraw dzieki Wam :-)

[rad_q]

Czytam...

[mama_kasi_ha]

Kochani, chcemy zebyscie wiedzieli, ze jestesmy TU...obok. Mimo zycia, ktore
pedzi do przodu, pamietamy o Was. Zawsze... I o Waszych Maleństwach, ktore
majac m-ce w naszych sercach, sa tez naszymi Dziecmi.
Pozdrowionka. Asia i Tomek, rodzice Kasi

[danutaessen]

przychodze czytam i placze.I znowu znikam ale nie zapominam.

[charisma33]

Wiem,ze nic nie utuli Waszego żalu po stracie ukochanych dzieciaczków.To
ból,poczucie bezsensu.Nie wyobrażalny jest dla mnie ogrom Waszego cierpienia i
Waszych bliskich.Ale chcę Wam wysłać całą dobrą energię,pociechę prosto z
mojego serca.Poproszę Ducha Św.,by ukoił Wasz żal,napełnił spokojem i dał siły
na dalszą wędrówkę po świecie.
Mimo,że czujecie się same,nie jesteście samotne.[*][*][*]dla forumowych
aniolkow i nie tylko...Ania

[jucia80]

Witam wszytkich Rodziców!
Dopiero niedawno trafiłam na forum. Czytając Wasze historie uświadomiłam sobie,
jak wiele szczęścia miałam ja i mój wigilijny synuś Oliwier. W trakcie porodu
nastąpiło chwilowe zatrzymanie akcji serca, a Maluszek urodził się trzykrotnie
owinięty pępowiną. Na szczęście dla nas jest zrdowy, uśmiechnięty i cudowny.
Podziwiam wszytkich i szczerze współczuję.
Myślami jestem z Waszymi Aniołkami.

[ktat]

czytam i placze ile jest cierpienia na swiecie
moje problemy sa niczym nikna...
jestescie takie silne...

[najeeli]

Czytam, zapalam światełka..............
Pozdrawiam Was, dziekuje że jesteście, nawet nie wiecie jak bardzo pomagacie.
Asia

[renatam1]

czytam..., płacze..., współczuję..., jestem z Wami myślami..., chylę przed Wami
czoła..., uczycie mnie pokory...,

[pikum]

Czasami wchodze na wasze forum i czytam o wszystkich tragediach.Rzeczywiście
nie mam odwagi nic napisać.Czytam i płacze....czytam i strasznie boli......że
tak maleńkie dzieci muszą nas opuszczać.Jestem z wami.

[agakoza1]

ja czytam czesto, zaczelam kiedy bylam w ciazy i lekarze postawili straszna
diagnoze. Na szczescie dziecko urodzilo sie zdrowe, bez zadnych problemow.
teraz podczytuje Was od czasu do czasu, nic nie pisze, bo zawsze brak slow...
myslami jestem z Wami.

[rene-76]

czytam płaczę myślę o Was i waszych Aniołkach...

[biedroneczka078]

Witam,
to mój pierwszy post tutaj, znalazłam Was całkiem niedawno i dzisiaj
postanowiłam, że do Was dołączę bo wokół mnie nie ma osób, które
przeżyły stratę dziecka, nie ma osób, króre wiedzą co przeżywam.
Czytam, płaczę i czuję jak wszystkie moje myśli i uczucia są jak
najbardziej na miejscu. Do tej pory wydawało mi się rzeczą normalną
i zwykłą zajście w ciążę i urodzenie zdrowego dziecka...aż do dnia
pierwszego badania usg, na które szłam z wielką radością, że zobaczę
moją fasolkę. Okazało sie, że moja dzidzia zmarła w 7tc...
Potem seria badań krwi tylko to potwierdziła. Tydzień temu miałam
zabieg i wciąż próbuję się pozbierać...z marnym skutkiem.
Mój stres dodatkowo potęguje fakt, że mieszkamy z mężem w USA i
musimy sobie radzić w obcym środowisku i w obcym języku. Z tym
większą radością odkryłam istnienie tego forum, na którym poruszane
są wątki, o których nie miałam pojęcia nawet wtedy kiedy już
wiedziałam, co sie stało. To miejsce jest dla mnie kopalnią wiedzy,
serdeczne dzięki za to, że jesteście, za to, że ktoś wpadł na taki
pomysł, żeby stworzyć to miejsce. Bywam i będę tu bywać codziennie.
Przepraszam, że się tak rozpisałam.
Pozdrawiam Was wszystkie.

[arka05]

Witam!
Zdobyłam się na odwagę aby napisać, ponieważ dużo ostatnio w moim życiu się
wydarzyło. Często czytałam to co piszecie i podziwiałam Was za odwagę,wspierałam
myślami i zastanawiałam się czy są na świecie ludzie którzy nie mają problemów,
nie przeżywają tragedii? Jeśli są, to często nie zdają sobie sprawy, jacy są
szczęśliwi. Choć jeśli życie nie doświadcza nas tymi trudnymi przeżyciami, czy
nie jest puste, zbyt łatwe?

[olcialew1]

Ja tez podczytuje.
Podczytywalam gdy bylam w zagroznej ciazy.
Teraz wrocilam do Was poniewaz kolezanka stracila dzieciatko w 22
tyg. ciazy. Musiala urodzic swoje martwe malenstwo.
Tak bardzo mi smutno, ja placze co kilka dni. Nie wyobrazam sobie co
przezywaja Oni, jej rodzice.
Nie mam odwagi Wam odpisywac bo coz moze napisac ktos taki jak ja.
Wydaje mi sie, ze rozumiem jak wielkie jest Wasze cierpienie choc i
tak wiem, ze wyobraznia w tej kwesti nie jest w stanie tego okielzac.
Zapalam swieczuszkie dla wszystkich Aniolkow [*].
Wam Rodzice zycze wytrwalosci. Wierze, ze bedzie lepiej. Nie wiem co
mozna jeszcze napisac, nie wiem czy to co napsialam ma sens.

[kuba1206]

Ja tez tu wchodze - zagladam czasem.
Nie jestem mamą Aniołka, ale wielokrotnie w czasie cgoroby syna
czerpałam od was nadzieję na lepsze jutro.

Mój syn ma wadę serca HLHS ma 2.5 roku dobrze się rozwiją - niby
wszystko jest OK, ale ja caly czas mam wrażenie,że siędze na bombie.
Czasem zapominam o tym, bo przecież jest zupełnie jak normalny 2
latek, ale czase ta chandra mnie dopada.....

Modle sie za WAS o ogromnie WAM wspólczuję.
Trzymajcie sie dzielnie.

marta

[lwiontko0]

Witajcie czytam Was już jakiś czas, chyba od momentu zajścia w pierwszą ciążę.
Zawsze płaczę jak czytam Wasze historię. Jesteście Wielkie Dziewczyny. Podziwiam
Was za Waszą siłę, cierpliwość, wytrwałość. Zapalam światełko dla Wszystkich
Waszych Maleńkich Aniołków (*)(*)(*)
Ja dwa lata temu urodziłam zdrowego synka Przemka, ciążą przebiegała prawidłowo,
synuś jest zdrowym fantastycznym chłopakiem. W tym roku urodziłam drugiego synka
- Mateuszka. Ciąża również przebiegała prawidłowo do ósmego miesiąca, potem
wystąpiło wielowodzie, pobyty w szpitalu i na świat przyszedł Mati - okazało
się, że jest ciężko chory ma wielowadzie zakwalifikowane jako zespół Vacterl.
Miał zarośnięty odbyt, zarośnięty przełyk, przetokę tchawiczo-przełykową i to Mu
zoperowali jeszcze w pierwszej dobie. Pozostała jeszcze deformacja kciuka prawej
ręki i niedowład prawego kącika ust. Mati rozwija się prawidłowo. O operacji
przypomina mi blizna na jego pleckach oraz to, że codziennie muszę Go hagarować
(poszerzać odbyt metalowym prętem) oraz refluks przełykowo-żołądkowy. Mam
nadzieje, że już niedługo zupełnie zapomnę o tych dniach jak przebywał w
szpitalu i nie mogłam Go nawet przytulić. Pierwszy raz wzięłam Go na ręce jak
miał niecałe dwa tygodnie :(

[dominika_1979]

Witajcie drogie mamy Aniołeczków. Jestem tu z Wami od 4 dni, czytam
i płaczę. I tak jak Wy wszystkie zadaję sobie pytanie dlaczego?
Wigilia Bozego Narodzenia 24.XII.2007, ten dzień na zawsze
pozostanie w mej pamięci, to tego dnia przestało bić serduszko
naszego synka Maciusia. Byłam w 36 tygodniu ciąży. Cały czas nie
wierzę w to co się stało. Macius był zdrowym i silnym chłopcem,
pokonała Go pępowina.
Maciuś, synku mój [*] i dla wszystkich Aniołeczków [*]

[mmpiasny]

Witam,
zagladam do Was codziennie, czasem po kilka razy. To Wasze forum
nauczylo mnie pokory, radosci z rego co posiadam. Przalalam litry
lez nad Waszymi tragediami i podziwiam Was za odwage. Malo braklo a
moj drugi synek nie zobaczylby swiatla dziennego, mialam malowodzie,
lekarze odciagali decyzje o cc, likwidowali skurcze lekami ale
dzieki Bogu natura tym razem okazala sie silniejsza i madrzejsza i w
37 tyg urodzilo sie moje malenstwo. Wazyl 2700, byl siny ale sliczny
i glodny:). Boje sie zranic Wasze serca i dlatego nigdy nie mialam
odwagi sie odezwac. Jestescie wielkie.

Caluje Was i mocno sciskam.

[mmpiasny]

Zapalam swiatelko dla wszystkich Waszych maluszkow [*][*][*].
Robie to codziennie na stronach z wirtualnymi swiatelkami.
Jestem z Wami calym sercem i modle sie za Was i Wasze Aniolki.

[ulcia111]

czytam i mam ogromny zal dlaczego takie maleństwa muszą cierpieć?
dlaczego?

[hania18s]

czytam forum od dawna..z przerwami..jestem mamą dwóch kochanych
urwisków 2,5 latka i 4 miesiecznego bobasa...i mamą kilku
Aniołków...do ktorych grona dołaczył nie dawno jeszcze jeden...nie
mam sil by znowu zaczynac od nowa odkrywac siebie...swoje
marzenia..tylko dla chlopcow budze sie rano..daja mi tyle
usmiechu...nie moge uwierzyc w to co sie stalo..czasem mysle , ze
ciagle mam ja pod sercem, gdy murczy mi w brzuchu wierze ze to
ona...tak mi jej brak kazdego dnia...tak pusto...nic tak nie boli
jak smierc wysnionego marzenia...

[dorgaj1]

podczytuję Was kochane Mamusie od jakiegoś czasu, jetem mamą 27-letniego Piotra,
20-letniego Adama, 18-letniego Michała i aniołków - 8-letniej Ani zmarłej
tragicznie, maleńkiej Zuzi- 22 tc, i 5-tki maluszków - 14 tc. Ciężko się z tym
żyje, dziś Ania byłaby dorosłą kobietą prawie 30-letnią. W tym roku mija 22 lata
od Jej tragicznej śmierci, a ja nadal nie potrafię się z tym pogodzić.

[angelika-mama]

Czytam to forum bardzo często i...płaczę razem z Wami.Ja nigdy nie
doświadczyłam tak ogromnej straty jaką jest śmierć dziecka.Jestem
szczęśliwą mamą 3 dziewczynek,Wielką tragedią wydaje mi się wada
wymowy u mojej 8-letniej córeczki,ale czym to jest przy Waszych
tragediach?Czytając Wasze historie zrozumiałąm jaką jestem
szczęściarą.Dziękuję za to forum i ściskam Was bardzo
mocno.Trzymajcie się kochani - musi być dobrze.Angelika.

[kasiula7907]

ja też wam czytam . Nawet nie wiem jak trafiłam na wasze forum.
Czytając wasze historie łzy cisną sie same ja jestem mamą pół
rocznego zdrowego maluszka - i wiem, że słowa to za mało, żeby dodać
wam otuchy więc wirtualnie was prztulam i modlę się za wasze
słoneczka. Większość z ludzi nie zdaje sobie sprawy z tego , ze
takie historie jak wasze mogły sie równie dobrze ich udziałem - w
związku z tym brauje w naszym społeczeństwie odpowiedniego
podejścia i wsparcia. Życzę wam siły i nigdy nie gasnącej nadzieji.

[ad57]

Też WAS czytam czasem coś napiszę. Bardzo Wam współczuję i jestem z Wami myślami, zawsze czytam i..... płaczę, czuję Wasz ból... :((((

[asia.b.1]

Ja tez czytam i placze.Sama mam zdrowego i slicznego synka(4m-ce).
Gdy bylam w 4m-cu ciazy i odbieralam lozeczko dostalam telefon ze
zmarlo mojego kolegi dziecko przy porodzie.Reszte ciozy spedzilam w
strachu i sam porod tez byl ciezki.Maly sie zablokowal,gdy zostal
wyciagniety,byl fioletowy i nawet niezaplakal.Dostal 6punktow.
Zawsze bylam optymistka,ale po tym wszystkim nabralam dystansu do
zycia i wiem ze zycie nie jest zawsze kolorowe.Bardzo wam wszystkim
wspolczuje i wiem ze dziecka sie niezapomina.
Moja babcia stracila dziecko(10lat Krysia)umarla na zapalenie opon
mozgowych.Gdy bylam mala babcia czesto opowiadala o Krysi mimo ze
uplynelo dziesiatki lat od smierci.Babcia nigdy niezapomniala i
zawse kochala.