Ile macie lat?

[forma-lina]

Przepraszam, że tak bezpardonowo, ale mój wiek spędza mi sen z powiek. Skończyłam w tym roku 35 lat, mam wrażenie, że wszyscy wokół mnie mają co najmniej kilkuletnie dzieci. Czuję się stara i do niczego, i jeżeli się uda, to urodzę sobie wnuka a nie syna czy córkę. Przepraszam, że marudzę, ale dziś mam strasznego doła i obsesję na tym punkcie.
Poza tym jestem umówiona z gin na szczegółowe badania w poradni niepłodności, mąż idzie na badanie nasienia i zobaczymy jaka będzie diagnoza, bo na razie błądzimy we mgle. Niby owulacja jest, hormony w normie, tarczyca wykluczona. Być może probleem mechaniczny, może niedrożność.
Ale jednak mój wiek w kontekście starań najbardziej mnie martwi. Będę babcią dla swojego (ewentualnego) dziecka?
Pozdrawiam serdecznie

[darka.0]

Ja mam 29 lat a walczę o dziecko od 4. Moim zdaniem 35 to już trochę dużo, żeby czekać na dziecko jeżeli nie wychodzi naturalnie, ale jeszcze nie za dużo aby móc je posiadać. Powinnaś teraz wykorzystać czas i rozpocząć wszelkie możliwe badania. Z tego co się orientuje to po 40 roku życia nawet kliniki jeżeli chodzi o in vitro wprowadzają utrudnienia. Masz teraz najlepszy czas i wykorzystaj go jak najlepiej, aby później nie żałować, że jest już za póżno.Trzymam kciuki i życzę powodzenia.

[psotka80]

doskonale Cie rozumiem
my o dziecko staramy sie dwa lata,mam 32. wczesniej najzwyczajniej nie czulam sie na silach, nie chcialam. czuje sie jak nieudacznik ( wiem wiem, pozytywne myslenie. ale jak pozytywnie myslec jak ciagle sie nieudaje ??
na mojej drodze w staraniach byly 3 ciaze, wszystkie obumarly wiec dla mnie nawet in vitro nie daje nadzieji. nie potrafie, tzn moj organizam nie potrafi utrzymac ciazy.
a wszystko z medycznego punktu jest jak OK

[tati1977]

uszy do góry w kwietniu skończyłam 35 lat. wprawdzie mam już 3-letnego synka ale właśnie zaczęłam stymulacje do następnego maluszka. trzymam kciuki i odezwij się czasem możesz pisać na [e-mail]

[niesia07]

a ja mam 33,5 lat. Kiedy robiłam około roku temu inseminacje usłyszałam od mojego lekarza, że jestem jeszcze młoda i nie mogę się przejmować niepowodzeniami To dodało mi skrzydeł, bo też uważałam, że mój wiek może być problemem. Oczywiście czas działa na naszą niekorzyśc, ale nie można tracic nadziei. Dodam, że po czwartej inseminacji (u nas przyczyną niepłodności był czynnik męski) zaszłam w ciążę. Za miesiąc rodzę

[paolkazg]

Witam,
mam 33 lata. Od 16 czerwca zaczynam clo i przygotowanie do inseminacji. Mam już córkę urodzoną pod koniec 2009r. po roku leczenia.
Powodzenia.
Paulina

[endopech]

mam 30 lat ...będę podchodzić poraz 3 do laparoskopii ze względu na torbiele endo i od razu do in vitro gdyż laparo i starania + stymulacja nie dały efektu , potem znów operacja i menopauza 4 miesiące + 6 m starań nie dały efektu + tabletki anty i decapeptyl nie pomogły na torbiele więc dziś idę umówić się na zabieg a po tem in vitro ...staram się od 4 lat

[kotkowa]

W tym roku skończę 34 lata. Mam 1 dziecko (2-letnie), staram się o drugie. Biorę tonę leków, gubię się w tym wszystkim i jakoś łapię doła. Czasem mam ochotę rzucić te leki w kąt i zdać się na to, co będzie. No ale pewnie nic by nie było po prostu.

[futerko72]

40 lat, 0 dzieci i dwa nieudane IVF.
Po 35tce plodnosc spada dramatycznie. Jesli Twoje badania, ktore teraz przechodzisz wykaza jakiekolowiek utrudnienia typu: endometrioza to radze abys nie dawala sie namowic na inseminacje tylko zaczela sie osawajac z mysla o IVF. Szkoda czasu.
Wiekszosc "celebryckich" ciaz po 40tce to ciaze po IVF z komorkami dawczyni - do czego nikt sie nie przyzna publicznie. Rozprowadza to szkodliwe przekonanie w spoleczenstwie, ze zajsc w ciaze po 40tce to nie problem - a jest!

[pomidorekk]

Moja sąsiadka właśnie jest w 6 miesiącu ciąży, ma 40 lat. Od 10 starali się o drugie dziecko i teraz dopiero się udało. Naturalnie.
Moja siostra pierwsze dziecko z In Vitro w wieku 33 lat, drugie dziecko naturalnie w wieku 37 lat.
Także głowa do góry!

[asiek334]

W tym roku kończę 37 lat i moja córcia ma skończone 7 miesięcy. Powodzenia. A tak apropos, to wcale nie jestes stara, mów sobie tak dalej to na pewno zaczniesz w to wierzyc i wtedy dopiero bedzie problem.Psychika potrafi byc straszliwie podstępna i potrafi wyrządzić wiele krzywdy.

[kotkowa]

Kurcze co się dzieje dziewczyny. Kiedyś kobiety rodziły na zawołanie. Moja teściowa urodziła 11 dzieci, ostatnie dzieci grubo po 40-tce. Wszystko naturalnie, żadnych badań nie było, żadnego usg. A teraz już młodziutkie dziewczyny mają problemy, chyba co druga ma rozjechane hormony.

[saanka84]

Hej. Ja mam 28 i juz 2 lata staramy sie o dziecko i nic. Mysle ze to tak niedokonca zalezy od wieku. Czasem wrecz mysle ze to zalezy od szczescia. Kto wie ile jeszcze lat staran przed nami i tez czasem jest juz zalamka a wiek to chyba wymowka zeby bardziej sie zdolowac. Także głowa do gory bo wszystkie walczymy.

[4wita]

30 lat. Nie wiem ile jeszcze będę się starać, myślę pozytywnie, granica wieku mi się ciągle przesuwa w myślach. Co do tej płodności kiedyś, to ja mam trochę inne wnioski. Nawet dziś znam osoby, które zachodzą w ciążę w pierwszym cyklu. Mam w rodzinie przykłady 3,5 roku po ślubie 3 dzieci, tylko czekać na następne, mogliby też dobić do 11 spokojnie przy ich wieku, nawet przed 37. Pomyślałam sobie jednak, że kiedyś nie było takiego dostępu do antykoncepcji, świadomości NPRu (w końcu nie było internetu), a jednak liczba dzieci w wielu rodzinach to 4 do 6. To gdyby to tak łatwo było zajść im w ciążę, uprawiając seks bez zabezpieczenia chyba tych ciąż w ciągu całego wspólnego życia powinno być więcej? A teraz jest tak, że się zabezpieczamy, unikamy ciąży, a potem nagle mają być dzieci ... i robi się 2 lata starań i wydaje się, że to problem, a może zawsze tyle większość par czekała na dzieci? Pomijam te wybitne, które zachodzą w pierwszych cyklach . To takie moje rozważania, które mają być optymistyczną wersją dla tych, którzy myślą, że z ludzką płodnością jest coraz gorzej .

[4wita]

A jeszcze Wam napiszę coś śmiesznego, bo zauważyłam reklamę na dole strony i mi się przypomniało, że kiedyś to chciałam zaplanować płeć dziecka ... hehehe, kochać się na ileś tam dni przed owu "na dziewczynkę" i w samą owu "na chłopca". Jak to porównam z moimi obecnymi staraniami, które polegają bardziej na zmasowanym ataku okołowulacyjnym wspomaganym medycyną, to kalkulacje długości życia i szybkości plemników w celu doboru płci maksymalnie mnie rozśmieszają .

Dziewczyny, jesteście Wielkie.

[forma-lina]

Bardzo mi pomogłyście, dziękuję. Niech szczęście nam dopisze!

[lili2010]

ja mam 31 lat, jedno dziecko 10 lat, o drugie walczyłam od 5. 3 lata bujałam się po ginekologach, którzy zmarnowali mój czas, potem trafiłam do kliniki, 5 iui z klapą i pierwsze in vitro się udało, obecnie poroienie zagrażające, ale wierzę, że jakoś to przetrwamy. Moja rada nie marnować czasu i działać, działać. Inseminacje pomogły mi tylko psychicznie się przygotować do myśli o in vitro, ale jakbym miała komuś radzić to spróbowałabym góra trzech i podeszła do ivf. Powodzenia życzę i nawet jak urodzisz na 40 to nie będziesz babcią myśl, że masz 25, ważne jest na ile się czujesz a nie ile wskazuje metryka. Do boju!

[olivka2010]

lili2010 napisała:

> Powodzenia życzę i nawet jak urodzisz na 40 to nie będziesz babcią myśl, że mas
> z 25, ważne jest na ile się czujesz a nie ile wskazuje metryka. Do boju!

dokładnie myślę tak samo a 35 lat to piękny wiek na dziecko

[primavera34]

No to i ja sie dopisze...
37 lat, maz 49... dwa lata temu (czyli 35 lat) ciaza naturalna, niestety w 7 miesiacu ciazy okazalo sie ze serce naszego synka przestalo bic... Od tamtej pory leczenie w klinice... Nasz problem to czynnik meski (slabe parametry nasienia)... 1 iui nieudana, dzisiaj podeszlismy do drugiej... i nadal wierze ze nam sie uda i co lepsze wcale nie mam poczucia ze jestem stara... oczywiscie do najmlodszych tez nie naleze i zdaje sobie sprawe ze czas dziala na moja niekorzysc, ale glowa do gory, bede walczyc dopoki sie da... a jesli nam sie uda to bedziemy dojrzalymi mamami...

[rozowa_pelargonia]

To i ja sie dopisze. Lat 36, dzieci 0, pelen program IVF 1, ciaza biochemiczna 1.
Za 2 tygodnie podchodze do crio. Boje sie,jak my wszystkie,ale bede walczyc.

Najokrutniejsze slowa dotyczace wieku uslyszalam od ginekologa w Polsce (lecze sie zagranica):
cyt ' bo to wybiera sie kariere,a potem placz'. Zaluje,ze nie wyszlam. I nie tlumaczylam,ze przed 30-ka nie mialam z kim tych dzieci robic,chociaz bardzo chcialam.

[lamia39]

witam wszystkie dzielnie starajace się,
mam 39 lat, jedna nieudana ciaze w 5tyg (4 lata temu).
obecnie planujemy I podejscie do IVF w sierpniu.
starania przerwane na 1.5 roku z powodu silnej inf bakter, kt nieswiadomie zarazilam meza (bakter zapal prostaty) na szczescie w pore wykryta u meza, u mnie bylo kiepsko.
w koncu rok temu wyszlismy na prosta ale dalej nic naturalnie.

[ya-smin]

to i ja się dopiszę , mam 27 lat , jak własnie obliczyłam 7lat starań za sobą, tak szybka decyzja o zajściu w ciążę wynikła z tego ze w wieku 19 lat dowiedzialam sie o pco i ze to utrudnia zajscie w ciaze wiec nie majac na to warunkow sie zdecydowalam .....bo bardzo chcialam miec dziecko nawet tak wczesnie
po 2 latach bezowocnych staran okazalo sie ze "dobralismy sie z mezem jak ulał", wyniki meza bardzo zle , 4 aid za soba i 1ivf i krio wszystko nieudane i nie stac nas na nastepne ...na razie splacamy kredyty zaciagniete na leczenie jestem wykonczoa tym wszystkim bo przede wszystkim mnie na nie nie stac

[niunia.n123]

Hej dziewczyny
Mam 30 lat od 25 lat zaczęłam coś podejrzewać że coś jest nie tak że dzidziusia nie ma najpierw kręciłam się u zwykłych ginekologów ,którzy nie widzieli problemu aż w końcu trafiłam do specjalisty który zajmuje się tym mam swoją owulacje hsg.zaliczone laparoskopia ściągnięcie otoczki która była za gruba podobno nasienie nie najgorsze do tego haszimoto gdzie tsh ft3 ft4 w normie co jeszcze 2 inseminacje na cyklu naturalnym zakończone oczywiśćie miesiączką .żal w sercu znieczulica na kobiety w ciąży czasami gdy je widze zakręci sie łezka w oczach .a łzy Pan Bóg jeden wie ile ich wylałam najgorsze w tym dla mnie jest to że mój mąż zawsze mówił że sie uda a teraz sam w to wątpi chyba to najbardziej boli i mam wrażenie ze zostaniemy we dwoje co nie powiem zbliżyło to nas bardzo żyjemy dla siebie

[anette775]

forma-lina
ja tez mam w listopadzie 35 lat i powiem Ci szczerze, ze wogole tego nie czuje. Coprawda mieszkam w Niemczech a tutaj to normalne, ze kobiety zaczynaja starania o dziecko po 30stce ale nawet jak jestem w Polsce u rodzicow i widze te wszystkie mlode matki to chyba bardziej dodaje mi to sily i pozytywnego myslenia.
Musisz wierzyc w to ze bedziesz miala w koncu dzidzie! I absolutnie myslec ze bedziesz babcia! Najwazniejsze ze bedziesz je kochala a wiek.... bedzie tylko pozytywem bo z wiekiem jestesmy rozsadniejsze.
Trzymam kciuki zeby wszystko bylo dobrze i zebys w koncu zostala mamusia
Sciskam MOCNO !!!
Ps. Ja jestem po jednej ciazy pozamacicznej i wlasnie zaczynam leczyc niedroznosc jajowodow.... Mam wielka nadzieje ze to pomoze!

[franulina]

Ja mam 30 lat. Mam synka 9-miesięcznego, który urodził się po dwóch latach starań, z in vitro. Za kilka miesięcy będziemy z mężem zaczynać batalię od nowa. Na początek ponowne badanie drożności jajowodów, laparoskopia, potem się zobaczy.

Co do wieku: moja szwagierka urodziła trójkę dzieci mając 35, 37 i 39 lat. Najstarsze ma teraz 10 lat, najmłodsze 6, a rodzice w ogóle nie sprawiają wrażenia "dziadków". Dzieci strasznie odmładzają!
Zresztą, to są sprawy tak różne: kiedy nam urodził się synek, niektórzy znajomi męża z roku właśnie wysyłali dzieci na studia (był przełom września i października i takie prowadziliśmy rozmowy: u nas noworodek, u nich rok akademicki... ). No i co? No i nico. Są takie modele rodzin i inne. U nas, jak widzisz, mąż jest ode mnie sporo starszy. A np. jego koleżanki ze studiów też wychodziły za starszych od siebie facetów, czasem z jakimiś poprzednimi dziećmi. Co oznacza, że na spotkaniach towarzyskich siedzę ja (30 l.) i maż takiej koleżanki (60 l., starszy od moich rodziców, z wnukami już). I rozmawiamy sobie o noworodkach - ja o dziecku, on o wnuku. Albo jeszcze inaczej: moja przyjaciółka własnie wyszła za chłopaka młodszego od siebie o 7 lat. Przychodzą do nas na kolację i mój mąż (44 l.) konwersuje sobie o piłce nożnej z jej mężem (24 l.), który mógłby być jego synem. Jeszcze inna: znajome małżeństwo ma trójkę dzieci w wieku 9, 16 i 23 lata. Sami krótko po 40. Przez swoje dzieci mają kontakty z parami w najróżniejszym wieku, od prawie 70-latków po niespełna 30-latków.
Rety, jest tyle różnych sytuacji na świecie! To w podstawówce się wydaje, że pół roku sprawia jakąś kolosalną różnicę. Potem się to wszystko zaciera, ludzie się dobierają na różne sposoby, jedni mają dzieci bardzo szybko, inni bardzo późno, rozwodzą się, pobierają ponownie, fundują sobie pozamałżeńskie dzieci, miesza się to wszystko i wyrównuje. Więc naprawdę, nie ma co spuszczać nosa na kwintę! Życzę optymizmu, F.

[franulina]

I jeszcze jedno: jak już urodzisz, to wszystkie Twoje rówieśnice, które wypełniły już swój "rodzinny plan", będą Ci strasznie zazdrościć, że Ty masz takie małe pachnące bobo, a one już to mają za sobą

F.

[atram_w]

franulina, jaki optymistyczny tekst jakoś się uśmiechnełam po przeczytaniu.

ja za parę miesięcy kończę 30tkę. Jestem właśnie po 4tym podejściu IUI.

[zawsze.re]

ja też się pośmiałam, to mega optymistyczne co napisałaś
mam 31, 4 iui, 1 pełny program ivf w tym 2 crio, i nic. kilka dni temu decyzja o przerwie, nie wiem jak długo..ale po przeczytaniu tego tekstu to już chcę pędzić do klinikidzięki!!

[katiko]

prawie 33 - pierwsze starania

[edytka8080]

wiek 34 lata starania od 11lat o pierwsze

[zika2]

Mam 77 i ledwo was widzę.

Staramy sie od 2 lat.

[marygirl]

29 lat, synek po ivf za kilka dni kończy roczek leczylismy sie 3 lata, problem po mojej stronie, PCO i brak owulacji. Mamy jeszcze mrozaczki, moze sie uda a jak nie to zdamy sie na naturalne poczęcie i albo bedzie albo nie Powiem wam że z perspektywy czasu nie ma co zwlekac z ivf, szkoda czasu pieniedzy i nerwow a sama procedura wcale nie jest straszna

[karmelek37]

Forma-lina. Ja trafiłam do kliniki niepłodności jakieś 3 miesiące przed moimi 35 urodzinami. Nie czułam się staro, ale wiedziałam, że czas gra na moją niekorzyść. Po 4 miesiącach badań i widocznie dobrego prowadzenia zaszłam w ciążę, urodziłam niedługo przed 36. Nikt mi nie mówił, że jestem stara, jak ja coś takiego przebąkiwałam, to lekarze i położne machały ręką, eee tam normalny wiek na rodzenie dzieci. Potem urodziłam jeszcze dwoje (38 i 40) a teraz czekamy na czwarte (42). I nawet teraz nikt nigdzie nie skomentował mojego wieku, a sporo biegam po lekarzach bo trochę dolegliwości mi się w tej ciąży pojawiło. Trzymam kciuki, nie przejmuj się wiekiem. Jak ma być dobrze to będzie.

[karmelek37]

A i wejdź sobie na kafeterię na forum Ciąża po 40. Zobacz ile tam kobietek rodzi dzieci w tym wieku, a niektóre to się dopiero zastanawiają czy w ogóle mieć.

Znów mnie dopadło.

[forma-lina]

Jestem stara, przegapiłam wszystko. Dalej nie wiadomo, co jest przyczyną. Wyniki męża w normie. Za późno podjęłam decyzję o dziecku naiwnie myśląc, że nie będzie problemów.
A w styczniu stuknie 36.
Załamanie.

[lamia39]

formalina no przestan sie mazac
mnie w styczniu stuknie 40!!!!
w twoim wieku wychodzilam za maz.......
a za m-c pierwsze podejscie do ivf... nawet nie mam gwarancji ze udane, ale zalamywac sie nie bede.

[rozowa_pelargonia]

Formalina, przestan.Ja mam 36 i wlasnie sie dowiedzialam,ze poki co moje crio sie powiodlo. Jesli wszysko bedzie ok,urodze po raz pierwszy w wieku 37 lat. Sa i starsze dziewczyny.Glowa do gory!

[joanna29]

Pierwsze dziecko po 2 latach leczenia urodziłam mając 31 lat, drugie 4 latach leczenia mając 35 lat. Moja koleżanka została babcią mając 34 lata. Wiesz mi ona wygląda dziwniej jako babcia niż ja jako mama. Kiedyś postawiłam sobie granice 35 lat na starania się o dziecko, ale tylko po to aby funkcjonować psychicznie. Z perspektywy czasu to do 40 lat starałbym się o dziecko, psychicznie już nie mam jednak sił na leczenie. Gorąco kibicuje koleżance w moim wieku, która stara się o pierwsze dziecko.

[majka2509]

Ja mam 23 lata... jak na razie mam stwierdzoną przez monitoringi brak owu i wchłaniające się pęcherzyki, niski progesteron. Mam jeszcze hashimoto, leczę się o 1,5 roku. Mając 21 lat poroniłam w 10 tc - podobno zespół turnera. Mój M ma 33 lata i ciężko go namówić na dziecko, niby chce ale nie teraz, trochę mi smutno bo nie wiem czy później zajdę w ciążę od razu...
Ale jednak zaczelam cykl z clo pregnylem i duphastonem ... zobaczymy

[forma-lina]

Dziś przyszła @.
W nowym cyklu zaczynam badania hormonalne - mam skierowanie od lekarki, zostałam zapisana do poradni niepłodności przy szpitalu, współpracują z Invimedem z Wrocławia. Badania są bezpłatne, bo dopłaca Urząd Miasta. Robię hormony w 5 dniu cyklu, 11-12 i chyba w 16 dniu. Plus cukier, bo jestem z rodziny diabetyków. Ciekawa jestem wyników, bo męża są ok (tak powiedziała lekarka).
A zegar tyka, 36 lat się zbliża. Znowu te lęki, że nie zdążę, że się nie uda, albo nie wykryją przyczyny.
A w około same ciąże.
-
Same zmyślają się historie, sam się rozgryza orzech...