trevistas
06.06.14, 19:27
Czarnogora - zamknieta wysoko w Gorach Dynarskich byla zdolna byc bardziej niepodlegla niz jakikolwiek inny region zamieszkaly przez Poludniowych Slowian. Polozona ona jest wsrod gorskich szczytow I wyzyn lezy ona daleko od glownych linii komunikacyjnych; dostep byl utrudniony zarowno od strony Wybrzeza Adriatyckiego jak od wnetrza Balkanow, ponadto nieurodzajne ziemie nie zachecaly najezdzcow. Przez setki lat mieszkancy Czarnogory byli pozostawieni sami sobie w rozwoju spolecznym jak I form zarzadzania, tworzac glownie organizacje klanowa, klany te czesto prowadzily wzajemne walki. W XII - XIV wieku - w czasach panowania serbskiej dynastii Nemanja (Nemanjic) Czarnogora dostala sie pod panowanie Serbii. Czarnogorcy mieli kontakty zarowno z Serbia jak I Chorwacja I otrzymali chrzescijanstwo od obydwu, jednak z czasem przewazylo religia prawoslawna. Po dezintegracji panstwa serbskiego (II pol. XIV w.) ludnosc tego obszaru (zwanego wowczas Zeta) zostala zdana sama na siebie. Czarnogorcy jako narodowosc byli serbami. Laczyli sie oni zarowno z serbami jak I chorwatami w walce z otomanska Turcja. Turcja weszla ostatecznie w posiadanie tego obszaru w 1499 r. jednak wkladala malo wysilku w jego kontrole. Otomanowie nalozyli podatki w wysokosci jednego dukata na rodzine, co dawalo razem tysiac dukatow rocznie na calym obszarze, jednak nie byli w stanie efektywnie ani sciagac podatkow ani tym bardziej okupowac tych terenow. Ze wzgledu na graniczenie swe z Wenecja (Dalmacja), otomanowie oczekiwali od czarnogorcow wypelniania pogranicznej sluzby wojskowej, co rowniez nie bylo efektywne. Podstawowa jednostka wspolnoty byl Kosciol Prawoslawny, ktorego stolica tam bylo Cetinje, biskup Cetinje (Wladyka) byl zatwierdzany przez patriarche w Pec (nie w Konstantynoplu). Biskup Cetinje, ktory mial tytul ksiecia byl jednoczesnie wladca swieckim I duchowym, tradycja ta siegala XIV wieku. Od XVII wieku (1696) dziedziczna funkcje te sprawowala rodzina Petrovic. Na poczatku XVIII (po Traktacie w Karlowicach) Czarnogora utrzymywala dobre stosunki z Wenecja, a od 1716 r. z Rosja.