co na to wszystko nasze rodziny???????????????????

[rilian]

Zgodnie z sugestią Coalli niech się zjawi ten wątek z dawna żądany...

Moja rodzina fiksuje już powoli razem ze mną. Pisałem już kiedyś o moim
przybranym synku, który widząc po raz pierwszy kolumnę Zygmunta III Wazy
stwierdził, że to na pewno pomnik Papieża. Żona z mamą dziś wyjechały pod
Radom - oczywiście pytając, czy na pewno nie ma tam jakichś pomników, które
byłyby mi potrzebne...

Moja druga połówka traci już powoli cierpliwość. Tym bardziej, że dostrzega
równolegle ze mną, że ten doktorat właściwie tylko dla siebie robię...

[coalla]

tak, tak, mam na ten temat dużo o powiedzenia, ale....

teraz nie zdążę pisać, bo dbając o poprawność stosunków rodzinnych zaraz lecę
na imieniny tescia :)))
w końcu tesciowie opiekują się moją córeczką i muszę o nic bardzo dbać (żeby
nie pomyśleli, że traktuję ich instrumentalnie). Bedę więc piać przy toastach
jaka jestem wdzięczna i gdyby nie tesciowie...;) myślę że to dla nich ważne.
Wnuczka jest rzeczywiście świetna są z niej dumni, ale i ja chciałabym żeby mną
mogli się pochwalić

po imprezie wracam i znów do komputera, kbn, forum...

[skrzydlaczek]

Moj maz jest ze mnie okropnie dumny, stara sie jak moze, zebym miala czas na
dlubanie przy doktoracie, nauczyl sie robic nalesniki i wczoraj wyprodukowal
ich chyba ze 30 - na zapas.
Jest tylko jeden problem: nie moge pisac nocami, gdy on spi, bo mamy komputer i
lozko w tym samym pokoju... Niby nic nie mowi, ale sie wierci, budzi co chwila
i rano jest nieprzytomny :)))
Jednakowoz dzielny jest niezwykle i slowka nie pisnie np. o tym, ze moje
zarobki regularnie oscyluja wokol zera...

"Doświadczenie" ;)

[coalla]

kieyś dostalam taki tekst, bardzo go lubię więc się z Wami dzielę :)

Pewnego dnia, pewien stary profesor zostal zaangazowany aby przeprowadzic kurs
dla grupy dwunastu szefow wielkichkoncernow amerykanskich, na temat skutecznego
planowania czasu. Kurs ten byl jednym z pieciu modulow przewidzianych na dzien
szkolenia. Stary profesor miał wiec do dyspozycji tylko jedna godzine by
wylozyc swój przedmiot.
Stojac przed ta elitarna grupa (która gotowa była zanotowac wszystko, czego
ekspert bedzie nauczal), stary profesor popatrzyl powoli na kazdego z osobna,
nastepnie powiedzial: "Przeprowadzimy doswiadczenie".
Spod biurka, ktore go oddzielalo od studentow, stary profesor wyjal wielki
dzban (o pojemnosci 4 litrow), ktory postawil delikatnie przed soba. Nastepnie
wyjal okolo dwunastu kamieni, wielkosci pilki do tenisa, i delikatnie wlozyl je
kolejno do dzbana. Gdy dzban byl wypelniony po brzegi i niemozliwym bylo
dorzucenie jeszcze jednego kamienia, podniosl wzrok na swoich studentow i
zapytal ich: Czy dzban jest pelen?" Wszyscy odpowiedzieli: "Tak". Poczekal
kilka sekund i dodal: "Na pewno?". Nastepnie pochylil sie znowu i wyjal spod
biurka naczynie wypelnione zwirem. Delikatnie wysypal zwir na kamienie po czym
potrzasnal lekko dzbanem. Zwir zajal miejsce miedzy kamieniami... az do dna
dzbana. Stary profesor znow podniosl wzrok na audytorium i znow zapytal: "Czy
dzban jest pelen?"
Tym razem swietni studenci zaczeli rozumiec. Jeden z nich
odpowiedzial: "Prawdopodobie nie". "Dobrze" odpowiedzial stary profesor.
Pochylil sie jeszcze raz i wyjal spod biurka naczynie z piaskiem. Z uwaga
wsypal piasek do dzbana. Piasek zajal wolna przestrzen miedzy kamieniami i
zwirem. Jeszcze raz zapytal: "Czy dzban jest pelen?"
Tym razem, bez zajaknienia, swietni studenci odpowiedzieli chorem: "Nie".
"Dobrze" odpowiedzial stary profesor. I tak, jak sie spodziewali, wzial butelke
wody, która stala na biurku i wypelnil dzban az po brzegi.
Stary profesor podniosl wzrok na grupe studentow i zapytal ich: "Jaka wielka
prawde ukazuje nam to doswiadczenie?"
Nieglupi, najbardziej odwazny z uczniow, biorac pod uwage przedmiot kursu,
odpowiedzial: "To pokazuje, ze nawet jesli nasz kalendarz jest calkiem
zapelniony, jesli naprawde chcemy, mozemy dorzucic wiecej spotkan, wiecej
rzeczy do zrobienia".
"Nie" odpowiedzial stary profesor, "To nie o to chodzilo". "Wielka prawda,
ktora przedstawia to doswiadczenie jest nastepujaca: jesli nie wlozymy kamieni,
jako pierwszych do dzbana, pozniej nie bedzie to mozliwe". Zapanowalo glebokie
milczenie, kazdy uswiadomil sobie oczywistosc tego stwierdzenia.
Stary profesor zapytal ich: "Co stanowi kamienie w waszym zyciu?" "Wasze
zdrowie?" "Wasza rodzina?" "Przyjaciele?" Zrealizowanie marzen?" "Robienie
tego, co jest wasza pasja?" Uczyc sie?" "Odpoczywac?" "Dac sobie czas...?""Albo
jeszcze cos innego?"
"Nalezy zapamietac, ze najwazniejsze jest wlozyc swoje KAMIENIE jako pierwsze
do zycia, w przeciwnym wypadku ryzykujemy przegrac... wlasne zycie.
Jesli damy pierwszenstwo drobiazgom (zwir, piasek), wypelnimy zycie drobiazgami
i nie bedziemy miec wystarczajaco duzo cennego czasu, by poswiecic go na wazne
elementy zycia.
Zatem nie zapomnijcie zadac sobie pytania: "Co stanowi kamienie w moim zyciu?"
Nastepnie, wlozcie je na poczatku do waszego dzbana (zycia)" Przyjacielskim
gestem dloni, stary profesor pozdrowil audytorium i powoli opuscil sale...

[donia6]

Coalla masz może więcej takich tekstów - bardzo on pouczający i piekny.

[coalla]

no dość już na dzisiaj, trzeba idś spać...

za 6 godzin muszę być w szkole na zajęciach ze studentami (na szczęście
konsultacje, więc się przygotowywać nie muszę ;)

wszystko możliwe dzięki mojemu kochanemu mężowi, który mnie na czas obudzi,
poda kawę, wyprawi z domu (może jeszcze samochód odśnieży;) a w międzyczasie
zajmie się córeczką, żebym nie musiała rozpraszać się przyziemnością
jak on ze mną jeszcze wytrzymuje? kiedy dziecko zorientuje się, że powinnam
szykować sanki, a nie projekty badawcze?

mistyfikacja :)

[green_woman]

Cóż, moja druga połówka zaczęła się w to bawić parę latek wcześniej, więc popiera, dopinguje, snuje plany wspólnych projektów :) powiększania rodzinki na razie nie planujemy.

tylko

[rilian]

Pamiętaj tylko, że po 30-tce gwałtownie wzrasta m.in. ryzyko urodzenia dziecka
z zespołem Downa...

[skrzydlaczek]

Rilian, nie strasz!
Owszem wzrasta, ale nie tak gwaltownie i nie po 30, tylko troszke pozniej. Po
trzydzieste moga sie pojawic problemy z plodnoscia i donoszeniem ciazy. ale to
tez sprawa indywidualna. A zreszta, malo mamy medykow na forum?

[coalla]

podciągam wątek :)

jak sobie radzicie w żonglowaniu priorytetami, ustalaniem harmonogramów,
uwikłaniem w przyziemne życie rodzinne, z dziećmi (mamo.tadka - do odpowiedzi!
już kiedyś Cię podpytywałam ;)

ja mam właśnie chwilę oddechu, brak zajęć na uczelni, następna ważna
prezentacja za 3 tygodnie...
odprężyć się nie potrafię, jakaś taka jestem zagubiona, śniegu na saneczkowanie
z córką jednak nie starcza...
za chwilę tłusty czwartek, może jeszcze zaszaleję kulinarnie karnawałowo?

życzę Wam wszystkim miłego weekendu z bliskimi :)))

[summerdays]

wieki cale mnie tu nie bylo, ot kolowrotek straszny... i teraz nadrabiam
zaleglosci, zamiast oczywiscie pisac...

Wyobrazcie sobie sytuacje, gdy w domu dwie osoby usiluja wysilac sie naukowo
(czyt. pisac doktorat). Frustracje do kwadratu, czasami wystepujace oddzielnie.
Ja nawet tematu mezowskiego nie potrafie powtorzyc, rozumiem srednio co drugie
slowo :) ale i tak dobrze, ze temat zostal ustalony po (bagatela) dwoch latach...
Komentarze rodzinne: i jak Wam idzie? oraz tylko zeby najpierw obrona zanim
zostane dziadkiem... Nie moge powiedziec, wszyscy nas bardzo wspieraja :)

Pozdrawiam bardzo serdecznie z zasniezonego Wroclawia :))

[skrzydlaczek]

> Komentarze rodzinne: i jak Wam idzie? oraz tylko zeby najpierw obrona zanim
> zostane dziadkiem... Nie moge powiedziec, wszyscy nas bardzo wspieraja :)

A u mnie odwrotnie - raczej woleliby najpierw zostac dziadkami. No i zebym
prace stala znalazla...

[summerdays]

u mnie tak sie trzesna, bo mieszkam w jednym miescie, doktorat pisze (dziennie)
w drugim i pewnie boja sie, ze jakby co to bedzie trudno... Ze stala praca tez
trudno (powod - patrz poczatek postu)

Pozdrawiam bardzo serdecznie

PS. Chyba sie tu troszke zadomowie:)

[coalla]

witaj Summer, miło że przynosisz nam myśli o lecie :)

(czy to Ty miałaś kiedyś takie śliczne motto o wytyczaniu drogi? stało się
jednym z moich ulubionych)

czyli tak z mężem piszecie na "2 fortepiany"? to bardzo dzielni jesteście chyba?

bez dziadków zaangażowanych i wspierających, pogodzenie roli rodziców i
doktorantów (tak, żeby mieć satysfakcję i nie pracować z łbem przy ziemi)jest
niemal wykluczone ;)

pozdrawiam serdecznie :)

[summerdays]

Witaj Coallo,
tak to moja sygnaturka :)) zreszta to takie moje motto zyciowe "Albo znajdziemy
droge, albo ja wytyczymy" :) naprawde pomaga w przezwyciezaniu trudnosci :))

Jestem pod wrazeniem Twojej pamieci :)) Mi sie wszystkie sygnaturki z podpisow
okropnie mieszaja z autorami :)) Tym bardziej jest mi milo, ze pamietasz :))

Dzis wlasnie pozaliczalam studentom semestr, za tydzien "niedobitki" na dopytke
i ferie ;) czyt. moze wreszcie zabiore sie za pisanie dr :))

Maz dostal "prikaz" otwarcia przewodu na najblizszej Radzie, ja mam wyrok w
odroczeniu do czerwca :)))

Pozdrawiam bardzo bardzo serdecznie!!

[cymesik6]

Moja rodzinka bardzo mnie wspiera. Ja poszłam na doktoranckie dzienne( choć z
małą ilością zajęć i bez stypendium), a mąż pisze dokotrat zaocznie. Dzieci
mamy już w szkole, zresztą dziewczyny bardzo nas wspierają i są dumne.
Ale ja przeżywam kryzys, czy za stara nie jestem na doktorozywanie. Tyle się
dzieje, a ja przez kilka lat siedząc z dziećmi, mimo starań,żeby być w
temacie, jednak trochę straciłam. Teraz próbuję nadrobić, ale nie czasem nie
mam siły.
Dlatego bardzo się cieszę,że jest to forum, bo widzę,że nie jestem sama z
dołkami, że to normalne, i się zdarza. Więc żywię się nadzieją,że trochę
odpocznę jak wyśle córki na ferie, i coś tam w moich pracach drgnie.
Poza tym pozwolę sobie w związku z obecnym tematem zadać pytanie.
Czy, ile i w jakim wieku macie dzieci?
cym

[rilian]

Iiii tam, wyślesz je na ferie i coś nowego się zacznie jak znam życie... Ale w
końcu nadejdzie czas, że zacznie się pisać samo!...

Mam Kacpra, lat 7 (synka żony). W tej chwili wróciła mu faza misiów pluszowych
(czy to normalne?) śpi z nimi i rozmawia...

[edgar2005]

Ja będę tatusiem za 3 miesiące :) Już go/ją uczę angielskiego :)

[coalla]

a moja Laura własnie jutro kończy 3 lata!
konkretnie za prawie 3 godziny, bo o 2:40!

jak ten czas zleciał... magia jakaś...

może jeszcze teraz zaraz wzniesiemy z mężem jakiś osobisty toast :)))

pozdrawiam wszystkich dzielnych doktorantów-rodziców!

Dylemat

[anaat]

Ja dopiero zmierzam w stronę studiów doktoranckich. W moim przypadku oznaczać
to będzie wyjazd do UK. I jak czytam wasze posty, to czuję się strasznie stara
na zapas :)
No bo tak: zakładając, że zacznę studia w październiku 2005, skończę je za 3
lata i bedę miała 28 lat. I jeśli zechcę wrócić do Polski, będę zaczynać
praktycznie od 0. Bez pracy, bez mieszkania itd.
3 lata za granicą! a tu mam super połówkę, która ma dobrą pracę i perspektywy.
I czy będzie na mnie czekał? albo czy wyjedzie ze mną? Zalożenie rodziny w UK
jakoś mi się wydaje niemożliwe, zważywszy że w najlepszym przypadku dostanę
częściowe stypendium, więc pracować będę musiała bez dwóch zdań.
I znów - wychodzi na to, że będę musiała życie prywatne odłożyć na 3 lata!
I jak z tego wybrnąć i sobie wszystko poukładać?
A jak czytam posty rodziców-doktorantów i szczęśliwie sparowanych, to mnie
wątpliwości dopadają :(
Ech, wszystko było prostsze, kiedy byłam jeszcze zwykłą studentką :)
Pozdrawiam, życzę Wam Wszystkim (i sobie) wytrwałości :)

[edgar2005]

Żyjąc na zbliżonym poziomie tyle ile w UK zaoszczędzisz w ciągu 10 lat
musiałabyś w Polsce oszczędzać 40 lat i to przy optymistycznych założeniach. Do
tego dodaj sprawę emerytury, kosztów leczenia (w UK praktycznie za darmo),
ekologii itp. to wyjdzie że w Polsce trzeba być naprawdę bohaterem żeby zostać.
Ja bym pewnie i został, ale na pracę w zawodzie, nawet za 1000 zł nie mam co
liczyć bo za bardzo wiązałaby się z tzw. dobrem publicznym, na którym chyba już
nikomu nie zależy. A jeśli chodzi o drugą połowę to jeśli mając tu perspektywy
może mimo wszystko spojrzeć w lustro to może masz wyjątkowe szczęście.

[anaat]

Taaak, dobro publiczne :)
Pracując w zawodzie pro publico bono mam 1100 netto :(
Moi koledzy z roku pracujący w prywatnych firmach mają 2-3 razy więcej ;(
I ponownie człowiek się zastanawia: być czy mieć... I czy poświęca się
słusznie, czy też dobro publiczne obchodzi już tylko idiotów i naiwnych :)
Po roku pracy i szarpania się zaczynam dochodzić do wniosku, że zdecydowanie to
drugie...

A co do szczęścia, to właśnie wiem, że je mam, i nie chcę tego zaprzepaścić tak
samo, jak nie chcę zaprzepaścić sznasy na lepsze jutro :) (z doktoratem
angielskiego uniwersytetu, jeśli wszysto pójdzie dobrze).
Co do oszczędzania, to w czasie studiów humanistycznych w mojej specjalności
raczej wiele nie zarobię a tym bardziej nie odłożę :)

Ale perspektywa miła się rysuje, oj miła, byle tylko nie zapeszyć :)

[pairs]

hej, anaat...
zdaje sie, ze mamy ze soba wiele wspolnego.
na to forum trafilam dopiero dzis, ale moze zagoszcze na dluzej, bo widze ze
wielu ludzi ma problemy podobne do moich.
studia skonczylam w pazdzierniku, aktualnie jestem w UK, gdzie od wrzesnia
chcialabym zaczac doktorat, o ile oczywiscie wszystko sie ulozy:) i musialabym
wtedy studiowac i pracowac jednoczesnie.
i tez mam dylematy typu, ze za 3 lata bede juz miec lat 28 bez pracy,
mieszkania, kiedy znajomi juz dawno beda mieli pozakladane rodziny...itd.
niby moja polowka tez jest tutaj, wlasnie na pierwszym roku doktoratu, ale o
zakladaniu rodziny nie moze byc mowy... trzeba poczekac te trzy lata co
najmniej - w wersji optymistycznej.
pozdrawiam i mam nadzieje, ze wszystko jednak sie ulozy po naszej mysli.

ps.jakbys chciala pogadac, to napisz na priv.