Kolezanki belferki

[malpka108]

Witajcie, juz udalo mi sie namierzyc 2 inne kolezanki po fachu, uczace w
Polsce angielskiego. BTW blue_jay, dzieki za wiadomosc Czy jeszcze sa tu
inne przedstawicielki naszego pieknego zawodu, niekoniecznie jezykowcy? Czy
troche tesknicie za szkola i naszymi milusinskimi? Ja troche tak, ale nie
bardzo

[ponponka1]

Mialam czteromiesieczny epizod w szkole podstawowej....i dobrze, ze tylko tyle.
Bylo za krotko i nie mialam okazji za bardzo wsiaknac i dzieci nie zdolaly mi za
bardzo zalezc za skore....dlatego chyba bym z checia pouczyla - ot tak na
czastke etatu

Cmok (jaki smok?)

[tora99]

:o))
pedagogika specjalna i terapia ped. pracowalam w klasie integracyjnej i
prowadzilam grupy socjoterapeutyczne dla dzieciakow z rodzin zagrozonych
patologia. urodzilam i marta nie dawala mi czasu na tesknote za szkola
ale zdaje sie ze cos sie niedlugo zmieni.... (nie bede zapeszac) i moze wroce
do pracy?

[malpka108]

Witaj Tora, ja tez uczylam w klasach integracyjnych, ale w gimnazjum. Bardzo to
lubilam i co roku wychowawczynie klas integracyjnych suszyly glowe dyrektorowi,
zebym to ja je dostala, co zreszta sie dochodzilo do skutku, bo rodzice i
dzieci byli bardzo zadowoleni. Musze przyznac, ze zawsze udawalo mi sie znalezc
wspolny jezyk z dziecmi bardzo niekontaktowymi i takimi, ktore mialy problemy
autystyczne we wczesnym dziecinstwie. To bylo bardzo ciekawe doswiadczenie.

[blue_jay]

4 lata w szkole podstawowej, na dzien dobry wlepiono mi wszystkie 8 klasy, z
ktorymi nikt sobie nie dawal rady i tak zostalam nauczycielem na 2 etaty, bo
klas od groma, a inne panie od ang. baly sie uczyc w siodmych i osmych
klasach..
Trinia> mnie rowniez scigano za nieudekorowane wnetrza, a kiedy prosilam o
kolorowy papier, to szkola nie miala budzetu.
Poznalam J., miedzy nami wszystko sie pieknie rozkrecalo, kiedy bylo wiadomo
juz, ze wyjezdzam, zlozylam wypowiedzenie, na co dyrekcja: a co malo to chlopow
w Polsce? i odmowila podpisania obiegowki.. na co ja cieplym wciaz glosem, czy
pani dyrektor to rozumie czy nie, czy pani podpisze czy nie, mnie w przyszlym
roku tu nie bedzie
Dyrekcji nie mialam dobrej, ale uczniow jak najbardziej.. teraz tutaj wciaz
ucze, ale ludzi doroslych juz, nie musze prosic o cisze, scigac za zadania
domowe hehe, jak nie odrobi, to sobie na poczcie nie poradzi i juz..

[jan.kran]

Jestem nauczycielką. W PL miałam tylko praktykę w czasie studiów.
W Norge próbowałam tego szczytnego zawodu.
I wolę kamienie tłuc niz uczyć młodzież norweską ..
Dorosłych Norwegów uczyłam i było fajnie ale na razie mnie na to nie stać...
Może kiedyś...
Kran

[triskell]

Dopisuję się do listy. Co prawda w ostatnich latach przed wyjazdem uczyłam
jedynie w prywatnej szkole i na korepetycjach, ale wcześniej miałam dwa epizody
w szkołach średnich. Jeden trwał ok. 5 lat, to było zaraz po studiach i
przynajmniej przy tak minimalnej różnicy wieku, jaka zachodziła wówczas pomiędzy
mną a moimi uczniami, nie bylo to chyba dla mnie za dobre. Zaprzyjaźniłam się z
wieloma z moich uczniów (w trakcie tych pięciu lat miałam półroczną przerwę na
wyjazd do Finlandii - z kilkorgiem uczniów wtedy korespondowałam), zaczęli
przychodzić do mnie ze swoimi problemami rodzinnymi, uczuciowymi itp. - i po
jakimś czasie zauważyłam, że ja zaczynam żyć ich życiem. Czasami potrafiłam nie
móc wieczorem zasnąć, bo martwiłam się, czy ta uczennica, której nie stać na
stancję a jest spoza Wrocławia, dostanie miejsce w internacie, jak sobie radzi
ten chłopak, którego wczoraj rzuciła dziewczyna, czy agresywny ojciec innej
uczennicy nie wrócił znowu pijany... W pewnym momencie było tych problemów
_za_dużo_ jak na jedną Trinię. Do tego doszedł fakt, że nie podobała mi się
szkolna biurokracja, konieczność siedzenia na radach pedagogicznych, na których
nic i tak nie miałam do powiedzenia, uzupelniania mnóstwa rubryczek w
dziennikach... Szala przeważyła się, gdy pewnego dnia dyrektorka podeszła do
mnie na korytarzu i zapytała mnie, dlaczego mój gabinet nie jest udekorowany. na
to mialam jedna odpowiedź: "Bo widzi pani, ja jestem nauczycielem, nie
dekoratorem wnętrz" Kilka dni później poszłam z jakąś klasą do kina na Thelmę i
Louise. I do dziś mam sentyment do tego filmu, bo właśnie gdy go oglądałam
podjęłam decyzję, że zostawiam tą pracę w cholerę. I poczułam się tak, jakby
stukilogramowy kamień spadł mi z serca. Z uczniami z mojej ulubionej klasy długo
jeszcze utrzymywałam kontakt, jedna dziewczyna (właśnie ta od agresywnego
tatusia) mieszkała u mnie przez całe wakacje gdy zaraz po maturze uciekła z domu.

Drugi epizod był krótszy, od razu z założenia zastępstwo na pół roku za
nauczycielkę, która wyjechała na staż za granicę. Było mi łatwiej, bo byłam
świadoma, że sytuacja jest tymczasowa.

[asia9111]

tak sie sklada, ze ja mam tu 'epizod' kilkunastoletni juz, na uniwerku-z
podpisanym cyrografem, ze ani przyjazni, milosci, czy seksu--z podwladnymi,
wspolpracownikami, no i studentami... Tak wiec zwierzaja mi sie tylko i
wylacznie wtedu kiedy jako administrator mam ich ze szkoly usunac i wtedy
leci 'the dog ate my homework." Co do studentow, hm, chyba wolalam tych z NYC i
z innych krajow, gdzie studia traktuje sie powaznie. Floryda ma nadal chyba
taka mentalnosc poludniowych USA i jak zauwazylam, KAZDA wymowka jest dobra aby
rzucic semestr w cholere-albo jest za goraco, albo za zimno, albo guma w aucie,
albo... czasmi rece opadaja. Rece tez opadaj na temat biurokracji i audytow na
U. Moje biuro tonie w papierach!

[mulinka]

he,he - to i ja sie dopisze
Robilam w zyciu rozne dziwne rzeczy, ale...swoja prace zawodowa zaczynalam od
(nieudanej zreszta) kariery pani od polskiego w...."tamtych" czasach.
Zaczelam od tego, ze wytlumaczylam moim uczniom, ze sa lepsi autorzy od Wandzi
Wasilewskiej i...proponuje podyskutowac o "Ferdydurke"...
Po pol roku musialam zmienic szkole....i...zaczelam uczyc...historii(!) - taki
to byl dziwny swiat.
Zblizal sie koniec roku i....1 Maja! A zbuntowana wowczas Mulinka tlumaczyla
mlodziezy, ze to jest "manifestacja", wiec jak sama nazwa wskazuje...i dziemy
dobrowolnie, przymusu nie ma i....sa rozne pochody...
Sama udzialu w pochodzie odmowilam, tlumaczac Panu Dyrektorowi, ze jestem "A-
polityczna", co moze by i przelknal, bo...lubil mnie chyba, ale ja madralinska
musialam to powiedziec w nieco wiekszym gronie.
No....i wyladowalam z tzw.czarnym biletem i informacja, ze na prace w Oswiacie
nie mam co liczyc.
Co nie okazalo sie zreszta prawda, bo (no...w innym wojewodztwie)w pewnej
szkole pilnie potrzebowali polonisty i Pani Dyrektor prosila tylko, zebym nie
wspominala o swoich "przygodach" kolezankom w pokoju.
Pamietam jak w tym pokoju dostalam poteznego kopa pod stolem, bo weszla "ta",
przy ktorej lepiej nic nie mowic..., ale widocznie jednak mowilam za duzo, bo
panowie w czarnych plaszczach bardzo chcieli sie pozniej dowiedziec, co mowilam
mlodziezy na lekcjach i robili dziwne miny, kiedy im spokojnie tlumaczylam, ze
mowilam PRAWDE.
A mlodziez wspominam bardzo cieplo, lubilam sie z nimi. Zawsze wybieralam
najwiekszego rozrabiake w klasie i prosilam go o pilnowanie porzadku -
skutkowalo
)

[malpka108]

Swietna relacja mulinko, czyta sie z zapartym tchem. Chapeau bas za odwage,
Ferdydurke zamiast Wandi, no no Panowie w czsrnych plaszczach tez chyba
musieli z tego zglupiec.
Ja tez dobrze wspominam szkole, mialam dobry kontakt z mlodzieza. Uczylam w
gimnazjum i liceum. Tutaj to jesli bym miala uczyc, to tylko doroslych. Zreszta
doroslych tez troche uczylam w Polsce w prywatnej szkole.
Ciesze sie, ze jest nas tu tyle, bo jednak troche sentymentu zostalo i tak
sobie siedze i mysle o kolezankach i kolegach szykujacych sie do Rady
Pedagogicznej i poczatku roku.
Buziaki

[yatzekalexander]

nie jestem nauczycilka, ale moja mama byla
klaniam sie nisko doceniam wszystkich co pomagaja mi uczyc i chowac moje
pociechy
ciezki to zawod..

[malpka108]

Dzieki, ale wiesz to ciekawe. W Polace wiele osob uwazalo, ze jak pensum to 18
godzin (i tak wiekszosc miala wiecej, ja np mialam zawsze 26 do 30 godzin bo
brakowalo anglistow) to zanczy ze my mamy rajskie zycie i nic nie robimy
Tylko osoby, ktore mialy kogos w rodzinie pracujacego w tym zawodzie dobrze
wiedzialy, ze to tak z pozoru wyglada. Ze swojej strony musze powiedziec, ze
nigdy nie mialam tak malo czasu dla siebie jak przez te kilka lat, kiedy
pracowalam w szkole. A wczesniej pracowalam w galerii sztuki do godziny 18 i
zawsze mialam umyte okna i ugotowany obiad, mimo ze mieszkalam sam (mam dwa
fakultety stad rozne zawody jak wiele z nas ) same jednak wiecie, ze szybko
zaczyna sie zyc sprawami szkoly i uczniow. A walke o dekoracje w sali tez
dobrze znam i niewyobrazalna ilosc kretynskich papierow, ktore gubia sens
tego zawodu
Buziaki dla wszystkich

[st0krotka]

uczylam angielskiego przez rok. w szkole sredniej, mialam lekcje z 16-sto i 18-
sto latkami. swietnie sie rozumielismy, chociaz czasem z dyscyplina mialam
problemy, bo traktowali mnie jak kolezanke. czesto robilam im kartkowki ze
slowek, bylam ostra (wbrew pozorom i mam nadzieje, duzo ich przez ten rok
nauczylam,bo mimo swojej niepowaznej natury (mialam wtedy 22 lata) do lekcji
podchodzilam bardzo powaznie. och, fajny to byl rok, ale.... dobrze, ze tylko
rok. ciezka to praca, potrzeba tyle energii!!

[abere8]

Ja tez jestem nauczycielka. W Polsce w czasie studiow uczylam angielskiego na
korepetycjach i w szkolach jezykowych, bo musialam odrobic panszczyzne, czyli
praktyki pedagogiczne. Uczylam zawsze doroslych, dlatego teraz jest mi tak
ciezko z dzieciakami, ktore ucze polskiego. Gdybym byla w Polsce, to pewnie
pracowalabym teraz w jakiejs prywatnej szkole w Warszawie i probowala sie
przebic jako tlumaczka, bo jednak to lubie najbardziej. I na koniec jeszcze
powiem jedno - angielskiego jest duuuzo latwiej uczyc, niz polskiego