Jeremi Przybora nie żyje

[Gość: Puchatek]

Jak zmarła Ella Fitzgerald, to któryś z krytyków napisał - tyleż złośliwie, co
celnie (cytuję z pamięci): "Odeszła ostatnia wielka dama piosenki. Teraz na
scenie pozostały już tylko śpiewające modelki".
Przypomniałem sobie te słowa, kiedy usłyszałem o śmierci Starszego Pana.
Chociaż o naszych dzisiejszych - pożal się Boże - kabareciarzach chyba nawet
tego nie można powiedzieć...

[Gość: Zenon]

Szkoda, wielka szkoda. Kto teraz bedzie nas raczyl swym eleganckim poczuciem
humoru, lapsusami rodem ze starej, dobrej szkoly, milym i zyczliwym sarkazmem
nad skrzeczaca rzeczywistoscia? Pozostana tasmy ktorymi, mimo Jego odejscia,
mozna sie bedzie wesprzec, dzieki ktorym latwiej przyjdzie sie usmiechnac.
Pozdrow odemnie w zaswiatach Pana Wasowskiego drogi Panie Jeremi.

[Gość: Mike]

Coraz smutniej nad Wisla...
[`][`][`]

Kabaret Starszych Panow

[Gość: abc]

to bylo absolutne arcydzielo "made in Poland". Nie wiem
czy jakis inny narod moze sie pochwalic czyms podobnym?
Fantastyczne teksty pelne humoru w najszlachetniejszym
znaczeniu tego slowa, no i genialna muzyka.
I aby to stworzyc potrzebni byli oni dwaj: Przybora
i Wasowski. Zazdroszcze tym w Niebie, ze maja teraz
taki kabaret ...

(Kiedy kilka lat temu wizytowalem znajomych w Hajfie,
na pytanie co im przywiezc z Polski bez waahnia odpowiedzieli:
nagrania Kabaretu Starszych Panow.)

LIST Z..............................

[zbyszko]

List z... nie wiadomo skąd...

Jednego z dni ubiegłych przyjaciel wybrał się do państwa Morowych, artystów-
plastyków. Mieszkają oni na najwyższym piętrze starej kamienicy, bez windy.
Właściwie jest to już strych na którym państwo Morowy maja również pracownię.
Ponieważ przyjaciel wybral się tam z pierwsza wizytą, niósł bukiet bzu. Bez był
w pączkach i obawiał się przyjaciel czy aby rozwinie się państwu Morowy
(proszę, żeby nie odmieniać im nazwiska). Kiedy minął bramę, na ktorej
sprawdził numer, zaczął wspinać się po schodach. Zamyślil się i szedł
przygotowany na to, że długo będzie iść. Tak się zamyślił, że przestał, że
przestał sobie zdawać sprawę, jak długo idzie. W każdym razie szedł chyba
bardzo długo, bo jak się okazało na samej górze, stwierdził, że bez rozwinął
się i pachnie cudownie. Na drzwiach nie było żadnej tabliczki, ale to były
jedyne drzwi na samej gorze, więc nie miał wątpliwości, że to tu. Drzwi zresztą
były bardzo ozdobne, dziwne, z witrażem, secesyjne czy jakieś takie...

I zadzwonił. Otworzył mu staruszek, bardzo sympatyczny. Z białą brodą, białymi
kępkami na skroniach, łysy poza tym, uśmiechnięty. Pomyślał sobie przyjaciel -
pewnie model. Bo c państwo, jak wspominałem, maja tam pracownię.
-Czy zastałem państwa Morowy? - spytał przyjaciel.
-Nie - powiada staruszek. - Jeszcze nie.
-Jak to 'jeszcze' nie? Umówiłem się przecież.
-E, chyba pan żartuje - powiedział staruszek.
A sam wyglądał na skorego do żartów.
-Dlaczego miałbym żartować? Umówiłem się zupełnie na serio. Może mógłbym
zaczekać?
-Moje dziecko - rozbawił się już całkiem staruszek - tu się nie czeka. Che,
che, che...
Popatrzył na przyjaciela szczerze rozweselony. Przyjaciela nie zdziwiło jakoś
wcale , że mówi do niego 'dziecko' , bo wydawał się być niezwykle wiekowym,
chociaż dziwnie młodzieńczo zgrzybiałym starcem.
-A czy to mieszkanie państwa Morowy? - postanowił się upewnić przyjaciel.
-Nie, moje dziecko.
Za staruszkiem widać było jakiś rozległy metraż, oświetlony bardzo jasnym
światłem. Po czymś w rodzaju zielonego dywanu kręcilo się tam sporo młodzieży.
Zwyczajnej. Z długimi włosami. Chyba jakiś zespół czy grupa
beatowa. 'Skrzydlaci' pewno. Nie słyszałem o takim zespole, ale chyba tak się
nazywaja skoro poprzyczepiali sobie skrzydełka do pleców. Dużo sobie teraz
młodzież przyczepia różnych rzeczy. Tam się najwidoczniej odbywała próba tego
zespołu. Przyjaciel doszedł do wniosku, że musiał zabłądzić [...]

[Gość: Osjan]

Mój Boże, wielka strata.

[tasta]

od 5 lat nie plakalem...teraz tak

[Gość: St. Student]

Szkoda i zal...
I tylko pytanko: czy Przybora skonczyl SGH? Nic w tym zlosliwego a
la "magister" Kwasniewskim, bo dla artysty wazniejsze jest tzw. magister vitae
niz magister z uczelni...

[Gość: bea]

Aniu, współczuję. Chodziłyśmy razem do klasy. Liceum Mickiewicza na Saskiej,
klasa mat-fiz. Twój świat był inny. Raczej trzymałałyśmy się z Magdą / jej mama
realizowała Zwierzyniec /, póki tam była. Krzysiek Lato, Czarek Rautszko,Monika
Rajska, pamiętasz ? Był taki przystojniak, który potem wyjechał do Australii,
kręcił sie wokół ciebie. Nie pamiętam nawet jego imienia. Ale ciebie tak.
Przykro mi. Lubiliśmy twojego dziadka. Serdeczne buziaki dla ciebie i twojej
mamy Marty w tej trudnej chwili. Jeśli możesz odezwij się. Jestem dziennikarką
od wielu lat i chętnie wspominam nasze fajne czasy.

Teraz została nam tylko szmira...

[Gość: Wacuś]

.

[Gość: Martha NL]

Nic dziwnego , Ludzie umieraja az milo !!!

Bez Ciebie... O jedną Muzę za mało...

[kasiaprim]

Nawet gdyś nie tuzem
Tez mieć musisz muzę.
Pióro bez jej skrzydeł
Ma wdzięk wideł

Próżno dźgasz nim papier
Ono jeno drapie
Aż łkasz do utrapień
Na kanapie.

Nawet gdyś nie tuzem
Tez mieć musisz muzę
Wyobraźnia gruzem
Bez jej tchnień.

Za to gdy Cię natchnie-
Pióro aż zapachnie
I utworek machniesz
Pełen lśnień.





Z odejściem Pan Jeremiego-Jednej Pięknej Muzy zabrakło...




Bez Ciebie jestem tak smutny jak kondukt w deszczu pod wiatr
Bez Ciebie jestem wyzuty z ochoty całej na świat
Bez Ciebie jestem nieładny bez żadnej szansy u pań
Bez Ciebie jestem bezradny jak piesek co wypadł z sań
Bez Ciebie jestem za krotki na długą drogę przez świat
Bez Ciebie jestem malutki i wytłuc może mnie grad
Bez Ciebie jestem tak nudny jak akademie "na cześć"
Bez Ciebie jestem tak trudny że trudno siebie mnie znieść
Bez Ciebie jestem niepełny jak czegoś ćwierć albo pół
Bez Ciebie jestem zupełny chomąt, łachudra i wół

[Gość: WMad]

Jeden z niewielu który prowadził nasze pokolenia "na Ludzi" przez powodzie
chamstwa.
Jakże żal.

[Gość: janek]

Tak samo jak ktoś tu juz napisał: dopiero teraz wiem, że moja młodość
bezpowrotnie odeszła. Cholerna szkoda.

[Gość: janek.k]

Tak, dopiero teraz wiem, że moja młodość bezpowrotnie odeszła. Cholerna szkoda.

[Gość: k0n0p]

Odszedł Wielki Człowiek, jeden z ważniejszych artystów polskich XX wieku.

[feld12]

Wielka szkoda, że opuścił nas tak znakomity człowiek. Chociaż sam należe do
pokolenia kiedy "kabaret Starszych Panów" traktowany jest jako przeszłość tylko
dla wapniaków, to jednak uważam ten kabaret za jedno z największych osiągnięć
kultury Polski powojennej. Niestety, większość moich kolegów (uczę się w średnim
liceum w Warszaie) nigdy nie słyszało żadnego tekstu p. Przybory. Mam nadzieje,
że za 10 lat ktoś będzie jeszcze pamiętał wielkiego mistrza aluzji i
inteligentnych dowcipów, który o klase przewyszsza każdego z artystów aktualnej
sceny kabaretowej w Polsce.
A więc, czy na pewno "non omnis moriar"???

[Gość: rosz]

Ciekawe czy jakakolwiek stacja ze zlotymi przebojami odwazy sie zalmac format
by puscic choc jedna piosenek Przybory i Wasowskiego. czy RMF i Zetka odwaza
zrobic sie cos takiego. To by sie dopiero sluchacze zdziwili!

[feld12]

Już dziś piosenkę Kabaretu usłyszałem w Trójce, ale czy to nie za mało - jedna
piosenka na dwie godziny?? A gdzie misja radia?? Misja, aby szerzyć kulture,
wspierać sztuke, a nie tylko kosić kasiore. I pomyśleć, że na te chały które
można usłyszeć w radiu idzie nasz abonament. O zgrozo!!

[Gość: michos56]

Przejrzałem większość wpisów na tym forum i chyba pierwszy raz odkąd pamiętam,
nie znalazłem niczego, po czym mogłoby zrobić się niedobrze. Czyż to nie
świadczy najlepiej o dziele jakiego dokonał? Powinniśmy się modlić o paru
następnych Świętych Jeremich.

[Gość: abc]

W przypadku Jeremiego Przybory: NA PEWNO !

Oby :-)

[feld12]

[Gość: e.]

"bo nie tylko nie ma już dzisiaj takich grzecznych ludzi. także nie ma już
takich poetów." - pisał dalej W.Młynarski.

wielka szkoda. to był wspaniały twórca i Wielki Człowiek.
r.i.p.

[summa]

czuję się, jakby odszedł ktos bardzo, bardzo bliski.

Wychowywałam się na piosenkach Starszych Panów, na Kabaret biegałam w czasach
wczesnej podstawówki do koleżanki, która jako jedyna na ulicy miała telewizor...
Potem telewizorów przybyło, Kabaret zmienił się w Divertimento i towarzyszył mi
też w czasach licealnych. Powiedzonkami kabaretowymi przerzucaliśmy się w domu,
były jak słowa - wytrychy.
Nie tak dawno temu pochłonęłam jednym tchem trzy tomy Przyborowej wzruszającej
autobiografii.
Piękna postać, piękne życie...

Teraz w kółko słucham płyty, a zwłaszcza ulubionej "Herbatki"

póki ciebie, ciebie nam pić
póty jak w niebie, jak w niebie nam żyć
herbatko, herbatko...

Dziękuję, Panie Jeremi, za wszystko...

['] ['] [']

[Gość: M]

:(

[Gość: Przemek]

"Sie zdziwicie odrobine
lecz w dobroci swojej ot...
Pan Bog zwraca Klementyne:
>>Zwracam panstwu Klementyne
Prosze pokwitowac zwrot<<"

(cytuje z pamieci, to z jednego z pierwszych kabarecikow)

[Gość: DonJose]

Addio pomidory,
addio utracone,
sloneczka zachodzce,
za moj zimowy stol.
Nadchodza wiec wieczory
salatki nie jedzonej,
tesknoty dojmujacej
i lzy przelknietej wpol.

Smutno.

['] ['] [']

[Gość: suzy]

pokuj jego duszy.

[Gość: promethidion]

"Światu, Polsce mnie umarł Jeremi Przybora" - to sparafrazowane zdanie Norwida
przyszło mi do głowy, kiedy dowiedziałem się o śmierci Pana Jeremiego. Nie
ogarnął mnie wtedy „smuteczek nieduży”, lecz głęboki żal. Żal za kimś, kto był
mistrzem nie tylko satyry, ale też po prostu liryki. A także, co dla mnie jako
polonisty szczególnie ważne, mistrzem polszczyzny –kojarzenia i łączenia słów,
gier słownych, przypominania wyrażeń dawnych, tworzenia neologizmów (zwłaszcza
te imiona, nazwiska i nazwy miejscowe...). Był też przedstawicielem, jak sam
powiedział, odchodzącego pokolenia paniczów. Inteligencja, erudycja, dowcip
łączyły się z elegancją, niezwykłym poczuciem taktu i ogromną kulturą osobistą.
Ten świat odchodzi bezpowrotnie. Słynna jest anegdota Pana Jeremiego o
przechodzeniu na „ty” – czasem ją, jak i inne Jego opowieści czy piosenki,
cytuję uczniom, aby pokazać, że współczesne wzorce zachowań nie są jedynymi
możliwymi.
Kiedy myślę, o tym, co się stało, pocieszam się tym, co Pan Jeremi zostawił.
Teraz np., słuchając piosenek z „Kabaretu Starszych Panów”, przeglądam jeden z
tomów Jego tekstów, który mam przyjemność mieć podpisany ręką Autora. Pocieszam
się też cytatem z Jego opowiadania Ciociu, przestrasz wujka!: „Od dawna
podejrzewałem, że niektórzy ludzie już definitywnie zmarli w jednej
miejscowości, niejednokrotnie żyją sobie jeszcze, chociaż już nie definitywnie,
bo to nie jest życie, jak to się mówi, całą gębą, a raczej półgębkiem niejako
egzystują oni jeszcze we wspomnianych miejscach. Jak sobie to załatwiają,
trudno powiedzieć. Może po prostu drogą sui generis łapówki zręcznie wkręconej
odnośnym Czynnikom Zaświatowym czy też w wyniku dobrych stosunków nawiązanych z
tymi Czynnikami jeszcze za życia”. Pan Jeremi na pewno miał dobre stosunki z
Czynnikami, gdzieś zatem, w innym miejscu egzystuje, wierzę, że nawet całą
gębą. I dziś pocieszam się myślą, że może się tam kiedy spotkamy...

Szkoda. Facet mial klase.

[Gość: polishcanadian]

Jeremi Przybora

[Gość: Michał P.]

Wydawałoby się, że mało kto z małego poklenia zna Kabaret Starszych Panów.
Jednak na mojej półce, dopiero dziewiętnastolatka, album ten zajmuje szczególne
miejsce. Ich piosenki zawsze będą nas bawiły i wzruszały. Bo to byli po prostu
"Starsi panowie, starsi panowie, starsi panowie dwaj".

Pamięć o nich nie zaginie!

[Gość: Przemek]

"Ich piosenki zawsze będą nas bawiły i wzruszały" (Michal P.)

A takze uczyly!:

"Po wysluchaniu drugiej zwrotki
nawet idioci i idiotki
juz wiedza kto to zacz Spinoza
Potega mysli- co za.
A gdy dobiegnie przeboj konca
w umyslach naszych jasniej slonca
zaplonie lista wielkich nazwisk
i kazdy z nas wi* ze:
Spinoza to nie dziewczyna znana,
Seneka to nie karciana gra,
Giordano to nie rodzaj Cinzana,
Helwecjusz, Platon, Fichte,
Kazdy ich tez zna"

(cyt. z pamieci)

*wspaniala "licentia piosentica", jak by powiedzial Rudzki

Mambo Spinoza c.d.

[feld12]

Gość portalu: Przemek napisał(a):
>>>>
"Ich piosenki zawsze będą nas bawiły i wzruszały" (Michal P.)

A takze uczyly!:

"Po wysluchaniu drugiej zwrotki
nawet idioci i idiotki
juz wiedza kto to zacz Spinoza
Potega mysli- co za.
A gdy dobiegnie przeboj konca
w umyslach naszych jasniej slonca
zaplonie lista wielkich nazwisk
i kazdy z nas wi* ze:
Spinoza to nie dziewczyna znana,
Seneka to nie karciana gra,
Giordano to nie rodzaj Cinzana,
Helwecjusz, Platon, Fichte,
Kazdy ich tez zna"

(cyt. z pamieci)

*wspaniala "licentia piosentica", jak by powiedzial Rudzki
>>>>


"Podziwiac będą cudzozeimcy
Farncuzi, Włsosi, Szkoci, Niemcy
że Polak nawet kiedy gwiźdnie,
juz filozofi liźnie.
Że gdy nasz pieśnież refren załka
to nie o żadnych dyrdymałkach
to nie o wdziękach on Maryni
lecz to uczyni tak:
Spinoza nie imię....."

Szkoda, że takie nieaktualne...
:-(

[Gość: m]

a ja wcale nie mam takiego wrażenia...wśród moich znajomych nie ma osoby, która
by jeremiego przybory nie uwielbiała. A dlatego szkoda tymbardziej...A swoją
drogą ciekawe, co jeszcze masz na swojej półce...? Bo to, że wszcy go lubili,
to wiadomo, ale to, że ludzie mają jego poezję, opowiadanie, jego teksty, to
już nie jest oczywiste... Pozdrawiam bardzo gorąco!

[Gość: Rafal Kos...]

Jeremi Przybora nie!! - on żyje w słowach. Do końca mnie będzie mówił do mnie.

[ulaale]

własnie słucham
jak dobrze jest wiosną podumać nad Prosną....

nawet nie wiecie jak mi smutno...

Żal mi bardzo.

[dr.krisk]

Będzie mi Go brakować.
KrisK

Wysokiej kultury osobistej, inteligentny,dowcipny,

[Gość: Janek]

delikatny, prawy i utalentowany. Uczył nas być człowiekiem.

...a w sercu ciągle maj

[Gość: maruda]

"Już szron na głowie, już nie to zdrowie, a w sercu ciągle maj."

Za ten maj w sercu, którym Starsi Panowie nas obdarowali - dziękuję.