Kultura piktogramu

[malootka3]

Zastanawiam się nad fenomenami takich wydawnictwa jak "Piktogram", w których
przekaz wizualny staje się coraz bardziej dominujący. Tekst oczywiście też się
liczy, ale to obraz jest najważniejszy. Z jednej strony mnie to fascynuje, bo
współczesna kultura jest w przytłaczającym stopniu kulturą wizualną.
Telewizja, Internet - tu przekaźnik jest równie ważny jak przekaz. I tak też
tworzy się literaturę - artysta Sieńczyk robi ilustracje koleżance Masłowskiej
do jej "Pawia Królowej". A jego rysunki to jednak coś więcej niż tylko
"ozdobniki". Artyści i literaci łączą się we wspólnym wysiłku stworzenia
czegoś będącego literaturą i sztuką jednocześnie. czy to się sprawdzi, co o
tym myslicie

[Gość: zin]

no bo chyba znów wracamy do epoki pisma obrazkowego :)) Ludziska naoglądają się
TV i już tylko tak umieją się porozumiewać :)
Ale jeśli byłoby to dzieło sztuki - czemu nie

[Gość: ja-liryczne]

czasem to i dobrze, wydawnictwo Olszynka (albo podobnie się zwące, ale chyba
Olszynka) wydało ostatnio Leśmiana z ilustracjami Wilkonia - no powiedz, że nie
to nie perełka? :)

[Gość: bendżamin]

tego nie znam, ale rzecz sama w sobie ciekawa. I tradycja dość odległa, bo
sięgająca gdzieś barokowej ikonologii. Penie że to dobrze, dlaczego wciąż
pokutuje myślenie, ze jak obrazki to dla debili, żeby się nie przemęczać. Wolę
oglądać fajne zdjęcia niż czytać literowane artykuły w Gali. Nie tedy droga. A
widaćże i literatura przekracza swe własne granice

[Gość: anka_w.]

Ja lubię czytać, wolę sama sobie wyobrażać przebieg akcji. to jak z
ekranizacjami książek - wszystko wygląda inaczej niż to sobie wyobrażałam.

[malootka3]

A ja myślę, że to moze być ciekawe, nie to, zeby od razu przestać czytac... To
tez byłaby jakaś artystyczna wizja.