Pozyczanie

[ania_2000]

Pozyczylam koleznace wieksza sume prawie rok temu.

Odbylo sie to na zasadzie - pomoz, potrzebne mi sa pieniadze. Wylozylam
jeszcze tego samego dnia, bez zadnego pytania po co, na co - w koncu przeciez
to nie moja sprawa. Niestety - nie spytalam najwazniejszego - DO KIEDY...

Nie wiem, nie umiem tak - uwazam ze jak ktos jest w potrzebie - to sie mu
pomaga jak moze - i wychodze z zalozenie ze to ten pozyczajoco-potrzebujacy
wlasnie ma okreslic warunki.

Minelo prawie 10 miesiecy, kolezanka zachowuje sie jakby nigdy nic sie nie
stalo - piszemy sobie maile, co slychac, itp..

No to w koncu postanowilam sie zapytac KIEDY te pieniadze zostana mi oddane.

Czuje sie okropnie, bo kolezanka fajna i przykro mi, ze musze sie dopominac.

Nie rozumiem dlaczego tak sie dzieje?
Juz kiedys mialam podobna sytuacje - tez musialam sie przypominac, skonczylo
sie awantura, gniewaniem - w stosunku do mnie.. co jest - czy to normalne ze
ja sie czuje WINNA?

powiedzialam sobie - dosyc. Nigdy nic nikomu nie pozycze.

Mieliscie podobne problemy? Jezeli tak, to jak je rozwiazywalyscie?

[basia553]

owszem, stracilam "przyjaciöl" nie pozyczajac. A möwi stare przyslowie: chcesz
stracic przyjaciöl, to pozycz im pieniadze.

[mulinka]

ale walnelas w temat (!)
to ja mam tu na godzine pisania
ale pozniej
teraz pedze sadzic kwiatki
a tak na szycko :
to NIE jest normalne, ze czujesz sie winna (choc doskonale rozumiem)
upomnij sie, bo masz do tego prawo!
to Twoje pieniadze, a kolezanka jest...bardzo nie w porzadku
buziak i nie daj sie!

[tamsin]

mialam i oduczylam sie na zawsze pozyczania pieniedzy i innych osobistych
rzeczy. Chce od razu podkreslic, ze bez wzgledu na narodowosc, ludzie maja
jakies dziewne tendencje do zapominania, hhmmmm. Pozyczylam $$ zaprzyjaznionemu
chlopakowi, oddal, potem znowu pozyczyl to samo, i juz "zapomnial". Zapytalam
sie go wprost, czy jeszcze mu sa te pieniadze pozyczone odemnie potrzebne, bo
mnie bardzo. Oddal mi na drugi dzien. Pozyczylam kolezance sukienke, nigdy juz
jej nie zobaczylam..pozyczylam dwom roznym osobom, wiatrak stojacy, jeden
przepadl na dobre, inny musialam niemal "sila" odbierac. Rozwiazuje teraz tak
sutuacje, ze niestety ale niemoge pozyczyc i juz.

[ania_2000]

nie rozumiem postepowania takich osob - czy to sie naprawde ZAPOMINA o tym ze
sie pozyczylo?

czy moze ja jestem niesprawiedliwa? ze sie wkurzam? czy jestem za malo
wyrozumiala?

a poza tym.. - jak powiedziec nie? jak odmowic?
jak komus powiedziec prosto w oczy - nie, nie pozycze?
mam sie tlumaczyc?

ech...

[tamsin]

Ania, ciezko odmowic osobom bliskim pozyczenia pieniedzy. Ja w dalszym ciagu
pozyczam rodzinie, liczac sie z tym ze moge tych pieniedzy nigdy juz nie
zobaczyc, wiec pozycze tylko co moge. Mowie, ok, spiszmy cos i po prostu
napisalismy na papierze ze w tym dniu pozyczylam taka i taka sume do oddania w
ciagu nastepnej pieciolatki, zlozylismy obydwoje podpis i wszadzilam swistek
gdzies w ksiazki. Zobaczymy czy te pieniadze kiedykolwiek zobacze spowrotem,
ale poniewaz wkalkulowalam je juz "na strate" nie bede sie denerwowac ze ich
nigdy juz nie zobacze.

[gherarddottir]

ja swego czasu spisalam weksle na ksae ktora pozyczylam bratu ....nikt sie nie
obrazil, ani on ani ja nie czulam sie nie zrecznie

czyzby "kochajmy sie jak bracia a liczmy sie jak Zydzi"))???

[gherarddottir]

zreszta te weksle to byla jego propozycja, a ze w gre wchodzilo na serio duzo
kasy to...

[kjustynab]

Tasmin, i to najzdrowsze podejscie. Bo zawsze to ryzyko i trzeba rowniez brac
mozliwosc utraty co sie pozyczylo. I umowy tez nie pomoga. Moj partner pozyczyl
spora sumke "przyjaciolce" i solidna umowe do tego spisal. Ona oddala tylko
czesc niewielka, po czym zbankrutowala, nawet ja z domu wyrzucili w Holandii,
nota bene. Ale zle jej nie jest, znalazla sobie faceta i wychodzi za maz. Moj P
bardzo sie wscieka, ze dal sie wykiwac. Ja mowie: przeciez chciales pomoc
przyjaciolce, no to pomogles.

Sama raz sie sparzylam, pozyczajac nieznanej osobie. Ale pozyczalam tez i
pieniadze dostawalam spowrotem. Pozyczylam wyobrazcie sobie Pani szatniarce,
ktora pracowala w instutucie gdzie studiowalam. I ta Pani splacala mi w ratach
przelewem na konto. Po dwu latach musialam cos tam zalatwic i ta Pani mnie
dopadla i sciskac zaczela, a ja zupelnie zapomnialam o calej sprawie.

Bardzo lubie pomagac, na swoja miare, a sama tez doswiadczylam pomocy od wielu
znanych i nieznanych osob i bardzo za to jestem wdzieczna.

[gherarddottir]

Od paru lat mam zasade nie pozyczam pieniedzy...jakos strasznie jestem
asertywna w tym wzgledzie i potrafie powiedziec nie, tak samo jak gdy ktos mnie
prosi lub prosil zeby mu zalatwic prace....
Prace czy pieniadze moge zalatwic swojej siostrze, mezowi itd albo komus bardzo
bardzo zaufanemu...wiem, przyjaciolki pod to tez moga podlegac...ale ja staram
sie w ogole nie pozyczac pieniedzy.
Mam za soba b przykre doswiadczenie w tym wzgledzie, ktore mnie nauczylo chyba
do konca zycia! Przyjazn przepadla a pieniedzy nigdy nie zobaczylam i juz nie
zobacze a byla to duza kwota.
Pozdrawiam

[mona_lisa79]

jest tez takie stare przyslowie "dobry zwyczaj nie pozyczaj..."
A jednak czasem ci na kims zalezy i wtedy po prostu chcesz pomoc, trzeba sie
starac nie pozyczac duzych sum, troche pozyczyc, zeby pomoc i dac odczuc, ze
sie jest przyjacielem ale od pozyczania wiekszych sum lepiej sie wykrecic "az
tyle to teraz nie mam.."

[ania_2000]

no dobrze - a jak sie "ma" ? i ta druga osoba wie, ze sie "ma"?

czy obowiazkiem tego ktory "ma" jest pozyczanie? - i wiecej, czy mozna osobe
ktora "ma" traktwoac jako kogos kto nie potrzebuje tej rzeczy "szybko" z
powrotem? (zakladam, ze w koncu odda...)
czy jest to usprawiedliwienie, ze skoro ktos bardziej potrzebujacy to moze byc
usprawiedliwiony z niewywiazywania sie z umowy?

[mona_lisa79]

wykrecac sie nalezy tak delikatnie, zeby tamta osoba zrozumiala, o co naprawde
chodzi,
Jak usilnie nie che zrozumiec, to znaczy, ze nie jest prawdziwym przajacielem i
trzeba brutalnie,
wiem, wiem latwo sobie tak teoretyzowac..
a umowa obowiazuje zawsze, tylko, ze z umowami jest tak jak z prawem w ogole,
jakby ludzie byli porzadni i uczciwi bez wyjatkow to zadne ustawy by nie byly
potrzebne

[sylwek07]

ania_2000 obojetnie czy jestes biedny czy bogaty obowiazuja Cie te same zasady
i prawie nic Cie nie usprawiedliwia ,trzeba sie stosowac do tego i nie ma
wyjscia..moim swietym obowiazkiem jest poinformowac Ciebie ze Ci nie oddam
pieniedzy lub tez oddam Ci po jakims czasie...
a teraz pare historii z mojego zycia .Pare lat temu kolega potrzebowal na
samochod wiec pozyczylem mu kolo 2.000 dol can bo tyle mialem na koncie
(potem kantor i bylo kolo 6.000 zl)po paru tygodniach oddal mi te 2.000,,potem
inny kolega potrzebowal wiec pozyczylem mu na 5 dni .To byly najdluzsze dni w
moim zyciu poniewaz mial mi dac znac na drugi dzien gdzie mi odda kase a
zadzwonil po nastepnych 2 dniach,przeprosil mnie za to ....
a teraz jesli pozyczam to tyle aby miec cos dla siebie wiec wrazie czego
jakiejs wpadki mam ciagle cos na koncie i dalej zyje ...

[sylwek07]

po drugie,pozycza sie tyle ile nam samym zbywa nic wiecej....

[jennifer_e]

Jak to ktoś już powiedzial: "Chcesz stracić przyjaciól- pożycz im pieniądze".
Nie potrafię odpowiedzieć dlaczego tak jest, nie potrafię powiedzieć dlaczego
musimy się upominać o to co, chcąc komuś pomóc, pożyczyliśmy. Nie wiem dlaczego
to osoba pożyczająca, a nie nieoddająca czuje się okropnie.

Mialam ci ja koleżankę. I mialam ci ja rower. A wlaściwie dwa rowery.
Zdecydowalam się jeden sprzedać. I nagle koleżance ukradli jej rower. A jej
rower byl do pracy potrzebny. I na nowy pieniędzy nie miala. Podobal jej się
mój rower, ten który planowalam sprzedać. Więc umówilyśmy się, że dam jej ten
rower, żeby miala na czym pracować, a ona zaplaci kiedy bedzie mogla, bedzie mi
oddawać po 50 funtów tygodniowo. Regularnie dostalam chyba tylko pierwsze dwie
raty. Potem już raczej na zasadzie jak ona sobie przypomniala. A rower byl
pożądny, warty kilkaset funtów.
Ja tą dziewczynę naprawdę lubilam, ale to ja czulam się wrednie i podle kiedy
spotykając się z nią próbowalam jakoś nieśmialo napomknąć o pieniądzach. Cale
to splacanie trwalo tak dlugo, że trudno bylo się w końcu polapać ile mi już
oddala. Czasem dawala 20, czasem 30 funtów, strasznie mnie to irytowalo,
żartowalam, że to nie tak jak się umawialyśmy. Ale ona też wtedy żartowala, że
jak mi teraz nie da to wyda. W końcu ona stwierdzila, że już wszystko oddala.
Ja bylam pewna, że brakuje co najmniej setki. Nie dala się przekonać, ja
stwierdzilam, że nie ma sensu się upierać i zostawilam to.
Czulam się podle, bo ja zarabialam o wiele więcej od niej i ona o tym wiedziala
więc strasznie glupio bylo mi się upominać. Czulam się strasznie glupio bo
naprawdę przed tą calą historią ją lubilam i chcialam zachować tę przyjaźń.
Niestety, nie potrafilam jej wtedy powiedzieć, że sprzedam swój rower komuś
innemu, skoro wiem, że jej zostal skradziony i ona nie ma na czym pracować.

[sylwek07]

jennifer_e to znaczy ze nie byla do konca Twoja dobra przyjaciolka ..przykre
to (..

[kinky5]

nie wierze w pozyczanie.
Pozyczylam kolezankce raz- niby byla w potrzebie. 50 zl.
Miala wyslac pieniadze przekazem zaraz jak wroci do domu.
minal rok- spotkalysmy sie przypadkiem na ulicy- wtedy podejrzewam ze i ona i ja przypomnialysmy
sobie o calej sprawie. wiec niemila atmosfera w powietrzu, szybko zakonczona rozmowa.
Nie widzialam jej nigdy wiecej- nawet nie mam ochoty.

[kjustynab]

wlasnie Sylwek! Sedno sprawy

[greeneyes27]

Moj ojciec pozyczal ludziom pieniadze lub wykonywal jakas prace dla kogos,
pieniadze mialy byc zaplacone pozniej i nigdy nie byly lub nie w calosci.
Ojciec twierdzil, ze ma "honor" i on o pieniadze upominac sie nie bedzie.

Nauczylam sie na tym "honorze", ze ja o pieniadze sie upominam, bo trzeba dbac
o wlasny interes. Fakt faktem, pozostaje po tym poczucie niesmaku ale niesmak
jest tez, gdy udaje sie, ze niczego nie bylo.

1. Mialam przyjaciolke, wiele razy cos sobie pozyczalysmy. Gdy ona mi cos
pozyczala (np. ksiazke czy CD), zwykle w nastepnym tygodniu prosila, zebym jej
juz oddala, bo potrzebuje tego. Gdy ja pozyczylam jej ksiazki, oddala mi po 2
latach, musialam jej wiele razy przypominac.
2. Zrobilam dla kolezanki tlumaczenie tekstu (12 stron). Miala zaplacic mi za
miesiac. Po kolezance ani widu ani slychu. Po 4 miesiacach zadzwonilam upomniec
sie o pieniadze a ona zrobila mi awanture! Jej dokladne slowa: "a co ty sie tak
niecierpliwisz???". Ale pieniadze otrzymalam.
3. Pozyczylam koledze drobna sume. Mial oddac za tydzien. Dzwonie na 10-ty
dzien i pytam, co z pieniedzmi. Mowi, ze odda za 3 dni. Powiedzialam, ze nie ma
sprawy, to moze byc pozyczka na 2 tygodnie, ale chcialabym, zeby mi o tym
powiedzial, bo czekalam wtedy na niego i w sumie sama potrzebowalam tych
pieniedzy.
Za umowione 3 dni nawet nie wszedl do domu, tylko wlozyl pieniadze do koperty i
wrzucil do skrzynki na listy. "Dziekuje" oczywiscie nie uslyszalam.
3. Niedawno kolezanka poprosila mnie o kupno czegos z odleglego sklepu. Nie ma
sprawy... Kupilam, zawiozlam jej do domu. 35 $. Powiedziala, ze odda jutro. OK.
Nastepnego dnia uslyszalam, ze odda za tydzien. Po 10 dniach mialysmy sie
spotkac, powiedzialam jej, zeby miala dla mnie pieniadze. Miala - a jakbym sie
nie upomniala, to moze by zapomniala?
Znowu poprosila mnie o zrobienie jej zakupow - ale teraz powiedzialam - od razu
dostaje z powrotem pieniadze, z reki do reki.

[kurczak1976]

Mnie nauczyl swietnie moj ex ze pieniedzy i rzeczy pozyczac nie nalezy.
Pozyczylam mu kiedys 6 stow na wakacje co w czasach studenckich bylo suma
ogromna. Oddawal w ratach przez dwa lata, o kazda musialam prosic, blagac
uzerac sie i jeszcze na koniec chcial mnie zrobic na 200 zl. Beszczelnie mi
wmawiajac ze juz wszystko oddal i jaka ja jestem wogole wredna ze chce te
pieniadze spowrotem.

Potem jeszcze mnie obrabial na owych wakacjach z czystymi raczkami, ze trzeba
mu cos kupic do jedzenia bo on swoich pieniedzy nie chce wydawac bo musi
oszczedzac. A ja glupia kupowalam to zarcie!

Nie mowie ile ksiazek i kaset poszlo w sina dal.Komus dalej pozyczal i
argumentem bylo ze tamta osoba mu nie oddala.
I jeszcze sie rzucal gdy go prosilam o zwrot. Niektorzy ludzie maja tutpet!

Ale nauczylo mnie to jeszcze jednago. Jakich facetow nalezy w zyciu omijac
szerokim lukiem!

[triskell]

Ja chyba mam szczęście do ludzi (ale też zawsze tak twierdziłam ), bo
zazwyczaj wszystko mi oddają. A na tych kilka przypadków, kiedy ktoś zapomniał o
oddaniu lub oddał z opóźnieniem przymykam oczy (prawdę mówiąc nie potrafię ich
nawet teraz wymienić). W końcu to tylko pieniądze lub inne rzeczy materialne
. Pewnie inaczej zareagowałabym, gdyby ktoś nie oddał mi np. bardzo przeze
mnie lubianej książki, której nie da się nigdzie kupić, lub czegoś innego, co ma
dla mnie znaczenie emocjonalne, nie materialne. Ale to mi się chyba nie
zdarzyło, przynajmniej nie przypominam sobie.

[foxie777]

niestety jest to prawda, ze pozyczanie staje sie grobem przyjazni.
mialam bardzo nieprzyjemne doswiadczenie, stracilam pieniadze i
przyjaciela?. Teraz nigdy nie pozyczam. A na pytanie czy moge
pozyczyc odpowiadam, ze po prostu tego nie robie z zasady.

pozdrawiam

[pyzol1]

A na tych kilka przypadków, kiedy ktoś zapomniał
> o
> oddaniu lub oddał z opóźnieniem przymykam oczy (prawdę mówiąc nie potrafię ich
> nawet teraz wymienić). W końcu to tylko pieniądze lub inne rzeczy materialne

Bardzo mi sie to podoba. Ja nie pozyczam, daje - jesli moge. To dotyczy rzeczy.
Od pozyczania pieniedzy jest bank, to jest tutaj takie dla wszystkich jasne!

Zastanawiajac sie nad tym, przypomnialam sobie, jak sasiadka kanadyjska Czeszka
podzyrowala nam pozyczke na samochod. Znala nas 3 raptem miesiace! Ha! Splaty
wypadaly 20- kazdego miesiaca, wiec regularnie w tym czasie dopytywalam ja czy
je juz splacila, bo my nie mamy pieniedzy W tym czasie wzbogacilam swoje
bogactwo jezykowe w nieparlamentarne slownictwo czeskie, jak nigdy. Dada - moja
Matka Boska Kanadyjska, moj Boze, zginelibysmy bez tej wspanialej kobiety i tak
mi jej tutaj, w Winnipeg, brak... Oczywiscie, dzwonimy do siebie.

Po latach kupilismy od Dady dom. Zaraz w nast. roku okazalo sie,ze trzeba
wymienic piec. Ani mi do glowy przyszlo zwracanie sie z tym do Dady, czy
jakiekolwiek do niej pretensje ( to byl dom, ktory ona wczesniej wynajmowala, a
nie taki, w ktorym mieszkala). W koncu, to byl tylko piec, ca 2 tys. dolarow.
Moja przyjazn z Dada byla warta duzo, duzo wiecej.

Ale zdarzylo mi sie takze z cala premedytacja nie oddac pieniedzy. Suma byla
niewielka ( 80 dolarow) a pozyczylismy ja od wieloletniej przyjaciolki (na
emigracji to jest przeciez niczym rodzina,nie?). Bylismy wowczas w naprawde
okropnej sytuacji finansowej, a pozyczka wynikla z JEJ pomyslu, aby sobie
pojezdzic po Ameryce,na co nastawala, a my, w koncu zgodzilismy sie. No i tak -
przyjazn sie skonczyla. Ale ja nie mam ani cienia wyrzutow sumienia, choc te
pieniadze moglabym jej dzis oddac z duza nawiazka. Uwazam,ze to ona sie
osmieszyla. Nie ma co pisac szczegolowo, powiem tylko, ze kiedy odwiedzila nas
jeszcze w Niemczech, podzielilismy sie z nia nasza wlasna ( oczywiscie,
nielegalna) praca, aby sobie cos zarobila i nie czula, ze siedzi na naszej
lasce. To byly setki marek ( chodzilo o 2 tygodnie). Nam sie wydawalo takie
oczywiste, ze dla przyjaciol takie rzeczy sie po prostu r o b i. Zreszta,
wczesniej pomagalismy jej jeszcze pare razy w rozny sposob zawsze zwiazny jakos
z pieniedzmi. Ona nie umiala dyskretnie pomoc, nie przerabiajac tego w wielka
afere.
Nie, nie potrzebuje takich przyjaciol.

Kaska

[greeneyes27]

triskell napisała:
> A na tych kilka przypadków, kiedy ktoś zapomniał o
> oddaniu lub oddał z opóźnieniem przymykam oczy. W końcu to tylko pieniądze
>lub inne rzeczy materialne

To jestes w szczesliwym polozeniu, ze dla Ciebie to "tylko" pieniadze.
Pochodze z biednej rodziny i dla mnie pieniadze sa bardzo wazne, dlatego zawsze
dbam o to, zeby zostaly mi oddane.

[pyzol1]

Oiniasze SA bardzo wazne. M.in. dlatego, jezeli nie mamy ich zbyt wiele, nie
pozyczamy.
Stosunki miedzyludzkie sa, jednak, wazniejsze, a pieniadze zbyt latwo je psuja.
Pamietajmy,ze pozyczajac pieniadze ludziom niesolidnym, przyczyniamy sie do ich
demoralizacji. Wiekszosc z nas, tutaj, to emigrantki i w krajach gdzie
mieszkamy zawsze jest mozliwosc pozyczenia pieniedzy przez jakas instytucje.
Wszystkie wiemy, jak istotna jest tzw. wiarygodnosc finansowa dla banku - te,
kazdy musi wypracowac sam, aby zyc samodzielnie, odpowiedzialnie i na wlasny
rachunek.

Kaska

[liloom]

aniu , dobry temat. nie uwazacie ze tu nie chodzi tylko o pieniadze? sorry ze
troche srecam, ale sa ludzie, ktorzy po prostu nie oddaja. ja nie znosze
czegokolwiek pozyczac, nawet jak mi jajka zabraknie to jade jak glupia na
lotnisko (bo tam jedyny sklep czynny 24 h/dobe) a nie pojde do sasiadki.
moja przyjaciolka pozyczyla ode mnie kilka razy w ten sposob, ze gdy bylysmy
gdzies na wyjezdzie to zabraklo jej pieniedzy i ja mialam "wylozyc". i nigdy
wiecej tych pieniedzy nie zobaczylam. raz jeszcze w polsce, a raz odwiedzala
mnie tutaj i zabraklo jej na powrot.
ojej. wole dalej nie pisac bo sie wkurzam.
no i spotkalam sie pare razy z pytaniem czy pozycze od rodziny w polsce i tu juz
mam naprawde z tym klopot, bo ludzi chyba mysla ze tutaj pieniadze na drzewach
rosna. gdy sa to znajomi to jeszcze jakos umiem sie wykrecic, ale rodzina....(?)

[greeneyes27]

liloom napisała:
> nie uwazacie ze tu nie chodzi tylko o pieniadze?

Dokladnie, tu nie chodzi tylko o pieniadze ale tez o zaufanie do najblizszych,
bo przewaznie bliskim pozycza sie.

[mulinka]

i to zaufanie sie traci
i robi sie do chrzanu
(tylko kurcze dlaczego do chrzanu, a nie musztardy np.?

a ja sobie mysle, ze pozyczac od kogos - to po prostu swinstwo
jedynym usprawiedliwieniem jest nagla choroba, czy tez wypadek

juz mnie cholera brala, jak pozyczalam "na chleb", ze na pozyczajacej nowe
norki ogladac (ale oczywiscie kupione okazyjnie!)
)

Dziwczyny, nie pozyczajcie - ani komus, ani od kogos

(tylko zebym ja sie wreszcie nauczyla odmawiac

[st0krotka]

pozyczylam przyjaciolki siostry kolezance bolerko. bolerko pojechalo do Polski
na wesele i... nie wrocilo. a ja nie mialam smialosci sie o nie upomniec...
nienormalna jakas. pozyczylam kolezance ksiazke, oddala po roku jakims, brudna
bardzo, a ja jestem straszna pedantka jesli chodzi o ksiazki. nic nie
powiedzialam... wiecej nie pamietam. w wiekszosci jak cos pozyczalam, to
bliskim znajomym i zawsze oddawali. na szczescie oprocz bolerka i brudnej
ksiazki nie mialam przykrych doswiadczen z pozyczaniem.

Kochajmy sie jak bracia ,ale...

[kokolores]

...liczny sie jak zydzi.
Juz kilka razy pozyczalismy wieksza lub mniejsza sume pieniedzy znajomym i
rodzinie.Rozmowa byla przewaznie krotka i na temat: Ile i do kiedy???
Przy wiekszych sumach pieniedzy prosilismy o potwierdzenie pozyczki(nie bylo
nigdy z tym problemu!).
Jeszcze przez pozyczki nie stracilam przyjaciol.Jak moge to pozycze ,ale
wszystko przedtem obmawiamy.Wydaje mi sie ,ze zrobilas blad nie pytajac o to :
"NA ILE?"
Swoja droga to takich "kolezanek" to powinno sie unikac!!!
Pozdrawiam.

[catwoman]

ja nie wiem ale jak sie jest naprawde dobrym znajomy, przyjacielem itd to mozna
sie wprost zaptac, "czesc stara albo czesc kochana.Potrzebuje pieniazki z
powrotem, kiedy mozesz oddac?" Nikt z moich znajomych by sie nie obrazil.Ale to
zalezy od czlowieka i relacji jaka sie z nim ma, bo jak nie dobry przyjaciel to
moze byc faktycznie nieswojo sie dopominac.

[mona_lisa79]

ja jeszcze o tym dlaczego jednak pozyczac trzeba (choc nie komus kto ma
okazyjne norki Po pierwsze dobrym znajomym na emigracji trzeba pomoc bo to
jakby rodzina, widzi sie ich czesciej niz wlasna rodzine i fakt pochodzenia
sprawia, ze jestesmy ze soba zwiazani/zwiazane rodzinopodobnie. Aspekt
ekonomiczny: najczesciej emigrujemy albo za chlebem albo za sercem - w tym
drugim przypakdku jestesmy z mezam za granica a nie w Polsce najczesciej z
powodu pierwszego czyli ..za chlebem. Nasi przyjaciele tez zazwyczaj nie sa
spadkobiercami fortun i najczejsciej nie moga sie tak bo prostu zwrocic o 200
euro np, do swojej mamy, bo ona ma mniej renty/ emerytury a siostra wprawdzie
zarabia miesiecznie troche wiecej ale po odliczeniu rat kredytu za mieszkanie i
samochod ma na zycie miesiecznie wlasnie tyle... (a do tego wysokie koszty
przelewow zagranicznych) a dla kogos pracujacego za granica 200 Euro to -
relatywnie oczywiscie - duzo mniej...
To naturalnie nie zwalnia nikogo od splaty dlugow Jako absolwentka prawa moge
zostac etatowym komornikiem waszych dluznikow, bede im wysylac maile z grozbami
zajecia majatku hehe

[ewka5]

moge pozyczyc wszystko, ale kiedy ktos chce (ktokolwiek) pozyczyc ode mnie
ksiazke, robie sie chora, hahahahahaha.
Walcze z tym wszystkimi silami, pozyczam przeciez, ale siodme poty na mnie
wystepuja od tej walki.
Zeby bylo smieszniej - mialam kiedys wlamanie do domu, ukradziono pieniadze,
zreszta nieduze i ukradziono mi... ksiazki wlasnie! Do dzis nie moge tego
przezyc!

[bonzee]

Moja jedna z lepszych znajomych wpadla ostatnio do mnie pozyczyc cos na
interview. Bylam juz spozniona, wiec zostawialam ja sama (drzwi wyjsciowe mozna
zatrzasnac), ale sama zaproponowalam jej pare rzeczy i basta. Wieczorem
ujrzalam kartke w lazience, ze wziela rowniez moje (najlepsze) kozaki.
Myslalam, ze szlak mnie trafi, bo raz nie pozyczam butow, dwa wziela bez
pytania, trzy fleki byly zdarte i wybieralam sie z nimi do szewca. Oczywiscie
sprawe wyjasnilam od razu przez komorke, nie kryjac obuzenia. Ona nie rozumie
problemu, a ja sie zastanawiam, czy to roznice kulturowe, czy poprostu jestesmy
bardzo rozne...