Maskarada i chichot

[Gość: Ikatta]

"Nie pojmuję, na czym polega sexy pracowników transportu kołowego".

Co to ma być za sformułowanie? Chodzi o 'sex-appeal'?

GW powinna utworzyć parę etatów dla korektorów, z numeru na numer jest coraz
gorzej...

[Gość: Fju bździu]

Buahahaha. Czy pies przypomina swojego właściciela? Jaki pisarz, taki krytyk.
Coraz gorzej nie tylko z polską literaturą. I znów trzeba się przemóc, by
sięgnąć po prozę Witkowskiego (prosta zasada walki na argumenta - ja tego nie
czytałem).

[aniolak]

Czytałam fragment. Po całość na pewno nie sięgnę( co racja to racja-
jaka proza taki krytyk; pewnie znają się z imprez...). żenada

Podgłupiasta książka dla błaznów

[Gość: Tadeusz]

Kabaret, nie proza. Plastik i papier. Szkoda, że Nowacki tego wprost
nie napisał. Pewni się bał, to straszny cykor. Wobec Stachury był
niedawno znacznie odważniejszy. Trupojad.

[Gość: Erich]

E tam, nie napisał. Przecież czarno na białym!

Maskarada i chichot

[Gość: WWW JANOSIK]

MARGOT BYŁA DZIWKĄ, BĘDZIE - KURWĄ!


GRZECHU I ŚMIECHU WARTE!!!!!!!

DRUGA BOMBA HUMORU

Po "Księdze anegdot świata" Wojciech Wiercioch opublikował teraz
wspólnie z żoną, poetką Jolantą Szymską-Wiercioch, "Księgę anegdot
polskich". Edytorsko wypieszczony tom rzeczywiście zasługuje na
miano ksiegi (poprzedni również) i może być swoistym lekarstwem (W.
Wiercioch jest po studiach medycznych) na ponuractwo Polaków i
profilaktycznym przypomnieniem, że poczucie humoru jest dowodem
inteligencji.

We wstępie do "Księgi..." autor pisze, że anegdoty stanowią syntezę
dowcipu i mądrości. Potrafią bawić, uzdrawiać, uczyć, wychowywać.
Niestety nie cieszą się wśród krytyków literatury większym
zainteresowaniem. "Literatura polska często bywała i bywa posądzana
o ponuractwo oraz niezdolność do pożytkowania jakości komicznych" -
twierdzi Tomasz Mizerkiewicz w opracowaniu pt. "Nic śmiesznego.
Studia o komizmie w literaturze polskiej XX i XXI wieku". I ma
rację! Nie umiemy się śmiać, jesteśmy wybornymi skąpcami w tej
dziedzinie, nie umiemy o tym pisać.

Wojciech Wiercioch uważa, że anegdota ma przed sobą realną
przyszłość, bo doskonale wpisuje się w czasy postmodernistycznego
współistnienia kultury wysokiej i niskiej, w czasy pełne
sprzeczności, łączące w sobie komizm i tragizm, naukę i zabawę,
tradycję i nowoczesność. Zdaniem Elżbiety Adamczuk spojrzenie na
świat nie wprost, ale poprzez pryzmat humoru przynosi moralne
korzyści. Pozwala wydobyć na światło dzienne niedostrzegane na co
dzień racje, uświadomić bezsens stosowania niesprawdzających się w
praktyce reguł postępowania, zaprezentować niepopularne opinie, a
także podejmować wysiłek reformowania struktur blokujących dostęp do
zmian społecznych.

Anegdoty polskie Wierciochowie uszeregowali w następujące cykle
tematyczne: okultyzm i ezoteryka, sport i rozrywka, kryminalistyka,
seksuologia, mass media, psychologia i socjologia, edukacja i nauka,
teologia i filozofia, literatura i sztuka, polityka i biznes.

[...]

Bomby humoru anegdotycznego Wierciochów mają szansę sprawić, by
ludziom żyło się coraz śmieszniej, a Polska... rosła w siłę ducha.



EMIL BIELA - dr nauk humanistycznych, polonista, pisarz, krytyk
literacki

Recenzja zamieszczona w piśmie literackim "Akant".

wwwiercioch.blog.onet.pl/

krakow-www.blog.onet.pl/