mala Laura - aniol w niebie

[wustyle]

w srode stracilismy dziecko na ktore tak dlugo czekalismy, urodzilo sie martwe, szukam pomocy
wsrod ludzi ktorzy przezyli podobna tragedie, wiem ze czas zrobi swoje ale bedzie mi latwiej znajac
juz punkt widzenia ludzi, ktorzy rowniez przez to przeszli

tata Laury

[alana5]

Bardzo, bardzo nam przykro.
Nasz Synek był z nami 11 miesięcy, ale od początku lekarze nie dawali Mu szans.
Po Jego śmierci był szok tak mocny, że chyba nic nie czuliśmy. Tylko rozpacz.
Przez miesiąc płakaliśmy, drugi miesiąc to był gniew i złość(głównie na
lekarzy), a potem już tylko żal do siebie, że nie mogliśmy Mu pomóc. Nigdy już
nie będzie dobrze, ale uczymy się z tym żyć. Tylko tęsknota jest czasem nie do
zniesienia.

[malomi]

Tak strasznie to boli. Traci się marzenia, plany, człowiek zaczyna się buntować
przeciwko całemu światu. Kłębią się pytania bez odpowiedzi, wątpliwości i
wyrzuty.
Musisz być teraz ogromnym wsparciem dla żony. Musisz być silny za Was oboje,
chociaż to jest niewyobrażalnie trudne zadanie.
Jutro na pewno odezwie się więcej ludzi, w weekend forum się wycisza.
Jestem z Wami całym sercem.
Gosia

[wings6]

Żadne słowa nie zastąpią bólu i cierpienia... trzeba wierzyć, że będzie
lepiej... musi być... mamy przecież nasze ukochane Aniołki... będą czuwać nad
nami... Wspierajcie się wzajemnie... to najważniejsze... Misia i Emilka, która
odeszła 29-06-2004 r.

[annall]

Bardzo mi przykro. To najtrudniejszy moment w życiu. Będzie ciężko, ale bądźcie
razem, nie pozwól, by żona myślała, że zrobiła coś nie tak(kobiety zazwyczaj
obwiniają przede wszystkim siebie). Ja po odejściu Marysi omal nie zwariowałam,
ale pomógł mi właśnie mąż, do dziś mi pomaga. Modlę się za Was. Będzie lepiej...
po prostu kiedyś musi być... Pamiętaj nie jesteście sami, będę o Was myślała. A
czas,tak zrobi swoje-choć takich ran nie goi, ale uczy nas jak z nimi żyć.
Ania( mama dwóch Aniołków i poważnie chorego synka)

[nunu]

Bardzo Wam wspolczuje. Tez przez to przeszlam.
To prawda, ze musisz byc silny, ale nie ukrywaj swoich uczuc przed zona. Nie
dopusc do tego zeby pomyslala, ze Ty nie cierpisz...

[j0204]

Jest mi strasznie przykro, że przechodzicie przez najstraszniejsza sytuację
życia.
Ja straciłam swoją córeczkę Sylwunię 7*06*2004. Wyobrażam sobie jak jest Wam
ciężko, przeszłam przez to samo. Sylwia miała rok i 15 dni.

Strasznie wam współczuję. Dobrze ze trafiliście tu na forum. Tu napewno
znajdziecie wiele dobrych i ciepłych słów wsparcia,pocieszenia i zrozumienia.

pozdrawiam ciepło
jola-mama Sylwuni i Bąbelka -oba Aniołki

[agablues]

Tato Laury - Bardzo współczuję. Cóż mogę napisać - macie tu swoje miejsce,
podobno wśród ludzi w podobnej sytuacji łatwiej. Możecie tu przekonać się, że
pewne reakcje, z którymi się spotkacie są bardzo częste i nie tylko Was dotyczą.
Radzę przeczytać wątek o pogrzebie - tam dowiecie się, że Laura może miec
"normalny" pogrzeb, a nie tzw Pokropek.
Piszcie tutaj, czasami to pomaga. Uściskaj od nas żonę i przekaż jej, że myślimy
tu ciepło o Was wszystkich Aga

[wustyle]

dziekuje Wam wszytkim z calego serca - jedno jest pewne - razem z zona jestesmy nie do zlamania.
jest darem od boga po kilkuletnim, kompletnie nieudanym malzenstwie. bylismy dzis w szpitalu na
kontroli, lekarz potwierdzil ze za pol roku mozemy probowac. i powiem Wam, ze nie wyobrazam sobie,
ze bedzie inaczej.
to co nas nie zabija, czyni nas silniejszym - mozecie byc pewne, ze zona ma we mnie oparcie - nie
damy sie losowi

tata Laury

[joannajarek]

Bardzo mi przykro ze nie ma malutkiej Laury.
Dobrze ze jestescie tacy silni i dobrej mysli.Najwazniejsze to miec wlasnie
oparcie w najblizszej osobie.
Tylko tak dalej.
Trzymam kciuki za starania
Asia

Do wustyle!

[daaisy1]

Tak mi przykro z powodu tego co Was spotkało...wiem, że jest Wam teraz cięzko -
6 lipca minęły dwa lata od porodu mojej córeczki - ona również umarła jeszcze
w moim brzuszku (24 tydzień ciązy) - ale uwierzcie mi - czas..czas ..czas...i
jeszcze raz czas..tego się nie zapomina..ale ..to prawda ze czas lecy rany... -
powiem Wam jeszcze jedno - ja nie czekałam pół roku - jedynie 4 miesiące - i
teraz jestem mamą cudownego syneczka, ktory 29 lipca skończy roczek. I
pamiętajcie jedno - NAWET PO NJAGORSZEJ BURZY ZAWSZE WYCHODZI SŁONECZKO!!
Pozdrawiam i ściskam Ciebie i Twoją żonę..
Bądźcie razem a bedzie lepiej..
Edyta

[marciam13]

Cóż mogłabym dodać, dziewczyny powiedziały już wszystko...Jest mi bardzo,
bardzo smutno i strasznie Wam współczuję...Życzę Wam obojgu dużo siły i miłości-
także nadziei, chociaż chwilami odchodzi ona gdzieś daleko...Ale jest. Bądźcie
razem w tych trudnych chwilach, to takie ważne...Modlę się za Was, ściskam
mocno Ciebie i Twoją żonę. Tak bardzo Was rozumiem, nasza córeczka Nisia umarła
mając 40 dni.
Marta

[ewa5005]

Bardzo Wam współczuję.Wiem jak to jest urodzić martwe dzieci...(ja w 8 m-cu).
Teraz liczy się to że macie siebie, że się kochacie i możecie próbować dalej.
Mi w tych ciężkich chwilach pomaga rodzina, przyjaciele i to forum gdzie zawsze
mogę liczyć na pocieszenie i radę.
Tak strasznie bym chciała żebyśmy (i Wy i ja) w następnym roku obwieścili
światu że doczekaliśmy się w końcu upragnionych dzieci... i wierzę , że nie
może być inaczej!

[wustyle]

zalozymy sie ze wlasnie TAK bedzie?
w przyszlym roku umawiamy sie na radosna nowine:
bedziemy rodzicami!

jeszcze raz bardzo chce podziekowac wszystkim Wspanialym Kobietom z forum

tata Laury

do Wustyle

[ewa5005]

no to jestesmy umówieni na 2005!

[joannajarek]

Ja tez chcialabym sie z Wami umowic na 2005 rok, tylko czy starczy odwagi?
Asia.

[wustyle]

Nam wystarczy - na 100%!
Juz nie moge sie doczekac kiedy zona przyniesie test ciazowy i powie:
- bedziemy rodzicami
marze o tym...

dzis mija tydzien od odejscia Laurki...

tata Laury