Putin i "putinizm"

[herr7]

Podaję link do artykułu zamieszczonego w "Russkim Żurnale", poświęconego
Putinowi i jego "dziesięcioleciu". Takich artykułów w tej gazecie ukazało się
ostatnio więcej. Część z nich to "panegiryki", część jest krytyczna. Ciekawi
mnie opinia Państwa, którzy znacie Rosję znacznie lepiej niż ja.

www.russ.ru/pole/Desyat-let-kotorye-protryasli-Rossiyu

[qubraq]

Kiedyś - ze 30 lat temu cęsto jeździłem do Sojuza w komandirowki i
zdawało mi sie ze jako tako wyczuwam ludzi i kraj; teraz niestety
zupełnie sie pogubiłem - "niczewo nie panimaju" no liubow asatałaś'
...

[insula.incognita]

To ja może pod Qubrakowymi słowami sie podpiszę.
Tyle że wspominane 30 lat zamienię na 20.

[natalia_sankowska1]

JA jestem na bieżąco.
Ale jest pewne ale: proszę zwrócić uwagę na nazwę tego forum.
Dotyczy kultury. Kwestii politycznych raczej unikamy. Od tego jest
forum "Polska i Rosja".

forum "Polska i Rosja"?

[herr7]

Forum "Polska i Rosja" nie jest bardzo zachęcające, gdyż "obsiedli" je ludzie którzy znają Rosję jedynie z mediów, które są w większości stronnicze. Ponadto wielu z nich cierpi na osobliwy kompleks Rosji w skali, która przypomina objawy kliniczne. Nie chciałbym "zabrudzić" tego forum polityką, ale wydaje mi się że kraj ten stoi obecnie przed wyborem, który zdecyduje o jego przyszłości, a być może i jego przetrwaniu. "Russkiy Żurnal" nie jest gazetą zajmującą się tanią propagandą. Po przeczytaniu kilku tekstów odnoszę wrażenie, że w Rosji kończy się pewna epoka, którą historycy nazwą w przyszłości "putinizmem".

[natalia_sankowska1]

No i znów mamy problem. To forum z założenia ma inne cele. Sporo
osób tu po prostu się zwraca z zapytaniami typu "jak tam
jest?", "gdzie to kupić?" itp. Albo wymieniają się wrażeniami z
wydarzeń, które dla rdzennych mieszkańców Rosji, Ukrainy itd. nie są
ani świeże, ani dostatecznie atrakcyjne. Dlatego "wrażenia
polityczne" też mogą nosić cechy skrzywienia. Chyba Panu nie na tym
zależy.
A moje prywatne zdanie odnośnie "putinizmu" brzmi tak: czegoś
takiego nie ma, lecz dziennikarze i polityczny plankton uwielbiający
szufladkować wszystko (to jest łatwiejsze od przeprowadzenia
analizy, nieprawdaż?)nic innego nie wymyśli, jak tylko nadać nazwę
(ale juz nie wytłumaczyć, co za nią stoi).

[herr7]

Interesują mnie opinie takich ludzi jak Pani. Ma Pani bardzo dużą wiedzę na temat Rosji, stać Panią na głębszą refleksję i jest Pani osobą kulturalną. To są obecnie rzadkie cechy na internetowych forach, szczególnie tam gdzie ocieramy się o tematykę rosyjską.

Wszelkie "izmy" są z pewnością uproszeniem. Mam takie jednak wrażenie, że w Rosji kończy się pewna epoka, a kraj ten tak jak stał, tak i stoi przed w zasadzie tymi samymi wyzwaniami co piętnaście lat temu - jak się unowocześnić oraz stworzyć system polityczny zapewniający swobodę ludziom ale bez uszczerbku dla jego bezpieczeństwa i integralności.
Dla mnie "putinizm" jest w istocie kontynuacją "jelcynizmu", którego konsekwencją jest koncentracja bogactwa w rękach bardzo nielicznych ludzi - w połowie ubiegłego roku Rosja zajmowała drugie miejsce pod USA pod względem liczby dolarowych miliarderów. Fortuny te powstały w niezwykle krótkim czasie. Z Rosji też wypłynęło kilkaset miliardów dolarów, które miejscowi bogacze ulokowali poza granicami Rosji, często w rajach podatkowych. Rosyjscy oligarchowie nie finansują badań naukowych, nie buduja też bibliotek. Ich działalność gospodarcza nie przyczyniła się też do modernizacji ekonomiki. Rosja jest obecnie bardziej zależna od eksportu surowców niż po rozpadzie ZSRR. Obecny kryzys ujawnił słabość rosyjskiej gospodarki, mierność rosyjskiej politycznej elity oraz słabość państwa.

[natalia_sankowska1]

Nie wiem, czy dysponuje Pan samodzielnym dostępem do TV
satelitarnej, ale warto obserwować niektóre programy na kanale TVCi
(moskiewski kanał, wersja na zagranicę) - wiele pytań by po prostu
nie powstało.
Natomiast w żadnym przypadku nie mogę zgodzić się z Pańską oceną
polityki prowadzonej za czasów W.Putina (a teraz D.Miedwiediewa).
Otóż bo bezhołowiu czasów "tokującego" Gorbaczowa czas Jelcyna
charakteryzował się tworzeniem kolejnych klanów - praktycznie
dominowały nowotworzone mafijne układy na każdym "poziomie"
istnienia społeczeństwa. W przytoczonym przez Pana artykule jest
trafna charakterystyka zaangazowanej w tamte procesy warstwy
inteligenckiej jako tej, która się mocno zabrudziła i straciła
autorytet w społeczeństwie.
Putin, nie pochodząc z inteligencji, ale, w odróżnieniu od braci K.,
jej nie nawidzący i nie mający z nia związanych kompleksów, zdaje
sobie sprawę z tego, że nie da się przywrócić
entuzjazmu "gorbaczowowskiego" zjazdu Rady Najwyższej i autorytetu
politykom-"inteligentom" tamtego i nieco późniejszego zaciągu
(śmiałam się do rozpuku, kiedy u nas próbowano zrobić "gwiazdę" z
dawno zmarginalizowanego i praktycznie zapomnianego, a na dodatek
ciągle się mylącego Jurija Afanasjewa, który coś znaczył jedynie pod
koniec lat 80.-na pocz. lat 90.). Część z nich się skompromitowała
doszczętnie, część zrobiła dziwny z punktu głoszonych przez nich
wcześniej poglądów wybór, ktoś wybrał taktykę "przyjaźnienia się
przeciwko". Putin także zdaje sobie sprawę z mentalności narodowej.
Poniżenie końca lat 80-pocz.90. było nie do zniesienia (o
szczegółach może napiszę kiedy indziej, ale jak trafi się Panu
dokumentalny film "przygodowego" rezysera Stanisława
Goworuchina "Tak żyć nie można!", radzę obejrzeć ze 2 razy).
Głupoty "wierchuszki", która sama się urwała z moralnego łańcucha (w
czasach radzieckich nawet najwięksi amatorzy antykwariatu i
luksusów - tacy, jak minister spraw wewnętrznych Szczołokow, nie
afiszowali się z tym ostentacyjnie) i pozwalała "swoim
chłopcom" "przychwatyzować" bez grosza ogromne przedsiebiorstwa,
musiała doprowadzić do pewnej reakcji. Owszem, historyczne wahadło
poszło w drugą stronę. Ale istnieje także przykład Chin, które,
zamiast puścić wszystko na żywioł, przez dziesięciolecia od śmierci
Mao jadą z górki "budowy socjalizmu" w kierunku kapitalizmu,
umiejętnie dodając gazu i hamując, by nie wpaść w poślizg.
Obserwując politykę prowadzoną przez Putina uważam, że on dość
umiejętnie lawiruje pomiędzy różnymi interesami, starając się
(uwzględniając specyfikę własnego kraju) nie kłócić się zbytnio
z "wyprodukowanymi" oligarchami (zresztą, za "jego" czasów przestali
oni nimi być!), próbując ich "doic" (R.Abramowicz i Czukotka,
Deripaska, "RusAl" i inne przedsiębiorstwa, a jednocześnie
likwidacja interesów Gusińskiego, Bieriezowskiego, a nawet "Jukos").
I on, i Miedwiediew dobrze wiedzą, że w ogromnym kraju o
skomplikowanej geografii nie da się zwalczyć wszystkich naraz. Z
drugiej strony, panstwo powinno dysponowac środkami na rozwój, więc
skądś należy znajdować środki formujace budżet.
Te głupoty, którymi karmi czytelników w ostatnich latach "Gazeta",
próby "analiz" robione przez ludzi bez dostatecznej wiedzy
historycznej i ekonomicznej, potrafią jednak nieźle namieszać w
głowach ludzi. Plus antyrosyjskość a priori. Dlatego w Polsce nie
jest możliwa prawdziwa debata o stosunkach polsko-rosyjskich. Sam
Pan widział, jak miałkie i nienawistne komentarze zjawiają się w
przypadku jakichkolwiek artykułów związanych z Rosją.
Dlatego właśnie unikamy tu dyskusji na te tematy.
A wracając do "putinizmu": każdy "izm" powinien mieć jakieś
charakterystyczne cechy go wyróżniające. JA ich nie widzę, a
przyglądam się bardzo pilnie. Uważam, że czas rzadów ekipy Putina -
owszem, z błędami - ale można zaliczyć do okresów pozytywnej
stabilizacji. I świadomego (w odróżnieniu od okresów rządów
Gorbaczowa i Jelcyna)działania członków tej ekipy w dążeniu do
ocalenia państwa.

[herr7]

Z pewnością były i są duże podobieństwa pomiędzy wydarzeniami w Polsce i Rosji w
ostatnich 20 latach. Wydaje się, że w większym lub mniejszym stopniu dotyczy to
wszystkich państw tego regionu. Dla Zachodu była to największa okazja do
wzbogacenia się od czasów kolonizacji Afryki w drugiej połowie XIX w. Są jednak
też różnice. Przede wszystkim same zasoby Syberii są ocenianie na 400 bilionów $
lub 30 razy więcej niż GDP Stanów Zjednoczonych. Jest więc o co walczyć. Oznacza
to, że Zachód będzie grał na rozpad Rosji, tak jak zagrał na rozpad ZSRR, gdy
tylko nadarzyła się ku temu okazja. Jeżeli Rosja stoi przed takimi zagrożeniami,
to rodzi się pytanie, czy rosyjskie władze działają we właściwy sposób żeby temu
przeciwdziałać?

Podaję link do pewnego wywiadu:

www.kp.ru/daily/24342/533216/

[insula.incognita]

herr7 napisał:

> <.....> Fortuny te powstały w niezwykle krótkim czasie. Z Rosji też wyp
> łynęło kilkaset miliardów dolarów, które miejscowi bogacze ulokowali poza grani
> cami Rosji, często w rajach podatkowych. Rosyjscy oligarchowie nie finansują ba
> dań naukowych, nie buduja też bibliotek. Ich działalność gospodarcza nie przycz
> yniła się też do modernizacji ekonomiki. Rosja jest obecnie bardziej zależna od
> eksportu surowców niż po rozpadzie ZSRR. Obecny kryzys ujawnił słabość rosyjsk
> iej gospodarki, mierność rosyjskiej politycznej elity oraz słabość państwa.


Wszystko co tu zostało powiedziane w stu procentach mozna odnieść do Polski.
Mylę się?

[natalia_sankowska1]

Owszem, uważam, że cały praktycznie tekst po zmianie nazwy kraju
przystaje do Polski. Jedno nie pasuje ani do Polski, ani do Rosji:
Rosja obecnie wcale nie w większym, aniżeli za czasów ZSRR, stopniu
zależy od eksportu surowców.
I jeszcze jedno: sądząc po socjalnych programach, jako państwo Rosja
jest mocniejsza od Polski.

[eva15]

Nie, Polska nie ma tak rozsądnej i sprawnej ekipy przywódczej jak dzisiejsza
Rosja. Z jednej strony polska scena polityczna szapana jest kłótniami i
wzajemnymi oskarżeniami, z drugiej jej cechą główną jest silna uległość wobec
USA. Oba te elementy wpływają mocno na jakość prowadzonej polityki i są w Rosji
nie do pomyślenia.

Evo, Polska jest małym pikusiem

[herr7]

a największym jej zasobem dotąd nie "rozdysponowanym" są Lasy Państwowe. W Rosji
jest 25% światowych zasobów leśnych...

[insula.incognita]

herr7 napisał:

> a największym jej zasobem dotąd nie "rozdysponowanym" są Lasy Państwowe.

Rozdysponowane już, rozdysponowane. W polskich tartakach brakuje drewna, a
polskie elektrownie zobowiązane prawem unijnym do "rozrzedzania" spalanych
zasobow węglowych drewnem (ze względu na ekologię) - równiez cierpią na jego
brak. Dlaczego? Bo wszystko wykupuje tzw Zachód.

>W Rosji jest 25% światowych zasobów leśnych...

A Bialoruś dysponuje (bodajże drugie miejsce na świecie) ogromnymi zapasami soli
potasowej.
Czy coś z tego wynika? Kompletnie nic.
Jest to los krajów rozwijających się. Importuje się how-know, a eksportuje
surowce lub produkty niskoprzetworzone.
Czyli naturalna kolej rzeczy. ...aż do uzyskania stanu równowagi.


Faktem jest natomiast że uzalezniając stan gospodarki państwa od cen gazu i ropu
na światowych giełdach (którymi de facto trzęsą Stany), dzisiejsza postawa Rosji
przypomina mocno zachowania krajów trzeciego świata.

to jest kwestia woli i strategii rozwoju

[herr7]

W Rosji od lat mówi się o konieczności zejścia z naftowej "igły", czyli uwolnienia się od zależności związanej z cenami surowców energetycznych. Ten kryzys doskonale to unaocznił, że Rosja jest bardzo od tych cen zależna oraz że władze przez ostatnie lata niewiele w tej dziedzinie zrobiły, a jedynie mówiły że coś z tym zrobią. Teraz kraj ten płaci za to bardzo wysoką cenę.
Zamiast "inwestować" pieniądze w takie firmy jak Fanny Mae czy Freddie Mac należało naprawdę przeznaczyć je na rozwój realnej gospodarki lub poprzez system podatkowy wymusić to na oligarchach. W wywiadzie, który zamieszczam powyżej z "Komsomolskiej Prawdy" wynika że rosyjska elita wcale nie jest zainteresowana rozwojem kraju, tak długo jak może swobodnie "doić" jego zasoby naturalne. Wywiad ten jest kontrowersyjny ale obawiam się ża zawiera on sporo prawdy. Rosja mogłaby być już dzisiaj bardzo bogatym krajem gdyby wykorzystała swoje zasoby bardziej racjonalnie i zamiast sprzedawać drewno w postaci tzw. kruglaków, przetwarzać je chociażby na deski czy papier. Podobnie jest z ropą - ostatnią rafinerię w Rosji zbudowano jeszcze za Breżniewa, czy zasobami ryb - jedne z największych na świecie, które są łowione przez obce statki, a to co jest złowione przez Rosjan w większości trafia do zagranicznych przetwórni.

[insula.incognita]

herr7 napisał:

wynika że rosyjska elita wcale nie jest zainteresowana rozw
> ojem kraju, tak długo jak może swobodnie "doić" jego zasoby naturalne.


Herr, ale o co Ci tak naprawdę chodzi? rozumiem Twoje wkurzenie, bo też mnie to wkurza.
tyle że żadna "jelita" w żadnym kraju nie jest zainteresowana rozwojem kraju, nie zyje tym i się do tego nie poczuwa będąc "jelitą". Znasz kraje, gdzie rządzący stawiają interes kraju nad swój własny? Ja nie znam. Co najwyżej pojedyncze osoby, dosłownie jednostki wsród rządzących, ktorym naprawdę zależy na dobru własnego kraju. Na palcach jednej reki policzyć.

> zamiast sprzedawać drewno w postaci tzw. kruglaków, przetwarzać
> je chociażby na deski czy papier.

-Zeby przetwarzać drewno na deski czy papier, trzeba by zaimportować technologię, sprzęt, wyszkolić ludzi i założyć ekstra fundusz na wydatki związane z łapówkami dla urzędasów, aby taką działalność prowadzić.
Normalka.

>Podobnie jest z ropą - ostatnią rafinerię w
> Rosji zbudowano jeszcze za Breżniewa, czy zasobami ryb


Podobnie. A nawet - tak samo, powiedziałabym.

choroba "rosyjskiej duszy"...

[herr7]

Politycy wszędzie to samce-alfa - duże ego i skłonność do dominacji to chyba
cechy nierozłącznie związane z tym zawodem. Są jednak kraje, gdzie ów egoizm
podlega pewnej kontroli. Nie dotyczy to zwykle dużych krajów, gdzie duża władza
ociera się o wielkie bogactwo.

Patrząc na to co się dzieje w Rosji odnoszę wrażenie, że kraj ten cierpi na coś
co nazwałbym chorobą rosyjskiej duszy. Rosjanie sprawiają wrażenie społeczeństwa
rozdartego między skrajności i głęboko nieszczęśliwego. Temu stanowi duchowego
upadkowi sprzyjają media, które są pełne nihilizmu, katastroficznych wizji i
przytłaczającego pesymizmu. Według tego co się w Rosji pisze, kraj ten jest już
właściwie stracony i czeka go wymarcie lub w najlepszym razie przejęcie przez
Chińczyków i muzułmanów. Rosjanie nie potrafią znaleźć swojego miejsca w nowym
stuleciu i oprzeć się wyzwaniom jakie ten wiek ze sobą niesie.

[natalia_sankowska1]

Przytoczył Pan ciekawy wywiad, ale sam go nie do końca zrozumiał. I
niepotrzebnie nazywa Pan klasę oligarchiczną elitą kraju: żaden
dzialacz, publicysta, analityk w Rosji tego nie robi. Bo nikt tych
ludzi nie uważa za jakąkolwiek elitę (ekonomiczna też nie, bo ich
sposób działania odźwierciedla płytkość rozumowania, brak prawdziwej
fachowości, banalna chciwość).
Mam cały zbiór informatorów Gospłana (od konca lat 60.)wydawanych w
małym nakładzie w zamkniętym obiegu o popycie na rózne towary z ZSRR
na światowych rynkach. Otóż struktura handlu zagranicznego Rosji od
tamtych czasów praktycznie się nie zmieniła. Czyżby Pan uważał, że z
powodu braku chęci czy rozumienia znaczenia wysokich technologii? W
warunkach rynku RWPG istniała inna struktura wymiany handlowej i
rozwiju poszczególnych branż. Ale "zewnetrzny obieg" nie przyjmował
zaawansowanej produkcji z tej strefy tak naprawdę nie z powodu
rzekomej złej jakości wyrobów (to akurat był tzw. "czarny PR"), lecz
z powodu chęci zapewnienia sobie stabilnej i jednolitej pozycji
ekonomicznej ze strony przede wszystkim USA, a następnie ciągle
rzoszerzającej się ekonomicznej struktury ekonomicznej. Po prostu
przyczyną jest klasyczny rozwój struktur monopolistycznych. I
dlatego "rosyjski produkt" nadal będzie istniał w postaci surowca
lub półsurowca. Mogłabym przytoczyć masę przepisów zdecydowanie i w
sposób biurokratyczny ograniczających dostęp rymnków światowych dla
przetworzonych produktów pochodzących z tej części świata. Wobec
czego przestańmy zapisywać "choremu" tę nierealną receptę.
Co zaś do mojej oceny roli obecnego rosyjskiego premiera, a także
prezydenta, to uważam, że nawet największy idealista w podobnej roli
stałby się zakładnikiem sytuacji. Pewnych układów nie da się złamać
z marszu, zbyt aktywne działania w tym kierunku mogą spowodować
łatwo przewidzialną reakcję - zamach i zmiane postaci lidera. Poza
tym, na przestrzeni lat bylismy świadkami próby przeskozenia pewnych
etapów ekonomiki i panstwa - okazało się, że podobne przyspieszenie
nie przyniosło samych pozytywów, więc społeczeństwo, ekonomika, kraj
musieli się cofnąć.
Owszem, istnieje zdanie, że rozmowy o walce z korupcją są dla zmyłki
i wybielenia własnej osoby. Ale kiedy temu towarzyszą "aluzyjne"
akcje przeciwko pewnym postaciom dość znanym w jednak niewielkim
światku polityki i ekonomii, rosyjski odbiorca informacji, nauczony
przez lata czytania między wierszami, rozumie, o co chodzi i co
może "świecić" w przyszłości przy braku zmian w podejsciu do
rzeczywistości.
Co, uważam, w poglądach Dielagina nie pod sobą gruntu to jego teoria
aktywizacji robotników i ich wymuszony udział w zarządzaniu
prywatnymi przedsiębiorstwami (choć obok sam swojemu twierdzeniu
zaprzecza). Otóż, jak kiedyś mówił jeden z moich profesorów z
ekonomii, w USA nigdy nie będzie socjalizmu, ponieważ każdy robotnik
tam marzy o własnej stacji benzynowej. Więc powołanie jakichkolwiek
aktywistów ruchu robotniczego do reprezentowania pracowników w
Radzie Dyrektorów narazi ich na praktycznie natychmiastowe
skorumpowanie. Zresztą, był to stały problem (w tym teoretyczny)
analizowany przez działaczy socjalistycznych w całym świecie.
Natomiast ja też uważam, że obecne kierownictwo Rosji stanowi na tym
etapie optymalną ekipę stabilizującą sytuację.

[herr7]

Wydaje mi się, że definicja rządzącej danym krajem elity nie sprowadza się do
tego czy są to ludzie najlepiej pod względem profesjonalnym i moralnym
przygotowani do sprawowania władzy a jedynie odnosi do ludzi, którzy taką władzę
(lub wpływy) posiadają. Według takiej definicji rządząca danym krajem oligarchia
jest również elitą. Przed wojną rządzącą Polską elitę stanowili piłsudczycy,
którzy co prawda szczególnych powiązań z bogatymi grupami w kraju nie mieli, ale
jak najbardziej za elitę godną do rządzenia krajem się uważali. Obecna polska
elita wywodzi się z Solidarności, i tak jak to było wcześniej, w czasach PRL-u
czy przed wojną jest całkowicie pewna że jej pozycja, czyli władza i wynikające
z tego przywileje się jej należą.

Zapewne proporcje w rosyjskim handlu zagranicznym niewiele się od czasów
radzieckich zmieniły, ale warto jednak pamiętać, że w czasach radzieckich nigdy
nie było takiego deszczu petrodolarów jak w ostatnich paru latach. W Rosji można
spotkać się z opinią, że największe osiągnięcia rosyjskiego przemysłu
zbrojeniowego biorą swój początek z "ery zastoju", czyli z czasów Breżniewa.
Przez ostatnie lata zostały co prawda unowocześnione, ale są to już dość wiekowe
konstrukcje.
Jest całkiem możliwe że rządząca ekipa z jakichś powodów nie mogła przeprowadzić
re-industrializacji Rosji oraz walki z korupcją. Moim zdaniem oznacza to jednak,
że los tego kraju jest niepewny i prognozy przewidujące jego rozpad być może nie
są jedynie wymysłem frustratów.

Ostatnia część wywiadu Dielagina przypomina mi poglądy naszego Ryszarda Bugaja
wypowiadane mniej więcej dwadzieścia lat temu. Nie wierzę w robotniczy zryw w
Rosji, tak samo jak nie wierzę w taki zryw w Polsce.

Podaję link do Nowej Gazety (www.novayagazeta.ru/), która ze względu na
skład redakcji oraz poglądy przypomina Gazetę Wyborczą. Czytałem w niej wywiad z
byłym doradcą Putina Andriejem Ilarionowem na temat konfliktu z Gruzją, w którym
Illarionow bez żadnych zastrzeżeń uznaje racje strony gruzińskiej. W tym tekście
nie ma nawet wzmianki o tym, że Saakaszwili na kilka dni przed wybuchem wojny
zapewniał Nino Burdżanadze, że wojna o Osetię skończy szybkim zwycięstwem
Gruzji. Zastanawia mnie postawa rosyjskiej inteligencji która chyba sobie nie
zdaje sprawy z tego, że kołysanie tak chybotliwą łódką jaką jest obecna Rosja
może spowodować jedynie jej wywrócenie, czyli powtórkę z tragedii w rodzaju
rewolucji bolszewickiej.

Rosja jest hamowana na zachodnich rynkach

[eva15]

To prawda, że Zachód utrąca gdzie może i utrudnia Rosji wejście na swoje rynki.
W pojedynkę Rosja się tam raczej w szerszej skali nie dostanie. Pozostaje metoda
chińska, tyle, że ulepszona. Chińczycy by dostać się na amerykańskie/zach. rynki
wpuścili USA/Zachód do siebie. I MIMO, że na początku nie mieli NIC do
zaproponowania prócz tanich rąk do pracy, taniej energii, zera norm socjalnych i
ekologicznych wymusili na USA/Zachodzie względne partnerstwo. Zamiast jak Polacy
wszystko sprzedać i pracować we własnym kraju u obcych, narzucili zachodnim
koncernom konieczność zakładania spółek zachodnio-chińskich. To było bardzo
mądre i dalekowzroczne.

Jeszcze większe szanse na to ma Rosja tyle, że w ciekawszych, ambitniejszych
obszarach. Nie w obszarze masowej taniej produkcji dóbr konsumpcyjnych lecz w
technice i technologii militarnej, lotniczej, energetyce jądrowej, laserach,
nanotechnice itd...

Ja obserwując z Niemiec widzę wyraźnie wzmożone rosyjskie zabiegi o tworzenie
niemiecko-rosyjskich spółek i partnerstwa w dziedzinie technologii i techniki.
Najbardziej spektakularnym jest spółka Siemensa z Rosatomem,ale jest wiele
innych przedsięwzięć. Jako, że partnerstwo Niemiec z Rosją wywołuje przeróżne
histerie u niektórych nowych członków EU, odbywa się to w ciszy kuluarów, na
zasadzie tisze jediesz dalsze budiesz. Ważnym wizytom takim jak ostatnia woizyta
merkel w Soczi daje się mało spektakularną rangę turnusowej wizyty roboczej bez
medialnego hałasu. Tymczasem tam podpisano szereg ważnych umów kooperacyjnych.

[eva15]

"Natomiast ja też uważam, że obecne kierownictwo Rosji stanowi na tym
etapie optymalną ekipę stabilizującą sytuację."

Dokładnie tak jest. Ta ekipa to najlepsze, co się Rosji mogło przytrafić.

Do eva15

[natalia_sankowska1]

Zawsze czytam Pani posty dot. aktualnej polityki oraz stosunkow
polsko-rosyjskich. Praktycznie zawsze z Panią się zgadzam. Lecz
chciałabym wnieść pewną poprawkę: Chinom udało się ściągnąć na
siebie zainteresowanie Zachodu poniekąd dzięki temu, że Zachód
zupełnie Wschodu nie rozumie. Chin się nie bano (), uważano je za
przeciwwagę Rosji.
Rosja, z kolei, próbowała tworzyć struktury wspólne z
międzynarodowymi koncernami, zwlaszcza w energetyce i przemysle
wydobywczym (te branże wymagały nowych technologii i wyposażenia,
ale nie pozwalały zagranicznym partnerom mieć wgląd w jakiekolwiek
strategiczne technologiczne opracowania rosyjskich instytutów).
Kończyło się to zwykle źle (chocby na Sachalinie): bojący się swoich
obrońców przyrody i działaczy międzynarodowych organizacji
proekologicznych, w kraju, o którym myślono, że nadal jest
więzieniem spoleczeństwa i każdy interes oligarchicznej wierchuszki
będzie gwarantowany przez "siłowe" instytucje, zupełnie się
rozbestwili. Ale nie trwało to długo. Natomiast Chiny pozwoliły
zniszczyć swoja naturę w znacznie większym stopniu, za co będziemy
płacić my wszyscy - ziemianie.
Natomiast nie liczyłabym na zawiązanie się współpracy w branżach
połączonych ze zbrojeniami lub szeroko rozumianą obronnością:
ponieważ istnieje przeciwstawienie Rosja-NATO, byłoby
lekkomyślnością otwarcie kart. Kto pamięta czas Gorbaczowa, ten wie,
czym podobna polityka się obróciła.
A to, że różne inne przedsięwzięcia będą możliwe - tak. Gdy dwie
strony podchodzą do sprawy mądrze i pamiętają, że pieniądze nie
lubią hałasu, wszystko może się udać.
Ale nie Polsce, bo pierw drzemy mordę, a potem się dopytujemy, o co
wszystkim chodzi. Dlatego potrafiliśmy zniszczyć gros naszych
interesów w ZSRR/Rosji.

[eva15]

Co Pani pisze to wg mnie nie tyle poprawka, co uzupełnienie. Bo ja się zgadzam,
że Chin Zachód/USA jeszcze niedawno w zasadzie się nie bał.
Prawdą też jest, że Chiny dały zniszczyć bardziej niż Rosja swoją naturę. Ale
należy pamiętać, że Chiny bardziej niż Rosja nie miały początkowo, jak piszę w
poprzednim poście, NIC do zaproponowania: nic prócz taniej siły roboczej i zera
norm socjalnych i ekologicznych.
Nie mając rosyjskich bogactw naturalnych Chiny zrobiły ze swej nędzy możliwie
najwięcej. Czasem nawet więcej niż Rosja ze swego bogactwa.

Rosjanie będą głosować za Stalinem...

[herr7]

Liberalny prezydent Miedwiediew ponosi porażkę za porażką. Rano w Inguszetii
samobójca wysadził ładunek wynoszący 200 kg trotylu w pobliżu gmachu
ministerstwa spraw wewnętrznych. Nie dziwi fakt, że znalazł się ktoś kto chciał
się wysadzić ale to, że był w stanie wjechać samochodem w pobliże ważnego
budynku. W podobny sposób wysadzono kilka lat temu budynek identycznego
ministerstwa w Czeczenii. Wszystko wskazuje na to, że nie wyciągnięto żadnych z
tego wniosków - i że można było pokonać stojące przed budynkiem przeszkody przy
pomocy lekkiego samochodu. Parę dni wcześniej zastrzelono w Inguszetii ministra,
który jak się okazało nie miał żadnej ochrony, a pod koniec czerwca dokonano
samobójczego zamachu na prezydenta tej republiki.

Druga informacja. Na Syberii doszło do katastrofy w elektrowni wodnej na
Jeniseju. Do tej pory nie ustalono ilu ludzi zginęło, gdyż kilkudziesięciu ludzi
zaginęło, ale nie wiadomo dokładnie ilu. Wygląda to tak, jakby do obiektu który
stoi w pobliżu najwyższej zapory na świecie mógł wejść każdy i dyrekcja nie wie
ilu i jakich ludzi ma swoim terenie. I to wszystko się dzieje w kraju, gdzie
terroryzm jest jednym z największych problemów.

[natalia_sankowska1]

Oddzielmy kotlety od much.
Kaukaz. Po zakończeniu (oficjalnym) działań wojennych przez wojska
federalne wybrano strategię, którą w Azji stosowały niegdyś imperie -
Brytyjska i Rosyjska. Jest to typ autonomii, gdzie z problemami
wewnętrznymi mają sobie poradzić miejscowi. Zresztą, jak władze
centralne obwiniają o to, ze chcą kontrolować wszystko - źle, jak
przekazuja kompetencje miejscowym - też źle!
Wśród miejscowych zawsze istniał system klanowy (tejpy u Wajnachów -
Czeczenow, Inguszów i innych nieco mniejszych spokrewnionych
narodów). Zamachy bombowo-minowe stały się "modne" w toku wojny,
choć przed tym wyjaśniano stosunki za pomocą noży i broni palnej.
Fale letnich zamachów mogą świadczyć tak o sezonowej aktywizacji
islamistowskich partyzantów, jak i walce klanowej. Moim zdaniem,
władze centralne, z jednej strony, chcą teraz powiedzieć:
twierdziliście, ża sami możecie wszystko i sobie poradzicie - no to
co? Z drugiej strony, podejście do sytuacji jest troche podobne do
tej z okresu wojny gangsterskiej w latach 90.: a niech się sami
powystrzelają. Można to określić jako cynizm,a można - jako
podejście doświadczonego przez wojnę polityka. Po prostu pewne
procesy rządzą się swoimi prawami.
Teraz kwestia "organizacji" - czy to ochrony, czy to kontroli
obiektów. Otóż KAŻDY świadomy polityk wie, że tak naprawdę ochrona
chroni nie przed pierwszą, lecz przed druga kulą. I nie przed
pierwszym rzutem,lecz drugim. Nie jest to tajemnica: mówią o tym
nawet w telewizji. Ochroniarze wpływają raczej na psychikę laików.
Natomiast różnego typu mechaniczne zapory itp. konstrukcje przed
budynkami... Tworzą one przeszkodę dla atakujących, ale też nie
pozwalają się swobodnie poruszać tym, kogo mają chronić. Bilans:
tworzą osłonę taką sobie. Natomiast wpływ psychiczny otrawtej
przestrzeni jest duży, bo człowiek ma zakodowane: "naszego"
specjalnie chronić nie potrzeba, przed narodem chronią jedynie
satrapę. Otwarta przestrzeń - to taki sygnał wysyłany społeczeństwu.
Co zaś do tego, że są rozbieżności w liczbie ofiar.
Na obiekcie tej wielkości pracuje ponad tysiąc osób, w różnych
działach, w różnych miejscach. Gdy coś się dzieje, pewna część ludzi
pozostaje odcięta od innych. I dopiero po jakimś czasie klaruje, co
sie stało, jakie są zniszczenia i straty. Dobrze, ze Pan nie był
świadkiem żadnej wielkiej awarii. Ja, niestety, miałam wątpliwą
przyjemność dość bliskiego kontaktowania się z pracownikami
elektrowni atomowej i likwidatorami skutków awarii. NIGDY W TRAKCIE
NIE MA DOKŁADNYCH DANYCH - I NIGDZIE. To jest po prostu technicznie
niemożliwe.
Co zaś do zagrożenia terorystycznego dla elektrowni - w latach 90.
pewien gangster pochodzenia gruzińskiego działajacy w krajach
nadbałtyckich zagrażał zorganizowaniem wysadzenia w powietrze
elektrowni w
Ignalinie. A sam skończył z kulą w głowie.

Kto i po co mąci na Kaukazie?

[eva15]

Do wszystkiego co Pani napisała dodać wg mnie należy problem Afganistanu: odkąd
jest on okupowany przez USA/NATO stał się największym na świecie producentem
opium oraz coraz potężniejszą wylęgarnią ekstremistów rozlewających się także
poza granice. Ci estremiści nie są już tylko zależni od pieniędzy saudyjskich,
mając własne z opium mogą się dowolnie zbroić i eksportować terroryzm na bliższą
i dalszą zagranicę. Wszystko to przyczynia się coraz bardziej do destabilizacji
Azji Centr.i zagraża Rosji już teraz na Kaukazie a Chińczycy dostali niedawno
przedsmak co ich czeka z Uigurami.

Wcześniejsze rosyjskie rachuby pozbycia się, lub przynajmniej silnego
ograniczenia, ekstremistów islamskich w swoim "miękkim podbrzuszu" rękoma
USA/NATO zupełnie się nie sprawdzają.
A USA/NATO obiecują, że długo jeszcze w Afganistanie zostaną. Naturalnie po to,
by walczyć z islamistami i terrorystami.

[herr7]

Trudno mi się z Panią zgodzić. Republiki kaukaskie miały swoją autonomię od czasów radzieckich, ale ZSRR był państwem wystarczająco sprawnym żeby w zarodku zdusić to z czym do czynienia ma Rosja obecnie. Co prawda w Czeczenii po wojnie antyradzieccy partyzanci działali przez kilka lat, podobnie jak UPA na zachodniej Ukrainie, ale wojsko i NKWD było w stanie sobie z nimi poradzić.

To co się obecnie dzieje na Kaukazie to wyzwanie rzucone przez te siły, które chcą Rosję maksymalnie osłabić, jeżeli nie odepchnąć z tego regionu świata. Siły te są świetnie zorganizowane, a prowadzone działania są doskonale zaplanowane. Zabijanie szeregowych "żołnierzy" niewiele tu zmienia, gdyż na ich miejsce przychodzą inni. Ważni są ci co te akcje planują i finansują. Nie słyszałem, żeby FSB mogło się pochwalić aresztowaniem kogoś naprawdę ważnego.

Najwyraźniej Putin z Miedwiediewem nie dorastają do rzuconego Rosji wyzwania. Obaj ci panowie wyglądają na bezradnych, wczoraj gdy Putin w Centrum Antykryzysowym relacjonował co zaszło w elektrowni na Syberii, czy Miedwiediew ze swoim żałosnym apelem do milicjantów, żeby potrafili się przynajmniej sami obronić. Elektrownia jest własnością jakiejś oligarchicznej spółki. Sądząc z tego co widziałem w rosyjskiej telewizji, znajduje się ona w fatalnym stanie. Idę o zakład, że zyski ze sprzedaży energii zamiast przeznaczyć na niezbędne remonty zostały wytransferowane na Zachód. Zły stan techniczny grozi katastrofą na skalę Czernobyla - jest to w końcu jedna z największych zapór w Rosji. To pokazuje jak ten model gospodarczy, odziedziczony jeszcze po Jelcynie prowadzi Rosję od jednej katastrofy do drugiej.

[natalia_sankowska1]

Wszystkie elektrownie w Rosji należały do państwowego holdingu RAO
EES, po zmianie struktury z holdingu wydzielono różne podmioty
działające w charakterze OSA. Sajano-Szuszeńska HE należy obecnie do
OSA HydroOGK. We wszystkich podmiotach wydzielonych z RAO EES
obecnie pakiet kontrolny należy do państwa. Więc nie możemy w tej
chwili uważać, że elektrownie przejęły struktury oligarchiczne.
Obraz, który Pan widział w telewizji - to obraz PO awarii. Owszem,
gdy z 10 turbin niszczy się 6, jest tragicznie. I widok dla
niespecjalisty przerażający. Ale z wypowiedzi specjalistów nie
wynika, by nie dało się przeprowadzić naprawy, by naprawa trwała
bardzo długo (szacuje się, że wystarczy 4 lata) i by nie dało się
uzupełnić chwilowego niedoboru energii elektrycznej poprzez inne
przełączenie systemu (obok jest Majska elektrownia oraz inne stacje).
Nie uważam, że obecne kierownictwo Rosji jest bezradne. Mój punkt
widzenia opisałam w postach wyżej. Ponieważ teraz nie mogą być
zastosowane metody rodem z lat 40. ubiegłego wieku, pozostaje inne
podejście. A FSB nie poluje na inicjatorów islamizacji Kaukazu i
Azji Środkowej, ponieważ "szychy" nie znajdują się na terenie Rosji.
Natomiast na Kaukazie metodycznie się polowało na słynnych w
środowisku partyzanckim przywódców.
Uważam, że wielkim błędem było zamordowanie Maschadowa: był to
oficer rozumiejący sytuację, nie oszołom. No i pochodził z
poważanego rodu. Więc mógł sporo zdziałać by uspokoić sytuację.
Wydali go "swoi", bo wewnątrz trwała walka klanów. Tę walkę teraz
postanowiono wykorzystać.

[herr7]

Prawdę mówiąc swoje wyobrażenie o stanie technicznym biorę z wyglądu samej zapory. Można ją porównać (zapominając o różnicy w wielkości) do naszej zapory w Solinie którą ukończono w 1968 r, czyli dziesięć lat wcześniej. Być może jakość budownictwa w Rosji jest tak niska, że obiekty tam wyglądają na znacznie starsze aniżeli naprawdę są.

Pani Natalio, FSB jest chyba dość bezradna w zaistniałej sytuacji. To nie jest już pierwszy atak z udziałem samobójców. Ktoś takie ataki musi zaplanować, wybrać odpowiednich ludzi do jego przeprowadzenia i "ochrony". To nie jest prosta akcja. Proszę zwrócić uwagę, że intensywność ataków na Kaukazie wzrosła po ubiegłorocznej wojnie w Gruzji. Jeżeli za nimi stoją Gruzini to nie jest to kraj tak odległy żeby Rosja nie mogła mu się "odwdzięczyć", ale wcześniej trzeba mieć na to dowody, czyli schwytać tych ludzi którzy na rosyjskim Kaukazie działają. Mam tu na myśli ludzie którzy te akcje obmyślają. Zabijanie samych "żołnierzy" niewiele zmienia.

Trudno mi się zgodzić że śmierć Maschadowa miała jakieś negatywne znaczenie. Tak czy owak nie kontrolował on Basajewa. Należało ich po prostu zabić obu, a Basajewa jeszcze w Budionowsku. Pytanie jest inne: czy nie należało prowadzić tej wojny do końca zamiast stawiać na Kadyrowa, który faktycznie zrobił z Czeczenii niezależną republikę.

Nie zrozumiał PAn...

[natalia_sankowska1]

Już kilka razy pisałam o polityce, którą się ostatnio stosuje na
Kaukazie. FSB tu nie ma nic do roboty - z założenia.
Co zaś do Asłana Maschadowa - sądząc po tej łatwości, z jaką wrzuca
Pan tych tak różnych ludzi (różniących się wizją swej misji,
przekonaniami, rolą w społeczności - i pochodzeniem, wykształceniem,
zawodem - wszystkim!) do jednego worka, obserwował Pan całą historię
jedynie poprzez gazety/TV/internet. Cóż, rozumiem, takie miał Pan
możliwości. I po to chyba pytał Pan o zdanie innych ludzi
interesujacych się regionem. Ale śmiem twierdzić: ma Pan spaczony
obraz wydarzeń w tej części Kaukazu. I Kadyrow jest równoważony
przez inne tejpy. Na tym właśnie polega stary pomysł autonomizacji.
Nie mieszałabym tu wątku Gruzji. Wie Pan, Czeczenów na Kaukazie
zawsze nie lubiano - jeden z wiekszych ludów, waleczny i agresywny w
stosunku do sąsiadów. I mimo iż Wajnachów na Kaukazie jest
kilkanaście narodów, nawet te mniejsze baly się dominacji "starszych
braci". Natomiast chrześcijańskie górskie narody praktycznie nigdy
nie zawierały sojuszy z Czeczenami. "Zabawy" z nimi w ostatnich
czasach urządzali raczej Abchazowie (trochę spokrewnieni i
sąsiadujacy poprzez Parów Panki)przeciwko Gruzinom, a nie odwrotnie.
A Gruzja kilka lat temu rozjechała dążenia do autonomizacji dość
pokojowo nastawionej, ale teoretycznie muzułmańskiej Adżarii.

Uważa Pan, że rozwiązania siłowe są efektowne i skuteczne. Cóż, nie
zawsze. Władze Rosji ewidentnie uważają, że są pewne granice i nie
ma sensu powtarzać starych scenariuszy.

Co do zapory - nie ma Pan z ta branżą nic wspólnego, to widać. Ocena
zapory po wyglądzie na ekranie telewizora... Ciekawa jestem, jak tak
na oko ocenia Pan stan i technologiczny wiek obiektu.
Chciałabym dodać parę słów w związku z nawoływaniami do totalnego
inwestowania państwa. Otóż, z jednej strony, sporo sie pisze o
oligarchizacji ekonomiki Rosji (ergo, przedsiębiorstwa są w rekach
prywatnych, zyski też; co do podatków - płacono je wg "schematów"),
jednocześnie zarzuca istnienie totalnej kontroli państwa nad
ekonomiką (chyba nie da się tych rzeczy polączyć) i żąda prowadzenia
inwestycji. Ale żeby to robić, należy albo znacjonalizować z
powrotem wszystko, co poszło w prywatne ręce, albo zastosować siłę i
zmusić prywatnych właścicieli (świadomie unikam słowa
przedsiębiorcy, bo ci "ludzie biznesu" jak wampiry wysysają
przedsiębiorstwa, a ich wraki porzucają - niech państwo ratuje i
znajduje pieniądze na inwestowanie), by zmusić ich dbać o swoją
własność. Ciekawa jestem, jak to da się zrobić.
Powie Pan, że należy zmusić do płacenia podatków. Recepta pewna,
tylko w sytuacji powszechnego zastosowania "schematów" należałoby
wskrzesić dawny OBHSS (Wydział walki z rabunkiem własności
socjalistycznej), zwiększyć go 10-krotnie i pozwolic działać za %
od "znalezionego". No i po 10 latach udałoby się zwiekszyć wpływy o
jakieś 30% - a dalej stop! Bo to jest jak z odchudzaniem: pierw
traci się dużo, by z czasem co raz mniej, ażwaga się zatrzyma i ani
rusz.

koniec pewnej epoki...

[herr7]

Nie będę udawał Greka. Swoją wiedzę na temat tej katastrofy czerpię z mediów, głównie rosyjskich, w tym z ich Programu Pierwszego. Ma Pani rację, że trudno jest ocenić stan techniczny na podstawie tego co pokazuje telewizja.

Podaję link do ostatniego artykułu redaktora Radziwinowicza nt. rosyjskich oligarchów i ich roli w obecnym kryzysie.

wyborcza.pl/1,76842,6939475,Nominalnie_Rosja_nalezy_do_Cypru_i_innych_rajow_podatkowych.html
Nie cenię tego dziennikarza, chociaż z tym co on pisze w tym artykule trudno jest mi się nie zgodzić. Zaczęliśmy ten wątek od oceny Putina i "putinizmu", jako sposobu uprawiania polityki i rządzenia krajem. W swoim zamyśle, Putin pokazując nagi tors stara się dowieść jak bardzo się on różni od niedołężnego i pijanego Jelcyna. W rzeczywistości "putinizm" to jest właśnie "jelcynizm" + ów nagi tors, mający sprawić wrażenie że Putin jest silnym przywódcą, który wie co robi i ma plan działań na przyszłość. Wydaje się jednak, że tak nie jest. Oglądając rosyjską telewizję mam wrażenie że Putin jest dość bezradny. Zwykle coś tam czyta z kartki...

Dramatem Rosji jest to, że system polityczny i gospodarczy stworzony w czasach Jelcyna, który został następnie zakonserwowany przez Putina okazał się całkowitym fiaskiem. Rosja nie jest ani państwem demokratycznym, przynajmniej w rozumieniu demokracji w Europie, nie jest też państwem autokratycznym z silnym przywódcą, który potrafi popchnąć kraj do przodu pod względem gospodarczym. Porównywanie Putina do Stalina, co m.in. czynił Richard Pipes jest oczywistą blagą. Rosja jest słabym skorumpowanym państwem gdzie władza nie potrafi lub nie chce kontrolować najistotniejszych spraw, takich jak np. wypływ pieniądza czy ucieczka kapitału do rajów podatkowych. Rządząca Rosją elita była przekonana, że wysokie ceny na ropę i gaz pozwolą płacić ludziom pewne minimum żeby ci nie wyszli na ulice. Ale tych środków jest obecnie w Rosji coraz mniej.

Jednym z właścicieli elektrowni gdzie doszło do tej katastrofy jest Oleg Deripaska. To nie jest prawda, że jest ona wyłącznie w rękach państwa. Jak pisze Radziwinowicz, oligarchowie po casusie Chodorkowskiego zabezpieczyli się przed "rozkułaczeniem" zadłużając się w obcych bankach. Inaczej mówiąc wzięli pożyczki, które umieścili w zachodnich bankach pod zastaw swoich rosyjskich aktywów. Rosyjskiemu państwu będzie teraz bardzo trudno odebrać im ten majątek, gdyż musiałoby zapłacić 400 mld $ - taka jest skala tych długów. Nie muszę chyba mówić, że ludzie ci przejęli ten olbrzymi majątek za niewielką część tej sumy.

Sprzeczamy się z Evą15 na temat oceny Putina i jego roli w historii Rosji. Jeszcze do niedawna Eva stawiała go w rzędzie gigantów - Piotra Wielkiego i Katarzyny II. Moim zdaniem Putin to polityk klasy "kieszonkowej" - nigdy do końca nie wylazł z kieszeni garnituru pijanego Jelcyna. Miedwiediew jest jeszcze słabszy...
Uważam że Putin się "zużył". Jeżeli będzie odnosić w walce z kryzysem takie "sukcesy" jak obecnie to Rosjanie w końcu przejrzą na oczy. Dziesięć lat dla polityka to jest okres żeby odejść. Co prawda jego poparcie wciąż oscyluje wokół 70% ale już poparcie rządu którym kieruje jest raczej niskie. To taki paradoks sondaży - Rosjanie kochają Putina jako polityka, ale nie utożsamiają się już z rządem któremu przewodniczy.

A dlaczego koniec? Inna epoka!

[natalia_sankowska1]

Radziwinowicza, oczywiście, czytałam. Pewne postrzeżenia są trafne,
ale jak to u niego - wnioski z nich są niewłaściwe.
Pan też jest niekonsekwentny - proszę się nie obrażać.
Jeżeli presja międzynarodowa zmierzała w kierunku zmiany systemu
gospodarczego w Rosji i system ten uległ zmianom (założenia
tej "zagranicy" były, oczywiscie, inne: jeżeli ma być prywatyzacja,
ugryźć jak największy kawał tortu), to abstrahując od strony
moralnej "prychwatyzacji" i kwalifikacji "nowych Rosjan", nic
państwu do przedsiębiorstw prywatnych, niechby niegdyś były to
zakłady państwowe (no bo jakie jeszcze mogły być?).
Jak się mówi, nie da się być trochę w ciąży.
Dlatego uważam, że polskie dziennikarstwo piszące na temat d.ZSRR
jest po prostu głupie.
Owszem, oligarchowie faktycznie przeprowadzili drugą prywatyzację,
biorąc za granicą pożyczki pod zastaw. W sumie kapitał zachodni
osiągnie to, co było planowane na samym początku - przejęcie
rosyjskich przedsiębiorstw. Co prawda, po tylu latach nieszczędnej
eksploatacji lub totalnego zastoju one będa wymagały sporych
inwestycji. Cóż, część zostanie "zabita", by nie stanowiła
konkurencji (vide przedsiębiorstwa w Polsce). Na to żaden geniusz
ekonomiczny jeszcze sposobu nie wymyślił. I na ucieczki do rajów
podatkowych.
Jednym słowem, ekonomiczny system Rosji teraz rządzi się z grubsza
tymi samymi regułami, co ekonomika Polski, Węgier - ale też i
gospodarki "Starego Zachodu". Bo pierwsze miliony już zostały
ukradzione. Dlaczegoś nie przeszkadza Panu podobna sytuacja w
żadnych innych krajach poza Rosją.
Teraz o WWP, jak go nazywają w Rosji.
Nie czyta z kartki. Natomiast nie da się kierować Radą Ministrów i
wymyślać płomienne przemówienia na poczekaniu (zresztą, to nie jego
styl, nie jest Trockim ani Leninem). Należy mieć przed sobą dane,
informacje dotyczące tematu. I nie ma sensu uczenia się tego na
pamięć - nie są to ani wiersze, ani piosenki.
Co do ostatnich zdjęć... Śmiać mi się chcę, jak w Polsce robią z
tego sensację. Swego czasu publikowano dość ciekawe nibyprywatne
zdjęcia Breżniewa autorstwa jego faktycznie osobistego fotografika
Musaeljana. Sensacji z tego nikt nie robi, bo jest pewna tradycja.
Co, nie wolno? Że służy to stworzeniu pewnego image... A w naszych
czasach wszystko temu służy: reklama z pierwotnej informacji o
produkcie i zachęty do zakupu przekształciła się w totalna
manipulacje i kłamstwo, prasa jest "partyjna" (kłania się wódz
światowego proletariatu), parlament stanowi podstawowe źródło
utrzymania dla parlamentażystów, a nie a nie źródło ustawodawstwa
tworzonego w interesach społeczeństwa i panstwa. Tak można długo
wyliczać. W zakłamanym świecie jeszcze mieć pretensje o publikacje
takich lub innych zdjęc polityka...Inni też się fotografują (i
prezydenci, i premierzy).
No i jeszcze jedna rzecz. W Rosji od czasów Iwana IV trwa spór o
drodze rozwoju - czy ma to być kierunek zachodni i Rosja ma się
upodobnić Zachodowi, czy ma to być droga tzw. narodowa - taka, jaka
sama powstaje jako wektor narodowych dążeń. Nie będę teraz omawiała
meandrów rosyjskiej historii, ale ten spór to też już tradycja, jak
i pewna połowiczność rzadów.
A kazdy kraj, kazdy naród, każde państwo ma prawo do swej tradycji.
I nikt jeszcze nie udowodnił, że jedna tradycja jest lepsza od
innej - bo w praktyce nie da się tego zrobić. I nawet tak radykalny
zwrot, jak ten, który przeprowadził Piotr I, nie mógł być czystym
eksperymentem, bo to było szczepienie zrobione pacjentowi, a nie
zastąpienie tego pacjenta inną osobą w tych samych warunkach.

W czasach naftowego prosperity stworzono kilka funduszy, w tym
stabilizacyjny, środki z którego sa teraz wykorzystywane. A ropa
ciągle drożeje - nie zauważył Pan?
W latach 70. skok cen na ropę był ostrzejszy, niż ten ostatni
(dziesięciokrotny), wysokie ceny utrzymywały się długo. System
ekonomiczny był inny, nie powstawały zatory płatnicze, bo w razie
potrzeby gotówki włączano drukarkę. I też były spore problemy.
Wysokie ceny nośników energii nie rozwiązują wszystkich problemów.

Jak napisałam na początku, jest Pan niekonsekwentny: raz podobają
się Panu tzw. siłowe rozwiązania, raz - wręcz przeciwnie. A to
zarzuca się Putinowi skłonności autorytarne, to obwinia o
niezdecydowanie i bezradność. Gdy robi to Radziwinowicz, robi to z
oszołomstwa (na zasadzie "byłby człowiek, a artykuł się znajdzie").
Dlaczegoś nie jest Pan w stanie dokonać wyboru. Wydaje mi się, że
przeszkadza w tym Panu podświadoma antypatia: by taki Putin mógł
zrobić coś dobrego... Niech mi Pan uwierzy, ten człowiek nie jest,
jak mówią Rosjanie, "bohaterem mojego romansu", kontrwywiadowców
lubię średnio, ale parę razy w dość ryzykownych dla swej kariery (i
nie tylko) sytuacjach zachował się uczciwie i bardzo lojalnie, choć
mógł się wycofać i nikt by mu nic nie zarzucił. Obserwując WWP od
lat (jeszcze nie był ani szefem FSB, ani wicepremierem, ani
premierem, mieszkał w Petersburgu), chcę powiedzieć, że zmienia się
pozytywnie i jest odpowiedzialny - a to tak rzadka cecha w obecnych
czasach. Miedwiediew był mało zauważalny, choć to nie dyskwalifikuje
go jako prezydenta.
A pajaców na stanowiskach na świecie nie brakuje, niestety.

[insula.incognita]

> Dlatego uważam, że polskie dziennikarstwo piszące na temat d.ZSRR
> jest po prostu głupie.

Się zgadzam

To o czym mówisz,wynika przede wszystkim z tego- że dziennikarzami sa ludzie
dwudziestokilkuletni lub kilka lat starsie (nawate kilkanaście), ale znający
temat z książek lub przesiąknięci lokalną propagandą.
I takie są skutki tej pisaniny.

ps. Ja strasznie żałuję Że Batera wywalili z TVP a przedtem z TVN. Jak dla mnie,
to jest gość naprawdę na poziomie. Odważyłabym sie nawet porównać go do Milewicza.
Prawy człowiek, odwazny i bezkompromisowy.

[tosia.ru]

"Ja strasznie żałuję Że Batera wywalili z TVP a przedtem z TVN. Jak dla mnie,
to jest gość naprawdę na poziomie. Odważyłabym sie nawet porównać go do Milewicza.
Prawy człowiek, odwazny i bezkompromisowy."

Hmmm, a na czym polega prawosc, odwaga, czy bezkompromisowosc Batera?

A co do Milewicza, mam wiele zastrzezen do niektorych jego reportazy, zwlaszcza
tych ktore prowadzil na zywo z miejsc, do ktorych go nie puszczono.

Milewicza szkoda...

[natalia_sankowska1]

Szkoda mi go jako człowieka, ale jego dziennikarstwa nie lubiłam.
Nakręcał emocje tam, gdzie po prostu należało dawać rzetelną
informację. Była takim sobie "rozdrapywaczem ran".
Nikt z Was nie pamięta, bo wtedy nie było retransmisji radzieckiego
1 kanału w Polsce, ale wiele lat temu co miesiąc nadawano program
prowadzony i przygotowany przez analityka polityki międzynarodowej i
publicystę prof. Walentina Zorina. Były to programy z USA. Otóż od
strony informacyjnej była to pierwsza klasa, natomiast strona
informatyczna zupełnie ginęła w morzu emocji grozy. Kto potrafil
oddzielić jedno od drugiego, sporo się dowiadywał i ani nie
zachwycał sie Stanami, ani nie potepiał je w czambuł, jak to było
przyjęte w radzieckiej publicystyce. Natomiast tzw. szerokie masy
raczej reagowały na intonacje, atmosferę. Ekran faktycznie zakażał
psychozą. Warsztatowo - majstersztyk. Formalnie nie można było
niczego zarzucić (więc profesor siedział w Stanach latami), a
faktycznie było to straszne narzędzie propagandowe - i
jednocześnie "przemyt" prawdy o złym i dobrym. Później mogłam
osobiście sprawdzić, jak z tą prawdą ekranu było - i była to prawda
rzeczywista. Później to samo robił Henryk Borowik.
A w ogóle o dziennikarstwie, prawdzie i manipulacji można pisać
długo.

[insula.incognita]

Paradoksalnie, od prawdziwych dziennikarzy nie mozna oczekiwać struprocentowej
bezstronności i braku emocji.
Jezeli tego brak - to oznacza - że kasa - przede wszystkim. Niewazne co mowi i
jak - byle by określona stacja placila jak trza.!
Za co cenię? Za chęć spojrzenia na relacjonowane sprawy z wielu stron, za
emocje, za szczerość przekazu.
Ale to moje bardzo subiektywne i nikt z tym nie musi sie zgadzac.

Bater był niezły

[natalia_sankowska1]

BAter był niezły (na tle obecnie działających, a nie w skali
absolutnej), lecz miał problemy natury osobistej.
A ja żałuję dziennikarza, który na samym początku
istnienia "Wyborczej" pisywał o ZSRR (jeszcze istniejącym), później
o WNP. Był to śp. Leon Bójko. Znał się na rzeczy z racji
pochodzenia, a także zainteresowań. Był obiektywny, myślący. Miał
obszerną wiedzę historyczną i potrafił analizować. Niestety, od
wielu lat nie zyje. A Adam, mimo że na Jego pogrzebie przyrzekł,
że "Gazeta" utrzyma tradycję takiego dziennikarstwa, szybko
zapomniał o obietnicach.

Leona Bójko zastąpili politrucy

[herr7]

W pełni się z Panią zgadzam, że Wyborcza w miejsce śp. Leona Bójko oddelegowała
do Rosji politruków. W Polsce najważniejsze media nie są jakoś zainteresowane w
przedstawianiu Rosji w możliwie obiektywnym świetle. Tak się już zresztą dzieje
od jakichś dziesięciu lat. Być może nie mają tu nic do rzeczy upodobania Adama
Michnika, skoro podobnie piszą i mówią prawie wszyscy. Dla mnie jest to
przygotowanie społeczeństwa do wojny, która wcale nie musi wybuchnąć.

[insula.incognita]

Mnie to od 20 lat mierzi, ta ppropaganda anty-rosyjska. Każdy kraj ma coś za uszami mówiąc kolokwialnie , i kazdy naród. I Rosja tu wyjatkiem nie jest. tylko iepotrzebnie hoduje się w społeczeństwie jakies fobie... a te fobie straszliwie ograniczają społeczeństwo, zamiast współpracować, korzystać z sasiedstwa, to robi sie ludziom pranie móżgu. Po co? To co było - minęło. Był ZSRR - nie ma go. Dziś trzeba myśleć o dzieciach i wnukach we własnym kraju , a nie rozdrapywać ran i siąć nienawiść i wyszukiwać haczyki.
No norrrrmalnie choroba umysłowa!
Dziennikarstwo też nie jest oderwane od polityki, o nie, bo by nie miało z czego żyć przeciez! Tym niemniej, rozumiejąc te mechanizmy i wszelkie współuzaleznienia, mierzi mnie płytkość dzisiejszego dziennikarstwa, a jak juz ktoś nieco sie wychyli (jak Bater), to nie ma żadnej dyskusji, nie ma rozmowy, nie ma zadawania pytań i szukania odpowiedzi, tylko kopa w d.... i do widzenia.
Ta płytkość bije zewsząd, ze wszystkich stron i niewazne czy to kaczory, czy donaldy, czy inne zwierzątka...
Nieważne.

[natalia_sankowska1]

Zgadzam się.
Natomiast Adam bardzo się zmienił w swych poglądach. Owszem, nie
zmienia poglądów jedynie krowa, ale jak w sprawach w miarę
neutralnych mówiło się coś, co się potem neguje, dobrze nie jest. A
w sprawach ważnych też jakoś go ściąga. Ekipa "Gazety" idzie w ślady
szefa - wyraźnie.

Jelcyn wiecznie żywy..

[herr7]

Mam równie krytyczny stosunek do "wodzów" rządzących Polską. Uważam, że żyjemy w czasach, które w przyszłości historycy powinni nazwać "drugą epoką saską". Gospodarcze fundamenty Polski są bardzo słabe, a największą tykającą "bombą" jest system emerytalny, który sprawi że za kilkanaście lat wypłacane emerytury będą o połowę mniejsze niż obecnie. Usłyszałem wczoraj w radiowej Dwójce komentarz na ten temat - pewien znany ekonomista poradził Polakom powrót do "sprawdzonego" sposobu - posiadania dużo dzieci, gdyż być może wtedy któreś się zajmie rodzicami na starość.

Wracając do Rosji, wydaje mi się że jest Pani niezwykle łagodna w ocenie Władimira Władimirowicza. Moim zdaniem to "piarszczyk", czyli ktoś kto tak naprawdę zajmuje się robieniem propagandy (piaru) wokół własnej osoby, a nie realną pracą dla państwa. Moje wrażenia biorę ze śledzenia głównie rosyjskich mediów, w tym Pierwszego Programu TV – w mojej ocenie jest to marny program, nastawiony na propagandę. W tamtejszych wiadomościach Putina pokazują, jak zwykle odczytuje z karki jakiś tekst a jego ministrowie siedzą i niby go słuchają - to nie jest mój wymysł, tak to rzeczywiście wygląda. Taka relacja trwa zwykle dwie-trzy minuty i ma na widzach sprawić wrażenie, że Putin walczy z kryzysem, naprawia infrastrukturę, rozwija nanotechnologie czy staje przed innymi „wielkimi” wyzwaniami. W rzeczywistości to jest blaga, gdyż jego rząd jest bezradny w stosunku do problemów, jakie się przed nim spiętrzyły, a na takie np. nanotechnologie czy naprawę infrastruktury Rosja po prostu nie ma obecnie pieniędzy. Wcześniej obiecywano podwyżki emerytur, dzisiaj się mówi o zwiększonych wydatkach na wojsko, a za tydzień będzie się już lecieć na Marsa lub "naprawiać" ekologię. W rzeczywistości jest to żonglerka mająca, w sytuacji rosnącego niezadowolenia, na celu zatkać ludziom gębę. Propagandziści liczą na krótką ludzką pamięć, czyli na to, że ludzie nie będą pamiętać tego co dwa tygodnie wcześniej Putin im obiecywał "naprawiać", ale za to będą dostrzegać jak bardzo Władimir Władimirowicz się stara...Putin więc się „stara”, doskonale wiedząc, że na początku swojej kariery na stołku premiera miał poparcie 2.5% i że to dzięki telewizyjnej propagandzie po kilku miesiącach popierało go już ponad 50% Rosjan.

Sedno problemu tkwi w "jelcynizmie", czyli w systemie w którym garstka gangsterów dorwała się do zasobów wielkiego i bogatego kraju. Putin wbrew czynionym przez siebie propagandowym wysiłkom nawet na jotę nie odszedł od zasad jakie wówczas stworzono. Nawet aresztowanie Chodorkowskiego niewiele tu nie zmienia, gdyż jest to co najwyżej spór w łonie rządzącej Rosją mafii. Putin okazał się być wiernym następcą Jelcyna, gdyby było inaczej to Rosja byłaby innym stanie niż jest.
Awaria w elektrowni wodnej na Syberii spowodowana była przypuszczalnie wyeksploatowaniem urządzeń. Taki stan techniczny ma większość rosyjskiego przemysłu. Po prostu rządząca Rosja mafia nie inwestowała w te gałęzie dzięki którym stała się tak bogata. W porównaniu do obecnej rosyjskiej elity, radzieccy komuniści odznaczali się odpowiedzialnością i zmysłem pro państwowym. Nie mam wątpliwości, że w historii Rosji Putin z Jelcynem znajdą miejsce obok Dymitra Samozwańca, gdyż na lepsze nie zasługują...

Oto linki do dwóch artykułów na ten temat:

fintimes.km.ru/57884
news.km.ru/rossiya_dvizhetsya_k_prevrashhen

[natalia_sankowska1]

Znów mnie Pan zmusza do powtarzania tego, o czym juz pisałam.
1.Historia się toczy. Nie można przeskakiwać pewnych etapów. TAki
eksperyment już był.
2.Majatek Rosji w postaci przedsiębiorstw trafił do rąk
nie "gangsterów", lecz ludzi niekompetentnych, bo ich "dopuszczenie
do ciała" zorganizowano na zupełnie innych zasadach, aniżeli a)
kompetencje w praktycznym zarzadzaniu, b)znajomość branży, lub c)
zapłata skarbowi państwa i/lub dokonanie inwestycji w obiekt.
Michaił Chodorkowski, tak samo jak Oleg Deripaska, German Sterligow
i wielu innych (do tej paczki nie należał Roman Abramowicz - ten
przyjaźnił się na gruncie prywatnym z Tatianą Diaczenko, z d.Jelcyną
i jej drugim mężem)trafili do biznesu poprzez tworzone przez partię
za pośrednictwem rajkomów komsomołu ratujące "jej" kapitały Biura
Młodziezowej Twórczości Naukowo-Technicznej. Przez te struktury
przepuszczono ogromne środki, dalej był specjalny
schemat "prywatyzacyjny". Wiadomo, że jeżeli ktoś jest związany z
przedsiębiorstwem zupełnie luźno, bo dostał je praktycznie za darmo,
będzie je "doił", aż "zabije". I tu rzecz nie w tym, że oni boją
się "rozkułaczki", lecz w tym, że uważają, że życie na Zachodzie
jest jednak wygodniejsze pod wieloma względami, więc trzeba tam
przepompować większość środków, a te należy zdobyć SZYBKO. Na
polskim poletku można obserwować pewne odmiany podobnego myślenia.
CZęsto biznes tworzy się (lub "nabywa" przedsiębiorstwo), by
zagwarantować sobie i swoim potomkom stałe źródło dochodu, zajęcie -
no i zdobyć sławę dobrej marki,- lecz po to, by szybko wyciągnąć z
tego, ile się da (i zamknąć interes lub go sprzedać).
3. O "czytaniu z kartki" już pisałam. Widocznie oglądamy różne
Pierwsze. Ja poza Pierwszyn mam jeszcze kilka rozyjskich programów,
więc widuję WWP dość często. I twierdzę, że jeżeli ktoś ma cos do
powiedzenia poza "laniem wody", powinien mieć kartkę z tezami i
danymi.
4. Telewizja to wszędzie PR. I razem z tym konwencja. W każdym kraju
jest swój rytuał zrozumiały przede wszystkim swoim widzom. Patrząc z
boku, można się bawić, ale należy rozumieć, że "nasze" obrazki będą
bawić innych.
5. Kiedy kraj ma dużo problemów, kierownictwo zawsze będzie miało
dużo do zrobienia. Nie pokazywać się, nie interesować, nie próbować
zobaczyć na własne oczy - to znaczy upodobnić się do L.Kaczynskiego.
No i jeszcze pewna tradycja rosyjskiego zarządzania (niestety,
wszystkie próby zwalczania jej spełzają na niczym): "Wot priejediet
barin, barin nas rassudit".
Ja, z kolei, uważnie słucham tego, co WWP mówi.
A emerytury w Rosji realnie podnoszą!
6. Nie było żadnego "jelcynizmu" - po prostu była kontynuacja okresu
gorbaczowowskiego bezhołowia. Nie chcę się wdawać w szczegóły, bo
dokładna analiza okresu to objętośc porządnej monografii.
7. Lubi Pan wrzucać do jednego wora zupełnie różne tematy. Przy czym
tu początkowe poparcie dla Putina, nikomu wtedy nieznanego?
Wymyślił "projekt" BAB - Boris Abramowicz Abramowicz. Że na nim się
przejechał...Zwykle łojalny WWP po prostu nie chciał, by mieszano
jego imię z odium otaczającym z dawien dawna BABa.
A rankingi to kwestia skutecznego programu, niech Pan nie mówi, że
naiwnie wierzy, iż w naszych czasach, gdy sąsiad z tej samej klatki
jawi się jako ktoś zupełnie nieznany, można w sposób prosty
rozpropagować jakąś osobę. A jak to sie robi w USA? A w innych
krajach?

Zajmuje mnie cały czas jedna kwestia: dlaczego Pan stawia Rosji
zupełnie inne wymagania, aniżeli innym krajom? Przecież w
prowadzeniu polityki, zachowaniu polityków w niczym się tak naprawdę
nie różni od innych dość rozwiniętych krajów. Skąd taka chęć
udowodnienia, że, mimo iż jest taka sama, jest gorsza?

[herr7]

Wydaje się, że Pani surowiej osądza Gorbaczowa aniżeli Jelcyna i jego następcę. Moim zdaniem największą winą Gorbaczowa jest właśnie to, że lekkomyślnie wyhodował Jelcyna. Nie zgadzam się też że w Rosji obecne bezhołowie jest w istocie kontynuacją bezhołowia z czasów Gorbaczowa. Pierestrojka dopuściła do głosu radzieckich inteligentów, a jak wiadomo pisarze, naukowcy czy aktorzy w żadnym normalnym kraju nie rządzą. Zresztą w Rosji ich rządy ostatecznie skończyły się wtedy gdy Jelcyn wydał rozkaz do strzelania do Wierchownej Rady na jesieni 1993 r. Wtedy też napisano jelcynowską konstytucję, która dała Jelcynowi większa władzę niż miał sekretarz generalny KPZR i niż mieli rosyjscy carowie. To wówczas tez nastąpiła słynna kuponowa prywatyzacja, która doprowadziła do skupienia całego bogactwa w rękach jelcynowskiej kamaryli. Jelcyna można porównać jedynie pod względem korupcji do dyktatora Konga Mobutu Seke Seko.

Kiedy Putin zastąpił Jelcyna, od samego początku zaczął budować swój "image" jako człowieka zdecydowanego i energicznego. Putin chciał być postrzegany przez Rosjan jako taki anty-Jelcyn, co zresztą nie było trudne. Będąc jednak takim wizualnym anty-Jelcynem Putin ani na jotę nie zmienił zasad rządzenia Rosją, w tym najważniejszej zasady która pozwalała na rabunkową gospodarkę przez garstkę oligarchów. Czy wyobraża sobie Pani, że taka Katarzyna II zostawiłaby tych ludzi w spokoju pozwalając im funkcjonować na dotychczasowych zasadach?

Tworzenie piaru jest sprawą niezbędną z przyczyn czysto praktycznych - rządzący muszą dotrzeć do społeczeństwa, żeby poinformować je co władze robią i dlaczego. Ale Putin działa na zupełnie innej zasadzie. On sobie wykoncypował, że tak naprawdę wystarczy sam piar, ale tylko taki w którym to on będzie centralną postacią. Proszę pamiętać, że Putin to przede wszystkim cwaniak.

Jak sądzę coraz więcej Rosjan dostrzega tę blagę, dlatego Wład się będzie musiał coraz częściej gimnastykować, tak jak ostatnio na Syberii gdy przyszło mu oglądać skutki swojej gospodarczej polityki. Nikt mu co prawda nie zada w oczy pytania dlaczego przeznacza ogromne środki na finansowanie olimpiady w Soczi, czy jakiejś konferencji we Władywostoku zamiast inwestować je w realną gospodarkę, choćby tylko po to żeby zachować jej obecny poziom. Ale coraz więcej Rosjan zaczyna w nim widzieć blagiera i oszusta.

Putin miał władzę, czas i środki żeby unowocześnić Rosję i podnieść poziom życia nie tylko dzięki eksportowi ropy i gazu. Nie wykorzystał jej dlatego, że został jak królik wyciągnięty z kapelusza przez jelcynowską kleptokrację i nigdy nie był postacią większego kalibru.

PS
O czytaniu z kartki. Nasz premier nie czyta z kartki słowo w słowo to co chce powiedzieć na Radzie Ministrów. Kartka jest zwykle potrzebna do zapisywania liczb czy haseł, przy czym są tacy politycy którzy nawet tego nie potrzebują.

[natalia_sankowska1]

Surowo oceniam zakochanego w sobie i wiecznie tokującego Gorbaczowa,
bo to za jego czasów posypało się wszystko łącznie z tym, co
niekoniecznie musiało się sypać. Polecam dokumentalny film
Stanislawa Goworuchina (którego otaczajaca rzeczywistośc musiała tak
dopiec, że ten mistrz kina przygodowego zajął się pochmurym
dokumentem) "Tak żyć nie można!" O Gorbaczowie pisałam w innym
wątku, który Pan czytał, więc nie będę się powtarzać. O Jelcynie też
pisałam. Chciałabym skorygować jedno Pańskie stwierdzenie. To w
Czechach oraz Polsce odbywała się "kuponowa prywatyzacja". Uważałam,
że Pan jako osoba interesująca się tematem, wie, na czym polegał
schemat prywatyzacji rosyjskiej. Właśnie zastosowanie tego
specyficznego "patentu" stworzyło możliwość nie tylko rozdrapania
majątku (jak to często odbywało się w Polsce), lecz stworzenia
warstwy tzw. oligarchów.
Gdyby interesowały Pana szczegóły, załóżmy inny watek.
Pisałam także kilkakrotnie o pozycji rządzących W KAZDYM KRAJU. Otóż
jest to pozycja zakładników sytuacji i okoliczności. NIE DA SIĘ
przeprowadzić rewolucji wśród elit w stylu Piotra I, bo momentalnie
poskutkuje to przewrotem. Wobec czego ktoś, kto ma swoją wizję i
próbuje coś zmienić, jest skazany na powolne działanie, ciągłe
wybieranie mniejszego zła - po to, by cokolwiek zrobić. I co z tego,
jeżeli znajdzie się jakiś nawiedzony idealista pragnący ganiać z
siekierą i szybko zmieniać rzeczywistość - skończy się to albo
wielką krwią, albo szybkim przewrotem i powrotem na dawne pozycje
już bez żadnej perspektywy zmian w jakimś w miarę nieodległym
czasie.
Przykładów w historii, nawet bliskiej, multum.
Myślałam, że jednak Pan lepiej zna rosyjską rzeczywistość. Poza tym
naprawdę dziw mnie bierze, jak czytam o Pańskim podejściu do Igrzysk
Olimpijskich. Czy nie rozumie Pan, że, z jednej strony, jest to
inwestycja w miejscowa infrastrukturę (jako bywalczyni tamtych
terenów zaświadczam, że są bardzo potrzebne), z drugiej - promocja
kraju. A turystyka w wielu krajach świata jest jedną z najbardziej
dochodowych i ważnych dla PKB branż.
Co zaś do "skutków swej polityki gospodarczej", to cały Zachód od
czasów Gorbaczowa doradzał kierownictwu rosyjskiemu (w tym
p.Balcerowicz i jego ludzie)totalną prywatyzację. No to zrobiono.
Dlaczego teraz Pan obwinia o to WWP? Były to ogólne założenia
transformacji całej b.przestrzeni "obozu socjalistycznego"
opracowane przez guru naszego niegdyś największego transformatora
ekonomicznego. To co, komercjalizujemy, następnie prywatyzujemy - a
potem to państwo ma ponosić materialne konsekwencje rabunku
przedsiębiorstw przez "właścicieli"? Niech już Pan wybierze jakiś
model i konsekwentnie się go trzyma, bo odnoszę wrażenie, że to nie
gospodarka rosyjska nie jest w porządku, lecz Pańskie o niej
wyobrażenie.
"Porządne" liberalne państwo powinno otrzymywać środki z podatków.
To jest podstawowe źródło. Ale nawet liberalne Stany w tej chwili
próbuja poradzic sobie z powstałymi piramidami (biznes b. dochodowy
dla jego właścicieli, ale w żaden sposób nie zasilający kasy
panstwowej) oraz szuka nieopodatkowanych kapitałów ukrytych
przez "praworzadnych" synów i córki Ameryki w różnych rajach.
Rosyjscy kapitaliści nie są głupsi od swoich zagranicznych braci -
globalizacja w całej rozciągłości.
Oczywiście, ma Pan prawo do zdania na temat KAŻDEGO POLITYKA NA
GLOBIE ZIEMSKIM, lecz uważam, że zdanie to powinno mieć swoje
uzasadnienie w konkretnych przykładach działań. Gdy pisze Pan o
czyimś cwaniactwie, poprosiłabym o podanie przykładów. Pisze o
oszustwie - poproszę o to samo. Pominanąc określenia z dziedziny
prawa karnego, oszustwem w polityce jest rozdawanie pustych obietnic
i rozbudzenie oczekiwań, gdy z góry wiadomo, że nie da się tego
ziścić. Ja więcej takich zachowań obserwuję w Polsce - nie w Rosji.
PS. A ja nie widziałam naszego premiera w ogóle w roli (niechby
wyreżyserowanej) kogoś, kto czymkolwiek kieruje. Ciągle czekam - a
nuż powie coś rzeczywiście sensownego. A do pustosłowia kartki nie
są potrzebne - mówi się, co ślina na język przyniesie.
PPS. Bardzo szanuję pewnego polityka z powodu jego życiorysu,
pogladów i prawości, ale lepiej by było, gdyby jednak kartki
potrzebował: byłoby mniej gadania, a poza tym nie potrafiłby się
skompromitować nieobacznie.

Rosjanie będą głosować za...Bushem-bis?

[eva15]

"Nie dziwi fakt, że znalazł się ktoś kto chciał się wysadzić ale to, że był w
stanie wjechać samochodem w pobliże ważnego budynku. W podobny sposób wysadzono
kilka lat temu budynek identycznego ministerstwa w Czeczenii. Wszystko wskazuje
na to, że nie wyciągnięto żadnych z tego wniosków - i że można było pokonać
stojące przed budynkiem przeszkody przy pomocy lekkiego samochodu. Parę dni
wcześniej zastrzelono w Inguszetii ministra, który jak się okazało nie miał
żadnej ochrony, a pod koniec czerwca dokonano samobójczego zamachu na prezydenta
tej republiki."

Ty sugerujesz najwyraźniej, że pora na "demokrację" amerykańską z jej betonowymi
murami, zasiekami, drutami kolczastymi, dziesiątkami punktów kontrolnych,
policją, wojskiem i całym tym koszmarem zniewolenia i kontroli, który stosuje
okupant na podbitych terenach a nie państwo wielonarodowościowe starające się
przynajmniej wg litery prawa traktować swe mniejszości jako tako jak ludzi a nie
jak podbite, znienawidzone bydło.

Biblioteka im. Dymitra Samozwańca

[herr7]

Evo, milicja od soboty wiedziała o przygotowywanym zamachu. Co więcej, znała typ i kolor samochodu. Tym niemniej samobójca był w stanie przejechać przez miast i wjechać przed budynek ministerstwa. O czym to świadczy? Tylko o jednym, że władze w Moskwie utraciły całkowicie kontrolę nad tą republiką. Rebelianci po kolei mordują lojalnych Moskwie urzędników. Takich akcji nie da się przeprowadzić bez doskonałej organizacji i dużych środków. Kierują tym ludzie mający odpowiednio dużo pieniędzy oraz dysponujący wszelką niezbędną informacją. Póki co Rosjanom udaje się od czasu do czasu odstrzelić kilku pionków z kłaszami, ale kto tymi ludźmi kieruje i kto ich opłaca tego chyba nikt na Kremlu nie wie.

Teraz o zamachu. Samobójca był w stanie przejechać przez bramę nie przy pomocy czołgu ale stosunkowo lekkiego samochodu. Gdyby przed takim budynkiem były zabezpieczenia, chociażby takie zmniejszające szybkość pojazdu, np. garby na drodze, to samochód ten nie byłby w stanie pokonać zamkniętej bramy. A to są najprostsze zabezpieczenia. Bardziej skomplikowane to zapory pojawiające się automatycznie gdy samochód jedzie za szybko lub wydaje się podejrzany. W ten sposób chronione są ważne obiekty na Zachodzie. Jeżeli się chcesz Evo przekonać o ich istnieniu to spróbuj na wielkiej szybkości zbliżyć się do obiektów rządowych w Niemczech czy siedziby NATO w Brukseli.
Wysokie mury buduje się tam, gdzie prawdopodobieństwo aktów terrorystycznych jest wysokie. Dzięki nim fala powstała po wybuchu ma ograniczone pole rażenia. W przypadku takich miejsc jak Inguszetia jest to konieczność. Jeżeli się tego nie zrobi to następnym krokiem jest wycofanie się z Inguszetii. Tyle, że na samej Inguszetii się to nie skończy.
Napisałem już, że Miedwiediew sobie nie radzi. Problem w tym, że jego liberalne poglądy nie pasują do sytuacji w jakiej znalazła się Rosja. Demokracja, szczególnie w jej liberalnej postaci pasuje do Rosji tak jak siodło do krowy. Społeczeństwo rosyjskie które jest w swojej większości jest bardzo biedne, rozpite i moralnie zagubione potrzebuje silnego władcy, który nie będzie się bał wieszać morderców, skorumpowanych urzędników czy zdrajców. Ale Rosjanie zamiast tego widzą jedynie sprzeczności. W końcu jak mogą zrozumieć fakt powstania biblioteki im. Jelcyna, który w historii Rosji może pod względem szkód poczynionych swojemu krajowi być porównany jedynie z Dymitrem Samozwańcem?

[eva15]

Ja myślę, że Rosja zaczyna rozumieć, jacy nowi, dodatkowi do dawnych, gracze
zaczęli mieszać na Kaukazie (piszę o tym powyżej do Natalii). Tak Rosja jak i
Chiny pojęły nowe zagrożenia płynące z USA/NATO "walki z terroryzmem" w Azji
Centr. i biorą się teraz za ogranizowanie struktur obronnych oraz wspólne manewry.
Niestety, trochę późno Rosjanie przekonali się, że się mylili licząc na to, że
USA rozwiążą im problem walki z islamistami. Jest odwrotnie, obecność USA/NATO
to częć problemu nie rozwiązanie.
A problem rośnie teraz w oczach i staje się wielkim zagrożeniem dla Rosji.

Co do honorowania Jelcyna zgadzam się z Tobą, że to zupełnie niepotrzebne.
Ruzumiem Putina czemu nie powiesł go za .... za życia i przeciwnie - sprawił mu
państwowy pogrzeb. Ale nie rozumiem, czemu ten pogrzeb musiał być z tak wielkim,
carskim przepychem, a robienie takiej biblioteki to już kompletnie głupie i
niepotrzebne małpowani tradycji USA. Jelcyn w niczym na tyle honorów nie
zasłużył. Tu zupełnie nie rozumiem logiki Putina, ale przecież coś musi mieć na
myśli.

nie można porównywać Rosji do Chin

[herr7]

Nie można porównywać Rosji do Chin. Chiny mają problemy w swoich zachodnich
prowincjach, ale tam władze robią to co do nich należy - wysyłają wojsko, a to
zaprowadza porządek. W Chinach nie ma też Nowej Gazety, Echa Moskwy i całej
armii obrońców praw człowieka żerujących od lat na kryzysie w Rosji. W Chinach
skorumpowani urzędnicy kończą z dziurą w potylicy i nikt nie ma prawa nad ich
losem utyskiwać. Stosowanie surowych metod jest koniecznością w tak dużych
krajach, inaczej dochodzi tam do anarchii czego wynikiem są rewolucje. A
rewolucje pochłaniają miliony ofiar. To właśnie dlatego Chiny stają się
mocarstwem a Rosja popada w anarchię. Zaczynam powoli wierzyć tym opiniom że
Miedwiediew poda się do dymisji.

[eva15]

herr7 napisał:

> Nie można porównywać Rosji do Chin. Chiny mają problemy w swoich zachodnich
> prowincjach, ale tam władze robią to co do nich należy - wysyłają wojsko, >a
to zaprowadza porządek. W Chinach nie ma też Nowej Gazety, Echa Moskwy i >całej
armii obrońców praw człowieka żerujących od lat na kryzysie w Rosji. >W Chinach
skorumpowani urzędnicy kończą z dziurą w potylicy i nikt nie ma >prawa nad ich
losem utyskiwać.

To słuszne spostrzeżenia, ale zauważ, że i Chiny w ostatnim czasie zaczęły się
nieco bardziej liczyć z opinią międzynarodową oraz własnymi obywatelami, to
naprawdę staje się powoli widoczne. A to są sprawy, które każdy rząd czynią w
jakiś sposób zakładnikiem...

>Stosowanie surowych metod jest koniecznością w tak dużych
> krajach, inaczej dochodzi tam do anarchii czego wynikiem są rewolucje.

Jak narazie w USA nie ma rewolucji, choć być może będzie chaos, o ile sytuacja
nadal będzie się pogarszać.

>Zaczynam powoli wierzyć tym opiniom że Miedwiediew poda się do dymisji.

Niewątpliwe sama postać Putina i jego image są dla bandytów groźniejsze niż
delikatny inteligent petersburski. Czy dojdzie do dymisji? Myślę, że i
Miedwiediew i Putin będą się przed tym bronić, bo to autorytetu władzy nie umacnia.

[natalia_sankowska1]

Czasami oszczędności mogą przynieść więcej korzyści. NAtomiast
rozrzutne zarabianie (a to właśnie uprawiali do ostatniego czasu
Chiny) spowoduje nieco później ogromne wydatki na to, co z rozmachem
zniszczono.
Co zaś do wykorzystywania bogactw naturalnych - zwróćmy uwagę na to,
w jaki sposób USA podchodzą do własnych pokładów węglowodorów:
ponieważ swego czasu wydobycie uruchomiono, nie da się go zamknąć
zupełnie (taka technologia), ale można mocno ograniczyć i poczynić w
ten sposób oszczędności. A uruchomić na szeroką skalę wtedy, gdy nie
da się już tak łatwo korzystać z pokładów na Bliskim Wschodzie i w
innych miejscach.

Glosa...

[buldog2]

Przyglądam się Państwa rozmowie i przepraszam, że moja wypowiedź nie będzie przemyślana i uporządkowana tak jak by należało – w innym razie nie zdążyłbym z przygotowaniem.
Nie żebym się krygował i chciał przypodobać wszystkim – faktycznie, na obronę swoich racji wszyscy podnoszą istotne argumenty w ocenie sytuacji, a jednak – mimo zastrzeżenia – najwięcej racji przyznałbym Herr.

Oczywiście, jest faktem dążenie zachodnich potęg gospodarczych do eliminacji z rynków światowych rosyjskiej konkurencji, stosownym przykładem jest los testów rosyjskich silników do Superjeta, ale przecie to nic nowego w gospodarce wolnorynkowej – każdy musi sobie z tym radzić.
O tym, że w odległości do 1000 km od każdej budowanej zapory powstawały betonowe domy z przystaniami, było powszechnie wiadomo od zawsze, tak samo niewzruszone było przekonanie o solidności tych budowli. Po latach moja ocena rządów Putina jest bardziej, niż dawniej, stonowana, ale wynika to prędzej z uwzględnienia uwarunkowań, w jakich przyszło mu sprawować władzę, niż z oceny stanu państwa.

Przygniatająca większość komentatorów, od Muchina po Glaz’ewa, w tym, oczywiście, cała masa liberastow (ja toże liberast), wskazywało uwagę na to, że odziedziczona po ZSRR infrastruktura techniczna, system gospodarki komunalnej, ulegają degradacji.

Ilustracjami są losy programu Glonass (Merkawa też się kończy), zakładów MiG, Suchoj, Awtowaza i całej masy instytutów (różnych). Nanotechnologie w żadnym razie nie są wybawieniem, nie są nawet dla gospodarki protezą – żeby wysokie technologie wdrażać i na nich zarabiać, trzeba mieć całą gospodarkę sprawną i przygotowaną do wdrożeń, nisze nie starczą.
Ginie nie tylko infrastruktura techniczna, obumierają mechanizmy i instytucje zapewniające funkcjonowanie społeczeństwa, system gwarancji socjalnych (nie mówię o tym, co na papierze), służba zdrowia (na jakim tam poziomie, ale była), produkcja lekarstw, rośnie niepewność jutra ze wszystkimi tego konsekwencjami. (Przez jakieś dwa lata przed kryzysem widać było optymizm, w poprawie poziomu życia nie tylko w Moskwie, czy w Tiumeni, we wzroście liczby urodzeń, dziś to przeszłość.)

Dalej, w skrócie. Depopulacja, długość życia i aktywności zawodowej mężczyzn, alkoholizm ogarniający już najmłodsze pokolenie, w tym kobiety, narkomania i plaga AIDS. System praworządności i łapownictwo. Największa od II wojny światowej ilość „bezprizornych”. Żeby nie popadać w stronniczość, powołam się tylko na publikacje Ekspert.Ru.

Oczywiście, prof. Mau, prof. Jasin i reszta liberastow, mieli rację co do kierunku reformowania i budowy gospodarki, jednak postulowany przez nich program rozwoju oderwany był od realiów sprawowania władzy w Rosji i stanu świadomości ogromnej większości społeczeństwa. Sprawne instytucje polityczne, to podstawowy gwarant rozwoju, w przypadku Rosji to najbardziej brakujące ogniwo. Nie do przecenienia konstruktywny był (sondowany przez FSB) pomysł restytucji monarchii. Był to najbardziej sensowny program modernizacji, do realizacji zabrakło mu akceptacji inteligencji (liberałów). Przyczyny takiego stanu rzeczy były złożone, ale i II wojna czeczeńska, i ćwczenia w Riazani, i cały szereg innych incydentów pokazują nie tyle zło, co uwarunkowania (słabość) władzy – innych instrumentów ona nie miała. Skuteczność tych środków kolejny raz potwierdziła dopasowanie do społecznych oczekiwań monarchicznego modelu państwa (i społeczeństwa), i do relacji pomiędzy grupami władzy. Ogromna przepaść pomiędzy oczekiwaniami inteligencji i stanem świadomości mas (mówił o niej Alfred Koch na Polit.Ru) stała się powodem niewdrożenia tego planu.

Miał rację Patrokl, kiedy na forum Grani pisał, że w Rosji mamy do czynienia z protodemokracją, że ludzie władzy (i opozycji) powinni tę okoliczność uwzględniać, a bardziej rozwinięte formy demokracji rozwijają się przez stulecia (może: dziesięciolecia – przeżywamy cywilizacyjne przyśpieszenie).

W konsekwencji, w przedłużającej się atmosferze niepewności, tymczasowości, zamiast poprawy państwa oglądaliśmy konflikty (czekistskie i drugie, wojny) i rozczłonkowanie władzy (ale, bynajmniej, nie skoordynowany system przeciwwag). Brak nadrzędnego celu („misji” i codzienną „walkę o przeżycie” (Konowalew dla Prognosis). Brak wiary w stabilizację i przekonanie o tymczasowości sytuacji przejawia się (także) w braku inwestycji w rodzimy przemysł (nawet zagraniczny klub piłkarski wygrywa w tej konkurencji) i masowym wyprowadzaniu kapitałów za granicę.


Warto zwrócić uwagę na projekty (programy) prof. Sergieja Karaganowa. Pod wieloma względami głęboko przemyślane, nie uwzględniają uwarunkowań społecznych i w obozie władzy, co przemienia je w zbiór pobożnych życzeń. Bardziej realistyczne i na czasie są przestrogi Fiodora Łuk’janowa, np. w artykule „Nieeuropejska Rosja”.

Oglądamy postępującą atrofię państwa, widoczną nie w pokazowej „piramidzie władzy”, ale w jakości wywiązywania się państwa ze swoich obowiązków. Potwierdzają ten stan rzeczy prace naukowe o wzroście i ewolucji form separatyzmu. Powołże, Kazań, DW, że nie wspomnę o Kaukazie (postawić na granicy wielki płot i zapomnieć – zgadzam się z tym postulatem), ale i pojawiające się nastroje separatystyczne w Północnej Stolicy. Sytuację pogarszają narastające konflikty narodowościowe w dotąd monoetnicznej Rosji (wg DPNI, w samej Moskwie Słowianie stanowią już mniejszość, że nie wspomnę o prognozach). Wszystko to, w synergii z działaniami innych państw, może doprowadzić i do ostatecznej dezintegracji kraju.
Tyle, w chaosie – liczę na Państwa wyrozumiałość – i w skrócie.
Pozdrowienia, buldog.

Fiodof Łukianow - "Nieeuropejska Rosja", 2004 r.

[buldog2]

Fiodor Łukianow
Nieeuropejska Rosja

Rosja Putina skłania się ku temu, by stać się krajem nie z europejskim, a atlantyckim genre’m.
Artykułem Fiodora Łukianowa, poświęconym polityce zagranicznej, "Gazeta.Ru-Komentarze" rozpoczyna publikację serii materiałów, poświęconych przypuszczalnym kolizjom i konfliktom drugiej kadencji prezy-denta Władimira Putina. Co czeka Rosję w latach 2004–2008? Jaka będzie?

Rosyjską politykę zagraniczną czeka ostry zakręt – najpoważniejszy od czasów „no-wego myślenia” Michaiła Gorbaczowa.
Zmienia się nie taktyka dyplomatyczna (podstawy stosunków z konkretnymi państwami, czy międzynaro-dowymi organizacjami) i nawet nie globalna strategia (starania o wejście do klubu państw rozwiniętych, przede wszystkim one, będą nasilać się w dwójnasób). Transformacji podlegają paradygmaty – wyobra-żenia o miejscu i wizerunku Rosji w świecie. Przecież jeszcze do niedawna było oczywiste, że, bez wzglę-du na wszelkie niuanse, zakręty i odstępstwa od głównego kierunku rozwoju, kraj stopniowo zwraca się w stronę modelu zachodniego, a dokładniej, europejskiego. Dziś jest jasne, że nurt przemian prowadzi w przeciwną stronę.
Uporawszy się z najbardziej palącymi zadaniami administracji, Władimir Putin, przed wszystkim innym, wykona skok na Zachód – poplątane w ostatnich miesiącach ścieżki koleżeńskich układów z państwami Zachodu wymagają liftingu. Partnerzy Rosji słyszeli już zapewnienia o przywiązaniu Kremla do kursu na reformy ekonomiczne i umocnienie demokracji – w programowym wystąpieniu wobec zaufanych 14 lute-go i w pierwszym wywiadzie po wygranych wyborach prezydent wykonał wszystkie stosowne ukłony. I teraz zachodnie stolice stoją przed poważnym wyborem: udawać, że deklaracje Putina biorą za dobrą monetę lub kontynuować wywieranie na Moskwę presji, dopóki nie wróci na drogę umacniania wartości demokratycznych w działaniu, nie w deklaracjach. Inaczej mówiąc – zgodzić się albo nie na rozwijanie stosunków z „nieeuropejską” Rosją.
Od czasu, jak Gorbaczow zapuścił koło zamachowe jawności i przebudowy, milcząco zakładano, że naj-ważniejszym celem Rosji jest stać się taką, jak Europa. Podobną ideologią przesiąknięte jest porozumie-nie o partnerstwie i współpracy zawarte przez Rosję i Unię Europejską, podpisane 10 lat temu i do dziś leżące u podstaw stosunków Moskwa – Bruksela. I, choć szybko stało się zrozumiałe, że strony wyraźnie przeceniły szybkość i skuteczność rosyjskich reform, od samej zasady – zmierzania w stronę europejskie-go wzorca – nikt nie zamierzał odchodzić.
Dziś, na progu drugiej kadencji Putina, stało się jasne: w swoim rozwoju Rosja ewo-luuje nie w tym kierunku, o którym 10 lat temu myśleli rosyjscy i europejscy libera-łowie.
Nadziei na to, że w miarę postępujących zmian Rosja coraz bardziej przypominać będzie Europę, już nie ma. Przeciwnie, im wyraźniej rysują się kontury rosyjskiej państwowości, tym więcej krytyki ze strony Europejczyków, niezadowolonych z poziomu rosyjskiej demokracji. I czym pewniej czuje się rosyjska gospodarka, tym więcej ostrych spięć z Unią Europejską – najważniejszym ekonomicznym partnerem Rosji. Obiektywnie rosnąca sieć wzajemnych zależności sprzyja nie rozładowywaniu, a wzrostowi napięć.
Rosja, jaką przy poparciu znacznej części społeczeństwa buduje Władimir Putin, nie zamierza integrować się z Europą. Nie myśli oddelegować żadnej części swojej suwerenności do ponadpaństwowych struktur (podstawowy imperatyw UE). Nie uczyni z praw człowieka priorytetu polityki. W końcu, nie pragnie przyjmować czegokolwiek za wzór do naśladowania, a jeśli będzie poszukiwać jakiegoś modelu, żeby się na niego zorientować, z pewnością nie będzie to europejski z jego niepojętą dla Moskwy złożoną struktu-rą, u podstaw której leżą – ciągnące się w nieskończoność kompromisy.
Jeśli już mówić o polityczno-ekonomicznym modelu, Rosja skłania się ku temu, by stać się państwem nie z rodowodem europejskim, atlantyckim, a mocarstwem o mentalności właściwej państwom Pacyfiku.
Od dalekowschodnich „smoków” i „tygrysów” chcielibyśmy przejąć permanentny rozwój gospodarki i twardo stanowiony porządek polityczny, od innego mocarstwa Pacyfiku – Stanów Zjednoczonych Ameryki – pełną polityczną samowystarczalność i gotowość do zdecydowanej i wszelkimi środkami prowadzonej obrony własnych interesów, czy to z zakresu bezpieczeństwa, czy globalnej konkurencji.
Zachodnie rządy, przede wszystkim europejskie, nie są jeszcze na podobną zamianę przygotowane. Za-ostrzone w ostatnich miesiącach stosunki Rosji z Unią, w których z trudem udaje się dojść do porozumie-nia w kwestiach technicznych i zupełnie już nie udaje się dojść do niego w pryncypiach, są odbiciem tego właśnie koncepcyjnego kryzysu. Europa rozumie, że TAKA Rosja nigdy integrować się nie może, nie chce i nie będzie. Mimo to podstawa stosunków nadal pozostaje ta sama, co prowokuje kolejne konflikty. Prze-cież w ramach uprzednich postanowień Unia zobowiązana jest żądać od Moskwy wypełniania integracyj-nych zobowiązań. Ale zamiast obietnic poprawy w odpowiedzi coraz mocniej dźwięczą zupełnie inne nuty.
”Nieeuropejska” Rosja – to sytuacja nowa i dla niej samej, jak i dla jej zachodnich partnerów. Od Rosji wymaga tylko zrównoważonej i precyzyjnej polityki zagranicznej (ponieważ Moskwa, jako „obcy” poli-tyczny twór, będzie w kręgu podejrzeń i pod nieustanną obserwacją) i – przede wszystkim – realnych reform, które podniosą atrakcyjność rosyjskiej gospodarki.
Jeżeli w integracyjnym atlantyckim modelu można było odwoływać się do „procesu”, wiodącego w pożądanym kierunku, w modelu pacyficznym liczyć będzie się wyłącz-nie efekt.
Oczekiwane inwestycje, dywidendy od szybkiego ekonomicznego wzrostu, wielki przemysłowy potencjał – oto co na dalszy plan spycha pytania o niedostatek demokracji, przestrzeganie praw człowieka oraz poli-tyczny pluralizm. Ale spowolnienie tempa wzrostu, nieefektywność gospodarki bezzwłocznie przywiodą do utraty rzeczywistego znaczenia tego kierunku.
I jeśli Rosja, odrzuciwszy propozycję integracji z Europą, nie upora się z przeprowadzeniem reform eko-nomicznych, a ryzyko tego ze zrozumiałych powodów jest bardzo wysokie, pacyficzny model rozwoju okaże się dla nas zaledwie etapem przejściowym na drodze ku trzeciemu z możliwych modeli – afrykań-skiemu. A ten model, jak pokazuje doświadczenie wielu państw, okazuje się być przystankiem końcowym i bez drogi powrotu.
Autor jest naczelnym redaktorem pisma „Rosja w globalnej polityce”, specjalnie dla „Gazeta.Ru-Komentarze”
17 MARCA 2004

[natalia_sankowska1]

Nie będę tu analizować 5-letniego okresu i tego, czy analiza i
prognostyka Łukjanowa były trafne.
Chcę powiedzieć, że WAŻNE JEST TO, IŻ W ROSJI ISTNIEJE DYSPUTA
POLITYCZNA (czego nie mogę dostrzec w Polsce, na Słowacji, na
Węgrzech ani na Ukrainie - raczej widać pyskówki z powodu kolejnych
newsów).
A także to, że, moim zdaniem, każdy kraj ma prawo wyboru drogi, a
żądania podporządkowania się jakiemuś jednemu modelowi lansowanemu
przez inne panstwa są nie na miejscu. Niechże każdy wybiera dla
siebie - nie dla innych. A to protestujemy, że ktoś nie chce
przeprosić o narzucanie innym swojego modelu - a sami to robimy. I
jeszcze się obrażamy, że ten drugi ma swoją wizję. Nikt nie jest
gorszy, ale i lepszy też nie.

[buldog2]

Faktycznie, poziom refleksji w wykonaniu ekspertów jest w Rosji fantastycznie wysoki, wystarczy poczytać wydawnictwa Intelros. Tu odstajemy bardzo. Nie sądzę, by u nas nie było ludzi myślących, ale w Polsce nie chce się, tak jak tam,
Jeśli chodzi o przepraszanie za narzucanie komunizmu, nie sądzę, by była to dziś kwestia najistotniejsza. Katyń - to zupełnie co innego - tu (moim zdaniem) chodzi (powinno chodzić) o historyczną pamięć i o prawdę. Nawiasem mówiąc, zarówno reakcje, tak w Rosji jak i w Polsce, pokazują istnienie wspólnego frontu przeciw wizycie i inicjatywie (jakiej można się domyślać) WWP, rzeczywiście odważnej.
Wszystkiego najlepszego, buldog.

jesteście skazani na zatracenie...

[herr7]

Sedno sporu dotyczy użycia środków, jakie Rosja uzyskała przez ten czas ze
sprzedaży swoich surowców. Gdyby te kilkaset miliardów dolarów co było w kraju
wywiezione zostało przeznaczone na rozwój gospodarki i infrastrukturę to Rosja
wyglądałaby dzisiaj zupełnie inaczej. Nie mówiąc już o tym, że i kryzys
dotknąłby ją w mniejszym stopniu. To dlatego historia oceni Putina równie surowo
jak ocenia się Dymitra Samozwańca. System władzy jaki został stworzony w czasach
Jelcyna nie pozwala na jakąś nadzieję co do poprawy sposobu rządzenia.

[natalia_sankowska1]

Chwileczkę, sprzedawalo nie państwo, lecz struktury prywatne.
Państwo mogło w najlepszym przypadku mieć od tego podatki, które są
(liniowy 13%, dla przedsiębiorstw też)o wiele niższe, niż dochód. A
zysk wywozić pozwala ustawodawstwo nie jedynie w Rosji (zresztą,
tzw. wywóz kapitałów odbywa się nie jedynie w walizce - to są czasy
zaprzeszłe, - ale poprzez zakup firm zagranicznych, założenie firm-
córek itp.)Cały czas chcę, by Pan sie wypowiedział co do ustroju
politycznego. Osądza Pan rzeczywistość jak stronnik dawnego układu
z totalną własnością państwową i żąda, by państwo wróciło do systemu
kompletnej odpowiedzialności za losy ekonomiki, zabezpieczenia
socjalnego wszystkich bez wyjątku - a za tym będzie szło centralne
planowanie (bo państwo, tym bardziej tak wielkie, jak Rosja, inaczej
nie będzie skuteczne w funkcji zarządzania), kontrola przepływu
pieniądza na każdym odcinku, regulacje poprzez system wszystko
obejmujących zezwoleń. Jednym słowem, "złote czasy już były".
Putinowi udało się powoli ustabilizować sytuację w kraju, który
rzeczywiście ogarnął szał dezyntegracji. Ustawić system zabezpieczeń
socjalnych. Zainicjować odbudowę niektórych branż. Po prostu by
poprawić to, zużywano i rozkradano przez dziesięciolecia, potrzeba
także długiego czasu. Jeszcze raz powiadam: w historii i ekonomii
nie ma czarodziejskich różdżek, by nie liczyć drukarki - ale to cód
na krótką metę (vide zalew dolarów w gospodarce Chin).
A przykład Samozwańca jest ze wszech miar nieudany.

[herr7]

Pani Natalio, stawki procentowe ustanawia państwo. Wszyscy chyba pamiętamy, że wprowadzenie niskiego podatku liniowego w Rosji zostało nazwane wielkim sukcesem przez liberalnych ekonomistów, którzy powoływali się na ten podatek tłumacząc nim wzrost rosyjskiej gospodarki po zapaści w 1998 r. Przyczyną wprowadzenia tak niskiego podatku było jednak to, że Rosjanie, czy bogaci czy biedni nie płacili żadnych podatków. Według autorów tej koncepcji, niskie podatki miały być bardziej "ściągalne". To jest oczywiście prawda, ale niskie podatki wynikały ze słabości rosyjskiego państwa, które w czasach Jelcyna miało problemy ze ściąganiem wszelkich podatków. Nie muszę przypominać choćby z historii Polski, że państwo nie potrafiące ściągać od ludzi należności jest skazane na upadek.
W kwietniu tego roku Putin bronił w Dumie koncepcji podatku liniowego, twierdząc że cały świat mu go Rosji zazdrości. Oczywiście opowiadał głupoty, gdyż podatek liniowy nikogo nie uratował od kryzysu, np. Estonii, a takie państwa skandynawskie bardzo dobrze sobie radzą pomimo wysokich podatków. W rzeczywistości słabość rosyjskiego państwa rozumiana jako słabość rosyjskiego aparatu państwowego jest nadal, tak jak 10 lat temu powodem że Putin trzyma się tych neoliberalnych bzdur. Czy Putin mógł przeciwdziałać wywozowi rosyjskiego kapitału zagranicę? Teoretycznie tak, obciążając wywożone pieniądze odpowiednim podatkiem. Mógł stworzyć w Rosji system oparty na zasadzie - inwestujesz w rosyjską gospodarkę płacisz niskie podatki, chcesz wywieźć kapitał zagranicę - automatycznie płacisz od tego podatek. Dlaczego tego nie zrobił? Myślę, że rosyjskie ministerstwo finansów jest tak samo skorumpowane i niewydolne jak inne struktury państwowe i nie było w stanie kontrolować wypływu pieniędzy. Lepiej więc było do własnej niemocy dorobić liberalną ideologię. Na słabość rosyjskiego biurokratycznego aparatu zwraca uwagę ekonomista Grinberg w audycji nadanej pod koniec ubiegłego roku. Póki ceny za ropę były wysokie Putina nie obchodziło masowe wywożenie kapitału, skoro robili to zaprzyjaźnieni z Kremlem ludzie.

finam.fm/archive-view/483/

Jest Pan za liberalizmem czy kontrolą państwa?

[natalia_sankowska1]

Przykład Estonii nie jest miarodajny. Polska prasa pisze półprawdy,
ponieważ NIKT z piszących nie wie, jaki jest potencjał przemysłowy
tego państwa (tak samo, jak Łotwy i Litwy). Otóż w czasach
radzieckich na terenie Estonii nie budowano przemysłu poza
miejscowością Kohtla-Jarve, i jest to przemysł wydobywczy. Łotwa
także poza Rygą (przemysł jeszcze przedwojenny) i Ventspilsem (port)
nie ma czym się pochwalić. Podobnie wygląda ekonomika Litwy.
MAlutkie kraje zaludnione jak pojedyńcze miasta w innych częściach
Europy swój "tygrysizm" zawdzięczały nie sukcesom prywatyzacji lub
produkcji, lecz deszczowi tanich i dostępnych kredytów inwestowanych
nie w rozwój i budowę przemysłu w tzw. sektorze realnym, lecz w
podniesienie nominalnych dochodów ludności. Pobudzony popyt opłacał
się zachodnim firmom, bo ludność wkładała otrzymane środki w
konsumpcję produktów zachodnich marek. Kryzys w krajach rozwiniętych
spowodował wyschnięcie rzeki pieniędzy ze Skandynawii - i okazało
się, że król jest nagi - dosłownie!
Znów pisze Pan o wywozie środków z Rosji. Jestem bardzo blisko
biznesu transgranicznego o charakterze międzynarodowym, dlatego
wiem, że można, formalnie nie wyprowadzając środków z kraju, wywieźć
je co do grosza.
Nie wiem dlaczego, ale pisuje Pan jakby z innej planety. Przecież w
Rosji - tak jak w Polsce - kwestia ustawodawstwa nie należy do Rady
Ministrów, lecz do parlamentu! Może Pan nie znać konstytucji Rosji,
ale się domyślać, że prawo we wszystkich "cywilizowanych" państwach
powinno w tej materii mieć podobne zasady!
Co do "zaprzyjaźnionych z Kremlem ludzi"... Wie Pan, wielu z tych,
kto prowadzi szerokie międzynarodowe interesy, na oczy nie widziało
nikogo z niniejszej ekipy kremlowskiej. Sprawy wyglądają zupełnie
inaczej od strony technicznej. Nie myślałam, że Pan tak wąsko i
prymitywmie rozumuje. Jeszcze raz powtarzam: nie wolno robić ostrych
zmian - rewolucje nie doprowadzą do niczego dobrego. Ale ewolucja i
owszem. Taki Abramowicz jest skutecznie "dojony", jest to jakby okup
za wolność i zachowanie stanu posiadania. Podobny
sposób "poskromienia oligarchów", którzy za Putina przestali nimi
być, a pozostali po prostu bogatymi ludźmi, jest stosowany dość
szeroko. Jest to pewnego rodzaju smycz dla bogaczy.
A problem ze ściąganiem podatków mają praktycznie wszystkie państwa
świata (poza Sułtanatem Brunej, gdzie podatków nie ma wcale), bo
człowiek zawsze będzie próbował oddać jak najmniej.

[natalia_sankowska1]

Szkoda, że na tym portalu przekręcaja się litery cyryicy -
moglibyśmy podyskutować po rosyjsku. Cóż, dzięki za uwagę i wysiłek.
Nie będę się odnosić do kazdego z twierdzeń, z wiekszością z nich
zgadzam się.
Podejrzewam, że po prostu przez długość wypowiedzi mnie nie do końca
rozumiano. Gdyby było to forum rosyjskie, nie musiałabym przywoływać
kontekstu i byłoby krócej.
Otóż uważam, że WWP robi to, na co mu w zaistniałej sytuacji pozwala
rzeczywistość. Odbyła się postulowana i oczekiwana, a nawet
przygotowana przez Zachód zmiana układu społecznego (proszę sobie
przypomnieć praktycznie stałą obecność zachodnich doradców, w tym
ludzi z balcerowiczowskiego CASE, jako doradców przy rządach
wszyctkich republik postradzieckich). Z deklarowanej wcześniej
orientacji prosocjalnej (nie będziemy wchodzić w szczegóły, jak w
latach władzy radzieckiej ja realizowano) zmieniono ja na orientację
prokapitalistyczną. I zaczęto realizować prawie od momentu, w którym
przerwano bieg historii. Większość społeczenstwa/społeczeństw jednak
ma mentalność uformowaną pod wpływem innej ideologii społecznej,
więc nie przyjmuje kapitalizmu - szczególnie w tej formie, którą się
wprowadza obecnie. A na zaspokojenie jej oczekiwań państwo nie ma
już środków, ponieważ w kapitaliźmie odbywa się to wg innego
schematu. I tak jak nie da się napełnić basenu nie uwzględniając
przepustowości doprowadzonej rury, tak nie da się zmienić systemu
socjalnego i politycznego poprzez machnięcie czarodziejską różdżką:
zmiany to proces, a my wszyscy jestesmy wewnatrz procesu. Zmiany
wymagają czasu, po prostu. A skakanie przez etapy historyczne, jak
się okazało, są bezsensowne.
Infrastruktura się zużywa i wymaga inwestowania. Właśnie dlatego
postulowano prywatyzację jako lekarstwo na brak inwestycji i
sprawnego zarządzania. A dziś czytamy w gazecie tytuł "Prywatyzacja -
lekarstwo czy trucizna?". Prawda polega na tym, ze raz tak, raz
owak. Wyszukując żmudnie poważnych inwestorów, traci się tempo
prywatyzacji, wykłada pieniądze z budżetu na podtrzymanie
substancji, a i tak nie ma gwarancji, że uda się znaleść pewnego,
mądrego, sprawnego i bogatego inwestora (vide Fabryka kabli w
Ożarowie Mazowieckim).
A problem łapownictwa jest obecny wszędzie, gdzie jest ktoś
zainteresowany nabyciem tanio lub nabyciem poza konkurencją. Proszę
czytać gazety nie jedynie z Rosji lub Polski.

Separatyzm. Proszę sobie przypomnieć czasy Gorbaczowa - wg moich
obserwacji nic się nie zmieniło. A jak porównamy z Jugosławią...

[buldog2]

I ja uważam, że WWP robi wiele z tego, co powinien, dodałbym jednak, że ograniczenie się do bazy społecznej ograniczonej do służb specjalnych (chyba to Kriuczkow powiedział, że „Rosja zawisła na czekistowskim haku”, to za mało. Prawda, próbowano ją poszerzyć (w końcu pierwszej kadencji), ale nie dość efektywnie, z drugiej strony, trzeba przyznać, że opór materii był wyjątkowo duży. Oczywiście, nie mam tu na uwadze poparcia sondażowego, ale grup społecznych, które byłyby w stanie skutecznie zmieniać kraj – środowisk inteligenckich.
Wyżej napisałem, że „przepaść pomiędzy oczekiwaniami inteligencji i stanem świadomości mas (mówił o niej Alfred Koch na Polit.Ru) stała się powodem niewdrożenia tego planu”. Pisałem w pośpiechu i nie wypadło to najlepiej – powinno być „przepaść pomiędzy oczekiwaniami inteligencji i stanem stanem państwa, w tym niezgoda inteligencji na równanie do poziomu świadomości mas stały się powodem niewdrożenia tego planu”.

Głęboko podzielam stwierdzenie o bezsensowności skakania poprzez etapy historyczne. Dodam, że po skutecznym wytrzebieniu tradycyjnych (doktryna komunistyczna, w szczególności KPZR, nosiła wiele znamion parareligii, ale to inny temat) religijnych i innych, opartych na tradycji, fundamentów społecznych (wychowanie „człowieka radzieckiego”, zawalenie się ideologii komunistycznej, jej ethosu (był taki, nie tylko w sferze normatywnej), systemu wartości (znów: nie tylko normatywnych – wielu ludzi wierzyło), powstała ogromna pustka, atomizacja społeczeństwa i zerwanie więzi społecznych.
W tym miejscu przytoczę fragment innego tekstu, sprzed kilku lat:


Ciekawe, nawet zadziwiające, nie kierują tym (wbrew niektórym teoriom spisku światowego) i nie wszystko nawet widzą, Amerykanie (przynajmniej część opiniotwórczych środowisk USA), – przypisują oni Rosji więcej spójności, niż jej sobie sami Rosjanie (najbardziej przenikliwi) przyznają. Powyższa konstatacja pochodzi od zastępcy dyrektora Centrum Analiz Strategii i Technologii Iwana Konowaliowa. W wywiadzie udzielonym 23 lipca 2005 r. PROGNOSIS.ru powiedział on, że Amerykanie „jawnie źle rozumieją to, co zachodzi w Rosji, biorąc za nacjonalizm nieświadome poszukiwanie nowej rosyjskiej identyczności. Prawosławie… Rosyjskie Imperium… Imperium Radzieckie… Wielka historia rosyjskiego narodu… «U nas, – twierdzi Konowałow obecnie i państwa-to jako takiego nie prawie nie ma (ponieważ nie ma jednoczącego wszystkich «superzadania» («misji» – bul), prócz banalnych starań o przeżycie). Ale poszukiwania trwają, i cel i sens istnienia Rosji-RF zostaną znalezione. […]».
Przedstawiona ocena rzeczywistości – «państwa-to jako takiego prawie nie ma» – jest w pełni trafna – poszukiwania trwają, natomiast otwarte (być może, jakiś czas otwarte) pozostaje pytanie o ich wynik.
Powtarzana jak mantra fraza o poszukiwaniu sensu istnienia państwa jest wyrazem myślenia życzeniowego i trudno się temu dziwić. Rosja, której rozpaczliwie brak projektu państwa (państwo to konstrukcja myślna), odwołuje się do substytutów i zewnętrznych oznak państwowości, które prędzej trafiają do odbiorcy zachodniego, niżeli do sceptycznego obserwatora w kraju.


Co oglądamy i w Polsce, w wypowiedziach wielu tzw. ekspertów od spraw rosyjskich, choćby na przykładzie rozpoczętej przez Saakaszwilego wojny gruzińskiej.

Prawda, „problem łapownictwa jest obecny wszędzie”, mnie chodzi o jego wpływ na bieg spraw w kraju (choć doświadczenia z gazet cywilizowanego Zachodu każą zrewidować niektóre wyobrażenia na rzecz niezmienności natury ludzkiej, dostosowującej tylko swoje zachowania do warunków zewnętrznych). W przypadku Rosji rozumienie rzeczywistości musi obejmować czynniki, nieobecne (od stuleci nieobecne) w tradycji Zachodu: tradycyjne „kormlienie” (znakomity artykuł prof. Suzanne Schattenberg w „Zapasie Nienaruszalnym” i pośpiech w dążeniu do bogactwa, jako że brak stabilności, wszystko płynie. One powiększają korupcję do rozmiarów poważnie zmniejszających konkurencyjność podmiotów gospodarczych na rynkach zewnętrznych i wielkość aktywności gospodarczej (PKB). Na dobro należy obecnym władzom (Putinowi i Miedwiediewowi) przypisać wolę naprawy sądownictwa, stwierdzić trzeba ogromny opór materii w tej kwestii.

Zgadzam się z twierdzeniem o małej przydatności pojęcia „putinizm” – stwierdzenie istnienia związanej z Putinem grupy rządzącej (daleko nie wszechmocnej i niejednolitej) nie wystarcza, by oddać istotę zachodzących procesów, zaś poszerzanie jego zawartości semantycznej aż twierdzenie o „putinizmie” stanie się tautologią, jest metodologicznym błędem – „informację naprawdę zyskujemy, gdy ją tracimy”.

Separatyzm. Jeśli chodzi o zachowania poszczególnych skonfliktowanych i grup etnicznych, faktycznie, nic się od czasów Gorbaczowa w tej kwestii nie zmieniło. Zmieniły się warunki ich działania, do separatyzmy lokalne zyskały sojusznika („kryshewanie” w centralnych ośrodkach władzy.

Rośnie fragmentacja (przykładem słynne koleje losu Komitetu Śledczego) i separatyzm w ośrodkach [niekontrolowanej] władzy centralnej, przeciw któremu nie ma już kto wystąpić, w samej elicie władzy narastają procesy podziałów i autodestrukcji znane z rządów Gorbaczowa i Jelcyna. Lokalne separatyzmy bywają „kurirowane” z centrum, w interesie poszczególnych członków elity władzy, inne ewoluują i przystosowują się do rzeczywistości, przykładem nie tylko opisana w którejś z prac Saratowskaja obł., ale i Czeczenia, faktycznie niezależna od Moskwy (cały realny system władzy jest niezależny, nawet rosyjskie ubezpieczenia samochodów nie obejmują Czeczenii). Już od kilku lat Rosjanie zauważają, że sytuacja u nich przypomina Polskę z drugiej połowy XVIII wieku, można podać przykłady na rzecz tezy o pogłębianiu się samodzielności współczesnych magnatów (nie klasycznych oligarchów, których pozycja jest dziś wtórna, a majątki, wydaje się, w coraz większym stopniu oddane do zarządzania, niż własne).

Jeśli chodzi o wypunktowane przez Herr niewykorzystanie pieniędzy z naftowego boomu, jego negatywny wpływ na gospodarkę jest bezsporny. Jednak powiedzieć trzeba i to, że inne kraje i bez tej renty kontynuowały modernizację i wzrost gospodarczy, a przyczyną wyprowadzania kapitałów była wspomniana niepewność własnej sytuacji.
Pozdrowienia, buldog.

Putin okazał się kunktatorem...

[herr7]

Myślę że Putin okazał się za słaby żeby sprostać wyzwaniom, które przed nim stanęły. Niewykluczone, że wysokie ceny za ropę i kilka tłustych lat sprawiły, że uwierzył że szczęście mu sprzyja i że nic nie musi robić, a w każdym razie tego co było naprawdę trudne. Mam tu na myśli przywrócenie kary śmierci za ciężkie zbrodnie, w tym być może i za korupcję na wysokim szczeblu. Przy wszystkich sporach z Zachodem rosyjska elita jest prozachodnia, przynajmniej w takim stopniu żeby wysyłać swoje dzieci do zachodnich szkół i na zachodnie uniwersytety.

Ciekawi mnie ten fragment,w którym Pan pisze o "przepaści pomiędzy zwykłym ludem i rosyjską inteligencją", co spowodowało zaniechanie pewnego planu. Czy mógłby Pani więcej napisać na ten temat? Kto miał taki plan, czyżby Putin? Ja nie bardzo wierzę, żeby można było sensownie zmodernizować Rosję mając na uwadze gusta rosyjskiej inteligencji. Cechy jakimi charakteryzuje się rosyjska inteligencja sprawiają, że w każdym dobrze zorganizowanym kraju jej miejsce jest na marginesie. Tam jest zbyt wiele anarchii, żeby można było uwzględniać jej postulaty. Klucz do odrodzenia tego kraju leży w poprawie szeroko rozumianego standardu życia na prowincji.

[natalia_sankowska1]

Putin po prostu robi to, co jest możliwe. A rewolucji wszyscy (z
wyjątkiem niezatapialnych Limonowa i Nowodworskiej)mają dość.
Co zaś do inteligencji, to po tym jak minęły czasy ideologii ona
wszędzie się zmarginalizowała.
Natomiast poprawa poziomu życia i jego wzrost w całym kraju, a nie
jedynie w stolicy i okoliczch, w każdym kraju stanowi bazę rozwoju.
Ale jest to bardzo kosztowne - i tym kosztowniejsze, im bardziej
trudne są warunki klimatyczne i większe odległosci.
W malutkiej Belgii można oświetlać wszystkie drogi przez całą noc, a
w takiej Polsce osiagnięcie ogólnego oświetlenia dróg szybkiego
ruchu i ekspresówek (jak gierkówki chociażby) jest w tej chwili
marzeniem ściętej głowy.

[natalia_sankowska1]

Podzielam wiele poglądów. I chciałabym, ponieważ wspomniał Pan o
dawnej tradycji "kormlenij" książąt i bojarów wysyłanych do
zarządzania terenem, przypomnieć o innej tradycji zarządzania. Była
ona znana tak w Imperium Rosyjskim, jak i Brytyjskim i dotyczyła
systemu włączania terenów zasiedlonych przez "inorodcew"
posiadajacych własne systemy państwowe. Otóż w czasach imperialnych
do imperium należały kwestie obronności i polityki zagranicznej
(zewnetrznej). Reszta kwestii należała do miejscowego "zarządcy" -
emira, chana, księcia, cara, radży lub maharadży. Tak było na
Kaukazie, w Azji Środkowej, Bliskim Wschodzie, na innych terenach.
Ta tradycja powinna pomóc uspokoić sytuację na Północnym Kaukazie -
takie jest założenie. Zobaczymy, czy to się uda, bo w czasie
globalizacji nie da się ukrywać informacji - a ona w naszych czasach
staje się głównym orężem.
Renta naftowa została rozdysponowana na fundusze celowe. Polska po
wielu latach dogmatycznego zaprzeczania istnienia podobnej potrzeby
i świadomemu niszczeniu własnych funduszy celowych też założyła
taki "fundusz przyszłości". Rzecz w tym, że potrzeby dużego kraju są
relatywnie większe od potrzeb mniejszego. No i zasadnicze pytanie,
które herr7 uporczywie ignoruje, a i Pan jakoś unika odpowiedzi na
nie: jeżeli zgodnie z zaleceniami Zachodu przeprowadzono
prywatyzację, a teraz te obiekty wymagają pilnej naprawy i
inwestycji, dlaczego państwo ma inwestować w cudzą już własność? Czy
w takim razie ma ją znacjonalizować?

[buldog2]

Rzecz jasna, nie jestem kompetentny, by w wielu kwestiach mieć jakiekolwiek własne zdanie, tym razem jednak sprawa wydaje się być dość oczywista. Złem są doktrynalne uprzedzenia: trzeba uznać wyższość tego systemu właścicielskiego, który w konkretnych lokalnych warunkach (można wymienić cały szereg aspektów, ale po co?) się sprawdza (odpowiednio: eliminować formy własności, które się nie sprawdzają). Podobnie, warto pamiętać o zaletach "naturalnych monopoli".

Jeśli chodzi o wspomnianą przez Herr próbę poszerzenia bazy obozu władzy, miała ona miejsce pod koniec pierwszej kadencji WWP. Spróbuję coś na ten temat znaleźć, zanim o tym napiszę.

Dobranoc, bul.

Poprawka

[buldog2]

Wyżej jest: prof. Suzanne Schattenberg
Powinno być: prof. Susanne Schattenberg