zdrowa i nic...

[Gość: Tereska]

Cześć,
a co możecie poradzić całkiem zdrowej parze, której nic z tego nie wychodzi już
prawie 3 lata.
Straciłam chyba właśnie cierpliwość do lekarzy i ich sugestii, że mam się
uspokoić. Po takich rozmowach to ja się właśnie staję nie tyle niespokojna, co
wręcz wkurzona. Zrobili mi juz miliony badań i wszystko jest OK. No i co
dalej???

[Gość: REBAS]

Rozumiem was doskonale, Przechodzimy to plus minus tak
samo. Przeszliśmy już prawie całą ścieżkę kombatanta.
W badaniach doszliśmy do ściany. Uwierzyliśmy że
adopcja jest dobrym rozwiązaniem. Co o tym myślicie?

[Gość: Tereska]

Chcę uparcie wierzyć, że nam się uda. Przy czym słowo chcę jest tu
najważniejsze. Bo już nie zawsze wierzę.
Myślałam już o adopcji, ale na razie tylko gdzieś pomiędzy wierszami. Bo żal by
mi było zrezygnować z najpiękniejszego okresu w życiu kobiety: ciąży.
Potrzebuję w tej chwili wróżki albo innego cudaka, który powie mi: dzieci mieć
nie będziesz. Wtedy od razu decydowałabym się na adopcję.
A tymczasem ciągle słyszę, że wszystko się samo poukłada i mam tylko czekać.
Może dobrym rozwiązaniem jest wybrać się do jakiejś wypecjalizowanej kliniki w
innym mieście. Może inny lekarz znajdzie coś na co jednak jestem chora i
chociaż powie, że to można leczyć.
Boję się przestać wierzyć, że to sie jednak uda...
Robiliście już coś w kierunku adopcji?

[Gość: Jaga]

Pewnie ju niedugo bede myslala tak jak Ty. Jak na razie - walcze i oswajam sie
z mysla o adopcji. Sa w zyciu rzeczy, ktorych sie "nie przeskoczy" - i
najgorsza jest wlasnie taka bezsilnosc, gdy stykasz sie z podobnymi sprawami w
zyciu. Ciezko jest "puscic", ale podejrzewam, ze w pewnym momencie nic innego
nie zostaje czlowiekowi...
Daleko mi do Waszej "sciezki kombatanta"-mam swoja rowniez nielekka - w tle
majaczy INV, ale po drodze sa rowniez ewentualnie inseminacje...
Oceniajac po sobie - najgorzej czuje sie wlasnie w sytuacjach, gdy problem
jest "szary" - bo gdy cos jest jednoznacznie czarne albo biale wiesz, jaka
decyzje podjac. Jak na razie w mojej sciezce nie mam szarosci - musze wyjasniac
same "czarne" przypadlosci.
No dobra koniec tej domoroslej filozofii - pozdrawiam, trzymajcie sie - moje
zdanie jest takie: gdy ja wyczerpie wszystkie metody rowniez pomysle na serio o
adopcji, bo nie wyobrazam sobie zycia bez maluszka.

[Gość: Ola]

Teresko, jedziemy na tym samym wózku. Mój lekarz ostatnio insynuował mi, że się
zblokowałam - bo wszelkie przyczyny (ewentualne) już wykluczył. Poszłam na
konsultacje do prof. - usłyszłam podobne zdanie - z takimi wynikami moimi i
męża ciąża naturalna jest jak najbardziej możliwa. To jak to się dzieje, że od
ponad 4 lat starań jej nie ma?! Miałam inseminacje, a tera czekam na IVF...
Jestem w desperacji.

[Gość: Tereska]

Już mi lepiej. Macie rację, że pogadanie - popisanie - na forum troszkę
pomaga.
Podobno całkiem skutecznym sposobem na odblokowanie jest wyjazd w góry.
Przynajmniej w kilku znanych mi przypadkach poskutkowało. Od piątku będę
sprawdzać czy pomoże w moim. A jeśli nie to i tak będę wreszcie miała zasłużony
urlop. Całe 10 dni! Hurrraaa!!!
A co do adopcji - przespałam się z tą myślą i już wiem, że to jeszcze nie pora
dla mnie na te rozważania.
Pozdrawiam Was gorąco - bo jakoś zimno się zrobiło.

[Gość: Aga]

cześć dziewczyny !
jestwm w takiej samej sytuacji jak Wy, tyle tylko, że dopiero rok czekamy i
tyle tylko, że ja jestem bardzo niecierpliwa i szybko się poddaję. Ale bardzo
mi miło,że jest nas więcej, że jest ktoś, kto rozumie ten ból!

[Gość: Robert]

Gość portalu: Ola napisał(a):

Mój lekarz ostatnio insynuował mi, że się zblokowałam - bo wszelkie przyczyny
(ewentualne) już wykluczył...

Olu tekst o "ZBLOKOWANIU" jest naprawde niezly. Moja zona uslyszala taki juz trzy
razy (w tym jeden od profesora o miedzynarodowej slawie...)

R.

[Gość: Ola]

Taki tekst sprawia, że ręce mi opadają... Myślę wówczas, że nie mają sensu
żadne zabiegi wspomagania, bo skoro się zablokowałam, to żadne in vitro nie
pomoże, a ponadto zwalam winę na siebie...
Wolę myśleć, że to jest bzdura, bo lekarz nie potrafi znaleźć przyczyny.
A tak na marginesie; DZIEWCZYNY MAMY DRUGIEGO FACETA NA FORUM!!!!! Robert -
świtnie, że się ujawniłeś!!!!