YOUR FAVOURITE POEM

[sutekh1]

zwracam się do wszystkich możliwych: wstawcie tu jeden najciekawszy lub
najważniejszy dla was wiersz (moją sugestią jest byle nie pajęczynowata
klasyka wiecznie wydawana).mam nadzieję że jeśli to będzie wielki odzew jak w
usa to wydana zostanie antologia przez chociażby gazetę...

[braineater]

Ok - niech bedę pierwszym (i zapewne ostatnim) co się odważy...:)

Charles Reznikoff (Co robisz na naszej ulicy):

Co robisz na naszej ulicy pośród samochodów,
koniu?
Jak się miewają twoi krewni, centaur i jednorożec?

tłumaczenie Piotr Sommer

I znów Reznikoff (Windziarz, pracujący cąłymi godzinami):

Windziarz, pracujacy całymi godzinami
za grosze - zajęcie nudne i trywialne -
powinien również każdego pasażera powitać
uśmiechem:
żeby zdobyć się na taki heroizm
nosi uniform.

tłumaczenie również Piotr Sommer
Pozdrowienia:)
Ps dałem dwa bo a) krótkie b) cudne c) bo taki miałem kaprys:)

[Gość: tre]

Jack Kerouac - The Moon


The moon her magic be, big sad face
Of infinity An illuminated clay ball
Manifesting many gentlemanly remarks

She kicks a star, clouds foregather
In Scimitar shape, to round her
Cradle out, upsidedown any old time

You can also let the moon fool you
With imaginary orange-balls
Of blazing imiginary light in fright

As eyeballs, hurt & foregathered,
Wink to the wince of the seeing
Of a little sprightly otay

Which projects spikes of light
Out the round smooth blue balloon
Ball full of mountains and moons

Deep as the ocean, high as the moon,
Low as the lowliest river lagoon
Fish in the Tar and pull in the Spar

Billy de Bud and Hanshan Emperor
And all wall moongazers since
Daniel Machree, Yeats see

Gaze at the moon ocean marking
the face -

In some cases
The moon is you

[sutekh1]

mam numer lnś z amerykanami i reznikoffem, ciekawe dlaczego ten wiersz bo też
zapomniałem powiedzieć że należy uzasadnić wybór.ale odzew tydzień i dwie
osoby... aw usa były tysiące tysiące ludzie ruszcie sie bo nie dam wam
spokoju...

[virginia77]

Trudno wybrać ten jeden jedyny, a więc to jeden z wielu Ważnych Wierszy. Dlaczego? Za ironiczną rezygnację i dystans do przemijania.


One Art by Elizabeth Bishop


The art of losing isn't hard to master;
so many things seem filled with the intent
to be lost that their loss is no disaster.

Lose something every day. Accept the fluster
of lost door keys, the hour badly spent.
The art of losing isn't hard to master.

Then practice losing farther, losing faster:
places, and names, and where it was you meant
to travel. None of these will bring disaster.

I lost my mother's watch. And look! my last, or
next-to-last, of three loved houses went.
The art of losing isn't hard to master.

I lost two cities, lovely ones. And, vaster,
some realms I owned, two rivers, a continent.
I miss them, but it wasn't a disaster.


--Even losing you (the joking voice, a gesture
I love) I shan't have lied. It's evident
the art of losing's not too hard to master
though it may look like (Write it!) like disaster.

[pieranka]

'Love Poem
Er....
Yes....
The moon was booked to appear in this poem,
But due to stress
and overwork,
Countless appearances in sonnets and haiku,
It's going to be difficult to express how much
I like you.
It's been holding it's breath
And turning blue,
Once in a while.
Smiling for children,
Styling the tide.
Inspiring sex,
And suicide.
A backlog of allusions to deal with.
Feelings to justify.

It's done very well for a lump of white rock,
With a peak time slot in the night sky,
Sharing top billing with it's straight man, the sun, The best double act
in kingdom not come.

Mystified and delighted
With the interest shown
By painters
And writers
And people alone.
But at the last minute NASA phoned
And bumped up the residuals,
So your poem's been postponed.
I'm sorry.'

[Gość: dv]

Lying In A Hammock At William Duffy's Farm In Pine Island, Minnesota
James Wright

Over my head, I see the bronze butterfly,
Asleep on the black trunk,
blowing like a leaf in green shadow.
Down the ravine behind the empty house,
The cowbells follow one another
Into the distances of the afternoon.
To my right,
In a field of sunlight between two pines,
The droppings of last year's horses
Blaze up into golden stones.
I lean back, as the evening darkens and comes on.
A chicken hawk floats over, looking for home.
I have wasted my life.

The City
C.P. Cavafy
You said: "I'll go to another country, go to another shore,
find another city better than this one.
Whatever I try to do is fated to turn out wrong
and my heart lies buried like something dead.

How long can I let my mind moulder in this place?
Wherever I turn, wherever I look,
I see the black ruins of my life, here,
where I've spent so many years, wasted them, destroyed them totally."
You won't find a new country, won't find another shore.
This city will always pursue you.
You'll walk the same streets, grow old
in the same neighborhoods, turn gray in these same houses.
You'll always end up in this city. Don't hope for things elsewhere:
there's no ship for you, there's no road.
Now that you've wasted your life here, in this small corner,
you've destroyed it everywhere in the world.


Notice (Steve Kowit)

This evening, the sturdy
Levis
I wore every day for over a year
& which seemed to the end
in perfect condition,
suddenly tore.
How or why I don’t know,
but here it was: a big rip at crotch.
A month ago my friend Nick
walked off a racquetball court,
showered,
got into his street clothes,
& halfway home collapsed & died.
Take heed, you who read this,
& drop to your knees now & again
like the poet Christopher Smart
& kiss the earth & be joyful
& make much of your time
& be kindly to everyone,
even to those who do not deserve it.
For although you may not believe it
it will happen,
you too one day will be gone.
I, whose Levis ripped at the crotch
for no reason,
assure you that such is the case.
Pass it on.

najpiekniejszy i najsmutniejszy

[Gość: you-know-who]

the wind claws at my face
the rain shoots holes in me
every second makes me older
every word presses me lower
the darkness holds me tight
the razor encourages me
the music vibrates through me
and i live on
my life at the edge of the cliff


...napisala pewna 14-latka ktora znam

[Gość: P.S.J.]

"The Stolen Child" W.B. Yeatsa

[sutekh1]

dołączać! brać udział!

[aurea_anima]

A dla mnie najważniejszy Adam Asnyk, ponad innymi!

"Daremne żale. próżny trud
bezsilne złorzeczenia
przeżytaych kształtów żaden cud
nie wróci do istnienia.

Trzeba z żywymi naprzód iść
po życie sięgać nowe
a nie w uwiędłych laurów liść
z uporem stroić głowe


Świat wam nie odda idąc wstecz
zniknionych mar szeregu
nie zdoła ogień ani miecz
powstrzymać myśli w biegu

Wy nie cofniecie życia fal
nic skargi nie pomogą
Bezsilne żale, próżny trud
świat pójdzie swoją drogą."

Z pamięci, więc napewno coś poręciłam, ale i tak jest piękny...

[Gość: geigo]

Adrienne Rich

OSTATNIE ZAPISKI

To nie będzie proste to nie będzie długie
zajmie tylko chwilę zajmie twoje myśli
zajmie twoje serce odbierze ci oddech
Tak to będzie krótkie to nie będzie proste

Przejmie cię do kości zagarnie ci serce
to nie będzie długie zajmie twoje myśli
jak zajmują miasto jak zajmują łoże
zajmie twoje ciało to nie będzie proste

Kiedy w nas wstępujesz któż by cię powstrzymał
kiedy w nas wstępujesz któż powstrzymać chciałby
zabierasz nas w miejsca nigdy nie zwiedzane
odchodzisz daleko z cząstką naszych istnień

Tak to będzie krótkie odbierze ci oddech
to nie będzie proste i przystaniesz na to

[sutekh1]

jakm bonie dydy.....wpisujcie coś. jest tyle kapitalnych wiersz krótkie formy/;;
kunze, skacel, tekieli.
zróbmy z tego ksiązkę...

[Gość: o2l]

W.C. Williams

Chcę ci tylko powiedzieć

że zjadłem
śliwki
które były
w lodówce

i które
ty najpewniej
zostawiłaś
na śniadanie

Nie gniewaj się
były takie pyszne
słodkie
i takie zimne

[1943}
Przełożył P. Sommer

Najbardziej olśniewający wiersz o miłości, jaki czytałem.

[sutekh1]

ciekawe dlaczego?
ale proszę dodawać ,nie wstydzić się!