o Kuchnia!

[Gość: docg]

przejrzałem najnowszą "Kuchnię" i obawiam się, że Wojtek Bońkowski jest w tej
chwili ciężko ranny, a może nawet nie żyje. Otóż napisał on artykuł o winach
włoskich, w którym stwierdził już na wstępie, że wina włoskie przyćmiewają
wina francuskie. Mój scenariusz jest taki, że Marek Bieńczyk tego już nie
mógł zdzierżyć, i rozbił mu butelkę supertoskana na głowie :-))
A poza tym jest tam drugi artykuł o winie, tym razem współautorstwa
nieocenionej Agnieszki W. Artykuł składa się z dwóch części, w pierwszej jest
ogólnie o rozpoznawaniu smaków i jest to dość sensowne. W drugiej części, do
której z pewnością przyłożyła palec Agnieszka, jest o tym, jakie wino
najlepiej pasuje do dorady pieczonej w soli (chodzi o sól kuchenną czy taką
rybę???) i temu podobne brednie. Zastanawiam się nad tym fenomenem i dochodzę
do wniosku, że niektórzy jak już zaczną pisać, to nie mogą już przestać,
nawet wbrew zdrowemu rozsądkowi i radom życzliwych ludzi :-))))
pozdrawiam

p.s. - link do textu

[Gość: docg]

znalazłem :-))

www2.gazeta.pl/czasopisma/1,42451,1680106.html

[Gość: gaga]

Dzieki za link!

Przeczytalam ten artykul i mam dwie uwagi. Chyba ktos nigdy nie robil lub nie
jadl owej dorady w skorupie z soli. Dorada to jak sie domyslam wloska orata,
ryba dosyc popularna, o niskiej zawartosci tluszczu i delikatnym bialym miesie.
Pieczona w skorupie w soli jest pyszna, ale wcale nie slona. Soki i inne
substancje (wkladam tymianek i natke pietruszki) zostaja wewnatrz ryby, a skora
jest warstwa ochronna, ktora nie pozwala grubej soli przedostac sie do srodka.
Zreszta gruba sol kuchenna w piekarniku szybko krystalizuje i takie danie
trzeba rozbijac niemal mlotkiem.
Rybe, przed podaniem na talerz, sie filetuje i mozna ja podawac z sosami.
Osobiscie wole z odrobina oliwy, pieprzu, soli (sic!) i soku z cytryny. Ale co,
kto lubi.
Druga sprawa to, jesli ten artykul ma w jakikolwiek sposob propagowac kulture
picia wina w Polsce, to moze warto byloby te polaczenia/dopasowania wina do
jedzenia poprzec przykladami typowych dan polskich, bo pomimo zmian w
przyzwyczajeniach kulinarnych Polakow, ciagle jeszcze jestesmy przywiazani do
naszych tradycyjnych potraw (moze wreszcie zaczynamy nawet doceniac nasza
kuchnie!). A chyba nie kazda pani czy pan domu przygotowuje na codzien curry,
tortille czy prosciutto crudo z melonem? ;-)
A golabki, pierogi ruskie, schab ze sliwkami, to pies zjadl? :o)
Pozdrawiam,
Gaga

[Gość: cecyl]

Dla mnie ten rozdział Sztuki Wina - doboru wina do potraw - to najbardziej
tajemnicza część rytuału. I masz rację - polska kuchnia czeka od tej strony na
odkrycie. Ja mam problemy z doborem win do wielu polskich potraw, np. do zrazów
w sosie grzybowym z kaszą gryczaną i ogórkami kiszonymi. Podejrzewam,że
kiszonki w ogóle są trudne do wina, ale mozna byłoby zastanowić się nad
niektórymi białymi (marynaty dobrze sie komponuja np. z gruner veltliner)np. z
winami z pinot gris (może alzackimi).Ktoś może powiedzieć, żebysmy se dali
spokój i podali czysta wódkę. Ale myślę, że warto podjąć ten temat. A wracając
do dorady w soli to jest przepis powszechnie znany w krajach śródziemnorskich.
Znakomita jest również polędwica wołowa w soli z sosem z zielonej kolendry. Do
tego chateuneuf du pape, albo skromniej (cenowo) priorato lub jeszcze skromniej
navarra (vina sardasol skromne tinto).

[Gość: tomtomclub]

Monsieur Cecyl, pan chyba dawno priorato nie kupował... Ale zjadłoby się i
wypiło czy to jedno, czy drugie.

[Gość: cecyl]

No z parę miesięcy temu kupowałem Rollana (ale nie Amadisa), za to u przyjaciół
niedawno piłem Les Terrases. Więc mi się marzy.Ale zdarzyło mi się nieopodal
Priorato pić fatalne priorato, ale sami tubylcy przyznają, że nie każde
priortato jest warte grzechu.

[Gość: giezik]

Problem polega chyba na tym, ze o ile mozna znalezc mnostwo zrodel, jakie wino
podac do pasty (koniecznnie, pasty, nie makaronu !! ;) ), prosciutto, dorady,
jagnięciny itd, bez narażenia sie na wpadkę, o tyle podanie co pasuje do
bigosu, pierogów, ziemniaków ze schabowym wymaga kreatywności, odwagi i no i
chyba faktycznie wyczucia

pewien problem

[Gość: docg]

pewien problem z takimi zestawieniami tkwi w tym, że jeśli ktoś odważnie i
bezkompromisowo poleca do gyrosa sangiovese, to nie za bardzo wiadomo, czy
chodzi o jakieś zwykłe sangiovese za 15 zł, czy może o chianti, albo chianti
classico... zresztą zarówno pomiędzy chiantimi (taka jast liczba mnoga od
chianti?) jak i pomiędzy zwykłymi sangiovese może być taka kolosalna różnica,
że wrzucanie ich wszystkich do jednego worka czyni z takich "porad" po prostu
bełkot. Podobnie, jak pisanie, że do falafele pasuje merlot - chodzi o petrusa
czy o sophię merlot ???? Nie mówiąc o tym, że podobno do QUESADILLAS pasuje
gamay, grenache, pinot noir, tempranillo, white zinfandel, czyli zarówno dobre
CNdP, wyszukany burgund jak i white zinfandel od Gallo. Taka pisanina to jest
po prostu PORAŻKA i robienie ludziom wody z mózgu.
pozdrawiam

[Gość: giezik]

masz racje, ale wydaje mi sie, ze takie pisanie jest potrzebne wszystkim tym,
ktorzy nie wiedza co powinno im sie podobac (to troche tak jak z muzyka, czy
malarstwem, wiele osob, nie powie "podoba mi sie ten utwor", dopoki nie bedzie
mial pewnosci kto go namalowal czy stworzyl. Bo nie daj boze okaze sie, ze to
artysta, ktory jest passe.
Ja do wina mam stosunek prosty - lubie je pic (choc czasem chetnie poczytam
jakies dykteryjki). Ciekawe, jesli czytaliscie "Rok w Prowansji" to tam wino po
prostu sie pija. NIkt sie nie zastanawia nad rocznikami itp. Ma byc po prostu
dobre.
A podsumowujac zacytuje pewnego znajmomego "w dobrym towarzystwie to i Sofia
smakuje OK"

Kuchnia i Poznań

[miszka44]

A jest w tejże "Kuchni" zdjęcie z takiej jednej poznańskiej enoteki :-)
I jeszcze reklamę GP wywalił. Brawo!

Pzdr
M44

[Gość: cecyl]

Glossa do uwag docg. Masz rację; ale może potraktuj to miłosiernie jako próba
namawiania ludzi, by do obiadu czy (raczej) do kolacji stawiali na stół wino i
zaczęli powoli orientowac się na początku w szczepach, a później po
kolei.Wyrafinowanie przychodzi z czasem (a propos wyrafinowania to chyba
mistrzostwem świata jest sauterne, ew. lupiac, ew. montbazillac do foie gras -
i nie wymagaj ode mnie bym ci teraz podawał konkretne piwnice i roczniki, bo o
tej porze każde foie gras z każdym w/w trunkiem bym spożył i nie grymasił). A
jesli chodzi o quesadillas to odnosze wrażenie, że piwo chyba lepiej do nich
pasuje niz jakiekolwiek wino.

sauternes i foie gras

[Gość: docg]

u mnie jakoś się nie sprawdziło to klasyczne połączenie - raz spróbowałem
niezłego sauternes z foie gras (nie pate, ale cały kawałek wątroby w słoiku, z
apelacją); rzecz działa sie we Francji, w Akwitanii więc zarówno w Sauternes
jaki foie gras można było wybierać - w ogóle mi to nie pasowało, zresztą nie
tylko mi, ale cóż, może to jest kwestia przyzwyczajenia, wychowania albo czego
tam jeszcze. Podobnie jak nie mogę się przekonać do słodkiego wina z serem
pleśniowym; dla mnie słodkie wino może być na deser i koniec. Co do quesadillas
to w ogóle nie wiem, co to jest (na wileńszczyźnie, skąd pochodzi moja rodzina,
quesadillasów się nie jadało :-)) ) więc wierzę Agnieszce na słowo, że pasuje
do nich szampan rocznikowy, czerwony półsłodki Murfatlar ewentualnie Sophia
Melnik.
pozdrawiam

[Gość: cecyl]

Quesadillas to meksykańska potrawa: naleśniki z mąki kukurydzianej (czyli
tortillas)faszerowane przede wszystkim żółtym serem (stąd nazwa od
hiszpańskiego queso - ser - można by powiedziec "serniczki"), ale zdaje się, ze
do tych nalesników czyli tortill pakuje sie wszystko i podaje na gorąco. Je się
to ręką (bo to rodzaj fastfoodu), żadnych widelców, noży itp., jeśli więc
wierzyć owej Agnieszce, której nie tylko nie dowierzasz, ale i zdaje sie, że
okrutnie nie cierpisz, powinniśmy w jednej rece trzymac owa quesadiilę, w
drugiej zaś butelkę jednego ze wspomnianych win. Smacznego. Co do połączenia
sauternesa z foie gras - nie wiem jaka jest historia, że do tego połączenia
doszło, równie dobrze przyczyniła się do tego nadprodukcja jednego i drugiego.
Ciekaw jestem, co Węgrzy piją do swojego foie gras (tokaj aszu?).

Quesadillas a słony sernik

[hania55]

No i chyba wyjaśniła nam się tajemnica słonego sernika jako najlepszego
towarzystwa dla półsłodkiego tokaju Furmint.

[Gość: pnwc]

to były słone ciasteczka

[hania55]

Hm... Tak mocno wyryły się w mej pamięci MAŁE ciasteczka i coś o serniku, że
już sama nie wiem. Czas sięgnąć do źródła.
A tak przy okazji, czy mniamniam wznowiło publikację recenzji win? Coś
moderator przebąkiwał, że dział winny jest w trakcie rekonstrukcji czy
udoskonalania czy czegoś w tym guście.

[amsti]

Gość portalu: cecyl napisał(a):

> Glossa do uwag docg. Masz rację; ale może potraktuj to miłosiernie jako
próba
> namawiania ludzi, by do obiadu czy (raczej) do kolacji stawiali na stół wino
i
> zaczęli powoli orientowac się na początku w szczepach, a później po
> kolei.

To nie tak. Jak coś ma spełniać rolę edukacyjną to nie może być waraicjami na
temat. Już sobie wyobrażam te tłumy neofitów stojących w kolejce po Zinfandela
(pewnikiem Beringera) i pijącego go do tortu czekoladowego z wiśniami.

[Gość: cecyl]

Cofam swoje miłosierdzie. Raz jeszcze zajrzałem do tekstu pani AW (kto to
jest?) i dopiero teraz zobaczyłem, że jest strona druga (sądziłem, że docg
odnosi sie do zaszłości pióra pani AW)i zbaraniałem. To są w większości
propozycje do dań fastfoodowo - barowych. Te dania meksykańskie z winem
rozmijają się "jak kareta ślubna z karawanem". Docg ma rację - to jest chore.
Amsti przepraszam.