Filologia na UJ

[osse]

Witam. Zamierzam zdawać na doktoranckie na Wydziale Filologii Słowiańskich UJ
w Krakowie. Czy ktoś studiuje / studiował ten kierunek, czy warto?

[meiga]

Ja jestem w trakcie studiów doktoranckich w Uniwersytecie Jagiellońskim, tyle,
że wydział jest filologiczny, a nie filologii słowiańskich (pewnie masz na myśli
Instytut, ale za studia III stopnia jest odpowiedzialny Wydział).
Czy warto? :) Ale w jakim sensie? Czy warto akurat na tej uczelni? Czy warto
studia doktoranckie w ogóle? Czy warto z powodów osobistych czy z materialnych
(hehe)?
Jeśli interesuje Cię szczególnie jakaś dziedzina, chcesz coś badać, o czymś
czytać i pisać, a dodatkowo zgadzasz się na to, że przez kilka lat twoja
satysfakcja będzie głównie duchowa tudzież intelektualna, to jak najbardziej
warto. Myślę, że lektura tego postów z tego forum może Ci również co nieco wyjaśnić.

[eksdoktorant]

Czy warto? Sam(a) musisz sobie na to pytanie odpowiedzieć.

Jeżeli myślisz poważnie o zostaniu na uczelni i pracy naukowej,
rozejrzyj się lepiej za jakimś etatem. Bo jak zaczniesz pracować na
uczelni bez etatu, to istnieje spore prawdopodobieństwo, że się
zasiedzisz i tak już zostaniesz.

Jeżeli jednak nie wiesz jeszcze, czym chcesz się zajmować, chcesz
sobie przedłużyć młodość, poobcować jeszcze przez parę lat ze student
(k)ami, poimprezować, to studia doktoranckie mogą być w sam raz dla
Ciebie.

[adept_ltd]

no tak - bo po to są doktoranckie... jeśli to drugie, to może lepiej sobie pójść
na drugie studia magisterskie, a nie np. zajmować komuś miejsce na
doktoranckich, hę...

[eksdoktorant]

adept_ltd napisał:

> no tak - bo po to są doktoranckie... jeśli to drugie, to może
> lepiej sobie pójść
> na drugie studia magisterskie, a nie np. zajmować komuś miejsce na
> doktoranckich, hę...

To teraz pytanie za 100 punktów. Gdzie łatwiej się dostać: na studia
magisterskie czy doktoranckie? :)
I gdzie będzie miało się większą swobodę? Przychodzenie jak do
narzeczonej, zero zaliczeń, jakiś świstek raz na rok i koniec.
Co wzbudzi większe... zaciekawienie otoczenia: rozpoczęto po 25 roku
życia studia magisterskie czy "studia" doktoranckie?
Łatwiej chałturzyć, podpierając się "prestiżowym" statusem, jako 27-
letni student czy doktorant? Gdzie ma się większe pole manewru?

Żeby było jasne, nie neguję drugiego fakultetu rozpoczętego po
skończeniu pierwszego kierunku (a nie równolegle). Na pewno to
ciekawy sposób na życie, możliwość obracania (się w towarzystwie)
młodych siks przez kolejne lata (inna sprawa, że jako doktorant też
się ma do nich dostęp, tylko wymagane jest zachowanie szczególnej
ostrożności [dyskrecji]). Ba, na drugich studiach
licencjackich/magisterskich na 99% człowiek więcej się nauczy niż na
(cytat) fake-studiach doktoranckich.

[osse]

Miałem na myśli raczej to, czy jest tam dobra atmosfera, czy promotorzy pomagają
czy mają gdzieś to co robisz, czy łatwo dostać pieniądze na konferencje /
wyjazdy naukowe itd. Dobrze wiem co chcę zrobić i wiem, że to może skończyć się
książką. Więc nie jestem z tych, co chcą iść bo nie mają innych pomysłów na
życie itd...
Może ktoś kto ukończył właśnie ten kierunek ma jakieś dobre czy złe wspomnienia...

[dalatata]

bo na filologii UJ oczywiscie wszyscy promotorzy jak jeden maz (zona tez) albo
pomagaja albo nie. i wszyscy bardzo dbaja o atmosfere! a wszystko dzieki
codziennym rannym odprawom z szefem polonistow, potocznie zwanym pulkownikiem!

gratuluje tej nieskomplikowanej wizji swiata.

[meiga]

Atmosfera, osse, zależy głównie od ludzi, z którymi jesteś na roku, a dokładniej
rzecz biorąc na specjalizacji (na roku jest ok. 30 osób podzielonych na
specjalizację: literaturoznawczą, językoznawczą i przekładoznawczą). Jest
fajnie, jak ludzie są fajni - jak ktoś do Ciebie zadzwoni, że zajęcia odwołane
albo jak poza zajęciami można z nimi jeszcze wyskoczyć na piwo. Ale jak nie, to
też nie ma tragedii - system kształcenia wygląda tak, że masz 3 dwudniowe,
całodzienne zjazdy w semestrze (tak jest na I roku), więc zbyt dużo czasu to z
kolegami z roku nie spędzasz.
Co do promotorów, to tutaj nie da się uogólnić i powiedzieć, że wszyscy z UJotu
jak jeden mąż się nadają. Są bardziej kompetentni i mniej, bardziej serdeczni i
oschli, zainteresowani twoją pracą i traktujący Cię jak zło konieczne (choć o
takim przypadku na razie jeszcze nie słyszałam), wreszcie są bardziej i mniej
ingerujący w twoją pracę.
Pieniądze na konferencje itp. zależą zazwyczaj od dyrektora jednostki (więc
znowu, nie ma reguły), można ewentualnie prosić Towarzystwo Doktorantów.
I na koniec: studiów tych jeszcze nikt nie mógł ukończyć, bo w takiej formie jak
obecnie (czyli z wykładami, zaliczeniami, itd.) istnieją dopiero chyba trzeci rok.

[adept_ltd]

cytat:
Przychodzenie jak do
narzeczonej, zero zaliczeń, jakiś świstek raz na rok i koniec.
Co wzbudzi większe... zaciekawienie otoczenia: rozpoczęto po 25 roku
życia studia magisterskie czy "studia" doktoranckie?
Łatwiej chałturzyć, podpierając się "prestiżowym" statusem, jako 27-
letni student czy doktorant? Gdzie ma się większe pole manewru?

hm, bo właśnie o to chodzi na studiach doktoranckich... tyle

[malgunia]

> Co wzbudzi większe... zaciekawienie otoczenia: rozpoczęto po 25
roku
> życia studia magisterskie czy "studia" doktoranckie?

Albo podwojne studia (jedne po drugich) i asystentura?
To jest dopiero jazda....

[meiga]

I jeszcze może tylko dodam, że skromność i pokora ważnymi cnotami są :). Mój
wewnętrzny starzec podpowiada, że jeszcze 100 razy zwątpisz w swój geniusz, a
już na pewno wkrótce odkryjesz, że twoja wiedza jest bardziej dziurawa niż
pełna. Zatem, może nie odgrażaj się od samego początku, że może się to skończyć
książką - będziesz miał też więcej luzu psychicznego w równie możliwym,
przeciwnym wypadku.
Pozdrawiam