chodzenie?

[semantics]

dziewczyny, dzis mi jakos po glowie chodzi temat "chodzenia" , "chlopaka" itp. W jezyku polskim po
pierwsze nie ma odpowiednika slowy "boyfriend" bo taki facio z ktorym sie spi to juz nie przyjaciel, a
jak nie ma pierscionak ato jeszcze nie narzeczony. W Polsce jest to dosc szybkie, bo wiem ze jak
ktos juz ze soba "chodzi" / "jest" dwa lata to zaczynaja sie plany slubu.
hmm ale pytanie dotyczy czegos innego:

Jak dlugo "chodzilyscie" / lub "chodzicie " ze swoim obecnym mezem , narzeczonym, "bojfrendem"
przed tym jak ona zapytal / Ty zapytalas czy chcesz zostac jego zona/ czy on chce zostac Twoim
mezem?

[cytrusowa]

Ha!
My "chodziliśmy" na odległość.
Zgadaliśmy się w lipcu 2003 na internecie, spotkaliśmy się w sierpiniu, a potem
widywaliśmy sie raz na jakiś czas po kilka dni. Mężuś mieszkał i pracował w
Niemczech - gwoli wyjaśnienia.
Oświadczył mi się w maju 2004 roku podczas romantycznego, weekendowego wypadu
do Wenecji, zimnej zresztą.
No wiec w naszym wypadku trudno określic czas "chodzenia".
A we wrześniu 2004 roku powiedzieliśmy sobie TAK

Niech no pomyślę...poznaliśmy się przez internet, pierwsze spotkanie było w
sierpniu 03, potem tylko maile i codzienne telefony, potem ja pojechalam na dwa
tyg. do Niego do Kolonii.
Dalej były Święta, przyjechał do Gdańska, Śylwester razem, potem luty kilka
dni, dalej w kwietniu ja zrezygnowalam z pracy, spotkalismy si ena Święta w
Gdańsku, no a potme już z górki - ja jeżdziłam na kilka tyg. do Niego, po czym
wracałam do Gdańska.
No a w lipcu 2004 wróciliśmy już razem, by we wrześniu sie pobrać.
No a od grudnia 2004 znow w Kolonii, hehehe. Cóż za przewrotność losu

[frankie36]

Poznlismy sie w 1990,moj M mi powiedzial po TRZECH dniach,ze bede jego
zona.Oczywiscie taka glupia nie bylam,pobralismy sie w 1992,po dwoch latach
bycia ze soba,tylko ze mieszkalismy ze soba pol roku przed slubem.

[semantics]

Frankie! moj tata powiedzial tez mojej mamie ze bedzi ejego zona i ona tez sie oburzyla i stwierdzila "
glupi chyba jakis" ))

[frankie36]

Moja reakcja byla doslownie taka sama,pomyslam sobie ze przyjechal jakis
wielkolud z Kanady i gada glupoty.Okazalo sie ze nie i do tej pory slysze ze on
wiedzial od samego poczatku...

[malpka108]

frankie36, masz racje, to sie zdarza choc jest niezmiernie dziwne i ja jako
rozsadna i myslaca osoba nigdy bym w to nie uwierzyla gdyby nie moj M z USA. On
tez bardzo szybko wiedzial, ze sie ze mna ozeni, ja potrzebowalam wiecej czsu,
ale jak na moj nadmiernie racjonalny leb to wcale malo. Czasami to sie tak
jakos wie i czuje, ze to jest to, trzeba tylko ciagle nad tym pracowac, zeby
tak zostalo.

[kinky5]

chodzilismy ...2 lata i 4 miesiace a pozniej w dniu moich urodzin oswiadczyl mi
sie w ..slipkach.
powiedzielismy sobie tak dosc szybko bo po 4 miesiacach.
a z widywaniem to blo tak-
studiowalismy razem w niemczech przez 6 miesiecy bylismy praktycznie sasiadami
(10 min. piechotka) pozniej on wrocil do Kanady a ja do Polski wiec..bylismy
oddaleni okolo 7 tys km. ale jezdzilismy do siebie jak szaleni...choc musze
pzyznac ze najdluzej nie widzielismy sie przez 5 miesiecy.W zeszlym roku w lutym
przyjechalam do niego- mieszkalismy razem i tak juz zostalo

[elagrubabela]

Slubu nie bedzie, bo ja to taki ptak, co sie nie daje zaobraczkowac a moj man
juz jeden slub i rozwod zaliczyl - wystarczy. Znalismy sie blisko przez ponad
1,5 roku zanim zamieszkalismy razem. On jeszcze pozniej utrzymywal swoj
oddzielny dom przez prawie 3 lata, potem go sprzedal no i tak juz zostalo. Czy
to znaczy, ze my wciaz "chodzimy" ze soba? ;P
Elka

Kinky :-))))

[abere8]

kinky5 napisała:

> chodzilismy ...2 lata i 4 miesiace a pozniej w dniu moich urodzin oswiadczyl
mi sie w ..slipkach.

Ech, moj zeby chociaz w slipkach... )))) Wiecej nie powiem!!

Oswiadczyl sie po prawie trzech latach chodzenia/latania, a slub wzielismy ok.
pol roku pozniej. Z tymi oswiadczynami to mu w ogole nie tak wyszlo, jak
chcial, bo pojechalismy w podroz po Stanach i planowal mi sie osiwadczyc w
Lawrence, Kansas, miescie, w ktorym sie urodzil i na poczatku mieszkal, a potem
tam wrocil na studia, to ogolnie jego ukochane miejsce. Niestety juz po paru
dniach podrozy tak panikowal, ze ja przez przypadek odkryje ten pierscionek, ze
ktoregos wieczora pod wplywem chwili sie oswiadczyl

Mniej wiecej sie spodziewalam, ze sie tamtego lata zareczymy, bo w nastepnym
roku konczylam studia i przebakiwalismy, ze po obronie sie przeprowadze do
Stanow, wiec to byl logiczny krok, ale i tak to byla dla mnie wielka
niespodzianka. Ale z drugiej strony, teraz dwa lata po slubie ja czasami
jeszcze miewam watpliwosci, czy doroslam juz do tego, zeby byc stateczna
mezatka

[bietka1]

My "chodzilismy" ze soba rok i dwa miesiace, a potem za dwa miesiace byl slub
Wlasciwie to wcale nie tak krotko...
A co do nomenklatury, to jakis czas temu moja mama mi wyjasnila, ze teraz to juz sie nie mowi
"chodzic" tylko "byc ze soba" i to oznacza sypianie... No i nie wiem, czy to tak tylko moja
mama...? ))

Pozdrowienia Semi :o)

[bietka1]

Powinnam chyba dodac, ze zwiazek stal sie dosc szybko bardzo intensywny. Mieszkalismy kolo
siebie, na Uni tez kazda przerwe spedzalismy razem. Po pol roku juz mieszkalismy razem. Od
chwili poznania najdluzsze rozstanie trwalo chyba dwa tygodnie, a bylo to jeszcze przed
slubem.
Mam nadziej, ze juz niczego nie uznam za bardzo wazne ))

[semantics]

Bietus, WSZYSTKO jest wazne i to jest wlasnie takie kochane!

[semantics]

Hej Bietus!

wlasnie siedze w domu na antybiotyku ( przywloklam sobie jakis ciekawy kaszel) i przychodza mi
glupoty do glowy...

Chyba troche masochistyczna jestem bo my jestesmy ze soba (tak tak.. Twoja mama mysli doladnie jak
moja) 4 lata a nawet zareczyn nie bylo...
moja mama uslyszala jeszcze od znajomej tekscior" bo Niemcy sie z Polkami nie zenia..."

[bietka1]

Semi, to dostrzegam pewna zbieznosc, bo mojej mamie pewna sasiadka powiedziala, ze
Niemiec to sie z Polka nie ozeni, chyba, ze jest inteligentna, dobrze wyksztalcona, ladna...
A takie panie to duzo wiedza
A jak juz sie ozenil to inna pani powiedziala, zeby moja mama tego nikomu nie mowila, bo to
wstyd...
Ach, tak zle i tak niedobrze
Pewnie cie nie pocieszam, bo pewnie i nie trzeba, ale nie drecz sie.
Wszystko jest ok.
Wyzdrowiej, a pozniej moze jakies frakcyjne spotkanko? )

[semantics]

Wyzdowiej, a pozniej moze jakies frakcyjne spotkanko? )


Z dzika rozkosza! )

[asica74]

semi, wiesz co? My zamieszkalismy ze soba po niecalych 4 miesiacach od daty
pozniania, u nas owego czasu chodzenia praktycznie nie bylo. Teraz juz jestesmy
ze soba niemal 2 i pol roku, o zareczynach cisza. I czasami, zupelnie po babsku
mnie to... denerwuje.

[ulinha]

Temat ten troszke mnie zasmucil... nio bo ja tez tak zona nie-zona...
Poznalismy sie dwa lata temu w czasie lata w Grecji... Od tego czasu, bardziej
ja bylam "zalatana" i badalam portugalskie gruntaWe wrzesniu przylecialam tu
na dobre i tak mi juz pewno zostanie... Tyle ze moj M jest po 19 letnim
malzenstwie i do kolejnego mu sie nie spieszy... Poplakalam pare razy w
poduszke i postanowilam przyjac sytuacje taka jaka jest... Moze mnie kiedys
zaskoczy, ale nie moge naciskac, mam takie uczucie ze byloby to przeciwko
mnie...

[a.polonia]

No wlasnie dziewczyny, a sugerujecie jakos swoim facetom? Czy czekacie az was
calkowicie zaskocza? Czy moze dajecie do zrozumienia, ze jestescie juz gotowe
na ten krok?
Pola, co to jeszcze "chodzi" (tzn zamieszkuje ze swoim M.)

[mulinka]

jak sie "Moj" oswiadczal, juz pisalam - szybko i zdecydowanie
ale...i ja bylam zdecydowana
temat wydaje sie byc...wbrew pozorom trudny
moja babska wredna rada : zyj i badz z takim facetem, ktory TOBIE odpowiada (a
nie z takim, ktoremu Ty odpowiadasz, albo...co gorzej, z takim, ktory odpowiada
rodzinie
Dziewczyny - pomyslcie dobrze w duszy, czy WY chcecie malzenstwa - jesli "TAK" -
to powiedzcie to Waszym Mezczyznom - niech sie zenia! a jesli nie beda
chcieli, to...szkoda na nich czasu, lepiej szukac tego ,ktory WAM odpowiada

bardzo dzis szczesliwa Mulinka - acz diabelnie zmeczona

[sylwek07]

mulinka napisała:

> jak sie "Moj" oswiadczal, juz pisalam - szybko i zdecydowanie
> ale...i ja bylam zdecydowana
> temat wydaje sie byc...wbrew pozorom trudny
> moja babska wredna rada : zyj i badz z takim facetem, ktory TOBIE odpowiada
(a
> nie z takim, ktoremu Ty odpowiadasz, albo...co gorzej, z takim, ktory
odpowiada
>
> rodzinie
> Dziewczyny - pomyslcie dobrze w duszy, czy WY chcecie malzenstwa -
jesli "TAK"
> -
> to powiedzcie to Waszym Mezczyznom - niech sie zenia! a jesli nie beda
> chcieli, to...szkoda na nich czasu, lepiej szukac tego ,ktory WAM odpowiada
>
> bardzo dzis szczesliwa Mulinka - acz diabelnie zmeczona
-------------------------------------------------------------------------
to jest swieta racja )popisuje sie pod tym

[sylwek07]

ja nigdy nie chodzilem...........

[asia.sthm]

Sylwek, no jak to ?? Nic nie rozumiem...

[sylwek07]

asia.sthm bylem zakochany ale bez wzajemnosci i tego sie trzymalem pare lat
wiec..a potem byly inne cele w moim zyciu i to pozostawilem na inny okres zycia
i teraz widze ile starcilem ((no ale bylo minelo

[asia.sthm]

Sylwek, szkoda, ale nowe zycie zaczynamy od teraz, wiec powodzenia )))

[tamsin]

no mysmy sie poznali chyba w polowie pazdziernika, potem rozstalnie na chwile
bo on pojechal do NL, w kwietniu znowu mieszkalismy razem, wtedy postanowilismy
ze chyba jednak zyc bez siebie nie mozemy i nie da sie przeskoczyc biurokracji
i pewnie bedziemy musieli sie pobrac. Zaplanowalismy na styczen. W czerwcu ja
pojechalam do NL zobaczyc czy to sie w ogole da tam zyc, nie bylismy oficjalnie
zareczeni, bo nie dostalam jeszcze pierscionka, ale dostawalismy juz prezenty
od jego rodziny i znajomych na rzecz "slubu", i wiedzielismy ze sie pobierzemy,
jakos tak oficjalne zareczyny nam nie przyszly do glowy. Pod koniec sierpnia
juz bylismy spworotem w Stanach, oficjalnie zareczylismy sie chyba w pierwszym
tygodniu, bo on kupil pierscionek i bal chyba sie go zgubic ) slub
zaplanowalismy wrzesnien, przenislismy go na pazdziernik, ale od sierpnia
pamietam ze juz bylismy oficjalnie nazywani tutaj "narzeczenstwem". W styczniu
wzielismy drugi slub, bo rodzina z NL plus kupa znajomych nam sie zwalila,
wiec "pobralismy" sie jeszcze raz.

[syswia]

"Chodzilismy" a raczej latalismy rok, po roku zareczylismy sie, a w rok pozniej
wzielismy pierwszy slub - czyli razem - od poznania do slubu 2 lata.

[feelfine]

W sumie to bardzo ciekawa sprawa.
Szczegolnie z tymi Niemcami )
Ze mna to jest tak ze ja juz mam pewien nieszczesliwy zwiazek za soba.
I hmmm... jestem juz po rozwodzie.
Mego ex poznalam bedac mloda i glupia, "chodzilismy" ze soba 3 lata z tego 2 i
pol wspolnego mieszkania po czym po niecalym roku malzenstwa zesmy sie rozeszli.
Glupia, baardzo bardzo bolesna historia i wspominam ja ze lzami, wiec do
nastepnego malzenstwa mi sie tak nie spieszy.
Moj mezczyzna twierdzi wciaz jednak ze on by chcial jak najszybciej ten slub
wziac i zebym sie potem nazywala tak jak on i urodzila mu trojke dzieci.
Oczywiscie smialam sie z niego zawsze az do Bozego Narodzenia...
Chowalam jego prezent w tradycyjne miejsce gdzie zawsze przed nim cos chowam i
przypadkiem dokopalam sie jego prezentu dla mnie. Wielkosc nie pozostawiala
zadnych watpliwosci - pierscionek. I tu sie zaczal moj dramat. Jak mu
powiedziec nie tak zeby sie nie zniechecil i za jakies 2 lata znow mnie o ta
reke poprosil ? Zastanawialam sie i zastanawialam jak to zrobic zeby go nie
zranic. Tym bardziej ze domyslalam sie ze pewnie bedzie chcial to zrobic w
asyscie rodziny. Bylo mi glupio i nie wiedzialam jak mu to przekazac. Moze
wczesniej. Przyszly swieta, wszyscy rozpakowywali prezenty i na koniec zostal
tylko ten moj nieszczesny pierscionek. Lars podal mi pudelko zebym je sobie
otworzyla, no i oczywiscie w srodku byl piekny pierscionek z bialego zlota z
ogromna perla. Zamarlam i zamarla tez cala rodzina. Wszyscy czekali az Lars cos
powie a on sie rozesmial i spytal czy mi sie nie podoba i dlaczego go nie
zaloze ??? On mi sie wcale nie chcial oswiadczyc (( A ja sie malo co nie
poplakalam z rozczarowania (mimo ze bylam zdecydowana mu odmowic). Wieczorem
rozmawialismy dlugo i on mi powiedzial ze po pierwsze nie ma zamiaru mu sie
oswiadczac przy calej jego rodzinie , a po drugie on oswiadczy mi sie dopiero
wtedy kiedy bedzie wiedzial ze jestem juz gotowa na malzenstwo. Ze mi na tym
zalezy, a nie tylko na tym zeby go nie zranic. On to bedzie czul ....

I to wlasciwie wszystko. Semi moze tez powinnas mu dac znac ze Ci zalezy, o ile
Ci oczywiscie zalezy )) I z doswiadczenia Ci powiem ze spieszyc sie tez nie
nalezy, ani niczego przyspieszac.

Pozdrawiam

Ula / Feelfine

[kinky5]

jakiego masz fajnego tego Larsa...taki naprawde madry chlop!

[jagienkaa]

ale to nie Lars Ulrich (z Metalliki)?!!!

[feelfine]

Nie napewno nie jest to Lars Ulrich ))
Z Metallici tez nie

[jagienkaa]

u nas też tak dziwnie...poznaliśmy się 29 stycznia 1998, kilka miesięcy później
zaczęliśmy ze sobą 'chodzić', oświadczył mi się w 2000, ślub w 2001.

[wiedzma30]

Hmmm.. Moja historia byla naprawde "fajna" )
Poznalismy sie na jakims czacie ok.3 lat temu, pozniej klikalismy na gg -
ostatni rok niemal codziennie, wymienilismy sie fotkami. Nie bylo to jednak nic
zobowiazujacego - ot tak poprostu kumpelskie rozmowy. Wiedzialam, ze raczej
nigdy sie nie spotkamy - chyba, ze on przyjedzie do Pl do rodziny...
Tak sie dziwnie zlozylo, ze nic nie wyszlo z moich wakacyjnych planow (2004) -
chcialam jechac na Mazury, ale juz w kwietniu nie mozna bylo znalezc wolnych
miejsc w jakiejs ciekawej okolicy... Powiedzialam M, ze nici z moich
wakacyjnych planow i napewno wyladuje w "agroturystyce" przyjaciol. A on na to -
"co powiedzialabys na wakacje w Kanadzie?" Hmm... Musze przyznac, ze bylam w
lekkim szoku... Dlugo nie chcialam sie zgodzic - obcy kraj, prawie obcy
facet... Ale w koncu - jak to mowia "dla swietego spokoju" - powiedzialam "ok
skladam papiery, ale i tak wiem, ze nie dostane wizy..." I to byl niezly zart
losu, poniewaz wize dostalam.
Przylecialam do tego obcego kraju, do niemal obcego faceta... ktory po 2,5
tygodnia mojego pobytu poprostu mi sie oswiadczyl Ja juz "chwilke" wczesniej
czulam, ze raczej tutaj zostane... W 27 dniu naszej znajomosci wzielismy
slub ) Wczesniej oczywiscie dostalam pierscionek. I to jaki...
Taka jest moja historia...

P.S. Znajomi i rodzina przez bardzo dluuuugi czas mieli o czym rozmawiac ))

Wiedzmo!

[abere8]

Rozumiem, ze to streszczenie to tylko wprawka przed wpisem do watku LOVE
STORIES? Super historia, ale rozwin ja troche! Link do watku na gorze
forum

[blue_jay]

moj J obronil mnei wirtualnie przed wstreciarzem i tak zostalo, bronil dalej,
dopoki nie rozgryzlam ICQ poznalismy sie w 1998, klikalismy dluuuugo, po 9
mcach przylecial do Polski i podobno wiedzial od razu,z e ja to ja.. ja
niestety takiej wiedzy bylam pzobawiona, bo nie w glowie byl mi facet zza
oceanu tylko studia hehe. Czekal grzecznie az skoncze studia (2000) i...
ktoregos pieknego dnia poczta przyszla mala paczuszka.. a w srodku list do
moich rodzicow i piekny pierscionek dla mnie Kilka tygodni pozniej
spotkalismy sie w Anglii na kilka miesiecy i tam juz oswiadczyl sie
we "wlasciwy" sposob hehe od 2002 jestesmy malzenstwem i nie zawsze jest
rozowo, na szczescie latwiej niz bycie na odleglosc

[wiedzma30]

Tyle wystarczy ))))))

[mulinka]

Hanko!
)))
przebilas mnie ))
myslalam, ze ja jestem najszybsza - 3 miesiace znajomosci i slub

gratulacje! i wiele szczescia

[wiedzma30]

))

[malpka108]

Urocza historia, bardzo mi sie podoba. Zycze wszystkiego najlepszego! Czasami
trzeba zaryzykowac, jak sie to czuje w srodku, ze warto. Moj M oswiadczyl mi
sie po kilku miesiacach znajomosci internetowej i dwoch wspolnych pobytach,
kiedy ja bylam u niego w US. Mowil, ze juz w pierwszym miesiacu wiedzial, ze
sie ze mna ozeni i nie pozwoli mi zniknac ze swego zycia, ze nic nie mowil od
razu zeby mnie nie przestraszyc. Mile z nich czasami stworzenia

[wiedzma30]

Aha! Zapomnialam dodac, ze przez jakis miesiac nie nosilam pierscionka, bo sie
poprostu balam... po tym jak kumpel stwierdzil, ze w pl, to napewno ciachneliby
mi go razem z palcem...
Ale M, jak gdzies wychodzilismy, zawsze pytal dlaczego go nie nosze - no i w
koncu zaczelam nosic )


Pozdrawiam Szanowne Towarzystwo ))

[tora99]

poznalismy sie przez internet gdzies w pazdzierniku 2002, w styczniu 03
przylecialam po raz pierwszy do kanady na 3 tyg.... i bylo tak fajnie, ze
wrocilam do polski tylko po to zeby pozwijac moje sprawy i wrocic do macka w
kwietniu "na zawsze" slub wzielismy w czerwcu... )))))))))

[greeneyes27]

Zareczylismy sie po 1,5 roku, po 2 latach wzielismy slub.

[datlik]

Zareczylismy sie niedawno, po 2 latach znajomosci, przy czy wiekszosc czasu to
byly ciagle podroze na trasie PL-CZ (na szczescie to dosc blisko.
Ja konczylam w miedzyczasie studia.
Uzgodnilismy, ze slub wezmiemy za rok, moze troche pozniej.

[kamillcia]

Och, jak mi sie zrobilo smutno. Wy to macie romantycznych mezczyzn!
Mojego M poznalam przez biuro matrymonialne latem 2001 (moja dalsza rodzina i
mojego M uwaza,ze nie ma czym sie chwalic i wymyslili sobie historyjke dla
innych ajk to sie poznalismy), dwa miesiace pozniej jechal do Meksyku na
kontrakt, wiec pojechalam do niego.
Oswiadzyl mi sie "niezmiernie" romantycznie w lutym 2002, bo lezac na kanapie
przed TV powiedzial: to co,hajtamy sie? I od wrzesnia 2002 jestesmy
malzenstwem...Aczkolwiek tych romantycznych oswiadczyn mi brakuje...

[malpka108]

Kamillcia, nie smuć się, proszę. Romantyzm to jeszcze nie wszystko, w życiu
liczą siż inne rzeczy. Sposób Waszego poznania był jasny, obydwoje szukaliście
drugiej połówki, więc nie było niedomówień od początku. Za to oszczedzilo Ci
bolesnej niepewnosci, czy ta druga strona traktuje Cie tak powaznie jak Ty
jego. Mysmy poznali sie przez net, a to tez ma wielu przeciwnikow. Ale w zyciu
roznie bywa. Zawsze mozecie wprowadzic troche wiecej romantyzmu do Waszego
malzenstwa. Pozdrawiam

[jagienkaa]

wiesz, mój mąż też się tak oświadczył...tylko wyłączył tv przedtem
i jakoś mi tych zaręczyn nie brakuje, tymbardziej że mąż do tych romantycznych
nie należy więc to zupełnie byłoby nie w jego charakterze

[komajto]

A ja i moj M chodzilismy 6 lat !!! W czerwcu bedzie dwa lata jak jestesmy ze
soba . Czyli razem osiem. Na jesieni uleglam namowom ( bo pierscionek dostalam
6 lata temu ). I w lipcu slub w Polsce. )

do mulinki i nie tylko ;-)

[malpka108]

Mulinko, jestes super! 3 miesiace i tak decyzja, to sie nazywa odwaga. Ja sie
zgodzilam po niecalych 5, wiec tez nie czekalam za dlugo Ale tak czasami
trzeba ) Chyle czolo przed nasza kolezanka, ktora zdecydowala sie po 27
dniach, 1 miejsce gwarantowane!!!

[wiedzma30]

Nie napislam tego dla miejsca... )) Chcialam tez podzielic sie swoja
historia )

P.S. Nie po 27 dniach, a po 2,5 tygodnia. Na 27 dzien byl slub ))

[malpka108]

2,5 tygodnia, jestes niesamowita )) Gratuluje z calego serca

[szpulkaa]

fajne te wasze historie... ogolny wniosek jest taki, ze zasad w milosci i
dlugosci nie ma
poznalizmy sie z moim facetem troche ponad 2 lata temu. mieszkamy ze soba 1,5
roku, a od pol roku on zagaduje o slubie... nie moge powiedziec, ze mi sie
oswiadczyl... bo on tak pyta: "pobierzemy sie?", a ja w zaleznosci od nastroju
odpowiadam "tak" albo "nie"
i sama nie wiem... gdyby bylo jakos romantycznie i z pierscionkiem to moze bym
byla bardziej zdecydowana w odpowiedzi, a tak... tak to czuje, ze to tylko takie
sobie gadanie

opinia o "chodzeniu" dwoch panow z mojej pracy ;-)

[tamsin]

Musialam az zasiegnac opinii plci brzydkiej o tym kiedy i jak oni lubia sie
zareczac ))
OK, najpierw zapytalam sie dwoch kolegow w pracy o co chodzi z tym zareczeniem,
lub kiedy facet jest gotowy na ten oficjalny zwiazek, i wyobrazcie sobie..
obydwoje zgdonie my odpowiedzieli, ze okolo wieku jezusowego ) facet budzi
sie rano i czuje, ze to jest jego pora! - to tak polzartem o kawalerach i
kiedy sie czuja "gotowi" na ten krok ))))
a w/g opinii mlodocianego czyli mojego bratanka, ludzie MUSZA byc ze soba
przynajmniej 2 lata, zeby doszlo od zareczn.

[catwoman]

Ja do tej pory chodze))))))))

[bibi1]

Wiesz Kocie,ja tez!

[kamillcia]

Moj M w sumie tez nieromantyczny, wiec nie bede sie tym przejmowac, a co tam...
A co do chodzenia, to mysle, ze nie ma znaczenia po jakim czasie ludzie biora
slub (lub czy w ogole...) , tylko co czuja. Jak widac w przypaku mulinki moze
to trwac krociutko...i byc dobrze...

[kingaolsz]

My tez troszke nietypowo.
Poznalismy sie 17 listopada 2001 w Londynie, 30 ja wyjechalam do Polski, a 13
stycznia 2002 ON przyjechal do mnie i zabral mnie "do siebie" do Londynu. Oboje
wiedzielismy od pierwszych spotkan, ze to na 100% to czego oboje szukalismy.
Dokladnie w rocznice naszego poznania oswiadczyl sie, na kolanie z brylantowym
pierscionkiem.... ale jak juz wrocilismy z kolacji rocznicowej, bo restauracji
( jak twierdzi) nie bylo wystarczajacego nastroju. Ja sie poplakalam, bo nie
wiedzialam, ze On to planuje, a potem dostal po glowie za taki drogi
pierscionek. No a 19 sierpnia 2003 wzielismy slub.

Ehhhh milo sie wspomina, ale najwazniejsze, ze niewiele sie u nas zmienilo od
pierwszych spotkan. Wciaz jest super

Pozdr
Kinga

[myszka888]

My poznalismy sie przez internet.
I na poczatku internetowo wygladaly nasze rozmowy.
Pierwsza randka odbyla sie ok 2 mce od pierwszego klikniecia
A po jakichs 3 miesiacach od tej randki moj M stwierdzil, ze chce, abym zostala
jego zona.
Ostatecznie pobralismy sie po prawie 2 latach od w/w pierwszego spotkania w
realu I po ponad pol roku mieszkania razem.
I kazdy kolejny dzien jest tylko potwierdzeniem, ze jestesmy dla siebie
stworzeni!